กระซิบสวาท (จำหน่ายทางอีบุ๊คแล้วค่ะ)

ตอนที่ 30 : Chapter 8 ถ้ารักพี่ก็ให้หนีพ่อ (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    14 ธ.ค. 60

Chapter 8
ถ้ารักพี่ก็ให้หนีพ่อ (30%)




Chapter 8

ถ้ารักพี่ก็ให้หนีพ่อ

 



           หน้าตึกออฟฟิศที่เคยมาฝึกงานจนรู้สึกคุ้นเคย...สุดที่รักยืนนิ่งเมื่อรู้สึกว่าวันนี้บรรยากาศโดยรอบช่างดูแปลกไปไม่คุ้นชิน ภายในใจหวิวสั่นคล้ายจะเป็นลมล้มทั้งยืน การที่วันนี้มาในลุคใหม่ดูเหมือนไม่ใช่ตัวเอง ทำให้รู้สึกประหม่าและไม่มั่นใจจนไม่กล้าสู้หน้าใครในออฟฟิศ หล่อนไม่ชอบสายตาที่อาจจับจ้องมองอย่างสนใจจนกลายเป็นจุดเด่น หากเลือกได้หล่อนไม่อยากเป็นดาวเด่นในสังคมใดๆ ทั้งสิ้น ชอบอยู่อย่างสงบไม่อยากยุ่งวุ่นวายกับใคร

           "ไปกันเถอะปลากริม ฉันจะเข้าไปด้วย"

           "อัยย์ ฉัน...ฉันไม่มั่นใจเลย ไม่เคยใส่รองเท้าสูงๆ ขนาดนี้ ถ้าเกิดฉันเดินสะดุดขาตัวเองล้มไม่อายคนแย่เหรอ"

           "มั่นใจเข้าไว้ ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งสิ้น คนเราต้องมีก้าวแรกสำหรับสิ่งใหม่ๆ ในทุกๆ ช่วงวัย แล้วมันจะผ่านไป เชื่อฉัน"

           "ไปเถอะปลากริม เดินเข้าไปพร้อมพี่ เดี๋ยวพี่จะพาเลขาคนใหม่ไปส่งถึงห้องเจ้านาย ส่งให้ถึงที่เลยทีเดียว หุ หุ"

           ภัทรนันท์พยักพเยิดให้สองสาวเดินตามเข้าไปด้านใน เพราะเขาดูเวลาก็เห็นว่าน้องชายน่าจะมาถึงแล้ว เดี๋ยวจะกลบเกลื่อนความตกตะลึงเลือดกำเดาพุ่งด้วยการแกล้งหาเรื่องสุดที่รักว่ามาสายกว่าเจ้านาย ชายหนุ่มคิดดักคอน้องชายเอาไว้อย่างรู้เท่าทัน

           สุดที่รักรู้สึกประหม่าลมหายใจติดขัด  ยามเดินผ่านสายตา

ที่ต่างพากันจับจ้องมองอย่างสนใจ ด้วยเพราะลุคที่ดูเปลี่ยน ไปจากสาวแว่นเฉิ่มเชยเป็นเปรี้ยวอมหวาน...พนักงานชายต่างพากันมองจนอ้าปากค้าง ส่วนพนักงานสาวๆ ต่างพากันซุบซิบวิพากษ์ วิจารณ์ การมาของเธอสร้างความปั่นป่วนไปทั้งออฟฟิศกันเลยทีเดียว

           "พาเลขามาส่งบอสค่า"

           เสียงนั้นมาก่อนตัว ภัทรนนท์เงยหน้ามองเห็นน้องสาวตนโผล่หน้ายิ้มร่าอยู่ตรงประตู...จะดูตื่นเต้นอะไรกันนักหนาทั้งสองคน คิดยามพี่ชายตนและมินตราเดินกระหยิ่มยิ้มย่องเข้ามาด้านใน

           "ปลากริม เข้ามาสิ"

           มินตราลากแขนคนที่ยืนขาแข็งอยู่หน้าห้องให้เข้ามาด้านใน...เพียงร่างถูกดึงจนพ้นกรอบประตูมาสัมผัสกับไอเย็นที่ลอยวนอยู่รายรอบ สุดที่รักก็รู้สึกว่ากำลังมายืนอยู่หน้าเสาธงต่อหน้าคนนับร้อย หล่อนคือจุดเด่นที่ทุกสายตาต่างโฟกัสเข้าหา แม้ในห้องจะเย็นแต่หล่อนกลับยืนเหงื่อตก ยิ่งสายตาคู่นั้นจ้องมองมา ยิ่งรู้สึกว่าตัวลีบเล็กจนแทบจะถูกดูดเข้าไปในมวลอากาศ หากทำได้ หล่อนอยากหายตัวไปจากตรงนี้เหลือเกิน

         'ใช่ปลากริม...จริงๆ เหรอเนี่ย...’

           ภัทรนนท์ควานมือไปทั่วโต๊ะเพื่อหากระดาษมาซับเลือดกำเดาที่กำลังจะหยดออกมาจากรูจมูก เขากระพริบตาถี่ๆ แล้วลองหยิกตัวเอง พิสูจน์ให้แน่ใจว่านี่ไม่ใช่ความฝัน คนที่ยืนอยู่ตรงหน้านั้นคือสุดที่รักคนเดิม เพิ่มเติมคือความสวยเอ็กซ์เซ็กซี่จนเขาตะลึงกำเดาพุ่ง...หล่อนแอบไปอัพไซส์มาตอนไหน ตรงนั้นถึงได้ดูดีดเด้งทะลุเนื้อผ้าทิ่มสายตาคนมอง คิดพลางรีบเก็บอาการไม่แสดงออก เขาโทษหล่อนว่าเป็นเพราะเนินเนื้อขาวๆ ที่ดึงดูดสายตาให้โฟกัสเป็นจุดแรก เขาไม่ได้ตั้งใจมองแต่เป็นเพราะหล่อนมาในลุคกระแทกใจ จึงทำให้ต้องมองอย่างไม่กระพริบตา

           "มาส่งแล้วก็ออกไปสิครับ กลับไปที่ห้องของตัวเองเลย ปลากริมจะได้ทำงาน เพราะผมมีงานจะให้เธอทำเยอะแยะมากมาย"

           "อ้าว ไล่เฉยเลย ยังไม่ได้เวลางานเลยนะ"

           ภัทรนันท์ซ่อนยิ้มยามหันไปมองหน้ามินตรา นึกขำกับท่าทีที่พยายามเก็บอาการไม่แสดงออก ทั้งที่ในใจกำลังปั่นป่วนร้อนเป็นไฟเพราะเลขาคนใหม่ปรับลุคจนกระแทกใจคนช่างเลือกเข้าอย่างจัง

           "ฝากปลากริมด้วยนะคะพี่ภาม อย่าให้ใครมารังแกเหมือนเมื่อตอนฝึกงาน อัยย์รู้ทุกอย่างนะคะแต่ไม่อยากยุ่ง แต่ตอนนี้เป็นถึงเลขาบอส...บอสจะปล่อยให้คนของตัวเองถูกกลั่นแกล้งได้ไง"

           "เป็นยังไงบ้างปลากริม หายเกร็งหรือยัง"

           ภัทรนันท์ถามด้วยความเป็นห่วง เพราะรู้สึกว่าสายตาของคนบางคนยังไม่ยอมละไปจากร่างของเธอ แววตาหื่นๆ ที่ไล่มองไปตามเรียวขาที่โผล่พ้นกระโปรงสั้นเข้ารูป เขารู้เท่าทันว่าน้องชายกำลังคิดอะไร

           "ปลากริม ฉันจะไปล่ะนะ เพราะได้เวลาทำงานแล้ว จำเอาไว้ แกต้องเข้มแข็งอย่าอ่อนแอให้ใครมารังแกเอาได้ ฉันไม่ได้อยู่กับแกตลอดเวลา ดูแลตัวเองด้วยนะ ขอให้วันแรกราบรื่นผ่านไปได้ด้วยดี"

           "ขอบใจนะอัยย์ที่ทำเพื่อฉันขนาดนี้"

           "ไม่ต้องคิดมากนะ ฉันก็แค่อยากให้เพื่อนมีหนุ่มๆ มาสนใจบ้างอะไรบ้าง แกจะได้ไม่ขึ้นคานไง"

           "อะแฮ่ม"

           เสียงกระแอมมาทันควัน เพียงเพราะได้ยินคำว่าหนุ่มๆ จะมาจีบ คนหวงก้างก็รีบกันท่าเสียแล้ว

           "แหม ยังไม่ทันไรก็ออกอาการซะแล้ว เบื่อจริงๆ พวกปากไม่ตรงกับใจ ไม่เคยยอมรับความจริงเสียที"

           "น้องอัยย์ พาพี่ภีมออกไปได้แล้ว กลับไปห้องทำงานตัวเองเถอะนี่มันได้เวลางานแล้วนะ เดี๋ยวพี่ต้องพาปลากริมไปแนะนำตัวกับแผนกต่างๆ อีก เพราะเธอจะเป็นหน้าด่านให้พี่ ต้องคอยติดต่อประสานงานกับแผนกต่างๆ ทุกคนจำเป็นต้องรู้จักเธอ"

           ภัทรนนท์รีบตัดบทกลบเกลื่อนความรู้สึกที่อำพรางซ่อนเร้นอยู่ข้างใน เขาไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรกันแน่ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานับตั้งแต่เกิดเรื่อง เขาพยายามรักษาระยะห่างความใกล้ชิดเอาไว้ในระดับที่เหมาะสม ไม่อยากให้หล่อนต้องเสื่อมเสียมากไปกว่านั้นเพราะยังเรียนไม่จบ เรื่องที่เกิดคราวนั้นเขาต้องเข้าไปขอโทษที่บ้านของหล่อนอย่างยอมรับผิด ความโกรธทำให้หล่อนยืนกรานที่จะไม่ย้ายแผนกมาเป็นเลขาของเขา...เขาจึงให้หล่อนฝึกงานอยู่กับรุ้งลาวัลย์ตามเดิมเพื่อตัดปัญหาให้จบลง

           บรรยากาศภายในห้องเงียบลงไปทันใดเมื่อไร้เงาของภัทรนันท์และมินตรา...สุดที่รักนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะของตนไม่กล้าสบตาคู่นั้นที่ยังคงจับจ้อง  รู้สึกเหมือนอึดอัดหายใจไม่ทั่วท้องราวกำลังถูกแย่ง

ออกซิเจน ทั้งๆ ที่ห้องกว้างมีแค่เขาและเธอสองคน

           "ลุกมานี่สิครับ"

           "คะ?"

           การที่เขาออกคำสั่งอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้สุดที่รักยังคงนั่งงงทำอะไรไม่ถูกพลางครุ่นคิด...ทำไมวันนี้หล่อนจึงรู้สึกแปลกๆ เหมือนไม่คุ้นเคย ทำราวกับว่าเขาและตนเพิ่งจะเคยพบหน้ากัน หรือบางทีอาจเป็นเพราะยังเกร็งกับลุคใหม่ ก็เลยสร้างกำแพงขึ้นมาขวางกั้นเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่าจากสายตาของคนที่วันนี้มีสถานะเป็นเจ้านายเต็มตัว

           "ลุกมานี่สิครับ ลากเก้าอี้มานั่งใกล้ๆ ตรงนี้ พี่จะเริ่มสอนงานเบาๆ ก่อนก็แล้วกัน"

           หล่อนทำตามคำสั่ง เดินลากเก้าอี้ไปนั่งอยู่ข้างๆ ด้วยท่าทีเก้อเขิน มองไปบนหน้าจอแม็คบุ๊คเห็นมีหน้าต่างเปิดค้างอยู่เต็มไปหมด เห็นเขาคลิ๊กเมาส์ไปมาเพื่อหาอะไรบางอย่าง...แต่แล้วหล่อนต้องตะลึงตาค้างเลือดกำเดาแทบพุ่ง เมื่อจู่ๆ ไฟล์หนังเอวีก็ถูกเล่นขึ้นมาต่อหน้าต่อตา เขารีบปิดมันทิ้งไปแล้วหันไปยิ้มให้คนข้างๆ สื่อให้รู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ แค่มือลั่นไปโดนโดยบังเอิญเท่านั้นเอง 

           'ทุเรศที่สุด สงสัยเก็บไว้เต็มไดรฟ์แล้วมั้ง

           "ขอโทษที มือลั่นไปนิด"

           "ไม่เป็นไรค่ะ ปลากริมเข้าใจว่าพี่ภามคงเหงา ไม่ได้ตั้งใจที่จะแกล้งปลากริมหรอกใช่มั้ยคะ"

           มาพูดกันแบบนี้ชักจะปากเก่งขึ้นทุกวัน...คิดพลางไล่สายตา

มองหล่อนตั้งแต่หัวจรดเท้า ยอมรับว่าไม่คุ้นชินกับความเปลี่ยนแปลงจนจำแทบไม่ได้ รู้สึกสับสนอยู่ในหัวใจว่าชอบหล่อนในลุคไหนมากกว่ากัน

           "ใครจับแปลงร่างล่ะครับ อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือยายจอมยุ่ง"

           เขารู้ทันว่าคงไม่พ้นมินตรา และคนที่สั่งมินตรามาอีกทีก็คงไม่พ้นพี่ชายตน สองคนที่รู้เห็นเป็นใจกันดี อีกทั้งมารดาของเขาก็เอ็นดูสุดที่รักจนเอ่ยปากอยากได้มาเป็นลูกสาวอีกสักคน รู้สึกว่ากำลังกองหนุนของหล่อนจะเยอะเหลือเกิน ยังมีหน้าด่าป้องกันอีกเพียบ โดยเฉพาะพีรพลที่ชอบกันท่าไม่ให้เขาได้ทำอะไรตามอำเภอใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #698 nangmeesit (@nangmeesit) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 15:07
    ขำพี่ภาม เป็นเอามากกกก
    #698
    0
  2. #302 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 07:38
    😁😁😁😁😁😁
    #302
    0
  3. #294 papatchaya1968 (@papatchaya1968) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 19:54
    ความหื่นแตกซ่านออกมาแล้วพี่ภามขาาา จะทำงานกันไหวปะเนี่ย เอาแต่จ้องเนื้อตัวเค้าอยู่นั่นล่ะ 555555
    #294
    0
  4. #293 ปลา2020 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 16:57
    พี่ภาม...โครตหื่นนนนนน
    #293
    0
  5. #292 Thip Jack (@0011992288337744) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 16:09
    ลงอีกๆจะลงแดงแล้วค่ะ
    #292
    0
  6. #291 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 15:43
    คุณแม่พี่ภามฝันแม่นซะด้วย เตรียมเงินสินสอดรึยัง อิอิ
    #291
    0
  7. #290 หนูเล็ก (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 15:02
    น่าสงสารเลขาใหม่เจอเจ้านายหื่น 555
    #290
    0
  8. #289 Methi0045 (@Methi0045) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 14:22
    พี่ภาม หื่นนนนไปอีกกก555
    #289
    0
  9. #288 **nest** (@nest8841) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 14:21
    อิพี่ภาม หื่นไปไหน มั่นใจนะว่าพี่เป็นคนปกติ ทำไมแลหื่นงี้อ่ะ สงสารปลากริม ทำไมมาหลงชอบคนแบบนี้เนี่ย
    #288
    0
  10. #287 KaiKanplu (@KaiKanplu) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 13:50
    "วันแรกก็จะโดนซะแล้ว ต๊ายแลวต๊ายแลวอะไรกันวา"ดีนะที่ปลากริมรุ้นิสัยไม่งั้นได้อกสั่นขวัญผวากับอิคุณภามแน่ๆ
    #287
    0
  11. #286 นักอ่าน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 13:48
    หื่นมาแล้ว
    #286
    0
  12. #285 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 13:39
    ราหูมืดดำ อมหน้าพี่ภามตลอดเลยนะคร้าาาาาา พ้อปลาทู
    #285
    0
  13. #284 black26 (@black26) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 13:34
    เจอวันแรกของการเปลี่ยนสไตล์ของปลากริมยังหื่นและจ้องนัองขนาดนีนานวันเข้าภามจับปลากริมกินแน่ๆ
    #284
    0
  14. #283 J'Chat Ratananate (@jechatchana) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 13:20
    อิพี่ภาม!!! ยิ่งกว่าพี่ภีมอีกมั้งเนี่ยความหื่น เบอร์ไรค่ะ
    #283
    0
  15. #282 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 11:57
    พี่ภามหื่นจริงๆ หนูปลากริมจะรอดไหม
    #282
    0
  16. #281 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 11:08
    โอ้ย!!!!พี่ภามสายหื่นเป็นไปได้ยังไง เปลี่ยนลุ๊คไวแท้พี่ภาม
    #281
    0
  17. #280 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 11:05
    ลวนลามน้องนะคะพี่ภาม ตายๆ เจอวันแรกก็จอดแล้วพี่คาสโนว่า 555
    #280
    0
  18. #279 amyjjang0323 (@amyjjang0323) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 10:49
    555555 พี่ภามของเรา แย่ละ
    #279
    0
  19. #278 Wiwan Truadngu (@wiwan9255) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 10:47
    ใจไม่อยู่ กับเนื้อกับตัวละ เสือภามมมมมมมมมม
    #278
    0