[GOT7-FICLET] AMIGO'S DIARY #JARK

ตอนที่ 50 : Page 25 : HUG (마크)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 ม.ค. 59



Page 25: HUG

 

 

 

 

27 Feb 2016: 마크

 

 

 

 

 

นับดูซิ

 

ว่า หวัง แจ็คสัน นักกีฬาผู้ที่มีร่างกายแข็งแรงมากกว่าใคร ๆในวงไม่สบายกี่ครั้งแล้ว

 

นับไม่ถ้วนสินะ ผมไม่อยากจะนับเลยด้วยซ้ำ

 

เพราะนั้นคือสิ่งที่ผมเฝ้าขอในใจไม่อยากให้เขาป่วยบ่อย ๆไปมากกว่านี้ แต่เพราะอากาศที่เย็นฉับพลันนั้นแหละที่ทำให้แจ็คสันไม่สบายหนักไปอีก

 

“มาร์ค ฟืด!” เสียงทุ้มแหบเรียกจากข้างหลังขณะที่ผมกำลังก้าวไปข้างหน้าตามทางเดินในสนามบิน Gimpo ซึ่งผมเองก็หันไปตามเสียงเรียกนั้นและหยุดรอคนป่วยที่อยู่ในชุดโค้ทตัวใหญ่สวมหมวกสีแดงปิดทับปกปิดใบหน้าแถมมีหูฟังอันใหญ่ครอบอีกที

แจ็คสันเดินเข้ามาใกล้ผมจนหยุดตรงหน้า ดวงตาคู่คมช้อนมองผมหน่อย ๆ และทำให้ผมเอียงหน้ามองเข้าไปในช่องว่างแคบ ๆระหว่างใบหน้าคมเข้มที่มีแมสก์สีดำปิดกับหมวดที่ปิดลงมา

 

“ทำไมไม่รอ?” เสียงทุ้มอู้อี้ในลำคอขึ้นยามเราออกเดินข้างกันอีกครั้ง

 

“ก็เมเนเจอร์ฮยองให้เดินมาก่อน”

 

“ก็รอกันดิ”

 

“ยังไงก็ต้องรออยู่แล้ว” ผมบอกพลางยกมือผลักหัวอีกคนเบา ๆ

 

จนเราเดินมาหยุดใกล้ทางเข้าเกทผมเลยเดินเข้าไปพิงกำแพงแจ็คสันเองก็ตามมายืนข้างๆ

 

“ฟังอะไรอะ?” ผมถามแจ็คสันที่มองผมอยู่ก่อนแล้ว เขาส่ายหน้าไปมาแล้วเดินเข้ามาใกล้ผม

 

“ไม่ได้ฟัง ใส่ไว้เฉย ๆ”

 

“แล้วใส่เพื่อ?” ผมถามยิ้ม ๆ และนั้นทำให้มุมปากยิ้มตามก่อนจะเอนศีรษะพิงมาที่ไหล่ผม

 

“เพื่อความ wild & sexy

 

มือใหญ่ ๆ ของแจ็คสันยกขึ้นมาเกาะที่ต้นแขนผมที่อยู่ภายใต้เนื้อผ้าหนาของเสื้อโค้ทเอาไว้เลยดูเหมือนว่าตอนนี้แจ็คสันกำลังกอดแขนผมอย่างไงอย่างงั้นทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่...ก็ใกล้เคียง

 

ผมถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วยกมืออีกข้างขึ้นลูบหัวกลมภายใต้หมวกแก๊ปสีแดงใกล้ ๆ

 

“ถอนหายใจแบบนี้...รำคาญ?” เสียงทุ้มถาม

 

“เปล่า แค่ไม่ชอบ...” ผมตอบ

 

“ไม่ชอบ? ฉัน?” ดวงตาคู่คมที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความร่าเริงก่อนหน้านี้หลายวันดูหม่นหมองและซึมอย่างเห็นได้ชัดแต่ภายในแววตาคู่นี้ก็ยังซ่อนความขี้อ้อนของเด็กน้อยตัวโตเอาไว้เล็กน้อย

 

ดูสายตาของแจ็คสันดิ เหมือนกลัวว่าผมจะรำคาญหรือไม่ชอบเลย ทั้ง ๆ ที่ผมชอบให้เขามากอดแข้งกอดขาแบบนี้มากกว่า

 

“ไม่ใช่อย่างนั้น ที่ไม่ชอบก็เรื่องที่นายไม่สบายแบบนี้ไงส่วนตัวนายน่ะ ก็น่าจะรู้ว่าฉันชอบหรือไม่ชอบ” ผมตอบเจ้าหมาน้อยขี้ระแวงและนั้นก็ทำให้ผมได้ยินเสียงหัวเราะมาจากแจ็คสัน

 

ความร้อนชื้นที่ผมรู้สึกบริเวณหลังมือทำให้ผมก้มมองฝ่ามือใหญ่ที่จับมือผมให้ไปแตะข้างแก้มของตัวเอง

 

“ร้อนปะ? ไข้ขึ้นอีกแล้วปะวะ?”

 

“คงงั้น...”

 

ผมไม่รู้หรอกว่าเราอยู่แบบนั้นนานแค่ไหน รู้แค่ว่าเวลาที่ผมหรือแจ็คสันไม่สบายเมื่อไร ระยะห่างของเรามันกลับลดลงและก็เป็นแบบนี้ซะทุกครั้ง

 

 

@STARBUCK

 

ผมก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองก่อนจะเงยหน้ามองคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามกำลังสูดน้ำมูกดังฟืดแต่แก้วโกโก้ปั่นตรงหน้ามันช่างขัดกับอาการป่วยจริง ๆ

 

“ไข้ขึ้นแต่ดื่มโกโก้ปั่น? ประสาทไหม?”

 

“อยากดื่ม”

 

ดื้อไม่เข้าเรื่อง

 

ถึงอย่างนั้นผมก็นั่งมองแจ็คสันจัดการโกโก้ปั่นของตัวเองจนเหลือแค่ก้นแก้วก่อนจะลุกตามแจบอมที่เข้ามาเรียกเมื่อถึงเวลาขึ้นเครื่องบินไปญี่ปุ่นกัน

 

บินรอบนี้ผมได้นั่งข้างแจ็คสัน และผมก็โดนคนป่วยยื่นหน้าเข้ามาใกล้โดยที่ตัวผมเองก็เอนตัวหนีอย่างอัตโนมัติ

 

“มีไรอีก?”

 

“...ดีจังที่เป็นนายนั่งตรงนี้”

 

“แล้ว?”

 

“จะได้อ้อนได้ไง”

 

ผมเบะปากใส่

 

“ถ้าแบมแบมนั่งตรงนี้นายก็อ้อนน้องได้”

 

“ไม่อ่ะ ถ้าเป็นนาย...”

 

แจ็คสันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมอีกนิด ยกมุมปากขึ้นกรุ้มกริ่มสุด ๆ แล้วริมฝีปากสีอ่อนอุ่นชื้นก็แตะลงมาบนริมฝีปากผมอย่างรวดเร็วก่อนจะผละหน้าออกมามองหน้ากัน

 

“จะได้จูบได้ไง”

 

“หวัง แจ็คสัน!” ผมกัดปากเค้นเสียงเรียกอีกคนอย่างไม่พอใจแต่ก็ทำได้แค่ถอนหายใจออกมาแทน

 

“อย่าโกรธดิ แค่อยากอ้อน” คนป่วยว่ามาอย่างนั้นแล้วจะให้ผมทำไงได้นอกจากใจอ่อนเข้าให้อีกครั้ง

 

แจ็คสันมองผมนิ่งแล้วนั้นก็ทำให้ผมไม่พูดอะไรออกมาอีกนอกจากเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้แนบริมฝีปากตัวเองลงบนริมฝีปากอุ่นแผ่วเบาก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อยให้มือใหญ่ ๆ เลื่อนขึ้นมาหยิกแก้มของผมอย่างหมั่นเขี้ยว

 

“อื้อ เจ็บ!” ผมตีมือแจ็คสันก่อนจะลูบแก้มตัวเอง

 

“น่ารักอ่ะ ทำไมน่ารักแบบนี้เนี่ย?” ผมไม่ตอบนอกส่ายหน้าไปมา

 

แจ็คสันยังคงมองหน้าผมไม่เลิก ผมเลยเลิกคิ้วหน่อย ๆ ก่อนจะจ้องตากันแบบนั้นจนแจ็คสันถอนหายใจออกมา

 

“ชมจนชินแล้วสินะ” เสียงทุ้มว่า ผมก็นึกว่ามีอะไรอีกกะอีแค่ชมว่าผมน่ารักเท่านั้น

 

“จะให้ฉันเขินอาย ม้วนตัวเป็นแยมโรลปะละถึงจะพอใจ?”

 

“...ช่างเหอะ” แจ็คสันผลักหัวผมไม่แรงมากก่อนจะหันไปกดหน้าจอหลังที่นั่งตรงหน้าเพื่อหาดูอะไรสักอย่างอย่างที่ชอบ

 

ผมเลยปล่อยให้อีกคนดูหนังไปเงียบ ๆ จนถึงญี่ปุ่น

 

 

“หนาว...” เสียงทุ้มเอ่ยสั่น ๆ ข้าง ๆ และนั้นทำให้ผมยื่นมือออกไปคว้ามือใหญ่มาจับไว้ขณะเดินไปไปรอกระเป๋าเดินทาง

 

“หนาวอ่ะมาร์ค”

 

“รู้ ฉันก็หนาว”

 

เราทั้ง 6 คนก็มารวมกลุ่มกันเพื่อรอรับกระเป๋าพร้อมกับเมเนเจอร์ฮยองที่หันไปพูดคุยกับนูน่าสไตล์ลิสสองคนอีกทาง ผมเองก็ได้แต่มองคนป่วยที่ยืนกอดอกเขย่าขาไปมาเพื่อคลายความหนาว

 

“หนาวเพราะไข้ขึ้นหรือเปล่า?”  ผมถามขณะเดินไปใกล้

 

“...ไม่ไหวอ่ะ”

 

ฟึ่บ!

 

ผมเข้าไปใกล้อีกนิดกวาดแขนรอบร่างหนาเอาไว้  ไม่ได้กระชับกอดให้แน่นเลยสักนิด

ผมแค่กอดรอบลำตัวแจ็คสันเอาไว้และดูเหมือนแจ็คสันจะขยับเข้ามาใกล้ซุกหน้ากับไหล่ผม

 

“อุ่นวะ”

 

ผมรู้ว่าแจ็คสันกำลังยิ้ม เรื่องแค่นี้... ผมเดาออก

 

 

 

“กอดกันกลางสนามบินเนี่ยนะ” ยองแจพึมพำออกมาพลางส่ายหน้าไปมา ก่อนจะหดลำคอเข้าไปในเสื้อโค้ทของตัวเองบ้าง

 

“อิจฉาอะไรละ? มาๆผมกอดฮยองก็ได้นะ” แบมแบมพูดขึ้นก่อนจะขยับเข้ามาอย่างจะทำอย่างที่พูดจริง ๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อยองแจยกขาขึ้นกันเอาไว้

 

“เข้ามา ถีบอ่ะ”

 

เอาน่า... แค่กอดกันเองไม่เห็นเป็นอะไรเลย

 

ใช่ไหม? แจ็คสัน






Happy.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

791 ความคิดเห็น

  1. #484 SophJee (@soya12) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:36
    ถึงแม้จะไม่อยากให้ป่วย แต่คู่นี้เวลาป่วยมันดีกับใจชะนีขี้ชิปอย่างเรามากๆ
    จะรู้ว่าใครคือมิตรแท้ก็ตอนมีเรื่องไม่ดีเข้ามาในชีวิตแหละน๊า แต่อันนี้ไม่ใช่มิตรแท้นะ นี่คู่แท้ วร้ายย5555
    #484
    0
  2. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:46
    เขินนนนนน
    #483
    0
  3. #482 HENS_Eternal (@eye-hibari) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 17:59
    เวลาป่วยนี่ก็ชัดเจนกันขึ้นมากไปอีก ดูแลกันตลอดดดด
    #482
    0
  4. #481 fatymi (@fatymi) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 04:19
    งึ้ยยนย เขินนนนนน ฟิคเรียลๆแบบนี้โคตรดี ฮือ
    #481
    0
  5. #480 KrisYeol xx (@vipexotic) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 02:35
    ชอบตอนที่เวลาฝ่ายใดฝ่ายนึงป่วยทั้งสองจะไม่ออกจากกันจะเดินใกล้ๆ วนๆ อยู่แถวนั้นนั่นแหละ แต่ก็ไม่ชอบให้ใครต้องป่วยทั้งนั้น เฮ้อ โดยเฉพาะแจ็คนั่นแหละ ทำงานหนักได้พักเต็มอิ่มบ้างไหม ขึ้นเครื่องไปๆ มาๆ ขนาดแค่ขึ้นไม่เท่าไหร่นานๆ ครั้งขึ้นยังรู้สึกเหนื่อยๆ ทุกครั้งเลย แจ็คสันเอ๊ย ตอนนี้น่ารักมาก อยากเห็นในสถานการณ์จริงแจ็คสันอ้อนๆ มาร์คแบบนี้บ้างจัง นี่แทบจะตัดแต่ใบเรือ ฮือ
    #480
    0
  6. #479 ไม่บวอกก (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 22:55
    งื้อออออ น่ารักอ่า แค่กอด กรักๆๆๆๆๆ
    #479
    0
  7. #478 โนว เนม : ] (@patchalita) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 14:47
    อุต้ะะะ น่าร๊ากกกกก แฝดน่ารักจัง
    #478
    0
  8. #477 Nu'Belle Love P'Mark (@bellfergoll) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 12:36
    =/////= อ้อนแต่กะเอินนนนน
    #477
    0
  9. #476 kijib_jm (@kijib_jm) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 11:45
    ชอบความละมุนนี้ เวลาป่วยก็อ้อนเนอะ ตัวติดกันตลอดเนอะ
    #476
    0
  10. #475 Jark2jae (@orrawanwan48) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 07:57
    คิดว่าอ้อนแล้วน่ารัก เอ่อใช่น่ารัก ><
    #475
    0
  11. #474 ˊˊCHICIM (@chicim) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 02:25
    อ่านแล้วยิ้ม ฟิคน่ารัก
    แถมยังใกล้เคียงกับวันนั้นจริงๆด้วย
    ฮือ เวลาป่วยนี่ชัดเนอะจาร์คอะ
    ใกล้กันไม่ห่างเลยยยยย
    #474
    0
  12. #473 ˊˊCHICIM (@chicim) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 02:24
    อ่านแล้วยิ้มเลย ฮือ
    ช่างใกล้เคียงโมเม้นท์จริง
    วันที่ป่วยตัวติดกันทุกครั้ง
    #473
    0