ตอนที่ 66 : บทที่ 64

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    5 ก.ค. 62

บทที่ 64


"พอ!" จงเจิ้งกุ้ยเหนียงมิอาจทนรับฟังคำพูดใดจากอีกฝ่ายได้อีกต่อไป รู้สึกปวดร้าวหนักหน่วงในอกเกินกว่าจะทานทน


ต้านไถจิวเลี่ยนส่ายหน้าปฏิเสธช้า ๆ ดวงหน้างดงามประดับซึ่งรอยยิ้มแห่งความสนุกสนาน เสียงต่ำพร่าหลุดออกมาจากริมฝีปากนางอีกครั้ง "ไม่...ข้ายังเล่าไม่จบ...หรือเจ้าจะให้ข้ามไปตอนที่นางโดดลงน้ำเลย?" หลังถามจบด้วยนัยน์ตาทอประกายวาววับ นางก็ฉีกยิ้มหวาน มองกายที่สั่นสะท้านใต้ร่างด้วยความรู้สึกพึงใจยิ่ง


“ไม่…ไม่!”


"ร่างน้อยสั่นเทาราวนกน้อยปีกหักผู้น่าสงสาร...เท้าเล็ก ๆ ก้าวไปเรื่อย ๆ จนถึงหน้าสระ…ข้าถึงกับต้องลืมตัวเผลอยิ้มกว้างออกมาอย่างพอใจ เมื่อคิดได้ว่านางอาจจะทำอะไร


เฮือก...นั่นคือเสียงแรกที่ข้าได้ยินจากนาง...เฮือก...เฮือก เฮือก!”


น้ำอุ่น ๆ ไหลออกจากเนตรซึ่งฉายแววปวดร้าว “ไม่…”


“สองแขนเกร็งตัวสุดขีด สองขาดิ้นรนปัดป่ายกลางน้ำไปมาอย่างทุกข์ทรมาน...ร่างนางกระตุก...กระตุก...กระตุก! กระตุกอยู่หลายคราก็ยังไม่แน่นิ่ง...”


“พอ…ฮึก พอเถิดได้โปรด…”


ปิ่นโลหิตฉีกยิ้มกว้าง นัยน์ตาเป็นประกายวาววับ “ช้าถึงกับรู้สึกถึงเลือดที่วิ่งพล่านไปทั่วกายเพราะความรู้สึกตื่นเต้นนั้น...อ่า” นางกัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ “หลังจากนั้น ข้าก็คอยเฝ้าดูจนลมหายใจสุดท้ายนาง...ถูกปลิดไป...


นางอ้าปากพะงาบ ๆ ไขว่คว้าลมหายใจสุดท้าย...ทว่าร่างกลับค่อย ๆ จมลงเรื่อย ๆ ในที่สุด…ก็หายไปจากครรลองสายตาข้า…"


"พอ...พอได้แล้ว..." กุ้ยเหนียงไทเฮาเอ่ยเสียงสั่นปนสะอื้น เนตรทอประกายซึ่งความเจ็บปวดเกินบรรยาย


"ท่านรู้ไหม ตลอดเวลาแห่งความทุกข์ทรมานนั้น...ข้าพลันเห็นว่ามีรอยยิ้มดีใจหนึ่งประดับบนดวงหน้าของนาง..." องค์หญิงแห่งปี้หยางเอ่ยเสียงต่ำพร่า ก่อนจะค่อย ๆ ก้มลงสบตามองกับอีกฝ่ายระยะประชิดอีกครั้ง นัยน์ตาเป็นประกายวาววับ กระซิบถามเสียงแผ่ว "อยากรู้หรือไม่เล่า...ว่ารอยยิ้มนั้นหมายถึงอะไร?"


จงเจิ้งกุ้ยเหนียงเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงสะอื้น ดวงตาฉายแววคั่งแค้น


"นางดีใจ พระพันปี..." นางว่าด้วยรอยยิ้มบาง ๆ หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ "นางดีใจ...ที่ได้หลุดพ้นจากท่านเสียที!"


"ไม่!..ไม่จริง!"


"ข้ายืนอยู่ตรงมุมมืด...ถึงกับต้องหลุดหัวเราะออกมาอย่างขบขัน ก่อนจะหันหลังเดินจากไป...รับรู้ว่า...แม้แต่ลูกท่าน...ยังเกลียดชังท่านเหลือล้น..."


"ไม่! ฮึก ไม่!...ไม่!" จงเจิ้งกุ้ยเหนียงร้องไห้ออกมาอย่างมิอาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไปในที่สุด ตาหลุบลงด้วยความปวดร้าว ทั่วทั้งกายสั่นสะท้าน "นางทำผิดอะไร? ฮึก นางทำผิดอะไร?..." นางพึมพำถามเสียงแผ่วเจือเสียงสะอื้น "เจ้ามันไร้หัวใจ! เจ้ามันนังปีศาจ! เจ้าทนเห็นนาง...ฮือ ๆ...เจ้าทนเห็นนางทุกข์ทรมานเช่นนั้นได้เยี่ยงไร?!...เจ้ามันเลือดเย็น...เลือดเย็นมิมีผิด!"


"เลือดเย็นหรือ?" ต้านไถจิวเลี่ยนกระซิบถามพร่าแผ่ว นัยน์ตาสีนิลกาฬแข็งกร้าว เริ่มรู้สึกถึงกล้ามเนื้อกายที่เริ่มแข็งเกร็งด้วยพยายามกดแรงอารมณ์โกรธไว้ภายใน นางใช้มือบีบกรามคนใต้ร่างช้า ๆ ก่อนจะทวีความรุนแรงขึ้น "ไหนพูดใหม่อีกทีสิ"


พระพันปีมองอีกฝ่ายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงแห่งความเคียดแค้น "ไยเจ้าถึงต้องพรากชีวิตไปจากนางด้วย?! นางเป็นเพียงเด็กบริสุทธิ์ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ผู้หนึ่งเท่านั้น!"


"ลูกข้าก็บริสุทธิ์เหมือนกัน!" หมดสิ้นแล้วซึ่งความอดทนที่กักเก็บมานานนับยี่สิบปี สองมือเรียวไถลลงบีบคออีกฝ่ายอย่างแรง นัยน์ตาคมสวยทอประกายซึ่งความเกลียดชัง โกรธแค้นที่มิเคยมอดไหม้ ริมฝีปากสีแดงระเรื่อสั่นระริก มือขาวนวลเพิ่มแรงบีบเค้นราวอยากให้คอนั้นแหลกสลายคามือ


จงเจิ้งกุ้ยเหนียงตาเหลือกถลน มิอาจแม้แต่ขยับเขยื้อนยกมือป้องกันตัวได้ นางพยายามไขว่คว้าอากาศหายใจอย่างทุกข์ทรมาน


"ลูกข้ายิ่งกว่าบริสุทธิ์! เขามิรู้เรื่องสิ่งใด ๆ เกี่ยวกับโลกอันโหดร้ายที่เขายังมิเคยแม้มีโอกาสที่จะลืมตาออกมาเห็น...ซึ่งก็เป็นเพราะเจ้า...เป็นเพราะความเห็นแก่ตัวที่มิเคยมีขีดจำกัดของเจ้า!" หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นพร่า ดวงหน้างดงามบิดเบี้ยว


และในความทุกข์ทรมานนั้น ชั่วขณะสุดท้ายที่ลมหายใจกำลังจะถูกพรากไป สองมือเรียวของคนบนร่างที่บีบพระคอางพลันคลายออก จงเจิ้งกุ้ยเหนียงไอนับครั้งไม่ถ้วน หอบหายใจอย่างรุนแรง นัยน์ตาสีดำสนิทมององค์หญิงแห่งปี้หยางด้วยความไม่เข้าใจ "เจ้า...อึก…ข้า...ข้าไม่เข้าใจ..."


สตรีต่างแดนพูดเรื่องอะไรกันแน่?


ต้านไถจิวเลี่ยนค่อย ๆ เอนตัวกลับขึ้นนั่งอีกครั้ง หัวเราะเสียงต่ำในลำคอ พึมพำเบาเสียงแผ่ว "ไม่เข้าใจ...ไม่เข้าใจหรือ?...ได้ ข้าจะทวนความจำเจ้าให้..."


จบคำนั้น นางก็ลุกขึ้นออกจากร่างอีกฝ่าย ลงจากเตียง ก่อนจะเดินหายออกจากตำหนักนั้นไป


ระหว่างนั้นกุ้ยเหนียงไทเฮาพยายามอย่างหนักที่จะขยับกาย ปากก็พร่ำร้อง "ช่วยด้วย...ช่วยด้วย..." ทว่าเสียงที่ลอดคอออกมา เป็นเพียงแค่เสียงแหบแห้งแผ่วเบาเท่านั้น


นางสะอื้นไห้ รู้สึกถึงความเย็นยะเยียบที่บัดนี้กำลังกัดกิน ในใจให้หนาวเหน็บเหลือล้น ยามนึกถึงภาพชั่วลมหายใจสุดท้ายของธิดาแห่งตน


นางไม่เข้าใจอะไรเลย เหตุใดต้านไถจิวเลี่ยนจึงต้องทำร้ายกงเสวียนฮุ่ยเหนียง ทำไมฝ่ายนั้นถึงได้ทำเหมือนแค้นนางมากถึงเพียงนี้


เวลาผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วเค่อ กลับยาวนานราวหนึ่งชั่วยาม ในที่สุด ต้านไถจิวเลี่ยนก็กลับมาพร้อมตะเกียงไฟดวงเล็ก ๆ ในมือข้างหนึ่ง ในขณะที่มืออีกข้างถือกาน้ำชาใบหนึ่ง


ปิ่นโลหิตแขวนตะเกียงดวงนั้นไว้เหนือหัวเตียง ก่อนจะเป่าปากเบา ๆ เหนือกาน้ำชาที่มีควันพุ่งโชยออกมาแล้วแยกริมฝีปากเป็นรอยยิ้มหนึ่ง จากนั้นก็วางกานั้นลงบนโต๊ะข้างเตียงช้า ๆ


"เจ้าจะทำ...อะไร?..." นางถามเสียงแผ่วสลับกับหอบอย่างอ่อนแรง


แม่ทัพผู้เลื่องชื่อจากปี้หยางหาได้เอ่ยคำได้ไม่ เดินไปตรงมุมตำหนักหนึ่ง แล้วกลับมาพร้อมผ้าแพรสีขาวในมือ ก่อนจัค่อย ๆ ยกศีรษะของพระพันปีขึ้นแล้วสอดผ้านั้นจากตำแหน่งที่ข้างหน้าเป็นปาก


"เจ้าจะทำ...อื้อ!...อื้อ!" นางพยายามเอ่ยวาจา ทว่ากลับถูกผ้าแพรนั้นพันมัดปิดปากอย่างแน่นหนา


ทุกการกระทำเป็นไปอย่างช้า ๆ พร้อมรอยยิ้มบาง ๆ ที่ประดับมุมปากหญิงสาวตลอดเวลา ต้านไถจิวเลี่ยนใช้มือทั้งสอง ค่อย ๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าส่วนล่างของอีกฝ่ายออก โดยที่กุ้ยเหนียงไทเฮามิอาจขัดขืน ทำได้แต่เพียงส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ เนตรเบิกโพลงอย่างหวาดหวั่น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

5,861 ความคิดเห็น

  1. #5672 NRAI (@NRAI) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 23:10

    อืมมมม...เลี่ยนเอ๋อโหดมาก(สั่น)

    #5672
    0
  2. #5670 Dreamnoy (@dreamnoy) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 14:47
    คราวนี้แหละพระพันปี จะได้ลิ้มรสชาติของความทรมานบ้าง เจ้าจะรู้สึก หึหึ
    #5670
    0
  3. #5669 bb4732 (@bb4732) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 14:29
    เดี๋ยวไปจัดให้ใน เมฟนะ จุ๊ฟๆ
    #5669
    0
  4. #5667 หมูหวาน (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 13:24

    กรี๊ดดดดดดดดด นางเอกกร้าย โหดเ-้ยม เอาคืนได้อย่างสะใจมากค่ะ


    จริงๆแล้วนิยายเรื่องนี้ แนวดาร์กสุดๆแบบนี้ไม่จำเป็นต้องมีพระเอกจริงๆค่ะ


    ปล่อยให้ดาร์กเข้มข้นไปจนจบเรื่องจะตราตรึงมากกว่า


    ชอบมากค่ะเรื่องนี้ ชอบๆๆๆ ต้องสอยมาไว้ในครอบครองเพื่ออ่านอีกหลายๆรอบแน่นอนค่ะ

    #5667
    0
  5. #5666 nonameja55 (@nonameja55) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 13:23
    โอ้วลุ้นระทึกเหมือนนั้งชมหนังผีไม่ปานแบบนั้งๆอยู่เฮ้ยอะไรโผล่มา
    #5666
    0
  6. #5664 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 13:17
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #5664
    0
  7. #5663 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 13:14
    กิ๊สสสสสส
    #5663
    0