คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

{naruto}: Zenana Nonego...★

ตอนที่ 15 : Z-Nonego: Section 14


     อัพเดท 8 ต.ค. 61
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: นารูโตะ, ซากุระ, อิทาจิ, naruto, sakura, uchiha, itachi, itasaku, sasusaku
ผู้แต่ง : jb-imchz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jb-imchz
My.iD: https://my.dek-d.com/jb-immature
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 33 Overall : 8,256
337 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 179 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 15 : Z-Nonego: Section 14 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 249 , โพส : 18 , Rating : 3% / 35 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Section 14

ฉันไม่ชอบกินเผ็ด ไม่ชอบเลย...

แต่ถึงกระนั้นความบ้าบอเพ้อฝันของฉันก็ยังยุยงให้ซื้อขนมพวกนั้นมากิน

มันไม่อร่อยเลย มันเผ็ด ฉันกินเผ็ดไม่ได้...

แต่ฉันก็นึกถึงเวลาที่เขากินมัน เขาชอบของพวกนี้ เขาบอกว่ามันอร่อย

แต่เขาไม่ชอบรสหวาน เขาไม่คิดจะแตะขนมที่ฉันบอกว่าอร่อย...

มันเหมือนกับที่เขาไม่ชอบฉันหรือเปล่านะ

 

เธอจะไม่ใจอ่อนเด็ดขาด

....เตือนตัวเองครั้งที่ 20


ถึงเธอจะรู้ว่าเขาเป็นคนแขวนยากับเบนโตะไว้ให้เมื่อวันก่อน

เธอก็จะไม่ใจอ่อน .... บอกตัวเองครั้งที่ 21

...หรือบางทีเธอควรฟังข้อแก้ตัวเขาสักนิด?


ไม่! ไม่มีทาง! เขาสงสารเธอ!


อย่างน้อยเขาก็น่าจะโทรมาสักหน่อย

แต่เขาจะโทรมาทำไมถ้ารู้อยู่ว่าเธอจะไม่รับ!

เลิกคิดถึงเขาแล้วไปโรงเรียนซะ!


จิตใจสองด้านของเธอกำลังถกเถียงกันในใจ เส้นทางเดินเท้ามาโรงเรียนดูไกลกว่าที่เธอคิดไว้ เธอไม่เคยรู้สึกมันไกลและเงียบเหงาอย่างนี้ มันเงียบเหงาอย่างนี้มาหลายวัน นับตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้น...

นั่นเพราะเธอชินกับการมีเขาเดินอยู่ข้างๆไงล่ะ..

...เงียบนะซากุระ!

จิตของเธอเริ่มแบ่งเป็นสองฝักสองฝ่ายทุกครั้งที่เธอหมกมุ่น เธอให้ตัวของเธอเป็นคนช่วยคิดอีกแรง ถึงนั่นจะทำให้เธอแอบสติแตกกับความคิดของตัวเองบางครั้งก็ตาม

ว่าแต่เขามีหนังสือของเธอได้ไง

...เธอทิ้งมันลงแม่น้ำไปในคืนนั้น

เว้นเสียแต่เขาจะว่ายน้ำอยู่พอดีอ่ะนะ ซึ่งเป็นไปไม่ได้

เขาเห็นเธอเหรอ หรือเขาอยู่ริมน้ำแล้วบังเอิญเก็บได้พอดี

เธอไม่เข้าใจเขาสักนิด เขาดีกับเธอทำไมกัน

เขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่

สงสาร? สมเพช? เขาสนใจอะไรกัน

เขาหายไปหลายวันแล้วตั้งแต่วันนั้น ไม่มีการติดต่อ ไม่มีการโทรหา ไม่มีแม้แต่ข้อความ ไม่มีการมาเจอหน้า จริงๆมันก็สมควรหรอกที่เธอจะไม่อภัยให้เขา เพราะนอกจากเขาจะผิดแล้วเขายังไม่พยายามติดต่อเธอเลย เว้นเสียแต่มันยังมีอย่างหนึ่งที่เขายังคงทำให้เธอตลอดนี่สิ...

...นั่นทำให้เธอกำลังจะใจอ่อน

“ซากุระ!!

“หะ หา อะไรอิโนะ”

“ฉันเรียกตั้งหลายรอบแล้วนะ”

ซากุระไม่รู้ว่าปล่อยให้ตัวเองเหม่อลอยในภวังค์ความคิดอยู่นานแค่ไหน รู้ตัวอีกทีเธอก็นั่งเท้าคางอยู่ที่โต๊ะเรียนของตนนานจนข้อศอกเธอชาไปหมด นี่เธอเรียนมาถึงคาบไหนแล้วเนี่ย ....นี่มันพักเที่ยงแล้วเหรอ... ดวงตาสีใบไม้ช้อนตามองเพื่อนสาวที่ยืนเท้าเอวอยู่ข้างหน้า “โทษที”

ผ่านไปกี่วันแล้วนะที่เธอไม่ได้เจอหน้าเขา...

ก็ดีแล้วนี่ เธอดูน่าตลกสำหรับเขานะ

“ฉันเห็นเธอเหม่อตลอดตั้งแต่เช้าแล้วนะ แล้วเธอก็เหม่ออย่างนี้มาตั้งหลายวันแล้วด้วย”

“ฉัน....คิดอะไรไปเรื่อยน่ะ”

“นั่นแน่ คิดถึงรุ่นพี่อยู่ล่ะสิ”

“..........”

เมื่อเห็นเพื่อนมีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาอารมณ์อิโนะเปลี่ยนตามไปด้วย “ยัยโหนก... มีอะไรหรือเปล่า”

“อ่อ... เปล่าๆ”

“แน่ใจนะ”

“อื้อ”

“ซากุระ” เสียงเรียกของซาสึเกะดังขึ้นพร้อมๆกับกล่องข้าวที่ถูกห่อด้วยผ้าสีน้ำเงินเข้มที่ซากุระคุ้นตาดีถูกวางลงบนโต๊ะ มันคือกล่องข้าวที่อิทาจิมักทำมาให้เธอเป็นประจำ... เพราะฉะนั้นไม่ต้องเดาว่าซาสึเกะจะพูดว่าอะไร “...อิทาจิฝากมาให้น่ะ”

ต่อสายตาคนเกือบทั้งชั้น เธอจะพูดอะไรได้นอกจาก “... ขอบคุณจ้ะ”

ซาสึเกะพยักหน้ารับคำเล็กน้อย ก่อนเดินออกไปนอกห้องโดยมีซุยเงสึกับจูโกะยืนรออยู่ข้างนอก

อิโนะตบโต๊ะตื่นเต้นราวกับนักสืบไขคดีกระจ่าง...เธอทำอย่างนี้ทุกวันตั้งแต่เห็นซาสึเกะเอากล่องข้าวมาส่ง “เมื่อก่อนฉันแปลกใจนะที่เธอไม่เอาเบนโตะมาสักครั้ง”

“แต่ตอนนี้เห็นชัดแจ้งแจ่มแจ๋วเลยล่ะ” เท็นเท็นรีบนำทัพเสริม

“..........”

ซากุระแกะห่อผ้าออกช้าๆ เปิดกล่องข้าวดูเมนูหน้าตาน่าทานฝีมือเขาเหมือนทุกครั้ง ครั้งนี้เป็นข้าวปั้นหน้าโปรดของเธอ.... แน่นอนมันหน้าตาน่ากินจนเธอปฏิเสธไม่ลงเหมือนทุกครั้ง ทิ้งก็คงทิ้งไม่ลงเหมือนทุกที เพราะเธอรู้สึกเหลือเกินว่ามัน... ทำมาจากใจ

ทำมาจากใจเหมือนทุกครั้ง เหมือนทุกวัน

ทำไมเขายังทำเบนโตะมาให้เธอ ทั้งๆที่เธอบอกเขาไปแล้วว่าอย่ามายุ่งกับเธอ เขาคิดอะไรของเขาอยู่กันแน่...

เขาหายหน้าไป แต่นี่คือสิ่งหนึ่งที่เขายังคงทำอยู่ เขายังคงฝากซาสึเกะเอาเบนโตะมาให้เธอทุกวัน ...นี่เขาห่วงว่าเธอจะไม่มีข้าวกินหรือไง เงินเธอก็มีน่ะให้ตายสิ

“น่ากินจัง! รุ่นพี่นี่สุดยอด เขาทำเองจริงๆเหรอ!” เท็นเท็นถึงกับอ้าปากหวอด้วยดวงตาเป็นประกายทุกครั้งที่เห็น อึ้งทึ่งในฝีมือการทำอาหารของคนทำเบนโตะ... มันดูน่าทานกว่าแม่เธอทำเสียอีก!

“อืม”

“น่าอิจฉาเธอชะมัด!” อิโนะตบหลังเพื่อนดังป๊าบ

“ขอชิมหน่อยสิ วันนี้ก็ดูน่ากินอีกแล้วอ่ะ!

“เอาสิ”

ซากุระตอบง่ายๆ ก้มมองโทรศัพท์ของตน... เขาไม่โทรหรือส่งข้อความมา แต่กลับยังปฏิบัติกับเธอเหมือนเดิม ถ้าอย่างนี้ตอนนี้เขาจะอยู่ที่ห้องสมุดหรือเปล่านะ เขาจะนั่งกินข้าวคนเดียวเหรอ... บางทีเธอควรจะไป...

ไม่ อย่าใจอ่อนสิซากุระ...

...เธอไม่เข้าใจเขาเลยจริงๆ...

“นี่อิโนะ... วันนี้ไปเที่ยวกันไหม”

นั่นทำเอาอิโนะเบิกตาค้างอ้าปากหวอด้วยความตกใจสุดฤทธิ์จนข้าวปั้นแทบหลุดจากปาก เพราะนี่เป็นประโยคที่หาได้ยากที่จะหลุดจากปากของฮารุโนะ ซากุระ เด็กบ้าเรียน! เท็นเท็นเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ทั้งสองต่างประหลาดใจกับคำชวนที่ดูปกติธรรมดา... และแน่ล่ะมีหรือพวกเธอจะปฏิเสธ เด็กเรียนอุตส่าห์ชวนเลยนะ!

“ดะ ได้สิ!! เธอจะไปไหนล่ะ”

“พวกเธอไปไหนฉันก็ไปนั่นแหละ”

“จริงสิ ไปดูนารุโตะกับซาสึเกะคืนนี้ดีกว่า ดีไหมๆ!

“ได้นะ แล้วระหว่างนั้นเราจะไปไหนกันล่ะ”

“ห้าง! ไปห้างนะๆ ฉันอยากดูชุดว่ายน้ำอ่ะ!” อิโนะเสนอทันที “ฉันกำลังอยากได้บิกินี่ใหม่พอดี เธอว่าเอาสีอะไรดี ม่วงหรือฟ้า”

“ฉันว่าฟ้า....”

สาวๆเริ่มสนทนากันเรื่องแฟชั่น โดยมีซากุระร่วมออกความเห็นด้วย เพื่อนเป็นอย่างหนึ่งที่ทำให้เธอคลายเครียดได้ เมื่อไหร่ที่อยู่กับอิโนะ นารุโตะ หรือคนอื่นๆ มันก็มักจะมีเรื่องหรือบทสนทนาที่ทำให้เธอหัวเราะและลืมเรื่องหนักหัวไปได้เสมอ ถึงเธอจะไม่ชอบการเดินห้าง แต่ถ้าไปกับเพื่อนบ้างก็โอเค...

“นี่ซากุระ! เธอก็ต้องซื้อชุดว่ายน้ำแล้วนะ เพราะพวกเราจะไปทะเลกัน!

“อ๋อ... เอาสิ”

บางทีออกไปใช้เงินบ้างก็ดีเหมือนกันนะ... จะได้ลืมเรื่องบ้าๆนี่ไปบ้าง

“ต้องซื้อนะยะ ถึงเธอจะใส่ชุดว่ายน้ำตอนเด็กได้เพราะหน่มน้มไม่โตขึ้นก็เถอะ”

“เดี๋ยวเถอะ ยัยหมู!!

 

 

 

อุจิวะ อิทาจิมองโทรศัพท์ตัวเองเป็นรอบที่....

รอบที่เท่าไหร่ของวันก็นับไม่ได้แล้วล่ะ

เขารู้แต่ว่าสายตาเขาชำเลืองลงมามองเจ้าเครื่องสื่อสารที่นอนแน่นิ่งบนโต๊ะ เฉลี่ยไม่ต่ำว่าสองครั้งต่อนาที สลับกับมองนาฬิกาบนผนัง มองเข็มวินาทีกระดิกไปเรื่อยๆ เหมือนเวลามันช่างผ่านไปช้าเสียเหลือเกิน

ที่จริงเขารู้ว่าเขาสมควรโทรหาเธอ และอธิบาย แต่จริงๆมันก็อธิบายอะไรไม่ได้มาก เพราะเขาก็ผิดจริง

ร่างสูงล้มตัวลงนอนบนเตียง ถอนหายใจหนักๆ

พลางหวนนึกถึงคืนที่เขาช่วยซาสึเกะแบกแอมป์ไปที่ร้าน...

ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันกลับล่ะ

อิทาจิลาน้องทันทีที่วางข้าวของลงในร้าน เขาไม่ชอบร้านแนวนี้สักเท่าไหร่ มันค่อนข้าง...อโคจร

อืม ซาสึเกะรับคำสั้นๆ

อ้าว ซากุระจังไม่มาเหรออิโนะ เสียงของนารุโตะดังขึ้นข้างหลังของเขา อิทาจิหันไปมองก็พบเด็กหนุ่มผมทองกำลังยืนสนทนาอยู่กับเด็กสาวสีผมคล้ายกัน สิ่งที่ทำให้เขาสนใจไม่ใช่เสียงที่ดังกว่าใครเพื่อน แต่เป็นชื่อของเธอมากกว่า

ฉันชวนแล้วนะ แต่ยัยนั่นชอบยื่นข้อเสนอแปลกๆแบบนั้นนี่นา!’

หืม... อย่าบอกนะว่าซากุระจังจะชวนเธอไปผ่าศพกบไรงี้น่ะ

แย่กว่านั้นอีก! พิพิธภัณฑ์ศพเลยละ!’

เห? มีด้วยเหรอ

มี แต่ชื่อเต็มมันเรียกว่าอะไรไม่รู้ ที่เป็นพิพิธภัณฑ์ของโรงพยาบาลอ่ะ

อ๋อ พอนึกออกแล้ว ...โธ่อิโนะ เธอก็น่าจะไปเป็นเพื่อนซากุระจังหน่อย!’

นายก็ไปเองสิยะ!’

ไม่เอาอ่ะ น่ากลัวจะตาย!’

ก็... นั่นล่ะนะสาเหตุที่เขาพาเธอไปที่นั่น เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องสถานที่อยู่แล้ว เขาสนใจเรื่องที่ว่าเขาไปกับใครมากกว่า ...ถ้าไปกับคนที่เขาอยากไปด้วย ไปที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ

อิทาจิลุกขึ้นนั่งอีกรอบ... จ้องมือถือตัวเองอีกรอบ... ถอนหายใจอีกรอบ... มองนาฬิกาอีกรอบ...

เมื่อตอนเย็นเขาเห็นเธอเดินออกจากโรงเรียนไปกับกลุ่มเพื่อนผู้หญิง เดาว่าคงไปเที่ยวกัน และคงไม่วายไปจบที่ร้านที่น้องชายของเขาไปเล่นดนตรี

...ป่านนี้จะถึงบ้านหรือยังนะ?

 

 

 

มันเป็นวันที่เหน็ดเหนื่อยยิ่งกว่าการซ้อมยูโดสิบชั่วโมงเสียอีก

...พวกหล่อนไปเอาพลังมาจากไหนกันเยอะแยะนะ

ซากุระคิดกับตัวเองระหว่างทางเดินกลับบ้านของตน เธอรู้สึกเหนื่อย เพลีย และหิว

หลังเลิกเรียนพวกเธอพากันไปเดินห้างอยู่นานหลายชั่วโมง เสียเวลาไปราวๆสองชั่วโมงกับการเลือกชุดว่ายน้ำ ครึ่งชั่วโมงสำหรับชุดว่ายน้ำของซากุระ และอีกสองชั่วโมงกับชุดว่ายน้ำที่อิโนะคิดว่าเซ็กซี่-มีเสน่ห์-และเหมาะกับเธอที่สุด แน่นอนว่ามันเป็นการเลือกที่ละเอียดยิบยิ่งอะไรดี ทั้งราคา คุณภาพ เนื้อผ้า ฯลฯ ... ซึ่งพวกเธอต้องดูเป็นรายชุดอยู่ไม่น้อยกว่าสิบกว่าชุด คัดจนเหลือสองชุด แล้วก็หาชุดที่ชิงชนะเลิศก่อนไปจ่ายเงิน

หลังจากนั้นพวกสาวพลังเหลือก็ไปต่อกันที่ร้านบาร์เล็กๆที่ซาสึเกะและนารุโตะไปเล่นดนตรี ที่นั่นแน่นขนัดไปด้วยเด็กนักเรียนหญิงในชุดไปรเวทแสนสวยที่ใส่มาดึงดูดความสนใจจากซาสึเกะเต็มที่ ร้านกลายเป็นสถานที่แออัดเกินไปสำหรับเธอ เสียงวี้ดว้าย กลิ่นเหล้าและบุหรี่ทำให้เธอหายใจไม่ออก

จะกลับแล้วเหรอยัยโหนก เพิ่งมาถึงเองนะ

อื้อ ฉันนึกได้ว่ามีการบ้านน่ะ ฝากบอกสองคนนั้นด้วยนะ

ขี้อ้าง... แต่ก็เอาเถอะ ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบที่แบบนี้ กลับดีๆแล้วกัน

ฉะนั้นหลังจากฟังพวกเขาบรรเลงเพลงอยู่ได้เพลงสองเพลงเธอก็ขอตัวลากลับเสียก่อน

บรรยากาศรอบด้านมันวังเวงและเงียบเหงาเหลือเกิน... ทำไมเธอถึงไม่เคยสังเกตว่ามันเปลี่ยวขนาดนี้นะ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเธอก็กลับเส้นนี้ทุกวัน เธอยังไม่รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ

เป็นเพราะเขา

ภาพของเขาแล่นเข้ามาทุกครั้งที่เธอไปที่ไหนหรือทำอะไร... เธอเดินมาโรงเรียนก็รู้สึกว่าทางมันไกล รู้สึกว่ากระเป๋ามันหนัก รู้สึกว่าโบที่คอมันเบี้ยว... เธอกินกลางวันในห้องเรียน รู้สึกอยากกลับไปนั่งกินในห้องสมุดทุกครั้ง คิดถึงบทสนทนาที่เขาและเธอมีร่วมกัน อาหารที่เขาทำมันรสชาติอร่อยเหมือนเดิม แต่เธอกลับไม่รู้สึกว่ามันอร่อย....และเมื่อเธอกลับบ้าน ก็เหมือนได้ยินเสียงเขาบอกให้ล็อคประตูหน้าต่างให้ดี รู้สึกถึงความเป็นห่วงในน้ำเสียงนั้น พอไม่มีเขาอยู่ใกล้ตัว เธอรู้สึกไม่ปลอดภัย

นี่เขาทำบ้าอะไรกับหัวใจของเธอ

ใช้เวลาเพียงไม่นานซากุระก็กลับมาถึงบ้าน ร่างบางถอนใจดังออกมาอย่างแผ่วเบา พลางพาร่างอันอ่อนเพลียไปทิ้งถ่วงลงบนโซฟา มันเหนื่อยจนเธออยากหลับตรงนี้ ไม่อยากอาบน้ำ ไม่อยากเดินขึ้นบันได เธอไม่รู้ว่าเหนื่อยกายหรือใจมากกว่ากัน รับรู้แค่ตอนนี้มันล้าทั้งสองอย่าง

แต่แล้วบางอย่างก็ทำให้เธอเอะใจ...

....ข้าวของบางอย่างไม่ได้อยู่ที่เดิม

เธอไม่ใช่คนเจ้าระเบียบ แต่ไม่ใช่ว่าเธอจะจำไม่ได้ว่าจัดห้องไว้อย่างไร

...หรือว่าจะ...

ดวงตากลมจ้องมองเพดาน ลางสังหรณ์บอกว่าบางอย่างมันต้องใช่อย่างที่เธอคิด อย่างที่เธอกลัว ...เพราะบางอย่างมันผิดปกติไป

ร่างบางหยัดตัวขึ้นจากโซฟา ขาทั้งสองค่อยๆก้าวไปทีละน้อย ก้าวให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขั้นบันไดที่เคยก้าวขึ้นได้อย่างสบายๆ บัดนี้กลับรู้สึกว่ามันช่างชันและไกลซะเหลือเกิน จนในที่สุดก็มาถึงหน้าประตูห้องนอน มือเล็กจับลูกบิดพร้อมกับอาการหายใจไม่ทั่วท้อง แต่ก็กลั้นใจดันบานประตูเข้าไป...

ไม่จริงน่า...

ลมหนาวพัดกระทบผิว สิ่งแรกที่เห็นคือหน้าต่างเปิดกว้างและสภาพห้องถูกรื้อกระจัดกระจาย นั่นทำให้เธอเข่าอ่อนปล่อยร่างตัวเองนั่งลงบนพื้น ตามด้วยความตื่นตระหนกแทบขาดสติเมื่อพบว่าในบ้านเต็มไปด้วยร่องรอยการรื้อทำลาย ร่องรอยของคนที่พยายามรื้อหาของมีค่าทุกซอกทุกมุมของห้อง

เธอรู้ว่าบ้านหลังนี้ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป

ฉันจะทำยังไงดี จะทำยังไงดี

เธอกลัวไปหมด ไม่รู้ว่ายังมีใครอยู่ในบ้านไหม ร่างกายเธอสั่นเทา หัวใจเธอเต้นแรง มือสั่นระริกควานหาโทรศัพท์มาถือไว้แน่น เธอบอกตัวเองว่าเธอต้องโทรแจ้งตำรวจ เธอควรกดเบอร์โทรศัพท์หาตำรวจ แต่เบอร์ที่เธอกดระรัวลงไปกลับไม่ใช่เบอร์ตำรวจ... หัวใจเธอเต้นแทบระเบิดจากอกด้วยความหวาดกลัวระหว่างรอปลายสายรับสาย

ขอบคุณสวรรค์ที่ปลายสายรับโทรศัพท์แทบในทันที

“รุ่นพี่!!

“(ซากุระ? เกิดอะไรขึ้น มีอะไรหรือเปล่า)”

“ฉัน...ฉันว่าบ้านฉัน... ฉัน...”

เธอไม่ได้ยินเสียงเขามานาน แค่ไม่กี่วันกลับนานเหมือนตลอดกาล เสียงของเขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอีกครั้ง อย่างน้อยก็มากพอที่จะทำให้เธออัดอั้นกลั้นน้ำตาแห่งความกลัวไว้ได้

“บะ บ้าน...บ้านฉันเละปะ ไปหมด...ฉันทำอะไรไม่ถูก ฉันกลัวไปหมด ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี ระรุ่นพี่อยู่ไหน รุ่นพี่มาหาฉันที มาที่นี่ได้ไหม มะ มาที่นี่ที...”

“(ฉันจะไปเดี๋ยวนี้.... ซากุระ ออกมาอยู่ข้างนอกก่อน ไม่ต้องกลัวนะ)”

“หะ ห้ามวางสายนะ” ซากุระพยุงร่างตัวเองลุกขึ้น ขาเธอสั่นพั่บๆ แต่ก็พยายามเดินลงบันไดมาให้เร็วที่สุด ขณะได้ยินเสียงปลายสายซือแซ่ดไปหมด ทั้งเสียงฝีเท้า เสียงปิดประตู เสียงลมหายใจของเขา ...บ่งบอกว่าเขากำลังรีบ รีบมาหาเธอ 

“(ไม่วางสาย ไม่ต้องกลัวนะ)” เขาพูดแทรกลมหายใจหอบหนักขณะกำลังวิ่ง

“.........”

ซากุระเงียบลงขณะปล่อยร่างตัวเองนั่งลงกับพื้น แผ่นหลังบางชิดติดรั้วนอกบ้านให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาอีกหน่อย บริเวณด้านนอกมันมืดไปหมดทำให้เธอรู้สึกเสียขวัญไม่ต่างจากในตัวบ้าน ดวงหน้าหวานซุกใบหน้าลงกับหัวเข่า แขนหนึ่งกอดเข่าทั้งสองของตัวเองไว้แน่น ขณะอีกข้างถือโทรศัพท์แนบข้างหูตลอดเวลา ฟังเสียงฝีเท้าและลมหายใจของเขา

“(ยังอยู่หรือเปล่าซากุระ)” ปลายสายรีบถามเมื่อเห็นว่าอีกฝั่งเงียบเสียงไป

“อือ....”

“(ฉันกำลังไป)”

“รุ่นพี่คะ เรื่องนั้นน่ะ”

“(เรื่องนั้นไว้ก่อน เธอ...)”

“ไม่ค่ะ ฉันไม่เข้าใจ” ซากุระหลับตาแน่น ตัดเสียงรอบตัวออกและจดจ่อฟังแค่เสียงจากปลายสายเท่านั้น “ฉันไม่เข้าใจ... รุ่นพี่คิดอะไรอยู่”

“(........)”

“ฉันไม่เข้าใจเลยว่ารุ่นพี่คิดอะไรอยู่” เด็กสาวย้ำประโยคนั้นอีกรอบ “...ไม่เข้าใจเลยจริงๆ”

“(.....เธอไม่เข้าใจอะไรล่ะ)”

“ทุกอย่าง”

“(.........)”

“.........”

“(ซากุระ ถ้าเธอไม่เข้าใจทุกอย่าง......)”

จากนั้นปลายสายก็เงียบไป

เงียบ...

และเงียบ....

จนกระทั่งมือหนาอุ่นของใครบางคนสัมผัสที่ไหล่ของเธอเบาๆ ดึงเสียงรอบด้านกลับมาอีกครั้ง เธอได้ยินเสียงลมหายใจหอบหนักหน่วง และเสียงนั้นไม่ใช่จากปลายสายอีกต่อไป... นั่นส่งผลให้ซากุระลดโทรศัพท์ลงช้าๆ และเงยหน้าขึ้นมาเผชิญหน้ากับ....อิทาจิ

“ถามมาสิ ฉันมีเวลาตอบให้เธอทุกอย่างนั่นล่ะ”







......

เจบีหายสาบสูญไปนานเลยเนอะ ยังมีใครตามอยู่เปล่าน้า ><

ขอโทษน้าาาา เรียนจบแล้วเนี่ยป.ตรี55555555555

ใครอ่านอยู่แสดงตัวหน่อยนะ เก๊าก๋อโต๊ดT^T



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 15 : Z-Nonego: Section 14 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 249 , โพส : 18 , Rating : 3% / 35 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 18 : ความคิดเห็นที่ 336
ไรท์กลับมาแต่งต่อแล้วใช่มายยยยยย อ่านตั้งแต่ 58 ละ คิดว่าไรท์จะหายไปเลยนะเนี้ย
Name : davinqi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ davinqi [ IP : 103.1.31.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2562 / 23:25
# 17 : ความคิดเห็นที่ 322
แงงงไรท์มาอัพแล้ว หายไปนานม้ากกก ตั้งแต่เรามอ6จนตอนนี้ปี3แล้ว คิดถึ๊งง
Name : Richa-K < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Richa-K [ IP : 171.98.39.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2561 / 08:16
# 16 : ความคิดเห็นที่ 321
เชียร์อิทาจิหนักมาก
Name : tktakaru < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tktakaru [ IP : 124.121.197.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2561 / 13:04
# 15 : ความคิดเห็นที่ 320
เย้มาแล้วววววว อิอิ อิทาจิเชียมาก
Name : tktakaru < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tktakaru [ IP : 124.121.197.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2561 / 13:03
# 14 : ความคิดเห็นที่ 319
แทบกรี้ดแตกคาบ้านเลยค่ะ5555 คิดถึงไรท์มากเลยย
Name : CRAZYFROG_DIBII < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CRAZYFROG_DIBII [ IP : 171.6.251.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2561 / 13:41
# 13 : ความคิดเห็นที่ 318
โง้ยยย พึ่งเห็นเรื่องนี้ น่ารักมากกก อิจจี้ รีบมาต่อนะะะ สู้ๆค่าา
Name : _Kibz_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _Kibz_ [ IP : 124.121.88.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2561 / 21:16
# 12 : ความคิดเห็นที่ 317
ยังอยู่ค้าา///ชอบคูนี้มากๆๆ
Name : chompoosudza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chompoosudza [ IP : 114.109.106.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2561 / 07:03
# 11 : ความคิดเห็นที่ 316
โว้ยยย นี่ฉันตามจนฉันเรียบจบทำงาน เธอก็come back แทบจะกราบงามๆ คิดถึงเว้ย คือรักคู่นี้มาก โปรดกลับมาอัพอีกเยอะๆให้เราอ่านทีplease.~
PS.  hot heart and cool heart never solve anything
Name : chrysalis_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chrysalis_devil [ IP : 58.8.243.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 23:36
# 10 : ความคิดเห็นที่ 315
กลับมาแล้ว อย่าหายไปอีกนะ รอออ ชอบมาก ชอบวิธีเขียนมากละมุนจริงๆ
Name : miff77 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ miff77 [ IP : 1.10.146.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 15:53
# 9 : ความคิดเห็นที่ 314
เย้ไรท์กลับมาแล้ววว ส่วนฉันก็ลืมเนื้อเรื่องไปหมดแล้ววววT T
กลับไปอ่านใหม่อีกรอบ
Name : OO_กัส ซ่า!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OO_กัส ซ่า!! [ IP : 223.207.243.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 15:16
# 8 : ความคิดเห็นที่ 313
ฮรือ สมการรอคอยมากๆเลยค่ะ ถึงจะหายไปนานก็ตาม
PS.  
Name : กิมจิสีชมพู < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กิมจิสีชมพู [ IP : 223.205.233.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 12:32
# 7 : ความคิดเห็นที่ 312
ถึงแม้จะหายไปนาน​ วิธีการเขียนก็ยังคงละมุนละไมเหมือนเดิม
PS.   เมนหลักSSและAllSakuนะ... รักป๋ากิล(สุดเกรียน)ที่สุดเรยยยยย ปล. อดีตก็คืออดีต เข้าใจ๊???
Name : Yuri Yurina (=w=) SSCX < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yuri Yurina (=w=) SSCX [ IP : 103.1.30.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 08:25
# 6 : ความคิดเห็นที่ 311
จุดพลุฉลอง~~~ ในที่สุดก็กลับมา​ นึกว่าจะโดนเทแล้ว​ ยินดีด้วยนะคะกับบัณฑิตใหม่​ แบบนี้จะกลับมาอัพแบบปกติมั้ยน้า​ เหมือนเมื่อก่อน
PS.   เมนหลักSSและAllSakuนะ... รักป๋ากิล(สุดเกรียน)ที่สุดเรยยยยย ปล. อดีตก็คืออดีต เข้าใจ๊???
Name : Yuri Yurina (=w=) SSCX < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yuri Yurina (=w=) SSCX [ IP : 103.1.30.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 08:24
# 5 : ความคิดเห็นที่ 310
กลับมาแล้วไรต์ คิดถึงจังเลย...หายไปส่ะนานเชียว เราเกือบลืมเนื้อเรื่องเลยอ่ะ อย่าหายไปนานขนาดนี้อีกนะ
.
.
.
สู้ๆนะคะ
Name : ชางฟางลีเลียน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชางฟางลีเลียน [ IP : 184.22.27.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 08:17
# 4 : ความคิดเห็นที่ 309
ผ่านมานานแล้ว//ไรท์มาแล้วดีใจจจจ
Name : 岭飞 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 岭飞 [ IP : 1.20.194.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 07:57
# 3 : ความคิดเห็นที่ 308
หูยยยยยย ยัยกุทำบุญวัดไหนเนี่ยยยยย เขินแทนสุดๆๆๆ
Name : Madison sanya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Madison sanya [ IP : 125.27.46.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 07:48
# 2 : ความคิดเห็นที่ 307
ขยี้ตาตัวเองหลายๆรอบ มองแล้วมองอีก เจบีซัง!!!!!!!!กรี้ดดดดดดดดในทุีสุดคุณก็มา แงงงงงงง//รอจนถอดใจแล้วนะคะรู้ไหม ดีใจสุดๆเลยที่เจบีกลับ

พี่อิทจี้!!!!โอ้ยยยยยยยละมุนนุ่มลิ้นมาก ไม่รู้อะไรก็ถามพี่เขาสิค่ะน้องกุ พรี้เขาเต็มใจบอก งื้อแพ้ทางผู้ชายแบบนี้!
PS.  ซานาโร่!!!!
Name : Bada bada < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bada bada [ IP : 122.155.45.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 07:21
# 1 : ความคิดเห็นที่ 306
ขออีกค่ะ ไรท์ๆๆๆ
Name : ceing-เจิง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ceing-เจิง [ IP : 223.205.229.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 04:29
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android