กระซิบสวาท (จำหน่ายทางอีบุ๊คแล้วค่ะ)

ตอนที่ 17 : Chapter 4 คนที่ใช่กับคนที่ไว้คลายเหงา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    30 ต.ค. 61

Chapter 4

คนที่ใช่กับคนที่ไว้คลายเหงา

 





           "ก้าบๆ ก้าบๆ ก้าบๆ"

           เสียงเรียกเข้าดังมาจากโทรศัพท์ที่ซุกอยู่ข้างหมอนรบกวนช่วงเวลานอนแสนสุข สุดที่รักงัวเงียตื่นขึ้นมาแต่ยังคงหลับตาควานหาโทรศัพท์ คิดอย่างไม่สบอารมณ์ว่าใครที่โทร.มารบกวนกันแต่เช้ามืดก่อนเสียงนาฬิกาปลุกจะดังเตือนด้วยซ้ำ

         'พี่ภาม! ไม่มีอะไรทำรึไงนะ

           คิดพลางกดรับ ใจอยากตะบันหน้าหล่อๆ ให้หายซ่า โทษฐานที่โทร.มาป่วนรบกวนการนอนของตน

           "ตื่นได้แล้วยายแว่น ไปทำงานเฉียดฉิวทุกวันเลยนะ หัดเผื่อเวลาเสียบ้าง"

           เสียงเขาสวนมาเพียงแค่จับได้ถึงความงัวเงียยามรับสาย สุดที่รักทำจมูกย่นใส่โทรศัพท์ รู้ทันว่าเขาจงใจที่จะแกล้งจึงโทร.มาก่อกวนในเวลาตีสี่เช่นนี้ 

           "ถ้าวันไหนไม่ได้แกล้งกัน วันนั้นจะกินข้าวไม่ได้เหรอคะ คนกำลังฝันดี ปลุกทำไมเนี่ยยย"

           "นอนตื่นสายตูดโด่ง ไปเป็นลูกสะใภ้บ้านใครแม่ผัวคงกลุ้มใจมือก่ายขมับทุกวันแน่ๆ"

           "ใครจะเหมือนพี่ภาม ตื่นมาทำอะไรตีสามตีสี่ไม่ยอมหลับยอมนอน"

           "ตื่นมาหาอะไรสนุกๆ ทำไงครับ ตามประสาคนโสดที่ไม่มีใครให้นอนกอด อากาศยามเช้ามันหนาวตัวเองว่ามั้ย"

           เสียงของเขาทำไมฟังดูสั่นพร่าแปลกๆ ยังมาพร้อมลมหายใจถี่ๆ ที่ดังแทรกเข้ามาในสาย เพียงความคิดหื่นๆ แวบเข้ามา ใบหน้าจึงร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

           "ละ...แล้ว...ทำไมเสียงพี่ภามฟังดูแปลกๆ คะ"

           "แปลกยังไง ไหนบอกสิครับ"

           "พี่ภามทำอะไรอยู่ ทำไมต้องเสียงสั่นๆ หายใจฟืดฟาดด้วย"

           "หืมม...ทำอะไรน่ะเหรอ ก็...ก็...ทำแบบนั้นไง ไม่มีเมียก็ต้องช่วยเหลือตัวเอง ทำตอนเช้ามืดแล้วมันได้อารมณ์เป็นบ้าแฮ่กๆๆ"

           เสียงหัวเราะอยู่ในลำคอลอดผ่าน คราวนี้เขายิ่งเร่งเสียงหายใจดังขึ้น สลับเสียงบางอย่างที่ทำเอาคนฟังแทบเลือดกำเดาพุ่ง เพราะมโนไกลว่าต้องเป็นอย่างที่คิดชัวร์

           "โอ้ววว สุดที่รักของพี่ อย่าเพิ่งวางนะ รอก่อน แฮ่กๆๆ"

           "ไอ้พี่ภามบ้า คนโรคจิต หื่นกาม เล่นเซ็กส์โฟนประจำเลยใช่มั้ย ทุเรศที่สุด!"

           เสียงรัวเป็นชุดกรอกมาตามสายกระแทกหูคนปลายทาง ตามมาด้วยสายที่ถูกตัดทิ้งอย่างไม่ร่ำลาพิรี้พิไร...กลางสวนสวยรอบบ้านในเวลาที่ฟ้ายังไม่สาง ภัทรนนท์หยุดวิ่งเพราะเขาต้องใช้แรงหัวเราะเมื่อนึกถึงใบหน้าง้ำๆ งอๆ เหมือนม้าหมากรุก กับการที่แกล้งให้อีกฝ่ายโกรธจนเขาคิดว่าป่านนี้ไฟคงลุกพรึบท่วมตัว รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปดับแทบไม่ทัน

         'ยายแว่นหื่นเอ๊ย เชื่อจริงๆ เรอะเนี่ย ไม่หื่นจริงคิดไม่ได้นะ

           ชายหนุ่มออกวิ่งต่อทั้งที่ยังหัวเราะไม่หยุด ด้วยต้องการทำเป้าให้ได้ตามที่ตั้งเอาไว้ เขาตื่นมาวิ่งตอนเช้ามืดจนติดเป็นนิสัย ก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำเพื่อแต่งตัวออกไปทำงานให้ทันเวลาเริ่มงานเช่นพนักงานทั่วไป

 

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #170 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 19:09
    555++แกล้งน้องตลอด
    #170
    0
  2. #169 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 17:55
    ดีใจค่ะที่อมยิ้มไปกับคู่นี้

    สองคนจะรบกันไปถึงไหน ติดตามไปเรื่อยๆ นะคะ ^ ^
    #169
    0
  3. #168 Wiwan Truadngu (@wiwan9255) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 17:12
    ไรท์. พี่ภาม ปลากริม. น่ารัก อ่านไปยิ้มไป. ชอบจังคะ
    #168
    0
  4. #167 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 15:49
    ปลากริมจะสู้รบปรบมือได้มั้ยนะ😀😀😀😀😀
    #167
    0
  5. #166 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 15:30
    อ้ายพี่ภามมมมมมม กร๊ากกกกกก
    #166
    0
  6. #165 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 15:03
    พี่ภามขี้แกล้ง 555//อัพบ่อยๆชอบค่ะ
    #165
    0
  7. #164 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 12:37
    อัพรัวๆ เป้าหมายคือเดือนหน้า กับพลอต 20 ตอน
    สัญญาว่าต้นฉบับจะไม่หนาอีกแล้วววว
    ขอบคุณทุกๆ กำลังใจค่ะ ^ ^
    #164
    0