เ ค้ า รั ก ตั ว เ อ ง #สิงหาคิดมาก - end (สนพ. B2S)

ตอนที่ 6 : #สิงหาคิดมาก / 6 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,465 ครั้ง
    26 มี.ค. 63


นิยายเรื่องนี้คำหยาบและภาษาสแลงค่อนข้างเยอะนะคะ

#สิงหาคิดมาก



     น้ำเสียงเย็นยะเยือกชวนขนหัวลุกดังมาจากไหนไม่อาจทราบได้เล่นเอาสี่หนุ่มเสียวสันหลังวาบโดยเฉพาะสิงหา เสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆกระทั่งมาหยุดอยู่ด้านหลังร่างสูงผิวสีน้ำผึ้งหน้าเจื่อนจ๋อยสนิท ไม่มีใครปริปากพูดอะไรเพราะเกรงว่าจะซวยกันหมด

     "ว่าไง น้องคนไหนอีก"

     "........"

     เบสค่อยๆใช้นิ้วคืบคลานเข้ามาสะกิดหลังมือร่างสูงยิกๆแล้วขยับปากพูดแบบไม่ออกเสียง สายตาเหลือบมองหน้าคิดมากผู้มาเยือนเป็นระยะ เหมือนเพชฆาตถือดาบกำลังร่ายรำอยู่ด้านหลังของสิงหาเตรียมยกดาบตัดหัวเพื่อเขาแล้ว โทรเรียกพี่ปอไว้เลยดีไหม

     ' เมีย มึง มา '

     สิงหาขมวดคิ้วเล็กๆไปพร้อมกับทำหน้าแหย ' กู รู้ แล้ว '

     ' เอา ไง ดี ' เจเจถามต่อ

     ' ช่วย กู ด้วย พะ- '

     "มึงพูดพล่ามอะไรกัน เป็นใบ้เหรอ กูถามว่าน้องไหน"

     ครั้นจะหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนฝูงด้วยการขยับปากพูดไร้เสียงอีกประโยค หากแต่มนุษย์เมียพูดแทรกเสียงแข็ง กราดมองเรียงคนตาเขม็งตีหน้ายักษ์เกรี้ยวกราดได้ที่แต่คิดมากกำลังสะกดอารมณ์ตัวเองไม่ให้หัวร้อนจัดไปมากกว่านี้

     "ไปหาน้องสาวกูอะ เรียนไอทีอยู่ กูชวนไอ้พวกนี้มันไปเป็นเพื่อนแค่นั้นแหละ" เลือดความรักเพื่อนรักพ้องมันไหลพล่านทั่วร่าง ตูมตามจึงเป็นฝ่ายเปิดก่อนและหวังว่าคนที่เหลือจะตามมาทีหลัง

     แต่ทว่า..

     "แน่ใจนะว่ามึงจะโกหกกู" คิดมากเลิกคิ้วถามเพื่อความแน่ใจ

    "ไอ้สิงหามันชวนพวกเจเจไปส่องดาวมหาลัย!" เจเจทิ้งระเบิดลงกลางหัวหนุ่มนิเทศหน้าซีดเป็นไก่ต้มเพราะทนแรงกดดันจากสายตาของคิดไม่ไหว ปากมันเลยพลั้งพูดไปเองอัตโนมัติ

     "เชี่ย.. แงงง" คนพูดปิดปากตัวเองทันทีที่พูดจบ

     สิงหา เจเจขอโทษ..

     ถ้าตอนนี้สิงหากำลังยืนอยู่เขาอาจจะทรุดลงกับพื้นไปแล้วเพราะรู้สึกเข่าอ่อนยวบ มีด ขอมีด อยากตาย!!

     ความจริงถูกเปิดเผยเพราะเจเจหนุ่มแว่นจัดฟันหนึ่งในชาวแก๊ง คิดมากพยักหน้ารับเบาๆเป็นอันว่าเข้าใจตรงกัน ไอ้น้องที่ว่าไม่ใช่น้องสาวของตูมตามหรือน้องหมาน้องแมว แต่เป็นน้องมิวดาวคณะไอทีคนล่าสุด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมสิงหาถึงชอบหาเรื่องใส่ตัววอนโดนคิดมากคนนี้ซ้อมทุกวันอยู่ร่ำไป ไม่โดนตีก็ต้องโดนด่า หากไม่โดนอะไรสักอย่างพ่อคุณเขาจะนอนไม่หลับมั้ง

     "ขอบใจ.. กินข้าวเสร็จแล้วใช่ไหม"

     "อือ"

     "ลุก"

     สิงหาเก็บกล่องข้าวเข้าถุงพลาสติกแล้วฝากเพื่อนไปทิ้งก่อนจะหยัดกายยืนขึ้นเดินตามหลังคนรักอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มหันกลับมาส่งสายน่าสงสารให้กับเพื่อนฝูงเป็นการบอกกลายๆว่าชะตาเขาน่าจะถึงฆาตแล้ว ยังไงก็ไม่รอดแน่ๆ สายตาเศร้าสร้อยของสิงหาทำเอาสามหนุ่มที่เหลือรู้สึกสงสารจับใจ

     ไม่น่าเลย

     "คิดมาก!" เบสตะโกนเรียกเจ้าของชื่อให้หยุดเดินแล้วเอี้ยวตัวหันมองพวกเขา

     "ว่า"

    "ไว้ชีวิตเพื่อนกูด้วยนะ.."

     ร่างสูงไม่อาจรับปากแต่เค้นหัวเราะเบาๆ เขาเลือกจะเดินนำหน้าต่อไปแบบไม่รู้ทิศรู้ทางจนกระทั่งเจอที่เงียบๆไร้ผู้ไร้คน ลานปูนมีม้าหินอ่อนตั้งอยู่ห้าตัวข้างตึกศิลปกรรม คนตัวขาวมองหาโต๊ะตัวที่สะอาดที่สุดก่อนจะเดินไปหย่อนสะโพกนั่งลงพร้อมกับร่างสูง แก้วน้ำแตงโมปั่นช่วยดับร้อนถูกยื่นไปให้สิงหา

     น้ำแตงโมที่แวะซื้อให้ระหว่างทางก่อนจะเดินไปหาอีกฝ่ายจนไปได้ยินว่าจะพากันไปส่องดาวมหาลัย

     สิงหารับแก้วมาถือไว้ หัวใจสั่นระรัวเต้นโครมคราม รู้สึกเสียววาบในท้องแบบบอกไม่ถูก "ตัวเอง เค้า—"

     เสียงทุ้มหยุดลงเมื่อมือขาวหยิบกระดาษโพสอิทสีชมพูหวานแหววออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วแปะลงบนหลังมือของเขา คิ้วเรียวขมวดมุ่นน้อยๆ สิงหาดึงโพสอิทออกจากหลังมือแล้วอ่านมันทุกตัวอักษร ในขณะที่กำลังอ่านเหงื่อตามกรอบหน้าก็ถูกคนรักใช้ทิชชู่ช่วยซับจนเหือดแห้ง

     "เวเดอร์บอกว่ามีเด็กพยาบาลฝากมาให้ จริงๆมีกล่องข้างในใส่อะไรไม่รู้เค้าไม่ได้เปิดดูแต่ให้ไอ้เวเอาไปคืนแล้ว รู้ใช่ไหมว่าที่เขียนมาแบบนั้นเด็กมันต้องการอะไร" น้ำเสียงเปลี่ยนแฝงไปด้วยความจริงจังไม่มีการหยอกล้อหรือหยอกเล่น ทว่าการกระทำยังอ่อนโยนเหมือนเดิม

     สิงหาพับโพสอิทแล้วโยนใส่ถังขยะที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล เขาจำไม่ได้หรอกว่าใคร เรื่องเกิดขึ้นนานแค่ไหนก็ไม่รู้

     "เค้าไม่อยากให้ตัวเองรับของไว้ เพราะมันไม่ต่างอะไรจากบอกเป็นนัยว่าเล่นด้วย" ถึงคนของเขาจะไม่มีความประสงค์จะให้ความหวังหรืออยากสานความสัมพันธ์ก็ตาม "บางครั้งตัวเองอาจจะบอกว่ารับไว้เพราะไม่อยากปฏิเสธน้ำใจไม่ได้คิดอะไรเกินเลย แต่อีกฝ่ายน่ะไม่ได้คิดแบบเดียวกับตัวนะ"

     "เค้ารู้" สิงหาพยักหน้าขึ้นลงเบาๆ

     "มีครั้งที่หนึ่งมันก็ต้องมีครั้งที่สอง ไม่ต้องรับเลยสักครั้ง ปัญหาจะได้ไม่เกิด"

     ทุกประโยคที่พูดออกไปไม่ใช่การคิดเอง เออเอง ทั้งที่เรื่องไม่เคยเกิดขึ้นแล้วพาลมาหาเรื่องชวนทะเลาะ แต่เพราะมันเคยเกิดขึ้น ปัญหามากมายตามมาเป็นพรวน โกรธกันไปเป็นเดือน ใครจะอยากทะเลาะกับแฟนตัวเอง

     "มีปัญหากับคนอื่นมันเคลียร์จบง่ายกว่ามีปัญหากับเค้านะ จะทำอะไร จะเล่นอะไรช่วยคิดดีๆ"

     ไม่บ่อยนักที่เราสองคนจะคุยกันเรื่องนี้และแน่นอนว่าเมื่อไหร่ที่ิคิดหยิบมันขึ้นมาพูดแสดงว่าเจ้าตัวกำลังรู้สึกคุกรุ่นในอก มันเป็นการตักเตือนทางอ้อมเพื่อป้องกันการออกนอกลู่นอกทาง ถึงเขาจะไม่เคยคิดจะนอกใจก็เถอะ

     "แล้วก็ไม่ต้องช่วยกันโกหก ทำเป็นลิงหลอกเจ้า เพราะเค้ารู้ รู้ทุกเรื่อง"

     รู้ทุกเรื่องและพูดทุกเรื่อง เขาไม่ปล่อยให้มันกลายเป็นอดีตไม่ปล่อยให้สิงหาได้ใจคิดว่าตัวเองตามไม่ทันแล้วจะดี๊ด๊าลับหลัง

     "ตัวเอง.. เค้าขอโทษ" สิงหาพูดเสียงแผ่ว

     "ที่ขอโทษนี่แน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะไม่ทำอีก" คิดมากเอ่ยถาม

     "แน่ใจครับ"

     "ถ้ามีอีก ต่อให้อยู่กับเพื่อนเค้าก็จะไม่ไว้หน้าแล้วนะ"

     ทั้งที่อยากเปิดฉากฟาดฟันกันตาต่อตาตรงนั้นแต่เพราะให้เกียรติไม่อยากพูดจารุนแรงหรือยกตัวข่มสิงหาต่อหน้าคนอื่น มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอย่างที่ชอบเล่นกัน จำเป็นต้องคุยในที่เงียบๆรู้แค่สองคน

     "เค้ารู้ว่าตัวเองไม่คิดจะนอกใจ เค้าเชื่อใจเหมือนที่ตัวเองเชื่อใจเค้า"

    "......"

     "แต่เค้าไม่ชอบ"

     เหมือนโดนเมียต่อยเข้ามาที่หน้า แต่ความเป็นจริงคิดแค่พูดด้วยโทนเสียงปกติและแววตาเรียบนิ่งจับจ้องใบหน้าคมคร้ามไม่ละสายตาก็แค่นั้น

     "ถึงกับเลิกกินข้าวแล้วจะลากคอกันไปส่องดาวไอทีมันไม่ใช่เรื่องมั้ง"

     "แหะๆ.. ก็ไอ้พวกนั้นมัน—"

     "คิดว่าโกรธจนคลั่งพลั้งเตะหน้าคนอื่นเป็นคนเดียวเหรอ"

     พ่อลูกพี่ซิ่วยิ้มแห้งหน้าแหย หูลู่หางตกลากพื้นเถียงอะไรไม่ออกสักคำ ขืนพูดออกไปแล้วมันไม่เข้าหูก็ได้โดนซ้อมกันพอดี บอกแล้วว่าคิดมากไม่ได้ขู่และไม่เคยขู่เพราะเจ้าตัวทำได้จริง ไม่ใช่แค่เห็นมากับตาแต่โดนมากับตัว เขาถึงได้บอกว่าถ้ารักชีวิตก็อย่าคิดสู้เมีย

     นี่ไม่ได้กลัวนะ แค่เคารพ..

     ตอนคบกันปีแรกไม่รู้เลยว่ามีเมียหรือมีแมว อ้อนเก่งมาก น่ารักน่ากอด ชอบทำปากงุ้ยๆใส่ ช้อนตาแป๋วๆมองอ้อนขอให้เขาพาไปซื้อชานมไข่มุก แต่เวลาเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยน จากแมวแง๊วกลายเป็นแม่งูจงอางพร้อมกัดแล้วปล่อยพิษใส่ยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ยังดูแลเขาดีเหมือนเดิม อ้อนแค่ตอนอยู่กันสองต่อสอง

     ไม่ได้หมายความว่าคิดน่ารักน้อยลงนะ เพราะคนนี้น่ะมีสกิลพิเศษน่ารักเพิ่มขึ้นทุกวินาที เป็นของหมวยที่เขาหลงจนโงหัวไม่ขึ้นมาสามปีเกือบจะสี่ปีแล้ว

     "แล้วถ่ายงานเป็นยังไงบ้าง" คนตัวขาวฝั่งตรงข้ามเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

     "ร้อนดี" ร่างสูงตอบคนรักสั้นๆ แดดเปรี้ยงร้อนจัดเหมือนกำลังยืนอยู่ในกระทะทองแดง

    "อือ ขอโทษที่ไปหาช้า โดนเรียกเข้าประชุมแล้วมันเลิกเลทมาก" คิดมากพูดเสียงอ่อนลงกว่าเดิมพลางใช้นิ้วลากไปตามโต๊ะเล่นเพราะไม่รู้จะทำอะไรก่อนที่มือป้อมๆจะถูกร่างสูงกุมเอาไว้

     "ไม่ต้องขอโทษ"

     "อือ"

     ความคุกรุ่นเริ่มเบาบางลงเมื่อได้เปิดใจคุยกัน ใบหน้าพริ้มเพราเคยเคร่งขรึมทว่าตอนนี้กลับมาสดใสกว่าเก่า

     "งอนเหรอ"

     "นิดหน่อย"

     "เดี๋ยวคืนนี้เค้าง้อ"

     ดวงตากลมใสเหลือบมองหน้าคนรักก่อนจะชักมือกลับ "ไม่ต้องเลย"

     "ก็จะง้อไง เอาชุดไหนดีอะ ชุดดึกแล้วดีไหม"

     "ตัวเองอย่ามาลามก"

     คนตัวขาวเนื้อตัวน่ากอดขมวดคิ้วใส่คนหื่นทันที หลายคนอาจจะสงสัยว่า ดึกแล้ว คืออะไร เขาก็จะอธิบายตรงนี้ว่ามันเป็นโค้ดลับฉบับร้ายของสิงหาซึ่งมีแค่เขาสองคนที่เข้าใจ

     เล่าย้อนไปเมื่อครั้งพึ่งเริ่มคบกันหรือตอนปีหนึ่งเทอมสอง เขากับสิงหาและเพื่อนอีกห้าคนได้จับกลุ่มทำรายงานด้วยกัน พวกเรานัดแนะไปทำรายงานที่หอนอก หอของสิงหา และด้วยความที่ทำไปเล่นไปกว่างานจะเสร็จก็สามทุ่มจึงพากันแยกย้ายทยอยกลับบ้าน เขาเป็นคนสุดท้ายที่ออกจากห้องเพราะเก็บของอยู่

     ขณะกำลังสะพายกระเป๋าเตรียมเดินออกจากห้อง สิงหาก็คว้าข้อมือเขาเอาไว้ให้หยุดเดินแล้วมองหน้าด้วยสายตาแปลกๆ อ่านไม่ออกหรอกว่าต้องการอะไร

     'จะกลับเลยเหรอ'

     'อือ มีอะไรหรือเปล่า'

     ร่างสูงเงียบไปสักพักก่อนจะพูดต่อ

     'ดึกแล้ว.. อย่าพึ่งกลับเลย'

     'อะไรนะ'

     'มัน.. อันตรายไง นอนที่นี่ก็ได้นะ'

     เขามันก็ใสเกินกว่าจะรู้เรื่องรู้ราว และตอนนั้นคบกันมาหลายเดือนแล้วมันก็อดจะดีใจไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นห่วงเลยยอมนอนค้างที่หอของสิงหาหนึ่งคืนแล้วค่อยกลับบ้านในตอนเช้า ดึกแล้วมันก็อันตรายจริงๆนั่นแหละ แต่ใครจะรู้ว่าการนอนค้างและอยู่กับสิงหาแค่สองคนคือเรื่องที่อันตรายที่สุด

     ความเป็นแฟน ความตามไม่ทัน บวกเข้ากับบรรยากาศดูเป็นอกเป็นใจเหลือก้ำเหลือเกิน หมาป่ากำลังออกล่าเหยื่อแล้วไอ้เขามันก็ดันใส่กางเกงขาสั้นเหนือเข่าไปทำรายงานอีก ตอนแรกก็แค่วางมือเฉยๆแต่พอนานเข้าพ่อคุณเขาเริ่มลูบขึ้นเรื่อยจนหายเข้าไปในกางเกง ลูบเก่ง ลูบจนได้เสียกันไปเรียนไม่ทันทั้งคู่

     ถามว่านอนค้างคืนที่หอสิงหาครั้งแรกเป็นยังไงบ้าง เป็นเมียไง..

     พ่อขย้ำเสียจนเดินแทบไม่ได้ ทั้งกัดทั้งฟัด ที่คอไม่มีรอยแต่ที่อก ช่วงท้องและก้นนี่มีแต่รอยแดงช้ำห้อเลือด ร้องดังก็ไม่ได้เดี๋ยวข้างห้องนอนไม่หลับอีกต้องกลั้นจนน้ำตาไหล ชนะสิงหาทุกเรื่องยกเว้นเรื่องนี้ แพ้ตลอดเลย

     คบกันนานเข้าก็มองเห็นนิสัยของกันและกันมากขึ้น สิงหาเป็นมนุษย์ที่แตกตื่นกับเรื่องอย่างว่าง่ายมาก ง่ายจนเขาเหนื่อย ลำพังแค่ที่ห้องก็ขาสั่นก้าวแทบไม่ออกแล้ว ไอ้ตัวร้ายมันยังคิดพิสดารล็อกคอแล้วลากเขาเข้าไปปู้ยี่ปู้ยำในห้องน้ำเก่าหลังคณะ เหตุเพราะหื่นจัดไม่ได้ทำอะไรกันมาหลายอาทิตย์

     ติดสอบ ติดทำงาน ไม่ค่อยได้พูดคุยกันเท่าไหร่เพราะก็ต้องใช้สมาธิทั้งคู่ แต่หลังสอบนี่เหมือนสวรรค์สำหรับสิงหาแต่เป็นนรกสำหรับเขา ใครไหวไปก่อนเลย เหนื่อยเหมือนจะตาย ร้าวไปทั้งตัว

     "ว่าไง เอาชุดไหนดี" คนตัวสูงกว่าเอียงคอมอง

    "ไม่งอนแล้ว ไม่ต้องง้อ" คิดปฏิเสธน้ำใจแบบไร้เยื่อใย

     พูดจบก็ลุกขึ้นยืนเดินลิ่วกลับคณะแบบไม่บอกไม่กล่าว สิงหารีบลุกแล้ววิ่งตามไปกระแซะไหล่คนรักเล่นเบาๆ

     "อยากให้ง้อ ดูออก"

     "ไม่อยากเว้ย เสาร์ อาทิตย์ ก็ไม่ให้พักเลย"

     "เค้าปั๊มน้องให้ไอ้เตี้ยไง ไม่กลัวลูกเหงาเหรอ"

     คนตัวขาวกระแทกไหล่กว้างกลับ แกล้งกันไปแกล้งกันมาระหว่างเดินกลับคณะนิเทศ สิงหาเด็กขี้เถียงพูดจ้อจะง้อท่าเดียว สร้างความรำคาญให้คนรักเป็นอย่างมาก คิดมากถอนหายใจเบาๆมองดูลิงหลอกเจ้าเดินดักหน้าดักหลังแลบลิ้นปลิ้นตาอ้อนมือ การเลิกเถียงแล้วเปลี่ยนเรื่องคุยคือสิ่งที่ดีที่สุด สองหนุ่มจึงเบนเข็มไปทางหัวข้อการประชุมสโมสรแทน เพราะสิงหาไม่ได้เข้าประชุมด้วยคิดมากจึงต้องเล่ารายละเอียดและหน้าที่กิจกรรมให้ฟังเพื่อไม่ให้การทำงานมันผิดพลาด เดี๋ยวจะโดนนายกสโมสรด่าไฟแลบกันหมดทั้งก๊วน

     "เฟรชชี่ไนท์วันนะ—"

     "พี่สิงหาคะ"

     ย่างก้าวเหยียบขั้นบันไดด้วยเท้าข้างซ้ายพร้อมกัน เสียงหวานก็เอ่ยเรียกชื่อทันควันอย่างกับว่ามาดักรอหน้าคณะตั้งนานแล้ว หนุ่มนิเทศสองคนหันหน้ามองเด็กสาวที่คาดเดาว่าน่าจะอยู่ปีหนึ่ง คิดขมวดคิ้วเล็กๆเมื่อเห็นกล่องสี่เหลี่ยมผูกโบว์อันเดียวกับที่เขาให้เวเดอร์เอาไปคืนเจ้าของ

     คนนี้เหรอ..

     จากที่จะเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วกลับบ้านกลายเป็นต้องมายืนเคียงข้างคนรักแล้วมองหน้าเด็กน้อยกับกล่องของขวัญน่ารักไม่มีโพสอิทเพราะสิงหาโยนใส่ถังขยะไปแล้ว

     "ว่าไงครับ" ร่างสูงขานรับเสียงทุ้มนุ่ม

     "คือ.. พี่สิงหาจำหนูได้ไหมคะ เราเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันแล้วพี่ก็เคยไปส่งหนูที่บ้านสามครั้งน่ะค่ะ"

     "จำไม่ได้ครับ" สิงหาพูดตอบ ดับฝันสาวน้อย สาบานตรงนี้ว่าเขาจำหน้าน้องไม่ได้หรอกเพราะเรื่องบางเรื่องมันก็ไม่ได้ประทับใจอะไรขนาดนั้น

      "อ๋อ งั้นไม่เป็นไรค่ะ วันนี้หนูแค่เอาของมาให้เพราะหนูจำได้ว่ายังไม่เคยได้ขอบคุณพี่สิงหาจริงๆจังๆเลยสักครั้ง"

     "ไม่เป็นไรครับ พี่โดนเพื่อนบังคับน่ะ"

     คนอย่างสิงหาน่ะเหรอจะมีน้ำใจไปส่งผู้หญิงที่ไม่ได้ชอบพอถึงบ้าน ที่ไปส่งเพราะโดนเพื่อนตอนเรียนปวช.บังคับ ทั้งที่จะได้กลับไปตีดอทตั้งแต่สองทุ่มกลายเป็นเลทไปนู่น สองทุ่มครึ่ง อารมณ์ไม่จอยสุดๆจำได้ว่าไปส่งแต่จำหน้าไม่ได้ว่าใครเป็นใคร รู้แค่มีหน้าที่ไปส่งเด็กซ้อมลีดเลิกมืดให้ถึงบ้านก็แค่นั้น

     ไม่ได้พูดเอาใจคนที่ยืนหน้ายักษ์อยู่ข้างหลัง แต่พูดเพราะจำไม่ได้จริงๆ ผ่านมาหลายปีแล้วนะแถมในหนึ่งวันเขาก็มีเรื่องให้คิดมากมายก่ายกอง ก็คนมันจำไม่ได้จะให้ทำยังไง

     "ถ้าพี่ไม่รับ.. งั้นหนูขออะไรสักอย่างได้ไหมคะ" สาวน้อยดื้อรั้นไม่ยอมแพ้

     "อะไรครับ"

     "หนูขอ.. จีบพี่ได้หรือเปล่าคะ"

     สาวน้อยเข้าใหม่ไม่รู้เรื่องการคบหากันมาอย่างยาวนานแถมมีลูกด้วยกันของสองหนุ่ม เธอคิดแค่ว่าผู้ชายข้างกายรุ่นพี่ที่เธอแอบชอนนั้นเป็นเพียงเพื่อนกัน และเธอก็น่าจะพอมีหวังบ้างเพราะไม่เคยเห็นพี่สิงหาเดินควงสาวเลย

     "คุณพระ.." สิงหาหลุดอุทานมือทาบอกด้วยความตกใจ เริ่มสัมผัสได้ถึงไอเย็นๆปะทะแผ่นหลังกว้าง "พี่วะ—"

    อย่าเลยครับ”

     เด็กพยาบาลหน้าหวานหันมองตามเสียง มันไม่ได้มาจากปากของพี่สิงหาแต่มาจากปากของพี่ชายผิวขาวข้างกายร่างสูง

     "ทำไมล่ะคะ.. ก็ถ้าพี่สิงหายังไม่มีแฟน-" สาวน้อยถามต่อเสียงเริ่มอ่อยลงทุกที

     "พี่ไม่ให้จีบ" คิดมากตอบกลับเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเยือกเย็นและไม่ค่อยเป็นมิตร

     รู้สึกมึนงงไม่กระจ่างกับคำพูดของคนตรงหน้า พรีมทำท่าจะอ้าปากถามต่อว่าอีกฝ่ายมีสิทธิ์อะไรมาห้ามปรามแล้วขัดขวางเธอ เป็นแค่เพื่อนไม่ใช่หรือไงกัน

     "ทำไมถึ—"

     "พี่เข้าใจว่าหนูพึ่งมาใหม่และไม่รู้อะไร พี่จึงเต็มใจที่จะบอกว่าพี่เป็นแฟนสิงหา และพี่ไม่ให้หนูจีบแฟนพี่หรือฝากของมาให้ เด็ดขาด" คิดมากเลือกใช้คำพูดแบบตรงไปตรงมาเพื่อไม่ให้เด็กสาวตีความหมายประโยคไปในทางผิดๆหรือเข้าข้างตัวเอง

     "ไม่ต้องตกใจเพราะหนูไม่ใช่คนแรกที่พี่พูดแบบนี้ด้วย พี่จะไม่โกรธไม่เคืองเพราะพี่จะถือว่าหนูไม่รู้เรื่อง"

     "........."

     "แต่หลังจากนี้หนูรู้เรื่องแล้ว ถ้ายังต่อต้านจะลองของ ก็.. ลองดูได้"

     สั้นกระชับได้ใจความไม่ต้องตีหาความหมายอื่นอีก มือหนาถูกมือนุ่มคว้าเอาไว้แล้วจูงให้เดินขึ้นบันไดเข้าคณะไปด้วยกัน ทิ้งให้เด็กพยาบาลยืนเคว้งอยู่กับคำตอบและแววตาแสนน่ากลัวของพี่ชายผิวขาวเจ้าของหัวใจรุ่นพี่ที่เธอแอบปลื้ม

     เจ้าที่แรงมาก..

     "ทำไมแม่ไอ้เตี้ยมันขี้หึงจังวะ" สิงหาแกล้งแซว แทนที่จะรู้สึกหวาดกลัวพอๆกับสาวน้อย แต่สิงหาดันรู้สึกมีความสุขยิ้มแก้มแทบแตก เดินตามหลังคนรักต้อยๆก่อนจะขยับเปลี่ยนที่ไปเดินเคียงข้างแล้วลอบมองเสี้ยวหน้าน่ารัก

     "ที่รักของเค้าเท่จังเลยค้าบบบ" ร่างสูงวาดแขนโอบไหล่แม่เจ้าซิ่วเอาไว้แล้วเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กๆ

     "เดี๋ยวตบร่วง"

     "กล้าเหรอ"

     "สิงหา เงียบไปเลย"

     "กล้าเหรออออ"

     "บอกให้เงียบไง"

     "จะทำได้ไหมมม ทำได้หรือเปล่าาาา จะทำได้ไหม อะ ทำได้หรือปะ—"

     โครม !!

     เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นหนุ่มนิเทศตัวสูงก็กระเด็นออกด้านข้างไปไกลหลายก้าวเนื่องจากท้าทายอำนาจเท้าของรองนายกสโมสร โดนคิดมากยกเท้าขึ้นมาแล้วยันโครมจนตั้งหลักไม่ได้ล้มใส่เก้าอี้พลาสติกข้างบันไดทางขึ้นชั้นสอง สิงหาร้องโอดโอยหลังกระแทกเก้าอี้เต็มๆจุกในอกพูดแทบไม่ออก

     "เห้ย!! ใครเป็นอะไรวะ!!" เด็กปีสามที่ยังอยู่ในคณะวิ่งกรูลงมาดูเหตุการณ์ด้านล่างแล้วก็เจอกับคู่รักคู่ชูชื่นประจำคณะ สองหนุ่มหันมองตามเสียงของเพื่อนๆ

     ร่างสูงสภาพสะบักสะบอมยิ้มแหยพลางยกนิ้วโป้งขึ้นมาเป็นเชิงบอกว่าเขานั้นยังไหว

     "อ่อ ไม่มีไร ขึ้นไปทำงานต่อพวกเรา" เมื่อเป็นเรื่องของสิงหาและคิดมันจึงไม่มีอะไรน่าห่วง แรกๆก็ตกใจ แต่พอนานเข้ากลายเป็นชินแล้ว

     "ที่ร้ากกก ซี๊ดดด.. เค้าเจ็บละ- โอ้ย!"

     คนโดนทำร้ายร่างกายเอี้ยวตัวหลบแต่ไม่พ้นโดนคนรักสวมไนกี้ แอร์แม็กซ์สีเทาเงาวับเบอร์สี่สิบสองเตะเข้าที่ก้นซ้ำอีกทีแบบออมแรงแต่ก็ยังเจ็บอยู่ดี

     "จะเลิกกวนตีนหรือยัง"

     "ฮือออ"

     "ตอบ"

     "เลิกๆๆ" สิงหายกแขนขึ้นมากันใบหน้าตัวเองเอาไว้ก่อนจะรีบตอบ พยักหน้ารัวๆ

     "เลิกแล้วลุก" คิดมากถอยหลังออกมาสามก้าวเว้นระยะให้อีกฝ่ายหยัดกายลุกขึ้นจากพื้น

     "ดึงเค้าหน่อย" ร่างสูงยื่นมือขึ้นมาขอความช่วยเหลือ คนตัวขาวส่งมือไปดึงรั้งคนรักขึ้นก่อนจะเก็บเก้าอี้ที่ล้มระเนระนาดให้กลับมาตั้งเหมือนเดิม

     มือหนาปัดเสื้อผ้าตัวเองแล้วเสยผมที่เริ่มไม่เป็นทรงขึ้นเปิดหน้าผากเนียน ช่วงขายาวใต้กางเกงสแล็กรีบก้าวเดินพาร่างสะบักสะบอมไปคว้ามือคนรักที่เดินนำลิ่วไปก่อนแล้วสอดประสานนิ้วทั้งห้าเข้าด้วยกัน จับไว้แน่นๆ

     "หายหงุดหงิดหรือยัง" สิงหามองคนข้างกายแล้วถามเสียงทุ้มนุ่ม

     "อือ ดีขึ้นแล้ว"

     ถึงปากเจ้าตัวจะบอกว่าดีขึ้นแต่โทนเสียงก็ยังแปลกๆอยู่ดี

    "คิดมากเรื่องนั้นเหรอ"

     "ใช่ ที่พูดกับเด็กคนนั้นไปแบบนั้น จริงๆ.. ก็คิดมากทุกครั้งที่ต้องพูด"

     สิงหาปล่อยมือที่จับกันไว้เปลี่ยนมาวางลงบนศีรษะกลมทุยแล้วโยกคลอนไปมาเบาๆหลังจากฟังประโยคบอกถึงความไม่สบายใจจบ "มันก็ถูกแล้วนี่"

     ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยมองเจ้าของมือบนศีรษะเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะหันกลับมามองตรงไปข้างหน้าเหมือนเดิม ไม่รู้ว่าที่พูดมันมากเกินไปหรือเปล่า แล้วก็ไม่รู้ว่าสิงหาจะรู้สึกยังไงที่เขาทำตัวเป็นเจ้าของเกินไปขนาดนี้ บางทีมันอาจจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัดก็ได้

     "ไม่ต้องพะวงอะไรเพราะเค้าเต็มใจ" สิงหาพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นไม่มีความโกรธแค้นจากที่โดนทำร้ายร่างกายเมื่อครู่เพราะจริงๆแล้วเรื่องนั้นเขาก็เต็มใจให้คิดทำ เผื่อจะหายหงุดหงิดคิดมากได้บ้าง

     "เค้าชอบให้ตัวเองหึงเค้าแบบนี้นะ มันทำให้เค้ารู้ว่าตัวเองยังรักเค้าอยู่ อีกอย่าง.. มันก็ดีกว่าตัวเองไม่สนใจเค้าเลย จริงไหมล่ะ"

     ให้คิดตามหึงหวงแบบนี้ดีกว่าให้คิดปล่อยเขาทิ้งขว้างไม่สนใจไยดี ถ้าเป็นแบบนั้นคนที่จะเหี่ยวเฉาตายก็ตัวเขานี่แหละ

     "เลิกคิดมากได้แล้วไอ้หนู" สิงหาโน้มศีรษะใต้อุ้งมือเข้ามากดจูบกลุ่มผมนุ่มหอมแชมพูกลิ่นแตงโมเบาๆเป็นการปลอบใจและช่วยปัดเป่าความคิดมากคิดเยอะให้ออกไปจากสมองของแม่เจ้าซิ่ว

     คิดมากระบายยิ้มบางๆก่อนจะเอนหัวพิงไหล่กว้างแล้วพ่นลมหายใจยาวๆ

     "ตัวเอง คืนนี้ไปนาซ่ากัน" สิงหาเอ่ยชวนขณะกำลังเดินเข้าไปเก็บของในห้องสโมสร

     "ไปทำไมอะ" คนตัวขาวเงยหน้ามอง

     "อยากเมา ยังโอมมาด้วย ไปนะ"

     "แล้วลูกอะ"

     "เดี๋ยวฝากไอ้เจเจเหมือนเดิม"

     "ทำไมไม่ไปกับพวกไอ้เจล่ะ"

     "อยากไปกับตัวเอง"

     ไปเที่ยวตามผับตามบาร์กับเพื่อนฝูงจนเบื่อแล้ว อยากไปกับคิดบ้างเพราะมันก็ไม่ต่างอะไรจากเที่ยวกับเพื่อน และสนุกว่าเพราะเขามีคิดอยู่ข้างกาย รู้ทุกข์รู้สุขไม่ต้องคอยพะวงห่วงคนที่บ้านลึกๆในใจจนสนุกได้ไม่เต็มที่ เมื่อก่อนไปด้วยกันบ่อย แต่พอต้องเลี้ยงเจ้าซิ่วคิดก็ไม่ค่อยออกไปไหนเท่าไหร่

     อย่างที่รู้ คบกันมาสามเกือบสี่ปีเราทั้งคู่ไปเที่ยวด้วยกันมาแทบจะทั่วทุกจังหวัด และสิ่งที่สำคัญที่สุดเลยคือเรื่องเงิน ใช้วิธีอเมริกันแชร์ไม่ให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งออกมากเกินหรือน้อยเกิน พยายามออกเงินให้เท่ากันไม่เอารัดเอาเปรียบ เขาไม่ได้คิดมากกับเงินนะแต่แค่รู้สึกว่าทำแบบนี้มันดีกว่า

     แชร์ไปเถอะจะได้สบายใจกันทั้งสองฝ่าย ไม่ต้องมานั่งทวงเงินทวงบุญคุณกันทีหลังเพราะไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า

     เก็บของเสร็จสรรพ ดีลกันเรียบร้อยเรื่องแพลนเที่ยวคืนนี้ สองหนุ่มก็พากันกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วพาลูกชายไปฝากไว้กับเจเจหนุ่มแว่นจัดฟันรักหมายิ่งกว่าชีวิต

 

 

     ร่ำลาอาลัยกับลูกชายเสร็จก็ขึ้นคร่อมนินจาสีดำวาร์ปมาที่บาร์ด้วยความรวดเร็ว หนุ่มนิเทศสองคนเข้ามานั่งเอ้อละเหยในร้าน บนโต๊ะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โซดา น้ำแข็งเปล่า และแก้วใสบรรจุน้ำสีเหลืองอำพันผสมโซดาเล็กน้อย น้ำแข็งในแก้วคนละสองสามก้อน

     "กางเกงสีแจ่มว่ะ" คิดมากหลุบตามองกางเกงตัวเอง

     การแต่งตัวของสองหนุ่มในคืนนี้เหมือนกันราวกับเด็กแฝด เพราะท่อนบนเป็นเสื้อแขนยาวสีขาวสะอาด รองเท้าแวนส์ สลิปออน แต่ทว่าสิ่งที่แตกต่างกันก็คือกางเกง ของคิดเป็นวอร์มสีม่วงแถบข้างสีขาว ส่วนของสิงหาเป็นวอร์มสีแดงแถบข้างสีขาวเช่นเดียวกัน

     "สวยปะ" เอ่ยถามพร้อมยกแก้วขึ้นมาชนกับคนตรงหน้า

     "สวย" คิดชนแก้วกลับเบาๆ

     เสียงเพลงในร้านดังแต่ไม่ถึงกับคุยกันไม่รู้เรื่อง สองหนุ่มเองก็ไม่ได้รีบยกรีบกระดกจนเมาแอ๋ เที่ยวด้วยกันมานานจนสามารถควบคุมปริมาณการดื่มของตัวเองได้ รู้จักช่วงมา ช่วงลงของแอลกอฮอลล์ รู้ว่าเมื่อไหร่ควรจะยกแก้วขึ้นมาดื่มและเมื่อไหร่ควรจะวางแก้วลงบนโต๊ะ

     สิงหาวางแก้วลงหลังจากจิบแอลกอฮอล์ในแก้วให้พอรู้รส มือหนาเปลี่ยนเป็นหยิบโทรศัพท์ที่เคสหลังเป็นรูปใบหน้าของคิดตอนกำลังขมวดคิ้วตีหน้ายักษ์ใส่เขาขึ้นมาปลดล็อกด้วยเฟซไอดีแล้วกดเข้าไอจีเพื่อถ่ายบรรยากาศลงสตอรี่ ทว่ากล้องกลับไม่หลุดโฟกัสจากคนตัวขาวที่กำลังร้องเพลงตามนักร้อง

     น่ารักดี..

     ถ่ายวีดีโอจนครบเวลาที่กำหนดสิงหาไม่ลืมที่จะพิมพ์ตัวอักษรลงไปก่อนที่จะกดอัพโหลด นั่งเคาะนิ้วลงกับโต๊ะไม่นานสตอรี่ไอจีที่อัพไปก็เผยแพร่สู่โซเชียลอย่างสมบูรณ์ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าทันที

     story ig :

     __augustxkidd 5 วินาที

     มาดูยังโอม กับ ยังไม่เลิกอ้วนอี๊กกกก @.__kiddxaugust

     เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์จอสว่างวาบทำให้คิดต้องหยิบมันขึ้นมาปลดล็อกแล้วดูสตอรี่แจ้งว่าอีกฝ่ายแท็กเขาไว้ในไอจี คิดอ่านประโยคกวนประสาทกำกับวีดีโอก่อนจะใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม คนตัวขาวยกมือข้างที่ว่างขึ้นแล้วชูนิ้วกลางให้มันพอดีกับใบหน้าของคนรักก่อนกดถ่ายอัพลงพร้อมแท็กกลับ

     story ig :

     __kiddxaugust 4 วินาที

     มาดูยังโอม กับยังไม่เลิกกวนตีนอีก @.__augustxkidd

     เปิดศึกผ่านโซเชียล ผลัดกันถ่ายผลัดกันได้เปรียบเสียเปรียบจนคนฟอลโล่วตามดูไม่หวาดไม่ไหว คนตัวขาวหัวเราะคิกคักเมื่อหาจังหวะถ่ายรูปหลุดของอดีตเดือนมหาลัยได้แล้วรีบอัพลงไอจีอย่างเร็ว

     แกล้งแหย่กันเล่นตามภาษากระทั่งศิลปินที่ตั้งใจจะมาดูขึ้นทำการแสดงจึงจะป้องปากส่งเสียงต้อนรับพร้อมกับคนอื่นแล้วกอดคอพากันเดินลงไปร่วมแจมใกล้ๆ

    " รู้มั้ยว่าเธอน่ารักตอนเมา

     โอ้ธารารัตน์เบาๆ

     แต่ไม่ตกหลงหลุมรักคนเมาไม่เอาหรอก!! "

     สองหนุ่มช่วยกันร้องเพลงสุดเสียงแล้วโยกตัวตามจังหวะดนตรี ไม่เสียแรงที่ยอมมาตามคำชวนเพราะคืนนี้สนุกมากจริงๆ ไม่เมาจนมึนหัวโลกหมุน มีแอลกอฮอล์ในเลือดปริมาณที่พอเหมาะพอควร

     แล้วสิ่งที่ทำให้มีความสุขมากที่สุดก็คือ ไม่ว่าจะหันไปกี่ครั้งก็ยังมองเห็นหน้ากันและกัน

    สิงหาลอบมองเสี้ยวหน้าคนข้างกายโยกศีรษะเชื่องช้า เรียวปากอิ่มขยับเปล่งเสียงออกมาจากลำคอ ปลดปล่อยความเครียดที่เก็บไว้ ปล่อยใจให้คล้อยไปกับเสียงดนตรี แม้คิดจะชอบพูดว่าไม่เป็นไร แต่ใจคงล้าไม่น้อยเลย

     ใบหน้าคมโน้มไปใกล้ใบหูก่อนจะกระซิบให้ได้ยินเพียงสองคนท่ามกลางคนนับร้อย

     "รักนะ"

 

    

 

 

     __________________♡♡__________________


เหมือนเป็นโรคห่างไม้ห่างมือไม่ได้อะสิงหาลูก มันต้องโดนตีโดนด่า ขาดไม่ได้สงสัยจะลงแดง

ฝากส่งฟีดแบ็ค #สิงหาคิดมาก ในทวิตเตอร์ 

คอมเม้นท์ กำลังใจ เย้อะด้วยน้าตัวเองงง 

ขอบคุณงั้บ

Twitter : @jaylerqz

Facebook : Jaylerqz

 

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.465K ครั้ง

1,429 ความคิดเห็น

  1. #1419 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 13:38
    ตายยยยยยย
    #1419
    0
  2. #1400 MyUniverseOSH (@MyUniverseOSH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:46
    สิงหาน่าจะเป็นมาโซคิสม์ เสพติดความเจ็บปวด 5555555
    #1400
    0
  3. #1373 Foxgo_O (@Foxgo_O) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 12:32
    ลั่นตอนโดนเมียตบ 555
    #1373
    0
  4. #1354 space_NPW (@space_NPW) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 10:23
    เหมือนได้ยินเสียงหงิงๆมาจากตอนต้นบทนี้ึ5555555555
    #1354
    0
  5. #1333 Dekd2108 (@Dekd2108) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 11:43

    ขอเกลียดการอุทาน "คุณพระ...." โคร้มมมมมมมม กวนโอ้ยมากอ่ะ

    #1333
    0
  6. วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 11:22
    มือตีนเมียมันหอมหวานอ่านะ...
    #1317
    0
  7. #1288 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 16:38
    รู้เรื่องจ้าาา
    #1288
    0
  8. #1277 PeachieKim (@PeachieKim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 21:32
    โอ้ยยย ขำมาก ตรงจะทำได้มั้ย~ ทำได้รึป่าว~~~ ขำค้างนานมาก
    #1277
    0
  9. #1227 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 15:42
    ฮือออออออ
    #1227
    0
  10. #1226 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 15:42
    ฮือออออออ
    #1226
    0
  11. #1212 meconnize (@meconnize) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 20:38

    โดนเมียจัดเน้นๆเลยเป็นไง เป็นคุ่ที่ค่อดน่ารักมีไรก็เคลียร์กันไปเลย รู้นะว่าคิดไม่ชอบพูดจาใจร้ายใส่ใคร

    แต่ก็ต้องทำเพื่อตัดไฟตั้งแต่ต้นลม เอาให้เด็ดขาดจะได้เชื่อใจกันไม่ระแวง แต่เรื่องชอบล้อกวนตีนนี่

    คิดเลยจัดให้เลย รักไปหนักๆเลยนะที่รักอักๆ ฮา ส่วนเรื่องได้เสียเป็นผัวเมียก็นะ โธ่ค.ใส่ใส่ของคิดมาก

    โดนหมาป่ามันหลอกกินเลยลูกกกกกกกกกก เป็นเสียตัว5

    #1212
    0
  12. #1205 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 17:10
    อะไรขนาดนั้นอ่ะพ่อ
    #1205
    0
  13. #1166 cutieyou (@cutieyou) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 02:11
    น้องคิดจัดการได้อยู่หมัดมาก
    #1166
    0
  14. #1147 Nnhh (@deernnnon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 01:07
    ชอบน้องคิด เอาอยู่มาก5555555
    #1147
    0
  15. #1136 N_lin (@N_lin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 11:23
    คิดโหดจีๆ
    #1136
    0
  16. #1086 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 22:13
    บทจะหวานก็สุดๆอพอโหดก็จัดเต็ม
    #1086
    0
  17. #1035 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:18
    คิดชัดเจนดีค่ะ ไม่ให้จีบ ชอบ55555
    #1035
    0
  18. #969 Gukka (@lilleguk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:31
    เด็กมากลูกก
    #969
    0
  19. #935 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 20:30
    เน๊ งื้อออ เขินมากแม๊
    #935
    0
  20. #917 IninNutCham (@IninNutCham) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 23:29
    กวนมากก็ฟาดเลย 55555
    #917
    0
  21. #891 piechicofic (@p-piechic) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 11:11

    ขขำตรงที่ยอมให้คิดฟาดเพราะคิดหงุดหงิด ลุกขึ้นมาพร้อมถามว่าหายยัง 5555555

    #891
    0
  22. #865 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:14
    อิพี่สิงหาชอบแกล้งเมีย
    #865
    0
  23. #841 ananda-ma (@ananda-ma) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 16:40
    ทำไมชั้นต้องยิ้มว่ะแกกกกกกก 😆
    #841
    0
  24. #716 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 00:24

    ฮื่ออ คือคิดดีงามเว่อร์ เลิศคร่าา แต่ให้หึงแบบนี้บ่อยๆก็ไม่โอนะคะคุณพี่สิง พูดกันตรงๆดีจัง รักทั้งคู่เลยย
    #716
    0
  25. #577 KiMleEjIn (@kimleejin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 15:23
    มีแฟนกวนก็เหนื่อยหน่อยเนาะ
    #577
    0