คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

{naruto}: Zenana Nonego...★

ตอนที่ 2 : Z-Nonego: Section 1


     อัพเดท 13 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: นารูโตะ, ซากุระ, อิทาจิ, naruto, sakura, uchiha, itachi, itasaku, sasusaku
ผู้แต่ง : jb-imchz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jb-imchz
My.iD: https://my.dek-d.com/jb-immature
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 33 Overall : 8,256
337 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 179 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 2 : Z-Nonego: Section 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1244 , โพส : 21 , Rating : 42% / 12 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Section 1




วันนี้จะเป็นวันแรก... และพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันแรก วันมะรืนก็จะเป็นวันแรก วันต่อๆไปก็จะเป็นวันแรก

ฉันบอกตัวเองอย่างนั้นเสมอ เพื่อผลักดันให้ตัวเองตั้งใจที่จะพยายามอย่างที่สุด ในการลืมและลบ.

ฉันเลือกจะเก็บแต่ความทรงจำดีๆที่เรามีร่วมกัน... เพราะฉันไม่ใช่แค่ผู้คลั่งไคล้เหมือนนักเรียนหญิงคนอื่น

ฉันคือคนหนึ่งที่เคยใกล้ชิดเขามากกว่าทุกคน และนั่นล่ะที่ทำให้ฉันถลำลึกเข้าไปเรื่อยๆโดยไม่รู้ตัว

วันนั้น... มันเป็นวันที่ฝนตกหนัก ทั้งๆที่ฉันมักจะดูพยากรณ์อากาศเป็นประจำ แต่กลับลืมพกร่มไปโรงเรียน

ฉันกำลังตัดสินใจที่จะวิ่งฝ่าฝน เพราะไม่อยากกลับเย็นไปมากกว่านี้ แต่แล้วเขาก็ปรากฏตัวขึ้น ข้างๆฉัน

มันเหมือนกับฝันไป ฉันอยากตบหน้าตัวเองเดี๋ยวนั้น ทว่าสายตาของเขามันสาปฉันเป็นหิน... ฉันพูดไม่ออก

เขาพูดก่อน... ฉันจำประโยคนั้นได้ดี... “ไปด้วยกันไหม?” เขาดึงร่มสีน้ำเงินเข้มออกมาจากกระเป๋า

ในตอนนั้นฉันไม่ลังเลเลยที่จะพยักหน้าให้เขา ช่วงเวลาที่เราอยู่ใต้ร่มคันเดียวกัน.. ฉันอยากหยุดเวลาเอาไว้

ฉันใช้เวลาทุกวินาที ทุกฝีเท้าย่างก้าว... ให้เหมือนเดินกับเขาเป็นวันๆ แท้จริง... เราเดินด้วยกันครู่เดียว

มันเป็นครึ่งชั่วโมงที่คุ้มค่า ทำให้ฉันมีความสุขและยิ้มไปได้หลายวันเหมือนคนบ้า... ซึ่งฉันก็ว่าฉันบ้าจริงๆ

แล้วดูนี่สิ... ฉันเพิ่งเขียนไปว่ามันจะเป็นวันแรกที่ฉันจะตัดใจ แต่ฉันก็ยังจำได้ทุกรายละเอียด

ถึงเป็นความทรงจำที่มีความสุข... ฉันกำลังยิ้ม แต่ทำไมน้ำตาถึงกำลังไหลไปพร้อมๆกัน? มันน่าสงสัย...

วันนี้จะเป็นวันแรกที่ฉันจะเริ่มต้น... ฉันบอกตัวเองอย่างนี้ทุกวัน

และวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ฉันมีน้ำตา... ฉันบอกตัวเองอย่างนี้ทุกวันเช่นกัน

...ขอให้วันนี้มีแต่ความสุข

 




 

“ให้ตายสิ... ฉันใกล้จะบ้ากับเรื่องนี้แล้วนะ” ฮารุโนะ ซากุระ บ่นอุบขณะสายตาไม่ละจากหน้ากระดาษที่เต็มไปด้วยตัวอักษรน่าปวดหัวที่สุดในชีวิตของคนอ่าน แน่นอนล่ะใครจะสามารถเข้าใจกลไกของมนุษย์ได้ในวันเดียว... หรืออันที่จริง นี่ก็สิบแปดวันแล้วที่เธอตั้งใจอ่านหนังสือบ้าๆนี่อย่างจริงจัง แต่ก็ไม่เห็นจะเข้าใจมันเลยสักน้อย!

ทั้งๆที่ตอนพักเที่ยง เวลาแบบนี้ ห้องสมุดตอนนี้... ไม่มีคน มันเป็นเวลาเหมาะมากที่จะอ่านหนังสือได้อย่างลื่นไหล หรืออาจเพราะท้องของเธอร้องครางเบาๆโหยหาอาหารกลางวันที่ยังไม่เข้าปากมาเลยสักนิด ... ก็วันนี้เธอลืมซื้อติดกระเป๋ามานี่ เพราะตื่นสายมาโรงเรียนก็จวนเจียนจะสายอีก... วันนี้ก็ชวดมื้อกลางวันไปละกันซากุระ

“เฮ้ย! ฉันยังพูดไม่จบเลย นั่นนายจะรีบไปไหน!” เสียงแว้ดของประธานสาวดังขึ้นนอกอาคาร ซาบาคุโนะ เทมาริแน่นอนไม่มีใครที่ไหน ซากุระจดจำเสียงของรุ่นพี่คนนี้ได้ดี ผู้หญิงที่เต็มไปด้วยอุดมการณ์... อย่างท่วมท้นล้นเหลือ นี่ดีนะที่เธอรักษาให้ตัวเองอยู่ในกฎเกือบหมดจด

โรงเรียนนี้วุ่นวายจนต้องมีประธานโหดๆสักคนไว้คอยกำราบเด็กนักเรียนนอกรีต พวกชอบแหกกฎ พวกชอบทะเลาะวิวาท พวกพูดปาก... เยอะแยะยั้วเยี้ยไปหมดจนสาธยายไม่ถูก เอาเป็นว่าดีแล้วที่มีประธานนักเรียนเป็นผู้หญิง เพราะเธอสนับสนุนให้เพศเดียวกันเป็นใหญ่ พิสูจน์ว่าผู้หญิงก็ไม่ได้อ่อนแอ... ด้วยความรู้สึกน่ะ

สี่ห้าคนมั้งที่เป็นคณะกรรมการนักเรียน... เธอเองก็ไม่ค่อยได้สนใจเรื่องนั้นเท่าไหร่ แต่ถ้าถามว่าเธออยากเป็นไหม... ไม่เลย แค่นี้ก็วุ่นวายจะตายอยู่แล้ว!

“ยัยโหนก!” เสียงเพื่อนสาวดังขึ้นหน้าประตู ปรากฏร่างเด็กสาวผมสีบลอน์ดอ่อน เพื่อนสาวจอมแสบขาเม้าท์ประจำวงนั่นเอง... เรื่องข่าววงนอกวงในยกให้เธอคนนี้ได้เลย แม่หล่อนรู้ทุกเรื่องไม่ว่าจริงหรือเท็จ ...นี่ชมเลยล่ะ

“อะไรล่ะ?”

“ไปกินข้าวเที่ยงกัน” อิโนะชูกล่องข้าวเชิญชวน ด้านหลังตามมาด้วยเด็กหนุ่มสองคนและเด็กสาวผมสีนิลหนึ่งคน - อุซึมากิ นารูโตะ... ฮิวงะ ฮินาตะ... และอุจิวะ ซาสึเกะ... ซากุระตวัดสายตามองรวดเดียวก็รู้ว่ามีใครบ้าง “วันนี้เราจะเปลี่ยนบรรยากาศไปกินกันข้างนอก!

“แค่ข้าวกลางวันเนี่ยนะ... ฉันไม่หิวอ่ะ”

“โธ่ไม่เอาน่า อย่าบอกนะว่าเธอลดความอ้วน”

“อา ใช่... ฉันน้ำหนักขึ้น”

“เห? ไม่จริงน่า เธอดูผอมลงตั้งเยอะ”

“ย่ะ แต่น้ำหนักฉันขึ้น... พวกเธอไปกินกันเถอะ ฉันยังอ่านไม่เสร็จเลย”

“เอางั้นเหรอ?”

“อืม”

“...โอเค เอางั้นก็ได้” อิโนะยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ “งั้นไปกันเถอะ”

“เจอกันที่ห้องเรียนนะซากุระจัง” ฮินาตะยิ้มส่งท้ายอย่างสุภาพ

“เจอกันน้าซากุระจัง!” นารูโตะโบกมือลาด้วยรอยยิ้มฉีกกว้าง ก่อนที่ทั้งสี่จะเดินออกไป ทำให้ห้องสมุดลายเป็นสถานที่สงบเงียบอีกครั้ง ทิ้งบรรยากาศวังเวงไว้เบื้องหลัง ดวงตาสีมรกตจับจ้องไปที่ประตูที่เพิ่งปิดลงราวกับครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะกลับมาที่หนังสือของตนอีกครั้ง... แต่...

โครก... คราก...

“โอ๊ย... เจ้าท้องบ้า” สุดท้ายก็ยอมละสายตาจากหนังสือ เปลี่ยนเป็นฟุบหน้าหนุนมันแทน กลิ่นของกระดาษไม่ได้ช่วยให้เธอง่วงนอนเลยถ้าท้องยังคงทุบกลองระงมอยู่แบบนี้

โรงเรียนนี้มันไกลเกินจะเดินทางไหว แถมเธอโตพอที่จะย้ายออกมาอยู่คนเดียว ฉะนั้นเธอจึงได้บ้าน... ใช่ บ้านเช่าหลังเล็กๆที่เช่าในราคาถูก เนื่องจากพ่อแม่ของเธอรู้จักมักจี่กับเจ้าของบ้าน สนิทสนมกันพอควร เขาจึงยินดีที่จะปล่อยเช่าในราคาขั้นต่ำ ซึ่งก็ดี... แต่ก็ไม่ดีในเชิงความปลอดภัย

ความปลอดภัยของหัวขโมยนะ... เพราะถ้ามีโจรหน้าไหนมันกล้าบุกบ้านเธอ รับรองว่าโดนเธอสอยเละแน่

เอาแต่คิดเรื่องอะไรเรื่อยเปื่อย... พักสายตาบ้างน่าจะดี

ซากุระหลับตาลง ให้ความเงียบชวนกล่อมให้หลับ งีบสักนิดเพื่อให้สมองปลอดโปร่งขึ้นอีกนิด แล้วค่อยกลับมาต่อสู้กับร่างกายมนุษย์ที่น่าปวดหัวอีกรอบ...

“อ่านอะไรของเธอน่ะ?”

“??... ซาสึเกะคุง?”

“ไม่ไปกินข้าวหรือไง”

“อะอ่อ... จ้ะ ฉันไม่ค่อยหิว”

“งั้นเหรอ...”

“แล้วซาสึเกะคุงล่ะ ไม่ไปกินข้าวเหรอ?”

“ฉันไม่ค่อยหิว”

โครก... คราก...

“...บ้าจริง” ซากุระหยัดหัวจากหนังสือ เปลี่ยนท่านั่งตัวตรง นวดคลึงขมับตัวเองอย่างหงุดหงิด... หิวก็หิว แถมหัวก็ยังวกกลับมาคิดเรื่องบ้าๆนี่อีก ทั้งๆที่เธอยังไม่ทันได้คิดถึงเรื่องพรรคนั้นแล้วแท้ๆ... ผีห่าซาตานตัวไหนมันไปขุดขึ้นมาจากบ่อกันละนี่!... เอาเข้าไปสิซากุระ!

นั่นหนังสือ Physiology หรือเปล่า

เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหน้าในขณะที่เด็กสาวเอาแต่ก่นด่าจิตทรยศของตัวเอง ปรากฏร่างสูงของเด็กหนุ่มปีสามไว้ผมสีนิลยาวรวบมัดต่ำไว้ด้านหลัง ใบหน้านิ่งที่คล้ายไปทางเย็นชาตามสภาวะอารมณ์ เครื่องหน้าที่คล้ายคลึงกับเพื่อนร่วมห้องของเธอ อุจิวะ ซาสึเกะ... อุจิวะ อิทาจิ

“อ่ะ อ๋อ.. ใช่ค่ะ รุ่นพี่จะอ่านหรือเปล่าคะ?”

ซากุระรีบปิดหนังสือยื่นส่งมันให้เขาทันทีตามประสาคนขี้เกรงใจ มันเป็นหนังสือเรียนของชั้นปีที่สาม นั่นเป็นเหตุผลที่เธอไม่ค่อยเข้าใจมันสักเท่าไหร่

“ก็ไม่เชิง... พอดีพรุ่งนี้มีสอบน่ะ”

อุจิวะ อิทาจิเป็นอดีตประธานนักเรียน เป็นพี่ชายของอุจิวะ ซาสึเกะ... เป็นคนที่เธอเห็นมาตั้งแต่ม.ต้นแต่ไม่เคยได้ทักหรือทำความรู้จักจริงๆจังๆ พูดได้ว่ารู้จักเพียงแค่หน้าตาเท่านั้น... ซาสึเกะเคยพูดให้ฟังอยู่บ้างว่าเขาเป็นผู้ชายที่แทบจะเก่งไปทุกอย่างหรือทุกเรื่อง ไม่รู้ว่าตอนนั้นมีเจตนาจะประชดหรือเปล่า... แต่ดูท่าเขาจะเก่งจริงๆ ด้วยผลการเรียนอยู่อันดับต้นๆไม่มีตกจากกระดาษหน้าแรกบนบอร์ด นั่นก็ยืนยันแล้ว

“เธอจะอ่านหรือเปล่า?” เสียงรุ่นพี่ดึงเด็กสาวกลับสู่โลกความจริงอีกครั้ง เขาทำท่าจะยื่นมันกลับมาให้เธอ เพียงแต่ซากุระรีบยกมือห้ามซะก่อน

“อ๋อไม่เป็นไรค่ะ! เดี๋ยวฉันหาอีกเล่มได้”

“ห้องสมุดมีเล่มนี้เล่มเดียวน่ะ”

“อ้าว...เหรอคะ”

“...พรุ่งนี้ฉันเอามาไว้ที่นี่ละกันถ้าเธอจะอ่าน”

“...ค่ะ”

“....”

ซากุระรู้สึกว่าพูดไม่ออกตอบไม่ถูกด้วยความที่ว่าเขาเป็นพี่ชายของเขา ทำให้เธออดคิดถึงเขาไม่ได้ การเลือกที่จะหลุบตาต่ำเพื่อละการเผชิญหน้าใบหน้าที่คล้ายคลึงกันแบบนั้นในตอนนี้น่าจะดีกว่า... ทั้งที่ปกติเธอเป็นคนพูดเก่งพอควรอยู่หรอกนะ แต่ ณ ตอนนี้เธอกลับไม่รู้จะพูดอะไรดีซะงั้น

เอานี่

 “...อ้ะ!

จู่ๆ บางอย่างก็ถูกโยนมาตรงหน้าเล่นเอาเจ้าตัวเกือบรับไว้แทบไม่ทัน ก่อนจะเห็นว่ามันเป็นขนมปังไส้ถั่วแดงจึงรีบเงยหน้าขึ้นไปมองเขา ก็เห็นเพียงแผ่นหลังกว้างหันให้เธอขณะเจ้าของร่างสูงกำลังเดินไปทางประตู

“เดี๋ยวสิรุ่นพี่!

เขาโบกมือลาโดยไม่หันกลับมามอง “ฉันต้องไปเรียนแล้ว ไม่มีเวลากินน่ะ”

“ตะ แต่ว่า...”

“อีกอย่างเสียงท้องของเธอร้องดังมากนะ”

!!!

กะ กรี๊ดดดดด! อายค่ะอาย!!

 






 

“นี่พี่... ดึกป่านนี้ ออกไปไหนน่ะ?”

เสียงของน้องชายทำให้ผู้เป็นพี่ชะงักฝีเท้าเล็กน้อยเพื่อหันไปตอบคนด้านหลัง น้องชายผู้มีใบหน้าคมเข้มโทนเย็นชาไม่ต่างจากผู้พี่ แถมด้วยอุปนิสัยที่คล้ายคลึงกัน ทำให้พวกเขาเข้ากันได้ดีแทบไม่มีเรื่องทะเลาะกันให้หนักใจแม้ว่าจะอยู่คอนโดฯกันเพียงสองคนพี่น้อง

“ซื้อสีน่ะ” ผู้พี่ตอบ

“...แล้วทำไมพี่ไม่ซื้อมาทีเดียวทั้งแพ็ค”

“บางสีก็ไม่ได้ใช้นี่ ซื้อแต่สีที่จะใช้ก็พอแล้ว”

“งั้นเหรอ... งั้นฝากซื้อของหน่อยสิ”

“เอาอะไรล่ะ”

“สายกีตาร์”

“...ซาสึเกะ นั่นต้องไปซื้อที่ร้านเครื่องสายนะ”

“ก็มันยังไม่ปิดไม่ใช่เหรอ?”

“... โอเค เดี๋ยวแวะซื้อให้แล้วกัน”

 

ท้องฟ้าที่มืดและว่างเปล่า...แม้จะมีเมฆครึ้มและฝนตกหนักราวคนโศกเศร้าระทมทุกข์ แต่ชายหนุ่มก็ยังเดินถือร่มคันสีหม่นเดินผ่าฝนไปอย่างเชื่องช้าราวกับไม่ทุกข์ร้อนกับสภาพอากาศ ฝนตกหนักแบบนี้ทำให้เส้นทางปลอดคนไปโดยปริยาย ใครกันจะอยากลุยฝนออกมาในเวลาป่านนี้... กระนั้นสายตาของเขาเหลียวมองสนามเด็กเล่นอยู่พักใหญ่ขณะเดินผ่านมันไป จนกระทั่งทิ้งมันไว้เบื้องหลัง...

...อีกแล้ว

 




 

 

“ซากุระ ช่วยเอาแฟ้มนี่ไปให้ซาสึเกะหน่อยสิ”

คาคาชิ อาจารย์ประจำชั้นพูดพร้อมยื่นแฟ้มสีดำให้นักเรียนขณะกำลังจะเดินไปสอนอีกห้องหนึ่ง นักเรียนของเขาหน้าถอดสีเล็กน้อยแต่ก็ยอมรับแฟ้มมาตามประสาเด็กดี นั่นทำให้ครูพลอยยิ้มและโบกมือลาก่อนออกเดินไปตามทางเดินอีกครั้ง ทิ้งให้เด็กสาวมองตามอย่างขุ่นเคืองใจเล็กน้อย

“อาจารย์นะ... ทั้งที่รู้แท้ๆเลย” บ่นอุบแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากทำตามคำสั่งเบื้องบน จึงเดินไปทำตามบัญชาอาจารย์โดยดี

“เฮ้ย! ฉันยังลอกไม่เสร็จเลย!

“เดี๋ยวๆๆ ขอฉันลอกก่อน นายเขียนไปตั้งเยอะแล้วนี่หว่า!

“ไม่ได้ๆ ขอฉันก่อน!

ซากุระเดินกลับเข้ามาในห้องเรียนที่วุ่นวายอีกครั้ง เริ่มปรากฏการณ์ลอกการบ้านระดับชาติ ซึ่งเป็นเรื่องปกติมากสำหรับเด็กห้องนี้ ห้อง 1-C เป็นห้องที่เด็กส่วนมาก ขยันลอกไม่ขยันเรียน ในขณะที่ห้องอื่นขยันเรียนไม่ขยันลอก มีความบ้าบิ่นในตัวเอง ความคิดมักบ้าระห่ำพากันรั่วทั้งกอง รักเล่นมากกว่าเรียน เล่นเป็นหลักพักเป็นรองเรียนเป็นสองรองสุดท้าย

“ซากุระ! เธอทำการบ้านเคมีเสร็จหรือยัง!?

“หา... อ้อ ทำเสร็จแล้ว”

“ส่งมาแต่โดยดียัยโหนก!” อิโนะรีบปรี่เข้ามายื่นมือจ่อหน้าเพื่อนสาวราวกับกลัวคนอื่นมาแก่งแย่ง ซึ่งแน่นอน เพื่อนร่วมห้องคนอื่นๆหันมองตาเป็นมันวาวราวกับเจอขุมทรัพย์ล้ำค่าเข้าเสียแล้ว “เร็วสิ ส่งมาๆๆ!

“... รู้แล้วๆ”

ซากุระหยิบสมุดให้กระเป๋าส่งให้เพื่อนช้าๆ

“ได้ล่ะ!” นารูโตะฉวยไปถือซะแล้ว

“นารูโตะ! เอามานี่เลยนะ นั่นของฉัน!

“ไม่! ตอนนี้มันเป็นของฉันแล้ว!

“ส่งมานี่เลยนะเฟ้ย!” โจจิกระโจนเข้าใส่นารูโตะ

“ไม่มีทาง! ย้ากกก!

“นั่นของฉันน้า!

...อันที่จริงของฉันต่างหาก... ซากุระเถียงเซ็งๆ

เด็กสาวเดินไปท่โต๊ะของเด็กหนุ่มผมสีนิล อุจิวะ ซาสึเกะนั่งเท้าคางเสตามองออกไปข้างนอก... เขาคงทำการบ้านพวกนั้นเสร็จแล้ว และเป็นต้นฉบับให้เพื่อนในห้องแน่นอน ฉะนั้นคาบนี้เขาจึงว่าง... เพราะอาจารย์ไม่เข้าสอน แถมคาบหน้าก็ต้องส่งการบ้านเคมีอีก

“ซาสึเกะคุง”

“?”

“...ครูคาคาชิฝากมาจ้ะ”

ซากุระยื่นแฟ้มส่งต่อให้ซาสึเกะ เขามองแฟ้มอย่างพินิจอยู่สักครู่ ก่อนนึกได้ว่ามันเป็นงานที่ครูขี้เกียจอย่างคาคาชิฝากทำต่อ จึงรับมาอย่างหน่ายเซ็ง

“ขอบใจ”

“ส่งมานี่ เฮ้ย!!

“วะ ว้าย!

เด็กสาวเผลอร้องเมื่อเพื่อนจอมแสบถอยมาชนเข้าข้างหลังเธออย่างจังจนเซล้มไปข้างหน้า แล้วข้างหน้าของเธอก็ดันเป็นซาสึเกะเนี่ยสิ! แถมเขายังรับเธอไว้ได้อย่างพอดิบพอดีอีก... อาจไม่ถึงขั้นใกล้ชิดขนาดจุมพิตกันได้ แต่ก็ใกล้พอที่จะทำให้ซากุระเผลอสบตาเขาอย่างจริงๆจังๆอีกรอบ... เวรแล้วซากุระ

“อะ เอ่อ... ขอโทษที” เด็กสาวพูดเสียงเบาปานกระซิบ

“...” ขณะอีกฝ่ายเป็นใบ้ไม่รู้จะพูดอะไร ในเมื่อมือทั้งสองเขาจับแขนเธออยู่แบบนี้ หน้าก็ใกล้จนสาบานได้เลยว่าถ้ากินนัตโตะมาอีกฝ่ายต้องได้กลิ่นแน่ อีกอย่าง... บทแบบนี้เขาจะพูดอะไรได้?

“นารูโตะ! นายเนี่ยนะ!” ซากุระรีบดีดตัวออกพร้อมเขกหัวเพื่อนตัวแสบของเธออย่างโมโห “อยากตายเรอะ!

“โอ๊ย! เจ็บนะซากุระจัง!

“ฮ่า! ฉันได้ละ!!” อิโนะฉวยคว้าสมุดมาไว้ในมือจนได้

“เฮ้ย! เดี๋ยวสิอิโนะ!

“ไม่! เสียใจด้วยนะนารูโตะ นายพลาดแล้ว!

“นารูโตะ!

“เดี๋ยวสิซากุระจัง! ขอฉันลอกการบ้านก่อนน้า! อิโนะ! ขอหน่อยยย!!

“ฉันไม่ให้หรอกย่ะ!

“เฮ้อ... น่ารำคาญเป็นบ้า” เสียงชิกามารุบ่นพึมพำขณะพยายามข่มตาหลับงีบในห้องที่แวนชุลมุนวุ่นวาย

 




 

...............

จบไปสั้นๆกับตอนแรกนะคะ เป็นยังไงกันบ้าง ไหนเม้นยาวๆสิ ^^ /เอิ่มผิด

เจบีเร่งแต่งสุดๆแล้ว เพราะเดี๋ยวต้องชะแว้บหายไปแก้งานนิยายที่จะตีพิมพ์ถึงวันอาทิตย์

ฉะนั้นอดใจรอกันหน่อยนะคะ ดองบ้างอยู่ในสายเลือดเป็นเรื่องธรรมดาของนักแต่ง /แถ

ขอบคุณที่อ่านและติดตามค่ะ รักจังจุ๊บ ฮ่าๆๆ ชอบไม่ชอบบอกได้นะคะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 2 : Z-Nonego: Section 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1244 , โพส : 21 , Rating : 42% / 12 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 21 : ความคิดเห็นที่ 283
สนุกมากค่ะ
Name : โลลิค่อน [ IP : 103.26.22.222 ]

วันที่: 8 พฤษภาคม 2560 / 16:07
# 20 : ความคิดเห็นที่ 175
สะหนุกค่ะ!!!!>
Name : Thi Ppaphone Soulyavong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Thi Ppaphone Soulyavong [ IP : 115.84.116.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:43
# 19 : ความคิดเห็นที่ 136
ลอกเป็นหลัก พักเป็นรอง เรียนเป็นสอง รองสุดท้าย ฮ่าๆๆๆๆๆ คิดไงเนี่ย ว่ะฮ่าาาาา
PS.  ทำไมฉันนั้นถึงได้ คำตอบ...เพราะฉัน-ยัง-มี-เทอ
Name : kamihi midori < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kamihi midori [ IP : 49.230.186.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2557 / 17:38
# 18 : ความคิดเห็นที่ 103
เกิดอะไรขึ้น ซากุระกับเกะ ?? ลุ้นๆ 
PS.  ? อะไร
Name : Chocolate < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chocolate [ IP : 171.5.196.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2557 / 14:51
# 17 : ความคิดเห็นที่ 89
สงสารกุอ่ะที่ต้องตัดใจจากเกะ สู้ๆนะ
PS.  บางทีฉันก็แอบหวังว่าแกจะสำนึก
Name : Zeero Cacoki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zeero Cacoki [ IP : 101.51.197.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มีนาคม 2557 / 00:41
# 16 : ความคิดเห็นที่ 84
เกะ กะ อิจจี้ เลือกใครดี!!
PS.  \"Since I met you, \'We\' has become more magical than \'you\' or \'I\' .
Name : R_rainnie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ R_rainnie [ IP : 118.174.96.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:42
# 15 : ความคิดเห็นที่ 77
ซากุระจะเก่งไปไหนนนo[ ]O เล่นอ่านฟีชิกโอเลยยย
เหมือนว่าอดีตของแต่ละคนนี้มันทำให้เราเมื่ออ่านแล้วคิดตามไปด้วยเล้ยย
อดีตที่กุชอบหลบหน้าเกะนี้มันเป็นยังไงหนอออ
Name : ned1991 [ IP : 202.137.132.22 ]

วันที่: 4 มกราคม 2557 / 08:09
# 14 : ความคิดเห็นที่ 57
คาคาชิคุงรู้ว่าซากุระชอบซาสึเกะสินะ!!!!!!!!!
Name : กิ่ง [ IP : 115.67.134.15 ]

วันที่: 2 ตุลาคม 2556 / 07:06
# 13 : ความคิดเห็นที่ 52
อ่านไปก็ลุ้นไปกับความรู้สึกของซากุระ  อดีตที่ปิดบังกับซาซึเกะคืออะไร แล้วโมเม้นของอิทาซากุก็ชวนให้หลงรักมาก
ไรเตอร์แต่งเก่งมากๆเลยคะ ภาษาง่ายๆแต่ก็ทำให้คนอ่านรู้สึกไปกับตัวละครได้ สุดยอดจิงๆคะ เป็นกำลังใจให้นะค้าา
PS.  ใกล้ตัว ไกลหัวใจ
Name : Babyzfah < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Babyzfah [ IP : 202.28.249.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2556 / 18:48
# 12 : ความคิดเห็นที่ 48
ชอบมากคะไรเตอร์ อ่านไปก็ุลุ้นตลอดเวลาเลยว่าซากุระจะทำยังไง ภาพซาซึเกะที่มันติดตาลบยังไงก็ยากอยู่ ยิ่งมีอิทาจิอีกคน โอ้ยย ลุ้นคะลุ้น เป็นเราเลือกไม่ถูกนะคะเนี้ย 555
Name : chocoholic [ IP : 202.28.27.2 ]

วันที่: 28 กรกฎาคม 2556 / 17:22
# 11 : ความคิดเห็นที่ 45
สนุกมากคร่าาา บรรยายเรื่องน่าตืดตามฝุดๆ ชอบๆๆๆๆค่ะ
PS.  ซาสึเกะที่รัก
Name : Kiss//Me < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kiss//Me [ IP : 115.67.135.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มิถุนายน 2556 / 14:27
# 10 : ความคิดเห็นที่ 31
อ่า ตกลงซากุระตัดใจจากซาสึเกะหรา 
Name : noojujaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ noojujaa [ IP : 125.26.6.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2556 / 16:22
# 9 : ความคิดเห็นที่ 28
ชอบอ่ะ! ตอนที่ท้องซากุระร้อง โครก โครก!
Name : lovettst [ IP : 171.7.155.32 ]

วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 11:17
# 8 : ความคิดเห็นที่ 25
ซากุระต้องการตัดใจจากเกะ จึงเป็นต้นเหตุแห่งความขุ่นมัวในใจ
และตัวละครหลักสองตัวในเรื่องก็เหมือนมีอะไรในใจเหมือนกัน

เอาล่ะ, ฉากพบกันไม่ใช่ครั้งแรกของตัวละครหลักสองตัวไม่มีอะไรมาก
นอกจากบทสนทนาระหว่างเซมไปกับโควไฮที่ไม่ใคร่สนิทกันเท่าไหร่
รู้สึกอักอักและวางตัวไม่ถูกไปบ้าง แต่ในบรรยากาศนั้น, แฝงความน่ารักอยู่!
(และเราจะไม่ใส่ใจสรีรวิทยาที่ซากุระอ่านอยู่ ซึ่งเป็นItemใช้เชื่อมสัมพันธ์ w)
อิทจี้นี่ซังWIN!! w นอกจากนี้เรื่องระหว่างเกะกับซากุระยังมีปมความลับแฝงอยู่
อะไร ทำให้ซากุระคิดตัดใจ และทำไมเกะถึงเฉยชาได้ขนาดนั้น, ตามต่อค่ะ * v *)/

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 พฤษภาคม 2556 / 11:13
Name : Little Dolphin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Little Dolphin [ IP : 124.122.170.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2556 / 11:10
# 7 : ความคิดเห็นที่ 19
ชอบจัง !!!! เรื่องเราอยู่ในโรงเรียนเดียวกัน เป็นความรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ !! 5555555
นี่อัพนานแล้วหรอ ไม่รู้ตัวเลย ลืมกด fav อ่ะ แหะๆ

ซากุระเธอนี่เมพมาก !!!! อ่านฟิสิโอด้วย ฉันจะไม่แตะเลยนะถ้าไม่สอบเนี่ย !!!!
ส่วนอิทาจินี่ก็ปล่อยพี่แกไปเหอะ เห็นหน้าพี่แกแล้วบอกยี่ห้อเลยว่าไม่แปลกที่จะอ่าน (っ´▽`)っ
แล้วที่เอาขนมมาให้นี่คืออะไรเอ่ยยย ปกติเฮียพกขนมติดตัวด้วยหรอ หรือว่าอยากมาอ่อยเด็ก 55555555 (//เจบีถีบ)

อยากอ่านเรื่องของตัวต่อจัง แต่เค้าขี้เกียจอัพของเค้าจัง 555555555555
PS.  ......เเม้จะไม่ได้สิ่งตอบเเทนอะไรสักอย่าง เรื่องนั้นฉันรู้ดี เเต่ถ้าหากไม่ทำอะไรลงไป ตัวเองก็จะไม่ใช่ตัวเองอีกต่อไป.....
Name : poco a poco* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ poco a poco* [ IP : 110.171.186.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2556 / 09:32
# 6 : ความคิดเห็นที่ 14
ประสบการณ์นี้....สาบานว่ามีกันทุกคน.....แค่...ใครต้นฉบับเท่านั้น....กร๊ากกกก~

พี่อิทาจิเท่ได้จายยยย....จะดีมากหากไม่ทำนางเอกเราเสียหายด้วยการ..'ท้องเทอร้อง"ดัง"มาก'.......แง่ววว.ชอบจ่ะเจบี~ สนุกมากมาย^^
Name : 1886 8086 [ IP : 125.24.169.91 ]

วันที่: 27 เมษายน 2556 / 01:28
# 5 : ความคิดเห็นที่ 12
บรรยากาศลอกการบ้านนี่เหมือนที่ ร.ร. เลย 55

Name : ~ITaSari~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~ITaSari~ [ IP : 171.7.156.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 19:32
# 4 : ความคิดเห็นที่ 11
สนุกมากๆเลยค่าเจบีสุดสวย~~
ว่าแต่ว่า ที่ซากุระได้ยินเจ๊เทมาริตะโกนเนี่ย
เจ๊เขาคุยกับอิทาจิใช่ป่ะคะ 
PS.  พวกสวะ ไปตายกันซะให้หมด!!!
Name : SilverWolf < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SilverWolf [ IP : 124.121.107.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 18:20
# 3 : ความคิดเห็นที่ 9
สู้เข้านะค่ะ  จะรออ่าน >U<
PS.  คำว่า " อยาก " กับ " จะ " นั้น เเตกต่างกัน........ เเล้วคุณละ จะ " จะ " หรือจะ " อยาก " ในการใช้ชีวิต .......
Name : มุคุ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มุคุ [ IP : 61.7.190.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 16:43
# 2 : ความคิดเห็นที่ 8
พี่อิทาจิ น่ารักเกินไปแล้วน๊าาาาา
ครูคาคาชิรู้อะไรอ่ะ ซากุระ
PS.  อาจพูดไม่ได้ว่ารักกัน แต่ช่วยฟังฉันด้วยหัวใจ หนึ่งคำเล็กๆที่ยิ่งใหญ่
Name : Kam Sina !? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kam Sina !? [ IP : 27.145.217.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 15:24
# 1 : ความคิดเห็นที่ 7
พี่อิทาจิน่ารักอ่ะ~!*o*
เป็นการลอกการบ้านที่น่ากลัวจริงๆ=.=;;
อัพต่อน้า~!!
PS.  ที่ฉันทำไม่ใช่เพื่อให้เขารัก แต่เพราะ...ฉันรักเขาต่างหาก
Name : A.eater < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A.eater [ IP : 124.122.17.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 14:06
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android