เ ค้ า รั ก ตั ว เ อ ง #สิงหาคิดมาก - end (สนพ. B2S)

ตอนที่ 20 : #สิงหาคิดมาก / special !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,121 ครั้ง
    29 มี.ค. 63


นิยายเรื่องนี้คำหยาบและภาษาสแลงค่อนข้างเยอะนะคะ

#สิงหาคิดมาก

สเปเชียล : เค้ารักตัวเอง { 29 }

 

     "วิชานี้เป็นวิชาหลักการถ่ายภาพเพื่อการสื่อสาร ต้องเรียนรู้เอาไว้แม้จะไม่ได้จบไปเป็นช่างภาพก็ตาม" อาจารย์หน้าห้องพูดเสียงนุ่มน่าฟังส่งผลให้เด็กปีหนึ่งตาลอยเคว้งแทบลืมไม่อยู่ บางคนถึงกับฟุบลงหน้าแนบโต๊ะ

     นายจตุรภัทร คือหนึ่งในนั้น

     จตุรภัทร ฉายแสงเดือน หรือ สิงหา ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคุณปริญและคุณสริญญาเจ้าของธุรกิจเทคโนโลยีและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ กำลังหลับใหลฝันหวานเยิ้มยิ้มพริ้มไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ร่างสูงไหลลงจากเก้าอี้ที่ละนิดกระทั่งมุดใต้โต๊ะเอนกายหน้าแนบตักนุ่มๆของแฟนหนุ่มผิวขาวจัดแถมตัวหอมเป็นบ้า

     ใบหน้าหล่อใสกิ๊กก้มมองตักที่เคยว่างแต่ทว่าตอนนี้กลับมีศีรษะของร่างสูงซบอยู่ คิดหน้าตาเลิ่กลั่กไม่น้อยเพราะคบกันมายังไม่ถึงสี่เดือนเลยด้วยซ้ำ แม่งไม่ชินเลย

     "สิ่งที่จำเป็นตลอดสี่ปีก็คือหลักการเบื้องต้นในการถ่ายภาพนะครับ" อาจารย์ยังคงพูดต่อไปแม้นักศึกษาจะพากันหลับเกินครึ่งห้อง

     "เนื่องจากเราพึ่งเจอกันผมจึงอยากฝากงานไว้หนึ่งชิ้นคือให้นักศึกษาไปหาข้อมูลเกี่ยวกับรายวิชานี้ เช่นการจัดองค์กระกอบภาพถ่าย การล้างฟิล์ม แบ่งกันไปกลุ่มละห้าคน เอามาส่งผมชั่วโมงหน้า บอกไอ้คนที่หลับด้วยนะครับ"

     "ครับบบบ"

     "ค่าาาาา"

     "หลับได้ผมไม่ว่าแต่ต้องมีงานส่ง ตอนสอบก็ต้องตั้งใจ"

     สิ่งที่อาจารย์พูดพร่ำหน้าห้องทิ้งงานไว้ให้ทำก่อนสะพายเป้เดินออกไปไม่อาจเข้าไปในหูของร่างสูง สิงหาก็ยังคงมีความสุขอยู่กับการนอนซบตักคิด ลักลอบหอมหน้าขาไปหลายต่อหลายที

     ชื่นใจ..

     "คิดดด คนครบยังอะเจเจขออยู่ด้วยได้เปล่า" เจเจเด็กแว่นจัดฟันหน้าตาน่ารักเดินดุ่มๆมาเคาะโต๊ะแล้วเอ่ยถาม

     "กูด้วยยยยย"

     "กูด้วยยยยย" เบสและบอสแฝดคู่หูมหาประลัยวิ่งกรูกันเข้ามาหาชายหนุ่มผิวขาว ดวงตากลมสวยสบมองหน้าสามหน่อพลางกะพริบปริบ ขอตั้งสติสักครู่ สมองยังประมวลผลงานที่อาจารย์สั่งไม่เสร็จเลย

     "กูขออยู่ด้วยดิวะ" เวเดอร์เพิ่มมาอีกคน

     "มัน.. เกินอะดิ ต้องออกไปคนนึง" คิดเกาท้ายทอยเบาๆ

     เมื่อเพื่อนผิวขาวพูดถึงต้องมีคนสละชีวิตออกจากกลุ่มไปหนึ่งคนสี่ยอดมนุษย์ที่เหลือก็ค่อยๆหันหน้ามองพ่อหนุ่มฝันหวานพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ใครไร้ประโยชน์ที่สุดก็ออกไปเลย คิดสบสายตากับบุรุษทั้งสี่ตรงหน้าก่อนตากลมๆจะกลอกมองตาม

     เวรกรรม..

     "คิดจ๋าา" คนเนียนหลับตาเรียกเสียงหวาน

     หนุ่มหน้าคมคนอารมณ์ดีเปิดเปลือกตาขึ้นเพื่อสบตากับคนรัก คนตัวขาวยิ้มแหยพลางสะกิดไหล่ให้สิงหาลุกนั่งหลังตรง เมื่อโผล่หน้าขึ้นมาคิ้วกระตุกทันใด นอนเนียนมาตั้งนานพึ่งรู้ว่าไม่ได้กระหนุงกระหนิงกับแฟนแค่สองคนแต่ทว่ามีเพื่อนอีกสี่คนยืนเรียงแถวหน้ากระดาน

     "มองไร ไม่เคยเห็นคนจีบกันเหรอ" สิงหาผู้ไม่รู้ชะตากรรมตัวเองยกแขนขึ้นมากอดอกแล้วเลิกคิ้วมองหน้าสี่ยอดมนุษย์ สีหน้าหาเรื่องเรียกเท้าที่สุด เลือดมันร้อนอย่าห้ามพี่ไอ้น้อง

     "คนจีบกันอะเคยเห็น แต่คนที่นอนจนจะโดนไล่ออกจากกลุ่มอะยังไม่เคยเห็น" เบส

     "แต่น่าจะเห็นเร็วๆนี้" บอส

     คำพูดของคู่แฝดทำสิงหาติดสตั๊นคิ้วขมวด

     "คือไรอะ" คนเนียนหน้าเริ่มเครียดหันมองคนรักเพื่อเฟ้นหาคำตอบ คิดเกาจมูกตัวเองเบาๆก่อนเริ่มอธิบาย ทว่ายิ่งพูดสิงหาก็ยิ่งทำหน้ามุ่ยเพราะเริ่มรู้ตัวว่าตนนั้นต้องเสียสละออกจากกลุ่มที่มีคิดอยู่ด้วย ฝันไปเถอะ!!

     "ไปอยู่กลุ่มเพลงก็ได้.. เดี๋ยวกูบอกให้"

     "ไม่เอา ไม่ไป"

     "กลุ่มนี้เต็มแล้ว"

     สิงหาปฏิเสธเสียงแข็งส่ายหัวไม่ยอมท่าเดียว คิดได้ยังไงให้เขาแยกกลุ่มกับคิด ให้ตายก็ไม่แยก จำไว้เลย!

     "เออ กลุ่มนี้ขาดหนึ่งคนอะ มีใครยังว่างม้ะ?" เพลงเพลินสาวสวยตัวเล็กตะโกนถาม

     "มีๆ สิงหาว่างอยู่" ตูมตามชี้นิ้วมาที่ร่างสูงปากเริ่มเบะคว่ำ

     "สิงหาา" สาวน้อยวิ่งแจ้นมาควงแขนทันทีทันใด

     เหมือนใจสิงหาจะขาดรอนๆตอนโดนเพลงเพลินฉุดกระชากลากถูแยกตัวเขาออกจากคิดเพื่อไปปรึกษาหารือกับเพื่อนอีกกลุ่ม คนตัวขาวเองก็มองตามห่างๆอย่างห่วงๆแต่ก็ต้องปล่อยวางแล้วหันกลับมาปรึกษากับกลุ่มตัวเองบ้าง แค่แยกกันทำงานไอ้สิงหา ไอ้บ้าเอ้ย

     "เราจะไปทำกันที่ไหนวะ" เบส

     "ห้องสมุดไหมอะ" เจเจ

     "ได้ดิ วันนี้เลยไหมไหนๆบ่ายก็ว่างแล้ว ถ้าไม่เสร็จก็ไปทำต่อที่หอกูก็ได้" ชายหนุ่มผิวขาวที่เพื่อนยกให้เป็นหัวหน้ากลุ่มเสนอความคิดและทุกคนก็เห็นพ้องต้องกัน ห้าหนุ่มเตรียมเก็บของใส่กระเป๋าเปลี่ยนสถานที่เป็นห้องสมุด

     แต่ทว่า.. เพียงแค่ลุกเพลงเพลินก็ควงร่างสูงปากเบะคว่ำกลับมาที่โต๊ะ ใบหน้าหญิงสาวตัวเล็กดูจะเหนื่อยอ่อนแปลกๆ

     "ขอเปลี่ยนคนได้ไหมอะ สิงหามันงอแง" รู้สาเหตุแล้วได้แต่ตบหน้าผากตัวเองคนละทีสองที เวเดอร์เกาหัวแกรกก่อนจะเป็นคนสละชีพเปลี่ยนกลุ่มแล้วเอาร่างสูงเข้ามาแทนที่ตน

     "เดี๋ยวกูไปอยู่กลุ่มนั้นเองมึง"

     "เยส!" สิงหารีบเดินดุ๊กๆเปลี่ยนฝั่งย้ายที่ให้ไว

     เด็กเอาแต่ใจฉีกยิ้มคล้องแขนเพรียวแล้วเอนหัวซบไหล่กว้าง ครั้นจะด่าก็ด่าไม่ลงเพราะเห็นน้ำตาสิงหาคลอที่ขอบตาคิดจึงได้แต่ยกมือขึ้นมาลูบหัวเบาๆ

     "ไปห้องสมุดกัน"

     กว่าจะได้ฤกษ์ได้ยามไปค้นคว้าหาข้อมูลในห้องสมุดก็ต้องมาเสียเวลากับการเปลี่ยนสมาชิกกลุ่มบ้าง เล่นกันระหว่างทางบ้างจนอ่อนใจ ห้าหนุ่มแก๊งรายงานพากันมานั่งแหมะบนเก้าอี้ในห้องสมุดแล้วเปิดหาข้อมูลไปทำรายงาน บางคนก็รีเสิร์ช แบ่งหน้าที่กันทำ สิงหามีหน้าที่เขียนสรุปประเด็นสำคัญจากการค้นคว้า ในขณะรอเพื่อนค้นก็นั่งเท้าคางมองหน้าหัวหน้ากลุ่มตาหวานหยดปานน้ำผึ้งเดือนห้า จะให้หวานกว่านี้ก็ต้องไปตรวจเบาหวานแล้ว

     ก่อนเป็นแฟนอยู่ในสถานะเฟรนโซนน่าอึดอัดเขาทำได้แค่แอบมอง แต่ตอนนี้เป็นแฟนแล้วจะมองเท่าไหร่ก็ได้ มองจนท้องไปเลยอยากมีลูก คิดพยายามจดจ่อเพ่งสมาธิไปที่เนื้อหาแทบไม่กล้าหันไปไหนเพราะโดนสิงหามองทะลุทะลวง มองตาหวานไม่พอยังมองเหมือนจะจับเขาเปลื้องผ้าอย่างไรอย่างนั้น คิดผิดปะวะที่ยอมคบ

     ตัวเกร็งเป็นหินอยู่หลายชั่วโมงจนในที่สุดก็มีเสียงสวรรค์จากเพื่อนในกลุ่มดังขึ้นเรียกความสนใจจากสิงหาให้ละสายตาออกจากเขา คิดเผลอถอนหายใจยาวๆอย่างโล่งอก

     "พวกมึง ไปทำต่อที่หอเหอะว่ะ" เบสว่าพลางวางปากกาลงบนโต๊ะแล้วบิดขี้เกียจ

     "จะไปหอใครอะ" บอส

     "ไปหอกูก็ได้ ใกล้ๆนี่เอง" สิงหาเสนอตัว

     อีกครั้งที่สมาชิกกลุ่มรายงานห้ายอดมนุษย์ต้องหันมองหน้าร่างสูงสลับกับมองหัวหน้ากลุ่ม

     "เออ ตามนั้นก็ได้" ไม่ต้องมีคนเอ่ยถามคิดก็ตอบเพราะสายตาของเพื่อนมันมีแต่คำถาม คงจะให้เขาเป็นคนตัดสินใจเหมือนเคย ไปที่หอสิงหาก็ดีแล้ว หอเขามันแคบแถมมีรูมเมทอีกตั้งสามคนเกรงใจคนที่เหลือ

 

 

     ตกลงและนัดแนะเวลาพร้อมบอกสถานที่ตำแหน่งที่ตั้งของหอพักเสร็จห้าหนุ่มนิเทศก็แยกย้ายกันกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเก็บข้าวเก็บของที่หอตัวเองให้เรียบร้อยก่อนมาเจอกันที่หอพักของร่างสูงในตอนหกโมงเย็น เจ้าของห้องเปลี่ยนมาใส่บ๊อกเซอร์สีเข้มกับเสื้อนักศึกษายืนเอนไหล่พิงขอบประตูรอต้อนรับสี่สหาย

     สิงหาเบี่ยงตัวหลบให้สมาชิกประจำกลุ่มหิ้วเป้คนละใบใส่โน๊ตบุ๊คใส่หนังสือหนังหาพร้อมทำรายงาน เรียวปากแอบกระตุกยิ้มให้คนน่ารักก่อนช่วงขายาวจะก้าวเดินตามหลังคิดเข้าห้องพร้อมปิดประตู ดวงตาคมลากไล้มองตั้งแต่ศีรษะเกือบจรดปลายเท้าเพราะมัวแต่ชะงักใจเต้นกับเรียวขาขาวเนียนและกางเกงขาสั้น

     เพื่อนคนอื่นก็ใส่ชุดไพรเวทธรรมดา คิดก็เหมือนกัน แต่แบบกางเกงแบงแบงสีดำมันก็สั้นเลยเข่าไปหลายคืบอะเนอะ ไหนจะเสื้อยืดสีเหลืองอ๋อยตัวโคร่งๆนั่นอีก อ่อย อ่อยแน่ๆ ยังไงก็อ่อย สิงหาจะบ้าตาย

     "ไอ้คิดนั่งดีๆ เห็นไปยันไหนต่อไหนแล้ว" เบสว่าเมื่อเห็นหัวหน้ากลุ่มยกขาขึ้นมากอดหนึ่งข้าง

     "อ๋อ.. เออๆ" คิดรีบลดขาลงแล้วนั่งขัดสมาธิดังเดิม ลืมไปว่าใส่ขาสั้นมา

     สิงหานักถ้ำมองแอบหันไปจิ๊ปากเบาๆอย่างเสียอารมณ์ เผลอเคาะปากกาลงบนโต๊ะญี่ปุ่นตัวเตี้ยตั้งพื้นไปหนึ่งทีแล้วเบือนหน้าหนี นัยน์ตาคมสีนิลกลิ้งกลอกไปมาแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่

     ไอ้เบส ไอ้ฝอยขัดหม้อ มันจะเตือนทำไมวะ โว้ะ!

     สาปส่งเพื่อนเกลออยู่ในใจนั่งเคาะปากการ้องเพลงเรื่อยเปื่อยกระทั่งหัวหน้ากลุ่มคนเก่งเลื่อนโน๊ตบุ๊คเปิดเวิร์ดให้ร่างสูงนั่งข้างๆดู

     "มึงว่าข้อมูลตรงนี้ได้ไหม"

     "ตรงไหนวะ" สิงหาเอียงหน้าเล็กน้อย ทว่าสายตาไม่ได้มองจอเลยสักนิด

     "ตรงนะ-" คนน่ารักเม้มปากแน่นเมื่อโดนขโมยหอมแก้มไปหนึ่งฟอด

     จอสี่เหลี่ยมของโน๊ตบุ๊คปิดบังทัศนีนภาพทำให้อีกสามคนที่เหลือก้มหน้าก้มตาทำรายงานมองไม่เห็นว่าเพื่อนอีกสองคนทำอะไรกัน สิงหาได้ใจลากเลื่อนริมฝีปากอุ่นลงมาคลอเคลียบริเวณลำคอขาวผ่อง

     "สิงหา ย..อย่า" คิดพูดเสียงแผ่วพยายามเบี่ยงตัวหลบ

     "ไม่ได้ยินเลย"

     "หยุด.. เดี๋ยวพะ-"

     "อย่าหยุดเหรอ.."

     ปากสัมผัส มือเลื้อยกอดเกี่ยวเอวเล็ก แต่ก่อนนักถ้ำมองจะได้รุ่มร่ามคนน่ารักไปมากกว่านี้ เจเจก็พูดโพล่งขึ้นมาเสียก่อนทำให้คิดถือโอกาสผลักอกกว้างให้ออกห่าง

     "คิด!! ของเจเจเสร็จแล้ว!!" หนุ่มแว่นยิ้มแฉ่งหยิบกระดาษข้อมูลของตัวเองขึ้นมาอวดทำชาวแก๊งอย่างสิงหาหัวเสียเป็นรอบที่หกล้านของวัน

     คิดส่งมือไปรับกระดาษจากมือเจเจมาเก็บไว้ เมื่อคนแรกเสร็จคนที่สองที่สามก็ตามมาคราวนี้ได้เวลาของสิงหาที่จะต้องมานั่งสรุปเนื้อหาสาระสำคัญอีกที ที่เหลือโล่งอกโล่งใจลุกขึ้นยืนเหยียดแข้งเหยียดขา นั่งทำงานตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนตอนนี้เกือบจะสามทุ่ม ใกล้ได้เวลาหอในปิดจึงขอตัวกลับรวมถึงคิดด้วย

     "พวกกูไปละ" เบสและบอสเอ่ยร่ำลาก่อนออกจากห้อง

     "เจเจไปด้วยยย" หนุ่มแว่นหน้าเนิร์ดยิ้มกว้างโบกมือบ้ายบายแล้วเดินตามหลังคู่แฝดไปติดๆ ประจวบเหมาะพอดีกับที่คิดเก็บของเข้ากระเป๋าเสร็จแล้วลุกตามเพื่อนสามคนโดยมีเจ้าของห้องเดินมาส่งถึงหน้าประตู

     "กูกะ-"

     "ต้องพูดว่าไง"

     "เค้า.. กลับแล้วนะ"

     คนน่ารักพูดอ้อมแอ้มไม่คุ้นชินกับคำที่เรียกใช้แทนกันเท่าไหร่ มือป้อมๆเกาแก้มตัวเองแก้เขิน สิงหายืนท่าเดิมคือเอนไหล่พิงขอบประตูห้องแล้วกอดอกมองหน้าคนรัก ใจหายเหมือนกัน.. เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตอบอะไรกลับคิดจึงหมุนตัวทำท่าจะเดินลงบันได แต่ทว่าข้อมือเล็กกลับโดนคว้าไปจับไว้หลวมๆ คิดหันกลับมาตามแรงกระตุกรั้งเบาๆ ตากลมๆน่ามองทั้งวันทั้งคืนสบสายตากับเจ้าของห้อง แววตาสิงหาดูอาลัยอาวรณ์แปลกๆ

     "จะกลับเลยเหรอ" สิงหาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มแฝงความอ้อนวอน

     "อือ มีอะไรหรือเปล่า"

     ร่างสูงเงียบไปสักพักแต่มือยังคงจับกำข้อมือคนรักไว้ไม่คลาย "ดึกแล้ว.. อย่าพึ่งกลับเลย"

     พูดราวคนละเมอพึมพำ มันแผ่วเบาแต่คิดได้ยินชัดเจนแค่ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองก็เท่านั้น

     "อะไรนะ" คนตัวขาวถามซ้ำอีกครั้งให้แน่ใจ

     "มัน.. อันตรายไง นอนที่นี่ก็ได้นะ" สิงหากดสายตาวาววับไว้ให้ลึกแล้วใช้สายตาเป็นห่วงเป็นใย อ้อนวอนเข้าสู้ความใจแข็งของคนตรงหน้า

     ก็เป็นห่วงคิดด้วยนั่นแหละ..

     สุ้มเสียงดูเป็นห่วงเต็มประดาแถมแววตาเหมือนลูกหมาอยากให้เจ้าของโอบกอดด้วยความรักแล้วเกาคางทำคิดใจอ่อนยวบ แต่อีกใจก็ยังลังเลอยู่ดี

     "กลัวเหรอ.." สิงหาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าคมเข้มเอียงถาม

     "เปล่า.. ไม่ได้กลัว แต่.. ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา" ใครจะไปหยั่งรู้อนาคตว่าจะต้องนอนค้างที่นี่

     สิงหาถือวิสาสะยืนคุยกันหน้าห้องจูงมือคนรักให้กลับเข้ามาในห้องพร้อมถอดกระเป๋าเป้ออกจากหลัง วางมันไว้มุมห้อง คิดมึนงงแต่ปล่อยตัวเดินตามหลังร่างสูงต้อยๆ สรุปว่าเขาต้องนอนจริงเหรอวะน่ะ

     "เค้าให้ยืมเสื้อผ้า เลือกเลยในตู้" พูดจบก็ชี้นิ้วไปที่ตู้เสื้อผ้าขนาดเล็กตั้งข้างชั้นวางรองเท้าหลายคู่

     คิดพยักหน้าเบาๆ และไม่รู้จะทำอะไรจึงตัดสินใจอาบน้ำโดยไม่ลืมหยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าของสิงหาเข้าไปด้วย เพียงแค่อีกฝ่ายยอมนอนค้างที่ห้องมันก็ทำให้ร่างสูงพอใจมากโข สิงหายิ้มร่าสบายใจทิ้งตัวนอนบนเตียง มือหนาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหนังในเน็ตฟลิกดูฆ่าเวลาระหว่างรอคนรักอาบน้ำอาบท่า

     เสื้อนักศึกษาแสนจะเกะกะโดนปลดกระดุมลงมาสามเม็ดแล้วถอดออกโยนลงตะกร้าพลาสติกสีฟ้าสดใส เจ้าของห้องเหลือแค่บ๊อกเซอร์สั้นๆตัวเก่งและอันเดอร์แวร์นอนพลิกไปพลิกมาดูหนังอย่างตั้งใจ ขณะที่สิงหากำลังจมจ่อมเข้าไปในโลกของหนังประมาณสิบห้านาทีได้ คิดก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพเสื้อผ้าครบชุด

     คนน่ารักตัวหอมกรุ่นสาวเท้าก้าวเดินมาที่เตียง คิดกดเข่าลงขึ้นข้างก่อนตามมาด้วยเข่าอีกข้างแล้วคลานขึ้นไปนอนหนุนหมอนใบเล็กข้างๆสิงหา ดวงตากลมใสแจ๋วมองจอสมาร์ทโฟนในมือหนา

     "หนังเรื่องอะไร"

     "ไนน์แอนด์อะฮาฟวีค" สิงหาตอบพร้อมเอียงจอให้คนรักดูด้วยกัน มันคือภาพยนตร์แนวโรแมนติกเร้าอารมณ์ที่มีความโดดเด่นกว่าหนังในแนวเดียวกันในยุคนั้น ด้วยการวางคอนเซ็ปท์ทางด้านมุมกล้องที่ฉีกแนวออกมา มุมกล้องเน้นไปในทางด้านความสวยงาม ดูค้างไว้เป็นชาติ ต้องดูต่อให้จบสักที

     คิดนอนดูหนังเงียบๆไม่ก่อกวน หากแต่สิ่งที่กำลังปั่นป่วนหัวใจชายหนุ่มก็คือกลิ่นกายหอมๆกับเครื่องหน้าน่ารัก

     บ้าบอคอแตก จอมันขาวเนียนไปหมดเลยให้ตายเถอะ หัวใจสิงหาก็เป็นแค่ก้อนเนื้อนะคิด..

     คนโดนกล่าวหาว่าอ่อยอย่างนั้นยั่วอย่างนี้ในความเป็นจริงแล้วไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด คิดแค่นอนเฉยๆไม่ได้ไปเบียดไปเสียดสีอีกฝ่ายด้วยซ้ำไป สิงหาคนเนียนใช้โอกาสที่คิดจดจ่อกับหนังวางมือลงบนต้นขาเนียนแผ่วเบา และก็ดูเหมือนว่าเครื่องปรับอากาศในห้องจะทำให้คนน่ารักเกิดหนาว คิดจึงถูฝ่ามือเข้าด้วยกันก่อนจะพาดแขนกอดคนรักหลวมๆแค่พอคลายความหนาวได้บ้างก็เท่านั้น แต่หารู้ไม่ว่าหัวใจราชสีห์แทบกระเด็นออกจากอก

     ฮึบไว้สิงหา ฮึบไว้!!!

     "หนาวเหรอ" สิงหาเอ่ยถามขณะที่มือเพลินจัดเนียนลูบต้นขาไปเรื่อย

     "อืม" คิดขานรับเบาๆ

      "ให้ลดแอร์ไหม?"

     "ไม่เป็นไร ไหวอยู่" ก็หนาวแต่ทนได้ ที่จะทนไม่ได้ไม่ใช่เรื่องแอร์เรื่องหนาวหรอก แต่เป็นเรื่องมืออุ่นๆที่เริ่มลูบหายเข้าไปใต้กางเกงบ๊อกเซอร์ที่เขายืมอีกฝ่ายมาใส่นี่แหละ

     สิงหาจะรู้บ้างไหมว่าเขาหายใจไม่ทั่วท้องเลย..

     "เป็นอะไร ทำไมตัวสั่นเชียว"

     "ตะ..ตัวเอง เอามือออกได้ไหม" กลัวตัวเองจะหัวใจวายตายเสียก่อนคนน่ารักจึงต้องพูดในสิ่งที่คิดออกไป หวังจะให้ราชสีห์เห็นใจแต่ก็เปล่า สิงหารอคำนี้มานานนัก การขัดขืนกลายๆคือเชื้อเพลิงทำให้เลือดในกายไหลพล่าน ความปรารถนาในแววตาที่บ่มเพาะมาเนิ่นนานฉายออกมาอย่างชัดเจนจนคนมองอกสั่นขวัญแขวน

     สิงหาทิ้งโทรศัพท์เปิดหนังค้างไว้เลิกสนใจมันแล้วพลิกตัวกลับมาตะครุบเหยื่อทันใด แม้สัมผัสจากฝ่ามือจะนุ่มนวลแต่แววตาดูรุนแรงยิ่งกว่าสายฟ้าฟาด

     "ตัวเองจะทำอะ-" ยังไม่ทันได้ถามเหมือนนางเอกหนังที่รู้อยู่แล้วว่าคร่อมขนาดนี้อีกฝ่ายต้องการอะไร สิงหาก็จัดการปิดริมฝีปากอิ่มด้วยฝ่ามือตนเอง

     "กฏของสิงหาคือ ยิ่งขัดขืนก็ยิ่งไม่รอด" กฏดังกล่าวทำคนตัวขาวขวัญหนีดีฝ่อหนักกว่าเก่า มันไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด คิดรีบเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรงไม่ร้องสักแอะ

     "แต่ตอนนี้" สิงหาพูดเสียงเรียบต่างจากสายตาคมกริบดุดันเร่าร้อน "เงียบไปก็ไร้ประโยชน์"


CUTตัดลงเล่ม

 

     ดื่มด่ำกับอาหารรสเลิศ และช่วยทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม ราชสีห์หัวใจพองโตสวมกอดเหยื่อตัวน้อยที่สลบไสลคาอกกว้างกลางคันไว้ทั้งคืน สิงหากำลังเผชิญอาการหลงใหลได้ปลื้ม ทั้งจูบทั้งหอม มือลูบผิวเนียนนุ่ม พร่ำบอกรักซ้ำไปซ้ำมาไม่รู้จบราวกับว่าคนที่หลับลึกไปแล้วจะได้ยินมัน

     โคตรรัก..

     ผ่านพ้นราตรีตลบอบอวลด้วยกลิ่นไหม้ของไฟราคะ เข้าสู่เช้าวันใหม่ อรุณเบิกฟ้าแสงแดดสาดทอผ่านม่านสีขาวพริ้วปลิวไสวเพราะแรงลมจากพัดลมที่เปิดแทนแอร์ ร่างสูงตื่นนานแล้วตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง อันที่จริงเป็นเพราะเข้ามีความสุขมากเกินไปจนนอนไม่หลับ ส่วนคิดรายนั้นหลับยังไม่ตื่น จับนอนหงายก็ร้อง จึงต้องให้นอนคว่ำหน้า เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ใหม่อีกครั้งสภาพดูไม่จืดเท่าไหร่ แต่ตอนนี้สิงหารู้สึกกังวลเรื่องท่านอนของคนรักเพราะนอนคว่ำแบบนั้นมาทั้งคืนเกรงว่าจะหายใจไม่สะดวก

     “ตัวเอง.. ขยับหน่อยนะ เดี๋ยวเค้าเอาหมอนรองก้นให้” เสียงทุ้มพยายามพูดอย่างอ่อนโยนแล้วทำท่าจะจับแมวน้อยพลิกตัว

     ทว่าลูกแมวกลับยกมือขึ้นมาปัดมือเข้าทิ้งอย่างไม่ไยดีซ้ำยังกระชับแขนกอดหมอนแน่นกว่าเดิมแถมไม่ยอมหันหน้ามาคุยกัน ตื่นนานแล้วก็ไม่บอก..

     “ตัวเองเดี๋ยวหายใจไม่ออก” สิงหาในชุดลำลองสบายๆทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงอีกฝั่งแล้วลูบแผ่นหลังคนรักเบามือ หากแต่คิดก็ยังคงเงียบกริบไม่หือไม่อือ

     คิดไม่ได้เป็นไข้แต่อาการก็ร่อแร่ไม่น้อย สิงหาขยับตัวนอนคว่ำเลียนแบบท่าคนรักแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปลดล็อกเพื่อเข้าแชทกลุ่มปรึกษา

     ชายล้วนสวนกล. (23)

     singha

     พวกมึง. 09:12

     Kingkorn

     ว่า 09:16

     singha

     เมียโกรธ ทำไงดี. 09:18

     Y.

     เรื่องไรวะ 09:20

     singha

     กูดุเกิน ;( 09:23

     สิงหาดุมาก คิดไม่ไหวหรอก..

     ชายล้วนสวนกล. (23)

     เจมส์007

     มึงเป็นหมาเหรอ? 09:30

     singha

     จริงจังขอร้อง. 09:33

     Kingkorn

     ทำเค้าเจ็บก็ดูแล แค่นั้น อย่าโง่ 09:37

     Y.

     เออ ฉลาดนักเรื่องโง่ๆ 09:40

     singha

     แย่มาก 09:42

     เจมส์007

     มึงอะแย่ 09:43

     singha

     แย่เม็ดไอ้พวกสัด. 09:45

     ร่างสูงจัดการเซลฟี่รูปตัวเองชูนิ้วกลางเพื่อสันติภาพเข้าแชทกลุ่มเพื่อนๆจากโรงเรียนชายล้วนก่อนจะล็อกหน้าจอแล้ววางเก็บกลับที่เดิม ' ทำเค้าเจ็บก็ดูแล ' นั่นสินะ..

     "ที่รัก" สิงหาเรียกคนรักเสียงหวานอ่อนโยน แขนยกพาดช่วงเอวพลางขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิด "หิวข้าวไหม เดี๋ยวเค้าไปซื้อให้"

     ยิงคำถามไปไม่รู้กี่คำถามคนน่ารักก็ตอบกลับมาด้วยความเงียบ คิดงอนหนักมากนอนค้างอยู่ท่าเดิม ยกมือป้อมๆขึ้นมาปาดน้ำตาตัวเองป้อยๆ น่าสงสาร

     "ตัวเองเค้าขอโทษ.." พูดเสียงอ่อนกว่าเดิมเพราะสำนึกผิดเต็มหัวใจ ทำแมวน้อยเจ็บตัวไม่พอยังแอบลักหลับโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัวอีก แย่จริงสิงหา

     สิงหาลุกออกจากเตียงแล้วเดินอ้อมไปอีกทาง ร่างสูงย่อตัวลงนั่งพับเพียบกับพื้นก่อนวางคางเกยขอบเตียง สบสายตากับคนน่ารักตาบวมตุ่ยพลางกะพริบปริบๆขอความเห็นใจ

     "เค้าไม่ทำแล้วที่รัก เค้าสัญญา ดีกันน้าา" ชูนิ้วก้อยขึ้นมาเตรียมเกี่ยวกับนิ้วก้อยของอีกฝ่ายแต่จนแล้วจนรอดคิดก็ไม่ยอมคืนดีด้วย

     "งั้นเอางี้.." ในเมื่อง้อเท่าไหร่คนน่ารักก็ไม่อ่อนข้อให้สิงหาจึงต้องยื่นข้อเสนอน่าสนใจ แม้จะดูเหมือนกำลังงอนอย่างหนักแต่คิดก็รอฟังข้อเสนอ "ให้ตัวเองตบเค้าได้สองที แต่ตบเสร็จต้องหายงอ- ซี๊ดดด เค้ายังพูดไม่จบบบ"

     ยังไม่ทันขาดคำฝ่ามือนุ่มๆก็ฟาดเข้าที่แก้มซ้ายทันใด เห็นนอนซมเหมือนคนโดนสูบวิญญาณแต่แรงตบเจ็บฉิบหายเหมือนโดนค้อนธอร์กระแทกหน้า หน้าชาไปหนึ่งซีกคิดตบย้ำที่จุดเดิมได้แม่นยำทำสิงหาถึงกับสตั๊นไปชั่วขณะ

     "ตัวเอ-"

     "ไอ้เลว"

     นั่นคือสองคำแรกที่คนน่ารักทักทายกันยามเช้า

     "เค้า-"

     "แม่งเลว ฮึกก.. กูจะเลิกกะ-"

     "ถ้ามึงพูดออกมาอีกที มึงโดนแน่"

     คำบอกเลิกคือรหัสลับเปิดโหมดสิงหาเวอร์ชั่นเกรี้ยวกราดได้ในชั่วพริบตา คนผิวขาวบนเตียงก็ไม่ยอมแพ้แม้จะลุกขึ้นสู้ไม่ไหวแต่ส่งสายตาฟาดฟันกับร่างสูงอย่างไม่นึกกลัวเกรง

     "ด่ากูได้ ตบกูได้ แต่อย่าพูดว่าจะเลิกกับกู"

     "ทะ.. ฮึก! ทำไม มึงจะทำอะไรกู"

     "กูจะเตะมึงให้ดิ้นเลย อยากลองก็พูดอีกทีดิ"

     ขู่ไม่พอยังจ้องเขม็งจนน่าขนลุกอีก คิดปิดปากฉับเม้มแน่นสนิทไม่พูดไม่จา ไม่ได้กลัวแต่ไม่มีแรงสู้ เขาก็รักตัวกลัวตายเหมือนกัน ฝากไว้ก่อนเหอะ!!

     "จะกินอะไร"

     "........"

     "กูถาม"

     "บะ.. บะหมี่เกี๊ยวหน้ามอ"

     "อะไรอีก"

     "ชานม.. ไข่มุก"

     "เออ ก็แค่นั้นจะให้ถามซ้ำเพื่อไร"

     "........"

     "เดี๋ยวมา"

     ร่างสูงหยิบกระเป๋าสตางค์และกุญแจรถเดินออกจากห้องไปปล่อยให้คนน่ารักนอนเช็ดน้ำตาอยู่บนเตียง ดวงตากลมบวมช้ำเพราะร้องไห้ทั้งคืนมองตามแผ่นหลังกว้างกระทั่งประตูห้องปิดลง ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสิงหาต้องเกรี้ยวกราดใส่กันขนาดนั้น แล้วก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงชอบเวอร์ชั่นเกรี้ยวกราดจังเลย

 

 

     สิงหาคนหน้ากวนประสาทขี่คาวาซากิ นินจา สีดำ ที่พึ่งจะถอยออกมาใหม่ๆป้ายยังแดงแจ๋ออกมาจากหอพักตรงดิ่งไปยังร้านบะหมี่เกี๊ยวปูหน้ามหาลัย

     "บะหมี่เกี๊ยวปูพิเศษสามครับเฮีย"

     "เออๆ รอก่อน"

     สั่งไปสามเพราะกลัวไอ้ดื้ออ้วนมันกินห่อเดียวไม่อิ่ม สิงหาเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลงรอบะหมี่ที่สั่ง รอไปนานๆก็เบื่อจึงหยิบโทรศัพท์ที่คว่ำหน้าเอาไว้บนโต๊ะขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา ทว่าเพียงแค่ปลดล็อกหน้าจอร่างสูงก็เป็นอันต้องเงยหน้าขึ้นมาตามเสียงเรียกและเสียงลากเก้าอี้

     "สิงหาเด็กเวร"

     "อ้าว.. หวัดดีพี่แฮค" สิงหายกมือไหว้พี่รหัสทั้งที่ในมือยังถือโทรศัพท์

     "มาทำไรวะ"

     "เลือกตั้งมั้งพี่" น้องรหัสตัวดีเด็กเวรของแฮคเกอร์ตอบกลับพร้อมทำหน้านิ่งแต่กวนประสาทตามสไตล์

     "เออ กูขอโทษที่ถาม" แฮคยกมือยอมแพ้ไม่โต้กลับ

     "แล้วพี่อะมาซื้อบะหมี่ให้เจ้เหรอ" เจ้ที่ว่านั่นก็พี่วีแฟนสาวไอ้พี่แฮคนั่นแหละ สนิทกัน

     "เออดิ มึงซื้อไปแดกเองหรือซื้อให้ใคร เห็นสั่งไปสาม"

     "ให้เมียสอง ผมหนึ่ง"

     "เดี๋ยว สรุปว่ามึงกับไอ้เพื่อนสนิทนั่นคบกันแล้ว?" ถึงว่าทำไมช่วงนี้เดินตัวติดกันเป็นตังเม ไอ้เด็กนั่นไปตีกลองสิงหาก็ไปนั่งเฝ้านอนเฝ้า

     "ของมันแน่อยู่แล้วพี่ ใครจะทนความหล่อของผมไหววะ"

     "อืม..." แฮคเกอร์มองหน้าสิงหา แววตาเวลามันพูดว่าตัวเองหล่อนั่นไม่มีความล้อเล่นเลยแม่งจริงจังมาก "เออ พวกเนเน่บ่นอยู่นะว่ามึงไม่ยอมให้พวกมันถ่ายรูปไปลงเพจ"

     พากันมาฟ้องพี่รหัสอย่างเขากันไม่เว้นแต่ละวันว่าน้องรหัสเขาหลีกหนีการถ่ายรูปลงเพจ JU Cool Guy ทั้งที่เป็นถึงเดือนมหาลัยหน้าตาหล่อจัดแต่เกลียดการโดนโปรโมทเสียอย่างนั้น

     "อย่ามาถ่ายเลย ผมแค่อยากอยู่เงียบๆกับเมียผมแค่สองคนอะ" ไม่ชอบโดนเรียกไปถ่ายรูป ไม่ชอบที่จะเห็นรูปตัวเองในเพจอะไรนั่น อยากเก็บความหล่อไว้ให้คิดมองคนเดียว ก็รู้แหละว่าหน้าตาดีแต่แบบไม่ต้องมาถ่ายเขาหรอก ในมอมีผู้ชายเป็นพันคน ไปตามคนอื่นนู่น

     "ให้มันถ่ายสักรูปจะได้จบๆ"

     "ได้กันไปหลายรูปจนผมเบื่อแล้วว่ะ คนกรี๊ดเยอะเดี๋ยวเมียหึงอีก"

     แฮคเกอร์ถอนหายใจยาวๆ อยากเอาแก้วเคาะหัวมันสักที รำคาญความมั่นหน้าไม่มีที่สิ้นสุด

     เออ มึงมันหล่ออออออ!!

     "ได้ละ ผมไปก่อนพี่แฮค ไว้เจอกันพี่"

     "ไว้เจอกัน เอ้อ กูจ่ายค่าบะหมี่ให้มึงแล้วนะ"

     "ขอบคุณค้าบ" สิงหาไหว้ขอบคุณพี่รหัสงามๆหนึ่งทีก่อนจะแจ้นไปที่รถเตรียมขี่ไปซื้อชานมไข่มุกต่อ

 

 

     คิดมากนอนเปื่อยเป็นผักขยับตัวไม่ได้เพราะตั้งแต่ช่วงเอวลงไปเสียหายอย่างหนัก จามเมื่อกี้ยังเจ็บจนร้องไห้เลยคิดดูสิ รู้สึกอัปยศที่สุดในชีวิตก็ ตอนโดนเปิดซิง.. แล้วนี่สิงหาหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ ซื้อบะหมี่หรือไปซื้อร้านบะหมี่กันแน่ หิวไส้จะขาดเป็นสิบท่อนแล้วไอ้เกรี้ยวกราดยังไม่กลับมาเลย

     "หิวว้อยยยยยยย!!"

     "โวยวายเพื่อ"

     คนน่ารักเอี้ยวตัวมองประตูห้องแล้วยกมือขึ้นมาปิดปากอัตโนมัติเมื่อเห็นไอ้เกรี้ยวกราดหน้านิ่งหิ้วถุงบะหมี่เกี๊ยวกับแก้วน้ำปั่นสองแก้วเข้ามาในห้อง สิงหาปรายหางตามองคนขี้งอนเสี้ยววิก่อนเดินไปจัดแจงเทบะหมี่ใส่ชามสองชาม ตั้งโต๊ะญี่ปุ่นกับพื้น จัดโต๊ะอาหารง่ายๆสไตล์เด็กหอเสร็จร่างสูงถึงจะเดินกลับมาอุ้มคนรัก ทว่าคิดส่ายศีรษะไปมาเบาๆ เขาอยากเดินด้วยตัวเองมากกว่าให้สิงหามาอุ้ม ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นสักหน่อย..

     "เดี๋ยว.. เดินเอง"

     "แน่ใจ?"

     "อื้อ"

     "งั้นก็เดินไป" พูดจบก็คลายวงแขนที่ประคองเอวเล็กทันทีเล่นเอาคิดทรงตัวแทบไม่อยู่

     คนเกรี้ยวกราดยังใจดีอยู่บ้างส่งแขนไปคว้าตัวคนอวดดีไว้แล้วยืนเป็นหลักให้เกาะ สรุปแล้วอีกฝ่ายก็ต้องพึ่งเขาอยู่ดี เดินเองได้ที่ไหนกัน ไม่ได้อยากจะใจร้าย แต่เขาก็แอบเคืองที่คิดบอกเลิก ร่างอวบอิ่มนุ่มนิ่มค่อยๆทรุดนั่งลงบนเบาะนิ่มๆที่สิงหาวางไว้ให้ก่อนเจ้าตัวจะขยับไปนั่งฝั่งตรงกันข้าม

     จากเคยคลอเคลียกวนประสาททำให้คิดรำคาญบ้างบางครั้งก็ทำให้ยิ้มกลายเป็นเงียบขรึมดึงหน้าตึง คิดเหลือบตามองคนรักสลับกับหลุบมองบะหมี่ในชาม มือขาวจับส้อมเขี่ยมันไปมายังไม่เข้าปากเลยสักคำ กินไม่ลง..

     "สิงหาเค้าขอโทษ" นึกอะไรไม่ออกก็ขอโทษไว้ก่อน หมอนี่โกรธที่เขาบอกเลิกมันแน่ๆเลย "ขอโทษที่บอกเลิ-"

     "ช่างแม่งเถอะ" สิงหายอมพูดแต่ไม่มองหน้า มือหนาหยิบยาแก้อักเสบออกมาจากถุงแล้วแกะออกมาวางไว้บนโต๊ะ ต้องให้คิดกินหลังอาหาร

     "ตอนนั้นเค้าโกรธ"

     "รู้ ขอโทษ"

     "อือ แต่ไม่ได้จะเลิกนะ"

     "ถึงอยากเลิกมึงก็เลิกไม่ได้อยู่ดี"

     "......."

     "มึงจะทำอะไรกับกูก็ได้ ยกเว้นบอกเลิก" ร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มเรียบไม่ใส่อารมณ์ วางช้อนของตัวเองลงแล้วเอื้อมมือไปจับช้อนและส้อมของอีกฝ่าย สิงหาตักเกี๊ยวขึ้นมาป้อนเพราะนั่งมองอยู่นานคิดก็เอาแต่เขี่ยไปเขี่ยมา "เพราะกูไม่เลิก ให้ตายกูก็ไม่เลิก"

     "กิน" มันน่าจะเป็นฉากที่โรแมนติกถ้าสิงหาไม่จ้องหน้าเขาเหมือนจะหักคอ

     น้ำตาจะ.. ไม่จะดิ ไหลแล้ว

     ไอ้คิดร้องไห้อีกแล้ว!! จะฟ้องพ่อ!!

     เด็กดื้อของสิงหาร้องไห้ไปกินบะหมี่เกี๊ยวไปโดยมีร่างสูงคอยป้อนจนหมดชาม

     "กินยาด้วย" สิงหายัดยาแก้อักเสบใส่อุ้งมือ คิดเลิกพยศพยักหน้าหงึกหงักใช้หลังมือเช็ดน้ำตาตัวเองรอบที่ร้อย ยอมกินยาที่ตัวเองเกลียดนักหนาอย่างว่าง่าย แค่เผลอหลุดปากบอกเลิกมันยังทำกันขนาดนี้ ถ้าเขานอกใจมันไม่จับนั่งยางเลยเหรอวะ

     "เลิกร้องดิ้ แล้วไปนอนเดี๋ยวทายาให้"

     "สิงหา.. ไม่ทา"

     "ไม่ได้ ซื้อมาแล้ว"

     "........."

     "งั้นก็ทาเอง" สิงหาโยนหลอดยาขึ้นไปบนเตียงแล้วเก็บถ้วยเก็บชามเตรียมเอาไปล้าง ไหนจะต้องซักเสื้อผ้าให้ไอ้ดื้ออ้วนอีก

     "แล้วตัวเองจะไปไหน" คิดเงยหน้ามอง

     "ล้างจาน ซักผ้า" สิงหาเดินเข้ามาเก็บเสื้อผ้าที่ใส่แล้วลงตะกร้าเตรียมเอาไปเทใส่กะละมังพลาสติกนั่งซักที่ระเบียงห้อง ก่อนไปทำหน้าที่พ่อบ้านพ่อเรือนก็หันกลับมายืนเท้าเอวมองหน้าคนเจ็บ

     "ถ้ากูรู้ว่ามึงลักไก่ไม่ได้ทายานะคิด"

     "........"

     "กูจะตีก้นมึง"

     คนเจ็บอยากจะคลานไปกอดขาแล้วบอกว่าช้าก่อนอานนท์ ใจเย็นก่อนอ่อนโยนนิดนึง โหดอะไรขนาดนั้นพ่อ

     "ให้ไวดะ-"

     "ตัวเองทำเค้าเจ็บไม่ใช่เหรอ" คิดพูดแทรกแบบไม่กลัวโดนดุ พี่ดุเหอะ หนูไหว

     "แล้วไง" สิงหาตอบกลับมา มือถือตะกร้าผ้าหนึ่งข้าง กะละมังพลาสติกหนึ่งข้าง

     "ตัวเองก็ต้อง.. มาทาให้เค้า"

     ต้องอ่อนโยนแล้วเปล่า ขนาดนี้แล้วอะ..

     "เดี๋ยวตีด้วยกะละมังในมือ" ร่างสูงหรี่ตามองหน้าคนน่ารัก คาดโทษด้วยปากกาสีแดงไว้กลางหน้าผาก หายเจ็บเมื่อไหร่ค่อยคิดบัญชีทีหลัง ตอนนี้ขอซักผ้าก่อน เรียวปากอิ่มกระตุกยิ้ม ทำมาเป็นดุดันแต่ก็ทั้งซักผ้าทั้งซื้อยามาให้กินแหละวะ

     แต่ดุอีกก็ได้ ชอบ

     พ่อบ้านใจกล้าหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้เตี้ยๆแล้วเริ่มล้างชามและช้อนที่ใช้กินบะหมี่เกี๊ยวให้สะอาดก่อนเอาไปคว่ำ แล้วหันกลับมาเริ่มซักผ้าเกือบครึ่งตะกร้าอย่างขะมักเขม้น ปล่อยลูกแมวมันร้องแง้วๆทายาตัวเองอยู่ในห้องไป ร้องไห้ทั้งวี่ทั้งวันจนเขากลัวคิดจะป่วยเข้าจริงๆ น่าตีที่สุดเลยแม่

     กว่าจะซักผ้าครึ่งตะกร้าด้วยมือหมดใช้เวลามากโข เขาใช้เวลาอยู่ตรงระเบียงนานจนเดินกลับเข้าห้องไปเจอคิดนอนหลับปุ๋ยแก้มแปะหมอนใบโต หลอดยาแกะใช้แล้ววางบนโต๊ะข้างเตียง ร่างสูงเอนกายนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาคนรัก นิ้วเรียวเกลี่ยผมที่ปรกหน้าผากเนียนแผ่วเบาก่อนคิดจะขยับตัวเข้ามาสวมกอดกายหนา

     "หายงอนเค้านะ" คนน่ารักพึมพำราวละเมอ มุดหน้าลงกับอกกว้าง มือป้อมๆส่งนิ้วก้อยไปเกี่ยวไว้กับนิ้วก้อยของร่างสูงแล้วดึงมาแนบไว้กับอก

     "อืม" สิงหาขานรับเบาๆ

     "กอดเค้าด้วย หนาว" ลูกแมวเรียกร้องและยิ้มพริ้มทันทีที่ได้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆ เจ้าของห้องไม่พูดอะไรนอกจากกระชับกอดแน่นๆ

     "นอนพักได้แล้ว" สิงหากดจมูกหอมหัวเด็กดื้อในอ้อมกอดเบาๆ คนน่ารักพยักหน้าขึ้นลงเชื่อฟังไม่ดื้อให้ร่างสูงด่าทอซ้ำซาก

     "อือ ตัวเอง" ง่วงตาจะปิดสติเริ่มเลือนลางแต่คิดยังฝืนตัวเองไว้เพื่อเรียกชื่อคนรัก

     "ว่าไง" มือหนาสอดเข้าใต้เสื้อยืดแล้วลูบแผ่นหลังเนียนเบาๆ

     "รักเค้ามั้ย.."

      ลมหายใจอุ่นๆรดแก้มเนียน สิงหาพร่ำกล่อมด้วยเสียงอ่อนโยน กระแสความอบอุ่นไหลวนอยู่ในใจทำเอาลูกแมวหลับไปทั้งใบหน้าเปี่ยมล้นความอิ่มเอมใจ อยากฟังเสียงทุ้มนุ่มบอกรักข้างหูก่อนที่เขาจะหลับไป อยากอยู่ในอ้อมกอดของสิงหาจนตื่น

     "อืม.. เค้ารักตัวเอง"

     หวงแล้วอะ.. ไม่ให้ใครแล้วด้วย

 





 

      __________________♡♡__________________


เอาสเปคึกคักคุคิมาเสริฟจ้าาาาาาาาาาาาา แงงงงงงงงงงงงงง เอนสีอยุ่ในทะวิตเต้อเลยนะค้าบ งืมๆ

ขอฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยน้า .___.

#สิบสามเครย์ 

ฝากส่งฟีดแบ็ค #สิงหาคิดมาก ในทวิตเตอร์ 

คอมเม้นท์ กำลังใจ เย้อะด้วยน้าตัวเองงง 

ขอบคุณงั้บ

 

 

 

    

 
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.121K ครั้ง

1,429 ความคิดเห็น

  1. #1410 19032532 (@19032532) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:14

    เค้าก้อรักตัวเองนะ
    #1410
    0
  2. #1397 071727 (@071727) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:13

    คิดถึงเลยกลับมาอ่านอีก

    #เค้าก็รักตังเองนะ

    #1397
    0
  3. #1395 Watsana (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:36

    ไอเลิฟ favorite เลย ที่สุดในมายฮาร์ทเลยว้อยยวยย หากมีใครให้แนะนำนิยายฉันจะเอ่ยถึงเรื่องนี้ ดี ดีมากๆ ❤️

    #1395
    0
  4. #1392 siri799 (@siri799) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 21:01
    โง้ย...เป็นเรื่องแรกที่อ่านมาอิจฉา ตั้งแต่ต้นจนจบ. หึอิจอะ
    #1392
    0
  5. #1391 Charlotte__ (@Charlotte__) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 01:50
    ก็ไม่ได้อิจฉาเท่าไหร่หรอกนะ
    #1391
    0
  6. #1383 Foxgo_O (@Foxgo_O) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 06:19
    กรีดร้องงงงงง
    #1383
    0
  7. #1370 0980450547 (@0980450547) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 20:56
    อยากอ่านเรื่องเจเจค่ะ เจเจน่ารัก
    #1370
    0
  8. #1342 MOLLY (@alohazababin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 14:07
    ดุกันจริงงงงงงง น่าร๊าก
    #1342
    0
  9. #1331 sssssstamp (@sssssstamp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 14:10
    อุแงงงงง
    #1331
    0
  10. #1313 ZeaNan Phatcharamon (@zeanan38) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 23:53
    นี่สินะ ที่มาของคำว่า ดึกแล้ว 55555
    #1313
    0
  11. #1304 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:33
    น่ารักแบบรว๊ายๆๆๆ
    #1304
    0
  12. #1271 88duorathai (@88duorathai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 17:22

    ไม่ให้ใครแล้วจริง ๆ ด้วย น่ารักมากมายอะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #1271
    0
  13. #1246 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 07:10
    สุดจะดีเลยค่ะ แง
    #1246
    0
  14. #1245 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 07:10
    สุดจะดีเลยค่ะ แง
    #1245
    0
  15. #1184 Nnhh (@deernnnon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 21:52
    โอยย ดีมากกกดีสุดๆค่ะ
    #1184
    0
  16. #1165 Bimbo111haha (@Bimbo111haha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 01:16
    ฟีลกู๊ดมากแม่~ ว่าชอบนิยายแล้วนะแต่ชอบการสันหามีมมาใส่ตอนทอร์กอะ.
    #1165
    0
  17. #1141 Som (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 08:54

    รออยู่นะคะ

    #1141
    0
  18. #1131 Pook3007 (@Pookza_lovely) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:44
    อยากได้สิงหาสักสิบคน โอยย อ่อนไหวมากแม่
    #1131
    0
  19. #1126 korrcook (@korrcook) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 11:39
    แงงงงน่ารักมากกกๆๆๆๆๆเขินไปหมดไม่รู้เขินอะไรแต่เขินมากกก
    #1126
    0
  20. #1123 Kanokon981 (@Kanokon981) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 21:37
    พี่สิงโหดจังคะพี่ กรีดกราดดด
    #1123
    0
  21. #1119 0936249331 (@0936249331) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 16:39
    ฮื่ออพึ่งจะได้อ่านนน น้องงงงงงงงง น่ารักมากกกก แบบทำไมน่ารักกันขนาดนี้คะ!!!!! อิพี่ก็คื้ออย่าให้เก้วกาดนะ พี่ดุนะ!!!!! รักเรื่องนี้ แงงง้ เพลินดีมากกก อ่านหนังสือเรียนเครียดๆมาพักใจที่เรื่องนี้ แง้ววว
    #1119
    0
  22. #1117 lynny456 (@lynny456) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 09:05
    ตอนแรกเห็นหวานๆนี่ก็หวั่นจะได้ซดมาม่าชามโต แต่แบบดีมากกก คือดีย์ทั้งหมด ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ
    #1117
    0
  23. #1110 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 23:17
    น้องคิดน่าเอ็นดูๆๆๆ
    #1110
    0
  24. #1095 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:28
    หวานนเว้ยยยย อิฉาได้ไหมแม่ !!?
    #1095
    0
  25. #1091 Jasinee Prapanphot (@tan-naka) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 16:04
    55555 คำความสิงหาเหมือนจะเก่งนะ แล้วดูตอนปัจจุบัน ถ่องคาถาบูชาเมียซะงั้น
    #1091
    0