คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

{naruto}: Zenana Nonego...★

ตอนที่ 14 : Z-Nonego: Section 13


     อัพเดท 22 มิ.ย. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: นารูโตะ, ซากุระ, อิทาจิ, naruto, sakura, uchiha, itachi, itasaku, sasusaku
ผู้แต่ง : jb-imchz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jb-imchz
My.iD: https://my.dek-d.com/jb-immature
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 25 Overall : 8,248
337 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 178 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 14 : Z-Nonego: Section 13 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 768 , โพส : 26 , Rating : 31% / 16 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Section 13

ไม่มีใครไม่เคยอยู่คนเดียว เราต่างล้วนต้องอยู่คนเดียวอย่างน้อยวันละชั่วโมง

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าช่วงเวลาที่เราต้องอยู่คนเดียว เราจะคิดถึงแต่เราเสมอไป

เพราะทุกครั้งที่ฉันถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพัง ฉันคิดถึงเขา.... ตลอดเวลา

แต่มันกลับไม่มีความสุขเหมือนได้คิดถึงเขา ถึงจะรู้ดีว่าฉันหยุดความรู้สึกนั้นไม่ได้

มันเริ่มกลายเป็นความเจ็บปวด ความขมขื่น...

ท้ายที่สุด มันกลายเป็นความชินชา

 

ชิซุยกำลังจะกลับบ้าน...

เขาแวะเข้าร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้ออาหารสำเร็จรูป ไม่ว่าจะเป็นบะหมี่ ซุปก้อน หรือเบนโตะแช่แข็ง มันเป็นอาหารง่ายและสะดวกสำหรับคนอยู่คนเดียว ไม่ต้องทำให้เสียเวลา เขาฟังพยากรณ์อากาศเมื่อเช้าว่าฝนจะตก จึงติดร่มมาด้วย ซึ่งก็เป็นดังคาด พอเขาก้าวเท้าเข้าร้าน ฝนก็เทลงมาทันที

ฉะนั้นเขาจึงใช้เวลาเดินดูของนานกว่าปกติ ถึงจะไม่ได้สนใจอะไรก็ตาม เจามาหยุดอยู่ที่โซนหนังสือติดกับกระจกร้าน เปิดอ่านอะไรเพลิดๆกินเวลารอฝนซาลงกว่านี้สักหน่อยแล้วค่อยกลับบ้าน

พลันศีรษะของใครบางคนเดินเอื่อยผ่านหน้าร้าน

ศีรษะของใครบางคนที่....

...เป็นสีชมพู

ซากุระ?

เด็กหนุ่มทวนชื่อนั้นในใจ ชะเง้อมองออกไปให้แน่ใจ แล้วก็ใช่จริงๆ... ร่างเล็กของเด็กสาวเรือนผมสีดอกซากุระกำลังเดินอยู่บนทางเท้าท่ามกลางฝนเทกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่ร่างนั้นก้าวขาอย่างไร้เรี่ยวแรงราวกับพลังกำลังของเธอมันสลายไปกับสายฝนที่อาบชโลมทั้งร่าง

ชิซุยเดินออกไปนอกร้าน ประจวบเหมาะกับที่ร่างนั้นเดินผ่านมาพอดี เขาดึงแขนเล็กพาร่างบางเข้ามาในร้านอย่างรวดเร็ว ใช่แล้ว... เป็นเธอไม่ผิดจริงๆ ผู้หญิงผมสีนี้มีอยู่คนเดียวทั้งเมือง

“ซากุระ ทำไมเดินตากฝนแบบนี้ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”

ดวงตาสีมรกตเลื่อนขึ้นมามองคนตรงหน้าช้าๆ ใต้ดวงตาบอบช้ำเหมือนคนเพิ่งผ่านศึกน้ำตามาอย่างหนัก ทว่าน้ำฝนช่วยกลบหยาดน้ำตาบนใบหน้าของเธอจนแยกไม่ออก ริมฝีปากเล็กซีดเซียวสั่นระริกตามเสียงสะอื้นส่งให้หยดน้ำหยดติ๋งจากปลายคางมน

“เธอ... ร้องไห้ทำไม”

“มะ ไม่ได้ร้องสักหน่อย!” ซากุระยกมือปาดน้ำตาปอยๆ

แก้ตัวน้ำขุ่นๆ...

เด็กหนุ่มคิดในใจ ก่อนถอดเสื้อนอกของเขาออก ใช้มันคลุมร่างบางอย่างรวดเร็วเพราะหวังว่ามันจะช่วยให้เธออบอุ่นขึ้นอีกสักนิด “แล้วนี่จะไปไหน”

“ถามแปลกๆ กะ ก็กลับบ้านสิคะ” คนตัวเล็กพูดสวนปนเสียงสะอื้น

“งั้นเดี๋ยวฉันไปส่ง”

“มะ ไม่ต้องหรอกค่ะ บ้านระ รุ่นพี่อยู่คนละทางเลย”

“รู้ได้ไง?”

“..... ไม่รู้ค่ะ ฉันคะ คงพูดประโยคนี้จนติดไปแล้ว” ซากุระหัวเราะปนสะอื้น

 “....... เธอทะเลาะกับอิทาจิมาเหรอ

เมื่อถูกถามตรงจุด คนถูกถามถึงกับช้อนสายตามองคนถามด้วยสายตาหวาดระแวง ทำให้เขาพอเข้าใจได้ว่ามันคงเป็นเรื่องที่เจ้าตัวคงไม่อยากจะเล่าเท่าไหร่ หากเธอยังคงไม่สบายใจกับอะไรที่เพิ่งเจอมา เขาก็ไม่อยากซักถามต่อ เพราะนั่นจะทำให้เขากลายเป็นอีกคนที่ทำให้เธอลำบากใจเช่นเดียวกัน

“เปล่าค่ะ” คนตัวเล็กปฏิเสธเสียงแข็ง แม้สายตาเมื่อครู่จะให้คำตอบอีกฝ่ายไปแล้วก็ตาม

“มา ฉันไปส่งเธอที่บ้านดีกว่า เดี๋ยวจะไม่สบายเอา”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับเองได้”

“อย่าดื้อได้ไหม”

“ก็ฉัน... ไม่อยากให้ใครไปส่งแล้วนี่”

“.......เฮ้อ ให้ฉันส่งเถอะ”

....

ซาสึเกะคุง ฉันน่ะ ชอบซาสึเกะคุงนะ ชอบมาโดยตลอด ชอบมาตั้งแต่เด็ก มันอาจจะฟังดูปัญญาอ่อนนะ แต่ฉันคิดว่า... มันเรียกว่า รัก ได้เลยล่ะ และถ้ามีโอกาส... หากฉันมีโอกาส ฉันก็อยากให้ซาสึเกะคุงลองคบกับฉันดูสักครั้ง... กรุณาคบกันฉันด้วยเถอะจ้ะ

บทพูดเหล่านั้นที่เธอเตรียมการหน้ากระจกมาอย่างดี แต่เมื่อเวลานั้นมาถึง เธอกลับพูดได้แค่...

ซาสึเกะคุง ฉันน่ะ.... ชอบซาสึเกะคุงล่ะ!’

และเขาก็ตอบกลับมาอย่างที่เธอคิดไว้...

ซากุระ... เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้...

ฉะ ฉันรู้จ้ะ! ว่าซาสึเกะคุงไม่ได้คิดกับฉันมากไปกว่าเพื่อน ใช่ไหมล่ะ? เพราะฉะนั้นแล้ว.... ฉันแค่ อยากบอกเฉยๆ

งั้นเหรอ....?

อะ อื้อ!’

งั้นก็... ขอบคุณนะ

มันคงจะเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขา ที่วันๆหนึ่งโดยเฉพาะวันวาเลนไทน์จะมีผู้หญิงมาสารภาพรัก เพราะฉะนั้นมันก็ไม่แปลกอะไรที่เขาจะไม่ใส่ใจ ต่อให้ความรู้สึกของเธอมันจะยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ตาม แต่สำหรับเขาอาจเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น.... เธอจะหวังอะไรล่ะ

เธอไม่สามารถหวังอะไรได้อยู่แล้ว

แต่ในที่สุดเธอก็ได้พูดไปแล้ว.... ความรู้สึกที่เก็บไว้ในใจมาหลายปี

ในที่สุดก็พูดออกไปสักที

มันโล่งอกอย่างคิดไม่ถึง.... มันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอข้ามผ่านมาถึงจุดนี้ได้

....นั่นสินะ

....

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”

ซากุระพูดขึ้นในที่สุดหลังจากไม่พูดอะไรมาตลอดทั้งทาง ชิซุยได้แต่มองเธอด้วยความเป็นห่วง แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถมาส่งเธอถึงบ้านได้ก็นับว่าสบายใจขึ้นมาเปราะหนึ่งแล้วล่ะนะ

“เธออยู่คนเดียวเหรอ” เด็กหนุ่มพูดพลางมองสำรวจบ้านหลังเล็กที่มืดสนิท “พ่อแม่เธออยู่ไหน”

“อีกฟากเมืองค่ะ พวกเขาเช่าบ้านให้ฉันอยู่ใกล้โรงเรียน... ฉันขอตัวนะคะชิซุยซัง ขอบคุณที่มาส่งค่ะ”

 

เธอสารภาพกับเขาแบบนั้นเนี่ยนะ!?’

อืม

ซากุระ ทำไมเธอถึงได้โง่แบบนี้!’

ฉันพูดไปแบบนั้น ก็เพราะฉันไม่อยากหวังอะไรแล้วจริงๆนี่

ซากุระ...

อิโนะ ฉันกับเขาเป็นรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ถ้าฉันจะสมหวัง ฉันก็คงสมหวังไปแล้ว ฉันกับเขา.... คงเป็นได้มากสุดแค่เพื่อน ไม่มีทางเป็นได้มากกว่านั้นหรอก

ทำไมเธอถึงไม่ให้โอกาสตัวเองได้พิสูจน์ดูล่ะ ลองคบกับเขาดู...

ถ้าหากคบแล้วมันไปไม่รอดล่ะ เราจะยังเป็นเพื่อนกันได้อยู่ไหม

......

ถ้าเราไม่ได้คุยกัน ไม่ได้เจอกันเหมือนเดิม ฉันคงรับไม่ได้

......

ฉันรักเขามาก จนไม่อยากเอาความสัมพันธ์นั้นมาเสี่ยง

 

เธอทำใจได้แล้วจริงๆเหรอ

อื้อ... ยัยหมู แค่เขาคุยกับฉันเหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นก็ดีแล้วล่ะ

 

TRRRRR…

TRRRRR…

TRRRRR…

“อื้อ....”

ร่างบางคำรามในลำคอแห้งผาก มือควานหาโทรศัพท์ที่สั่นสะเทือนรบกวนเวลานอนของเธอ ก่อนยกหัวอันหนักอึ้งเพื่อดึงเปลือกตาขึ้นมองชื่อเจ้าของเบอร์โทรเข้า .... ยัยหมู

“ฮัล...โหล”

“(ยัยโหนก! ทำไมไม่มาโรงเรียน ฉันโทรหาเธอสิบกว่าสายแล้วนะ!)”

“อื้อ....”

โทรมาเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเพื่อนเพิ่งจะโทรมาสายแรกเองนะ

“(ทำไมเสียงเธอเป็น... นี่เธอไม่สบายเหรอ?)”

“อา...” ซากุระอ้าปากว่าจะพูด แต่ก็พบว่าเสียงตัวเองขาดหายไป รวมถึงร่างกายที่ร้อนรุ่มทำให้เธอรู้ได้ว่าการคาดเดาของเพื่อนนั้นถูกต้อง... สงสัยฝนวันก่อนคงทำพิษเธอเข้าให้ เธอบอกได้เลยว่าตัวเองไข้ขึ้นสูงโดยไม่ต้องวัด เจ็บคอ ปวดหัว ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด ....ชีวิตดีจริงๆซากุระ

“(เป็นอะไรมากไหมยัยโหนก)”

“แค่ไข้หวัดน่ะ ... ฝากบอกอาจารย์ด้วยแล้วกัน”

“(ได้ๆ ให้ฉันไปหาที่บ้านไหม)”

“ไม่ต้องหรอก.. นอนพัก...เดี๋ยวก็หาย”

“(แน่ใจนะ)”

“อื้อ...”

“(นี่ๆ เราไปเยี่ยมซากุระจังได้ไหม!)” เสียงของนารุโตะดังลอดเข้ามาในสาย

“(ไม่ได้ย่ะ!)”

“(แต่ซากุระจังเจอฉันอาจจะหายไข้ก็ได้น้า)”

“(เป็นหนักกว่าเดิมล่ะสิไม่ว่า!)”

ติ๊ด...

ซากุระหัวเราะเสียงพร่าพลางกดวางสายปล่อยให้ปลายสายเถียงกันต่อ พลางมองเพดานสีขาวสว่าง แสงอาทิตย์ส่องลอดผ้าม่านเข้ามาแยงตา แต่ร่างกายของเธอหนักเกินจะลุกไหว สงสัยเธอคงต้องนอนต่ออีกสักพักถึงจะมีแรง แล้วจากนั้นก็ค่อยออกไปซื้อยา ซื้อของกิน ....ตอนนี้แค่คิดว่าต้องเดินออกไปข้างนอกก็เหนื่อยแล้ว

ปกติเธอเป็นคนสุขภาพแข็งแรง เธอเล่นกีฬา พักผ่อนเพียงพอ เรียกได้ว่าเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าครั้งสุดท้ายที่เธอไม่สบายน่ะมันคือเมื่อไหร่ เธอมักไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองป่วย เพราะเธอจดจำประโยคหนึ่งในหนังสือชีวประวัติของแพทย์คนหนึ่งได้แม่น ... หากแพทย์จะรักษาคนป่วยให้หายได้อย่างไรหากปล่อยให้ตัวเองป่วย

แต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้เธอยังไม่ใช่แพทย์นี่ อนาคตเธอสอบติดหมอแล้วค่อยว่ากันอีกที

‘รุ่นพี่.... คงสมเพชฉันมากสินะคะ’

‘.......ซากุระ’

‘ทั้งหมดที่รุ่นพี่ทำ เพราะอย่างนี้ใช่ไหม!

‘ไม่ใช่....’

‘รุ่นพี่สงสารฉัน....’

‘.............’

‘รุ่นพี่แย่ที่สุด’

‘ซากุระ’

‘อย่าแตะต้องตัวฉัน รุ่นพี่ใจร้าย.... ใจร้ายมาก’

ร่างบางถอนหายใจแรงๆราวกับต้องการขับไล่เรื่องนั้นออกจากหัว

...นอนต่อดีกว่า...

เธอยังไม่อยากคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ...ยังไม่ใช่ตอนนี้

เธอยังไม่อยากคิดถึงเขา... ไม่ใช่ตอนนี้

ไม่อยากเห็นหน้าเขา

ไม่อยากได้ยินเสียงเขา

แต่ทุกอย่างกลับผุดอยู่ในหัวเธอ

มันอัดอั้นจนเธออยากแสบจมูก

เธอบอกตัวเองว่าจะไม่ร้องไห้ให้อุจิวะ

แต่แค่คิด... หยาดน้ำที่ไหลผ่านแก้มก็พิสูจน์แล้วว่าเธอทำไม่ได้

เธอร้องไห้เพราะพิษไข้ ซากุระ... เพราะพิษไข้

 





 

 

....มันไม่แปลกถ้าเธอจะโกรธ

ดวงตาสีนิลลึกลับกำลังจับจ้องไปยังหน้าต่างห้องนอนของบ้านหลังเล็ก ก่อนสมองสั่งการให้ขาก้าวเข้าไปอย่างระมัดระวัง แล้วหยุดอยู่หน้าประตู เกี่ยวแขวนบางอย่างไว้ที่ลูกบิด แล้วจึงถอยเท้าออกมาช้าๆเพื่อจ้องมองหน้าต่างบานเดิมอีกครั้ง ...หวนนึกถึงเรื่องราวในตอนนั้น

...ในวันนั้น....




 

หนึ่งปีก่อน...

อิทาจิกำลังเดินเล่น...

อารมณ์ไหนเจ้าตัวก็ยังไม่เข้าใจตนเอง เขาตื่นมาตอนดึก รู้สึกหิว... และพบว่าไม่มีอะไรในตู้เย็นเลยสักอย่าง แถมพรุ่งนี้ยังต้องทำอาหารอีก ไหนๆก็ไหนๆแล้วเขาจึงออกมาซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ขากลับกับบรรยากาศแสนสบาย ลมหนาวพัดอ่อนๆ ความเงียบสงบยามค่ำคืนทำให้เขาชะลอฝีเท้าลง ปล่อยให้ร่างเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งถึงถนนข้างแม่น้ำ... บางอย่างก็ทำให้เขาหยุดฝีเท้าลง เมื่อสายตาสะดุดเข้ากับเด็กสาวคนหนึ่ง ไกลออกไปเล็กน้อย... เขามั่นใจว่าเป็นผู้หญิงจากที่แสงจันทร์ส่องลงมาสะท้อนให้เห็นสีผมของเธอ...

สีชมพู...

เขาจำเธอได้ เธอคือเพื่อนของน้องชายเขานั่นเอง

....เธอมาทำอะไรที่นี่...ในเวลาแบบนี้

เขาพยายามหรี่ตาสังเกตร่างเล็กที่ยืนแน่นิ่งอยู่ตรงแม่น้ำที่ไหลเอื่อยเฉื่อย ดูเหมือนร่างนั้นไม่สังเกตเห็นเขา ร่างสูงค่อยๆก้าวขาต่ออย่างเชื่องช้า พลางสังเกตเห็นไหล่บางสั่นสะท้านไปกับเสียงสะอื้นที่พยายามข่มไว้ในลำคอ... เธอกำลังร้องไห้... มือหนึ่งกำบางอย่างเอาไว้แน่น ...ถุงขยะ... ถุงดำที่ใส่บางอย่างไว้

จู่ๆ ฝีเท้าเขาก็หยุดลงอีกครั้ง หยุดลงหลังต้นไม้ใหญ่ข้างถนน พอเหมาะกับที่ร่างของเขาโดยเงาของต้นไม้กลบพอดี... ไม่รู้ทำไม ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องใส่ใจ แต่เขากลับรอดูว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป

ร้องไห้...

...ร้องไห้

และร้องไห้

ไม่มีอะไรที่เธอทำนอกจากร้องไห้สะอึกสะอื้น แม้ว่าจะพยายามข่มเสียงนั้นไว้จนไหล่สั่นจนตัวโยน แต่เขาก็ยังดูออก เหมือนร่างนั้นจะพึมพำอะไรบางอย่าง... อะไรบางอย่างที่เขาพอจะเดาออก อะไรบางอย่างนั้นที่คงทำให้เธอเจ็บปวดมาก คงทำให้ผู้หญิงคนนี้ทรมาน อะไรบางอย่าง...

หลังจากจับตาดูอยู่นาน จู่ๆเด็กสาวก็ตะโกนอะไรบางอย่าง พร้อมขว้างถุงดำออกไปสุดแรง... ขว้างมันลงแม่น้ำ ปล่อยให้มันไหลไปตามกระแสน้ำ ก่อนที่เจ้าตัวจะก้มหน้าก้มตาวิ่งออกไปราวกับข่มใจทอดทิ้งมัน วิ่งออกไปโดยไม่สนอะไร วิ่งทั้งๆที่ยังร้องไห้ฟูมฟาย...

วิ่งจนหายลับตาเขาไป

จากนั้นเด็กหนุ่มทำอะไรต่อน่ะรึ...

...เขาออกวิ่ง

ไม่ได้วิ่งตามเด็กสาวคนนั้น แต่วิ่งตามกระแสน้ำ

ไม่รู้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ร่างสูงวิ่งเลาะตามแม่น้ำ สายตาจับจ้องมองถุงดำที่ลอยไปเรื่อยๆ มันค่อยๆลอยเข้ามาใกล้ แต่ยังคงไหลไปตามกระแสน้ำเช่นกัน... ขากางเกงของเขาเริ่มเปียก เขาวิ่งลงแม่น้ำไป ไม่สนว่าร่างท่อนล่างจะจมอยู่ในน้ำ เหยียดแขนออกไปสุดแขนและ...คว้าถุงนั้นมาได้สำเร็จ

....ได้ล่ะ!...

สิ่งแรกที่ทำหลังจากร่างขึ้นจากน้ำคือนั่งลงบนพรมหญ้าเขียวและแกะปากถุงอย่างรวดเร็ว... ที่จริงมันอาจจะเป็นอะไรก็ได้ อาจจะเป็นแค่ขยะ สิ่งปฏิกูล ซากศพ ฯลฯ... แต่เขารู้สึกว่าอะไรในถุงมันต้องเป็นสิ่งอื่นนอกจากนั้น

อะไรในถุงที่ทำให้คนๆหนึ่งร้องไห้ได้ขนาดนั้น...

ผ้าพันคอ... ผ้าพันคอสีน้ำเงินเข้ม มันคือผ้าพันคอที่ดูก็รู้ว่าถูกถักขึ้นมาอย่างไม่ช่ำชองชำนาญ มันลุ่ยเป็นบางจุด แถมยังมีการปักไหมพรมสีขาวเป็นตัวอักษรย่อสามตัวจากคำว่า ‘Happy Birthday’ และปักไหมพรมเป็นสัญลักษณ์คล้ายๆดอกซากุระ... เป็นดอกซากุระที่บูดๆเบี้ยวๆ – เป็นทุกอย่างที่ถูกถักถูกทำมาด้วยความตั้งใจ

กล่องขนม... กล่องขนมที่ถูกพับไว้หลายยี่ห้อ หลายยี่ห้อเป็นขนมที่มีรสไม่จัดมาก ไม่ใช่ขนมรสหวาน แต่เน้นไปทางรสเผ็ด... รสส่วนมากทำให้เขาฉุกนึกถึงคนๆหนึ่งขึ้น

ผ้าเช็ดหน้า... ผ้าเช็ดหน้าสีน้ำเงิน ผ้าผืนนี้เขาเคยเห็นมาก่อน เขารู้ดีว่าผ้าเช็ดหน้าผืนนี้เป็นของใคร

หนังสือ... หนังสือปกแข็งสีแดงเข้ม หน้าปกเหมือนเคยมีอะไรบางอย่างแปะอยู่ก่อนจะโดนฉีกดึงออกไปจนเหลือแต่คราบกาว โชคดีที่มันยังไม่เปียกน้ำ เพราะสภาพมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ค่อนข้างเก่า ราวกับถูกใช้งานมานาน... เมื่อเปิดดูก็พบว่าทุกหน้าถูกเขียนจนหมดเล่ม ไม่มีหน้าไหนว่าง ...ตัวหนังสือกลมมน ลายมือที่มาจากคนๆเดียว

เมื่ออ่านสิ่งที่เขียนอยู่ในหนังสือ สายตาของเขาก็หันกลับไปมองจุดที่เด็กสาวเคยยืนอยู่... ความรู้สึกบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในใจเมื่อนึกถึงประโยคที่ร่างเล็กพูดเมื่อครู่ก่อนที่จะโยนของเหล่านี้ลงในแม่น้ำ...

ลาก่อน ไอ้ของงี่เง่า!!’

......

แล้วเขาก็เก็บ ไอ้ของงี่เง่า นั่นมาโดยตลอด

เขารู้ดีว่าไม่ควร แต่เมื่อเขาได้มันมา เขาก็ทิ้งมันไม่ลง

เพราะมันเหมือนทิ้งความรู้สึกของเจ้าของด้วย

เขาทิ้งมันไม่ลงเช่นกัน

อิทาจิมองบานประตูที่ปิดสนิท มองถุงกระดาษที่แขวนอยู่ตรงลูกบิด .... เขาทำอย่างเดียวกันกับที่ ต้นไม้ต้นนั้นทำเมื่อหลายปีก่อน

เขารู้ว่าเธอโกรธ แต่ก็หวังว่าเธอจะไม่ปฏิเสธมัน

.....

..........

ก๊อก ก๊อก...

“ใครมาเอาป่านนี้นะ?”

.....

“ครับ... อ้าว?”

ไม่มีใคร...

เด็กหนุ่มยักไหล่ดึงบานประตูกลับ เสียงบางอย่างก็กระทบประตูทำให้ร่างสูงชะงัก ชะโงกหน้ามองอีกฝั่งของประตูก็พบถุงกระดาษสีน้ำตาลแขวนอยู่บนลูกบิด เมื่อเปิดดูในถุงก็พบยาจำนวนหนึ่ง ยาหลายชนิดซึ่งระบุสรรพคุณและปริมาณที่ต้องกินไว้ชัดเจน เขียนด้วยปากกาเมจิก ตัวหนังสือกลมมนดูน่าเอ็นดู

สิ่งนั้นทำให้เขาอดชะเง้อชะโงกมองหาเจ้าของถุงยาปริศนานี้ไม่ได้

แต่เมื่อมองซ้ายมองขวา... ก็ไม่พบอะไร

...พบแต่กระถางต้นไม้ของเจ้าของห้องที่อยู่ถัดไปสามห้อง

และเรือนผมสีชมพูที่โผล่พ้นมาจากใบไม้สีเขียวเพียงเล็กน้อย

อ๋อ...หรือกระถางต้นไม้จะเป็นคนให้?

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 14 : Z-Nonego: Section 13 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 768 , โพส : 26 , Rating : 31% / 16 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 26 : ความคิดเห็นที่ 303
ไรท์เจบี ไม่กลับมาอัพอิจจี้อีกหรอคะ รออยู่เสมอนะ ชอบมากๆเลย อย่างรู้พล็อตเรื่องที่วางไว้ว่าแบบไหน ปมปริศนาเยอะง่ะ
PS.  
Name : DutchMillz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DutchMillz [ IP : 180.180.129.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2561 / 03:15
# 25 : ความคิดเห็นที่ 301
ไมามาอัพต่อแล้วหรอ😢😭
Name : lmoda_2 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lmoda_2 [ IP : 182.232.12.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มกราคม 2561 / 09:55
# 24 : ความคิดเห็นที่ 296
มาอัพต่อนะค่ะ สนุกมากๆๆๆๆ
Name : sandara [ IP : 58.136.148.206 ]

วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 / 13:29
# 23 : ความคิดเห็นที่ 295
มาต่อนะค่ะค้างมาก
Name : โลลิค่อน [ IP : 103.26.22.217 ]

วันที่: 8 พฤษภาคม 2560 / 18:45
# 22 : ความคิดเห็นที่ 276
กลับมาอัพต่อเถิด ค้างมากมายคะ
Name : OO_กัส ซ่า!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OO_กัส ซ่า!! [ IP : 49.229.36.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2559 / 16:21
# 21 : ความคิดเห็นที่ 275
ไรท์มาอัพต่อเถอะนะคะ รอจนผมหงอกขึ้นแล้วนะคะ อยากอ่านจนจะลงแดงตายแล้วค่าาาา ไม่ว่านานแค่ไหนก็รอไรท์กลับมานะคะ^^
แต่ก็มาอัพซักตอนก็ยังดีะนะคะ อยากอ่านมากๆๆๆๆๆ
Name : Love Asuita < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Love Asuita [ IP : 1.46.138.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2559 / 12:37
# 20 : ความคิดเห็นที่ 272
อัพต่อนะคะ
Name : Yurina [ IP : 82.145.209.75 ]

วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:04
# 19 : ความคิดเห็นที่ 268
อัพต่อนะคะ
Name : sasora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sasora [ IP : 1.1.206.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤศจิกายน 2558 / 22:13
# 18 : ความคิดเห็นที่ 264
ไรท์กลับมา"อัพ"เถอะค่ะ รีดเดอร์คนนี้ชักกระตุก10รอบแล้ว55555 รออ่านนานแล้วน๊าาาา นี่มัน 3 เดือนแล้วนะไรท์รีบกลับมาอัพเถอะนะคะ
จะลงแดงตายแล้วค่าา ชอบฟิคเรื่องนี้จริงๆชอบคู่นี้ด้วยเป็นอะไรที่หายากมากคู่นี้ แล้วบังเอิญมาเจอเรื่องนี้ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆ สนุกฝุดๆ
ภาษาก็เข้าใจง่าย อ่านแล้วไม่งง ไรท์กลับมาอัพ ณ บัดนาว เลยนะคะ จะขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง กราบงามๆ
Name : Love Asuita [ IP : 1.47.235.58 ]

วันที่: 7 ตุลาคม 2558 / 15:40
# 17 : ความคิดเห็นที่ 263
มาต่อหน่อยค่ะ T_T
Name : pa-mai26845 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pa-mai26845 [ IP : 118.173.159.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2558 / 15:54
# 16 : ความคิดเห็นที่ 262
กำลังเลือดร้อนค่ะ โคตรอยากอ่านต่อ
Name : tuapuan'kuanaoy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tuapuan'kuanaoy [ IP : 171.4.148.118 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2558 / 16:44
# 15 : ความคิดเห็นที่ 260
ได้โปรดมาอัพต่อเร็วๆด้วยนะคะ เจบี คือใจจะขาดตายแล้วค่ะ สนุกมากกกกก
PS.  MPHKT
Name : Zeero Cacoki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zeero Cacoki [ IP : 158.108.209.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กันยายน 2558 / 16:22
# 14 : ความคิดเห็นที่ 257
เจบีมาอัพต่อเร็วๆนะค่ะจะลงเเดงตายแล้วค่ะ ดราม่าของแท้เลยค่ะ
Name : evelin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ evelin [ IP : 183.89.26.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2558 / 21:17
# 13 : ความคิดเห็นที่ 254
ต่อค่ะต่อ!! ยิ่งอ่านยิ่งอิน!!!!
Name : 1n2r3bl [ IP : 180.183.25.76 ]

วันที่: 9 สิงหาคม 2558 / 15:42
# 12 : ความคิดเห็นที่ 245
กรี๊ดดดดดด ไรท์เจบีรีบมาต่อเลยน๊า ฮืออออออ เราอินมากๆๆๆๆเราอยากอ่านต่อ เราจะลงเเดงละ5555 ชอบบบมากด้วย ชอบเจบีด้วยบอกตรงๆเลยงะ ติดตามฟิคทุกฟิคที่เจบีแต่ง ทั้งนามิลอว์นามิโซโลนามิคิด โอ้ยย สนุกมาก เราชอบเจบีแต่งมาก บรรยายก็สวย ปลื้มมากที่เจบีแต่งฟิคนารูโตะเพราะเราเป็นติ่งซากุระจัง! 555 เราชอบซากุระมากก เจบีเเต่งฟิคมาเยอะๆเลยนะ ไม่ว่าซากุระคู่กับใคร เราชอบหมด แอร้ยยยย อยากกรีดร้อง5555 สู้ๆนะคะ เราเป็นกำลังใจเเละติดตามรออ่านตลอดดด อัพเยอะๆถี่ๆเลยยิ่งดีนะคะ เราชอบ 5555 ชอบงะ ปลื้มงะ รีบๆมาอัพน๊าา//ทำตาวิ้งๆ รักเจบีนะคะัจุ้บบบบบบบบบบบบบบบบบบ (-3-) <3
Name : Elizabethzier < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Elizabethzier [ IP : 49.230.232.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กรกฎาคม 2558 / 00:28
# 11 : ความคิดเห็นที่ 244
มาอัพต่อเถอะนร๊าาาา

PS.   เมนหลักSASUSAKUและAllSakuนะ Fantasy .. love .. fiction & novel .. investigate & murder
Name : Yuri Yurina < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yuri Yurina [ IP : 202.137.132.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กรกฎาคม 2558 / 15:32
# 10 : ความคิดเห็นที่ 243
นึกว่าไลท์จะไม่กลับมาแต่งต่อซะแล้ว ตกใจแทบแย่!!! แต่ไลท์กลับมาแล้วดีใจมากกกกกกก
โอ๊ย!!ดราม่าจุงงง สงสารอิทจี้เค้าจุงงง รออ่านอยู่นะคะ^_^
Name : Love Asuita [ IP : 1.46.172.33 ]

วันที่: 28 มิถุนายน 2558 / 21:18
# 9 : ความคิดเห็นที่ 242
แต่งสนุกอ่ะ อยากอ่านนนนต่ออออ
Name : Candy [ IP : 125.27.223.229 ]

วันที่: 26 มิถุนายน 2558 / 22:47
# 8 : ความคิดเห็นที่ 241
โอ๊ยยยคิดถึงงงง
ชอบมากเลยอ่าา
ทำไมภาษาสวยย
ได้ขนาดนี้
Name : Xox [ IP : 171.96.176.81 ]

วันที่: 26 มิถุนายน 2558 / 17:23
# 7 : ความคิดเห็นที่ 240
ใครๆก็ว่ามันดราม่า แต่ทำไมเวลาเราอ่านตอนนี้แล้วรู้สึกว่า...
ลึกซึ้งดีนะ ความรู้สึกของซากุระที่เหมือนจะพยายามหนีความรู้สึกของตัวเองที่มีให้อีกคน
ส่วนอิทาจิก็ทำไปโดยไม่รู้ตัวที่ไปเก็บ"สิ่งนั้น"มา เหมือนบุพเพอาละวาดเลย อิอิ

PS.   เมนหลักSASUSAKUและAllSakuนะ Fantasy .. love .. fiction & novel .. investigate & murder
Name : Yuri Yurina < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yuri Yurina [ IP : 115.84.119.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2558 / 08:10
# 6 : ความคิดเห็นที่ 239
สนุกมากๆค่ะ ฟินอ่ะ ชอบบบบบ มาอัพนะคะ สู้ๆนะคะ
Name : mhai [ IP : 125.26.50.131 ]

วันที่: 26 มิถุนายน 2558 / 01:06
# 5 : ความคิดเห็นที่ 233
โอ้ยย น้ำตาไหลพราก ทำไมคู่นี้มันน่ารักลึกซึ้งขนาดนี้ อีกฝ่ายรู้ว่าอีกฝ่ายทำอะไรให้ ใส่ใจในรายละเอียด มาม่าสุดๆ ดีกันไวๆน๊า ให้อภัยอิจจี้นะนู๋กุ เฮียแกน่ารักขนาดนี้ อยากให้เจบีมาอัพอาทิตย์ละตอนจังเลย เดือนละตอนใจจะขาด T^T "
Name : DutchMillz [ IP : 124.120.112.14 ]

วันที่: 21 มิถุนายน 2558 / 15:54
# 4 : ความคิดเห็นที่ 232
ในที่สุดก็อัพ น้ำตาไหลพราก ฟินนนน มาอัพอีกน้าดีกับพังพอนเหอะ
PS.  hot heart and cool heart never solve anything
Name : chrysalis_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chrysalis_devil [ IP : 58.136.181.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2558 / 02:26
# 3 : ความคิดเห็นที่ 231
ดราม่ามาทันทีเลยค่ะ...รู้สึกเศร้ายังไงไม่รู้ToT
PS.  น้ำเงิน Darkblue AO(อะโอะ) 파란색(พารันแซ็ก) 深蓝色(shēnlánsè) ถึงเขียนอ่านต่างกันแต่ก็มีความหมายเหมือนกัน
Name : ooODarkblueOoo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ooODarkblueOoo [ IP : 49.230.64.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มิถุนายน 2558 / 19:52
# 2 : ความคิดเห็นที่ 230
รอตอนต่อไปนะคะะะ หนูกุอย่าโกดอิจจี้เลยนะะะะ><
Name : E'Vvan [ IP : 124.120.131.251 ]

วันที่: 20 มิถุนายน 2558 / 17:29
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android