คัดลอกลิงก์เเล้ว

เธอยัง...เหมือนเดิมใช่ไหม

โดย joylnr

ความรักจะแพ้ระยะทางหรือไม่

ยอดวิวรวม

1,248

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,248

ความคิดเห็น


31

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 ก.พ. 54 / 20:11 น.
นิยาย ѧ...͹ เธอยัง...เหมือนเดิมใช่ไหม | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 สวัสดีค่ะชาว Y ทุกคน เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรเตอร์ยังไงก็ช่วยคอมเม้นด้วยนะคะ
ขอแนะนำตัว
ไรเตอร์ ชื่อ จอยนะคะ อายุ16
สาวก โน่ริทจ้า
joy_gm@hotmail.com
คุยกันได้จ้า 
สำหรับเรื่องนี้จิตนาการล้วนๆ แนวYจ้า ไม่ชอบ กด X ได้จ้า
 
  

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ก.พ. 54 / 20:11



เธอยัง.. - โปเตโต้ Potato

ฟังเพลง : เธอยัง.. - โปเตโต้ Potato

Tono
“ ริท พรุ่งนี้พี่ต้องไปเมืองนอกแล้วนะ “ ใช่แล้วแล้วครับแม่ผมส่งผมไปฝึกงานที่เมืองนอก เพราะรู้ว่าผมคบกับริท จึงอยากจะพิสูจน์ความรักพวกเรา แต่ผมไม่อยากไปเลย
“ พี่โน่ พี่ไม่ไปได้ไหม “ แล้วริทก็รู้เรื่องก่อนหน้านี้แล้วด้วย
“ ริทก็รู้ ว่ายังไงพี่ก็ต้องไป เพื่ออนาคตของเรานะครับตัวเล็ก “ พี่ผมทำไปก็เพื่อริททั้งนั้นแหละครับ
“ ก็ได้ครับพี่โตโน่ 3 ปีริทจะรอพี่นะ “ พูดถึงเวลาก็ใจหายเหมือนกัน นี่เราต้องจากกันถึง 3 ปีเลยหรอ
“ พี่รักริทนะ “
“ ผมก็รักพี่ครับ “
เช้าวันต่อมา
Rit
“ พี่โน่ ดูแลตัวเองด้วยนะ อยู่ที่นั่นอย่านอกใจริทด้วย ถ้าว่างๆก็โทรมาหาริทบ้าง ตั้งใจทำงานนะครับ “
“ คร๊าฟฟฟฟฟฟ ตัวเล็ก พี่จะทำตามที่ตักเล็กบอกทุกอย่างเลยคร๊าฟฟฟ “
“ ดีมากกกกกครับ ^^ สัญญาด้วยสิ “
“ สัญญาครับ “ พี่โน่พูดแล้วยกนิ้วขึ้นมา3นิ้ว ฮ่าๆๆ น่ารักจัง
ตึ่งตึงตึ๊ง ~ ท่านผู้มีเกียรติโปรดทราบ ผู้ที่จะเดินทางไปประเทศอังกฤษ กรุณาเตรียมตัวด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ ~
“ พี่โน่ ต้องไปแล้วใช่ไหม ผมต้องคิดถึงพี่มากแน่ๆเลย “ ผมฝืนยิ้มแล้วมองใบหน้าพี่โตโน่ให้มากที่สุด ผมอยากจดจำทุกอย่างให้ได้นานที่สุด
“ พี่ก็คิดถึงตัวเล็กมากเหมือนกัน รอพี่กลับมานะครับ “
“ ครับ ผมจะรอพี่ “ ผมเขย่งปลายเท้าขึ้นไปแนบริมฝีปากบางของพี่โตโน่เบาๆ
Tono
ผมอึ้งไปสักพักก่อนที่จะมอบจูบแสนหวานให้กับคนตรงหน้า ผมรวมเอวร่างบางให้ชิดเข้ามามากขึ้น มือของตัวเล็กก็โอบรอบคอผมอย่างเผลอไผล ผมค่อยๆสอดแทรกลิ้น เข้าไปในโพรงปาก เกี่ยวตวัดหาความหวานจนทั่ว จูบที่มีแต่ความหวาน ความรัก ความคิดถึงที่มอบให้เค้า
“ อื้มมม “ มือน้อยๆทุบอกผมทำให้รู้ว่าริทหายใจไม่ออก ผมค่อยๆถอนริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่ง แล้วมองหน้าริทให้นานมากที่สุด
ตึ่งตึงตึ๊ง    ~ ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ ขณะนี้เครื่องบินที่จะไปประเทศอังกฤษใกล้ออกเดินทางแล้ว กรุณาขึ้นเครื่องด้วยค่ะ ~
“ พี่ไปแล้วนะริท “
“ ครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ “ ผมยิ้มให้ริทบางๆก่อนจะเดินไปขึ้นเครื่อง รอพี่นะตัวเล็ก
.
.
.
1 เดือนผ่านไป
Rit
เพี้ยง เพี้ยง เพี้ยง เธอโทรมาทีเถอะน่า เพี้ยง ติ๊ด!
“ ฮัลโหล พี่โน่ ^^ “ นี่ก็ผ่านมา 1 เดือนแล้วพี่โน่ทำตามสัญญาจริงๆนะครับ โทรหาผมทุกวันเลย
(ทำอะไรอยู่ตัวเล็ก)
“ คิดถึงพี่อยู่ คิกๆๆ “ ก็คิดถึงจริงๆนะ
(พี่ก็คิดถึงตัวเล็กอยู่เหมือนกัน ฮ่าๆๆ) พี่โน่บ้า ผมเขินนะ >///<
“ งานหนักรึเปล่าครับ “
(ก็นิดหน่อย แล้วริทเรียนเป็นไงมั่ง)
“ ก็หนักเลยอ่ะพี่โน่ เรียนหมอเนี่ย ” ผมเรียนมาปีที่4 แล้วก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ
(สู้ๆนะตัวเล็ก เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อนนะ เค้าเรียกแล้ว) ว๊า คุยกันแปปเดียวเอง
“ ครับพี่โน่ บ๊ายบายครับ “ ผมวางสายแล้วเก็บของจะกลับคอนโด
“ ริททททททททท “ อ้าวไอเซน
“ มีไรวะ “ เพื่อนสนิทผมเองครับ แต่เรียนคนละคณะ
“ มึงจะกลับแล้วหรอ “
“ เออดิ อยากกลับคอนโดว่ะ “ ผมคิดถึงพี่โน่เลยคิดถึงคอนโดด้วยอ่ะครับ แหะๆ
“ นี่มึงคิดถึงพี่โน่มากไปเปล่าวะ “
“ กูคิดถึงไม่มากไม่น้อยเว้ย แค่คิดถึงเสมอ ฮ่าๆๆๆ “
“ โหย กูจะอ้วก “ ดูมัน  - -
“ แล้วเรียกกูมีไรล่ะ “
“ จะชวนไปเลือกของขวัญให้พี่เก่งอ่ะ “ แหม มึงไม่เท่าไหร่เลยนะ
“ มึงก็เลี่ยนชวนอ้วกว่ะ “
“ นะๆๆ ไอริท ไปเป็นเพื่อนกูหน่อยยย “ ดูทำหน้าเข้า เหมือนแมวอยากได้ปลาทู ฮ่าๆๆ
“ เออๆ ก็ได้ “
คอนโด @ England
Tono
“ เฮ้อ เหน่อยชะมัด “ ผมวางเสื้อสูทไว้บนเก้าอี้แล้วเดินมาเปิดโน๊ตบุ๊คเพื่อทำงานต่อ พอเปิดหน้าจอก็ทำให้ผมหายเหนื่อยเลย ก็รูปริทบนหน้าจอน่ะสิ รอยยิ้มที่ทำให้ผมมีแรงทำงานต่อ ป่านนี้ริทจะทำไรอยู่นะ ผมคิดสักพักก็ก้มหน้าทำงานต่อ
ห้างสรรพสินค้า
Rit
“ริท ขอบใจนะเว้ยที่มาเป็นเพื่อน “ ผมช่วยมันเลือกกว่าจะได้ปาไป 2 ชั่วโมง
“ ไม่เป็นไร งั้นกูไปละ “ ผมแยกทางกับเซนแล้วมุ่งหน้าไปที่ที่หนึ่ง ที่ผมเคยมากับพี่โตโน่
“ สวัสดีค่ะ คุณริท “ ที่นี่คือบ้านเด็กกำพร้าครับ ผมมาหาเด็กคนนึง ที่ผมกับพี่โน่เป็นพ่อแม่บุญธรรมให้
“ สวัสดีครับ น้องริวจิอยู่ไหนหรอครับ “
“ อยู่ที่สวนข้างหลังค่ะ น้องมานั่งรอคุณริทกับคุณโตโน่ทุกวันเลยนะคะ แล้ววันนี้คุณโตไม่มาด้วยหรอคะ “
“ ครับ พี่โตโน่ไปทำงานต่างประเทศน่ะครับ “
“ งั้นเชิญคุณริทตามสบายเลย ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ “
“ ครับ “ ผมเดินมาที่สวน เห้นเด็กน้อยคนหนึ่งนั่งชิงช้าอยู่ ริวจินั่นเอง
“ ริวจิครับ ทายซิใครเอ่ย “ ผมเอามือปิดตาริวจิจากข้างหลัง
“ แม่ริททททท “ ผมเอามือออกแล้วเดินไปนั่งข้างๆริวจิ
“ ถุกต้องงงงงง “ ผมยิ้มให้ริวจิอย่างอ่อนโยน
“ แม่ริท ริวจิคิดถึงแม่ริทจังเลย แล้วพ่อโน่ไม่มาหรอฮะ “
“ พ่อโน่ไปทำงานต่างประเทศครับ แต่อีกไม่นานก็กลับมาแล้วนะ “ ยิ่งผมเห็นริวจิผมก็ยิ่งคิดถึงพี่โตโน่มากขึ้น
“ แม่ริทก้เหงาแย่เลย “ ริวจิเอียงคอมองผม น่ารักจัง ^^
“ แต่แม่ริทก็มีริวจิอยู่ใช่ไหม “
“ ครับป๋ม “ ริวจิโผเข้ากอดผม ผมจึงกอดตอบทั้งคิดถึงริวจิ และคิดถึงพี่โตโน่ น้ำตาผมก็ไหลไม่รู้ตัว ทำให้ริวจิผละออกแล้วเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ผม
“ แม่ริทร้องให้ทำไมหรอฮะ “
“ แม่ริทคิดถึงพ่อโน่ครับ “ ผมเห็นริวจิยิ้มแล้วทำท่าเขิน ทำให้ผมหายเศร้าไปได้บ้าง
“ แม่ริท วันนี้ ครูชมริวจิที่กินผักได้ด้วยยย “ ริวจิเก่งกว่าผมอีกอ่ะ ผมยังไม่กินผักเลย
“ เก่งมากริวจิ วันนี้แม่ริทมีของขวัญมาให้ด้วยนะ “
“ อะไรหรอฮะ “ ผมซื้อตอนที่ไปกับเซนน่ะครับ
“ นี่ หุ่นยนต์ ชอบไหมครับ “
“ ชอบมากเลยครับ ขอบคุณครับแม่ริท “ ผมอยู่คุยกับริวจิสักพักแล้วจึงกลับคอนโด
.
.
.
1 ปีผ่านไป
Tono
1 ปีแล้ว ผมใกล้จะได้เจอริทแล้ว คิดถึงๆ โทรหาดีกว่า
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด
(ฮัลโหลพี่โน่ ริทคิดถึงพี่โน่จัง) รับปุ๊บพูดใหญ่เลยนะตัวเล็ก ฮ่าๆ
“ พี่ก็คิดถึงตัวเล็กนะ “
(พี่โน่อีกไม่นานเราจะได้เจอกันแล้วนะ พี่ดีใจไหม)
“ ดีใจสิ กลับไปแม่พี่ก็จะให้พี่คบกับริทสักที “
(พี่โน่เบื่อไหม ที่คุยกับริททุกวันเลย) ทำไมริทคิดแบบนั้นนะ
“ พี่ไม่เบื่อหรอกครับ พี่มีความสุขมากนะที่ได้คุยกับริท “ ผมไม่อยากให้เค้าคิดมากเลย
(พี่โน่น่ารักที่สุดเลยยยย^^)
“ ฮ่าๆๆ พี่ลอยแล้วววว อ๊ะ! พี่ไปทำงานก่อนนะริท บายครับ “ ได้เวลาเข้างานอีกแล้ว
(บ๊ายบายครับ จุ๊บๆ) ฮ่าๆๆ เดี๋ยวกลับไปจะให้จุ๊บเลย
“ โน่ๆๆ “ อ้าว เทญ่าเพื่อนร่วมงานผมครับ
“ ใจเย็นๆ รีบวิ่งมามีไรเปล่า “ ดูสิ เหงื่อเต็มใบหน้าหมด
“ ญ่าจะมาชวนไปกินข้าวเย็นนี้ แฟนญ่าเค้าอยากเจอโน่ “
“ ได้ๆ แต่มีไรหรอ “
“ เดี๋ยวก้รู้ เลิกงานเจอกันนะ “ อ่าๆ ไรล่ะเนี่ย
“ เคๆ แล้วเจอกัน “ ผมแยกทางกับเทญ่ามาทำงานต่อ ทำไมวันนี้มีแต่คนยิ้มให้ผมแล้วยังมาแสดงความยินดีกับผมอีก งงวุ้ย
เฮ้อ เลิกงานสักที ผมลงมาข้างล่างมารอเทญ่า ผ่านไป 5 นาที เธอก็เดินออกมาพร้อมผู้ชายข้างๆเธอ สงสัยจะเป็นแฟนแน่เลย แต่เค้าทำงานที่นี่ทำไมผมไม่เคยเห้นนะ
“ โน่ รอนานไหม “
“ ไม่อ่ะ นี่แฟนญ่าหรอ “ ผมชี้ไปที่คนข้างๆเธอ
“ ใช่แล้ว นี่โน่ค่ะ จอห์น “ เธอแนะนำผมให้แฟนเธอรู้จัก
“ ยินดีที่ได้รู้จักครับ “ จอห์นกล่าว แล้วยื่นมือมาข้างหน้า
“ เช่นกันครับ “ ผมยื่นมือไปจับทักทาย
“ งั้นเราไปกินข้าวกันเถอะ “ เทญ่ากล่าว แล้วพวกเราก็มาอยู่ที่ร้านอาหาร
“ โน่ ญ่ามีข่าวดีจะบอก “
“ ว่า “ ข่าวดีไรหว่า
“ ก็ผู้บริหารบอกว่า จะให้โน่เป็นหุ้นส่วนของบริษัท “ เฮ้ย!
“ ห๊ะ! จริงดิ แต่โน่ยังไม่เคยเจอผู้บริหารเลยนะ “ จะเป็นไปได้ไงเนี่ย
“ เคยสิ ก้แฟนญ่าไง คิกๆ “ น่ะ อำอีกแล้ว
“ อย่ามาอำนะญ่า “
“ ญ่าไม่ได้อำนะ ไม่เชื่อถามจอห์น “
“ เอ่อ...คุณจอห์นครับ “ ผมเริ่มเกร็งแล้วสิ
“ จริงๆครับคุณโตโน่ ผมจะให้คุณเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของผม เพราะผมคอยสังเกตการณ์ทำงานของพนักงานทุกคน แล้วคุณเป็นคนที่ตั้งใจทำงาน ผลงานออกมาดีเสมอ พอจบจากฝึกงานของที่นี่ คุณสามารถทำงานที่นี่ต่อได้เลยครับในฐานะหุ้นส่วนของผม “
“ ผมไม่กล้ารับไว้หรอกครับ “
“ รับไว้เถอะโน่ ถือว่าทำเพื่อน้องริทไง โน่บอกจะพิสูจน์ให้แม่รู้ไม่ใช่หรอ “ ก็จริงนะ
“ กะ ก็ได้ครับ ขอบคุณนะครับคุณจอห์น “
“ ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจ “ ผมเก็บเรื่องนี้ไปเซอร์ไพร์ริทดีกว่า
.
.
2 ปี 10 เดือน
Rit
อีก 2 เดือน พี่โน่ก็จะกลับมาแล้ว >< ไปซื้อของมาตกแต่งห้องดีกว่า ผมซื้อผ้าม่าน ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน และอีกหลายๆอย่างเพื่อเตรียมต้อนรับพี่โน่กลับมา โทรหาพี่โน่ดีกว่า
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด
(ฮัลโหลริท พี่ทำงานอยู่นะครับ แค่นี้นะ)
“ พี่ น่...” ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด เฮ้อ พี่คงงานยุ่งมากเลยนะเนี่ย
.
.
.
2 ปี 11 เดือน 15 วัน
ผมกาปฏิทินไปเรื่อยๆ ใกล้แล้ววันที่ผมรอคอย อยากคุยกับพี่โน่จัง ตั้งแต่เดือนที่แล้วผมก็แทบไม่ได้คุยกับพี่โน่เลย
(ฮัลโหลลลลลล ฮ้าววว ใครครับ) อ้าวเพิ่งตื่นหรอ
“ พี่โน่นี่ริทเองนะ ริทโทรมาปลุกพี่หรอครับ “
(อ๋อ เปล่าครับพี่กำลังจะตื่นพอดี)
“ พี่โน่ อีกไม่กี่วันแล้วนะ “
(เราจะได้เจอกันแล้ว โน่คะ! ทำอะไรอยู่ ไปทำงานได้แล้วนะ)
“ ใครอ่ะพี่โน่ “ เสียงผู้หญิงหนิ
(เพื่อนน่ะครับ เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อนนะครับตัวเล็ก)
“ ครับ “ ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ไม่ทันที่ผมจะพูดจบพี่โน่ก้ตัดสายผมทันที ทำไมพี่เค้าดุรีบร้อนจังนะ หรือว่า....เฮ้ย คงไม่ใช่หรอก อีกไม่กี่วันก็จะได้เจอกันแล้ว ถึงผมจะพูดอย่างนั้น แต่ในหัวก็มีแต่เสียงของผู้หญิงคนนั้นตลอด
.
.
.

3 ปีผ่านไป
วันนี้มาถึงแล้ว ผมแต่งตัวให้ดูดีที่สุด แล้วโทรหาพี่โน่ทันที
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาโทรใหม่อีกครั้งค่ะ ทำไมปิดเครื่องนะ ผมนั่งรอจนเผลอหลับไป
“ อ๊ะ! นี่กี่โมงแล้วนะ “ ผมสะดุ้งตื่นก่อนจะหันไปมองนาฬิกาบนผนังห้อง 2 ทุ่ม! ผมเด้งตัวลุกขึ้นหยิบโทรศัพท์ทันที ทำไมยังไม่มาอีกนะ
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาโทรใหม่อีกครั้งค่ะ ผมโทรหาพี่โน่ซ้ำๆไปมา แต่ก็เหมือนเดิม ผมคิดในแง่ดี พี่โน่คงติดธุระ ยังมาวันนี้ไม่ได้
3 ปี 10 วัน
“ ฮึกๆ พี่โน่ ทำไม ฮึก ยัง..ไม่ ฮึก มาอีก “ ผมร้องไห้มาอาทิตย์นึงแล้ว พี่ลืมผมแล้วหรอ พี่ยังเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม ผมคิดถึงพี่ ผมมองรูปพี่โน่ที่ถ่ายคู่กับผม ยิ่งทำให้ผมคิดถึงพี่โน่มากขึ้น น้ำตาผมไหลเปอะรูปอยู่มาก แต่แรงที่จะเช็ดรูปก็ไม่มี พี่โน่ พี่อยู่ที่ไหน พี่ทำอะไรอยู่ ผมยังรอพี่อยู่เหมือนเดิมนะ
Tono
ผมกลับมาประเทศไทยได้ 10 วันแล้วครับ แต่ตอนที่ผมกำลังข้ามถนนไปขึ้นรถ ก็มีรถคันหนึ่งชนผมทำให้ต้องพักฟื้นอยู่หลายวัน แถมแขนก็มาหักด้วย มือถือก็พัง แต่ตอนนี้ซ่อมเสร็จแล้วว่าจะโทรหาริทสักหน่อย ป่านนี้คงร้องไห้อยู่แน่เลย พอผมเปิดเครื่องก็เห็น มิสคอล 168 สายจากริทนั่นแหละครับ แต่มีข้อความเสียงด้วย เปิดฟังดีกว่า
เธอยังคิดถึงฉันทุกนาทีรึเปล่า   เธอยังจำเรื่องเราในวันวานได้หรือไม่
เธอยังมีใจให้ฉันคนเดียว   ยังรอฉันแค่คนเดียว      
เธอยังคงเป็นเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม  ช่วยบอกให้รู้ที
( พี่โน่ ฮึก ริทคิดถึงพี่ ฮึกๆ พี่ยัง ฮึก เป็น...เหมือนเดิม ฮึก ใช่ไหม ริทยังรอ ฮึก พี่โน่ เสมอ...นะ )
ริทพี่ยังเหมือนเดิมนะ รอพี่นะคนดี พี่จะไปหาเดี๋ยวนี้ ผมกระตุกสายน้ำเกลือออก แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า ไปมันทั้งแขนหักเนี่ยแหละ ผมขึ้นรถไปที่คอนโดทันที ผมทำให้ริทต้องรอ ผมไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ   ไม่นานรถก็มาจอดที่หน้าคอนโด ผมรีบขึ้นไปบนห้องของริท ทั้งคิดถึง และเป็นห่วงที่สุด
แกร็ก
ห้องมืดสนิทเลย สงสัยจะนอนอยู่ ผมเดินไปที่โซฟาแล้วเปิดโคมไฟที่โต๊ะ ทำให้เห็นริทนอนขดตัวอยู่ ทำไมไม่ห่มผ้านะ แล้วนี่กอดอะไร ผมค่อยๆแกะมือริทที่กอดบางสิ่งอยู่ ผมหยิบขึ้นมาดู มันคือกรอบรูปที่ผมถ่ายคู่กับริท ทำให้ผมเผลอร้องไห้ออกมาไม่รู้ตัว น้ำตาผมหยดลงใบหน้าหวานนั้น ทำให้ริทสะดุ้งตื่นทันที
“ อ๊ะ! พี่โน่ ฮึก ริทคิดถึง ฮึก พี่โน่จัง “
“ โอ๊ย! “ ริทโผเข้ากอดผมจนไม่ทันสังเกตว่าแขนผมหักอยู่ โอ๊ย เจ็บ
“ พี่โน่ เป็นไรอ่ะ “ ดู๊ ยังมองตาแป๋วอีก
“ แขนพี่ๆ “ ริทก้มมองแล้วทำตาโต
“ ริทขอโทษ พี่โน่เจ็บมากไหม ริทแค่ดีใจมากไปหน่อย “ ดูทำหน้าจะร้องอีกแล้ว
“ แค่เห็นหน้าริทพี่ก็หายเจ็บแล้ว พี่คิดถึงตัวเล็กนะครับ “ ผมส่งสายตามีความหมายไปให้ แต่
เพี๊ย ! “ บ้า “
“ โอ๊ย! “ ริทตีแขนผมซะงั้น สงสัยจะเขิน ฮ่าๆๆ
“ ริทขอโทษ “ ฮ่าๆ ทำหน้าน่ารักเชียว แฟนใครเนี่ยยยย (แฟนเฮียแหละ : ไรเตอร์/ลีดเดอร์)
“ พี่ขอโทษนะครับที่ทำให้ตัวเล็กรอ “ ผมส่งสายตาจริงจังไปให้ แล้วกุมมือริทมาแนบอกไว้
“ แล้วพี่โน่ไปไหนมา ริทนึกว่าพี่โน่ไม่รักริทแล้ว “ ริทพูดแล้วก้มหน้า ผมจึงเล่าเรื่องให้ริทฟังทั้งหมด ทั้งเรื่องเทญ่าที่ริทได้ยินวันนั้น เรื่องหุ้นส่วนอีก คุณจอห์นเค้าให้ผมทำอยู่ที่ประเทศไทยเพราะมีบริษัทนี้อยู่ที่ประเทศไทยเหมือนกันถ้าผมทำที่นู่นแต่ต้องห่างกับริทผมก็ไม่มีทางทำแน่ๆ
“ ทีนี้เข้าใจพี่แล้วนะครับตัวเล็ก “
“ ริทเข้าใจแล้วครับ “ ผมช้อนสายตามองจนริทต้องก้มหน้า สงสัยจะเขิน ผมเลยเชยคางให้ริทสบตากับผม หน้าแดงเลยอ่ะ  น่ารักวุ้ย>< ผมจะอดใจไม่ไหวแล้วนะ ผมค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นๆ จนริมฝีปากเราทั้งคู่ประกบกัน ผมจึงค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปหาความหวานในโพรงปาก ผมคิดถึงริมฝีปากนี้มากเหลือเกิน ริทจูบตอบผมด้วย แต่เป็นจูบที่ไร้เดียงสาเหมือนไม่เคยจูบเลย
“ อื้มมม “ เสียงที่บ่งบอกว่าคนตรงหน้าเริ่มหายใจไม่ออกแล้ว ผมถอนริมฝีปากออก แล้วก้มลงมาที่ซอกคอขาวเนียน ขบเม้มจนเกิดรอยแดงสีหวาน
“ อื้มม พะ พี่โน่ พอ..ก่อนครับ “ ผมเงยหน้ามองริทที่ตอนนี้หน้าแดงกว่าเดิมหลายเท่า
“ ทำไมอ่าตัวเล็ก “ ผมยื่นหน้าเข้าไปอีกครั้งแต่คราวนี้ริทเอามือมากั้นไว้
“ พี่โน่ยังเจ็บแขนอยู่เลยนะ “ นั่นสิ ผมลืมไปเลย
“ แต่...”
“ นะครับ ให้หายก่อนนะ “ ง่า ถ้าแขนหายนะตัวเล็ก ไม่รอดแน่ หึหึ
“ ก็ได้ครับ งั้นไปนอนกันดีกว่าเนาะ “ แล้วเราสองคนก็เข้าห้องนอน อ๊ะ! อย่าคิดลึกนะครับ เรานอนกันเฉยๆ ^^
{ ความรักไม่ได้แพ้ระยะทางเลย ตราบใดที่ใจคุณยังเหมือนเดิม }
พี่โน่รักริทที่สุดเลยยยย
จบแล้วจ้า ยังไงก็ช่วยกันเม้นเยอะๆนะคะ เรื่องแรกเราไม่มั่นใจเลยอ่า
จะติหรือชมใส่มาเลยนะคะ
 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ joylnr จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

31 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 11:48
    เศร้าปนฮาคะไรต์ชอบคะ
    #31
    0
  2. วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 19:00
    เศร้าปนฮาคะไรต์ชอบคะ
    #30
    0
  3. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2554 / 12:54
    น่ารักมากอ่ะ ><
    #29
    0
  4. #28 MOOSOM..68*
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:39
    จอยยยยยยยยย แต่งได้อินมากอ่ะ ซึ้ง น้ำตาจะไหล T-T

    เฮียโครตน่ารักอ่ะ 555555555555...

    สู้ๆต่อไปนะไรเตอร์จอย ^^
    #28
    0
  5. #27 np'
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:27
     ' น่ารักอ้ะ ><'
    เธอยังมีใจให้ฉันคนเดียว ยังรอฉันแค่คนเดียว : )
    #27
    0
  6. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:15
    ง่า TT ซึ้ง ค่ะ ไรต์เตอร์
    #26
    0
  7. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 10:10

    ตอบจบน่ารักจัง แอบลุ้นตอนจบ มาแต่ให้อ่านใหม่เนอะ ^^

    #25
    0
  8. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:47
     nar ruk maaak kub Writer ^^~
    #24
    0
  9. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:32

    น่ารักจ้า

    #23
    0
  10. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:54
    แทบตกใจนึกว่า มาม่า
    #22
    0
  11. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:53
    อ่านแล้วซึ้งมากๆๆ สงสารริทอ่ะ  ในที่สุดก็สมหวังสักที

    ไรเตอร์สู้ๆ นะคะ
    #21
    0
  12. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:38
    น่ารัก ^^
    #20
    0
  13. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:16
    น่ารักมากกกกก
    ทั้งสองมั่นคงในความรักที่สุด
    ชอบๆๆๆ ^ ^
    #19
    0
  14. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:07

    ชอบ ๆๆ


    ทีแรกนึกว่าจะมีอะไรเข้ามาแทรกกลางระหว่างเฮียกะพี่ริทซะแล้ว

    ฮ่า ๆๆ

    นึกว่าจะจบแบบเศร้า


    น่ารัก ๆ

    #18
    0
  15. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:58
    แขนหักยังจะคิด

    555+ สมกับเป็นเฮีย ฮี่ๆๆๆ ><
    #17
    0
  16. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:45
    ชอบ มากกกก อ่ะไรเตอร์

    ซึ้งงงง มากกก
    #16
    0
  17. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:45
    ชอบ มากกกก อ่ะไรเตอร์

    ซึ้งงงง มากกก
    #15
    0
  18. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:40
    ซึ้งมาก ตอนจบ ร้องไห้
    #14
    0
  19. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:38
    น่ารักกกกกกกกกกกกก >///<
    #13
    0
  20. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:25
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก
    #12
    0
  21. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:31
    พี่ริทอย่าคิดมากนะๆ
    #11
    0
  22. #10 เธอยัง
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:46
    อย่าบอกนะเฮียว่าต้องอยู่เมืองนอกต่ออีกนานเพราะเป็นหุ้นส่วนบริษัท ปลีกตัวกลับมาเมืองไทยไม่ได้
    #10
    0
  23. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:24
    เฮียยยย อย่านอกใจพี่ริท น่ะ
    #9
    0
  24. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:13
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงง
    รีบๆมาต่อนะจ๊ะไรเตอร์
    #8
    0
  25. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 06:35
    ค้างง ><
    #7
    0