คัดลอกลิงก์เเล้ว

30 February | 30 กุมภาพันธ์กับฝันที่ไม่เป็นจริง

เขาว่ากันว่าดัชเชสเบลล์เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในอาณาจักร

ยอดวิวรวม

50

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


50

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 มี.ค. 62 / 21:47 น.
นิยาย 30 February | 30 ҾѹѺѹ繨ԧ 30 February | 30 กุมภาพันธ์กับฝันที่ไม่เป็นจริง | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เพราะอีธานคือความโชคดีที่สุดของเบลล์

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 มี.ค. 62 / 21:47




หากถามว่าใครคือหญิงสาวที่โชคดีที่สุดในอาณาจักร


ชาวเมืองมักจะตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘ดัชเชสเบลล์ เกรโมลี’ คือหญิงสาวที่โชคดีที่สุด

 เพราะได้แต่งงานกับขุนนางผู้โด่งดังอย่าง ‘ดยุกอีธาน เกรโมลี’


.


.


.


30 กุมภาพันธ์ ค.ศ. XXX2

 

ที่รัก ..คุณตัวร้อนอีกแล้ว” ภายในห้องพักผู้ป่วยสีขาวสะอาด ร่างสูงของ ‘อีธาน’ กำลังนั่งดูแลภริยาของเขาอย่างเป็นห่วง


อีธาน ฉันอยากเล่นหิมะ


คุณร่างกายไม่แข็งแรง เราไปกันวันอื่นได้ เบลล์


แต่ฉันสัญญากับคุณไว้แล้ว..


เบลล์ ผมเป็นห่วงคุณ


“..ก็ได้..เราจะไปกันวันอื่น...” ดัชเชส์เบลล์เป็นหญิงสาวที่ร่างกายอ่อนแอ อาการป่วยเรื้อรังติดตัวเธอมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เธอไม่ได้พบปะผู้คนเหมือนอย่างหญิงสาวชนชั้นสูงคนอื่นๆ เวลาทั้งชีวิตของเธอถูกใช้ไปในห้องพักพิเศษในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง


ว่ากันตามตรงแล้วชีวิตของเธอน่ะ ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง


ไม่สิ เธอมีสามีที่สมบูรณ์แบบและรักเธอยิ่งกว่าสิ่งใด —ดยุกอีธาน เกรโมลี




อีธาน ฤดูหนาวจบลงอีกแล้ว


เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่ฉันต้องเฝ้ามองดูมันผ่านไป


เบลล์


คุณรู้ไหมว่าหิมะที่คุณมักจะกลับมาบ่นให้ฉันฟังว่ามันทั้งหนาวเย็นและเหนอะหนะมันได้หายไปอีกแล้ว


“..”

เป็นอีกครั้งที่ฉันได้พลาดมันไป


เราจะได้ไปดูหิมะด้วยกัน..สักวันหนึ่ง


“30 กุมภาพันธ์ปีหน้า ..ฉันสัญญา อีธาน


“30 กุมภาพันธ์ปีหน้า เราสองคนจะไปดูหิมะด้วยกัน เบลล์” ความฝันของดัชเชสเบลล์คือการวิ่งเล่นท่ามกลางหิมะในฤดูหนาวกับอีธาน


แต่แน่ล่ะ ไม่มีหมอคนไหนอนุญาตให้ผู้ป่วยเรื้อรังเล่นหิมะหรอกนะ.. เพราะฉะนั้นเธอจึงต้องรีบหายไวๆไงล่ะ


.


.


.

 

สามเดือนหลังจากนั้น อาการป่วยของดัชเชสเริ่มดีขึ้น


ดัชเชสมีโอกาศที่จะหายจากอาการป่วยครับเสียงของ ‘แมทธิว’ แพทย์ประจำตัวเธอกล่าวขึ้น


เมื่อไหร่หรือคะ..


เรื่องนั้นผมไม่รู้ครับ ผมยืนยันอะไรตอนนี้ไม่ได้หรอก


ฝ่ามืออุ่นของเขากระชับเข้าหามือของเธอ..


ออกไปได้ ขอบคุณมาก” เขาหันไปกล่าวกับแมทธิว


ครับ


หลังประตูปิดลง เขาดึงตัวเธออเข้ามาโอบกอด


คุณต้องหายสิเบลล์ ที่รักของผม


อีธาน..ฉันรักคุณนะคะ


ผมก็รักคุณ เบลล์ ..ภริยาของผม” ในตอนนั้นเขาโน้มใบหน้าลงมา รั้งต้นคอเธอขึ้นและมอบจุมพิตให้เธอ


อื้อ..อีธาน คุณแกล้งฉันอีกแล้ว


นั่นเพราะผมอยากให้คุณมีความสุข


คุณดูได้เปรียบนะคะ --อื้อ


.


.


.


 

หกเดือนถัดมา อาการป่วยของดัชเชสทรุดตัวลงอีกแล้ว


อีธาน..ฉัน แค่กๆ จะหาย ..จริงๆใช่ไหม..


หายสิ ที่รัก คุณต้องหายป่วย คุณต้องไม่ผิดสัญญา..เบลล์” ถึงแม้เขาจะกล่าวคำปลอบประโลมออกมา แต่ในดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความโศกเศร้า


นี่มันเดือนพฤศจิกายนแล้ว ที่รัก แค่กๆ อีกสามเดือนก็ถึงวันที่เราจะได้ไปดูหิมะ อึก …ด้วยกันแล้วนะ”


ใช่แล้วเบลล์ อีกแค่สามเดือน คุณต้องหายให้ทันเวลานะ” เขาก้มลงจุมพิตที่บริเวณหน้าผากของเธอ ฝ่ามือหนาลูบกรอบหน้าของเธอด้วยความรักใคร่


อีธาน แค่กๆ..ฉันรักคุณ


ผมก็รักคุณ เบลล์


อีธาน คุณสัญญากับฉันได้ไหม


ได้สิ ไม่ว่าอะไรก็ได้ทั้งนั้น


“ถ้าหากว่าฉันเป็นอะไรไป คุณอย่าจมอยู่กับความเศร้าได้ไหม เดินหน้าต่อไป ตามหาผู้หญิงสักคนที่รักคุณจากใจจริง ใช้ชีวิ—

ก่อนที่เธอจะได้พูดออกมา เขานำนิ้วชี้เรียวยาวของตนเองมาสัมผัสที่ริมฝีปากของเธอเป็นสัญญานว่าให้หยุดพูด


พอแล้วเบลล์ พอแล้ว คุณจะไม่เป็นอะไรทั้งนั้น เดี๋ยวคุณก็จะหายจากโรคบ้าๆพวกนี้ แล้วเราก็จะไปดูหิมะด้วยกันนะ


อีธาน..


“เบลล์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะไม่แต่งภริยาใหม่ คุณจะเป็นภริยาคนเดียวของผมทั้งชีวิตนี้ เบลล์


ขอบคุณ อีธาน ขอบคุณ ฉันช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้มาเจอคุณ


“คุณคือโชคดีของผม เบลล์


.


.


.

 

สามเดือนถัดมา แม้ว่าจะเป็นเดือนกุมภาพันธ์แล้วแต่อาการป่วยของดัชเชสกลับทรุดตัวลงอีกจนน่าเป็นห่วง


เบลล์ ได้โปรดอย่าทำกับผมอย่างนี้


“...” เธอทำได้เพียงยิ้มตอบ ตอนนี้เครื่องช่วยหายใจรวมถึงเครื่องมือต่างๆถูกสวมใส่อยู่บนตัวเธอเต็มไปหมด


ที่รัก เราสัญญากันแล้ว ..เบลล์ ฮึกวินาทีนั้น หยาดน้ำตาของดยุกอีธานหยดลงบนใบหน้างดงามของเธอ


“...” น้ำตาของเธอไหลหยดลงมา ผสมเข้ากับหยาดน้ำตาของเขา..


เบลล์ เบลล์ ตอบผมที ขอร้อง ฮึกเขาเพียงพร่ำเพ้อภาวนาต่อเธอ..เธอต้องหายจากอาการป่วยนี้สิ


อ..อี..ธะ......า..นเธอยกยิ้มงดงามให้เขา ยกมือขึ้นปาดน้ำตาของเขา


เบลล์...


อ....ย่า...ร้อ....ง


เบลล์ ผมไม่ร้องแล้ว ผมไม่ร้อง


ยิ้...ม......ให้...ฉั...น....น..นะเขายกยิ้มให้เธอ และก้มลงจุมพิตหน้าผากเธออย่างที่ชอบทำ


แม้เวลาจะเหลือน้อยเต็มทน แต่มันก็จะเป็นเวลาแห่งความสุขของพวกเรา

 

29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. XXX3 

23.50 น.

 

เบลล์


“....”


เบลล์ พรุ่งนี้เราจะไปดูหิมะด้วยกันแล้วนะ


“....”


ที่รัก..


ดวงตาของเธอไม่สามารถลืมขึ้นได้ เวลาของเธอใกล้หมดเต็มที


“...”


วินาทีนั้นพวกเราทำได้เพียงกุมมือของกันและกัน


แรงบีบจากมือของเบลล์ค่อยๆคลายลง และนั่นเป็นครั้งสุดท้าย


ติ๊ด ติ๊ด ตี๊ดดดดด


เสียงเครื่องวัดหัวใจดังขึ้นเป็นสัญญาณ..ดัชเชสเบลล์ได้จากเขาไปแล้ว


ฮึก เบลล์ ได้โปรด..กลับมา...กลับมา!


ในตอนนั้น ..หิมะแรกของปีได้ตกลงมา


กลับมาสิเบลล์ หิมะตกแล้วนะ..


หิมะที่คุณอยากดูไงเบลล์ ขอร้อง กลับมาหาผม


“..ที่รัก


เขาทำได้เพียงรำพึงถึงเธอ..เพราะเธอไม่สามารถกลับมาหาเขาได้อีก..ตลอดไป

 

เบลล์ คุณผิดสัญญาอีกแล้ว...

 

.


.


.


ยี่สิบห้าปีถัดมา


ดยุกอีธานในวัยหกสิบกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในห้องนอนเก่าของเบลล์ที่ยังคงถูกดูแลอย่างดีถึงแม้จะผ่านมาหลายสิบปีแล้วก็ตาม


“เบลล์ คุณยังคิดถึงผมอยู่หรือเปล่า ตอนนี้ลูกสาวของเราโตแล้วนะ” 


.


.


นึกย้อนกลับไปในวันนั้นที่ดัชเชสเสียชีวิต แมทธิวเดินเข้ามาเพื่อจะตรวจสอบสภาพร่างกายของเบลล์เป็นครั้งสุดท้าย


‘ผมขออนุญาตนะครับท่านดยุก’


‘อืม…’


‘ท…ท่านดยุกครับ’ ดวงหน้าของแมทธิวซีดลงจนไม่เหลือสี หันกลับมาทางอีธานด้วยความตกใจ


‘ทำไม! มีอะไรเกิดขึ้นกับเบลล์!’ 


‘ดัชเชส…ดัชเชสท้องครับ!’


‘ม…หมายความว่ายังไง! เป็นไปไม่ได้’


‘ดัชเชสคงใช้เวทย์มนต์ในการบิดเบือนความทรงจำของผมทุกครั้งที่เข้าตรวจมาตั้งแต่ที่รู้ว่าตัวเองท้องครับ… ขออภัยครับท่านดยุก! ได้โปรดลงโทษผมด้วยครับ! ผมสมควรตาย’


‘ไม่ ไม่ เบลล์คงรู้สึกแย่แน่ถ้าฉันลงโทษนาย …ผ่าเด็กออกมา’


‘ครับ? แต่ร่างของดัชเชสจะ—‘


‘ฉันบอกให้ทำเดี๋ยวนี้!’


‘ค…ครับท่านดยุก!’



ใช่แล้วล่ะ ดัชเชสเบลล์น่ะท้อง แต่ไม่เคยบอกใครเพราะไม่อยากจะทำแท้ง 

เธอจึงใช้พลังเวทย์ในกายหล่อเลี้ยงทารกของเธอมาตลอด 


.


.


.


“ท่านพ่อคะ! งานแต่งจะเริ่มแล้วนะคะ” ร่างเล็กที่ถอดแบบมาจากดัชเชสวิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้อง


“พ่อบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าวิ่งน่ะ ถ้าล้มขึ้นมาจะเจ็บตัวนะ” ถึงแม้ปากจะบ่นแต่ภายในดวงตาของอีธานกลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน


“แหม ระดับหนูแล้วไม่ล้มง่ายๆหรอกค่ะ! แล้ววันนี้หนูสวยไหมคะคุณพ่อ!” เธอหมุนตัวรอบหนึ่ง กระโปรงชุดแต่งงานสะบัดพลิ้วไหว


“สวยสิ ลิลลี่ของพ่อน่ะสวยที่สุดเลย” ถ้าแม่ของลูกมาเห็นจะต้องภูมิใจมากแน่ๆ


“แน่อยู่แล้วล่ะค่ะ! งั้นเราไปกันเลยไหมคะ”


“เอาสิ”


บทเพลงวิวาห์ดังขึ้น บรรยากาศในห้องโถงเต็มไปด้วยความสุข ลิลลี่เดินเข้าไปหาเจ้าบ่าวของเธอพร้อมกับอีธาน


“ฝากดูแลลิลลี่แทนฉันด้วยนะ”


“ครับท่านพ่อเขย! ผมจะดูแลเธออย่างดีที่สุดเลยครับ!”


เบลล์ ลิลลี่ของเราเติบโตมาอย่างงดงามเหมือนกับคุณเลยล่ะ


เธอได้เจอกับเจ้าบ่าวที่ดีและรักเธอจากใจจริง ถ้าคุณมาเห็นจะต้องดีใจมากๆแน่ๆ


สุดท้ายนี้ผมรักคุณนะ 




คิดถึงเสมอ

อีธาน



 

.


.


.


ขอบคุณ


——————

 

ผลงานอื่นๆ ของ ยีราฟชุบแป้งทอด

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 19:59

    เป็นเรื่องสั้นที่ทำให้เราซึ้งได้ มันบีบรัดหัวใจมากตอนเบลล์ตาย T^T

    #2
    0
  2. วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 15:52

    เก่งจังค่ะ พล็อต 30 กุมพาพันธ์สุดยอดมากhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-02.png

    #1
    1