Bleeding Love [yaoi]

  • 99% Rating

  • 36 Vote(s)

  • 215,709 Views

  • 6,535 Comments

  • 2,633 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    644

    Overall
    215,709

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 11 [----รีไรท์----]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13738
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    10 ส.ค. 54

 

ตอนที่ 11

 

ไวซ์จับมือกับพิธีกรรายการทอล์คโชว์ที่เชิญเขามา หลังจากบันทึกเทปเสร็จเรียบร้อย เขาก็ยังต้องเสียเวลาอีกเล็กน้อยเพื่อถ่ายรูปแฟนคลับที่ตามมาให้กำลังใจ กว่าจะมาถึงรถไวซ์ก็ถึงกับหมดแรง เขาเหนื่อยชะมัด เหนื่อยเป็นบ้า ทว่าสาเหตุจริงๆ ของความเหนื่อยล้าไม่ได้เกิดจากกล้ามเนื้อหรือแขนขาแต่อย่างใด มันเกิดจากสิ่งที่เต้นอยู่กลางอกของเขามากกว่า

เขาหยิบบุหรี่จากเสื้อโค้ทออกมาสูบ ฟังเสียงปิดประตูเมื่อฟาเวียร์เข้ามานั่งลงบนเบาะข้างๆ แล้วส่งซองกระดาษให้เขาสองซอง

“อะไร”

“เปิดดูเอง”

ไวซ์เปิดซองแรกซึ่งเป็นซองยาวออก ข้างในเป็นเงินจำนวนหนึ่ง ก่อนหน้านั้นเขาขอให้ฟาเวียร์เป็นคนรับเงินค่าตัวจากการถ่ายแบบเมื่ออาทิตย์ก่อน ซึ่งรีฟเวอร์ได้จ่ายเงินส่วนหนึ่งเพื่อเป็นค่าตัวของลีออนมาพร้อมกันด้วย ดังนั้นเขาจึงให้ฟาเวียร์เบิกเงินสดจำนวนนั้นออกมา ส่วนอีกซอง... ข้างในนั้นเป็นการ์ดเชิญร่วมงานแต่งงานของรูอิค และเขาโยนการ์ดใบนั้นกลับไปให้ฟาเวียร์

“ยังไงๆ นายก็ต้องไป” ฟาเวียร์ดักคออย่างรู้ทัน

“ไปสิ ผมต้องไปอยู่แล้ว” ไวซ์กล่าวเมื่อคนขับรถเคลื่อนรถออกจากลานจอด

“แล้วถ้าฉันไม่ได้ขอมากเกินไป ช่วยทำหน้าให้เหมือนคนที่กำลังจะไปแสดงความยินดีกับเพื่อนรักที่จะแต่งงานด้วย”

“ไม่ดีหรือไง” ชายหนุ่มพูดอู้อี้เมื่อกระดกบุหรี่บนริมฝีปากเล่น “พวกนักข่าวคงอยากเห็นผมร้องไห้โฮๆ กลางงาน หรือไม่ก็ฉุดรูอิคหนีไปด้วยกัน”

“และถ้าทำแบบนั้นฉันจะไล่เตะก้นนาย” พอนักร้องหนุ่มทำท่ากลอกตาให้อย่างล้อเลียน ฟาเวียร์ก็ได้แต่ถอนใจ “ฉันถามอะไรหน่อย ไอ้เด็กที่นายลากไปถ่ายแบบด้วยนั่นใคร อย่าบอกนะว่าพอจบเรื่องรูอิคจบก็กระโจนเข้าหาปัญหาใหม่ทันที ฉันขอร้องเถอะเลิกหาเรื่องมาให้ฉันปวดหัวสักที”

“ผมไม่เห็นว่าการที่ผมจะคบหากับใครมันสร้างปัญหาตรงไหน”

“ไวซ์” ฟาเวียร์กล่าวเสียงเข้ม “ไอ้ข่าวเสียๆ หายๆ มันทำให้พวกดารานักร้องเสียชื่อจนอยู่ในวงการไม่ได้มานักต่อนักแล้ว คนเดี๋ยวนี้เขาสนใจแต่เรื่องคาวๆ เรื่องจริงเป็นยังไงไม่มีใครสนหรอก พวกนักข่าวยิ่งตัวดีจับเรื่องไม่เป็นเรื่องเอาไปตีไข่ใส่สีผักชีโรยหน้าขาย มันคุ้มหรือไงกับการเอาชื่อเสียงทั้งหมดมาจบลงกับเรื่องพวกนี้”

ไวซ์คีบบุหรี่ไว้ด้วยนิ้วแล้วถอนหายใจพรืด

“ผมควงผู้หญิงก็หาว่าผมเป็นเสือผู้หญิง พออยู่กับผู้ชายก็หาว่าผมเป็นเกย์ ถ้าผมเดินกับเด็กคงคิดว่าเป็นวัวแก่กินหญ้าอ่อน พวกเขาคิดว่าผมคึกคักตลอดพอที่จะมีอะไรกับรถพ่วงได้เลยมั้ง นี่ผมยังคิดเลยว่าตัวเองโชคดีชะมัดที่ไม่มีใครคิดว่าผมกับคุณเป็นพวกเซ็กส์วิปริตไปด้วย ถ้าถึงขนาดนี้แล้วผมจะต้องไปสนใจอีกทำไม”

ฟาเวียร์ทำหน้างอ แต่ไวซ์ไม่ได้สนใจ ถ้าเป็นเรื่องงานเขายินดีรับคำตำหนิอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่อย่างเดียวที่เขาจะไม่ยอมให้ใครมาก้าวก่ายก็คือเรื่องส่วนตัว

“นี่ไวซ์ ฟังฉันนะ ฉันขอให้อัลบั้มนี้ผ่านไปก่อน ตอนนี้เราต้องรักษาภาพพจน์นายไว้ เสร็จจากนี้จะทำอะไรฉันจะไม่ห้ามเลย... ถ้าสัญญาว่าจะไม่ทำให้มันโจ่งแจ้ง”

“นี่มันยุคไหนกันแล้วฟาเวียร์ ถ้าจะคบกับใครยังต้องหลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ ผมว่าผมเลิกเป็นนักร้องไปเลยดีกว่า”

“ไวซ์” คราวนี้น้ำเสียงของฟาเวียร์ไม่ใช่แค่ตักเตือนหรือขอร้องเท่านั้น “นายคงรู้นะว่าตัวเองทำอะไรอยู่ ถ้านายล้มเลิกสักคนคิดว่ามีอีกกี่คนที่ต้องล้มไปกับนายด้วย นายไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้เพราะตัวคนเดียวนะเข้าใจไหม”

“ผมรู้” ชายหนุ่มตอบ “แต่คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอ ผมไม่เคยกลัวผลที่จะตามเพราะกระทำของตัวเอง โดยเฉพาะถ้ามันเป็นสิ่งที่ผมจงใจ

จากนั้นตลอดทางไวซ์กับฟาเวียร์ก็ไม่ได้คุยเรื่องนี้อีก พอมาส่งไวซ์ถึงคอนโดพวกเขาก็ไม่มีการร่ำลาอะไร นอกจากคุยเรื่องงานอีกเล็กน้อยก่อนแยกย้ายกัน  ฟาเวียร์ยังอดมองตามไวซ์ด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ ตั้งแต่เรื่องของรูอิคเขาดูออกว่าไวซ์เริ่มหมดความสนใจสิ่งที่กำลังทำ ถึงภายนอกจะทำเหมือนตั้งอกตั้งใจทำงาน แต่คนที่เห็นไวซ์มาตั้งแต่เริ่มเข้าวงการแรกๆ อย่างเขา มีหรือจะแยกไม่ออกว่าอย่างไหนคือตั้งใจทำงานจริงๆ หรืออย่างไหนที่เรียกว่าแค่ทำตัวเป็นมนุษย์ไขลาน

ไวซ์เป็นคนมีพรสวรรค์และพรสวรรค์แต่ละอย่างของเขาก็ไม่ใช่จะเกิดขึ้นกับใครเพียงคนเดียวพร้อมๆ กันได้ ถ้าเขาตั้งใจกับเส้นทางที่ทำอยู่ รับรองว่าไวซ์ต้องไปไกลกว่าที่เป็นอีกมาก เขาจะกลายเป็นคนที่ผู้คนต้องจดจำไปนานแสนนาน แต่ถ้าอนาคตอันรุ่งโรจน์ต้องพังเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง ในฐานะที่เขาดูแลไวซ์มาตลอด ฟาเวียร์ก็อดที่จะรู้สึกเสียดายโอกาสนั้นไม่ได้

“เดวิท” เขาเรียกไปยังคนขับรถที่ทำงานด้วยกันมาหลายปี อีกทั้งคอยเป็นหูเป็นตาสอดส่องเรื่องของไวซ์ในบางเวลาที่เขาอาจดูแลไม่ทั่วถึง “นายรู้หรือเปล่าว่าเด็กที่ไวซ์ติดต่ออยู่ตอนนี้ชื่ออะไร”

“ไม่ทราบสิครับ เขาไม่ยอมให้ผมเข้าไปยุ่ง แต่ผมพอจะสืบประวัติให้ได้”

“เยี่ยม ไปตามสืบมาให้ฉันด่วน เอาให้ละเอียดที่สุดแล้วก็ด่วนที่สุดด้วย”

“แต่ถ้าคุณไวซ์ทราบจะไม่โกรธเอาหรือครับ”

“เถอะน่า ฉันเป็นผู้จัดการของเขา นี่ถือเป็นหน้าที่ที่ฉันต้องรับผิดชอบเพื่อปกป้องชื่อเสียงของไวซ์ ถ้ามีอะไรที่จะมาทำให้อนาคตของเขาต้องสั่นคลอนฉันก็จะจัดการมันออกไปให้หมด ไวซ์ต้องเข้าใจว่าที่เราทำก็เพื่อตัวเขาเอง”

 

ไวซ์ถอดเสื้อโค้ทโยนไปที่โซฟา ตั้งใจจะอาบน้ำแล้วเข้านอน ทว่าความอ่อนล้าดึงเขาให้ล้มตัวลงนั่งบนโซฟาเสียก่อน ยิ่งพอหลับตาลงยกมือขึ้นนวดสันจมูกเบาๆ เขาก็แทบไม่อยากลุกไปไหนอีก ตลอดหนึ่งอาทิตย์มานี่เขาไม่ได้โทรหาลีออนนอกจากส่งข้อความไปเป็นครั้งคราว และชายหนุ่มไม่เคยตอบกลับมาเลย

ตลกชะมัด เขาเคยคิดเสมอว่าสักวันหนึ่งถ้าเขาตกหลุมรักใครสักคน ความรู้สึกที่เกิดขึ้นจะเป็นแบบไหน แต่ครั้งแรกคนที่เขาตกหลุมรักก็เป็นผู้ชายไปซะอีก แถมอีกไม่นานผู้ชายที่เขาเคยรักและแคร์ยิ่งกว่าใครๆ ก็จะเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับผู้หญิงอื่น สร้างอนาคตที่สมบูรณ์ของพวกเขาด้วยกัน แต่แทนที่จะเข็ด ตอนนี้ก็กลายเป็นว่ามีผู้ชายอีกคนที่ทำให้เขาเฝ้าคิดวนเวียนอยู่ตลอดเวลา

เฮ่อ เขานี่มันวิปริตสมบูรณ์แบบจริงๆ

เสียงเคาะประตู ทำให้ไวซ์ต้องพักความคิดฟุ้งซ่านไว้ เขาเดินไปเปิดประตู้ห้องเพื่อที่จะพบเจ้าหน้าที่ดูแลในคอนโคยืนอยู่ข้างนอกพร้อมกับยื่นซองจดหมายซองหนึ่งให้

“จดหมายด่วนถึงคุณครับ เพิ่งส่งมาถึงวันนี้ผมเลยรีบเอามาให้”

ไวซ์รับซองจดหมายขึ้นมาพลิกดู มันจ่าหน้าซองถึงเขา เป็นจดหมายที่ส่งมาจากต่างประเทศ พอพลิกดูชื่อผู้ส่งด้านหลัง ตัวหนังสือตวัดสวยนั่นไม่คุ้นตา แต่ชื่อของคนที่ถูกระบุไว้ ไม่มีวันที่ไวซ์จะลืมได้ โจนาธาน วอลลีส

นี่พ่อส่งจดหมายถึงเขางั้นเหรอ?  

 

ลีออนเช็ดแก้วใบสุดท้ายแล้ววางลงบนชั้น นี่จะครบอาทิตย์แล้วที่เขากับไวซ์ไม่ได้พบหน้ากัน เมื่อตอนเย็นขณะที่เขามาทำงาน ลีออนเห็นหนังสือถ่ายแบบของไวซ์เริ่มวางให้เห็นแล้ว ภาพโปสเตอร์ของลีออนกับไวซ์ติดเด่นหราอยู่บนหน้าร้านเสื้อผ้าที่เกี่ยวกับยี่ห้อรีฟเวอร์ พวกผู้หญิงต่างกรี๊ดกร๊าดจับกลุ่มพิพากษ์วิจารณ์ถึงภาพลักษณ์ของไวซ์ที่ปรากฏในรูปนั้น ลีออนไม่รู้หรอกว่าคนอื่นๆ มองไวซ์เป็นยังไง แต่ถ้าให้เดาจากภาพทางสื่อต่างๆ ประกอบกับแนวเพลงของเขาแล้ว ภาพลักษณ์ของไวซ์น่าจะเป็นชายหนุ่มสุดเซ็กซี่ลึกลับ ไม่มีทางที่คนธรรมดาจะเข้าถึงได้ง่ายๆ ซึ่งนั่นแหละที่ทำให้ผู้คนสนใจเขา

ไวซ์บอกว่าจะมาที่คลับอีก ถ้าเขามาจริงๆ ลีออนควรจะทำตัวแบบไหนดีนะ

“ลีออน”

“ครับ” ลีออนหันไปมองวาลที่เดินเข้ามาพร้อมพนักงานหญิงคนหนึ่ง อายุน่าจะพอๆ กับเขาแต่ไม่คุ้นหน้า

“นี่ไวโอล่า เธอเป็นพนักงานใหม่จะมาทำกะดึกกับพวกเราตั้งแต่พรุ่งนี้” วาลแนะนำหญิงสาวสวยสะดุดตาให้รู้จัก

“สวัสดีค่ะ” ไวโอล่ายิ้มพร้อมยื่นมือเข้ามาทำความรู้จัก “ยินดีที่ได้รู้จักคะ”

“ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก” เขารีบยื่นมือออกไปจับมือที่ยื่นค้างไว้ อดแปลกใจความนุ่มเนียนกับเล็บยาวสีแดงไม่ได้ เพราะเจ้าหล่อนดูไม่เหมือนคนที่ทำงานหนักอะไรได้ ลีออนเดาเอาว่าบางทีไวโอล่าน่าจะเป็นเด็กฝึกงานที่มาจากครอบครัวมีฐานะ เอาไว้ค่อยถามรายละเอียดกับวาลทีหลังดีกว่า

“ก่อนกลับบ้าน แกช่วยสอนไวโอล่าเช็คสต็อกในห้องเก็บของหน่อย ฉันต้องทำใบสั่งของเพิ่มวันนี้เลยไม่ว่าง”

“ได้ครับไม่มีปัญหา”

“โอเค งั้นฝากด้วยนะ”

พอวาลกลับไปทำงานต่อลีออนจึงนำทางไวโอล่ามาที่ห้องเก็บของ แนะนำหมวดหมู่ของแต่ละอย่างเก็บไว้ตรงไหน หลังเลิกงานพวกเขาต้องเช็คสต็อกยังไง

“ทางโน้นเป็นตู้แช่งเย็นเก็บเครื่องดื่มกับอาหารสำเร็จรูป ส่วนมากอาหารสำเร็จรูปพวกนี้เราก็แค่เอาเข้าไมโครเวฟอุ่นแล้วเตรียมเสิร์ฟได้เลย ส่วนอาหารอื่นทางครัวจะเป็นคนจัดการเอง เครื่องดื่มต่างๆ กับพวกเบียร์ วันหนึ่งๆ จะมีลูกค้าสั่งแยะมาก เราต้องแช่เย็นไว้ตลอด” ลีออนชี้ให้เห็นประตูอลูมิเนียมที่เชื่อมไปข้างหลังตู้แช่เย็น “หลังเลิกงานต้องเอาเครื่องดื่มในห้องเก็บของเข้าไปไว้ในห้องแช่ด้านหลังนี่ จะได้เตรียมใช้วันต่อไปได้เลย อ้อ ตรงนี้เป็นบันทึกเบิกของจากห้องเก็บของนะครับ ถ้าจะเคลื่อนย้ายหรือเอาของออกไปต้องลงตรงนี้ทุกครั้ง เพื่อจะได้เช็คสต็อกหลังเลิกงาน”

“หลายขั้นตอนจังเลยนะคะ” หญิงสาวบ่น “อันที่จริงฉันชอบพบปะคนเยอะๆ แต่ฉันไม่ถนัดงานบริการนัก ยิ่งต้องทำงานอะไรละเอียดๆ ยิ่งแล้วใหญ่”

ลีออนอ้าปากจะพูด แต่พอได้ฟังหญิงสาวพูดแบบนั้นเลยไม่รู้จะต่อว่ายังไงดี ตกลงว่าเจ้าหล่อนอยากทำงานที่นี่แน่หรือเปล่าเนี่ย

“ไม่มีอะไรซับซ้อนขนาดนั้นหรอกครับ” เขาพูดให้กำลังใจ

“ที่นี่มีคนทะเลาะกันไหมคะ”

“เอ่อ ก็มีบ้าง”

“แล้วนอกจากเครื่องแบบพนักงานเสิร์ฟฉันใส่เสื้อผ้าของตัวเองมาได้ไหม”

ลีออนยิ้มแห้งๆ

“คุณคงเพิ่งเคยทำงานแบบนี้สินะ” คำถามของลีออนทำให้หญิงสาวที่มองไปรอบๆ ห้องเก็บของหันมาทำตาโต “ท่าทางคุณดูไม่เคยผ่านงานพวกนี้”

ไวโอล่ายักไหล่ “อย่าไปบอกใครนะคะ ที่ฉันมาทำงานที่นี่ก็เพราะคำสั่งพ่อน่ะ”

“คำสั่งเหรอครับ คุณไม่ได้มาสมัครงานที่นี่เองงั้นเหรอ”

“โอ๊ย ไม่หรอกค่ะ ปกติฉันทำงานที่บริษัทของพ่อ แต่มันเกิดเอ็กซิเดนขึ้นนิดหน่อย อาทิตย์ที่แล้วฉันไปงานปาตี้กับเพื่อนเราดื่มกันนิดเดียวเอง แล้วมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งก็ขับปาดหน้ารถฉัน ฉันหักหลบแล้วก็ชนร้านค้าแถวนั้นพังไปร้านหนึ่ง พ่อก็เลยลงโทษฉันด้วยการส่งมาทำงานที่นี่”

มิน่าล่ะ... ลีออนคิดในใจ “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก คุณวาลกับคุณคาเรนแล้วก็คนอื่นๆ ที่นี่ยินดีช่วยแนะนำคุณทั้งนั้น”

“คาเรนเหรอ” ไวโอล่าทำหน้าเบ้พึมพำกับตัวเองเบาๆ “ที่ซวยสุดๆ ก็เพราะต้องมาทำงานที่เดียวกับแม่นี่แหละ”

“อะไรนะครับ”

“เปล่าค่ะ เอ่อ งั้นมีอะไรอีกไหมค่ะที่ฉันต้องรู้”

“คงไม่มีแล้วครับ”

“งั้นฉันกลับบ้านเลยนะคะ” หญิงสาวดี๊ด๊าขึ้นมาทันที “ฉันมีรายการทีวีรอบดึกที่อยากดู วันนี้ไวซ์ วอลลีสจะออกรายการทอล์คโชว์สุดโปรดของฉันด้วย”

“ระ เหรอครับ” ลีออนไม่มีโอกาสขัดเมื่อหญิงสาวยังพล่ามไปเรื่อย

“ฉันกรี๊ดเขาสุดๆ เลยค่ะ คอนเสิร์ตคราวที่แล้วทำเอาคอฉันแทบพัง เขาเท่สุดๆ เท่ระเบิดระเบ้อไปเลย จริงสิ ที่ฉันเคยได้ยินว่าไวซ์มาที่คลับที่บ่อยจริงหรือเปล่าคะ”

ลีออนอ้าปากค้างไปอีกนาทีครึ่ง “ครับ”

“พระเจ้า!” ไวโอล่ายกมือทั้งสองขึ้นปิดปาก ดวงตาเป็นประกาย “ที่ฉันยอมมาทำงานที่นี่ก็เพราะหวังว่าจะได้เจอเขาสักครั้ง แบบใกล้ชิดสนิทสนมน่ะค่ะ แล้วเวลาที่เขามาเขาจะนั่งตรงไหนเหรอคะ แล้วเขามากับใคร ปกติมีใครเข้าไปคุยกับเขาไหม”

“เอ่อ ปกติก็มาคนเดียว เขาจะสั่งแบล็ครัสเชี่ยนแล้วนั่งดื่มเงียบๆ อยู่ที่บาร์”

“ตายจริง เดี๋ยวค่ะ เดี๋ยว” หญิงสาวรีบยกมือห้าม “แสดงว่าคุณก็เคยคุยกับเขาแบบใกล้ชิดเลยสิ”

ลีออนหน้าแดงกับคำว่า ใกล้ชิด

“เขาเป็นลูกค้าวีไอพีที่เราต้องดูแลอย่างดีน่ะครับ”

“คุณพระช่วย” พอเห็นอาการยกมือขึ้นกุมอกลีออนก็เชื่อจริงๆ ว่าไวโอล่ากรี๊ดไวซ์อย่างหนัก ไม่สิ เรียกว่าคลั่งดีกว่า หญิงสาวกุมมือเขาไว้แน่น “คุณชื่อลีออนใช่ไหมคะ ได้โปรดเถอะค่ะ ถือว่าฉันขอร้อง ถ้าเขามาละก็คุณต้องบอกฉันนะคะ นะ นะ”

“อา... ครับ ถ้าเขามา”

เท่านั้นหญิงสาวก็ร้องกรี๊ดกระโดดตัวลอย เอ่อ... นี่เขาควรดีใจแทนไวซ์ที่มีคนคลั่งไคล้ขนาดนี้ดีหรือเปล่านะ

หลังจากนั้นลีออนก็ยังต้องฟังไวโอล่าพูดถึงไวซ์ตลอดทางที่เดินจากร้าน หล่อนพร่ำเพ้อถึงเสียงอันทรงเสน่ห์ ความสามารถและความหล่อเหลา กับอะไรอีกหลายอย่างจนลีออนคิดว่าตัวเองกำลังนั่งฟังสาวกศาสนาใหม่พร่ำพูดถึงศาสดาของตัวเอง

“ฉันเอารถมาด้วยคงต้องแยกกันตรงนี้นะคะ”

ลีออนแทบจะถอดใจด้วยความโล่งอก เจ้าหล่อนแกว่งกุญแจรถไปมาพลางมองไปยังรถเปิดประทุนสีแดงแปร๊ดที่จอดอยู่ที่ลานจอดรถของร้าน ยอดไปเลยพนักงานเสิร์ฟขับรถเปิดประทุนรุ่นใหม่เอี่ยมมาทำงาน 

“ผมจะไปรอรถเมล์ที่ป้ายข้างหน้าเหมือนกัน งั้นก็ราตรีสวัสดิ์นะ”

“ให้ฉันไปส่งไหมล่ะคะ”

ชายหนุ่มชะงักกับน้ำเสียงทอดหวานอย่างมีความหมาย สัญชาตญาณความเป็นผู้ชายในตัวเขาก็บอกว่าหล่อนพร้อมที่จะสานต่ออะไรๆ ที่มากกว่าการไปส่ง แล้วเธอก็สวยเหลือเกิน บอบบางแน่งน้อย มีทรวดทรงองเอวและท่าทางเชิญชวน ชนิดที่ลีออนยินดีจัดให้ไวโอล่าเป็นสาวในฝันของหนุ่มๆ เขาคงต้องเป็นผู้ชายที่โง่ที่สุดแน่ถ้าไม่ตอบตกลง

“ไม่เป็นไรครับ นี่ดึกมากแล้ว กลับบ้านดึกๆ อันตรายสำหรับผู้หญิงนะ” ไอ้โง่เอ๊ยลีออนด่าตัวเอง

“แน่ใจเหรอคะ ฉันไม่กลัวเสียเวลาหรอกนะ ถ้า... คุณจะมีเวลาให้ฉัน” มือเรียวบางยื่นเข้ามาลูบท่อนแขนลีออนเบาๆ ใบหน้าสวยโน้มเข้ามาใกล้และอยู่ในมุมที่เหมาะเจาะเป็นบ้า เพราะแม้สายตาของลีออนจะไม่ได้เพ่งมองตรงๆ เขาก็ยังแน่ใจว่าคอเสื้อค่อนข้างลึกของเธอกำลังเปิดเผยอวดนวลเนื้อต่อหน้าเขา ตั้งแต่เริ่มเข้าวัยรุ่นและรู้ว่าร่างกายของตัวเองต้องการอะไร ลีออนหวังเสมอว่าจะมีสักครั้งที่จะมีสาวน้อยแสนสวยจะเดินเข้าเสนอและสนองสิ่งที่เขาต้องการให้ แต่ทำไมนะ พอมาเจอจังๆ เขากลับลังเล

เสียงบีบแตรที่ดังมาจากถนนใหญ่กระชากสติของลีออนให้กลับมา พอเสียงบีบแตรดังขึ้นอีกสองครั้งซ้อน ทั้งคู่จึงหันไปมองรถสปอร์ตสีฟ้าเมทัลลิกจอดเทียบอยู่ข้างทางเดินไม่ไกล กระจกรถสีดำเลื่อนลงเล็กน้อย เรียกจังหวะหัวใจของลีออนให้พุ่งทะยานขึ้น ยามที่แสงจากข้างนอกสะท้อนกับแว่นดำที่คนในรถสวม ประตูด้านที่นั่งผู้โดยสารเปิดออกเป็นการบอกใบ้ว่าถ้าเขาไม่รีบเข้าไป คนในรถก็อาจลงมาลากตัวเขาไปเอง

“ขอโทษจริงๆ ครับ ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะ” ลีออนตัดบทให้กับสีหน้างุนงงของไวโอล่า แล้วรีบเดินไปยังรถที่จอดรอ เมื่อโน้มตัวเข้าไปนั่งข้างคนขับ ลีออนยังเห็นไวโอล่ามองตาม อย่างเหลือเชื่อ แต่ช่างเถอะตอนนี้สถานการณ์ของเขาเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้ลีออนรู้สึกราวกับตัวเองกำลังยืนอยู่ปากเหวที่มีสายลมเย็นเฉียบพัดขึ้นมาจากก้นเหวอันดำมืด

ชายหนุ่มปรายสายตามองไปยังคนข้างๆ ใบหน้าเรียบเฉยของไวซ์ซ่อนอยู่ใต้แว่นดำ และท่าทางการขับรถที่มองไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ทำให้เขาดูสงบนิ่งและน่ากลัวพอกัน... ลีออนนั่งตัวหดแล้วเริ่มสวดภาวนา 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

114 ความคิดเห็น

  1. #6523 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 00:24
    ไม่ใช่ฟาๆอะไรนั้นจะจับลีออนแยกนะ มาข่มขู่เรื่องไม่เหมาะให้ตีตัวออกห่างซะ
    #6523
    0
  2. #6458 p'chom (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 11:38
    หึงสิน้าาาาาา5555
    #6458
    0
  3. #6440 lucky_girl (@aom_1985) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 16:37
    หึงหรอจ้าไวซ์.....
    #6440
    0
  4. #6425 bonjour0301 (@bonjour0301) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 12:01
    กรี๊ดดดดดดด หึงโหดสินะ ><
    #6425
    0
  5. #6325 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 00:20
    นายท่านหึงล่ะสิ หึงล่ะเซ่ๆๆ
    #6325
    0
  6. #6238 •-MaMaI-• (@mai032671597) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2556 / 15:07
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~ ไวซ์ นายสุดยอดม๊ากกกกกกกก
    #6238
    0
  7. #6226 dre_am_182769 (@1827695980) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 22:45
    ไอ้บ้าฟาร์!!!!
    #6226
    0
  8. #6220 dre_am_182769 (@1827695980) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 21:31
    หึงชัวร์เลย!!!
    #6220
    0
  9. #6192 คนรักนิยาย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 20:37
    แหม เฮียวาลส่งผู้หญิงมาประกบเลยหรือนี้
    #6192
    0
  10. #6150 mephii (@mephii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 23:40
    ไวซ์ก็บอกเค้าไปสิว่าหึงน่ะ 5555
    #6150
    0
  11. #6012 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2556 / 22:02
    ฮั่นแน่~~~ หึงอะเปล่าจ๊ะ อิอิ
    #6012
    0
  12. #5948 yjyrkr (@yjyrkr) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 21:09
    จะหึงหื่นเปล่าเนี้ย
    #5948
    0
  13. #5911 Porsche ELF&SJ 4rever (@137129108) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 23:14
    งานงอกแล้วลีออน ไวซ์หึงงงง
    #5911
    0
  14. #5881 bonbons (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2555 / 19:22
    เหมือนจะมีเรื่องเข้านะลีออน
    #5881
    0
  15. #5841 MAPRANG-Ka (@maprang-ka) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 01:42
    งานงอกแล้วลีออน
    #5841
    0
  16. #5769 i_am_good_evil (@i-am-good-evil) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 00:46
    จะเกิดอะไรขึ้นกับลีออนรึป่าวล่ะเนี่ย..
    #5769
    0
  17. #5754 oasis o_O (@ployploy17) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 00:44
    ลมหึง หล่ะซิ
    #5754
    0
  18. #5692 danger poppular (@tried) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 00:10
    ไวซ์เป็นอะไรล่ะเนี่ย
    #5692
    0
  19. #5661 คนผ่านมา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 00:39
    หึงโหดป่าวหุหุ
    #5661
    0
  20. #5596 katba (@katba) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2555 / 19:05
    55 ชอบตรงด่าตัวเองว่า โง่เอ๊ย จุดนี้ชะนีนางไหนก็สู้ไม่ได้แล้วล่ะ
    #5596
    0
  21. #5563 memo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 / 18:30
    หึงใช่ป่าวนะ
    #5563
    0
  22. #5542 วารีสวรรค์ ^-^ (@caopga) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 19:59
    ไวซ์หึงซะแล้ว
    #5542
    0
  23. #5466 My_lovey (@kokoijang) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 22:36
     หึงงงงง
    #5466
    0
  24. #5401 ริวทาโร (@vampire3) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 12:38
    ไวน์......ต้องหึงลีออนแน่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5401
    0
  25. #5375 jane123 (@areerat-41936) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 09:24
    หึงวชัด ๆ เลยนะคุญไวซ์ =_=

    ว่าแต่... ลีออนนายจะัมัวลังเลอะไร! เห็นสาวก็ต้องตอบปฎเสธันทีสิถึงจะถูก!

    #5375
    0