Bleeding Love [yaoi]

  • 99% Rating

  • 36 Vote(s)

  • 215,562 Views

  • 6,535 Comments

  • 2,625 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    497

    Overall
    215,562

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    9 ก.ย. 56

ตอนที่ 2

 

ไอ้ที่ว่าเจอกันอีก มันออกจะเร็วเกินไปหน่อยละมั้ง ลีออนคิดเมื่อมองไปยังแขกขาประจำ ไวซ์นั่งเท้าคางอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ยกมือข้างหนึ่งขึ้นเป็นเชิงทักทายมายังเขา แต่อย่างน้อยผู้ชายคนนี้ก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะมาหาเรื่อง เขานั่งดื่มอยู่เงียบๆ ไม่พูดคุยกับใคร คนอื่นต่างหากที่พยายามเข้ามาวุ่นวายกับเขา ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้หญิงนั่นแหละ ซึ่งชายหนุ่มก็เพียงตอบรับตามมารยาทแต่ไม่มีทีท่าว่าจะสานต่อไปจนจบ

ลีออนมองการแต่งตัวกับทรงผมที่ราวกับถูกจัดแต่งจากช่างผมมืออาชีพ เดาว่าผู้ชายคนนี้น่าจะเป็นนายแบบหรืออะไรประมาณนั้นแน่ๆ เพราะคนปกติธรรมดาคงไม่ทำตัวเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่นแบบนี้

วันนี้เขาสวมแว่นตาสีชาอ่อน เสื้อเชิ้ตสีขาวแบบพอดีตัวธรรมดา กระดุมเม็ดบนสองเม็ดไม่ได้กลัดเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าสวยลงมาถึงแผงอก สร้อยเงินรูปร่างแปลกๆ สวมอยู่รอบลำคอ ต่างหูทับทิมเม็ดเล็กๆ ติดอยู่ที่ติ่งหูทั้งสองข้างกับแหวนอีกสามวงบนนิ้วมือ ลีออนสะดุดตาแหวนวงหนึ่งที่มีลักษณะพิเศษกว่าวงอื่นๆ เขาไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร แต่เป็นแหวนที่สวมคลุมทั้งนิ้ว ออกแบบให้เหมือนกรงเล็บสุดเท่

“แหวนสวยนะครับ” เขาชมเมื่อวางเครื่องดื่มลงตรงหน้า เรียกคิ้วเรียวสวยของอีกฝ่ายให้ยกขึ้น

“ชอบหรือ” ไวซ์ถามพลางยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ ถือเป็นการเริ่มบทสนทนาจริงๆ ระหว่างกัน ขณะพิจารณาบาร์เทนเดอร์ที่ส่งยิ้มให้เขา  ทรงผมเชยๆ ทำให้เขาดูเป็นหนุ่มหน้าตาพื้นๆ ที่ไม่มีอะไรน่าสนใจ ราวกับการทำตัวให้กลมกลืนกับคนอื่นเป็นสิ่งที่เขาทำประจำจนฝังลึกลงไปในอุปนิสัยใจคอ จนลืมว่าตัวเองมีความแตกต่างอย่างไร 

“ครับ สมัยเรียนผมมีแหวนคล้ายๆ วงนี้” ชายหนุ่มชี้มาที่แหวนบนนิ้วกลางของเขาจากนั้นก็หัวเราะ “แต่ผมไม่เคยใส่ไปโชว์ที่ไหน มันวงใหญ่กว่านิ้วผมมาก อีกอย่างงานที่ผมทำห้ามใส่แหวน ผมเก็บไว้จนมารู้ตัวอีกทีมันก็หายไปแล้ว”

“แหวนพวกนี้ทำให้พอดีกับนิ้วผู้ชาย แต่ดูท่านิ้วเธอจะเล็กเกินไปจริงๆ”

คำพูดของชายหนุ่มทำให้ลีออนอดที่จะมองนิ้วมืออีกฝ่ายไม่ได้ มือขาวๆ ที่ประกอบด้วยนิ้วเรียวสวย บอกว่าผู้ชายคนนี้แทบจะไม่เคยทำงานหนักเลย

“ว่าแต่คุณมาที่นี่บ่อยหรือครับ” เขาชวนคุย

“เปล่า ตอนนี้อยู่ช่วงพักผ่อนของฉัน แต่หลังจากนี้ก็คงจะยุ่งอีกพักใหญ่”

“คุณทำงานอะไรหรือครับ” ลีออนถาม ก่อนจะนึกได้ว่านั่นเป็นคำถามที่ออกจะเสียมารยาทไปหน่อย แต่ชายหนุ่มกลับยิ้มออกมาอย่างขบขัน “ทำไมเหรอครับคุณไวซ์?”

“เธอรู้จักชื่อฉันนี่” เขายังยิ้มขณะยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ

“ผมได้ยินคนอื่นเรียกคุณแบบนั้น”

ไวซ์ไม่ได้ซักถามอะไร เขาก้มลงล้วงมือหาอะไรในกระเป๋าเสื้อแล้วชะงัก

“เธอมีบุหรี่ไหม ฉันลืมไปว่าถอดเสื้อโค้ทไว้ในรถ”

“อ๋อ มีครับคุณสูบยี่ห้ออะไร”

หลังหยิบบุหรี่จากลิ้นชักตามยี่ห้อที่บอก ลีออนก็ส่งบุหรี่ที่พันด้วยกระดาษสีดำให้ แต่ไวซ์ไม่ได้รับมันจากมือของเขา ชายหนุ่มโน้มตัวมาข้างหน้าแล้วคาบก้นบุหรี่ไว้ด้วยริมฝีปาก ทำให้ลีออนต้องกุรีกุจอหาไลท์เตอร์แล้วจุดให้ด้วย

“ขอบใจ” เขาพูดเมื่อถอยหลังไปนั่งท่าเดิม ขยับแว่นตาเล็กน้อยก่อนพูดต่อ “เมื่อครู่เธอถามถึงงานของฉันใช่ไหม ฉันเป็นนักแสดง... ในความหมายกว้างๆ”

“ว้าว” ลีออนอุทานออกมาอย่างทึ่งจัด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมผู้คนในคลับถึงไม่อาจละความสนใจจากเขาได้ “คุณเป็นดารางั้นเหรอ ยอดเลย”

“ฉันชอบคำว่านักแสดงมากกว่าดารา” เขาแก้

“ไหงงั้นล่ะครับ”

“นักแสดงบอกถึงความเป็นมืออาชีพมากกว่า แต่ดาราใครก็เป็นได้”

พอลีออนหัวเราะไวซ์ก็ชี้นิ้วมาที่เขาเป็นเชิงตำนิแต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก

“รู้ไหมเวลาที่เธอหัวเราะแบบนั้น มันทำให้ฉันรู้สึกว่าถูกตำหนิความคิดอยู่”

“เฮ้ ไม่นะ” เขารีบโบกมือปฏิเสธ “ผมชอบความคิดของคุณ เพียงแต่ผมกำลังคิดว่าดาราคนอื่นๆ จะว่ายังไงถ้าได้ยินคุณพูดต่างหาก”

ชายหนุ่มนิ่งไปเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆ

“ก็จริงของเธอ”

หลังจากนั้นพวกเขาก็คุยกันด้วยเรื่องสัพเพเหระมากมาย จนลีออนแปลกใจว่าภายใต้ท่าทางเฉยๆ ของชายหนุ่มจะเป็นคนช่างพูดขนาดนั้น และในจำนวนหลายๆ ความคิดของเขาก็ทำให้อดทึ่งไม่ได้ พวกเขาคุยกันนานแค่ไหนไม่รู้กระทั่งถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์ ไวซ์ถอนใจแผ่วเบาเมื่อดึงโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากางเกงด้านหลัง ก้มมองชื่อที่โทรเข้า ปกติลีออนสังเกตว่าถ้าไม่ใช่สายสำคัญเขาก็จะไม่รับสาย แต่ดูท่าคนที่โทรมาจะพิเศษออกไปเพราะไวซ์รีบรับสายทันที

“ว่าไง รูอิค” ชายหนุ่มกล่าวกับปลายสาย “ฉันสบายดีแล้วนายล่ะ?

ก็ไม่อยากจะฟังหรอกนะ ลีออนแสร้งทำเป็นไม่สนใจ หันกลับไปทำงานต่อ แต่หูก็ยังได้ยินการสนทนานั่นอยู่ดี

“มีคนติดต่อมาแล้ว... ไม่ ฉัน... ยัง ฉันไม่ตกลง นายก็รู้ฉันต้องเตรียมงานใหญ่ที่จะถึง... ไม่ใช่เพราะนายหรอก”

ลีออนจับน้ำเสียงที่ฟังอ่อนลงจนน่าประหลาดใจ ราวกับเขาเกรงใจคู่สนทนา

“ตอนนี้รึ... เปล่า ได้ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ แล้วเจอกัน” เมื่อวางสายร่างสูงก็ลุกขึ้น

“จะกลับแล้วหรือครับ”

“อือ วันนี้ฉันสนุกมาก” เขาวางเงินค่าเครื่องดื่มลงบนเคาน์เตอร์แล้วทำท่าว่าจะเดินจากไป

“คุณครับ เงินทอน” ลีออนเรียกตามหลัง

“ช่วยเก็บไว้ในกล่องทิปให้ด้วยก็แล้วกัน” กล่าวจบชายหนุ่มก็เดินออกไปจากร้านราวกับมีเรื่องเร่งรีบ ต้องเกี่ยวกับโทรศัพท์เมื่อครู่โดยไม่ต้องสงสัย นี่ถือเป็นเรื่องน่าตกใจหรือเปล่านะที่มีคนสามารถสั่งการผู้ชายอย่างเขาได้อยู่หมัดขนาดนี้

 

“ลีออน!

ชายหนุ่มสะดุ้งโหยงรีบหุบแขนที่กำลังจะถอดเสื้อยืดลง เมื่อจู่ๆ พนักงานหญิงกลุ่มหนึ่งก็กรูเข้ามาในห้องแต่งตัวของพนักงานชาย เขาเพิ่งจะเลิกงานและกำลังจะกลับบ้าน แต่แม่พวกนี้เข้ามาทำอะไรกันที่นี่ ยังไม่ทันที่เขาจะตั้งตัวคำถามมากมายก็ประเคนใส่แทบฟังไม่ได้ศัพท์

“เธอคุยอะไรกับเขานะลีออน”

“ฉันเห็นเขาหัวเราะตั้งหลายครั้ง”

“ท่าทางเขาอารมณ์ดีมากเลยนะ”

“ฉันแทบจะกลั้นเสียงกรี๊ดไว้ไม่ไหวแน่ะ”

“ใจเย็นๆ ก่อนครับกำลังพูดถึงอะไรกันน่ะ” ลีออนหันไปมองพนักงานชายคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่หน้าตู้ล็อคเกอร์ บางคนยิ้มบางคนก็ส่ายหน้า

“จะใครเสียอีก” เสียงของวาลดังมาจากหน้าตู้ล็อคเกอร์ด้านในสุด “พวกหล่อนก็แค่อยากรู้ว่านายคุยอะไรกับพ่อเทพบุตรนั่น”

“ใครเหรอครับ”

“ไวซ์” หญิงสาวอีกคนให้คำตอบ สีหน้าคาดหวังเหลือคณา “เธอรู้ไหมฉันพยายามคุยกับเขา แต่เขาไม่สนใจเลย”

“นั่นเพราะพวกเธอทำท่าทางเหมือนจะกินเขาน่ะสิ” ใครอีกคนแหย่ พอพวกหล่อนพร้อมใจกันแยกเขี้ยวให้ ลีออนหัวเราะอย่างเห็นเป็นเรื่องขบขัน

“ผมไม่ยักรู้ว่าเขาเป็นขวัญใจคลับเราขนาดนี้”

“ยังไงก็ช่างถ้าพรุ่งนี้เขามาอีก ฉันมีเรื่องอยากขอร้องเธอได้ไหม”

“โอเค งั้นก็เชิญลงเบอร์โทรศัพท์ไว้เลย ผมจะได้ส่งให้เขาพร้อมกัน”

“บ้า” ใครอีกคนตีแขน แต่ก็ยังเห็นๆ อยู่ว่าพวกหล่อนกำลังอายน่าแดง “เราอยากได้อย่างอื่น”

“อย่างอื่น?”

 

ลีออนออกมาจากคลับก็หลังเที่ยงคืนไปแล้ว ขณะเดินไปรอรถที่ป้ายรถเมล์เขาก็ยังอดคิดถึงไวซ์ไม่ได้ พวกสาวๆ ขอร้องให้ขอลายเซ็นเขาให้ ถึงลีออนจะรู้สึกว่ามันเจ๋งสุดๆ ที่มีคนให้ความสนใจหรือวิ่งตามขอลายเซ็น แต่ไม่รู้สินะ บางทีไวซ์อาจไม่ได้คิดแบบเขาก็ได้ ผู้ชายคนนั้นเหมือนอยู่ในจุดที่ได้รับความสนในจากผู้คนมานานจนกลายเป็นความเฉยชา เขาไม่ใช่พวกบ้าดารานักร้อง แทบจะไม่สนใจเลยก็ว่าได้ แต่ถึงไม่สนใจ ก็ไม่ใช่ข้ออ้างที่เขาจะทำอะไรโดยไม่สนใจความรู้สึกของผู้ชายคนนั้น

เสียงเพลงจากร้านดีวีดีข้างหน้าเรียกความสนใจจากลีออน ไม่ใช่แค่กลุ่มวัยรุ่นสาวๆ ที่ยืนอออยู่หน้าร้าน หรือนักร้องที่กำลังขับขานบทเพลงเป็นจังหวะร็อคหนักหน่วง แต่สิ่งที่ทำให้ลีออนสนใจคือ เขารู้สึกคุ้นๆ เหมือนเคยได้ยินเสียงแบบนี้ที่ไหนมาก่อนต่างหาก พอมองผ่านกลุ่มสาวๆ ไปยังทีวีจอแบนที่ติดอยู่หลังกระจกหน้าร้าน นักร้องชายบนหน้าจอนั้นเหมือนตัวละครที่หลุดออกมาจากโลกนวนิยายแฟนตาซี ผมสีดำยาวสยายอยู่บนไหล่กว้าง และมันพัดพลิ้วอย่างชวนมองเมื่อเขาโยกไปกับจังหวะดนตรี ลีออน มองใบหน้าคมสันและได้เห็นดวงดวงตาสีเทาจางชัดๆ เมื่อชายหนุ่มช้อนมองขึ้น

แข็งกร้าว... นั่นคือจำกัดความหมายที่ร่วมขึ้นเป็นชายคนนั้น แม้บทเพลงจะฟังหนักหน่วง ทว่าลีออนกลับพบความนุ่มนวลแฝงไว้ในน้ำเสียงทุ้มอย่างน่าประหลาด

เสียงบีบแตรทำให้ชายหนุ่มสะดุ้ง รีบชักเท้าหลบขึ้นบนฟุตบาตเมื่อรถคันหนึ่งวิ่งเข้ามาหยุดตรงหน้า บีบแตรอีกครั้งก่อนที่กระจกรถสีเข้มจะลดลง ใบหน้าของคนในรถมองไม่ถนัดนัก แต่ลีออนรู้ว่าเขาเป็นใครแค่แวบแรกที่เห็นแววตากับต่างหูสีแดงทับทิมที่ส่องประกายจากข้างใน

“เพิ่งเลิกงานหรือ” คนในรถชะโงกหน้าถาม

“คุณไวซ์”

“มาสิ” เขาผลักประตูฝั่งที่นั่งผู้โดยสารออก

“ผมกำลังจะไปขึ้นรถเมล์”

เสียงบีบแตรดังขึ้นอีก คราวนี้มาจากรถข้างหลังที่ติดกันยาวเพราะรถของไวซ์ขวางอยู่ เสียงบีบแตรกับเจ้าของรถที่ชะโงกหน้าออกมาตะโกนไล่เรียกสายตาคนที่ผ่านไปผ่านมาให้หันมามองพวกเขา ลีออนจึงไม่มีทางเลือกนอกจากรีบเข้าไปในรถ พอรถเคลื่อนตัวออกไปจึงหันไปเจรจากับคนข้างๆ

“ผมกำลังจะกลับบ้าน คุณส่งผมแค่ป้ายรถเมล์ข้างหน้าก็ได้” ลีออนอึกอักขณะที่ไวซ์คีบบุหรี่จากริมฝีปากแล้วหันมาพ่นควันใส่หน้าเขา หยุดคำพูดที่ตั้งใจจะพูดต่อ พอเขาไอสำลักออกมาชายหนุ่มกลับหัวเราะชอบใจ “ผมพูดจริงๆ นะ”

“ฉันไปส่งให้ก็ได้”

“แต่นี่ดึกแล้ว ผมกลัวจะทำให้คุณเสียเวลาเปล่า” เขาพูดอย่างเกรงใจจริงๆ

“ไม่เป็นไร ฉันกำลังเบื่อๆ” พอลีออนเบิกตากว้างเขาก็ถาม “ทำไมหรือ?”

“เอ่อ เปล่าครับ คุณต่างหาก ผมว่าท่าทางคุณเหนื่อยๆ นะ”

“สังเกตง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ” เขาถามกลับส่วนลีออนยิ้มแห้งๆ “อันที่จริงฉันยังไม่อยากกลับบ้าน เลยคิดจะหาอะไรทำฆ่าเวลา”

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ”

ดวงตาใต้กรอบแว่นยังคงมองไปยังถนนข้างหน้า แต่ริมฝีปากมีรอยยิ้มนิดๆ

“เธอนี่ช่างสังเกตจริงนะ”

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก” ลีออนเอนแผ่นหลังลงกับเบาะ พยายามวางตัวตามสบาย “ผมสังเกตตอนคุณออกไปจากคลับท่าทางรีบๆ เหมือนจะมีปัญหาเท่านั้นเอง”

พูดจบก็ปรายสายตามองคนข้างๆ ตอนแรกเขาตั้งใจจะถามเรื่องคนชื่อรูอิค แต่พอชายหนุ่มวางสีหน้าเรียบเฉยจึงเป็นอันสรุปว่าเขาไม่ต้องการให้ใครซักไซ้เรื่องนั้น เมื่อรถวิ่งมาติดสัญญาณไฟจราจร ลีออนมองไปยังจอเอลซีดีขนาดยักษ์ที่ติดอยู่บนตึกฝั่งตรงข้าม บนหน้าจอคือภาพมิวสิควีดีโอของนักร้องคนเมื่อครู่อีกแล้ว จะว่าไปเขาเพิ่งสังเกตว่าทั้งเมืองมีโปสเตอร์ภาพของเขาติดอยู่เต็มไปหมด เมื่อความเงียบแทรกเข้ามาระหว่างทั้งคู่ ลีออนจึงต้องเป็นคนหาทางทำลายความเงียบนั้นเสียเอง

“ผมชอบเสียงเขา”

“หือ?” ไวซ์ครางรับพร้อมหันกลับมา

“คนนั้นไงครับ” เขาชี้ไปที่จอ “ปกติผมไม่สนใจเพลงหรือดูทีวีเท่าไหร่ แต่ผมว่าเสียงเขาเพราะดี คุณว่าไหม”

“งั้นเหรอ”  ไวซ์มองไปยังหน้าจอ “จริงๆ แล้ว ฉันว่าท่อนนั่นดนตรีช้าไปหน่อย”

“ท่อนไหนครับ?”

“นั่นไง” คนพูดพยักพเยิดไปยังนักร้องกับวงดนตรีข้างหลัง จากนั้นก็ทำเสียงในคอไปตามจังหวะ “ถ้าเร็วขึ้นอีกนิดจังหวะจะเปลี่ยนเป็นแบบนี้”

เขาเคาะนิ้วที่สวมแหวนกรงเล็บกับพวงมาลัย ทำเสียงในคอเร็วขึ้น ลีออน กะพริบตาถี่ๆ เมื่อเขาเริ่มร้องคลอไปกับเพลง เสียงที่ได้ยินจากเครื่องขยายเสียงข้างนอก กับเสียงที่ดังอยู่ข้างๆ หูตอนนี้แทบหาความต่างไม่เจอ เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียวและรถของเขาเคลื่อนตัวต่อไป ลีออนก็ถึงกับต้องชะโงกหน้าออกไปนอกตัวรถเพื่อมองภาพโปสเตอร์ที่มีนักร้องชายคนนั้นขึ้นเด่นหราโพสท่าสุดเท่บนภาพ จากนั้นจึงหันกลับมายังคนข้างๆ อีกครั้ง แรงกระตุ้นไม่ทราบที่มาทำให้ลีออนยื่นมือเข้าไปดึงแว่นตาจากใบหน้าชายหนุ่มออก พอเห็นรูปหน้านั้นชัดๆ แม้จะไม่เหมือนคนที่กำลังเคลื่อนไหวบนจอเสียทีเดียว แต่ก็ไม่มีข้อกังขาใดๆ ว่าไม่ใช่

“นั่นคุณเหรอ” ชายหนุ่มถามอย่างเหลือเชื่อ โกหกน่า! พอคำตอบรับคือเสียงหัวเราะ เท่านั้นลีออนก็รู้สึกแขนขาอ่อนในบันดล “ก็ไหนคุณบอกว่าเป็นนักแสดง”

“แล้วนั่นดูไม่เหมือนการแสดงตรงไหนล่ะ” เขาย้อนกลับ แล้วยิ้มขบขัน

“ไม่เห็นตลกเลย มิน่าพวกผู้หญิงในร้านถึงได้คลั่งคุณนัก แล้วผมก็กลายเป็นตัวตลกที่ไม่รู้จักคุณ”

“ต่อให้เธอรู้จักฉันแล้วจะมีอะไรต่างออกไปล่ะ” ไวซ์ยังถามต่อ อย่างน้อยท่าทางของเขาก็ดูอารมณ์ดีขึ้น “เธอคงไม่ใช่พวกคลั่งดารานักร้องใช่ไหม”

นัยน์ตาสีเทาหรี่ลง ซึ่งทำให้ลีออนหัวเราะออกมาในที่สุด เขาส่ายหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นปฏิเสธ

“ม่ายล่ะ รู้ไหม ผมไม่สนใจเลย ผมเพิ่งจะมีทีวีเป็นของตัวเองเมื่อสองปีก่อน แต่ก็แทบจะไม่ได้ใช้งานมันเลย” พูดแล้วก็หัวเราะอีก “ต่อให้มีประธานาธิบดีมายืนอยู่ตรงหน้าบางทีผมก็อาจไม่รู้จักเขาก็ได้”

“ฉันชอบการใช้ชีวิตแบบเธอ” คนฟังออกความเห็น “ดูเรียบง่ายดี”

“แต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ” เขาพึมพำ

ลีออนนึกถึงชีวิตที่ผ่านมา ตั้งแต่จำความได้เขาก็ไม่เคยมีอะไรเป็นของตัวเองจริงๆ สักอย่าง เขาไม่รู้จักพ่อและแม่จากเขาไปก่อนเวลาอันควร ยายแสนดีของเขาก็ด้วย ญาติๆ ที่ไม่ต้องการรับเขาไว้เป็นภาระ ฉะนั้นเวลาทุกๆ นาทีในชีวิตลีออนจึงทุ่มเทมันให้กับการสร้างอนาคตตัวเอง เขาจะต้องมีชีวิตที่มั่นคงและอยู่ได้โดยไม่ร้องให้ใครช่วย แต่ก็เพราะแบบนี้ เวลาที่เขาควรจะใช้เพื่อตัวเองอย่างแท้จริงจึงแทบไม่มี

“การที่ต้องเจออะไรซ้ำๆ ซากๆ มันก็ต้องมีเบื่อกันทั้งนั้น”

น้ำเสียงทุ้มนุ่มหูเรียกให้ลีออนกลับมาสู่ความจริง เขาหันไปมองเสี้ยวหน้าของไวซ์ ผู้ชายคนนี้คือตัวแทนของความสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง ทั้งสิ่งที่เขาเป็นหรือแม้แต่แนวทางการดำเนินชีวิต ตอกย้ำให้ลีออนรู้สึกว่าชีวิตเขานี่ช่างบิดเบี้ยวเหลือเกิน

“ไปเที่ยวกันไหม”

คำชวนแบบปุบปับทำเอาลีออนตั้งตัวไม่ทัน

“ไปเที่ยวเหรอครับ เอ่อ ผมว่าคืนนี้คงไม่ไหว พรุ่งนี้ผมยังต้องทำงานอีกวัน”

“ไม่ใช่คืนนี้หรอก วันหยุดของเธอน่ะ” ไวซ์ปรายสายตากลับมาเชื่องช้า “ไปเดทกับฉันไหม?”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #6533 701k (@34ka56) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:10
    ห้ะ555555555
    #6533
    0
  2. วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:49
    เราไปไหนดีครับ
    #6524
    0
  3. #6515 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:43
    ไปจ้า ไป
    #6515
    0
  4. #6508 Superpoom (@Ssupperpoom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 13:58
    หะ!!!!!
    #6508
    0
  5. #6449 p'chom (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:56
    คุณพี้ดูท่าจะรุกหนักนะคะแหม5555
    #6449
    0
  6. #6434 ไข่มุกมายา (@muk914) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 18:10
    เดท ??
    #6434
    0
  7. #6431 euriko (@euro_wxyz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 23:01
    เดท!!!!!!!!!!!?_?
    #6431
    0
  8. #6416 bonjour0301 (@bonjour0301) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 23:31
    โอ้ยยยย อกข้าน้อยจะแตก เจอแปบๆชวนเดท ไวไฟซะจริง
    #6416
    0
  9. วันที่ 17 เมษายน 2559 / 22:16
    อะไรกันเจอกันแปปเดียวเดทแล้วเหรอ! ไวไฟกันจริงๆ 555
    #6412
    0
  10. วันที่ 17 เมษายน 2559 / 22:16
    อะไรกันเจอกันแปปเดียวเดทแล้วเหรอ!
    ไวไฟกันจริงๆ 555
    #6411
    0
  11. #6389 Reneloy86 (@Reneloy86) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 18:52
    ย๊าาา ไปเดทททท แต่ทำไมรู้สึกเหมือนมีคลื่นหน่วงๆว่ะ 55555555
    #6389
    0
  12. #6376 pp1701 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:37
    ชอบวิธีการแต่งแบบนี้จังค่ะเพิ่งจะได้อ่านนิยายที่ไม่ได้ระบุชัดเจนว่าตัวเอกเป็นคนประเทศไหนแบบนี้เป็นเรื่องแรกนิ่งอ่านก้ยิ่งสนุกวิธีการเล่าเรื่องก้เข้าใจง่ายมาก

    ไวซ์ดูเป็นคนที่มีความลับบางอย่างอยู่ในใจและลีออนก้น่ารักมากในความคิดเรา
    #6376
    0
  13. #6316 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 22:00
    เดทๆๆ ไวมากอ่ะนายท่านไวซ์
    #6316
    0
  14. #6266 `Sa•Diz…™ [SD] (@kwanporntat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 14:54
    เดท!!! ที่ไหน เสม็ดไหม =.,=
    #6266
    0
  15. #6259 Pe'am (@0838141778) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 02:31
    เดท !!  - -'  ลีออนก็แรงไปนะ ชวนเค้าคุยก่อนด้วย ! ><'
    #6259
    0
  16. #6253 A N A T A S I A ¡ (@nootang191) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 20:13
    หลงเฮียไวซ์ >//<
    #6253
    0
  17. #6212 dre_am_182769 (@1827695980) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 10:43
    กล้าเว่อร์!!! ไม่กลัวเป็นข่าวหรอจ๊ะ!?
    #6212
    0
  18. #6141 mephii (@mephii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 21:43
    หึ๊ยยยไรแต่งจนอยากเห็น หน้าลีออนอ่ะ ><
    #6141
    0
  19. #6078 loocbomb (@loocbomb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 18:35
    เดททททททท!!!
    ออกตัวแรงนะคะ
    #6078
    0
  20. #5991 willowmirror (@willowmirror) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 13:22
    ;w; ไวไฟดีแท้ อั้ยยะ.....เจอกันสองวันชวนเดทเลย ><
    #5991
    0
  21. #5940 yjyrkr (@yjyrkr) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 15:22
    ชวนเดทเลยเหรอ
    #5940
    0
  22. #5902 Porsche ELF&SJ 4rever (@137129108) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 19:49
    ไปเดททท !!! ไปเลยลีออนไปเลยๆ
    #5902
    0
  23. #5893 DarkDevil (@wan-mai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2555 / 00:01
    *o*  พระเอกตกหลุมรักการใช้ชีวิตที่เรียบง่าย >..<  
    #5893
    0
  24. #5877 bonbons (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 23:16
    เร็วดีแท้ ไรเตอร์ค้านิยายน่าติดตามมากค้า
    #5877
    0
  25. #5832 MAPRANG-Ka (@maprang-ka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 01:44
    รวดเร็วทันใจไปไหม ไวซ์
    #5832
    0