คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

{naruto}: Zenana Nonego...★

ตอนที่ 8 : Z-Nonego: Section 7


     อัพเดท 1 ส.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: นารูโตะ, ซากุระ, อิทาจิ, naruto, sakura, uchiha, itachi, itasaku, sasusaku
ผู้แต่ง : jb-imchz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jb-imchz
My.iD: https://my.dek-d.com/jb-immature
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 32 Overall : 8,255
337 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 179 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 8 : Z-Nonego: Section 7 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 611 , โพส : 13 , Rating : 33% / 18 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Section 7

ฉันรู้ว่าฉันยังเด็ก ยังมีอะไรหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้...ยังต้องเติบโตอีกเยอะ

เมื่อเวลาผ่านไป ถึงเวลานั้นฉันย้อนมองกลับมาฉันจะพบว่า เรื่องทั้งหมดที่ผ่านมา...มันช่างน่าขันสิ้นดี

แต่ตอนนี้มันค่อนข้างจะลำบากอยู่สักหน่อย ฉันเพียงแค่ต้องรอให้เวลานี้ผ่านพ้นไป ถึงมันจะนานก็เถอะ

แต่เขาว่ากันว่ายิ่งนาน ก็นับเป็นยาดี จะสร้างภูมิต้านทานให้ฉันมากยิ่งขึ้น มันก็เหมือนยาขมๆน่ะล่ะ

ยิ่งขมก็ยิ่งดีใช่ไหมล่ะ ถึงรสชาติมันจะแย่จนแทบกลืนไม่ลงก็เถอะ แต่ถ้าอยากหายก็ต้องทนกลืนมันลงไป

บอกตามตรงแค่ยาเม็ดฉันยังไม่อยากกินเลย ถ้าเลือกได้ฉันจะกินยาน้ำสำหรับเด็กตลอดนั่นล่ะ เพราะมันหวานดี

ถึงจะรู้ว่ายาน้ำมันทำให้หายช้า มันไม่ได้มีไว้สำหรับเด็กโข่งอย่างฉัน แต่ก็ยังอยากกินอะไรหวานๆ

ก็ฉันชอบรสหวานนี่เนอะ ทำไงได้ล่ะ...

ฉะนั้นมันจึงเป็นเรื่องน่าหนักใจสำหรับฉันมากที่ต้องกล้ำกลืนรสขมเอาไว้

 


 

“ทานแล้วนะคะ!

มือบางประกบกันก่อนหยิบข้าวปั้นขึ้นมากัดคำโต ที่กินได้อย่างสบายใจวันนี้ไม่ใช่อะไร แต่เพราะอีกฝ่ายไม่ได้ทำข้าวกล่องมาขอแลกเธอเหมือนวันอื่นๆ แต่วันนี้เขาทำมาเผื่อเธอเลยต่างหาก! นี่ไม่ต้องคอยกังวลว่าเขาจะไม่มีอะไรกินเพราะเธอชอบลืมหอบข้าวกล่องมาแลกกับเขาแล้วสิ

แถมยังเป็นข้าวปั้นไส้ที่เธอชอบอีกต่างหาก

“ต่อไปเธอไม่ต้องซื้ออะไรมาแล้วนะ”

“...เอ๋”

“เดี๋ยวฉันทำมาเผื่อ”

“เห!? จะดีเหรอคะรุ่นพี่ อย่าดีกว่าค่ะ แค่นี้ก็เกรงใจมากแล้วอ่ะ”

“ยังไงฉันก็ต้องทำอยู่แล้ว”

“แต่....”

“เอาตามนี้ล่ะ” เขาตัดบทดื้อๆ ยกมือขึ้นห้ามเธอพูดต่อ “กินเถอะ จะได้ติวต่อ”

“แต่รุ่นพี่คะ!..”

“กิน”

ฮ่วย!! ผู้ชายอะไรเอาแต่ใจตัวเองชะมัด!!

เด็กสาวยู่หน้าบู้ปากอย่างไม่สบอารมณ์ ปกติถ้าเป็นเพื่อนเธอคงเถียงยิบตาไปแล้วถ้าเอาแต่ใจขนาดนี้ แต่ติดตรงที่เขาดันเป็นรุ่นพี่ที่เคารพ แถมยังเป็นครูสอนพิเศษให้เธออีกด้วย ถึงจะว่าไปเธอก็มีแต่ได้กับได้ แต่ยังไงมันก็อดเกรงใจไม่ได้อยู่ดี นี่เขาจะเมตตาเธอไปหรือเปล่า

เย้ย! ใช้คำว่าเมตตาเลยเหรอซากุระ!

 

“อันนี้สำคัญนะ อยู่หลัง noun, adverb, linking verb ต้องเติม adjective

“ค่ะ”

“ส่วนอันนี้ต้องจำให้แม่น เติม adverb เมื่ออยู่หน้าหรือหลัง verb แท้ หรืออยู่หน้า adjective

“ค่ะๆ”

“นี่ก็ด้วย เติม verb หลัง verb ช่วย”

“โอ๊ยยย ทำไมมันเยอะอย่างนี้ล่ะคะรุ่นพี่”

“นี่แค่ไวยากรณ์เองนะ  ยังเหลือ Conversation, vocabulary แล้วก็ reading

“ฉันไม่เห็นจำได้เลยว่าเรียนเยอะขนาดนี้!

“ถ้าจำได้เธอก็สอบผ่านไปแล้วล่ะ”

“โธ่รุ่นพี่!!

 

“สำนวนพวกนี้ต้องจำด้วยเหรอคะ?”

“เธอก็ตกเพราะพาทนี้ไม่ใช่เหรอ”

“แต่จำ 50 คำก็เยอะแล้วนะ... อย่างนี้หัวฉันระเบิดพอดีสิคะ....”

“พวกนี้ง่ายออกนะซากุระ”

“กับรุ่นพี่มันก็ง่ายสิคะ!!

 

So far so good

“โซ... โซฟาอะไรนะคะ”

“....So far so good

“จะ....จำไม่ได้ค่ะ”

By all means

“เอ่อ.....จำไม่ได้ค่ะ”

“ตั้งใจหน่อยสิ ซากุระ”

“โธ่รุ่นพี่ ฉันเพิ่งท่องครั้งเดียวเองนะคะ!

 

I put you through the mill

“ฉัน... ถ่ายทอด...”

“ไม่ใช่... คล้ายคำว่า test

“ฉันทดสอบ! ฉันจะทดสอบคุณ!

 

I kid you not.

kid… ล้อเล่น... ฉันไม่ได้ล้อเล่น!

Make hay while the sun shines

“ตาก... ตากหญ้าในขณะที่พระอาทิตย์ขึ้น?”

“สำนวนเปรียบเปรยตรงกับ?”

“สำนวน... สำนวนๆๆ........ น้ำขึ้นให้รีบตัก!

 

Out of question

“ไม่มีทางเป็นไปได้”

Keep your fingers crossed

“อ่า...”

“เกี่ยวกับการอวยพร”

“ขอให้สมหวัง!

Pulling the leg

“.....ขาเหรอ? อะไรขาอ่ะ... ขา ขา ขาๆๆ”

“ดึงขาน่ะ”

“ดึงขา ดึงขา ดึงขา...... ล้อเล่น!

“ถูกต้อง”

“ไชโย!” ซากุระชกอากาศอย่างดีอกดีใจ หลังจากเมื่อวานเธอแทบจะหยิบขึ้นมาท่องจำทุกห้านาที ไม่ว่าจะเป็นตอนอาบน้ำ ตอนทำงานบ้าน ตอนกินข้าว ตอนล้างจาน ตอนเดินมาโรงเรียนเมื่อเช้า มันสมองอันน้อยนิดของเธอก็สามารถจดจำได้อย่างน่าอัศจรรย์ น่าอัศจรรย์เพราะเธอไม่คิดว่ามันจะเข้ามาอยู่ในหัวเธอได้สำเร็จ “จำได้แล้วค่ะรุ่นพี่!

อิทาจิมองดวงหน้าหวานยิ้มกว้างอย่างปริ่มใจ รอยยิ้มสดใสละหม้ายคล้ายเด็กเล็กที่ไร้เดียงสาทำให้เขาคลี่ยิ้มบางตามร่างนั้น และเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล... “เห็นไหม? ก็ทำได้นี่”

“ค่ะ!

ซากุระยิ้มกว้างเมื่อรู้สึกว่าความมั่นใจเพิ่มขึ้นมาเป็นทวีคูณ

ทว่า....

“เอานี่... เธอต้องจำศัพท์พวกนี้อีก 50 คำ”

 

“เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว... นี่ 50 คำเลยนะคะ!

“50 คำนี่ถือว่าน้อยสุดแล้วนะ”

“มันจะออกทุกคำเลยหรือไงคะรุ่นพี่ มันเยอะไป ฉันจำไม่ไหวหรอกค่ะ”

“ไม่ไหวก็ต้องไหว”

“ตะ แต่ว่า...”

“พรุ่งนี้มาทวนกันอีกที”

 

50 คำ...

....50 คำ

อีก 50 คำ!!!

 

“โอ๊ยยยยยยย! ฉันเกลียด! ภาษา! อังกฤษ! ที่สุด!!

ร่างบางตะโกนออกมาอย่างเหลืออดเมื่อหมดคาบสุดท้ายของวัน เพื่อนๆในห้องหันมามองราวกับเป็นเรื่องปกติก่อนพากันแยกย้ายออกจากห้องไปตามเดิม แน่ล่ะมันเป็นเรื่องปกติที่แม่สาวเคร่งเรียนเพียรวิชาอย่างฮารุโนะ ซากุระจะฟิวส์ขาดเรื่องวิชาที่ไม่ถนัด การตะโกนปลดปล่อยเป็นเรื่องธรรมดาของเธอไปแล้ว ถ้าหากฮิวงะ ฮินาตะตะโกนต่างหากที่ไม่ธรรมดา...

แค่ติววันเดียวก็ทำเธอแทบบ้า แค่วิชาเดียวด้วย เธอไม่เคยอ่านชีวะแล้วเครียดขนาดนี้เลย.... ภาษาอังกฤษมันเป็นวิชาต้องคำสาปหรือไง!

ที่สำคัญติวเตอร์เธอเข้มอย่างกับอะไรดี!

“ทำใจเถอะน่า พรุ่งนี้ก็สอบแล้ว เธอตกสักวิชาจะเป็นไรไป”

“ไม่เอา!

อิโนะส่ายหน้ามองเพื่อนของตนอย่างระอาใจ ดูเธอสิไม่เห็นจะเคร่งเรื่องเรียนสักนิด ขอแค่เอาให้ผ่าน เกรดให้พอลุ้นมหาลัยได้ก็พอแล้ว อีกอย่างเธอก็ไม่ได้หวังจะเป็นหมอแบบเพื่อนของเธอด้วย นี่หล่อนจะกดดันตัวเองไปหรือเปล่า...

แต่ก็ซากุระนี่เนอะ...

“ให้ฉันช่วยติวให้เอาไหม”

“ยิ่งแย่ไปใหญ่เลยย่ะ คนเดียวก็เกินพอแล้ว!

“คนเดียว?...” เด็กสาวผมบลอนด์อ่อนทวนคำช้าๆ “นี่เธอมีติวเตอร์ด้วยเหรอ?”

“....ก็ทำนองนั้น” ซากุระยักไหล่ง่ายๆ เก็บของลงในกระเป๋าตัวเองขณะรอให้เพื่อนออกจากห้องไปจนหมด วันนี้เป็นเวรของพวกเธอสองคนทำความสะอาด เวรแต่ละวันจะทำวันละสองคน ซึ่งเดือนหนึ่งจะได้ทำครบทุกคน พลางมองมือของตนที่เต็มไปด้วยรอยปากกาจดคำศัพท์ที่ต้องจดไว้เต็มฝ่ามือและท้องแขน ยิ่งนึกถึงติวเตอร์หน้านิ่งใจสิงห์ ....

สิงห์นี่คือโหดอย่างกับสิงโตยังไงล่ะ

“ใครเหรอ ฉันรู้จักหรือเปล่า?”

“หะ... ใคร?”

“ติวเตอร์เธอน่ะใคร... ผู้หญิงผู้ชาย?”

“อ๋อ.... ผู้ชาย”

“นั่นแน่!” อิโนะดูอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที “เขาคือใคร ฉันรู้จักไหม หน้าตาดีหรือเปล่า มีแฟนหรือยัง อายุเท่าไหร่ อยู่มหาลัยไหน หรือยังเรียนอยู่ อยู่โรงเรียนเราเหรอ แล้วเขา....”

“โอ๊ยพอๆ! ถามอย่างนี้ฉันจะตอบได้ยังไงเล่า อีกอย่างมันไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะเป็นใคร มันสำคัญที่ฉันจะผ่านวิชานี้ไปได้ไหม!!

“ถ้าเธอไม่บอกฉันจะขอให้เธอสอบตก”

“ยัยหมูปากเสีย! เอาไม้กวาดไปกวาดตรงนู้นเลยย่ะ! ฉันจะเอาขยะไปทิ้ง!” ซากุระยัดไม้กวาดใส่มือเพื่อนพลางเดินไปจัดการถังขยะหลังห้อง เลี่ยงที่จะไม่บอกดีกว่า เพราะรู้นิสัยของเพื่อนดีว่าเจ้าหล่อนจะต้องตีโพยตีพายไปไกลถ้ารู้ว่าติวเตอร์ของเธอเป็นใคร อิโนะน่ะเป็นพวกคลั่งคนหล่ออย่างกับอะไรดี.... ถึงจะแค่คลั่งเฉยๆก็เถอะนะ

“ทำไม ติวเตอร์เธอไม่หล่อหรือไง”

“เปล่า” ซากุระตอบสั้นๆ...

รุ่นพี่เหรอ? เธอก็นับว่าเขาหล่อนะ

“หรือเขานิสัยไม่ดี เก็บค่าติวแพง?”

“....ก็เปล่า” อันที่จริงเขาไม่คิดค่าติวด้วยซ้ำ แถมยังนิสัยดีสุดๆ แล้วก็ติวเข้มสุดๆด้วย

“เขามีแฟนแล้ว?”

“...ยังมั้ง”

ก็เธอไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงใครเลยนี่ อีกอย่างถ้ารุ่นพี่คนดังอย่างอุจิวะ อิทาจิมีแฟนป่านนี้คงรู้กันทั้งโรงเรียนแล้วกระมัง

“งั้นก็จีบเลยสิ!

“พอเลยยัยหมู”

“ก็แหม...”

“กวาดพื้นไปเถอะย่ะ!

“ชิ... ถามจริงเถอะซากุระ นอกจากซาสึเกะแล้วเธอไม่คิดจะเปิดใจบ้างหรือไงห๊ะ”

กึก....

“.......”

ภายในห้องเรียนถูกความเงียบปกคลุมกะทันหัน ซากุระหันกลับมามองรอบห้องด้วยความตกใจว่าจะมีใครได้ยินเข้า แต่ดูเหมือนอิโนะจะดูดีว่าเพื่อนๆออกจากห้องไปหมดแล้ว ถึงกระนั้นมันก็เหมือนค้อนที่ทุบลงมาบนหัวเธออยู่ดี เกลียดจังเวลาเพื่อนเธอพูดตรงเกินไป

“โทษที ฉันพูดเพลินไปหน่อย” อิโนะรีบแก้เมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนสาว “แต่ฉันพูดจริงนะซากุระ... ฉันว่ามันถึงเวลาที่เธอจะเปิดใจรับคนใหม่ๆเข้ามาบ้างแล้วล่ะ”

“.....อืม”

...ฉันก็อยากนะอิโนะ ฉันก็อยาก

“ฉันอาจเป็นโรคฟิโลโฟเบียก็ได้นะอิโนะ”

“โรคฟิโล...ฟิโลอะไรนะ?”

Philophobia

“โอ๊ยยย อย่าใช้ศัพท์หมอๆกับฉันได้ไหม ฉันไม่เข้าใจหรอกย่ะ!

ฟิโลโฟเบีย... “โรคกลัวการตกหลุมรักไง

“อ๋อ..... บ้าเหรอ! ที่เธอต้องทำก็แค่ลืมเขาซะ ง่ายจะตาย!

“.....ง่ายมั้ง”

เธอก็อยากนะ เพียงแต่การจะทำดังใจคิดมันยากเหลือเกิน หัวใจนั้นเป็นสิ่งที่บังคับยาก แปรปรวนไปตามความต้องการของตน ไม่สนใจเหตุผล ไม่สนใจแนวคิด ไม่สนใจการทำงานของสมอง หัวใจคืออวัยวะที่เดายากที่สุด.... คุณไม่มีทางรู้เรื่องว่าหัวใจจะยัดความรู้สึกอะไรเข้ามาอีก วิธีใช้งานมันช่างซับซ้อนเสียเหลือเกิน

หากทางด้านวิทยาศาสตร์มันง่ายจะตาย... หัวใจอยู่ในช่องอกด้านซ้าย ระหว่างปอดทั้งสองข้าง ระหว่างซี่โครงคู่ที่ 3-6 ...หัวใจรับเลือดดำเข้าสู่หัวใจห้องบนขวา ไหลผ่านหัวใจห้องล่างขวา ซึ่งจะฉีดเลือดไปยังปอดเพื่อฟอกเลือด เลือดที่ฟอกแล้วจะไหลกลับเข้าหัวใจห้องซ้ายบน แล้วไหลลงห้องซ้ายล่าง ซึ่งจะสูบเลือดไปเลี้ยงร่างกายทางหลอดเลือดแดง

แต่นั่นน่ะทางวิทยาศาสตร์

ถ้าหาก หัวใจเหมือนคอมพิวเตอร์ก็คงจะดี เธอคงสามารถเลือกได้ว่าไฟล์ไหนควรจะลบออก แล้วเข้าไปลบซ้ำอีกรอบในถังขยะ ไฟล์ไหนควรจะเก็บไว้ให้ลึกจนลืม จนหาไม่เจอ หรือไฟล์ไหนควรจะจำให้ขึ้นใจที่สุด... แต่นี่มันช่างเหมือนเขาวงกต ไม่มีทางรู้เลยว่าจู่ๆจะนึกถึงอะไร จะรู้สึกถึงอะไร จะเจ็บหรือจะดีใจ... ไม่มีทางรู้เลย

มันช่างเป็นอวัยวะที่พิศวงที่สุด

การทำเวรทำความสะอาดดำเนินต่อไปโดยหัวข้อสนทนาถูกเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามสภาพอารมณ์ของสาวมั่นอย่างยามานากะ อิโนะ ... จนกระทั่งสิ้นสุดลงก็ถึงเวลากลับบ้านของพวกเธอทั้งคู่ บ้านของอิโนะอยู่อีกฝั่ง เรียกได้ว่าคนละทางกับเธอโดยสิ้นเชิง บางวันจะมีคนที่บ้านมารับ หรือบางวันก็จะมีหนุ่มหน้าตาดีเดินไปส่ง หนุ่มหน้าตาดีที่ว่ามีทั้งนักเรียนในโรงเรียน หรือหนุ่มจากโรงเรียนอื่นก็มี

“แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะยัยเถิก”

ก็ไม่แปลก... เพราะอิโนะก็จัดเป็นผู้หญิงที่สวย ด้วยผมสีบลอนด์อ่อนยาวสลวยมัดเป็นหางม้าสะดุดตาใครหลายคน พร้อมด้วยหุ่นสะโอดสะอง อกเป็นอก เอวเป็นเอว สะโพกเป็นสะโพก เรียกได้ว่าหุ่นนางแบบด้วยส่วนสูงเกือบร้อยเจ็ดสิบเซนฯ แต่น้ำหนักอาจเบากว่าเธออีกด้วยซ้ำ

“ย่ะยัยหมู!

จริงๆเธออ้วนกว่าด้วยซ้ำกระมัง

ซากุระโบกมือลาเพื่อน มองร่างเพรียวของเพื่อนสาวเดินออกจากโรงเรียนไปก่อน ขณะตัวเองยังใส่รองเท้าไม่เสร็จเพราะมัวแต่อ่านคำศัพท์ที่ต้องจำในกระดาษ

conserve รักษา reserve จอง deserve สมควรได้ observe สังเกต preserve สงวน...”

respire หายใจ... inspire ดลใจ... aspire ต้องการ”

“... profi…. profi… คำนี้อ่านว่าอะไรเนี่ย?”

Proficiency.”

“อ๋อใช่ Proficiency....… รุ่นพี่!?

ซากุระถึงกับกระโดดถอยหลังเมื่อหันกลับไปเห็นใบหน้าของอิทาจิอยู่ใกล้แค่คืบ ระยะห่างเมื่อครู่ทำเอาหัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะด้วยความตกใจ ก็แน่ล่ะในเมื่อเขาอยู่ใกล้จนน่ากลัว! แถมใบหน้าหล่อเหลานั่นยิ่งมีอิทธิพลกับหัวใจนักเรียนหญิงทั้งหลายในโรงเรียนอีก แล้วมีหรือเธอจะไม่!

“ทีหลังให้สุ่มให้เสียงบ้างสิคะ ตกใจหมดเลย!

เขาพาดกระเป๋าขึ้นบ่าด้วยสีหน้าเรียบเฉย “จำได้บ้างหรือยัง?”

เด็กสาวทำตาขวางค้อนเขาเมื่อเจ้าตัวทำเหมือนจะเพิกเฉยคำตินั้นไป “ไม่ค่อยแน่ใจค่ะ มันเยอะ...ทำไมรุ่นพี่ยังไม่กลับล่ะคะ?”

“งานกรรมการ” เขาตอบ “แล้วเธอล่ะ”

“เวรทำความสะอาดค่ะ”

“อืม...” ร่างสูงพยักเพยิดหน้าไปที่ทางออกพลางก้าวนำเธอ “งั้นไปเถอะ”

“ไป?.... ไปไหนคะ?”

“กลับบ้านไง”

“อ๋อ เอ่อ... ค่ะ” ซากุระรับคำงงๆ ก้าวตามเขา

แต่เขาดันไม่ก้าวต่อ กลับจ้องเธอด้วยสายตานิ่งๆ แล้วยื่นมือเปล่าผายมาตรงหน้าเธอแทน “กระเป๋า”

“มะ ไม่ต้องหรอกค่ะรุ่นพี่ ฉันถือเองได้”

“..........”

“..........”

“..........”

“........ ก็ได้ค่ะ”

กลายเป็นการประชันสายตาในเวลาสั้นๆที่สามารถตัดสินได้อย่างรวดเร็วภายในห้าวินาที ในฐานะรุ่นน้องที่เคารพรุ่นพี่ ซากุระจึงต้องยอมส่งกระเป๋าของเธอให้เขาแต่โดยดี แต่ก็อดไม่ได้ที่จะส่งสายตาค้อนเขียวใส่เขาระหว่างที่ทั้งสองเดินออกมาจากรั้วโรงเรียนเข้าสู่เส้นทางที่คุ้นเคย

Efficiency ก็มีความหมายเหมือน proficiency ... prominent กับ eminent” เขาช่วยอธิบายขณะเธอเดินก้มหน้าก้มตาท่องคำศัพท์ในกระดาษ “reserve, conserve, preserve ก็ความหมายเดียวกัน ใช้หลอกโจทย์บ่อย”

ร่างเล็กกรอกตาขึ้นฟ้าพลางวนปลายนิ้วไปมาเมื่อทวนคำศัพท์ที่เขาบอก “reserve, conserve, preserve.... reserve, conserve, preserve...”

force, enforce, coerce แปลว่าบังคับ”

force, enforce, coerce... force, enforce, coerce.... นี่ถ้าฉันยังสอบตกนะ ฉันโทษรุ่นพี่จริงๆด้วย”

“ถ้าเธอจำได้ก็ไม่น่าจะตก”

ไม่น่า แปลว่ายังมีโอกาสตกใช่ไหมคะ”

“ทุกอย่างมีโอกาสหมด แต่มันจะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับความสามารถ”

“รุ่นพี่จะบอกว่าฉันจำได้เยอะเท่าไหร่ก็มีโอกาสผ่านมากเท่านั้นสินะคะ เฮ้อ!” ร่างเล็กถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอากระดาษแผ่นบางตีหน้าผากตัวเองราวกับหวังอยากให้มันไหลเข้าหัวด้วยวิธีง่ายๆ ทว่าวันนี้ดูเหมือนหัวของเธอจะไม่อยากรับอะไรทั้งนั้นแล้ว ถึงจะคิดว่ายังพอมีเวลาก็เถอะ แต่... “พรุ่งนี้ก็ต้องสอบแต่เช้า... ฉันคงจำเต็มที่ได้แค่นี้ล่ะค่ะ”

“....งั้นคืนนี้ให้ฉันช่วยติวไหมล่ะ?”

คำถามของร่างสูงทำให้ซากุระเอียงคอมองเขาด้วยดวงตาสีมรกตสดใสที่ฉายแววสงสัย “รุ่นพี่จะติวให้ฉันที่บ้านเหรอคะ?”

“อย่าช่วยผู้ชายเข้าบ้านสุ่มสี่สุ่มห้าสิ ซากุระ

อ้าว! โดนดุซะงั้น!

“ก็รุ่นพี่บอกว่าคืนนี้ ถ้าไม่ได้หมายถึงแบบนั้นแล้วหมายถึง...” ไม่ทันที่ร่างเล็กจะพูดจบ คนตัวสูงก็ยื่นโทรศัพท์มือถือของเขามาตรงหน้าเธอ และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนทุกครั้ง

“เอาเบอร์มาสิ”

 











 

นั่นแหน่.... ร้ายกาจจจจจนะอิจจังงงงงงงงง

แยบยลและแนบเนียนจนไม่เห็นตะเข็บกันเลยทีเดียว

*สปอยยยย ตอนหน้าเจบีจะปล่อยตัวละครลับละน้า

อย่าเพิ่งหายกันนะ TT



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 8 : Z-Nonego: Section 7 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 611 , โพส : 13 , Rating : 33% / 18 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 289
มาต่อนะค่ะ
Name : โลลิค่อน [ IP : 103.26.22.217 ]

วันที่: 8 พฤษภาคม 2560 / 17:26
# 12 : ความคิดเห็นที่ 266
อิทาจินายมีสกิลการจีบสาวตามยามตฐานแปะๆอะตามหลักสรูตจีบสาวนายได้100เต็ม 
Name : KUROSE003 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KUROSE003 [ IP : 223.205.244.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2558 / 17:13
# 11 : ความคิดเห็นที่ 182
ฟีนค่ะ>\\
Name : Thi Ppaphone Soulyavong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Thi Ppaphone Soulyavong [ IP : 202.137.156.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:50
# 10 : ความคิดเห็นที่ 134
เหยดดดด พังพอนแม่ง ร้ายงะ เว้ยๆๆๆๆๆ
ทำไมอ่านไปแล้วอยากจิกหมอนจุง ทำไมซากุระถึงน่าระกนักนะ
อิทจี้นายมันเผด็จการ เว้ยๆๆ น่ารักงะ มาอัพเต๊อะอยากอ่านต่อใจจะวาย
PS.  hot heart and cool heart never solve anything
Name : chrysalis_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chrysalis_devil [ IP : 202.28.62.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2557 / 22:30
# 9 : ความคิดเห็นที่ 133
กระชุ่มกระชวย อ๊ากกกกกกกกก น่ารักอ่าาา
PS.  ? อะไร
Name : ชามิ้นต์.' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชามิ้นต์.' [ IP : 27.55.239.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กันยายน 2557 / 18:58
# 8 : ความคิดเห็นที่ 131
คู่นี้จะน่ารักไปไหน*w* อ่านแล้วชุ่มชื่นหัวใจ ฮ่าๆๆ ซากุระบ้าเรียนเข้าขั้นเลยนะนั่น -_- หวังว่าจะไม่ตกนะ แต่อิทาจินี่มาแบบเนียนๆเลย หุๆ
PS.  
Name : Ned Nedarnong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ned Nedarnong [ IP : 202.137.156.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2557 / 10:18
# 7 : ความคิดเห็นที่ 130
55555ร้ายนะค่ะ ตัวเอง เปนวิธีขอเบอร์ที่เนียนมากค่ะ อิทาจิ
อ่านเรื่องสองคนนี้แล้ว มุ้งมิ้งอ่ะ น่ารักใสๆ อ่ะ..... ยิ้มตลอด
อิทาจินี่เนียนจริงๆ หลายเรื่องเลยนะจ้ะ อิจจี้ 
PS.  \"Since I met you, \'We\' has become more magical than \'you\' or \'I\' .
Name : R_rainnie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ R_rainnie [ IP : 118.174.112.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 สิงหาคม 2557 / 19:08
# 6 : ความคิดเห็นที่ 129
เป็นการขอเบอร์ที่น่ากรี๊ดมากค่า ฮิฮิ ขอเบอร์แบบเนียนด้วยค่า
รู้สึกว่าสองคนนี้จะสนิทกันมากขึ้นทุกวันแล้ว อร๊ายย อยากเป็นซากุระจังเลย 5555
ตัวละครลับจะเป็นใครหว่า? อยากรู้จังเลย มาอัพต่อเร็วๆนะคะ
จะรอนะคะ ยังไงก็ติดตามเสมอค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
PS.  จิน จิน จิน จิน จิน จิน จิน จิน จิน จิน จิน จิน
Name : Zeero Cacoki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zeero Cacoki [ IP : 101.51.247.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 สิงหาคม 2557 / 16:15
# 5 : ความคิดเห็นที่ 128
อิจจังขอเบอร์เนียนมากกกก
PS.  ฮ้าว~~~ว. คุนกําลังจะตายสนใจยกความตายให้ผมไหม..ผมจะได้นอนสักที
Name : [[#Min'N#]] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [[#Min'N#]] [ IP : 171.99.204.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 กรกฎาคม 2557 / 20:26
# 4 : ความคิดเห็นที่ 127
น่าร๊อกอ่ะ >
Name : ayumu [ IP : 171.99.75.240 ]

วันที่: 31 กรกฎาคม 2557 / 15:33
# 3 : ความคิดเห็นที่ 126
กรี้ดดดดด เนียนตัลลอดด น่ารักเว่อร์
Name : Xox [ IP : 115.87.172.25 ]

วันที่: 31 กรกฎาคม 2557 / 12:05
# 2 : ความคิดเห็นที่ 125
กรี๊ดดดดดด // กรีดร้องอย่างคลุ้มคลั่ง

น่ารักๆๆๆ  น่ารักมากๆๆๆเลยค่ะขุ่นพี่ชาย

มีการดุหนูกุด้วย   หวงสินะ  หวงสินะคะ  หวงใช่ม้ายยยย  เอิ้กๆ 

เพิ่งรู้ว่าการรอคอยมัทรมานก็ตอนนี้ล่ะค่ะ ตอนรอฟิคตอนต่อไปไง
อ่านไปยิ้มไปทุกตอนเลยค่ะ  ฟินนนนน >///<

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 31 กรกฎาคม 2557 / 09:05
Name : BeBe' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BeBe' [ IP : 125.25.112.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 กรกฎาคม 2557 / 09:02
# 1 : ความคิดเห็นที่ 124
แหมมมมม พ่อคุณ ร้ายนะคะ!! เป็นขอเบอร์สาวที่เนียนสุดๆ
เนียนตั้งแต่กินข้าวกลางวันด้วย มาส่งที่บ้าน หมั่นไส้ ฮึยๆๆๆๆๆๆๆ
อมยิ้มเวลาได้อ่านโมเม้นที่สองคนนี้อยู่ด้วยกัน ชอบๆๆๆๆๆๆๆ
แต่มันก็แอบหน่วงแปลกๆเวลา ซากุระนึกถึงซาสึเกะ T^T

จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ >________<
PS.  คอมเม้นที่ไม่จริงใจ อย่าเม้นเลยดีกว่าเพื่อสุขภาพจิตของผู้เขียนและผู้อ่าน ไม่ต้องการบังคับใคร เต็มใจเม้นก็เม้น ไม่เต็มใจก็ไม่ต้องเม้น
Name : soul_dragon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ soul_dragon [ IP : 118.174.181.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กรกฎาคม 2557 / 23:18
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android