{one piece}: Prison Popinjay!

ตอนที่ 26 : Prison Popinjay!: Sector 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    17 เม.ย. 58

SECTOR 25: kippu to new world

 

บทที่ยี่สิบห้า... ตั๋วเบิกทางสู่โลกใบใหม่

 

คนคิดว่า ตั๋ว ต้องหมายถึงกระดาษหรือบัตรแข็งๆ

แท้จริงมันอาจเป็นของหวานก็ได้

 

เหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อนยังถูกหยิบยกขึ้นมาพูดเป็นประเด็นกลางโต๊ะอาหารแทบทุกครั้งที่ทราฟาลก้า ลอว์เดินผ่านกลุ่มนักโทษหลายกลุ่ม ต้องยอมรับว่ามันเป็นการกระทำและการโต้วาจาที่กล้าแกร่งขั้นบ้าบิ่น จังหวะหนึ่งหลายคนคิดว่าแม็กเจลแลนจะสั่งขังลืมเจ้าหล่อนข้อหาปากกล้า แต่คงเพราะไม่เคยมีใครกล้าพูดจาฉะฉานขวานผ่าซากใส่เขาขนาดนี้ พัศดีสูงสุดจึงยอมอนุโลมให้

จากเดิมที่เจ้าหล่อนก็เป็นที่ชื่นชอบของเรือนจำนี้อยู่แล้ว ทำให้เจ้าหล่อนกลายเป็นขวัญใจประชานักโทษขึ้นไปอีก

แต่ก็คงอีกไม่นานหรอก

ในตอนนั้นที่ฮันเนียบัลประกาศลั่นให้ผู้คุมจับตัวหล่อน เขานึกว่าเธอจะต้องถูกขังในกล่องดำจริงๆ มันทำให้เขาโกรธจนแทบคลั่ง และเมื่อยูสทัส คิด เจ้าพ่อแห่งความวุ่นวายและนองเลือด ปล่อยหมัดนัดแรกใส่ผู้คุมตรงหน้า เป็นการเปิดประเดิมการปะทะ... เขายินดีนำร่องตามทันที

“เฮ้”

พูดถึงผีห่าซาตาน ก็มาพอดี

ยูสทัส คิด เดินตรงดิ่งมาหานักโทษหมายเลข 315 ท่าทางเอาเรื่องเหมือนทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้เขากลับกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายเข้าหาตัว ไม่มีการเปิดประเด็นใดๆทั้งสิ้น

“ต่อยฉัน” นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าพ่อหัวเพลิงกระซิบเสียงเหี้ยม

เหมือนต้องการทะเลาะวิวาทโดยเฉพาะ

“ขอเหตุผลดีๆที่ฉันจำเป็นต้องทำอย่างนั้นหน่อยสิ คุณยูสทัส”

“ฉันจำเป็นต้องขึ้นไปที่ห้องพยาบาล วันนี้

“.... นี่คงไม่ได้หิวผู้หญิงจนทนไม่ไหวหรอกนะ?”

“ไม่ใช่โว้ย!” ชายหนุ่มตะคอกเสียงดัง นี่ถ้าไม่มีกิจจริงๆขอต่อยมันสักหมัดก่อนได้ไหมเนี่ย! มันเห็นเขาหื่นกามขนาดนั้นเลยหรือไง! ทั้งที่จริงไอ้พวกหน้านิ่งเป็นปูนแบบมันนี่ล่ะน่าจะโรคจิตกว่าเยอะ!.... ยูสทัส คิดปรับเสียงให้เบาลงอีกครั้ง “หล่อนนัดฉันไว้ต่างหาก”

ลอว์เลิกคิ้วสูง “นัด?.... ตอนไหน”

“คืนก่อน”

“ผู้หญิงคนนั้นไปหานาย?”

ยูสทัส คิดยักไหล่.... ตอบไปตามตรง “ก็ทำนองนั้น.... ช่วงนี้หล่อนมาทุกคืน”

ทุกคืน....

งั้นแปลว่าเจ้าหล่อนก็ไปหานักโทษคนอื่นด้วยชุดผู้คุมแบบเดียวกันสินะ...รู้สึกผิดหวังเล็กๆเมื่อคิดว่าเจ้าหล่อนหลบหน้าเขามาตลอดตั้งแต่วันที่เกิดการจลาจล ในขณะไปหาผู้ชายอีกคนทุกคืน

ทุกคืน...

...ทุกคืน

ทุกคืนแล้วไง มันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องสนใจ

ผู้หญิงคนนั้นจะทำอะไรกับเขาก็เป็นเรื่องของหล่อน หล่อนมีสิทธิ์ที่จะอยู่กับใครที่ไหนก็ได้ มันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องใส่ใจเลยสักนิด

สักนิด...

....สักนิด!!!!

“เฮ้.... ทีนี้นายช่วย -”

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!

 

  








 

เธอเป็นตัวอันตราย รู้ไหมคุณผู้หญิง

หยุดนะ....

แค่ความต้องการ

หยุดเลย

ฉันอาสา

หยุดได้แล้ว...

ใครก็ได้เอาเขาออกไปจากหัวเธอที!!

มันเป็นสิ่งที่รบกวนใจเธอมาตลอดหลายวัน เธอไม่มีสมาธิ แถมอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันสำคัญแล้วด้วย อากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น หิมะเบาบางลง ยอดน้ำแข็งตามกิ่งก้านต้นไม้เริ่มละลาย เธอก็ไม่ได้อออกไปดูกับตาตัวเองหรอกนะ ได้แต่นับวันเอา แค่จะก้าวออกไปนอกระเบียงยังกลัวจะมีปัญหา อย่างไรก็ตาม....

มันถึงเวลาแจกตั๋วแล้วนี่

และเธอต้องทำให้แยบยลแนบเนียนที่สุด

กริ๊ง....

นั่นไง คนแรกรับตั๋วมาแล้ว

นามิกดเลื่อนประตูให้ชายหนุ่มผมสีเพลิง ร่างสูงเดินกุมหน้าผากฝั่งหนึ่งเข้ามา เลือดอาบแขนข้างนั้นของเขา เรียวปากพึมพำก่นด่าไม่หยุดด้วยความหงุดหงิด เดาว่าหงุดหงิดที่ไม่ได้โต้ตอบอีกฝ่าย เพราะเขาเป็นพวกไม่ยอมเจ็บฝ่ายเดียวแต่จำต้องยอมเพราะแผนของเธอ

“นักโทษหน้าผากแตกต้องเย็บแผลครับ” ผู้คุมช่วยรายงานสถานการณ์จากการตรวจสอบเบื้องต้น

“ขอบคุณค่ะคุณซอลวาทอร์ กลับไปทำงานต่อเถอะค่ะ”

“ครับ”

ซอลวาทอร์โค้งลาอย่างสุภาพและออกจากห้องไป เหลือเพียงคุณหมอสาวอารมณ์ดีและนักโทษที่มีสภาพอารมณ์ตรงกันข้าม

“โดนอะไรมาคะ?”

“ยังมีหน้ามาถามอีก!! เขาตะคอกสวน กระแทกตัวลงนั่งบนเตียงกลางห้อง ถลึงตาถมึงทึงใส่หมอสาวที่จัดวางอุปกรณ์ลงในถาดแล้วเหลียวเสี้ยวหน้ายกยิ้มเย็นชาแต่ยียวน

“ไหนขอฉันดูแผลหน่อย” หมอสาวสวมถุงมือยาง กดลดมือหนาของคนเจ็บลงช้าๆ บาดแผลฉีกฉกรรจ์ที่หน้าผากทำเอาเลือดไหลอาบใบหน้าซีกหนึ่งของเขาจนสยดสยองเกินจริง มันเป็นรอยเหมือนโดนมีดหรือของมีคมปาดเป็นทาง แผลไม่กว้างมาก แต่ก็... “น่าจะต้องเย็บสัก 5-6 เข็ม”

“จะทำอะไรก็ทำ!

นามิเบ้ปาก ผู้ชายอะไรขี้หงุดหงิดเป็นบ้า...

“โดนอะไรมาล่ะ.... มีด? ส้อม? กระจก?”

“โดนต่อย”

“.....ห๊ะ?”

หมอสาวไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินผิดหรือเปล่า เพราะมันไม่เหมือนบาดแผลถูกต่อยเลยสักนิด

โดนต่อยไงแม่คุณ! ทีนี้จะทำแผลได้หรือยัง หรือจะรอให้เลือดหมดตัวก่อน!

“โอเคๆ ใจเย็นน่าพ่อคุณ ตัวใหญ่ซะเปล่าแค่เลือดออกก็โวยวายเป็นเด็กไปได้”

นิ้วเรียวดีดปลายเข็มฉีดยาไล่อากาศออก ก่อนทิ่มปลายเข็มลงใกล้บริเวณแผลเล็กน้อย อัดให้ทั้งยาชา ยาฆ่าเชื้อ ยาลดการอักเสบ ยาห้ามเลือด แล้วจึงค่อยเริ่มทำความสะอาดแผลเมื่อยาที่ฉีดไปออกฤทธิ์ทำให้เลือดหยุดไหล มองยังไงก็ไม่เหมือนแผลถูกต่อย

“ไอ้บ้านั่นมันไปเก็บกดมาจากไหน” ยูสทัส คิดบ่นพึมพำ “ต่อยอย่างกับกระทิงขวิด”

“ใคร?”

“ก็ไอ้ทราฟาลก้าน่ะสิ”

ได้ยินดังนั้นก็ร้องอ๋อในใจ

....ที่แท้ก็โดนเสือตะปบมานี่เอง

“ขอให้มันตายในกล่องดำนั่นล่ะ”

ยูสทัส คิดแช่งอย่างหงุดหงิดและโกรธแค้น มันเป็นการจู่โจมแบบหวดข้างของกำปั้นใส่ขมับของคู่ต่อสู้ โดยเกร็งนิ้วหัวแม่มือให้ยื่นออกมาจากหมัด ไม่จำเป็นต้องไว้เล็บยาว แค่มีเล็บและนิ้วที่แข็งแรงมันก็สามารถสร้างบาดแผลคล้ายมีดบาดได้ นี่ถ้าไม่จำเป็นต้องขึ้นมาที่ห้องพยาบาล เขาจะใช้นิ้วจ้วงแทงทะลุคอมันซะ!

“โอ๊ย! เบาๆสิแม่คุณ!

“ใจเสาะจังนายเนี่ย”

“อยากตายเรอะ!

 “อย่าขู่เจ้าหน้าที่สิคุณยูสทัส” เธอแกล้งยกนิ้วจุ๊ปากตัวเองเหมือนกำลังดุเด็ก

ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเธอจำต้องไปหาเขาเพื่อบอกรายละเอียดแผนทีละน้อยๆ เรียกว่าแค่บทสนทนาอันน้อยนิดก็ทำให้พวกเขาพัฒนาความสนิทสนมขึ้นมาได้ระดับหนึ่ง อย่างน้อยก็มากพอที่เธอจะเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ณ จุดหนึ่งเธอก็เชื่อแล้วว่าเขาไว้ใจได้และไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้ตอนแรก

“เอาล่ะ เสร็จแล้ว” หมอสาวถอดถุงมือโยนทิ้งลงถังขยะ

แล้วก็ถึงเวลาเข้าเรื่อง...

“ทีนี้.... อ้าปาก

“....อะไรนะ?”

“ฉันบอกให้อ้าปาก”

“.........”

“อ้าปาก!

“เออๆๆ!!

มันช่างเป็นเรื่องน่าอายที่ต้องอ้าปากเหมือนเด็กกำลังรอให้ผู้ปกครองป้อนอาหาร.... ขอบคุณสวรรค์ที่ไม่มีใครมาเห็นสภาพเขาตอนนี้

“....อา

โคตรปัญญาอ่อนเลยว่ะ

“ดีมาก”

มือเล็กล้วงหยิบบางอย่างรูปร่างกลมเรียวถูกห่อในฟอยล์สีทอง ชายหนุ่มมองวัตถุนั้นอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ แต่ก็ยอมอ้าปากแต่โดยดี ก่อนวัตถุนั้นจะถูกแกะออกจากห่อแล้วยัดมันใส่ปากนักโทษหนุ่ม รสหวานละมุนละลายในปากอย่างลงตัว นั่นยิ่งทำให้คิดขมวดมุ่นด้วยความสงสัย

ช็อกโกแลตเนี่ยนะ?

ไม่ทันจะได้เอ่ยถาม หมอสาวก็รีบยกมือปิดปากเขาไว้

“ไม่ว่าอะไรจะอยู่ในปากนาย ห้ามเคี้ยว ห้ามกลืน เป็นอันขาด... อมมันไปจนกว่านายจะกลับเข้าห้อง แล้วเก็บมันไว้ให้ดีจนกว่าจะถึงวันสำคัญ ห้ามพูดอะไร พยักหน้าถ้านายเข้าใจ”

ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ

“ดี” หมอสาวตบบ่าเข้าหนึ่งครั้ง เดินไปที่แผงควบคุม กดปุ่มส่งเสียงออกไปนอกห้อง “คุณซอลวาทอร์คะ รบกวนพานักโทษกลับห้องด้วยค่ะ”

ก่อนจะรีบหันกลับมาพูดกับนักโทษหนุ่มก่อนที่ประตูจะเปิดออก

“พรุ่งนี้ฉันนัดกิลดิโน่ไว้ รบกวนช่วยสนองให้ด้วยนะคะ คุณยูสทัส”

 









 

 

หญิงสาวผมสีดำขลับเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนหนึ่ง กลางห้องมีโต๊ะกลมขนาดเล็กเป็นแท่นวางของปืนกระบอกสวย มันเป็นห้องของแคทธิส โจรปล้นที่กำลังเป็นข่าวดังอยู่ในช่วงนี้ แคทธิสสังกัดแบนเทอร์ ... ผลงานล่าสุดของพวกเขาคือการป่วนงานเลี้ยงในคืนนี้ ทว่ากลับถูกซ้อนแผนจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด

มันเกิดขึ้นไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

ยังไม่นอนอีกเหรอ

ดวงตาคู่สวยจ้องมองร่างบางที่นั่งกอดเข่าตัวเองอยู่บนเตียงแล้วหมุนคอไปมาแก้ปวดเมื่อย

หา.... อ๋อ นอนไม่หลับน่ะ

นอนไม่หลับหรือกำลังคิดเรื่องอื่นอยู่แน่? หญิงสาวร่างสูงพูดอย่างรู้ทัน ทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงของเพื่อนสาว ในมือส่งชาร้อนๆให้หญิงสาวเจ้าของห้อง

โรบินรู้ดีเสมอว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

ก็แน่ล่ะเนอะในเมื่อพวกเธออยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี

ที่จริงเธอกำลังคงคิดเรื่องของ...

คิดถึงคุณหมอคนนั้นอยู่เหรอ

ปละ เปล่าสักหน่อย!’ นามิปฏิเสธเสียงแข็ง ทว่าเธอเชื่อว่าสายตาเธอมันฟ้องแบบนั้นแน่ แม้จะน้อยนิดแต่เธอซ่อนอะไรจากโรบินไม่ได้เลย ก็ได้ ฉันคิดถึงเขาอยู่ ก็หมอนั่นมาวุ่นวายกับพวกเรานี่นา! อีกอย่างป่านนี้ไม่รู้ตายไปหรือยัง.... ฉันเดาว่าเขาตายแล้ว เย้!’

เสียงร้อง เย้ ฟังต่ำไร้อารมณ์จนโรบินอดหัวเราะไม่ได้ ฉันว่าเขาหนีได้สบายๆ

ก็แน่นอ... ไม่! เขาสมควรตายอยู่ในนั้นแหละ! กวนประสาทอย่างกับอะไรดี

กวนประสาท?.... ฉันเห็นเขาออกจะนิ่งนะ

นิ่งเหรอ?... เฮอะ! เธอไม่รู้อะไรโรบิน หมอนั่นน่ะน้ำนิ่งไหลลึก!’

เขาทำอะไรให้เธอโกรธล่ะสิ

ก็ใช่น่ะสิ!!’

เขาดูใจเย็นนะ

นามิเบ้ปากเมื่อนึกถึงตอนที่ผู้ชายคนนั้นนิ่งไม่ยอมทำอะไรสักอย่างเพื่อต่อรองให้เธอจูบเขา ใจเย็นเกินมนุษย์น่ะสิ!’

ฉันว่า... เขาเหมาะกับเธอดี

อะไรนะ?! มะ ไม่มีทาง!! ฉันไม่มีทางเหมาะกับผู้ชายแบบนั้นแน่!!’

งั้นเหรอ... จะว่าไปเธอก็มีหนุ่มมาจีบอยู่นี่ มีสเป็คหรือเปล่าล่ะ

สเป็คอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่หมอนั่น!!!’

นามิตอบทันที รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นอีกรอบหลังจากพยายามสงบอารมณ์ตัวเองมานาน เธอกลบเกลื่อนด้วยการยกแก้วชาขึ้นจรดริมฝีปาก ชาร้อนๆทำให้เธอผ่อนคลายขึ้น ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา เธอคิดว่าเธอต้องการชาสักสิบแก้วเพื่อดับความตึงเครียดในจิตใจตัวเอง

และเมื่อโรบินจะเข้าใจเธอ จึงหาเรื่องคุยเปิดประเด็น...

งั้นเธอชอบผู้ชายแบบไหนล่ะ?

 

 

 

ถึงไดอารี่

ฉันไม่เคยคิดถึงความรัก.... หมายถึงความรักแบบที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะมีให้ผู้ชายคนหนึ่งน่ะนะ ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่เข้าท่าเอาซะเลยกับเส้นทางที่ฉันกำลังเดินอยู่ มันเต็มไปด้วยอันตราย เสี่ยงทุกชั่วโมง อีกทั้งฉันไม่คิดว่าจะมีคนรับได้ถ้ารู้ว่าผู้หญิงสวยๆราวกับนางฟ้าอย่างฉันแท้จริงเป็นนักฆ่าเลือดเย็นแถมเป็นโจรปล้นฝีมือดี

หลายครั้งฉันกับโรบินคุยกันเรื่องสเป็คผู้ชาย เราสองคนมักจะมีความเห็นว่าชายในอุดมคติควรมีบุคลิกหลายด้านที่ตรงกันข้ามกับเรา เช่นโรบินเป็นคนแสดงออกไม่เก่ง เธออาจต้องการผู้ชายที่อบอุ่นและแสดงความห่วงใยเสมอ ไม่งั้นหากได้ผู้ชายที่คล้ายกับเธอ พวกเขาสองคนคนนั่งอมพะนำกันทั้งวัน สื่อสารกันทางสายตาแล้วสนทนาด้วยภาษามือ

ส่วนฉัน.... ใจร้อน อารมณ์ก็ร้อน แถมยังขี้โวยวาย ฉันก็รู้ตัวเองหรอกนะ แต่ฉันก็ชอบที่ตัวเองเป็นอย่างนี้ และมันไม่มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนนิสัยสันดานเดิมให้ใครเขามาชอบมาหลงด้วย ทุกครั้งที่ฉันเถียงกับใครก็ตาม ฉันจะพยายามเอาชนะตลอด จนทุกคนไม่มีใครเถียงชนะฉันได้ ยกเว้นโรบินน่ะนะ

คิดกลับกันถ้าโรบินเป็นผู้ชายก็คงจะเหมาะกับฉันอยู่หรอก

เพราะฉะนั้นโรบินจึงคิดว่าผู้ชายบุคลิกคล้ายเธอนั่นล่ะที่เหมาะกับฉัน ต้องสุขุมใจเย็นรองรับอารมณ์ของฉันได้ ที่สำคัญต้องเถียงชนะฉัน

ซึ่งตอนนั้นฉันหัวเราะลั่นแล้วบอกให้ลืมไปได้เลย เพราะฉันจะไม่มีวันเถียงแพ้ผู้ชายคนไหนแน่นอน

ท้ายสุดเราก็ลงความเห็นว่ามันยังไม่ถึงเวลาหาผู้ชายโชคร้ายคนนั้น

ฉันคิดว่าความรักจะมาถึงเมื่อมันถึงเวลา แต่ถึงเวลาที่ว่าน่ะ มันไม่ดูหรอกว่าเหมาะไหม มันจะมาก็มาของมันง่ายๆ บางทีมันอาจมาตอนเหตุการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน มาตอนโลกจะแตก มาในตอนที่ไม่เหมาะที่จะมา และพอเรารู้สึกตัวอีกที เราก็อาจจะพบว่ามันเกาะติดหนึบเราอย่างกับปลิงดูดเลือดไปแล้วก็ได้

....ใครจะรู้ล่ะเนอะว่าความรักจะมาตอนไหน’

 

 

หญิงสาวปิดไดอารี่ของตัวเองลง เธออ่านจนครบทุกหน้า และมักจะเปิดอ่านซ้ำหลายรอบ สุ่มว่าจะเปิดได้หน้าไหน แล้วก็อ่านซ้ำจนจบ และนี่เป็นครั้งที่ห้าแล้วที่เธอเปิดทีไรก็เจอเนื้อหาที่ทำให้เธอนึกถึง ผู้ชายคนนั้น ... ทราฟาลก้า ลอว์... เธอไม่ควรนึกถึงเขาเลย

เพราะตอนนี้เธอต้องสนใจเรื่องอื่นมากกว่า

จริงอย่างที่เธอว่านะแคทธิส....

....ใครจะรู้ว่าความรักจะมาตอนไหน

ตอนนี้เธอเองก็ยังไม่มั่นใจเหมือนกัน....

กริ๊ง....

เสียงกริ่งประตูดังขึ้น คนที่ยืนรออยู่หน้าห้องพยาบาลคือผู้คุมที่ประจำหน้าห้องพยาบาลชั้นใต้ดิน เรียกได้ว่าเป็นผู้คุมคนสนิทของคุณหมอคอนเกรย์ เธอเป็นคนเรียกเขามาเอง....หมอสาวเหยียดยิ้มมุมปาก เดินไปหยิบช็อกโกแลตสี่ชิ้นที่จัดเรียงไว้บนจานในตู้เย็นออกมา มันเป็นช็อกโกแลตที่เธอทำไว้พิเศษสำหรับคุณหมอโดยเฉพาะ

จังหวะที่เธอถือจานและปรายตามองมันด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแม่มดเจ้าเล่ห์ในนิทานเรื่องหนึ่งที่เอาแอบเปิ้ลอาบยาพิษไปให้เจ้าหญิงผู้เลอโฉมกิน แต่ก็ช่วงไม่ได้ในเมื่อเธอไม่ชอบบทดีสักเท่าไหร่ เล่นบทร้ายมันสนุกกว่ากันเยอะเลย

ร่างบางเดินไปหน้าประตู ส่งจานช็อกโกแลตขนาดเล็กให้ผู้คุมเบื้องหน้า

หมอสาวยิ้มหวาน “ฝากให้คุณหมอคอนเกรย์ด้วยนะ เห็นว่าคุณหมอชอบกินช็อกโกแลต”

“ได้ครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

หมอสาวโบกมือลาผู้คุมที่เดินจากไปพร้อมขนมหวาน รอยยิ้มหวานหยดย้อยเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นยิ้มชั่วร้ายอีกครั้ง นี่ถ้าไม่กลัวคนอื่นได้ยินเธอก็อยากหัวเราะเสียงแหลมแบบแม่มดในนิทานให้สมจริงไปเลยก็ดี

อดเปรี้ยวไว้กินหวานดีกว่า

 

 

นับถอยหลังรอได้เลย...

....ความมันส์ใกล้เข้ามาแล้ว

















........
หึหึ มีคนเอานิยายเจบีไปประดิษฐ์ประดอยเป็นฟิคเรื่องใหม่อีกละ
แต่ช่างมันเต๊อะ ขี้เกียจพูดละ 5555555
ขอให้สนุกกับหมอแมวน้าาาาา <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

455 ความคิดเห็น

  1. #331 แบมจ้ะจ้ะจ้ะ (@poonyapron00) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 01:05
    ชอบนามิแนวนี้สุดๆอ่ะ
    #331
    0
  2. #330 R_rainnie (@jw_rainnie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 17:28
    คุณยูสทัสค่ะ ฉันคิดว่าคุณหาคนสนองผิดคนล่ะค่ะ!!
    นอกจากอารมครุกรุ่นจากโดนหลบหน้า ยังได้ยินว่านามิไปหาคิดทุกคืนอีก
    พ่อลอว์เลยปี๊ดดแตกเลยไง  เล่นซัดมาซะน่วมเลย55
    ไม่บอกก็รู้ค่ะ ว่าลอว์กำลังหึงค่ะหึง!! คิดผิดซะล่ะที่ให้ลอว์สนอง
    **แต่เอ๊ะ!! หมอไม่ชอบกินของหวาน แล้วตั๋วต้องแจกทุกคนที่อยู่ในแผนใช่ป่าว?
    แล้วพี่ลอว์ของเค้าจะกินได้มั้ยนั่น😢😓😅
    #330
    0
  3. #328 E'Vvan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 19:56
    ลอว์หึงโหดมากก โดนใจเจ๊ เมื่อไหร่สองคนนี้จะเจอหน้ากันนน รอตอนหน้าไม่ไหวแย้ววว>< รีบอัพนะคะ เป็นกำลังใจให้ คึๆ
    #328
    0
  4. #327 Ayo'z Premmii (@primmysang) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 17:15
    หมอหึงแรงมาก!!! คิดจ๋ามาซบอก(แบนๆ)เค้าเถอะ-3-//โดนตบ
    #327
    0
  5. #326 wunza (@wunny-indy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 07:37
    ชอบตอนลอว์หึงงงจางงง*3*
    #326
    0
  6. #325 {Guide✖Book} (@Guidebook) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 07:07
    คิดหาคนสนองนี๊ดผิดคนแล้วล่ะ555555555 กำลังหึงเลยจ้า อารมณ์บังตา ฟีลเดียวกับฟิคก่อนที่นามิหนีไปทำงานพริตตี้เลยอ่ะ55555555 แบบพยายามข่มความรู้สึกแต่ก็ไม่อยู่ โถ่ววว หมอจ๋า ยอมรับเถอะจ้าว่ามันไม่ใช่แค่ต้องการแล้ว มันคือความรักก~ ฮาคิดตรงที่บ่นเนี่ยแหละ ผู้ชายอะร้ายยย บ่นงุงงิงตลอด555555555 จริงๆโรบินกับนามินี่เหมาะกันมากเลยนะ อืมมม #เดี๋ยวๆ5555555 รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ ส่วนเรื่องก๊อปฟิค อืมมม เจบีอย่าไปสนใจเลย ถ้ายอมไม่ได้ไปตักเตือนหน่อยก็ดี แต่ถ้าขี้เกียจมีปัญหาก็ let it go~ the copyist never bothered JB anyway~
    #325
    0
  7. #324 เจ้านีโม้ (@planemoo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 23:53
    ลอว์โหดไปนะ ต่อยซะหัวแตกกันทีเดียว 
    #324
    0
  8. #323 N.M.KID (@sa741258) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 23:19
    ไม่เกี่ยวกับเขาเลยซักนิด...ผัวะ!!!!!!!! 
    แหม เล่นเอาซะแผลใหญ่เลยนะลอว์ หึงอะเด้~~~~~~ //เอาศอกแซะๆ ลอว์

    อยากอ่านตอนต่อไปจัง >< 
    วางแผนอะไรกันไว้นะ ><
    #323
    0
  9. #322 PinocchiO (@cherryft22) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 21:51
    อรั๊งงงงงงงง คุณหมอลอว์ค่าาาา หึงได้ใจจังง -//- เฮียคิดเฮียตลกดี สงสารเฮียนิสสสสสสสนึงที่โดนหมอต่อย 5555 -w-b
    #322
    0
  10. #321 PinocchiO (@cherryft22) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 21:50
    อรั๊งงงงงงงง คุณหมอลอว์ค่าาาา หึงได้ใจจังง -//- เฮียคิดเฮียตลกดี สงสารเฮียนิสสสสสสสนึงที่โดนหมอต่อย 5555 -w-b
    #321
    0
  11. #320 Dynamite'Zz (@faeronah) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 21:28
    เย้ๆๆ!  เจบีอัพแล้ววววว   //  เศร้าอย่างหนักอาทิดหน้าสปอยงด ** เหตุ โกลเด้นวีค **  
    #320
    0
  12. วันที่ 17 เมษายน 2558 / 20:00
    นามิเหมาะกับแม่มดจริงๆค่ะ มินจิตนาการหลังจากอ่านบทนี่เสร็จ หน้านามิป้องปากหัวเราะพร้อมจมูกแหลมๆก็โผลมาทันใด..
    #319
    0
  13. #318 pangz' (@pang-61) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 18:17
    อ่านตอนแรกแล้วแบบ สมนำ้หน้าหรือสงสารไอัคุณยูสทัสดี55555 คุณหมอไม่สนสักนิด สักนิ้ดดดดดดเลยเนอะ ต่อยไอ้คุณยูสทัสซะเลือดอาบ-3- //ลุ้นตอนหน้าจะมีอะไรเกิดขึ้นมั้ยย
    #318
    0
  14. #317 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 17:33
    เฮ อัพแล้วววว คิดถึงจุงเบย ทำไมตอนหลังๆรู้สึกสมน้ำหน้าลอว์เบาๆ ฮี่ๆ
    #317
    0