กระซิบสวาท (จำหน่ายทางอีบุ๊คแล้วค่ะ)

ตอนที่ 33 : Chapter 9 จูบ...กระชากรัก (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ธ.ค. 60

Chapter 9
จูบ...กระชากรัก (70%)






           "ตลกหรือเปล่าผู้กอง คุณตามสืบแก็งค์นั้นมาเป็นปีๆ แต่กลับบอกผมว่าไม่ได้ข้อมูลอะไรที่จะโยงไปสู่ธุรกิจผิดกฎหมาย คุณทำงานของคุณยังไงฮึ! หรือว่า...จะต้องให้ผมพิจารณาเกี่ยวกับตำแหน่งหน้าที่ของคุณ บางที...คุณคงไม่เหมาะกับงานนี้"

           "แต่ยิ่งผมล้วงลึก กลับยิ่งพบว่าพวกเขามีความขาวสะอาดในการทำธุรกิจ บางที...ข้อมูลที่ท่านได้มาอาจจะคลาดเคลื่อนจากความเข้าใจผิดก็ได้นะครับ"

           "จะคลาดเคลื่อนได้ยังไง ทีมงานผมไม่เคยทำงานพลาดเลยสักครั้ง คุณน่ะมันไม่ได้เรื่องเอง หรือว่า...ถูกพวกเขาปิดปากด้วยเงินก็เลยคิดจะแปรพักตร์กันล่ะ"

           "ท่านก็รู้ว่าผมไม่ใช่คนแบบนั้น ตามความคิดผม...อาจมาจากผลประโยชน์ทางธุรกิจในประเทศที่เป็นดั่งบ่อเงินบ่อทองของนักลงทุน การขัดแข้งขัดขาทางธุรกิจก็อาจเกิดขึ้นได้ คนที่ให้เบาะแสมาอาจต้องการทำลายคู่แข่งด้วยการใส่ร้ายป้ายสีเพื่อที่ตัวเองจะได้ผูกขาดการลงทุนไว้แต่เพียงผู้เดียว"

           จอมทัพเริ่มเอนเอียงไปทางฝั่งคนที่เขาตามสืบมาเป็นปีๆ ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะได้เบาะแสที่ลากโยงไปถึงการทำผิดกฎหมายได้ จะให้หาหลักฐานมาปรักปรำคนบริสุทธิ์เพื่อความก้าวหน้าของตัว

เขายอมรับว่าทำไม่ได้จริงๆ

           "เอาเป็นว่าอย่าเพิ่งล้มเลิกภารกิจ ตามติดต่อไปจนกว่าผมจะมีคำสั่งให้ยุติ...ไปเถอะผู้กอง กลับไปทำหน้าที่ของคุณต่อ แล้วก็อย่าให้ถูกจับได้ล่ะ ผมกลัวว่าคุณจะได้ไปนอนคุยกับรากมะม่วงก่อนจะได้เลื่อนตำแหน่ง"

           "ครับท่าน"

           'ผู้กองจอมทัพเริ่มสงสัยพวกเดียวกันเองแบบนี้ เขาอาจกำลังตลบหลังสืบเรื่องนี้อยู่เงียบๆ เพื่อโยงหาคนปล่อยข่าว คงปล่อยเอาไว้ไม่ได้

           แววตาซ่อนอะไรบางอย่างมองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินพ้นกรอบประตูออกไป เขากำลังคิดไปถึงเรื่องการถูกหักหลังจากผู้กองหนุ่มที่คิดจะแปรพักตร์...ในเมื่อจอมทัพล่าตัวเป้าหมายออกมาไม่ได้ เขาจะทำให้ผู้กองหนุ่มเป็นฝ่ายถูกล่าเสียเอง

 

           ย่างเข้าสู่ปลายฝนต้นหนาวในเตือนตุลาคม กับการทำงานของสุดที่รักที่ล่วงเลยมาแล้วหลายเดือน ผ่านพ้นมาได้ด้วยดีไม่มีอะไรบุบสลาย สามารถเอาตัวรอดจากเจ้านายที่เป็นดั่งเสือร้ายกระหายหิวจ้องจะตะครุบเหยื่อเช้าสายบ่ายเย็น...ยามพักเที่ยงที่ร้านอาหารตามสั่งเล็กๆ แถวออฟฟิศ หล่อนมีนัดกับจอมทัพที่เขาชวนออกมาทานข้าว เขาบอกมีเรื่องบางอย่างที่ต้องคุยกัน

           ข้าวผัดง่ายๆ ถูกยกมาเสิร์ฟหลังจากนั่งรออยู่ได้สักพัก ความสนิทสนมจากการที่ขับรถให้เจ้านายและเลขาส่วนตัวอยู่บ่อยๆ ทำให้การมานั่งทานอาหารกันสองคนเป็นไปด้วยความผ่อนคลาย สบายๆ ไม่เคอะเขิน และการที่จอมทัพเลือกเข้าหาสุดที่รักเพื่อใช้เป็นสะพาน ยิ่งสนิทเขากลับยิ่งเชื่อว่า กลุ่มแก็งค์ของภัทรนนท์น่าจะทำธุรกิจขัดผลประโยชน์ใครบางคนในประเทศที่เพิ่งเปิดให้ต่างชาติเข้าไปลงทุน

           "ขออนุญาตเจ้านายหรือยังครับ เดี๋ยวจะโกรธเอาได้ถ้ารู้ทีหลังว่าออกมาทานข้าวกับผมสองคน"

           จอมทัพรู้ดีว่านายคนที่พูดถึงไม่ยอมให้เลขาส่วนตัวต้องห่างกายไปไหนเกินร้อยเมตร เลิกงานเมื่อไหร่ถึงจะยอมปล่อยให้หล่อนเป็นอิสระชั่วคราว เมื่อถึงเวลาทำงานสุดที่รักจะต้องทุ่มเวลาทั้งหมดให้กับเจ้านาย รวมทั้งต้องดริปกาแฟให้ทุกวัน เตรียมอาหารกลางวันให้เขา และหล่อนต้องอยู่ทานข้าวด้วยห้ามไปไหน เรียกว่าทำทุกอย่างราวกับเป็นภรรยาที่คอยดูแลสามีกันเลยทีเดียว

           "ประชุมยังไม่ออกมาเลยค่ะ พอดีปลากริมติดงานด่วนเลยไม่ได้ตามเข้าไปด้วย แต่ไม่ต้องห่วง ปลากริมเตรียมอาหารเที่ยงเอาไว้ให้เขาเรียบร้อยแล้ว"

           หล่อนคิดว่าไม่ได้ทานมื้อเที่ยงกับเขาแค่วันเดียวคงไม่เป็นอะไร แค่เขียนโน๊ตบอกเอาไว้ว่าออกมาหาเพื่อน ให้เขาทานคนเดียวไปหนึ่งวัน และเขาออกมาช้าเลยเวลาพักกลางวัน คิดว่าเขาคงจะเข้าใจเพราะเป็นเวลาพักของเธอ

           "ว่าแต่...คุณโจมีเรื่องอะไรเหรอคะ"

           นั่นคือชื่อที่จอมทัพใช้ปกปิดสถานะจริงตัวเอง อีกทั้งชื่อจริงที่ถูกสวมชื่อใหม่แทน ใช้สำหรับภารกิจลับโดยเฉพาะไม่ให้ใครล่วงรู้ว่า

จริงๆ แล้วเขาเป็นใคร

           "ก็...ไม่มีอะไรหรอกครับ เรื่องเกี่ยวกับธุรกิจเจ้านายของคุณ พอดีเพื่อนของผมก็ไปลงทุนในพม่าเหมือนกัน  แล้วก็มีปัญหาหลายๆ

อย่างตามมา การหักหลัง กลเกมการเมือง มาเฟียในพื้นที่"

           "แล้ว..."

           "ผมแค่อยากให้คุณไปเตือนเจ้านายให้ระวังตัวไว้บ้างก็ดี ระวังการถูกใส่ร้ายป้ายสีจากกลุ่มคนที่เสียผลประโยชน์ ที่นั่นไม่ใช่บ้านเรา กลิ่นการเมืองในอดีตยังคงคุกรุ่น ผมไม่อยากให้...ไม่อยากให้มันร้ายแรงไปถึงขั้นฆ่าแกงกัน"

           "ขนาดนั้น...เลยหรือคะ"

           "อาจจะไม่ทุกคนที่เจอ แต่ก็อยากให้ระวังกันเอาไว้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ในประเทศที่การปกครองแบบอำนาจในมือคือภาครัฐ การลงทุนคือความเสี่ยง ผมบอกได้เท่านี้ ไม่อยากให้...เป็นเหมือนเพื่อนของผม"

           "ค่ะ แล้วปลากริมจะบอกเขาให้นะคะ บอกว่าคุณฝากมาบอกเพราะความเป็นห่วงเจ้านาย"

           "ไม่ต้องบอกว่าเป็นผมก็ได้ แค่อยากให้เขาระวังตัวเอาไว้ว่า ศัตรูในมุมมืดที่เราคาดไม่ถึงนั้นน่ากลัวกว่าอะไรทั้งหมด"

           "ขอบคุณมากนะคะคุณโจ"

           "ไม่เป็นไรครับ"

           ทั้งสองรีบทานข้าวเพื่อให้ทันเวลาเข้างาน มื้อกลางวันผ่านไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากมิตรภาพดีๆ ที่เกิดขึ้น...จอมทัพลอบมองรายละเอียดบนใบหน้าของคนตรงข้ามยามหล่อนเผลอ การแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติไร้ซึ่งจริตมารยา ตัวตนของหล่อนค่อยๆ แทรกซึมในใจทีละเล็กทีละน้อยตามกาลเวลาที่ผันผ่าน เขารักในตัวตนที่หล่อนเป็น ไม่แปลกใจเลยทำไมคนบางคนถึงหวงไม่อยากให้หล่อนไปไหนมาไหนเพียงลำพัง...การชวนหล่อนมาทานข้าวเป็นแค่ข้ออ้างเพราะความอยากเจอ หรือทำไปเพราะความเป็นห่วงภัทรนนท์ที่อย่างน้อยก็อยู่ด้วยกันมาเป็นปี เขาไม่แน่ใจว่าเพราะเหตุผลใดกันแน่ ที่ทำให้กล้านัดเลขาคนโปรดของเจ้านายให้ออกมาเจอ



           สุดที่รักกลับเข้าออฟฟิศในช่วงจวนเจียนจะได้เวลางาน หล่อนก้าวเดินเร็วๆ เพื่อรีบไปให้ถึงห้องเพราะเหลืออีกไม่ถึงห้านาที หากไปช้ามีหวังได้ถูกเขาตัดคะแนนเรื่องระเบียบวินัยอย่างแน่นอน

           "ไปทานข้าวกับใครมาเหรอจ๊ะปลากริม"

           เสียงทักยามหล่อนเดินผ่าน ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใคร พิมพ์วราคนเดิมที่ชอบสอดแนมเรื่องของหล่อนกับเจ้านายแล้วไปรายงานรุ้งลาวัลย์...สุดที่รักใจหาย กับการที่อีกฝ่ายถามเหมือนเห็นว่าหล่อนออกไปพบใคร

           "ไป...เอ่อ...ไปทานข้าวกับเพื่อนน่ะพี่ตุ้ม"

           "เหรอ...พี่ก็นึกว่ามีหนุ่มๆ มารับ ระวังนะ ระวังทะเลจะพิโรธเพราะว่าเลขาคนสวยหนีไปทานข้าวกลางวันโดยไม่รายงานเจ้านาย"

           พิมพ์วราหัวเราะทำเหมือนพูดเล่น การที่อีกฝ่ายมัวชวนคุย สุดที่รักเริ่มใจตุ้มๆ ต่อมๆ เมื่อดูเวลาที่ข้อมือแล้วเห็นว่าเลยเวลาพักมาแล้วหนึ่งนาที...หล่อนรู้ในนิสัยเขา ถ้าหากขุ่นเคืองเมื่อไรแค่หนึ่งนาทีก็ทำให้พิโรธได้ คนจะหาเรื่องแค่หล่อนหายใจเขายังมองว่าผิด คิดพลางรีบผละหนีมาจากพิมพ์วราก่อนที่จะเลยเวลามากไปกว่านี้

           'มาแล้วเรอะ พี่เผลอวันเดียวเธอก็แอบออกไปพบกันเหรอปลากริม

           ภัทรนนท์เหลือบมองคนที่เข้ามาในห้องด้วยท่าทีรีบรน เขาพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจไม่แสดงอาการใดๆ ออกมา...ภายใต้สีหน้าเรียบเฉยเคร่งขรึมไม่พูดด้วยสักคำ ทำให้สุดที่รักหายใจไม่ทั่วท้องเพราะไม่อาจคาดเดาได้ ไม่รู้เขาคิดอะไรอยู่ภายในใจกับการที่หล่อนออกไปข้างนอกซ้ำยังกลับเข้ามาเกินเวลาทำงาน 

           "พี่ภามทานข้าวหรือยังคะ ปลากริมเตรียมไว้ให้แล้วก็ออกไป"

           "แล้วเธอเห็นว่าไงล่ะ ไม่น่าถาม"

           น้ำเสียงและถ้อยคำสื่อถึงความไม่ปกติ สุดที่รักเริ่มหวาดหวั่นกลัวว่ามีคนเห็นแล้วนำมาฟ้องเขา เหตุเพราะความหมั่นไส้ส่วนตัวที่หล่อนใช้เส้นสายเข้ามาทำงาน

           หล่อนเดินไปดูจึงได้รู้ว่าเขาทานแล้ว ก่อนจะโทร.หาแม่บ้านเพื่อให้มาเก็บถ้วยชามไปล้าง ไม่กล้าชวนเขาคุยเรื่องใดๆ อีกต่อไป ยอมรับว่ากลัวในมุมนี้ของเขา มุมยามจริงจังไม่ล้อเล่นและเงียบขรึมเสียจนอึดอัด...นึกย้อนไปถึงวันที่ได้พบกันครั้งแรก เขาเป็นเหมือนตอนนั้นที่ยังไม่สนิทกัน พี่ชายเพื่อนที่พูดน้อยและชอบทำหน้าดุใส่กันตลอดเวลาที่เจอหน้า หล่อนจำได้ เขาเคยตำหนิหาว่าหล่อนชอบชวนมินตราออกจากบ้านในวันหยุด  และตั้งแต่วันนั้นหล่อนก็ไม่กล้าชวน

มินตราออกไปหาอะไรกินในวันหยุดอีกเลย

           หลังจากแม่บ้านเข้ามาเก็บถาดอาหารแล้วเดินออกไป สุดที่รักเป็นฝ่ายทนไม่ได้ที่จะอยู่แบบเงียบๆ ไปอีกตั้งครึ่งวัน หล่อนรู้ตัวว่าผิดจึงเป็นฝ่ายยอมง้อ...รวบรวมความกล้าเดินลากเก้าอี้เข้าไปหาคนที่ให้ความสนใจงานมากกว่าตน ก่อนนั่งลงฝั่งตรงข้าม สองมือยกขึ้นมาท้าวคางแล้วชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ โปรยยิ้มหวานไปให้เขาสุดพลัง

           "พี่ภามมม...ปลากริมขอโทษที่เข้ามาช้า อย่าตัดคะแนนเลยนะคะ นะๆ"

         'อย่ามาทำหน้าเป็นใส่กันจะได้มั้ย

           เขาเหลือบมองแล้วก้มหน้าก้มตาจดจ่ออยู่กับงาน ทำเป็นไม่ใส่ใจคนที่มานั่งง้อด้วยรอยยิ้มหวานๆ...สุดที่รักไม่ละความพยายาม หล่อนโน้มกายชะโงกหน้าข้ามโต๊ะเพื่อมองหน้าจอแม็คบุ๊ค แกล้งเขาด้วยการปิดพับหน้าจอลงไปแล้วเอามือทับไว้ ทำยังไงก็ได้ให้เขาพูดด้วยสักคำก็ยังดี

           เขาว่าคนมีชนักติดหลังมักจะทำดีกลบเกลื่อน ชายหนุ่มคิดอย่างรู้เท่าทันพลางลุกหนีเดินเข้าไปหลังจากกั้น หญิงสาวลุกเดินตามไปเพื่องอนง้อ อีกคนงอนอีกคนง้อ ทำราวกับว่าเป็นแฟนกันถึงได้ต้องแคร์ความรู้สึกอีกฝ่าย หล่อนไม่เข้าใจตัวเอง ทำไมรู้สึกไม่สบายใจเมื่อเห็นเขาเปลี่ยนแปลงท่าทีไม่เหมือนเช่นทุกวัน

           "พี่ภามมม...โกรธปลากริมเรื่องอะไรคะ เรื่องเข้ามาช้า หรือว่าเรื่องที่ออกไปข้างนอก"

           เขาอยากจะบอกว่าไม่ได้โกรธทั้งหมดที่หล่อนกล่าวมา แต่...

ที่ทำให้รู้สึกไม่พอใจในตอนนี้ มันอยู่ที่ว่าหล่อนออกไปทานข้าวกับใครมาต่างหาก ในความขุ่นเคืองไวน์ถูกหยิบออกมาจากตู้แช่ เขารินมันใส่แก้วพอประมาณ ก่อนจะเก็บเอาไว้ในที่ของมันตามเดิม

           เขาจิบไวน์แล้วกลืนลงคอเพื่อดับความร้อนรุ่มจากอาการหวงไม่อยากให้หล่อนคุยกับผู้ชายคนไหน ไม่เข้าใจตัวเองทำไมต้องหึงและหวงทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน...มากกว่าคนรู้ใจแต่ไม่ใช่แฟน นั่นคือสถานะของหล่อนและเขาในตอนนี้ มันไม่ชัดเจนเพราะใจของเขาคอยแต่จะทบทวนว่าหล่อนใช่คนที่ตามหาหรือไม่ และเขาก็ไม่รู้ว่าหล่อนคิดอย่างไร ที่ดูแลกันทุกวันนี้เป็นเพราะหน้าที่หรือมาจากใจที่สั่งให้ทำ

           "ถ้าไม่พูดด้วย ก็จะกลับไปนั่งทำงานล่ะนะ จะไม่ให้อธิบายอะไรก็ตามใจ"

           "....."

           "จะไม่พูดกับปลากริมจริงๆ ใช่มั้ยคะ"

           น้ำเสียงนั้นฟังดูสั่นเครือ...แววตาคมกล้าจับจ้องแววตาที่สั่นระริกหลังเลนส์แว่น ไล่มองลงมายังจมูกโด่งเชิดรั้นที่กำลังแดงเห่อ และ...มาจบลงที่กลีบปากสีชมพูหวาน รวมๆ ทั้งหน้าแล้วดูงอง้ำเมื่อเขาไม่ยอมพูดอะไรด้วยสักคำ

           "แล้วอย่ามาง้อทีหลังนะ จะไม่พูดด้วยจริงๆ แล้ว คอย...อื๊อ!"





ฝาก Set 5 หนุ่มอีกสัก Set นะคะ มีทั้งหมด 5 เรื่องค่ะ

1.แทนรัก (พี่แทน+ใบตอง)

2.เงาพันธกานต์ (พี่ภีม+น้องอัยย์)

3.กระซิบสวาท (พี่ภาม+ปลากริม)

4.คืนร่ำรำพันรัก (เฮียพี+หนูครีม)

5.ดาวประดับใจ (จอมทัพ+นับดาว)



ติดตามต่อในรูปแบบอีบุ๊คค่ะ สำหรับ Set  นี้มีให้โหลดแล้วจำนวน 3 เรื่องนะคะ


แทนรัก
กฤติณ(อิสรียา)
www.mebmarket.com
             ร่างที่นอนนิ่งอยู่บนโซฟาท่ามกลางแสงไฟสลัว สภาพของเขาเหมือนคนเมามายไม่ได้สติ...เหลือบมองไปยังน้ำสีอำพันที่เหลืออยู่ในขวด เขาคงดื่มเข้าไปมากจึงถึงกับฟุบลุกกลับขึ้นห้องไปไม่ไหว จนต้องฝากร่างไว้บนโซฟานอนตากแอร์ที่ถ้าหากหล่อนไม่ลงมาดูเขาคงนอนอยู่อย่างนี้ทั้งคืน




เงาพันธกานต์
กฤติณ(อิสรียา)
www.mebmarket.com
        ค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาวกับเส้นทางแสนเปลี่ยว...ภัทรนันท์ เลิศอมรกุล และน้องชายฝาแฝดได้พบกับเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตพวกเขาเปลี่ยนไป การสูญเสียของเด็กหญิงตัวน้อยถูกเติมเต็มด้วยความรักจากครอบครัวใหม่ มินตรา...หล่อนกลายเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านเลิศอมรกุล มีพี่ชายเพิ่มมาสองคนในวันที่อายุครบรอบเจ็ดขวบ



กระซิบสวาท
กฤติณ(อิสรียา)
www.mebmarket.com
ภายใต้แสงตะเกียงส่องคลอเคล้าสร้างความรู้สึกลุ่มลึกชวนฝัน เสียงกระซิบรักดังแว่วอยู่ในกระท่อมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางอ้อมกอดสายหมอกและสายลม...............เสียงกระซิบพร่ำรำพันถ้อยคำรักหวานแว่วคลอเคล้าสายลมหนาว ยามที่สัมผัสลึกล้ำซาบซ่านสอดประสานเป็นจังหวะรักซึมลึกลงไปถึงก้นบึ้งของหัวใจสองดวง…




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #722 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 11:17
    โอ้ยยยยสถานะคลุมเครือจริง พิเศษแต่ไม่ใช่แฟน
    #722
    0
  2. #330 Rungruang First (@payak1) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 09:33
    อร้ายยย
    #330
    0
  3. #329 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 07:22
    เทสๆ คอมเม้นท์ไรท์ทำไมหาย😅
    #329
    0
  4. #328 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 05:46
    พี่เขาบอกสั่งสอนเบาๆ พอ จะได้เข็ด อิอิ
    #328
    0
  5. #327 Bigrabbitkasi (@skbr) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 23:35
    อิพี่ภามออกลายแล้วไงล่ะ
    #327
    0
  6. #326 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 23:08
    อือหือพี่ภามความหึงขึ้นหน้า ปากไว มือไว เชียวนะ เบาๆกับน้องเขาหน่อย
    #326
    0
  7. #325 KaiKanplu (@KaiKanplu) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:22
    ภ้ามมม..โต๊ะทำงานนะภ้ามมม!!!
    #325
    0
  8. #324 Wiwan Truadngu (@wiwan9255) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:14
    เมาไวน์ ป่าววววพี่ภามมมมมมมม
    #324
    0
  9. #323 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:05
    เขาเล่นต่อสู้กันเหรออออ 😁😁😁😁😁
    #323
    0
  10. #322 พลอยเพชร (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:04


    พะพี่ภามๆๆๆๆๆๆ ร้อนแรงอะไรเยี่ยงนี้ ลีลากินขาดพี่ภีมอีก. โอยๆๆๆหัวใจจะวาย ตาค้างงงง
    #322
    0
  11. #321 amyjjang0323 (@amyjjang0323) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:53
    เอ้าพี่ภาม ใจเย็นนนนนน เอะอะก็ใช้กำลัง 555
    #321
    0
  12. #320 por_nat (@por_nat) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:45
    แอร๊ยยย!!! อิพี่ภามรุกมากเลยนะฮ๊าฟฟ!!
    #320
    0
  13. #319 makuto_annny (@makuto_annny) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:32
    ค้างๆๆๆๆๆค่ะช่วยด้วย
    #319
    0
  14. #318 Admit defeat (@23956600) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:31
    ร้อนนแรงงงงงงงง พี่_ภามมมมมม
    #318
    0
  15. #317 Satajang (@panicha00589) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:29
    พี่ภามมมมมมมมมมม
    #317
    0
  16. #316 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:19
    ว๊ายยยยยยยย เด่วขอไปแอบหลังฉากกั้นก่อนนะคร้าาา 555
    #316
    0