กระซิบสวาท (จำหน่ายทางอีบุ๊คแล้วค่ะ)

ตอนที่ 37 : Chapter 10 ลืมมันไปเถอะนะที่รัก (60%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    2 ม.ค. 61

Chapter 10
ลืมมันไปเถอะนะที่รัก (60%)





การที่ภัทรนนท์เดินย้อนกลับมาทำให้สายตาทุกคู่หันไปมอง...ภัทรนนท์เห็นว่าไร้เงามารดาที่โต๊ะอาหาร เขาปรี่เข้าไปเอ่ยความประสงค์กับเจ้าของบีเอ็มทันที

           "เฮีย วันนี้แลกรถกันใช้นะ เอาพอร์ชไปขับเล่นๆ หนึ่งวัน"

           "หืม..."

           ไม่ใช่แค่ตะวันวาดที่งง ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นต่างก็งงไม่แพ้กัน

           "เดี๋ยวนะ นิสัยแบบนี้ทำไมรู้สึกคุ้นๆ เอารถชาวบ้านไปทำอะไรสักอย่างที่ไม่น่าไว้วางใจ มึงคุ้นมั้ยวะไอ้วุธ"

           ศราวุธหัวเราะออกมา เขาเห็นด้วยกับพีรพลว่ามีคนบางคนแถวๆ นี้เคยทำ ไม่คิดเลยว่าจะติดเชื้อจนมีพฤติกรรมที่ถอดแบบกันมาราวจบจากสำนักเดียวกัน

           "นายจะเอารถฉันไปทำอะไร ถ้าไม่บอกก็ไปแลกกับคนอื่นก็แล้วกัน"

           "ไม่ได้ ต้องเป็นของเฮียเท่านั้น เถอะน่า ผมมีเหตุผลที่เอาพอร์ชไปไม่ได้ เดี๋ยวตอนเย็นจะขับไปคืน"

           "ฉันแฟนคลับบีเอ็ม  จะให้ไปขับพอร์ชมันไม่ถนัดเอาเสียเลย

แล้วก็ตามไปรับพอร์ชคืนที่สวนผึ้งด้วย เพราะฉันจะกลับวันนี้เลย"

           ปากพูดแต่กุญแจรถก็ยื่นมาให้คล้ายโดนสะกดจิต ภัทรนนท์คว้ามาอย่างไวแล้ววางกุญแจรถของตนเอาไว้ ก่อนจะเดินออกไปท่ามกลางสายตาที่มองตามอย่างงุนงง

           "ทำไมกูให้ไปง่ายๆ จังวะ รู้สึกเหมือนงงๆ งวยๆ มึนๆ"

           "ระวังเมียด่านะมึง ขับบีเอ็มมาแต่ได้พอร์ชกลับไป เธอต้องสงสัยในพฤติกรรมของผัวกะล่อนๆ อย่างมึงแน่ๆ หุ หุ แล้วถ้าเธองอนก็ต้องง้อใช่มั้ย ง้อทีไรได้มาอีกคนทุกที"

           "ถ้ามึงมีเมียเมื่อไหร่ กูขอแช่งให้มึงกลัวเมีย กลัวจนหัวหด แล้วก็มีลูกดกหัวปีท้ายปี"

           ตะวันวาดเข่นเสียงกลับไปที่เพื่อนชอบแซ็วว่าเขากลัวเมีย และอาจเป็นเพราะความสนิทสนมกันมานานจนคุยกันได้ทุกเรื่อง การแลกรถกันใช้จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรสำหรับคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา เขาคิดว่านั่นคือเหตุผลที่ให้ภัทรนนท์ยืมรถไปใช้โดยไม่คิดจะซักไซ้อะไรมากมาย

           "ทีนี้มึงเข้าใจความรู้สึกไอ้วุธหรือยัง ที่มันต้องแลกรถกับมึงบ่อยๆ น่ะ กูละขำ ทำอะไรได้อย่างนั้นจริงๆ"

           พีรพลหัวเราะทับถมเจ้าของบีเอ็มที่ยังคงนั่งงงจากการถูกฉกรถไปอย่างไม่ทันตั้งตัว มันทำให้เขาคอยแต่จะนึกถึงอดีตที่แม้จะผ่านมานานหลายปี หากแต่ว่าเขายังจำวีรกรรมนั้นได้ไม่เคยลืมเลือน   

           "น้องชายนายกำลังคิดจะทำอะไร พฤติกรรมน่าสงสัยนะเนี่ยแบบนี้ อย่าเอานิสัยไอ้แทนมาใช้ ชอบทำอะไรลับๆ ล่อๆ ไม่บอกใคร"

           "ถึงจะเป็นแฝดกัน แต่ก็ไม่ได้รู้ใจกันทุกเรื่องนะครับ  ถ้าให้ผม

เดา ไม่เอารถตัวเองไปแบบนี้ อาจไปดักจับผิดอะไรสักอย่างแน่นอน"

           ภัทรนันท์ร้อนตัว เมื่อสายตาทุกคู่จับจ้องมาทางตนราวกับว่าเขารู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับน้องชาย ซึ่งเรื่องส่วนตัวเขาไม่เคยยุ่ง แม้กระทั่งเรื่องรุ้งลาวัลย์ เตือนกันแล้วไม่ฟังเขาจึงปล่อยเลยตามเลย

           "ถ้าหากมีคนบางคนมาให้ช่วยหลอกสาวไปทำเมียเหมือนเมื่อคราวไอ้คนพี่ ฉันไม่เอาด้วยนะ ยังรู้สึกบาปไม่หายจนถึงทุกวันนี้"

           ตะวันวาดรีบออกตัว เขาไม่อยากตกนรกเพราะรวมหัวกันหลอกคนแก่ ถ้าความแตกมีหวังมองหน้ากันไม่ติดแน่นอน

           "เบาๆ สิครับ เดี๋ยวน้องอัยย์ได้ยินหรอกว่าทั้งหมดเป็นหัวคิดของเฮีย"

           ภัทรนันท์เหลียวซ้ายแลขวา กลัวว่าคนที่กำลังพูดถึงจะเดินย้อนกลับมาแล้วได้ยิน แน่นอนว่าหล่อนจะต้องโกรธที่เขาสร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อให้ยอมจำนนไร้หนทางที่จะหลบหลีกได้อีกต่อไป

           "ก็ให้คนคิดมันชี้แจงละกัน ฉันไม่เกี่ยว"

           "ยังไงมึงก็ยังต้องเกี่ยวกับกูไปอีกนาน มึงจะทิ้งบอยแบนด์ไปเอาตัวรอดคนเดียวได้ไง"

           พีรพลมองไปทางเดิมอีกครั้งพลางครุ่นคิด...เขากำลังคิดถึงเรื่องที่ภัทรนนท์เล่าให้ฟังเมื่อคืน เรื่องเกี่ยวกับธุรกิจที่กำลังทำซึ่งอาจทำให้คนบางกลุ่มไม่พอใจ มีคนฝากให้สุดที่รักมาเตือนพวกเขาว่าให้ระวังตัว กับศัตรูที่แฝงอยู่ในมุมมืดรอขย้ำเหยื่อ และคนนั้นกลับเป็นจอมทัพที่เป็นแค่คนขับรถ เขาจะไม่แปลกใจถ้าจอมทัพเป็นคนกว้าง ขวางและมีพรรคพวกมากพอ มันทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้...จริงๆ แล้วจอมทัพเป็นใครกันแน่

           บีเอ็มขาวเคลื่อนมาจอดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งในซอย เยื้องๆ กันกับหน้าบ้านของสุดที่รักประมาณสามหลังเพื่อไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกต...ภายในรถที่ติดฟิล์มกรองแสงบดบังสายตาจากภายนอก ภัทรนนท์จับจ้องไปยังหน้าบ้านหลังนั้นไม่ละสายตา

         'บ้าไปแล้วแน่ๆ...เราไม่เคยทำอะไรแบบนี้

           เขาไม่เข้าใจตัวเองทำไมถึงต้องลงทุนแลกรถคนอื่นมาขับเพื่อเอาไว้จับผิดพฤติกรรมของหล่อน...ผู้หญิงที่แฟนก็ไม่ใช่ คนรู้ใจก็ไม่เชิง หากแต่ว่ามันก็เป็นไปแล้ว ความที่กลัวว่าหล่อนจะโกหกและแอบนัดใครเอาไว้ เขาลงทุนมาแอบเฝ้าดูไม่ให้หล่อนรู้ตัว หากจับได้ว่าแอบมีใคร เขาจะไม่ปล่อยเอาไว้แน่นอน

           "เอ๊ะ! นี่มัน..."

           ภัทรนนท์ใจหายวาบเมื่อดักรออยู่ได้พักใหญ่ เบนซ์ทะเบียนคุ้นตาก็ขับผ่านเลยไปอย่างใช้ความเร็วไม่มาก แววตาคมกล้าสั่นไหวเมื่อคนขับกลับรถแล้วมาจอดรออยู่หน้าบ้านสุดที่รัก...สองมือที่กำพวงมาลัยรถบีบเคล้นแน่นหนัก จากการเห็นสุดที่รักเดินออกมาขึ้นรถเบนซ์คันนั้น วินาทีนี้เขาแทบอยากจะพุ่งพรวดออกไปจากรถวิ่งไปตะบันหน้าคนขับ โทษฐานที่มายุ่งกับผู้หญิงของเขาไม่ดูตาม้าตาเรือ...หล่อนคือผู้หญิงของเขาที่ใครก็ห้ามเดินควง เพิ่งรู้ใจตัว อารมณ์หึงหวงจนตัวสั่นใจสั่นมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

           'ใจเย็นๆ ไอ้ภาม มันอาจไม่มีอะไรในกอไผ่ก็ได้

           เขานั่งนับหนึ่งถึงสิบอยู่ในใจยามเบนซ์สวนทางผ่านหน้าไปอีกครั้ง...พากันไปไหนนั้นเขาเริ่มหวั่นใจ หากแต่ว่าการที่หล่อนบอกเขาว่าไม่สบาย  นั่นทำให้ยังพอคิดในแง่ดีอยู่บ้าง  บางทีหล่อนอาจไป

โรงพยาบาลเพื่อให้แพทย์สั่งจ่ายยามาบรรเทาอาการ

           ชายหนุ่มเริ่มทำตัวเป็นนักสืบด้วยการตัดสินใจขับตามไปห่างๆ อยากที่จะไปเห็นด้วยตาว่าอีกฝ่ายมารับไปหาหมอจริงๆ ไม่ได้พากันไปเที่ยวไหนอย่างที่เขากำลังกลัว...โทรศัพท์ถูกหยิบขึ้นมากดหารายชื่อ เขาจะลองดูสิว่าหมอนั่นจะบอกกับเขาว่าอย่างไร

           'ถ้าฉันจับได้ว่านายเอารถบริษัทมาขับพาสาวเที่ยว นายถูกจับเข้าห้องเย็นแล้วก็โดนใบเตือนแน่!’

           คิดขณะรอให้คนปลายทางรับสาย...สักพักอีกฝ่ายก็กรอกเสียงกลับมา เขาพยายามข่มอารมณ์ปรับเสียงให้เป็นปกติมากที่สุด

           "นายอยู่ไหน...ฉันจะให้ขับรถพาไปธุระตอนสิบโมงเช้า"

           "ผม...เอ่อ...ผมพาแฟนมาหาหมอ เธอไม่สบายมีไข้หนาวสั่น ขอลาครึ่งวันเช้าครับเจ้านาย"

           จอมทัพกลั้นหัวเราะไม่ให้เสียงเล็ดลอด เมื่อสบโอกาสเอาคืน

           "แฟนงั้นเรอะ!"

           คนฟังเข่นเสียงรอดไรฟันอย่างลืมตัว รู้สึกเหมือนถูกตบจนหน้าชา มึนงงไปชั่วขณะเมื่อฝ่ายชายพูดมาเต็มปากเต็มคำ...ผู้หญิงของเขาแต่แฟนคนอื่น งานนี้มีเคลียร์กันยาวแน่นอน

           "คุณภามพูดอะไรนะครับ ผมฟังไม่ถนัด"

           "ปะ เปล่า ไม่มีอะไร"

           "ผมลากับหัวหน้าแล้ว ขอโทษด้วยครับที่ไม่ได้โทร.บอกเจ้านายโดยตรง"

           จอมทัพหมายถึงหัวหน้าคนขับรถ  จากการโทร.หาสุดที่รักเพื่อจะบอกว่าวันนี้มีขนมมาฝาก  เขาจึงได้รู้ว่าหล่อนไม่ได้ไปทำงาน

เพราะไม่สบาย จึงขันอาสาไปรับพามาโรงพยาบาล แม้หล่อนจะปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นอะไรมากก็ตาม

           จากการที่ตามมาจนได้รู้ว่าทั้งสองมาโรงพยาบาลจริงๆ ภัทรนนท์จึงโล่งใจไปเปลาะหนึ่งที่เลขาของเขาไม่ได้โกหก แต่ว่า...ยังมีอีกเรื่องที่ไม่เคลียร์ และโทษของการโกหกเขาเรื่องของหล่อนกับคนขับรถ เขาเคยบอกไปแล้วว่าบทลงโทษขั้นรุนแรงนั้นคืออะไร เขาจะลงโทษจนหล่อนต้องร้องขอชีวิต นั่นคือความคิดในใจของคนขี้ตู่ทึกทักเอาว่าอีกฝ่ายเป็นของเขา ห้ามมีเพื่อนชายไม่ว่าจะสถานะใดๆ ก็ตาม




ติดตามต่อในรูปแบบอีบุ๊คค่ะ สำหรับ Set  นี้มีให้โหลดแล้วจำนวน 3 เรื่องนะคะ


แทนรัก
กฤติณ(อิสรียา)
www.mebmarket.com
             ร่างที่นอนนิ่งอยู่บนโซฟาท่ามกลางแสงไฟสลัว สภาพของเขาเหมือนคนเมามายไม่ได้สติ...เหลือบมองไปยังน้ำสีอำพันที่เหลืออยู่ในขวด เขาคงดื่มเข้าไปมากจึงถึงกับฟุบลุกกลับขึ้นห้องไปไม่ไหว จนต้องฝากร่างไว้บนโซฟานอนตากแอร์ที่ถ้าหากหล่อนไม่ลงมาดูเขาคงนอนอยู่อย่างนี้ทั้งคืน




เงาพันธกานต์
กฤติณ(อิสรียา)
www.mebmarket.com
        ค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาวกับเส้นทางแสนเปลี่ยว...ภัทรนันท์ เลิศอมรกุล และน้องชายฝาแฝดได้พบกับเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตพวกเขาเปลี่ยนไป การสูญเสียของเด็กหญิงตัวน้อยถูกเติมเต็มด้วยความรักจากครอบครัวใหม่ มินตรา...หล่อนกลายเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านเลิศอมรกุล มีพี่ชายเพิ่มมาสองคนในวันที่อายุครบรอบเจ็ดขวบ



กระซิบสวาท
กฤติณ(อิสรียา)
www.mebmarket.com
ภายใต้แสงตะเกียงส่องคลอเคล้าสร้างความรู้สึกลุ่มลึกชวนฝัน เสียงกระซิบรักดังแว่วอยู่ในกระท่อมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางอ้อมกอดสายหมอกและสายลม...............เสียงกระซิบพร่ำรำพันถ้อยคำรักหวานแว่วคลอเคล้าสายลมหนาว ยามที่สัมผัสลึกล้ำซาบซ่านสอดประสานเป็นจังหวะรักซึมลึกลงไปถึงก้นบึ้งของหัวใจสองดวง…




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #474 Chariyaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 00:44
    เหมือนจะตลกนะ แต่ถ้าคิดเจอสถานการณ์แบบนี้คงไม่สามารถคุยกับอิพี่ภามได้ ดีไม่ดีจะแจ้งความลาออกด้วยซ้ำ ทำเหมือรคนโรคจิตที่จะมาข่มขืนจริงๆ
    #474
    0
  2. #391 พลอย เพชร (@Ploypet_may) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 08:41
    พี่ภามมีความหื่นเเละฮา...นางหลงปลากริมมาก เเทบโงหัวไม่ขึ้นละตอนนี้
    #391
    0
  3. #390 หนูเล็ก (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 06:54
    ทำไมไม่ขับรถไปจับผิดยัยรุ้งมั่งคะพี่ภาม
    #390
    0
  4. #389 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 05:44
    เอายาสลายมโนให้พี่ภามกินหน่อย 55
    #389
    0
  5. #388 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 05:43
    เอายาสลายมโนให้พี่ภามกินหน่อย 55
    #388
    0
  6. #386 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 04:14
    พี่ภามตามติดน้องขนาดนี้ ยอมรับเถอะว่าหลงรักปลากริมเข้าให้แล้ว
    #386
    0
  7. #385 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 23:29
    คนเจ้าเล่ห์
    #385
    0
  8. #384 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 23:23
    แหมมมมม พี่ภามต้อนไก่เข้าเล้าใหญ่เลยนร้าาาา
    #384
    0
  9. #383 Wiwan Truadngu (@wiwan9255) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 22:20
    พี่ภามเป็นผู้ชาย. สายมโน อิอิ
    #383
    0
  10. #382 KaiKanplu (@KaiKanplu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:45
    จะลงโทษ"ขั้นรุนแรง"ให้ได้ว่างั้น
    #382
    0
  11. #381 Isareeya (@isareeya) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:38
    เอามีดมาฟันมือหมอให้ขาดดดดด
    😁😁😁😁
    #381
    0
  12. #380 Satajang (@panicha00589) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:23
    โอ๊ยยยยพี่ภามมม
    #380
    0
  13. #379 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:19
    ไม่มีสถานะแต่หึงหวงเต็มที่แบบนี้ก็ได้หรอคะพี่ภาม
    #379
    0