ตอนที่ 56 : บทที่ 54

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

บทที่ 54


หากทว่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีทั้งหลายบวกกับเรื่องมากมายที่มีให้ขบคิดส่งผลให้ต้องกดความคิดนั้นไว้ในส่วนลึก


ต้านไถจิวเลี่ยนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงว่ารอให้อีกฝ่ายพูดจบ


“ข้าแค่อยากถามว่าที่เลี่ยนเอ๋อร์มาหาข้าถึงที่นี่เวลานี้ ยังมีเรื่ิองสำคัญอื่นที่ต้องการเสวนาอีกใช่หรือไม่?”


ปิ่นโลหิตแย้มยิ้มอ่อน “มิผิด เลี่ยนเอ๋อร์มีเรื่องอยากรบกวนท่านสักหน่อย”



คืนนี้อากาศหนาวเหน็บนัก เขาลูบแขนตัวเองเบา ๆ อย่างรู้สึกขนลุก สายลมที่พัดผ่านมาก็มิได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้น กงเสวียนฉินเยวี่ยถอนหายใจ


เขามีเรื่องให้ต้องขบคิดมากมายจนหัวอื้อไปหมดเสียแล้ว ยามนี้เพียงต้องการนั่งผ่อนคลายอย่างสงบสักพักเท่านั้น ทว่าคิ้วเข้มให้ขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นเงาที่ทอดบน้ำเบื้องล่าง องค์นัชทายาทหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองฟ้าทันที แล้วก็ต้องอึ้งไปด้วยความประหลาดใจ


พระจันทร์เสี้ยวเหลืออร่ามยามนี้กลับถูกเมฆสีแดงหม่นค่อย ๆ กลืนกิน


มันคืออะไรกัน?


หากเสียงเตะน้ำแปลก ๆ ดึงสายตาเขาให้ลดลงมองผืนน้ำอีกครา พลันนั้นเนตรคมก็เบิกกว้าง 


มีคนกำลังจะจมน้ำ!


เขาจะทำอย่างไรดี ในเมื่อว่ายน้ำไม่เป็น หากทว่ายามแสงจันทร์ส่องให้เห็นเสี้ยวหน้าของผู้ที่กำลังดิ้นรนอยู่นั้น ชายหนุ่มก็ไม่ลังเลที่นะกระโดดลงไปทันที “ท่านอา!”


เมื่อร่างเขาร่วงลงสู่น้ำ กงเสวียนฮุ่ยเหนียงก็ค่อย ๆ ลดแรงของการคว้าไขว่อากาศหายใจและจมหายลงไปตอหน้าต่อตา


“ไม่! ท่านอา อึก!” ฉินเยวี่ยไท่จื่อมิอาจว่ายน้ำ สองแขนปัดป่ายไปมาอย่างทรมาน เขาพยายามเป็นอย่างมากที่จะเข้าไปใกล้อาสาว ทว่ายามนี้ร่างกายคล้ายดิ่งลงเรื่อย ๆ ของเหลวทะลักทะลวงเข้าทวารทั้งเจ็ด


ทรมาน…ทรมานเหลือเกิน



“เฮือก!” องค์รัชทายาทหนุ่มสะดุ้งตื่นหายใจหอบแรง ตามเนื้อตัวมีเหงื่อผุดพรายจนชุ่ม นัยน์ตาเบิกกว้าง “ท่านอา…” เขาพิงตัวกับหัวเตียงอย่างอ่อนแรง


ฝันแบบนี้อีกแล้ว…


ชายหนุ่มเม้มปากแน่น รู้สึกเจ็บบริเวณหน้าอก นัยน์ตาร้อนผ่าว


เป็นเพราะข้า…ชีวิตท่านจึงได้มีจุดจบเช่นนั้น…เป็นเพราะข้า


เขาเบ้หน้า ปล่อยให้ของเหลวอุ่น ๆ หลั่งอาบแก้ม มือกุมอกข้างซ้ายแน่น


เจ็บ เจ็บปวดเหลือเกิน


เขาจะทำอย่างไรต่อไปกับชีวิตดี บาปนี้ช่างแผดเผาให้ทุกข์ทรมานยากจะทานทน เขาจะทนอยู่ในสภาพนี้ต่อไปอีกนานแค่ไหนกัน


“ท่านอา…ให้อภัยหลานด้วย…” กงเสวียนฉืนเยวี่ยพึมพำแผ่วเบาปนสะอื้น “หะ…ให้อภัยหลานด้วย”



เด็กหนุ่มยืนอยู่หน้าทางเข้าสระกลิ่นผกาอย่างชั่งใจมาพักใหญ่แล้ว อากาศยามค่ำคืนหนาวเหน็บจนอดรู้สึกสั่นสะท้านมิได้ ทว่าความตื่นเต้นที่มีมากกว่าส่งผลให้เขารู้สึกถึงเหงื่อที่ชุ่มมือ


นางจะรออยู่ข้างในจริงไหมนะ


แท้จริงการเข้ามาในเขตสระกลิ่นผกานั้นไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา ด้วยนี่มิใช่ครั้งแรกที่ลอบเข้ามา ตอนเด็กกว่านี้ ความอยากรู้อยากเห็นส่งผลให้เด็กหนุ่มคิดหาวิธีลอบเข้ามาจนได้ แต่สำหรับองค์หญิงปี้หยาง อ๋องน้อยไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะเข้ามาโดยที่ไม่มีผู้ใดรับรู้ได้อย่างไร


กงเสวียนเฟยหลางถอนหายใจคราหนึ่งอย่างเรียกกำลังใจตัวเอง


ไหน ๆ ก็มาแล้ว...


คิดได้เช่นนั้นมือก็ผลักประตูเข้าป เดินผ่านม่านไม้ไผ่ที่คั่นภายในไว้อีกชั้นก็ถึง ทางสู่สระ ซึ่งมีตะเกียงไฟจุดไว้ทั้งสองฝั่งข้าง


ตรงนั้น กลางน้ำ ปรากฏร่างเบื้องหลังใครของสักคนซึ่งมีผมสีดำสนิทปล่อยยาว


หัวใจอ๋องน้อยเต้นตึกตักอย่างประหม่า เด็กหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้สระเรื่อย ๆ ด้วยฝีเท้าแผ่วเบา ทว่าดูเหมือนคนผู้นั้นจะรับรู้ถึงการมาของเขาเสียแล้ว


“คุณชายน้อย?”


เสียงนั่น…นางจริง ๆ ด้วย


และทันทีที่อีกฝ่ายเห็นมากงเสวียนเฟยหลางก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก


ต้านไถจิวเลี่ยนอยู่ในอาภรณ์สีดำสนิทรัดอก ยามนางแหวกน้ำย่างเข้ามาใกล้ขอบสระบริเวณที่เขาอยู่เรื่อย ๆ ก็ให้เห็นว่าอาภรณ์ดังกล่าวมิได้ปิดหน้าท้องราบสวยของอีกฝ่าย


เด็กหนุ่มหน้าขึ้นสี หากสายตากลับมิอาจละไปจากอีกฝ่ายหนึ่งได้


“คุณชายน้อย” หญิงสาวเรียกอีกฝ่ายอีกครั้งพลางยิ้มพราย 


“ขะ ข้า…” เด็กหนุ่มถึงกับติดอ่าง ต้องใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะรวบรวมคำพูดตัวเองได้ “ข้ามาตามคำท้าของท่านแล้ว”


ปิ่นโลหิตหัวเราะเบา ๆ “ข้าเห็นแล้ว” แล้วจึงหันหลังว่ายน้ำด้วยท่วงท่างดงาม ก่อนจะผินหน้าไปยังอ๋องน้อยอีกครา “ลงมาเล่นน้ำด้วยกันสิคุณชายน้อย”


ลงไป…เล่นน้ำ?


เขามิทราบว่าตัวเองควรตอบออกไปว่าอะไร ควรมีสีหน้าอย่างไรดีในเวลานี้ “ทะ…ท่านหมายความว่าอย่างไร?”


“เจ้าจะมาสระน้ำเพื่อการอันใดถ้าไม่ลงมาเล่นน้ำ?”


กงเสวียนเฟยหลางถึงกับอึ้งกึ้มกี่


มาสระน้ำ…เพื่อะไร…ยังไง


“ก็…ก็เพราะคำท้าท่านอย่างไรเล่า!”


ปิ่นโลหิตหัวเราะเสียงใส “แล้วคุณชายน้อยวางแผนจะทำอะไรต่อหลังจากปรากฏตัวตามคำท้าข้า? คิดมาหรือยัง?"


จริงด้วย…


เขาไม่ได้ทันคิดว่าจะทำอะไรต่อหลังจากมาพบอีกฝ่าย เพราะกังวลเพียงเรื่องคำท้าอย่างเดียวเท่านั้น


องค์หญิงแห่งปี้หยางวักน้ำกระเด็นใส่เสื้อผ้าอีกฝ่ายอย่างแรง ซึ่งการกระทำนั้นดึงความสนใจของเด็กหนุ่มมายังที่เดียวกันได้เป็นอย่างดี “ท่าน!”


“อะไรเล่า” นางตอบรับพลางหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ


“ข้าเปียกไปหมดแล้ว!” เด็กหนุ่มส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ 


“เห็นไหมว่าข้าทำให้เจ้าตัดสินใจง่ายขึ้น” ปิ่นโลหิตยิ้มพราย “เปียกก็ลงมาสิคุณชายน้อย”


กงเสวียนเฟยหลางมองอีกฝ่ายอย่างชั่งใจ ก่อนจะสูดลมหายใจลึกและเดินลงบันไดสู่สระน้ำท่ามกลางอาภรณ์หุ้มตัวเช่นนั้น





....................................


สวัสดีค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์และทุกกำลังใจที่ส่งกันมาเมื่อวานมาก ๆ นะคะ ไรท์ตื่นขึ้นมาอ่านแล้วแบบรู้สึกดี๊ดีและมีชีวิตชีวา

วันนี้ E-book โลหิตนาง เล่ม 1 ก็เสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไรท์กำลังจะส่งเข้า meb เยสสสสสสสสสส ดีใจอะ ทุกอย่างมีความค่อยเป็นค่อยไปก็จริง แต่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจของทีมลยาที่มีให้กันเสมอมา ขอบคุณที่เข้าใจและยังไม่ทิ้งกันนะคะ

ขอโทษที่ทำหน้าที่ตรงนี้ไม่ดีพอให้ต้องผิดหวังกันหลายครั้ง แต่เราจะพยายามทำมันให้ดีขึ้นต่อ ๆ ไป

สำหรับโลหิตนางภาคสองช่วงนี้ไรท์เน้นเรื่องรายละเอียดความสัมพันธ์ของตัวละคร อยากให้ทุก ๆ คนใจเย็นกันนะคะ ถถถถถถถ แอบเห็นบางเม้นท์แบบอยากเห็นการแก้แค้นสักที ( ที่ท่านเห็นอยู่นั่นแหละคือการแก้แค้น ! )

ถามว่าเรื่องนี้มีพระเอกไหม?เป็นคำถามที่ถามกันมาเป็นปี ๆ มาก ถถถถถถ 

ขอตอบว่ามีค่ะมี มีแน่นอน มาทายกันดีกว่าค่ะผู้อ่านผู้น่ารักทุกท่าน คำถามประจำวันนี้คือ คุณคิดว่าใครคือพระเอกเรื่องโลหิตนาง? แลพทำไมถึงคิดว่าคน ๆ นั้นน่าจะเป็นพระเอก?

จะทายว่าใครก็ได้นะคะ ย้ำว่าใครก็ได้ ขอให้มองกันให้กว้าง ๆ ฮิอิ 

คนที่ตอบถูก ถ้าไรท์สั่งตีพิมพ์โลหิตนางฉบับทำมือ คุณจะได้โลหิตนาง เล่ม 1 ไปแบบฟรี ๆ โฮะ ๆ

รักคนอ่านทุกท่านเสมอ ได้โปรดอย่าทิ้งกันไปไหน~~~

ส่วนนิยายเรื่องอื่นของไรท์ใครว่างก็ไปอ่านกันได้นะคะ มีหลายแนวให้เลือกเยย แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้า 


รัก

ลยาลี


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

5,856 ความคิดเห็น

  1. #5604 water05 (@water05) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 21:29
    เฮ้ย ยากแล้วอ่ะลยา เลือกไม่ถูก ขอเวลาคิดสักหลายๆวันก่อนนะ 555
    #5604
    1
  2. #5602 Ning1998 (@Ning1998) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:21
    ตอบหมดทุกคนได้ไหม กระจายความเสี่ยง555.
    #5602
    1
  3. #5601 Yog muaj ib hnub (@Kaithao) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 17:56

    คุณมาผิดทางซะแล้ว,พ่ามมม555555ขอกระจายความเสี่ยง,ขอแหวกๆ5555เอาเป็นกงเสวียนซื่อหวาง,เจ้าคนโง่งมละกัน,จริงๆแอบเชียร์โม่วเซียนนะ5555แต่นางคงเป็นได้แค่องครักษ์,แต่ซื่อหวางนี่นางเอกรักนะขอบอกต้องเป็นพระเอกสิเนอะๆๆไรท์55555

    #5601
    0
  4. #5600 P_Phor (@P_Phor) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 16:59
    เชียร์โม่วเซียนนน
    #5600
    0
  5. #5599 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:30
    เราคิดว่าน่าจะเป็น"เสิ่นจินสือ"เพราะเท่าที่เห็นตั้งแต่เริ่มเรื่องคนนี้รักนางเอกมาก
    #5599
    1
    • #5599-1 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 56)
      4 กรกฎาคม 2562 / 20:52
      เห็นด้วยที่สุด
      #5599-1
  6. #5598 C_cream14795 (@C_cream14795) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:29
    องครักษ์
    #5598
    0
  7. #5597 ZaBELLaZ (@bundid4862) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 11:22

    รออออออ
    #5597
    0
  8. #5596 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 10:02
    น่าจะเป็นลูกชายคนโตของคนรักเก่าหรือเปล่าเออที่หน้าเหมือนกับภ่อมากเยอะเลยอ่ะหรืออาจจะไม่ เพราะพ่อ ก็ไม่ได้รักผู้หญิงขนาดที่ว่าทิ้งทุกอย่างได้ แล้วอย่างนี้จะเป็นได้ไง ที่ผ่านมาก็ยังไม่เห็นใครดูเข้าท่าเข้าทางเลยนะคะ
    #5596
    0
  9. #5595 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 09:08
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #5595
    0
  10. #5594 NRAI (@NRAI) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 08:36

    ใครเปนพระเอกไม่รุแต่เราเชียร์โม่วเซียนhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png

    #5594
    0
  11. #5565 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 10:47
    รอออออออออออออออออ
    #5565
    0
  12. #5564 onlymam (@onlymam) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 10:37
    สู้ๆ นะคะไรท์ เราเป็นกำลังใจให้ ขอให้ผ่านมันไปให้ได้ค่ะ
    #5564
    0
  13. #5563 Meme1112 (@jenny35137) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 10:15
    เราเป็นคนนึงที่ดูไรท์รีไรท์เรื่องนี้มาตลอด อยากให้ไรท์สู้ๆน้า เราอยากอ่านเรื่องนี้ที่มันจบแล้วจริงๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #5563
    0
  14. #5562 เพลีย (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 10:09

    มันก็เหมือนกับครั้งก่อนๆ ครั้งก่อนโน้น และครั้งก่อนโน้นๆๆๆๆๆๆ ที่ไรท์กำลังจะหยุดเขียน


    แล้วไรท์ก็จะกลับมาใหม่แล้วอัพตอนเดิม ซ้ำๆๆๆๆ วนลูป


    ไรท์เคยนับมั้ยว่าทำแบบนี้มากี่รอบแล้ว


    จะต่างกันก็แค่ครั้งนี้มาแล้วเปิดแพ็คขาย ทั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองจะเขียนจบรึเปล่า


    ถามจริง มาอัพใหม่รอบนี้ นอกจากเปิดแพ็คแล้ว ไรท์อัพตอนใหม่ ที่หมายถึง “เนื้อหาใหม่จริงๆ” กี่ตอน?


    ไรท์ไม่ผิดนะที่ป่วย แต่ไรท์จัดการกับการป่วยตัวเองยังไง


    เอาเป็นว่าได้ยินอย่างนี้ ยิ่งตามอ่านยิ่งรู้สึกเซ็ง และครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ บาย


    #5562
    2
    • #5562-1 Jayz J (@femeil) (จากตอนที่ 56)
      8 มิถุนายน 2562 / 18:09
      ในเมื่อคุณตัดสินใจไปแล้วว่าจะไม่อ่านต่อ ก็ไม่จำเป็นต้องมาบอกไรท์ให้เสียความรู้สึกเปล่าๆนะคะ คุณรู้ทั้งรู้ว่าว่าไรท์เขาป่วยเป็นอะไร แล้วยังจะมาว่าให้กระทบจิตใจเขาไปอีกทำไม มันเหนื่อยนะคะ กับการที่ต้องมาเจอข้อความด้านลบของคุณ มันสามารถทำให้คนดิ่งลงได้นะคะ เราจะไม่ว่าอะไรมาก ให้พิตจารณาเอาเองนะคะ โตๆกันแล้ว
      #5562-1
    • #5562-2 Jayz J (@femeil) (จากตอนที่ 56)
      8 มิถุนายน 2562 / 20:51
      *พิจารณา
      #5562-2
  15. #5561 monprapai (@monprapai) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 10:04
    ขอให้แข็งแรงเร็วๆ โรคภัยแพ้พ่าย โอมเพี้ยง
    #5561
    0
  16. #5560 AomzSupavadee (@AomzSupavadee) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 09:48
    พักผ่อนบางนะ
    #5560
    0
  17. #5559 nonameja55 (@nonameja55) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 09:41
    จ้าสู้ๆนะคะพักบ้่างได้อย่าฝืน​
    #5559
    0