เ ค้ า รั ก ตั ว เ อ ง #สิงหาคิดมาก - end (สนพ. B2S)

ตอนที่ 18 : #สิงหาคิดมาก / 18 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,214
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,288 ครั้ง
    26 มี.ค. 63


นิยายเรื่องนี้คำหยาบและภาษาสแลงค่อนข้างเยอะนะคะ

#สิงหาคิดมาก



     อย่างที่คนมักจะพูดกันเสมอว่า งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา งานวันเกิดของต้นกล้าก็เช่นกัน สิงหาพาคนรักกลับมานอนค้างคืนที่บ้านไม่ใช่คอนโด แต่จะบอกว่านอนก็คงไม่ได้เพราะเมื่อมาถึงบ้านสองหนุ่มพุ่งขึ้นห้อง หยิบชีทหยิบหนังสือมาอ่านหนังสือเตรียมสอบไฟนอลกันยันเช้าเนื่องจากมีเวลาไม่มากนัก

     และผลลัพธ์จากการโหมอ่านหนังสือหนังหามากเกินไปทำให้สิงหาไม่สามารถลืมตาตื่นขึ้นมารับแสงอาทิตย์ในตอนเช้าตรู่ได้ ปะป๊าของเด็กน้อยที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวนกับคุณปู่ นอนหลับเป็นตายอยู่บนห้องไม่หือไม่อือ สิงหาไม่ตื่นลงมากินแม้กระทั่งอาหารเช้า แต่คิดตื่นมาช่วยแม่ว่าที่สามีทำงานบ้าน

     "น้องคิด สิงหายังไม่ตื่นอีกเหรอลูก" คุณนายสริญญาเอ่ยถามว่าที่สะใภ้คนโปรดเสียงอ่อนเสียงหวานในขณะที่ทั้งคู่กำลังช่วยกันทำกับข้าวมื้อเที่ยง

     "ยังครับ" คิดตอบ มือขาวจับมีดหั่นเนื้อไก่อย่างคล่องแคล่ว

     "ปกติลูกชายแม่ตื่นสายแบบนี้ตลอดเลยหรือเปล่าคะ"

     "ถ้าวันไหนไม่มีธุระก็แบบนี้ครับแม่"

     "แล้วเรื่องงานบ้านงานช่องล่ะลูก"

     "สลับกันทำเหมือนเดิมครับแม่"

     "อืม.. ดีแล้วค่ะ ดีมากๆเลยแบบนั้น น้องคิดจะได้ไม่ต้องเหนื่อยคนเดียวนะคะ" คุณนายสริญญาคนสวยพูดด้วยโทนเสียงหวานไพเราะและน่าฟัง ใบหน้าสะสวยสมวัยยิ้มแย้มแจ่มใส กริยาท่าทางเหมาะสมกับเป็นแบบอย่างของผู้หญิงเรียบร้อยคนหนึ่ง

     คิดพยักหน้ารับเบาๆพร้อมรอยยิ้ม คุณแม่พูดเพราะมากให้ตายเถอะ แทบอยากจะคลานเข่าแล้วนั่งพับเพียบกินข้าว ตัดภาพมาที่ลูกชาย..

     "น้องคิดไปปลุกสิงหาได้แล้วค่ะลูก คุณชายเขานอนเยอะเกินไปแล้วคุณแม่ไม่โอเคเลย" สริญญาจับมือว่าที่ลูกสะใภ้แผ่วเบา

     "ครับ สักครู่คะ-"

     "พ่อ!! ขโมยรองเท้าไปใส่อีกแล้ว!!"

     สุ้มเสียงทุ้มเข้มตะโกนปาวลงมาจากบันไดขั้นเกือบจะบนสุดเมื่อเห็นรองเท้าคู่ใหม่ถูกบิดาดอยไปใส่เดินย่ำสนามหญ้าแฉะๆเลอะดินเลอะโคลน สิงหารับไม่ได้ ทำไมต้องตื่นมาเจออะไรแบบนี้ ร่างสูงวิ่งตึงตังใบหน้าเคร่งเครียดโวยวายไม่เลิก คิดเหล่ตามองหน้าคุณแม่ที่ตอนนี้หลับตาลงพร้อมสูดลมหายใจลึกๆ

     คุณนายคนสวยประจำบ้านเดินออกจากครัวยืนมองลูกชายเถียงกับสามีของเธอเองไม่เลิกรา

     "สิงหาทำไมไม่พูดเบาๆคะลูก"

     "แม่ดูพ่อดิ พ่อเอารองเท้าไปใส่ปลูกต้นไม้อีกแล้ว มันเลอะเนี่ย" สิงหาชูรองเท้าเลอะดินจนน่าใจหายขึ้นมาแล้วทำหน้ามุ่ย

     "ของมันซักได้หน่าสิงหา" ปริญเขกหัวลูกชายคนเดียวเบาๆสองที

     "พ่อไม่ใช่คนซักก็พูดได้" ตัวแสบเถียงคอเป็นเอ็น ทว่าใบหน้าคมคร้ามบึ้งตึงกลับเปลี่ยนเป็นสดใสค่อยๆระบายยิ้มกว้างเมื่อเห็นลูกชายสองคนวิ่งดุ๊กดิ๊กมาหา สิงหาวางรองเท้าในมือแล้วย่อตัวลงรับสองแสบน้อยมาอุ้มแนบอก หอมหัวไปคนละที

     "พาลูกไปอาบน้ำ เดี๋ยวเค้าซักรองเท้าให้" คิดตบบ่าคนรักเบาๆ

     สิงหารักรองเท้าพอๆกับรักเมียเพราะฉะนั้นการที่เห็นรองเท้าตัวเองเลอะเปรอะเปื้อนขนาดนั้นมันทำให้หัวใจชายหนุ่มแสนจะร้าวรานสุดๆ

     "ไม่เป็นไร เค้าซักเอง ไปทำกับข้าวต่อเถอะ" ร่างสูงจุ้บเหม่งอนาคตภรรยาที่มีลูกด้วยกันก่อนแต่งงานหนึ่งทีก่อนจะพาเจ้าหนูจอมแสบไปอาบน้ำพร้อมกันสามคนพ่อลูก

     โชว์หวานต่อหน้าแม่กับพ่อเบาๆร่างสูงก็ปลีกตัวพาลูกชายขึ้นบันไดแต่ไม่วายหันกลับมาแลบลิ้นปลิ้นตาให้บิดา คุณปริญก็ทำเช่นเดียวกัน

     "ไป.. ทำกับข้าวต่อไหมครับแม่" คิดยิ้มแหยเคอะเขินไม่น้อย ไม่ค่อยชินเวลาจับเนื้อต้องตัวกันต่อหน้าแม่กับพ่อของสิงหา แต่พวกท่านไม่ได้ว่าอะไรออกจะชอบด้วยซ้ำ

     สริญญาหันมาวาดยิ้มหวานแล้วควงแขนชายหนุ่มผิวขาวคนรักของลูกชายเดินเข้าครัวไปทำอาหารต่อ ส่วนปริญเดินตามหลังเจ้าลูกชายที่ถอดแบบมาจากตัวเองร้อยเปอร์เซ็นขึ้นห้องไปช่วยอาบน้ำหลานๆ

     "น้องคิดรู้จักลูกชุบไหมคะ"

     "รู้จักครับบ แม่จะทำเหรอครับ"

     "เยสส คุณแม่จะทำค่ะ สิงหาชอบมาก จำไว้เลยนะลูก"

     พูดเรื่องขนมหวานทีไรคุณแม่ก็ยิ้มกว้างหน้าตาชื่นบานทุกครั้งจนว่าที่สะใภ้อดยิ้มตามไม่ได้ เรียบร้อย สง่างาม มีความเอาใจใส่ครอบครัว มีเมตตา ตรงกับคุณสมบัติกุลสตรีไทยที่แท้ แต่สิงหาน่ะเป็นลูกไม้หล่นโคตรไกลต้นเลย..

     "แต่พรุ่งนี้คุณแม่จะทำข้าวเหนียวมะม่วงนะคะ คุณแม่รู้ว่าน้องคิดชอบ"

     ค่อนข้างทึ่งไม่น้อยที่แม่รู้ว่าเขาชอบข้าวเหนียวมะม่วง ทั้งที่ไม่เคยบอกเลยด้วยซ้ำ

     "ผมกำลังอยากกินข้าวเหนียวหวานพอดีเลยครับ"

     "ข้าวเหนียวหวานเหรอคะ?"

     "อ่า.. ครับ"

     พูดอะไรผิดหรือเปล่าวะ..

     "ข้าวเหนียวที่อยู่กับมะม่วงใช่ไหมคะ?"

     "ครับ.."

     "อ๋ออ เขาเรียกว่าข้าวเหนียวมูนค่ะน้องคิดลูก"

     พึ่งรู้ตัวว่าเรียกผิดก็วันนี้ ถึงว่าตอนไปซื้อทีไรคุณป้าคนขายทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกทุกที ที่แท้มันก็เรียกว่าข้าวเหนียวมูนไม่ใช่ข้าวเหนียวหวาน ไปเอามาจากไหนวะ

     "ไม่เป็นไรค่ะ สิงหายังเคยเรียกลูกชุบว่าลูกชิ้นเลย"

     "ห้ะ.. จริงเหรอครับ"

     "เรียกผิดแล้วดื้อเรียกจนโตเป็นหนุ่มที่แท้ทรูค่ะ"

     ทุกวันนี้เจ้าตัวแสบของคุณแม่คนสวยก็ยังเรียกลูกชุบขนมไทยสีคัลเลอร์ฟูลเป็นลูกชิ้นอยู่

     "ลูกชายแม่นี่แสบน่าดูเลยนะครับ" คิดพูดขึ้น ไม่อยากจะนึกภาพสิงหาในวัยเด็กเลยเพราะขนาดตอนโตยังแสบจัดขนาดนี้

     "สิงหาเป็นเด็กเรียบร้อยค่ะ"

     "........"

     "มีร้อยคุณชายเขาก็แกล้งหมดทั้งร้อย ไม่เว้นสักคน"

     คิดขำพรืดถึงกับวางถ้วยกระเบื้องแล้วยกมือขึ้นมาปิดปากพยายามจะกลั้นขำ ไอ้นี่มันของจริง

     "ตอนโตว่าแสบแล้ว ยังไม่ได้ครึ่งของตอนเด็กเลยลูก โชคดีนะคะที่แม่พาคุณชายเขาไปเรียนโรงเรียนชายล้วน"

     "ถ้าเรียนรวมได้เกิดหายนะแน่ครับแม่"

     "ชายล้วนก็หายนะพอกันค่ะน้องคิด คุณแม่อยากจับมาตีก้นมาก"

     วีรกรรมเด็กชายจตุรภัทรเล่าให้ตายหนึ่งชาติก็ไม่จบ แสบจัดตั้งแต่อนุบาล ประถม มัธยมต้น ปวช. จนเข้ามหาลัย ได้ฉายาที่ตั้งโดยเพื่อนรุ่นเดียวกันว่า สิงหาคนป่วนเมือง ไปตรงไหนป่วนตรงนั้น ไม่มีใครไม่เคยโดนสิงหาแกล้งและไม่มีใครไม่รู้จักสิงหา เป็นที่ลือลั่นในหมู่ครูบาอาจารย์ เพื่อนพ้องน้องพี่ ตอนเรียนมัธยมเธอกับสามีต้องเดินเข้าออกห้องปกครองไม่เว้นวัน สมุดประเมินผลการเรียนก็โดนเขียนมาว่า

     น้องสิงหาเป็นเด็กเรียนดีแต่ชอบแกล้งเพื่อนมากๆเลยค่ะ

     "ขโมยกล่องดินสอเพื่อนไปซ่อนบ้าง เตะบอลเข้าหน้าเพื่อนจนเลือดกำเดาไหลบ้าง ปีนห้องน้ำแอบดูเพื่อนบ้าง" ในคราแรกสริญญาและสามีคิดจะมีลูกอีกหนึ่งคนเพราะเกรงว่าสิงหาจะเหงา แต่พอเจอแบบนี้ก็ต้องเบรกเรื่องลูกอีกคนไว้ก่อนจะพับเก็บลงกล่อง สิงหาคนเดียวก็ที่สุดแล้ว

     "นักเลงตั้งแต่เด็กเลยไหมครับแม่"

     "มากค่ะ โดนผลักปลิวแล้วแทรกคิวซื้อข้าวในโรงอาหาร คุณชายเขาโกรธมากวิ่งเข้าไปคลุกฝุ่นเลยลูก"

     ซัดกันตุบตับข้าวปลาไม่ได้กินเพราะกินไม้เรียวของครูฝ่ายปกครองแทน บอกให้จับมือขอโทษแล้วสัญญาว่าจะไม่ทะเลาะกันอีก ให้ทายว่าสิงหาทำตามหรือไม่ คำตอบคือ ไม่ สิงหาเข้าประชิดตัวได้เมื่อไหร่ก็พร้อมคลุกวงในท่าเดียวจนอีกฝ่ายต้องทั้งพูดขอโทษ พยายามจะสร้างมิตรด้วยแต่สิงหาไม่รับ กล่อมยังไงก็ไม่ให้อภัย ขอโทษให้ตายก็ไม่หายโกรธ เจ้าคิดเจ้าแค้นในระดับหนึ่ง

     "สิงหาเป็นเด็กไม่ยอมคนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ ถ้าเขายอมเป็นมิตรด้วยก็ดีไป แต่คุณชายเป็นประเภทโกรธยากแต่ถ้าได้โกรธแล้วก็จะโกรธยาว"

     "ไม่เคยยอมใครเลยเหรอครับ" คิดถามย้ำอีกครั้ง

     "ค่ะ เมื่อก่อนน่ะนิดหน่อยก็ไม่ได้เลย แต่ตอนนี้.. ดูท่าว่าจะยอมอยู่คนเดียว"

     สริญญาเหลือบสายตามองเสี้ยวหน้าว่าที่ลูกสะใภ้สินสอดสิบล้านด้วยสายตาและรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม โชคดีของเธอที่ลูกชายพบเจอกับเด็กหนุ่มคนนี้ คนที่สามารถเป็นทุกอย่างให้สิงหา รวมไปถึงเป็นหัวใจ แม่บ้านสองคนพูดคุยและทำอาหารอยู่ในครัว ส่วนพ่อบ้านนอนเอกเขนกในห้องนั่งเล่น อุ้มเด็กน้อยไว้คนละตัว

     "พ่อออ ไม่เอาไม่อยากดูหนังผี"

     "กลัวไรวะ พ่อนั่งอยู่นี่"

     "ก็หนูไม่อยากดูไง เข้าใจไหม"

     "แล้วหนูจะดูอะไร"

     "ไลอ้อน คิงงงงงง ตาาาาาาาา มาเล่นยาาาาา อะลาดิน ชิวาว่าาาาาาาา"

     "ไปดูบนห้องไป"

     เสียงสองหนุ่มถกเถียงกันดังเข้ามายันในครัวทำแม่บ้านส่ายหัวไปมาอย่างปลงตก อยู่ด้วยกันทีไรได้มีเรื่องให้เถียงทุกที แล้วดันเป็นพวกเถียงไม่เลิกทั้งคู่อีก

     "พ่อนั่นแหละขึ้นไปดูบนห้องเลย หนูมาก่อน"

     "เอ๊! นี่พ่อนะสิงหา"

     "นี่ลูกไง"

     "ไอ้นี่มันชักจะเหิมเกริมใหญ่แล้ว ต้องสั่งสอน" ปริญจัดการวางหลานชายคนโตลงบนพื้นแล้วล็อกคอลูกชายตัวแสบจนร่างสูงร้องโวยวายยกใหญ่

     "โอ้ยย!! แม่ค้าบบบบบ!! ช่วยด้วยยย!!"

     สริญญายกมือขึ้นมานวดขมับตัวเองแผ่วเบาพลางถอนหายใจ

     "น้องคิดจัดโต๊ะให้คุณแม่หน่อยนะคะ เดี๋ยวคุณแม่ไปตามสองพ่อลูกเองค่ะ"

     "ได้ครับ"

     มือเรียวลูบหัวชายหนุ่มผิวขาวอย่างเบามือและเอ็นดูเหลือหลายก่อนผละมือออกแล้วเดินยิ้มหวานไปหาสองแสบถอดแบบออกมาเหมือนกันทุกส่วน

     "ไปทานข้าวกันค่ะ" คุณแม่คนสวยระบายยิ้มใจดี

     "แม่ค้าบ พ่อแกล้ง" สิงหารีบฟ้องทันที

     เด็กน้อยของพ่อกับแม่หน้ามุ่ยโดนคุณแม่คนสวยแสนจะใจดีจิ้มจมูกไปหนึ่งทีก่อนช่วยแกะแขนสามีออกจากคอลูกชายแล้วดึงแก้มตัวแสบเบาๆ

     "เด็กขี้ฟ้อง" สริญญาว่าอย่างติดตลก รอยยิ้มงดงามน่ามองยังคงประดับอยู่บนใบหน้าสะสวย "ทานข้าวค่ะ" เธอส่งมือไปคล้องแขนสามีและลูกชายเพื่อพาสองหนุ่มไปยังโต๊ะอาหาร

     เดินมาถึงทุกอย่างก็เสร็จสรรพเรียบร้อย กับข้าวพร้อม ข้าวสวยร้อนๆพร้อม น้ำเปล่าเย็นชื่นใจพร้อม อาหารของเด็กน้อยสี่ขาก็พร้อมโดยฝีมือของคิด ถึงเวลาทานอาหารเที่ยงร่วมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเรียบง่ายและเป็นกันเองเพราะมันไม่ใช่ครั้งแรก แต่ไม่ได้นับว่าครั้งที่เท่าไร พ่อกับแม่ถามไถ่เรื่องเรียน เรื่องการใช้ชีวิต เรื่องธุรกิจของสิงหา รวมไปถึงถามเรื่องสารทุกข์สุกดิบของครอบครัวว่าที่ลูกสะใภ้ อยากหาโอกาสดีๆพบปะกันสักครั้ง ถึงแม้จะเคยเจอกันและพูดเรื่องแต่งงานไปบ้างแล้ว

     "แพลนไว้ว่าจะแต่งกันตอนไหนคะ" สริญญาถามด้วยความตื่นเต้น

     "ไม่แต่งแล้ว ฉุดเลย"

     ลูกชายตัวดีตัดฉับความฝันของคุณแม่ด้วยการบอกแผนดักฉุดลูกชายคนเล็กของคุณนคริญธ์ พ่อตาแม่นปืนแถมเป็นถึงทหารยศพลเอกในกองทัพบก เท่ากับกำลังจะฆ่าตัวตายนั่นแหละ

     "สิงหา ไม่ได้นะลูก" สริญญาเอื้อมมือมาตีหลังมือลูกชายเบาๆพลางทำหน้าขึงขัง

     "ว่าที่พ่อตาเอ็งไม่ได้ธรรมดานะไอ้ลูกชาย"

     "ไม่เป็นไรหรอก คิดยอม" สิงหาหน้าระรื่นหันมายิ้มหวานให้คนรัก "ใช่ป่ะ" คนตัวขาวมองหน้าคมคร้ามแสนทะเล้นก่อนจะวางช้อนแล้วบีบแก้มด้วยความันเขี้ยว

     "เอาดิ แต่ต้องหนีออกนอกประเทศเลยนะ ถ้าพ่อจับได้ตายหมู่แน่"

     "อยากไปไหนล่ะ?"

     "สวิตเซอร์แลนด์"

     "โอเค ดีล"

     สิงหาว่าดี คิดมากก็ว่าดี..

     สองหนุ่มคุยเป็นจริงเป็นจังทำคนฟังอย่างสริญญาและปริญถึงกับกุมขมับ รู้ว่าหยอกเล่นแต่จริงจังเกินไปแล้วกับไอ้แผนการหนีออกนอกประเทศไปด้วยกัน มื้อเที่ยงของครอบครัวสุขสันต์จบลงตอนบ่ายโมงตรง คิดช่วยแม่ว่าที่สามีเก็บโต๊ะและล้างจาน ทีมพ่อบ้านอิ่มท้องก็แยกกันไปคนละทาง สิงหาอุ้มลูกขึ้นห้อง

     เปิดแอร์ฉ่ำๆแต่ไม่เย็นจัดเพราะลูกชายคนเล็กขนสั้นกลัวจะหนาวแล้วโดนขึ้นเตียงนอนคว่ำตีขาโอนเงินจ่ายค่ารองเท้าสบายจิตสบายใจ ปล่อยเด็กๆวิ่งเล่นกันบนพื้น ไม่นานนักประตูห้องก็ถูกเปิดออก เตียงยุบยวบลงตามน้ำหนักของคนมาใหม่ คิดมากนอนคว่ำตาม เท้าคางมองจอสมาร์ทโฟนของคนรัก

     "ดูรวยจังเลยนะครับ" แม่เจ้าเด็กน้อยสองตัวกัดร่างสูงด้วยคำพูดเบาๆ สิงหาเอี้ยวหน้ามองคนรักกลับแล้วส่ายศีรษะไปมา

     "อย่าเรียกว่าดูรวย ให้เรียกว่า พี่สิงหารวยให้ดูจังเลยนะครับ"

     "....."

     ถ้าไม่ติดว่าเจ้าตัวเอาเงินมาฝากเขาไว้ส่วนหนึ่งนี่ด่าไปแล้ว

     "เมื่อวันก่อนซื้อเพลิน เผลอซื้อธนาคารไปด้วยเลย จะบ้าตายรวยอะไรขนาดนี้"

     ตอนนี้คิดกำลังเกลียดความหน้านิ่งแต่คำพูดน่าหมั่นไส้ของสิงหาที่สุดในโลก อยากบีบคอแล้วเขย่าๆๆๆพร้อมตบหน้าซ้ายขวาจนได้สติ ฮืออออ ทำไมถึงมีผัวน่าหมั่นไส้ขนาดนี้!!

     "รวยมากก็เอาเงินมาให้ใช้บ้าง" คนตัวขาวแบมือ

     "ไหว้สวยๆบนอกแล้วเรียกเค้าว่าป๋าขา เดี๋ยวโอนให้เลย" สิงหาตบที่อกตัวเองเบาๆ

      "แล้วถ้าไหว้แล้วตัวเองไม่ให้อะ" ไว้ใจไม่ค่อยได้หรอกผู้ชายคนนี้

     "มีอะไรที่เค้าให้ตัวเองไม่ได้บ้าง.. รีบไหว้เร็วๆ" ป๋าสายเปย์ สปอร์ต กทม. ขยับตัวลุกขึ้นนั่งเตรียมพร้อมให้สุดที่รักไหว้ขอเงินเต็มที่ คิดก็บ้าจี้ยอมยกมือป้อมๆขึ้นมาไหว้แนบอกกว้างแล้วมุดหน้าถูไถไปมา

     "ป๋าขา หนูขอพันนึง"

     คนตัวนุ่มนิ่มออดอ้อนเสียงหวานขยับตัวเข้ามาอยู่ในตักป๋าขาเป็นที่เรียบร้อย ไม่มีคำพูดใดๆในความเงียบ สิงหาแทบจะตบหน้าตัวเองเรียกสติ หลังจากช็อกค้างไปพักใหญ่ก็ได้สติตวัดแขนขึ้นมาโอบรัดเรือนร่างอิ่มแล้วจัดการฟัดยัยหนูแก้มนุ่มทันที

     "มันเขี้ยวว่ะ เอาไปแสนนึงเลย แต่ขอฟัดหน่อยไม่ไหวแล้ว"

     ยัยหนูหัวเราะคิกคักโดนฟัดตัวระทวยอยู่ในอ้อมอก มือขาวนุ่มแปะแนบอยู่บนอกป๋าขาสายเปย์ ลมหายใจรวยระรินซุกหน้าลงบนต้นคอเจ้าของตักแกร่ง สิงหาหอมแก้มแม่สองแสบหนึ่งทีก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินหนึ่งแสนบาทถ้วนเข้าบัญชีธนาคารของคนรักตามสัญญาที่ให้ไว้ เป็นล้านก็ให้ได้นะ

     "โอนแล้ว"

     "แสนนึงเลยเหรอ"

     "อืม"

     "เยอะไปตัวเอง"

     "เหรอ ไม่สะเทือนบัญชีเลยนะ" พูดได้หน้าตาเฉยราวกับว่าเงินที่โอนเข้ามามันเป็นเพียงเงินแค่สิบบาทยี่สิบบาทอย่างไรอย่างนั้น ป๋าขาไหวไหล่เบาๆ นิ้วเรียวเกลี่ยวนหน้าผากยัยหนูผิวขาวเนื้อตัวอวบอิ่มพลางเหลือบตามองลูกชายสองคนเป็นระยะ

     "ไม่เอา โอนค่าอะไรตั้งหนึ่งแสน"

     "ข้ารักเอ็งอะ" คุณพ่อลูกสองโน้มใบหน้าคมคร้ามเข้าไปกระซิบข้างใบหูยัยหนูขาในอ้อมกอดแล้วหัวเราะเบาๆ สิงหาหอมศีรษะไปอีกทีให้ชื่นอกชื่นใจ คนน่ารักขวยเขินแบบปิดไม่มิด เม้มริมฝีปากเข้าหากัน สองแก้มกลมยุ้ยซับสีเลือดแดงระเรื่อราวมะเขือเทศ

     น่างับจังเลย..

     "พอเลยยย" โดนหยอดมากก็เขินเป็นเหมือนกัน ไม่ต้องส่องกระจกก็รู้ว่าหน้าเขาตอนนี้แทบจะเป็นสีแดงไปหมดแล้วแน่ๆ

     "เคยรู้สึกว่าตัวเองโชคดีบ้างไหมที่ได้ผัวดีขนาดนี้"

     "อวยตัวเองเก่งจังวะ"

     "แต่เค้ารู้สึกโชคดีมากเลยนะที่มีเมียดีมาก ดีโคตรๆ อยากขิงให้คนทั้งโลกรู้เลย พูดจริง"

     คิดขยับตัวขึ้นมานั่งคร่อมตักหันหน้าเข้าหาคนรักแล้วบีบแก้มทั้งสองข้างไว้ สีหน้ามันเขี้ยวสุดฤทธิ์

     "ทำไมถึงทำตัวน่าหมั่นไส้เก่งขนาดนี้ ห้ะ"

     "เค้าเจ็บบบ" สิงหาพูดงุ้งงิ้งแล้วรวบตัวสุดที่รักมากอดเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือกัดเม้มลาดไหล่กว้างเกือบจะเท่ากันกับของเขาเบาๆเป็นลูกหมาคันฟัน

     ทั้งสองตระกองกอดกันแล้วโยกตัวไปมาเบาๆตามจังหวะเพลงที่ร่างสูงพึ่งเปิดผ่านแมคบุ๊คคลอเบาๆในห้องนอน ลูกชายกระโดดขึ้นเตียงมานอนแหมะพักเหนื่อยข้างกายพ่อและแม่ อุณหภูมิไม่ร้อนและไม่เย็นจนเกินไป กลิ่นหอมอ่อนๆของเทียนหอมอโรม่า และเพลงเพราะๆช่วยสร้างบรรยากาศดีๆ สุขทั้งกายทั้งใจ

     "ใกล้จะได้ไปม่อนแจ่มกันแล้ว"

     "อื้อ หลังสอบ ตื่นเต้นจัง" แม้จะขึ้นเหนือกับคนรักมาไม่รู้กี่รอบ ทว่าคิดก็รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งและเชื่อว่ามันจะต้องสนุกมากแน่ๆ เพราะว่าไปกับสิงหา

     "กลับจากม่อนแจ่มแล้วอยากไปไหนอีกหรือเปล่า" คิดแหงนเงยหน้ามอง

     "พัทยารอบที่ร้อย เอาลูกไปด้วยได้"

     ไปที่ใกล้ๆดูบ้างเพราะสามารถพาเด็กๆไปเล่นน้ำ ไปเดินเหยียบดินเหยียบทรายได้ รู้สึกว่าจะดูแลง่ายกว่าหากพาขึ้นเหนือหรือไปที่ไกลๆ

     "แล้วมันก็เป็นที่แรกที่เราไปด้วยกัน" สิงหาก้มหน้ามองตาคนในอ้อมกอดกลับ เรียวปากหยักวาดยิ้มเล็กๆ

     "จำแม่นจังเลยนะ"

     "เค้าจำได้ทุกอย่างถ้าเป็นเรื่องของเรา"

     ต่อให้จะเจอเรื่องเป็นพันแต่สิ่งที่สิงหาจำมันได้เสมอและไม่คิดจะลืมก็คือเรื่องราวของสองเรา เก็บทุกรายละเอียดทั้งเรื่องเล็กเรื่องน้อยหรือเรื่องใหญ่โต จำได้กระทั่งสีหน้าและรอยยิ้มของคิดมาก

     "เค้าจำได้เพราะว่าทุกช่วงเวลาที่มีตัวเองอยู่ด้วย มันเป็นช่วงเวลาที่โคตรสำคัญสำหรับเค้า"

     คนตัวขาวสบมองสายตาคู่คมคู่นั้นในยามนี้ดูหวานลุ่มลึกมากเป็นพิเศษ สิงหาใช้นิ้วเกลี่ยปรางแก้มเนียนใสแผ่วเบา สัมผัสนุ่มนวล มั่นคง และซื่อสัตย์ไม่ผันแปร

     "แค่เราได้กินข้าวพร้อมกันเค้าก็ถือว่ามันเป็นเรื่องสำคัญแล้ว"

     "เค้ารู้"

     "อยู่เป็นคนสำคัญของเค้า ไม่ต้องไปรักคนอื่นแล้วเข้าใจไหม"

     ไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นการบังคับและออกคำสั่ง หากวันหนึ่งเขาไม่มีคิดอยู่ในชีวิตอีกแล้ว วันนั้นคงเป็นวันที่เจ็บยิ่งกว่าโดนโลกทั้งใบถล่มทับ นึกไม่ออกเลยว่าจะอยู่ยังไง

     "เค้าไม่ไปไหน.. สิงหา อย่าร้องไห้" คนในอ้อมแขนใจแป้วเมื่อจู่ๆหยดน้ำตาก็ไหลลงมาจากดวงตาคู่สวยทำเอาช่วยซับแทบไม่ทัน

     "ก็เค้าอ่อนไหวกับเรื่องนี้นี่หว่า.." เด็กขี้แงยอมรับอย่างไม่อายพลางขยี้ตาตัวเองไปมา คิดหลุดขำเบาๆก่อนจะโน้มศีรษะคนรักให้ลงมาซบอกตัวเองแล้ววางคางเกย มือขาวป้อมลูบแผ่นหลังกว้างแผ่วเบา ให้เสื้อยืดช่วยซับน้ำตาที่มันยังไม่หยุดไหลจนเปียกชื้น

     "โตเป็นพ่อคนได้แล้ว ยังขี้แงไม่เลิกอีก" เด็กโข่งของหนุ่มนิเทศผิวขาวมุดอกเช็ดน้ำตาตัวเองไปมาไม่โต้กลับ สิงหาทำแค่เพียงกอดรอบเอวคิดเอาไว้แล้วเอียงหูแนบลงที่อกข้างซ้ายฟังเสียงหัวใจเต้นไปพร้อมกับเสียงเพลง ริมฝีปากทั้งคู่ระบายยิ้มพร้อมกันอย่างไม่รู้ตัว

เปลี่ยนฤดูกาล แต่มีเราสอง

เมฆเบาบางปลิวหายไปวันก่อน ฉันจึงเดินมาบอก

ครึ่งหนึ่งของฉันคือเธอ ครึ่งหนึ่งเมื่อเธอสำคัญ

ครึ่งหนึ่งในชีวิตที่มีวัน ครั้งหนึ่งเคยใกล้กัน

ครั้งหนึ่งเมื่อฉันพบเธอ ครั้งหนึ่งที่เคยไหวหวั่น

หากแต่วันพรุ่งนี้ยังมีกัน เคารพในความสัมพันธ์

จะรักษาให้เรานิรันดร์ จะรักษาให้เรานิรันดร์

     หัวใจสองดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ในบางครั้งเราก็ไม่ต้องพูดอะไรเพราะเพลงที่เปิดมันสามารถร้อยเรียงเรื่องราวของชีวิตแล้วถ่ายทอดออกมาพร้อมเสียงดนตรี เนื้อเพลงสละสลวย หากเปรียบเป็นกาแฟยามเช้าสักแก้ว.. รสชาติมันก็กลมกล่อมกำลังดี

     ครึ่งหนึ่งของสิงหาคือคิดมาก

     และครึ่งหนึ่งของคิดมากก็คือ.. สิงหา

 


      __________________♡♡__________________


เหงลูกๆรักกันดีแม่ก้อดีจัยด้วย แม้ว่าแม่จะอิสสาตาฮ้อนก้อตามแต่ แม่โอเครจ้า แม่โอเคร!

ฝากส่งฟีดแบ็ค #สิงหาคิดมาก ในทวิตเตอร์ 

คอมเม้นท์ กำลังใจ เย้อะด้วยน้าตัวเองงง 

ขอบคุณงั้บ

 

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.288K ครั้ง

1,437 ความคิดเห็น

  1. #1393 biwncl (@biwncl) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:51
    อ่านซ้ำอีกรอบบบ
    #1393
    0
  2. #1368 ninanicharat (@ninanicharat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 13:00
    เหม็นความรักอ่ะะ
    #1368
    0
  3. #1363 space_NPW (@space_NPW) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 03:19
    ฮรึ่ยยยย เดี๋ยวหมั่นไส้ เดี๋ยวเอ็นดู ถถถถถถถ พ่อเอ๊ยยยยยย
    #1363
    0
  4. #1337 PDimon (@praw4332) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 19:00
    ไม่ไหวแน้วววว หมั่นไส้จนต้องคอมเม้น!!! หมั่นไส้ไปโหมดดดด โอ๊ยยยย หล่อก็หล่อ รวยก็รวย เมียก็ดี แล้วยังมั่นหน้าอี๊กกก ยอม!!!
    #1337
    0
  5. วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 15:06
    รวยจนน่าหมั่นไส้
    #1327
    0
  6. #1305 cactus090 (@cactus090) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 06:55
    -ต้าวววขี้เเงงง
    #1305
    0
  7. #1302 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:21
    น่ารักมากทั้งครอบครัวเลย
    #1302
    0
  8. #1268 <n'j> (@0944730719) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 23:58
    งื้ออออ น่ารักกกกกกกก
    #1268
    0
  9. #1181 cutieyou (@cutieyou) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 20:21
    ป๋ามากค่ะเสี่ยสิงหา แต่ตอนท้ายหวานละมุนเหมือนเคย เป็นนิยายที่ดีต่อใจมากเลยค่ะ
    #1181
    0
  10. #1120 dewwiizodiac (@dewwiizodiac) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:23
    ละมุนใจดีแท้
    #1120
    0
  11. #1103 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:08
    หวานหยดจริงๆๆ
    #1103
    0
  12. #1048 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 13:24
    งว่อออออพรี่สิงหาผชหัวใจคิตตี้
    #1048
    0
  13. #957 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 23:52
    อบอุ่นมากจริงๆนะ
    #957
    0
  14. #948 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 10:05
    ป๋าขาาาา ป๋ารวยมากกกแม่
    #948
    0
  15. #931 IninNutCham (@IninNutCham) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 12:53

    รักกันดีจังน้าา สายเปย์อีกตังหากกก
    #931
    0
  16. #910 piechicofic (@p-piechic) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 12:14

    1แสนเหนาะๆ กราบอกทีเดียว

    #910
    0
  17. #884 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 23:10
    พ่อคุณสายเปย์มากสิงหา
    #884
    0
  18. #778 071727 (@071727) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 18:42

    อย่าบอกนะว่าจบแล้วอะต่ออีกนะคะชอบมากกกกกกกก

    ติดตามตั้งหน้าตั้งตารอเลยรักคู่นี้มากเลย

    รักไรท์ด้วยที่นำสิ่งดีๆมาให้รอต่อนะคะ

    #778
    0
  19. #746 Tippaya Yuivip (@yuivip1256) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 16:03
    เป็นนิยายที่หวานมากกก มดขึ้นตัวเราแล้ว
    #746
    0
  20. #743 Tualektuanoy_ (@rattanaporn28) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 12:17
    มีแต่ความรักเต็มไปหมดดด อ่านไปเบาหวานกำเริบไป อยากมีป๋าแบบสิง-แค่กๆ /โดนคิดมากบีบคอ555555
    #743
    0
  21. #739 aden14202 (@aden14202) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 00:40
    โอ๊ยยยยยยย หวานมาก หวานมากกกกกกกก ชอบเรื่องนี้เพราะขำปวดท้องเลยค่ะพี่จล 5555555
    #739
    0
  22. #737 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 17:43
    ขอยาดเกลียดภาพ555
    #737
    0
  23. #736 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 16:41
    รักขนาดนี้ สิงหา ทำประกันให้เมียรับปลประโยชน์ยัง? 5555
    #736
    0
  24. #731 namethararat (@namethararat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 13:59
    พึ่งเจอค่ะ...ชอบมากกกกก. รออยู่นะคะไรท์
    #731
    0
  25. #730 aiairline (@airphunthila) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 12:43
    ป๋าขาาาาา หนูขอมั้งหนึ่งพันก็พอ555
    #730
    0