What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
12

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


8 ส.ค. 60 / 13:20   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 13:15   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 12:50   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 12:45   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 12:41   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


10 ม.ค. 60 / 21:15   [49.228.98.211]
ms. mystery บอกว่า :
ทู้กคนนนน "ฤารักชีค" กลับมาแล้วนะคะ 
ขอโทษจริงๆที่หายไปนานเลย! รอบนี้ "จบแล้วค่ะ" จบจริงๆ  >w< เค้าไม่เบี้ยวแล้วน้า 
ถ้ายังไม่ลืมกัน ยังคิดถึงกันก็เข้ามาชมกันได้นะคะ 


กดที่นี่ เลยจ้า

18 ธ.ค. 59 / 22:51   [119.76.28.197]
Torikita บอกว่า :
ฮัลโหลววววว ทุกคนนน แอมเปิดพรีออเดอร์ซาติน          แล้วน้าา สนใจจิ้มดูรายละเอียดเลยย แอมเปิดโอนถึงวันที่ 15 มกราคมนะคะ
พรีรอบเดียวไม่มีรีปริ้นท์น้าา
>>รายละเอียด<<

“ซาติน หยุดเดี๋ยวนี้นะ เอานั่นออกไปจากร่างฉันนะ มัน เอ่อ...” โซดาเม้มปาก ใบหน้าหวานแดงก่ำ มือบางกำเสื้อผมแน่นเพื่อระบายอารมณ์ ผมอมยิ้มชอบใจและโน้มหน้าลงเข้าใกล้พลางเอ่ยเสียงแหบพร่าเร้าอารมณ์

“มันอะไร หือ? เธอหน้าแดงแล้วน่ารักดีนะกระต่ายน้อย” ผมโน้มหน้าลงไปหอมแก้มเธอเบาๆ ก่อนจะจงใจขยับร่างตัวเองเบาๆ ร่างเล็กถึงกับสะดุ้งโหยง ลมหายใจถี่ขึ้น ดวงตากลมโตมองสบผม
อย่างขัดเขิน

“ฉัน...ไม่เล่นนะซาติน คือว่า ฉัน อืม...” เธอครางเบาๆ เมื่อผมโน้มหน้าลงไปเม้มผิวกายที่ลำคอของเธอ...กลิ่นกายสาวที่แผ่ออกมาจากร่างเล็กทำให้เลือดของผมยิ่งเดือดพล่าน ตัวตนยิ่งประกาศอย่างชัดเจนจนร่างเล็กสั่นเทาหนักขึ้น ดวงตากลมโตมองมายังผมอย่างอ้อนวอน มันสั่นระริกอย่างน่าสงสารจนผมเผลอใจอ่อน...ในระดับหนึ่ง

“ฉันจะพูดกับเธอดีๆ อีกครั้ง ตกลงเธอจะมาเป็นติวเตอร์ให้ฉันไหม?”




20 พ.ย. 59 / 08:48   [183.89.208.111]
~Aniaris~ บอกว่า :

สวัสดีค่ะแฟนคลับทุกคน ^^ ขอแจ้งข่าวหน่อยนะคะ 

ตอนนี้เรื่องที่สาม 'อสุราพ่ายรัก' ได้ทำการขายบน e-book แล้วนะ

ใครที่ชื่นชอบไปอุดหนุนกันได้นะจ๊ะ ><



link หนังสือ -จิ้มๆ

แล้วก็ขอฝากผลงานเรื่องถัดไปด้วยนะคะ ><

ตามไปที่ ลิ้งนี้ได้เลยค่า -> สวรรค์ร่ายรัก



14 ก.ย. 59 / 21:35   [182.232.123.212]
ยูถิกา บอกว่า :
สำนักพิมพ์ จัสมิน

นิยายโรแมนติกโรมานซ์บรรยากาศในไร่องุ่น เล่มละ 319 จอง 1 เล่ม ลด 25%เหลือ 239 ฟรีค่าส่ง จองได้ทั้งกับนักเขียนหรือสั่งตรงกับสำนักพิมพ์ วันนี้ถึง 15 ตุลาคม ส่งพร้อมกัน 30 ตุลาคม ขอบคุณค่ะ

24 ส.ค. 59 / 01:22   [180.183.127.27]
~Aniaris~ บอกว่า :

นิยายเรื่องชะตารักลวงใจเปิดขาย e-book แล้วนะคะ

 

ใครที่ชื่นชอบไปอุดหนุนกันได้นะจ๊ะ ><

 

link หนังสือ -> จิ้มๆ

ส่วนใครที่อยากอ่านเรื่องของคุณพี่ชายซึ่งเป็นเซตเดียวกันต่อนั้น

ตามไปที่ ลิ้งนี้ได้เลยค่า ->  อสุราพ่ายรัก


 



    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
1

blue diamond



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ jeab_jolie
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก

  


    Link

เว็บนี้ที่อยากแนะนำให้ลอง!

Link ที่แนะนำ
0


ดู Link ทั้งหมด