คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

{naruto}: Zenana Nonego...★

ตอนที่ 9 : Z-Nonego: Section 8


     อัพเดท 31 ต.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: นารูโตะ, ซากุระ, อิทาจิ, naruto, sakura, uchiha, itachi, itasaku, sasusaku
ผู้แต่ง : jb-imchz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jb-imchz
My.iD: https://my.dek-d.com/jb-immature
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 22 Overall : 8,245
337 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 178 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 9 : Z-Nonego: Section 8 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 574 , โพส : 13 , Rating : 50% / 12 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Section 8

จริงๆ.... ฉันชอบอยู่คนเดียวนะ

ฉันรู้สึกอิสระ เหมือนนกที่จะกางปีกโผบินโลดแล่นไปที่ไหนก็ได้... ถึงจะเป็นแค่ความคิดก็เถอะ

ฉันหมายถึง ไม่ต้องมีใครรู้ก็ได้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ เพราะมันไม่สำคัญหรอก

มันไม่สำคัญสำหรับคนอื่น เพราะสำหรับตัวฉันเองมันยังไม่สำคัญด้วยซ้ำ

แต่ก็อีกนั่นล่ะ... นกที่โบยบินอยู่ตัวเดียวย่อมเคว้งคว้างและว้าเหว่

ฉันด้วยก็เช่นกัน

 


 

TRRRR….

 

TRRRR….

 

TRRRR….
 

โทรศัพท์สั่นสะท้านอยู่หัวเตียงปลุกให้ร่างบางตื่นจากนิทราช้าๆ มือเล็กค่อยคืบคลานคลำหาสิ่งกวนใจก่อนแนบมันข้างหู ไม่แม้แต่จะลืมตามองหรือโผล่หน้าออกจากผ้าห่ม อากาศตอนนี้เย็นสบายน่านอนไม่น่าลุกเป็นที่สุด ฉะนั้นใครกันเล่ามาขัดขวางเวลาที่เหมาะเหม็งเช่นนี้

“อื้อ... ฮัล...โหล...”

“(แปดโมงแล้วนะ ยังไม่ตื่นอีกเหรอ?)”

เสียงนี้....

เดี๋ยวนะ...

แปดโมง...

....แปดโมงเหรอ!?

เฮือก!!

“ตายแล้วสายแล้ว!!

ซากุระถึงกับดีดตัวขึ้นจากเตียงโดยอัตโนมัติจนเสียหลักตกเตียงดังตุบ! ไม่รู้สึกเจ็บแถมยังรู้สึกตื่นตัวในทันทีทันใด แล้วยังตกใจสุดขีด ร่างบางรีบหันซ้ายหันขวาหาหัวเตียงซึ่งวางนาฬิกาเอาไว้ คว้ามันมาจ้องดูอย่างรีบร้อนแทนตาถลน แต่ก็ต้องถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นว่าเข็มยาวชี้เลขสิบสอง เข็มสั้นชี้เลข.... เจ็ด

คนตัวเล็กจึงกรอกเสียงลงในสายอย่างเดือดดาล

“ดูนาฬิกายังไงไม่ทราบยะ! ก็เห็นอยู่ว่ามันเพิ่งจะ!!!....”

“(ฉันทำเธอตกเตียงหรือเปล่า?)”

“ระ... ระ รุ่นพี่!?

“(เสียงดังออกมาข้างนอกเลยนะ)”

อารมณ์โกรธแทบจะสิ้นเป็นปลิดทิ้งเมื่อนึกได้ว่าเจ้าของเสียงคือใคร คิ้วเรียวขมวดเป็นปมเมื่อนึกถึงประโยคที่เขาพูดก็ยิ่งงงไปกันใหญ่ ....

เขาพูดเหมือนกับว่าเขาอยู่....

ไวเท่าความคิด ร่างบางรีบกระโจนไปที่หน้าต่าง

...หน้าบ้านเธอ

“ระ รุ่นพี่?”

อิทาจิเงยหน้ามองร่างเล็กในชุดนอนสีโอรสลายการ์ตูนแมวเหมียวด้วยสายตาและใบหน้าเรียบเฉยเหมือนทุกครั้ง เขายกมือทักทายเธอเล็กน้อย “อรุณสวัสดิ์”

“อะ อรุณสวัสดิ์ค่ะ... รุ่นพี่มาทำอะ...”

“เธอคงจะไม่ไปโรงเรียนชุดนั้นหรอกใช่ไหม” เขาพูดแทรกขึ้นเมื่อเห็นคนตัวเล็กอ้ำอึ้ง ซึ่งก็ทำให้เด็กสาวได้สติรีบก้มมองตัวเองในชุดนอนชุดเสื้อกางเกงแบบเด็กแล้วก็อายหน้าแดงฉ่า รีบดึงผ้าม่านส่วนหนึ่งมาปิดร่างตัวเองเพื่อเพิ่มความมั่นใจขณะสมองยังประมวลผลไม่ดีพอ ร่างสูงจึงเสริมต่อ “แต่ชุดนี้ก็น่ารักดีนะ”

นั่นยิ่งทำให้ซากุระหน้าแดงเข้าไปใหญ่!

“รุ่นพี่จะ! เอ่อ... เข้ามานั่งรอข้างในก่อนไหมคะ?”

“อย่าชวนคนอื่นเข้าบ้านตอนเธอจะอาบน้ำสิ เสี่ยงเรื่องล่อแหลมนะ”

อ้าว! นั่น! เธอโดนอีก!!

“งั้น... รอหน้าบ้านนั่นล่ะค่ะ!!

ซากุระอดกระแทกเสียงใส่เขาไม่ได้ รีบปิดม่านแล้วหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ ขมุบขมิบปากก่นด่าเขาไม่หยุด...

ก็คนอะไรหาเรื่องติเตือนอย่างกับเป็นพ่อ!

แถมเธอยัง... ไม่รู้ควรจะรับแขกอย่างไรในสถานการณ์แบบนี้

หมายถึง... เขามารอเธอหน้าบ้านนะ! ให้ตาย! นี่อยากให้เธอหัวใจวายเหรอ!? ร้อยวันพันปีเธอไม่เคยเจอแบบนี้! แบบนี้ ที่ว่าน่ะหมายถึง.... มนุษย์ที่มีโครโมโซม xy มารอเธออยู่หน้าบ้าน! แถมไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้นหรือเพื่อนสนิท แต่เป็นรุ่นพี่ แถมยังเป็นพี่ชายของอุจิวะ ซาสึเกะ! แถม... แถม...

แถมหัวใจบ้าๆนี่มันจะเต้นอะไรกันหนักกันหนา!!

ซากุระใช้เวลาไม่นานสำหรับการอาบน้ำ-แต่งตัว จัดของลงในกระเป๋านักเรียน ซึ่งตอนนี้หันมาใช้กระเป๋าเป้เพราะจำนวนหนังสือไม่ต่ำกว่าห้าเล่ม จะให้ใช้แบบกระเป๋าหนังก็คงจะหิ้วไม่ไหว มีหวังกระดูกช่วงไหล่เบี้ยวกันพอดี ฉะนั้นหันมาสะพายเป้แบบเด็กนี่ล่ะสบายดี

ซึ่งเธอคงจะดูเนิร์ดมากๆ

กระโปรงนักเรียนก็เรียกได้ว่าแทบจะคลุมเข่า เสื้อนักเรียนสวมแบบพอดีตัว ไม่ได้ใส่ให้ฟิตเปรี๊ยะตามกระแส (ส่วนหนึ่งอาจเพราะขนาดหน้าอกของเธอมันไม่สามารถทำให้เสื้อดูรัดติ้วได้) ถุงเท้าก็ใส่ตามระเบียบเป๊ะ ไม่หย่อนยานย้วยแบบเพื่อนสาวหุ่นสะบึมดาวโรงเรียนอย่างยามานากะ อิโนะ... ทั้งหมดนี่นอกจากจะเป็นการแต่งตัวตามระเบียบเป๊ะๆ ก็เพื่อจะได้ไม่มีปัญหากับประธานนักเรียนอย่างซาบาคุโนะ เทมาริอีกด้วย

เพราะคราวนี้มีคนรออยู่หน้าบ้านเธอจึงรีบตาลีตาลานสะพายกระเป๋าออกไปอย่างรีบร้อนโดยไมได้ตรวจสภาพตัวเองในกระจกเหมือนทุกครั้ง ออกไปก็พบเขายืนอยู่ในจุดเดิมไม่ขยับเขยื้อนไปไหน ด้วยใบหน้าเรียบเฉยดังเดิม.... ดูเหมือนคนตระกูลนี้จะ หน้าเดียว เหมือนกันหมด

“สิบห้านาทีเองเหรอ” เขาถามเมื่อคนตัวเล็กปิดประตูรั้วบ้านตามหลัง “ฉันนึกว่าผู้หญิงจะใช้เวลาเป็นชั่วโมง”

“นั่นสำหรับวันไปเที่ยวค่ะ ไปโรงเรียนสิบห้านาทีก็เกินพอแล้ว” ซากุระยักไหล่ พลางเหวี่ยงกระเป๋าขึ้น ทว่ามือหนากลับแย่งไปสะพายไว้ที่ไหล่ข้างเดียว พอเธออ้าปากเหมือนจะแย้ง ก็นึกขึ้นได้ว่าคราวที่แล้วก็แย้งเขาไม่สำเร็จ จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย ถึงจะแอบเกรงใจเพราะกระเป๋าเธอก็หนักพอตัว แต่...

ก็ดีเหมือนกันนะ

“......”

“....??”

คนตัวเล็กเลิกคิ้วเมื่อเห็นร่างสูงจ้องเธอหัวจรดเท้าก่อนหยุดอยู่ที่ใต้ใบหน้าเธอเล็กน้อย ก่อนเขาจะสาวเท้าเข้ามาใกล้พร้อมยกมือทั้งสองขึ้นจรดที่คอเสื้อของเธอเพื่อผูกโบให้เธอใหม่

ซากุระเหมือนถูกสาปให้กลายเป็นหินด้วยอิทธิพลง่ายๆจากลมหายใจร้อนผ่าวของคนตรงหน้าที่ถูกผ่อนรดหน้าผากของเธอ นั่นเพราะส่วนสูงเกือบร้อยแปดสิบของเขาทำให้เธอดูเตี้ยไปถนัดตา เธอได้แต่ก้มหน้าจดจ่อสายตาไว้ที่เนคไทของเขา ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปสบตา... เพราะอะไรน่ะเหรอ?

เพราะกลัวจะหวั่นไหวไงล่ะ

ยิ่งระยะใกล้แบบนี้ด้วยแล้ว...บอกตามตรงเธอไม่มีภูมิคุ้มกันผู้ชายตระกูลนี้เลยสักนิด!

“เสร็จแล้ว”

ซากุระเรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง ก้มสำรวจมองผลงานของเขา...

“รุ่นพี่ผูกโบเก่งจัง ผูกสวยกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก”

ผู้หญิงบางคนที่ว่าคือเธอหรือเปล่า”

“อ้าว นี่คนอุตส่าห์ชมนะคะ!

อิทาจิหัวเราะเบาๆ พลางยกสองนิ้วจิ้มกลางหน้าผากมนของคนตัวเล็ก ทำเอาซากุระถึงกับต้องกลั้นหายใจกับการกระทำของเขา ดวงตาสีมรกตเผลอเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาในที่สุด พวงแก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อเมื่อพบกับรอยยิ้มอบอุ่น รวมถึงการกระทำที่อ่อนโยนของเขาทำให้หัวใจเธอเต้นโครมครามอย่างหนัก ....ขณะอีกคนทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อนอะไร ผู้หญิงครึ่งค่อนโรงเรียนคงอิจฉาเธอแย่หากรู้ว่าอดีตประธานนักเรียนอุจิวะ อิทาจิทำให้เธอแบบนี้.... ไม่พอแค่นั้น คิดไปคิดมา เธอได้เขาเป็นติวเตอร์ นั่งกินข้าวกลางวันกับเขาทุกวัน แถมยังเป็นกล่องข้าวฝีมือเขาอีก...

นี่ถ้าอิโนะรู้หล่อนต้องคลั่งแน่ๆ

“เธอผูกเหมือนตอนซาสึเกะหัดผูกเนคไทครั้งแรกไม่มีผิด”

ร่างสูงถอยเท้าก่อนออกเดินนำเธอ ทำให้ร่างเล็กหายใจทั่วท้องอีกครั้ง เด็กสาวสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อรวบรวมสติอีกรอบแล้วก้าวเท้าตามเขาแล้วแกล้งจีบปากจีบคอพูด

“ก็ใครจะเก่งไปเสียทุกอย่างเหมือน อุจิวะ อิทาจิ รุ่นพี่คนดังเรียนดีกีฬาเด่นขวัญใจโรงเรียนล่ะคะ”

“คำชมเหรอ?”

“ประชดค่ะ!

เขาหัวเราะเบาๆ มองคนตัวเล็กแยกเขี้ยวใส่เขาเหมือนลูกแมวขู่ฟ่อน่าเอ็นดูมากกว่าน่ากลัว... ไหล่ข้างหนึ่งสะพายเป้ มือข้างนั้นก็ถือกระเป๋านักเรียนของตน อีกมือหยิบแผ่นกระดาษออกมาจากกระเป๋า มันเป็นกระดาษที่ถูกเขียนโดยลายมือของเขาเอง.... “มาทวนคำศัพท์อีกรอบไหม”

“ฉันมีทางเลือกด้วยเหรอคะ? รุ่นพี่นี่โหดเป็นบ้า” คนตัวเล็กบ่นอุบ “....ว่าแต่รุ่นพี่คะ”

“หืม...?”

“วันหลังรุ่นพี่ไม่ต้องมารับหน้าบ้านก็ได้นะคะ”

“....กลับกันเลย ซากุระ”

“เห?”

“ต่อไปฉันจะมารับเธอหน้าบ้านทุกเช้าต่างหาก”

“เอ๋!?

 





 

 

(ability)

‘capability’

‘(abundant)’

‘abounding’

‘(accommodation)’

‘suc…. คำนี้ไม่มี synonym นี่คะ!’

(ก็ไม่มีน่ะสิ... คำนี้แปลว่า?)

....การจัดที่อยู่ค่ะ

(ถูกต้อง.... ต่อไปกลับมาทวนเรื่อง tense อีกรอบนะ)

“ยัยเถิก!

“หะ...หา?”

เสียงสิบแปดหลอดของดาวโรงเรียนดึงสติของซากุระกลับมาสู่โลกความเป็นจริงอีกครั้ง ย้อนมองเพื่อนสาวที่เท้าคางมองเธอด้วยความสงสัย ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ฟังเนื้อหาอะไรก็ตามที่เป็นประเด็นสนทนากันเมื่อครู่นี้เลย คาบครูคาคาชิตอนนี้กลายเป็นวิชาที่น่าเบื่อ เพราะต่อให้เขาจะสอนอะไรยังไงก็ดูเหมือนห้อง 1-C จะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่

“เหม่ออะไรของเธอ กังวลเรื่องคะแนนสอบอยู่หรือไง?” อิโนะตีความไปเองแล้วตบบ่าปลอบใจเพื่อน “สอบไปแล้วก็จบไปเถอะน่าอย่าไปคิดมาก! ผ่านก็ดี ไม่ผ่านก็ธรรมด๊า!

“ธรรมดาสำหรับเธอน่ะสิ!” ซากุระเถียง เธอเพิ่งสอบเสร็จไปเมื่อคาบที่แล้ว ข้อสอบที่เป็นภาษาอังกฤษถูกมองว่ายากหมดสำหรับเธอ ต่อให้ติวหรือท่องมามากแค่ไหนก็ตาม เธอก็ยังไม่มั่นใจว่าจะสอบผ่าน นี่ก็ทำใจไว้ส่วนหนึ่งแล้วหากต้องตกวิชานี้จริงๆจังๆ

แต่กลับกันเธอไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย

เธอเผลอคิดเรื่องอุจิวะ อิทาจิต่างหาก

แต่เฮ้! จะให้ไม่คิดได้ยังไง ในเมื่อพักนี้เขาเข้ามามีบทบาทกับกิจวัตรประจำวันของเธอมากขึ้นทุกที แล้วเธอก็เป็นผู้หญิง ไม่ใช่พระอิฐพระปูนหรือแม่ชีวัดไหนที่มาขนาดนี้แล้วจะไม่รู้สึกไม่หวั่นไหว อีกทั้งคนตระกูลอุจิวะก็ช่างมีฟีโรโมนเหลือใช้กันฟุ่มเฟือยจนน่ากลัว เรียกได้ว่าดึงดูดมนุษย์ที่มีโครโมโซม xx เกือบทุกคน

จะว่าไปทำให้นึกถึงวันงานโรงเรียนตอนนั้นแฮะ... ตอนนี้เพื่อนทั้งสองคนของเธอมาช้าเพราะมัวแต่ซ้อมดนตรี วง ราเม็งหลังเลิกเรียน ....ทำให้ถูกลงโทษโดยการแต่งเป็นผู้หญิง

(อ้างอิงจากฟิคเชื่อมเรื่อง poco a poco รักเรา...ทีละน้อย)

แล้วแหม... นารูโตะกับซาสึเกะแต่งเป็นเมดช่างเป็นอะไรที่แรร์ไอเทมจริงๆ

แค่นึกภาพซาสึเกะในชุดเมดสีดำที่มีผ้ากันเปื้อนลูกไม้ทับ สวมวิกผมสีดำยาวแผ่เต็มกลางหลัง ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ จากหนุ่มหล่อกลายเป็นสาวงามร่างถึกบึกบึน... แค่นึกก็จี้แล้วนะจริงๆ

“หัวเราะอะไรคนเดียวน่ะซากุระ”

“อ๋อ.... เปล่านี่ ฉันแค่นึกถึงตอนซาสึเกะกับนารูโตะใส่ชุดเมดน่ะ”

“โห่ซากุระจัง!” นารูโตะผู้หูไวรีบหันขวับกลับมาโวย “มันผ่านไปแล้วก็ให้มันแล้วไปเถอะ! ป่านนี้ซาสึเกะยังไม่รับคำขอโทษฉันเล๊ยยย!

“เพราะนายนั่นล่ะตื่นสาย” ซาสึเกะสวนทันที

“ฉันถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยนะ ถ้าเอาไปขายน่าจะได้หลายตังค์”

“ซากุระ!” ซาสึเกะรีบแว้ด “อย่า – เชียว!

“ไม่รู้สิ” ซากุระยักไหล่ แสยะยิ้มยียวน “รอวงพวกนายดังก่อน รูปพวกนี้จะได้ขายได้ราคาดีเชียวล่ะ วงอะไรนะ... ราเม็งหลังเลิกเรียนใช่ไหม”

“ชื่อวงห่วยๆ”

“เอาน่า... ดีกว่า ราเม็งสำเร็จรูป นะ”

“นั่นแย่พอกัน”

ซากุระหัวเราะ เธอชอบเวลาได้คุยกับเขาแบบนี้ แบบเพื่อน เป็นธรรมชาติ เป็นกันเอง ราวกับไม่เคยเกิดเรื่องแบบนั้น ขึ้นมา... ซึ่งนี่ก็ทำให้พวกเขาสบายใจกันทั้งสองฝ่าย เพราะเธอเองก็รู้ดีว่าซาสึเกะคิดยังไง เธอพอใจที่จุดๆนี้แล้ว และดูเหมือนซาสึเกะก็ดีใจที่ยังเป็นเพื่อนกับเธออยู่

ความเศร้าน่ะ ฉันลืมไปหมดแล้วล่ะ...

....มันหมดไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว

TRR…

มือถือรุ่นฝาพับในกระเป๋ากระโปรงสั่นสะเทือนเล็กน้อยพร้อมไฟกะพริบ เป็นสัญญาณของข้อความเข้าใหม่ ซึ่งถ้าไม่ใช่พวกโฆษณาก็คงเมสเสจเชิญชวนดูดวงรายวัน

FROM: UNKNOWN NUMBER

หมายเลขโทรศัพท์ที่ไม่ได้เมมทำให้ซากุระนึกถึงรุ่นพี่ปีสามทันที เพราะเธอจำเบอร์เขาได้ดีหลังจากถูกโทรปลุกเมื่อเช้า... จู่ๆก็เหมือนหัวใจจะเต้นผิดจังหวะไปอย่างประหลาด ทั้งตื่นเต้นและ...คล้ายจะดีใจ ไม่สิ เธอจะดีใจทำไม บ้ากันไปใหญ่แล้ว!... ซากุระสะบัดหัวไล่ความคิด ตัดสินใจกดปุ่ม อ่านข้อความ

ตั้งใจเรียนหน่อยสิ อย่ามัวแต่คุย

ซากุระรีบมองออกไปนอกห้องทันที ทว่าไม่มีวี่แววของใคร ... จึงส่งข้อความกลับไป

รุ่นพี่เป็นสตอลค์เกอร์หรือไงคะ!?’

“ซากุระ”

ซากุระรีบดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้โดยสัญชาตญาณ “ค...คะอาจารย์!?

“วันนี้อย่าลืมไปที่ชมรมด้วยล่ะ อาจารย์ไกย้ำมา”

“ตะ แต่ฉันลาออกแล้วนะคะ”

“เอาน่า วันนี้เขาพาลีไปแข่งน่ะ... ไปช่วยสอนเด็กใหม่หน่อยนะ”

“....... ค่ะ”

อาจารย์ไกนะอาจารย์ไก!!

 

 

โรงเรียนนี้จะแบ่งกิจกรรมของชมรมเป็นวันๆ สำหรับชมรมที่ต้องใช้พื้นที่โรงยิมในการทำกิจกรรม ทุกวันพุธจะเป็นวันฝึกซ้อมของชมรมการต่อสู้ ส่วนวันอื่นจะยกให้ชมรมวอลเล่ย์บอล  บาสเก็ตบอล ฯลฯ

ที่จริงเธอก็ไม่คิดว่าตัวเองจะกลายมาเป็นตัวเต็งของชมรมยูโดได้ เพราะการต่อสู้ไม่เคยอยู่ในหัวเธอเลยสักครั้ง กลับกันเมื่อก่อนเธอกลัวการทะเลาะวิวาทและเรื่องชกต่อยมาก... ย้ำว่า เมื่อก่อน เพราะตอนนี้เธอสนใจดูการแข่งซูโม่มากกว่าละครหลังข่าวเสียอีก ตอนนี้มันก็เป็นกีฬาอีกอย่างที่เธอชอบ

เธอเพิ่งลาออกเมื่อต้นเทอมที่ผ่านมา หลังจากไปต่อยหน้าเด็กในชมรมกวนประสาทที่ด่าว่าเธอเป็นกะเทยควาย ที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เขาแค่ดั้งหักต้องเข้าโรงพยาบาลไปศัลยกรรมใหม่ ดีเท่าไหร่ที่เธอไม่ต้องชดใช้ค่าเสียหาย ฉะนั้นเธอจึงชดใช้โดยการลาออก.... ก็ดีเหมือนกัน เธอจะได้ดูเป็นผู้หญิงเอวบางร่างน้อยขึ้นมาบ้าง ภายหลังเธอก็รู้มาว่าเด็กคนนั้นไม่กล้ากลับเข้าชมรมอีก

ฝีมือของเธอพอเข้าขั้น ถึงแม้จะเก่งได้ไม่เท่า ร็อค ลี แต่อาจารย์ไกก็ไว้ใจพอให้เธอมาช่วยนำฝึกแทน ยิ่งครึ่งเทอมหลังเพิ่งเปิดรับสมาชิกใหม่เข้าชมรม  บางรายก็ระบุไว้ในใบสมัครว่ายังไม่มีพื้นฐานใดๆ

ซากุระสำรวจมองสมาชิกชมรมในชุดยูโดงิที่ค่อยๆทยอยกันเข้ามาในโรงยิม สมาชิกเก่าที่รู้งานก็จะช่วยกันแบกเสื้อทาทามิมาปูกลางโรงยิม อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด....ส่วนมากเป็นผู้ชาย หน่วยก้านดีไปจนถึงผอมกะหร่องสวมแว่นหน้าเตอะ หลายคนมาด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม อาจเพราะมีพื้นฐานมาบ้างแล้ว หรือไม่ก็ขี้เก๊กไปงั้น

“สวัสดีค่ะทุกคน” ผู้คุมฝึกชั่วคราวเอ่ยเสียงดังฟังชัดเมื่อทุกคนยืนเรียงหน้ากันอยู่กลางเสื่อขนาดใหญ่ หลายคนมองเธอด้วยความประหลาดใจ รวมไปถึงความสงสัย ฉะนั้นเธอต้องวางตัวให้ดูน่าเชื่อถือที่สุด อย่างน้อยก็คุมชมรมวันนี้ให้อยู่ เพราะพวกเด็กรุ่นน้องชั้นปีต้นๆน่ะไม่ค่อยฟังรุ่นพี่ปีหนึ่งหรอก โดยเฉพาะรุ่นพี่ผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มดูเชื่อเถือไม่ได้แบบนี้ด้วย “อาจารย์ไกติดธุระ เพราะอย่างนั้นฉันจะเป็นคนคุมการฝึกแทนในวันนี้”

ร่างเล็กของผู้ฝึกเงียบลงครู่หนึ่งเพื่อสังเกตปฏิกิริยาของคนอื่นๆ ดูเหมือนพวกเขาจะเชื่อฟังดี

“โอเค... ยกมือขึ้นหากใครไม่มีพื้นฐาน”

สิ้นคำ คนจำนวนหนึ่งยกแขนขึ้นช้าๆ ... ก็เยอะพอดู

เริ่มกันเลยแล้วกัน

“ขอโทษที่มาขัดจังหวะ แต่ดูเมื่อวันนี้ที่นี่จะเป็นของชมรมเคนโด้นะ

เสียงปริศนาดังขึ้นพร้อมปรากฏร่างในชุดสีกรมร่วมสิบๆคนเดินดุ่มๆเข้ามาในโรงยิมพร้อมอุปกรณ์ครบมือ คนที่เดินนำเข้ามา เจ้าของประโยคนั้นคือ... “ฉัน ยามาโมโต้ เคนอิชิ ปี 2 รองหัวหน้าชมรมเคนโด้”

ซากุระปฏิเสธที่จะแนะนำตัว ดูท่าทางก็รู้ว่าหมอนี่น่ะทะนงตนใช่เล่น “ซ้อมที่โรงฝึกสิคะ”

“ไม่รู้เหรอว่าโรงฝึกกำลังซ่อมแซม... ไม่งั้นฉันไม่มาใช้ที่นี่หรอกน่า”

แล้วฉันจะไปตรัสรู้กับนายไหมยะ! ฮึ่ม!!

“แล้วได้แจ้งไว้ล่วงหน้าหรือเปล่าคะ” ซากุระถามต่ออย่างใจเย็น

“จำเป็นด้วยเหรอ?”

โอเค... ไอ้หมอนี่มันชักจะเหิมเกริมมากไปแล้ว คิดว่าชมรมตัวเองคว้าเหรียญทองมาได้แล้วจะทำอะไรก็ได้หรือไง? หนอย.... แม่ละอยากซัดให้จมดิน ถ้าไม่ติดว่ากลัวกระทบต่อชื่อเสียงของชมรมยูโดของอาจารย์ไกนะ... เจอดีแน่พ่อคุณ!

“จำเป็นค่ะ ถ้าไม่ได้แจ้งไว้ล่วงหน้าเกรงว่าที่นี่จะเป็นของชมรมยูโดถูกต้องตามระเบียบ” ซากุระพูดอย่างสุภาพ ถึงจะมองหน้าคนอื่นๆในชมรมเคนโด้แล้วรู้สึกเห็นใจก็เถอะ แต่ทางเธอเองก็มากันครบหน้าแล้วเช่นกัน อีกอย่างจะมาถือสิทธิ์ว่าเป็นชมรมที่สร้างชื่อเสียงให้โรงเรียนแล้วจะทำอะไรก็ได้แบบนี้มันไม่ถูก

ฉะนั้นเธอจึงหันกลับไปหาคนในชมรม...

“เอาล่ะ ถ้างั้นเรามาต่อกันนะคะ”

“นี่เธอ!

“วิชายูโดเป็นวิชาแห่งความสุภาพอ่อนโยน เพราะงั้นฉันจะขอให้ทุกคนสำรวมกิริยาวาจาให้สุภาพเหมาะสม...”

“นี่ยัยหัวชมพู!!

“ก่อนอื่นขออธิบายก่อนว่านอกจากยูโด ยังมี...”

“ฉันบอกให้ย้ายชมรมห่วยๆออกไปจาก!!...

หมับ!!

ฟึ่บ!

“โอ๊ยยย!!!

ทันทีที่มือหนาจับเข้าที่ไหล่บาง มือเล็กก็คว้าหมับแล้วหมุนตัวพร้อมบิดแขนแล้วกดหลังท้ายทอยให้คู่กรณีทิ่มหน้าลงขณะที่แขนที่ถูกจับกุมถูกบิดจนต้องเหยียดตรง เสียงผ้าดังพึ่บพั่บบ่งบอกการเคลื่อนไหวที่หนักแน่นและรวดเร็วท่ามกลางความตกใจของทุกคนทั้งสองชมรม

“นอกจากยูโด ยังมีไอคิโด... ซึ่งแตกต่างจากศิลปะการต่อสู้แบบอื่น” ซากุระอธิบายประกอบการสาธิต ขณะที่เด็กคนอื่นๆเบิกตากว้างมองเธอ “โดยการรับการโจมตีแล้วควบคุมการโจมตีของคู่ต่อสู้กลับ รวมถึงการหักข้อต่อ... อาทิ ข้อมือ”

พูดแล้วดันข้อมือคู่กรณีไปข้างหลังเล็กน้อย

“อะ โอ๊ย!

“ข้อศอก”

บิดแขนอีกหน่อย

“อั่ก!

“เป็นศิลปะการเข้าควบคุม นำพาโดยสุภาพ แต่เจ็บปวดและอันตราย นิยมฝึกกันในหมู่ทหารและตำรวจ รวมถึงผู้หญิงก็ฝึกได้ดี เพราะไม่ต้องใช้กำลังมาก... นอกจากนั้นยังมีลักษณะการเหวี่ยงทุ่มกระแทกพื้น ซึ่งจะให้เป็นการปิดท้ายการต่อสู้ จุดนี้เราจะกลับมาที่ยูโด ซึ่งเป็นเทคนิคนาเงวาซา จะมีท่าทุ่มพื้นฐานอยู่ 12 ท่า ได้แก่การทุ่มด้วยมือ การทุ่มด้วยสีข้างและหลัง การทุ่มด้วยสะโพก การปัดขาและการทุ่มด้วยไหล่”

พูดจบก็หมุนตัวไม่อยู่ใต้วงแขนคนร่างใหญ่ ขาเรียวเกี่ยวกระหวัดท่อนขาใหญ่ให้เสียหลักแล้วก้มตัวไปข้างหน้าเพื่อเหวี่ยงร่างสูงทุ่มลงเบื้องหน้าส่งเสียงก้องโรงยิมดังตึง!!

“ที่เห็นจะเป็นการปัดขาแล้วทุ่มด้วยไหล่นะคะ” ซากุระอธิบายต่อด้วยรอยยิ้มหวาน ในใจเธอกำลังหัวเราะร่าอย่างสะใจเมื่อเห็นใบหน้าของรุ่นพี่ปีสองบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด คนชมรมเคนโด้เริ่มหน้าเสียเมื่อเห็นรองผู้นำนอนโอดโอยอยู่บนพื้น ขณะชมรมยูโดจะปรบมือก็ไม่กล้าได้แต่ยืนอมยิ้มกันใหญ่

“เธอ... เธอ!! ยัยอัปลักษณ์!!

กึก...

“....และหากคู่ต่อสู้ยังไม่ยอม เราก็จะใช้เทคนิคกาตาเมวาซา... ซึ่งเป็นเทคนิคเกี่ยวกับการกอดรัด การจับยึด และการล็อกข้อต่อ เพื่อให้คู่ต่อสู้ยอมจำนน”

!!!...... โอ๊ย! โอ๊ยๆๆ!” ร่างสูงร้องอีกครั้งเมื่อขาเรียววาดข้ามอกของเขาเพื่อเกี่ยวกระหวัดให้แขนอยู่ในพิกัดที่มือเล็กสามารถจับบิดไปอีกทางได้ “เจ็บๆๆๆ!!

ซากุระม้วนตัวไปข้างหลังเพื่อปล่อยร่างนั้นเป็นอิสระ ลุกขึ้นเชิดอกอย่างผู้คว้าชัย ปรายตามองผู้แพ้ด้วยสายตาเยาะเย้ยและรอยยิ้มหวานหยันความพ่ายแพ้ต่อศัตรู... มาแหยมกับใครไม่แหยม มาแหยมกับฮารุโนะ ซากุระผู้นี้ สมน้ำหน้า

แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมจบง่ายๆ เพราะเมื่อเจ้าตัวลุกได้แล้ว ยามาโมโต้ก็พุ่งหมัดใส่เธอทันที เสียงหวีดร้องของผู้หญิงในชมรมเคนโด้ดังขึ้น ซากุระเบี่ยงตัวหลบได้ทันก่อนสวนหมัดเข้ากลางอกของอีกฝ่ายแบบยั้งแรง กะน้ำหนักหมัดให้ไม่เบาและไม่แรงจนเกินไป

“อุ่ก....” แต่ก็ทำให้อีกฝ่ายถึงกับจุกไปได้ในทันที

“ส่วนนี่... เรียก อาเตมิวาซา เป็นเทคนิคเกี่ยวกับการชกต่อย ทุบตี ถีบถอง ตามส่วนต่างๆของร่างกายให้เกิดการบาดเจ็บ พิการ หรือถึงแก่ชีวิต ซึ่งไม่เคยชัดแข่งขัน มีไว้สำหรับป้องกันตัว” ซากุระยิ้มให้คนในชมรมหลังจากอธิบายจบ แล้วหันไปตามคู่กรณี “เจ็บมากไหมคะรุ่นพี่?”

ซากุระกระดกยิ้มอีกครั้งก่อนหันหลังกลับไปหาชมรมยูโดอีกครั้ง

“เอาล่ะ งั้นเรามาเริ่มกันที่พื้นฐานนะคะ”

“นะ หนอย....”

“วิชายูโดเป็นวิชาแห่งความสุภาพอ่อนโยน กฎง่ายๆคือ หนึ่งไม่พูดคำหยาบคาย ไม่ตลกคะนอง สองแต่งกายให้ถูกต้อง ระดับคิวทุกคนต้องเป็นสายคาดสีขาว ห้ามทะลึ่งซื้อสายคาดสีอื่นมาใส่...”

ยามาโมโต้ไม่เคยรู้สึกเสียหน้าขนาดนี้มาก่อน คนชมรมยูโดต่างหลุดหัวเราะคิกให้กับสภาพของเขาตอนนี้ เขาโมโหจนหน้ามืด ด้วยความโกรธและความอับอายผลักดัน... เขาคว้าดาบไม้จากมือเพื่อนเงื้อมันขึ้นเหนือหัวเตรียมฟาดมันลงใส่เด็กสาวตรงหน้าให้หายแค้น

“โดนซะเถอะ!!

!?!

“ย๊ากกกกก!!

เพี๊ยะ!!!

เสียงปะทะกันของไม้ดังสนั่นโรงยิม แต่ไม่ใช่ซากุระที่รับการโจมตีนั้น เธอไม่ได้ไวถึงขนาดจะไปคว้าดาบไม้มาสู้... ทว่ามีใครบางคนใช้ดาบชิไนกันการโจมตีให้เธอต่างหาก ร่างสูงของเขายืนอยู่ข้างหน้า แผ่นหลังกว้างในเสื้อเคย์โกกิสีกรมบดบังหน้าของยามาโมโต้จากสายตาของเธอ ผมสีดำขลับซอยสั้นไม่คุ้นตา

“ฉันให้มาเจรจาขอพื้นที่ ไม่ใช่ให้มาทะเลาะกับเด็กแบบนี้”

“ระ รุ่นพี่ครับ! ตะ แต่ว่า!

“แล้วนี่อะไร โจมตีข้างหลังเหรอ?... ขี้ขลาดมาก ยามาโมโต้

“ขะ ขอโทษครับ!!

ซากุระจับน้ำเสียงความหวาดเกรงได้ทันที จากเสือกร่างกลายเป็นหมาหงอยหมดสิ้นพิษภัย ดูเหมือนใครก็ตามที่อยู่หน้าเธอตอนนี้จะมีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้หลายคนกลัว ร่างสูงหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาสีนิลสุขุมเยือกเย็นและใบหน้าเรียบเฉยที่ทำให้เธอนึกถึงสองพี่น้องอุจิวะ หรือเขาจะเป็น....

“ต้องขอโทษแทนคนในชมรมด้วยที่เสียมารยาท.... ฉัน อุจิวะ ชิซุย หัวหน้าชมรมเคนโด้”




 

 

 

 

ฮัดช่า! ตัวละครลับมาแล้ววววววววว พี่ชิซุยของเรานี่เอง เอง เอง เอง เอง



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
{naruto}: Zenana Nonego...★ ตอนที่ 9 : Z-Nonego: Section 8 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 574 , โพส : 13 , Rating : 50% / 12 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 290
ชิซุยออกมาแล้ว
Name : โลลิค่อน [ IP : 103.26.22.217 ]

วันที่: 8 พฤษภาคม 2560 / 17:38
# 12 : ความคิดเห็นที่ 183
ว้ายมารอชากุถืงหน้าบ้านฟีนค่ะ>\
Name : Thi Ppaphone Soulyavong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Thi Ppaphone Soulyavong [ IP : 115.84.119.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:53
# 11 : ความคิดเห็นที่ 159
ตรงข้ามต่างหาก ฉันจะมารับเธอทุกเช้า อร๊ายยยยย
แอบสงสารยามาโมโต้นิดหน่อยแหะ แต่ปากแบบนั้นสมควรแล้วแหละที่โดน 555
รอลุ้นอยู่เลยว่า อุจิวะ ชิซุย จะมีบทบาทอะไรต่อไป อิอิ
สนุกมากเลยค่ะ ขอบอกกกกกกกกกก
PS.  MPHKT
Name : Zeero Cacoki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zeero Cacoki [ IP : 101.51.245.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2557 / 12:37
# 10 : ความคิดเห็นที่ 146
อัพๆๆเลยค่ะ โอ้ยยยย ตัวละครมาใหม่นี่ โอ้ยยยรอไม่ไว้แล้วค่ะ
Name : ยัย~อง๑์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยัย~อง๑์ [ IP : 171.7.202.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2557 / 20:11
# 9 : ความคิดเห็นที่ 145
อัพด่วน! พูดเลยว่สชอบมาก!!
PS.  look at my sexy body! I\'m know you want it baby
Name : LAMONADE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LAMONADE [ IP : 49.49.142.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2557 / 09:25
# 8 : ความคิดเห็นที่ 144
เย้ ไรต์กลับมาแล้ววว คิดถึงมาก กลับมาก็ไม่ผิดหวังเลย คุ้มค่ามากกก สนุกกกมากเลนค่ะ
Name : Xox [ IP : 171.96.176.86 ]

วันที่: 1 พฤศจิกายน 2557 / 22:26
# 7 : ความคิดเห็นที่ 143
เย้ ไรต์กลับมาแล้ววว คิดถึงมาก กลับมาก็ไม่ผิดหวังเลย คุ้มค่ามากกก สนุกกกมากเลนค่ะ
Name : Xox [ IP : 171.96.176.86 ]

วันที่: 1 พฤศจิกายน 2557 / 22:25
# 5 : ความคิดเห็นที่ 142
กรี๊ดดด ดีใจมากกๆที่กลับมาอัพนะคะ แถมมากี่ครั้งก็ยังสนุกเหมือนเคย หนูกุดูเหมือนจะเลี่ยงคนตระกูลนี้ไม่ได้เลยแฮะ
PS.  คิดหน่ะมันง่าย แต่ให้ทำจริงๆทำไมมันยากจัง(วะ)
Name : Iam13maI < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Iam13maI [ IP : 27.130.225.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2557 / 18:13
# 4 : ความคิดเห็นที่ 141
ชอบฉากที่อิทาจิผูกโบให้ซากุระมากอ่ะ โรแมนติกดี แถมพี่แกก็เริ่มรุกแบบจริงจังแล้วใช่มะ
แต่...กรี๊๊ดดดด>. อุจิวะ ซิชุย โผล่มาแล้วสินะ เรื่องนี้จะกลายเป็นฮาเร็มอุจิวะจริงๆใช่มั้ย
PS.  
Name : Ned Ned -w- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ned Ned -w- [ IP : 202.137.156.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2557 / 18:04
# 3 : ความคิดเห็นที่ 140
สนุกมากค่าาาาาาาา
PS.  
Name : Ned Ned -w- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ned Ned -w- [ IP : 202.137.156.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2557 / 18:00
# 2 : ความคิดเห็นที่ 139
ชอบตอนซากุเอาคืนอ่ะ ดูเป็นงานเป็นการมากสอนไปสู้ไป ปรบมือรัวๆ
PS.  ฮ้าว~~~ว. คุนกําลังจะตายสนใจยกความตายให้ผมไหม..ผมจะได้นอนสักที
Name : [[#Min'N#]] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [[#Min'N#]] [ IP : 27.55.142.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2557 / 16:32
# 1 : ความคิดเห็นที่ 137
Xl228T.jpg [1000x1000px] ฝากรูป


อุ๊ย ๆ ๆ ๆ จะกลายเป็นฮาเร็มอุจิวะรึเปล่าเนี่ย 555+
แต่ซากุระเท่อ่ะ ตอนใช้ไอคิโด เท่มาก ๆเลย
แต่รุ่นพี่นิสัยไม่ดี แทนที่จะขอดี ๆ แล้วยังจะมาลอบตีคนอื่นจากข้างหลังอีก

PS.  อาจพูดไม่ได้ว่ารักกัน แต่ช่วยฟังฉันด้วยหัวใจ หนึ่งคำเล็กๆที่ยิ่งใหญ่
Name : Kam Sina !? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kam Sina !? [ IP : 110.171.199.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2557 / 16:15
# 6 : ความคิดเห็นที่ 135
เย้ๆ จิบิกลับมาแต่งต่อแบ้วววววว >< สนุกมากกก 
PS.  ? อะไร
Name : ชามิ้นต์.' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชามิ้นต์.' [ IP : 223.206.12.114 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2557 / 14:55
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android