[GOT7-FICLET] AMIGO'S DIARY #JARK

ตอนที่ 11 : [Happy Birthday to Mr. Wang] A Heart Hug ♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    28 มี.ค. 58

[Happy Birthday to Mr. Wang] A Heart Hug

 

 

Happy Birthday…

 

อืม... ไม่เอา

นิ้วเรียวกดลบข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์อย่างรวดเร็วก่อนจะจ้องมองหน้าจอว่างเปล่าที่ค่อยๆมืดดับลงพร้อมกับเสียงถอดถอนหายใจ

 

Yo~ Man!

 

อืมมม ปีก่อนก็เริ่มแบบนี้

และอีกครั้งที่หน้าจอกลับมาว่างเปล่าอีกครั้ง

คิดไม่ออก

คำเดียวในหัวของ มาร์ค ตอนนี้ วันเกิดคนอื่นๆเขาไม่จำเป็นต้องมาคิดคำอวยพรสวยหรูอะไรมากมายเลยด้วยซ้ำ แล้วทำไม? ทำไมวันเกิดแจ็คสันที่วนกลับมาอีกครั้งนั่นถึงทำให้เขามานั่งหัวเสียเพราะคิดคำอวยพรไม่ได้

อยากเป็นคนแรก

แต่ก็ไม่ทัน แบมแบมจัดไปแล้ว...คนแรกเลยด้วย

มาร์คเอนหลังพิงกับผนังห้องเช่นเคย พลันนึกถึงตอนวันเกิดตัวเองที่อีกคนซื้อเค้กช็อกโกแลตมาให้ พร้อมกับแอบอัพรูปลงไอจีหลังจากที่เขาหลับแล้ว ถ้าจะเลียนแบบทำอย่างนั้นบ้างเดี๋ยวเขาก็โดนอีกคนล้อว่าลอก

 

“แม่ งคิดไม่ออก”

 

แกรก!

 

ดวงตาเรียวรีเหลือบมองเจ้าของห้องอีกคนที่เปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเหนื่อยๆ “ไง...ยังไม่นอนอีกเหรอ?”

คำทักทายที่แทบจะกลายเป็นปกติของเขาทั้งสองตอนนี้ดังขึ้นให้มาร์คพยักหน้ารับช้าๆก่อนจะตัดใจวางโทรศัพท์ลงบนหัวเตียงแล้วล้มตัวลงนอนพร้อมกับพลิกตัวหันหลังให้รูมเมทที่พอมาถึงเตียงก็ล้มตัวนอนเช่นกัน

บางทีการที่สนิทกันแบบนี้ ก็อยากจะทำอะไรให้บ้าง อะไรที่พิเศษ...ไม่เหมือนใคร อะไรที่ทำให้รอยยิ้มเช่นเด็กน้อยของแจ็คสันประดับเด่นอยู่บนใบหน้าหล่อเหลานั้น

 

 

3 ปีแล้วนะ...ที่เรารู้จักกัน” Ewwwwwwww~

อะไรจะหวีดร้องเป็นสาวแตกขนาดนั้น มาร์คอมยิ้มยามนึกถึงตอนที่อ่านการ์ดวันเกิดที่เขียนเองให้เจ้าของวันเกิดฟังเมื่อปีก่อน ถึงจะรู้สึกเขินแปลกๆยามอ่านถึง I love you ก็เถอะ ความมั่นใจลดน้อยลงยามที่เสียงหวีดร้องเป็นตุ๊ดแตกของเจ้าของวันเกิดดังอีกระลอก แต่ถึงอย่างนั้นแจ็คสันก็ลุกจากที่ตัวเองนั่งเดินมาหาให้เขากอดอย่างทุกครั้ง

 

“มาร์ค...” เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมองคนเรียกที่ขยับมานั่งจ้องอยู่ตรงหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ “ว่าไง?”

มือใหญ่เอื้อมมาจับที่หน้าตักเบาๆ พร้อมกับยิ้มแบบเม้มปากอย่างที่เคยทำ มาแบบนี้ต้องมาขออะไรแน่ๆ

“ไปข้างนอกกันไหม?”

ก็ว่าแล้วไง...

 

พวกเขามักจะไปไหนมาไหนด้วยกัน จนใครหลายคนรวมถึงแฟนคลับว่าพวกเราเป็นแฝดกัน

มาร์ค...ขาว

แจ็คสัน...ดำ

มันก็แค่เป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้นแหละน่า

ระหว่างที่ต่างคนต่างเงียบอยู่นั้น มือที่แกว่งไปมาตอนเดินกลับชนกันไปมาเบาๆจนจู่ๆมืออุ่นๆก็คว้าหมับมือบางอุ่นก่อนจะประสานกันแน่นอย่างที่ชอบ มาร์คก้มมองมือของตัวเองกับของคนที่เดินข้างกัน จ้องมองอยู่สักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่มองรออยู่ก่อนแล้ว “มีอะไร?” มาร์คเอ่ยถาม

 

“ทำไมจู่ๆนายก็เงียบ?”

 

“ก็เป็นอย่างนี้นานแล้วหนิ”

 

“มีอะไรหรือเปล่า? บอกฉันได้นะ” มาร์คอมยิ้มพลางส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอก”

 

“ก็เวลานายเงียบ ชอบคิดอะไรอยู่เดียว มีอะไรก็เล่าให้ฉันฟังบ้างก็ยังดี”

 

“ขอบใจ แต่ไม่เป็นไร” มาร์คยืนยันที่จะเงียบต่อไป บางทีปีนี้เขาอาจจะปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆก็ได้

ไม่กล้า

ก็คงใช่...

ก็แค่คำอวยพรธรรมดา

เป็นหมอนั้น...ต้องดีใจแน่ๆ

ถ้าปล่อยให้ผ่านไป

หมอนั้นก็คงไม่พูดกับเขาอีกหลายวันแน่ๆ

 

“วันเกิดนาย...วันนี้นายอยากทำอะไรแจ็คสัน?” แล้วมาร์คก็เอ่ยถามขึ้นทั้งๆที่ยังเดินกันอยู่ คนที่โดนถามหันมามองพร้อมอมยิ้ม “ก็ทำแบบนี้แหละ” มือที่ประสานกันยกขึ้นมาให้ดูพร้อมรอยยิ้มกว้าง

“โห่! กว่าจะพูดออกมาแต่ละคำ ต้องกระตุ้นใช่ไหมครับมาร์คฮยองคนหล่อ” เสียงทุ้มเอ่ยแซวให้มาร์คหันหน้าหนีเพื่อซ่อนรอยยิ้มอายของตัวเอง “ก็ไม่รู้จะพูดอะไรนี่ วันเกิดนายก็มีคนอวยพรตั้งเยอะ”

 

“มันก็ไม่เหมือนกันนี่มาร์ค แล้วจะพูดได้ยังละ?”

 

“พูดอะไร?”

 

“แค่ Happy Birthday ก็พอ ไม่ต้องหาคำยาวๆมาอวยพรหรอก มันไม่ใช่นาย...มาร์ค” มาร์คเงียบไปเพียงอึดใจ ก่อนจะหยุดเดินแล้วค่อยๆเข้ามาใกล้คนที่หยุดเดินตาม แขนเรียวกวาดโอบรัดร่างหนาช้าๆแล้วค่อยๆกระชับให้แน่นขึ้นอีกนิดสัมผัสที่ตอบกลับมาทำให้มาร์คยิ้มบางๆ “อยู่แบบนี้สักพัก...ดีไหม?”

เสียงหัวเราะในลำคอของคนโดนกอดดังข้างๆหู “ขอบคุณนะ”

 

โชคดีที่พวกเขาใส่ฮูดใส่หมวกกันทั้งคู่ แต่ก็นะ ยังไงแฟนๆที่ตามมาก็ต้องเจออยู่แล้ว จะเป็นไรไหมนะ?

 

Happy Birthday Mr. Wang…Puppy

 

“ฮ่าๆ what???”

 

“หมาน้อยไง”

 

“หมาน้อยของมาร์คใช่ป่ะ?”

 

“ก็คงใช่”

 

“จะเลี้ยงไปตลอดไหม?”

 

“ก็อาจจะ”

 

“จะไม่ทิ้งหมาน้อยตัวนี้ใช่ป่ะ”

 

“ก็อาจจะ...ทิ้ง”

 

“มาร์ค!!!

 

“ฮ่าๆ ล้อเล่นน้า ไม่ทิ้งหรอกเนอะ ไหน...ขอมือหน่อยเร็ว”

 

บางทีคำอวยพรก็อาจจะสำคัญ แต่ว่าแค่กอดอุ่นๆจากใครสักคนที่สำคัญกับใจก็เหมือนได้รับคำอวยพรที่แสนวิเศษที่สุดแล้ว

 

แต่ก็นะ

Mark_Tuan: HAPPY BIRTHDAY!!!! @jacksonwang852jy
 

จนได้สิน่า =="


Happy Birthday to JacksonWang ^^

555555555555555555555 อยากจะหัวเราะดังๆ เขียนเสร็จตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
แต่ไม่ลงเหมือนกำลังรออะไรสักอย่าง (ไม่ใช่อะไรหรอก เน็ตใช้ไม่ได้ชั่วขณะจิต...ยืนไว้อาลัยด้วยน้ำตา)
จากใจคนเขียนเลย ยอมรับว่าแอบนั่งรอพี่มาร์คมาแฮปปี้เบิร์ดเดย์แจ็คสันนะ รอมาทั้งวัน จนประมาณเกือบๆสามทุ่มครึ่งมั้งเห็นฟีตทวิตเด้งมาเยอะเลยกดดู ทวิตพี่มาร์คเด้งมาคนแรกเลย มือไม้สั่นกับคำว่า HAPPY BIRTHDAY ตัวใหญ่ๆ
มันปลื้มมากค่ะ แล้วก็ได้ฤกษ์ลง แต่กว่าจะได้ลงคอมมี่ค้างห้าหกรอบเห็นจะได้ =="
Enjoy reading นะคะ ^^

Minor!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

791 ความคิดเห็น

  1. #748 852626 (@toobpong1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 09:56
    น่ารักกกกก
    #748
    0
  2. วันที่ 2 มกราคม 2559 / 11:15
    กว่าจะอัพได้รอจนเลิดรออะ 555551
    #394
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #55 Mini'ELFs (@hug-kyumin137) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 06:09
    เค้าก็รอให้เอินอัพอวยพรกานะ รอนานจนถอดใจแต่พอเห็นในทวิตเด้งเท่านั้นแหละเปลี่ยนแอพแทบไม่ทัน เอินเอินของกากา งื้ดดดดดด อยู่ด้วยกันนานๆและตลอดไปนะ
    #55
    0
  5. #41 Sadaharu89 (@cstone1989) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 22:32
    พึ่งจะได้อ่าน น่ารักๆๆๆๆๆๆ น่ารักมากกกกกกกกกกกก
    #41
    0
  6. #40 ZIGNUP (@ZIGNUP137) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 00:45
    ละมุนมากๆเลย มาร์คน่ารักมาอะ กังวลมาก คิดมากเลยสินะ ก็คนพิเศษทั้งคน แจ็คสันโคตรน่ารักอบอุ่น ขอให้จับมือเดินไปด้วยกันนานๆเลยนะ น่ารักมากๆเลย อบอุ่น ละมุน
    #40
    0
  7. #39 Jark2jae (@orrawanwan48) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 23:31
    โง้ยยยยยยยย
    #39
    0
  8. #38 Pimmie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 23:28
    ขอบคุณนะคะ เป็นฟิคที่เข้ากับสถานการณ์มากเลยเห็นภาพจริงๆ ชอบตอนมาร์คหาคำเขียนอวยพรแล้วแจ็คบอกว่าไม่ต้องหาคำยาวๆมาอวยพร ฟินมาก😍😍❤️
    #38
    0
  9. #37 Mewy0493 (@lila94) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 23:23
    เป็นเหมือนกันเลยไรเตอร์
    รอจนเลิกหวังเเล้วอ่ะ
    อยู่ๆก็มาอัพ มือสั่นมากตอนเข้าไปรีทวิต
    พี่มาร์คคงอยากเป็นคนสุดท้าย เเต่เสียดายมี่มาท้ายกว่า

    #37
    0