(จบแล้ว)-ไอ้จืดแฟนผม-MarkBam

ตอนที่ 23 : -22- หลับตา (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    27 เม.ย. 59






         “พี่มาร์ค .. ยังอยู่ไหมฮะ ?”




         “เออ” ง่ะ นึกว่าแอบหนีผมไปแล้วซะอีก ผมกดครีมอาบน้ำขวดใหม่ที่พี่มาร์คบอกให้ผมใช้ได้มาถูตัว กลิ่นมันหอมเหมือนขนมเลยอ่ะ ได้กลิ่นแล้วผมหิวเลยฮะมันเหมือนขนมหวานมากจริงๆ แต่เมื่อคืนผมไม่ได้กลิ่นพี่มาร์คใช้เลยนะ ของพี่มาร์คเขากลิ่นแบบผู้ชายเลยอ่ะ แล้วเขาซื้อกลิ่นนี้มาทำไมอ่ะ … หรือว่าของแฟนพี่เขากันนะ




         ผมรีบอาบน้ำก่อนจะใส่เสื้อผ้าแล้วเดินออกมาหาพี่มาร์คที่ยืนหน้าหงิกรอผมอยู่




         “อาบน้ำบ้าอะไรของมึงนานครึ่งค่อนชั่วโมง เป็นผู้ชายอาบสองนาทีก็พอแล้ว” ง่ะ ผมไม่ได้สกปรกขนาดนั้นซะหน่อย ผมยู่ปาก




         “ครีมอาบน้ำขวดนั้นของใครหรอฮะ ?” ผมสงสัยนะ ไหนเขาบอกว่าชอบผมไง แต่ทำไมมีครีมอาบน้ำของผู้หญิงอยู่ในห้องน้ำอ่ะ แถมยังไม่เคยแกะใช้ด้วยแล้วผมเอามาใช้แฟนพี่เขาจะไม่โกรธผมหรอเนี่ย




         “ของหมา” เอ๋ เขาเอาครีมอาบน้ำหมามาให้ผมใช้หรอกหรอเนี่ย ว่าแต่บ้านเขาไม่เห็นจะมีหมาสักตัวเลยนะ




         “พี่เลี้ยงหมาด้วยหรอฮะ ?”




         “เออของหมา หมาแบม มึงเสร็จแล้วใช่ไหมจะได้ลงไปกินข้าว” งื้อ หมาแบมนั่นหมายถึงผมแน่ๆเลยอ่ะ มาว่าผมเป็นหมาได้ไงเนี่ย




         “ทำไมพี่ชอบว่าผมเรื่อยเลยอ่ะ” ผมย่นจมูกเอาผ้าเช็ดตัวขยี้ปอยผมที่เพิ่งสระ




         พี่มาร์คแย่งผ้าเช็ดตัวในมือของผมไป ก่อนจะโยนมันลงตะกร้าแล้วลากแขนผมเดินออกมาจากห้อง




         “ก็มึงมันน่าแกล้ง” งื้อ ผมเดินตามพี่มาร์คลงมาด้านล่าง ยายพี่มาร์คนั่งรออยู่ที่โต๊ะกินข้าวอีกแล้วอ่ะครับ ผมรู้สึกเกรงใจจังเลยที่ต้องให้ผู้ใหญ่มานั่งรอ




         “ขอโทษครับคุณยาย” รู้สึกผิดมากเลยฮะ คุณยายยิ้มก่อนจะส่ายหัวเบาๆ




         “ไม่เป็นไรจ้ะ ยายไม่ถือสา”




         “พี่มาร์คนี่ดอกอะไรฮะ ?” ผมชี้นิ้วไปที่ดอกไม้สีแดงๆตรงหน้าพี่มาร์คหยุดเดินก่อนหันมามองผม




         “รัก” อ้อ ดอกรักนี่เอง สวยจังเลยน๊า




         “แล้วนั่นดอกอะไรหรอฮะ ?” สีเหลืองๆใบใหญ่ๆสวยมากเลย




         “รัก” อ้าวทำไมชื่อเหมือนกันเลยอ่ะ ผมงงนะ




         “แล้วนั่นล่ะฮะ นั่นด้วย นี่ด้วย นู่นด้วย” ผมชี้นิ้วมั่วไปหมด




         “รัก” อะไรอ่ะ ทำไมมันชื่อดอกรักทุกต้นเลยอ่ะ พี่มาร์คขี้มั่วจังเลยนะเนี่ย




         “พี่มั่วอ่ะ ทำไมมันชื่อเดียวกันหมดเลยล่ะ ?”




         “ตอนนี้ ไม่ว่ามองอะไรมันก็เป็นรักหมดนั่นแหละ” พี่มาร์คขยับตัวเดินมาใกล้ผม




         “รวมถึง .. มึงด้วย” เขาเอานิ้วจิ้มปลายจมูกผมเบาๆ




         “....”




         นี่พี่มาร์ค เขากำลังสารภาพรักผมอยู่ใช่ไหมฮะ ...



**



         “ทำหน้าโง่อีก นี่มึงเข้าใจสิ่งที่กูจะสื่อสารป่ะวะ ?” ผมพยักหน้าหงึกๆ ผมเข้าใจ แต่มัน .. รู้สึกแปลกๆกับร่างกายของตัวเอง หัวใจผมเต้นแรงมาก พี่มาร์คขยับมายืนตรงหน้าผม วางมือลงบนหัวผมพร้อมกับโยกเบาๆ




         “พี่ .. กำลังจะบอกรักผมใช่ไหมฮะ ?” พี่มาร์คหยุดมือที่โยกหัวผมพลางเลื่อนมาดีดหน้าผากผมเบาๆ




         “ไม่ได้กำลังจะบอก .. กูบอกไปแล้ว” ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นแรงมากๆ มันดังตึกตักๆใบหน้าของผมร้อนผ่าวรู้สึกเหมือนเลือดมันสูบฉีดไปทั่วทั้งร่างกาย พี่มาร์คยื่นมาแตะข้อมือผม ก่อนจะพาเดินมาที่เรือนกระจกหลังสวน




         ด้านในถูกยึดพื้นที่ไว้ด้วยกระถางต้นกระบองเพชรเล็กๆเต็มพื้นที่ไปหมด กวาดตาไปรอบๆล้วนแต่เจอพวกมันยึดครองพื้นที่ส่วนหนึ่งของเรือนกระจกไว้อย่างเป็นที่เป็นทาง ผมเดินมาหยุดอยู่หน้าชั้นวางต้นกระบองเพชรกระถางเล็กๆที่ถูกวางเรียงรายไว้เป็นระเบียบเรียบร้อยเต็มชั้นวางจำนวนสามชั้นชิดมุมกับผนังกระจก




         “นี่พี่มาร์คปลูกเองหมดเลยหรอฮะ ?” ผมเอื้อมมือไปลูบกระถางของมันเบาๆ




         “เออ” ง่ะ พูดดีๆกับผมไม่เป็นหรือไง นี่คือคำพูดของคนที่มาบอกรักกันหรือไงเล่า




         “ทำหน้าอะไรของมึง” พี่มาร์คเอื้อมมือมาบีบปากผม




         “ทำไมพี่ชอบทำผมแรงๆอ่ะ มันเจ็บนะ” ผมหน้ามุ่ย เดินหนีพี่มาร์คออกมาดูต้นกระบองเพชรที่วางอยู่บนชั้นวางแถบอื่น




         “แว่นอย่าซน มานี่” ง่ะ ผมกำลังเอื้อมมือไปจับถุงที่หุ้มกระถางต้นไม้ของพี่มาร์คบนชั้นวางเข้าพอดี หันไปมองพี่มาร์คที่นั่งคุกเข่าลงกับพื้นกำลังเทผงสีดำๆที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นพีทมอสออกมาจากถุงกองไว้บนพื้น




         “ไปหยิบพอทมา ยกมาให้หมดนั่นแหละ” ผมหันซ้ายหันขวา อะไรคือพอทอ่ะ




         “มันคืออะไรฮะ ?”




         “กระถางข้างหลังมึงนั่นน่ะ ยกมาให้หมดเลย” บอกว่ากระถางตั้งแต่แรกก็จบแล้วไหมอ่ะ ผมขยับไปหยิบพอทจากทางด้านหลังมาให้พี่มาร์ค




         “ทำเป็นหรือเปล่า ?” ผมส่ายหัว เกิดมายังไม่เคยปลูกต้นไม้แม้แต่ต้นเดียวเลย พี่มาร์คขยับมานั่งข้างๆผมหยิบถุงจากทางด้านหลังมาเทลงพื้นจนหมดแยกเป็นกองๆไว้ พี่มาร์คสวมถุงมือของเขา ก่อนจะสั่งให้ผมยื่นมือไปให้ ตอนแรกผมก็งงนะว่าพี่มาร์คให้ผมยื่นมือไปทำไม แต่พอพี่เขาหยิบถุงมืออีกคู่มาสวมให้ผมใส่ .. หัวใจผมก็เต้นแรงขึ้นมาทันทีเลย




         “เอาหินนี่ใส่ลงไปก้นกระถางก่อน” ผมพยักหน้านั่งยองๆกอบโกยหินสีขาวๆที่พี่มาร์คบอกว่ามันคือหินภูเขาไฟใส่มือก่อนจะเอามันมาใส่ลงในกระถางที่วางอยู่ตรงหน้า พี่มาร์คนั่งคุกเข่ามองผมทำ เมื่อเห็นว่ายังไม่ได้ดั่งใจเขาก็ค่อยๆบอกค่อยๆสอนผมอย่างใจเย็น แม้ว่าจะใช้คำพูดรุนแรงไปหน่อยอ่ะนะ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมชินแล้วล่ะคนอย่างพี่มาร์คเขาคงพูดดีๆกับใครไม่เป็นเพราะขนาดกับยายพี่มาร์คยังคุยด้วยน้ำเสียงห้วนๆเลยอ่ะ




         “แล้วทำไงต่ออ่ะ” ผมเริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมาแล้วสิฮะ ปกติผมไม่ค่อยได้ทำอะไรพวกนี้หรอก ชีวิตวันๆของผมมีแต่กองหนังสือ




         พี่มาร์คค่อยๆแบ่งพีทมอสออกมาจากกองก่อนจะใส่เพอร์ไลท์ลงไปผสมจนเข้ากันดี




         “ทำไมต้องใส่ไอ้สีขาวๆนั่นด้วยล่ะฮะ ?”




         “พีทมอสมันจะได้ร่วนๆไง ถ้าไม่ผสมเดี๋ยวพีทมอสมันจะจับตัวเป็นก้อนเอาได้” อ๋อ แบบนี้นี่เอง ผมพยักหน้าหงึกหงักใช้ที่ตัก ตักพีทมอสที่ผสมกันดีเสร็จแล้วใส่ลงมาในกระถาง พี่มาร์คดุผมนิดหน่อยที่ผมใส่พีทมอสซะจนล้นกระถาง ผมเลยต้องนั่งใช้ที่ตัก ตักมันออกจนถึงขีดด้านในของกระถางที่มันกำหนดไว้




         “เคาะเบาๆนะอย่างแรง เดี๋ยวมันแน่นเกิน”




         “อื้อ”




         “แล้วทำยังไงต่อฮะ ?” ผมมองพี่มาร์คที่กำลังทำแบบเดียวกับผมในกระถางของเขาอยู่




         “เอาปุ๋ยใส่ลงไป ไม่ต้องเยอะนะ เดี๋ยวมันตาย” ครับ ผมทำทุกขั้นตอนที่พี่มาร์คบอกอย่างว่าง่าย พี่มาร์คบอกให้ผมเอาพอทไปแช่น้ำให้พีทมอสแฉะแล้วจึงมาถึงขั้นตอนวางเมล็ดพันธุ์ของมันลงไป




         “พี่มาร์ค เสร็จแล้วฮะ” พี่มาร์คหยุดมือของเขาที่กำลังเอาเมล็ดวางเรียงกันไปบนพีทมอสเงยหน้าขึ้นมองผม




         พี่มาร์คหยิบกระดาษสีชมพูอ่อนยื่นมาให้พร้อมกับดินสอ




         “ติดแท็กลงไปว่าเพาะตั้งแต่วันที่เท่าไหร่” ผมพยักหน้ารับมันจากมือพี่มาร์คมาเขียนชื่อตัวเองพร้อมกับวันที่ที่ผมเริ่มเพาะเมล็ดพวกมัน




         “นี่อะไรไอ้จืด ?” ผมขมวดคิ้ว ก็ติดแท็กตามที่พี่มาร์คบอกไงฮะ




         “ก็ติดแท็กให้มันไงฮะ”




         “รู้แล้ว แต่มึงเขียนชื่อตัวเองลงไปทำไมเนี่ย” อ้าวก็ผมไม่รู้อ่ะ ผมเกาหัวแกรกก่อนจะดึงมันออกมา




         “เขียนใหม่ก็ได้” ผมยู่ปาก แต่พี่มาร์คจับข้อมือผมไว้ก่อนจะจับมือผมเอาแท็กไปปักไว้ในกระถางเหมือนเดิม




         “ช่างมัน ไม่เป็นไร” พี่มาร์คปล่อยมือผม ก่อนจะหันไปหยิบป้ายแท็กของตัวเองมาเขียนชื่อพี่เขาลงไป แล้วหยิบกระถางของผมกับพี่เขามาวางไว้คู่กัน พี่มาร์คหยิบฟ็อกกี้มาฉีดยากันเชื้อราให้พวกมันจากนั้นก็หยิบถุงออกมากาง




         พี่มาร์คขยับมานั่งข้างหลังผม ก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือผมหยิบกระถางทั้งสองอันใส่ลงไปในถุงทีละอัน ก่อนจะเอาหนังยางมารัดปากถุงไว้




         “ทำไมพี่เอาของพี่มาใส่รวมกับของผมอ่ะ” ผมหันไปแหงนหน้าถามพี่มาร์คที่นั่งคุกเข่าอยู่ข้างหลังผม ผมเห็นพี่มาร์คทำของเขาไว้ตั้งหลายกระถาง ในขณะที่ผมทำได้แค่กระถางเดียวเอง




         “เป็นแฟนกันก็ต้องเอาไว้ด้วยกันดิ มันจะได้อยู่ด้วยกันไปนานๆไง”




         “อะไรอ่ะ ผมยังไม่ได้บอกเลยนะ ว่าผมจะเป็นแฟนกับพี่อ่ะ” พี่มาร์คขี้ตู่จังเลย




         “แล้วจะเป็นไหมล่ะ ?” เขาถามเสียงนิ่ง ถ้าผมบอกว่าไม่เขาจะตีผมไหมเนี่ย




         “ผะ .. ผม”




         “หล่อๆ รวยๆ เพอร์เฟ็คอย่างกูหาไม่ได้อีกแล้วนะมึง ไปหาซื้อที่ไหนก็ไม่ได้ด้วย นี่กูเสนอตัวให้มึงฟรีเลยนะ กำไรเห็นๆ หน้าแบบมึงจะไปหาผู้ชายอย่างกูได้จากที่ไหน ถ้าไม่เอามึงจะต้องเสียใจไอ้จืด” ง่า ผมยังไม่ได้บอกสักคำว่าจะไม่เอาอ่ะ ผมแค่ .. ยังไม่มั่นใจอะไรเลยเฉยๆเอง ผมไม่รู้ว่าเป็นแฟนกันมันต้องทำยังไงบ้าง ผมไม่เคยมีแฟนนี่ครับ แล้วคนบื้อๆอย่างผมจะทำอะไรให้พี่มาร์คมีความสุขได้ยังไงอ่ะ




          “ทำไม .. พี่ถึงมาชอบผมได้ล่ะ ? เนียร์เคยบอกผมว่ามีคนชอบพี่ตั้งเยอะตั้งแยะนี่นา”




         “แต่กูไม่ได้ชอบพวกนั้นไง กูชอบมึง” ง่ะ ทำไม .. หัวใจผมเต้นแรงจัง




         “พี่ชอบผมจริงๆหรอ ? ผมมีอะไรให้พี่ชอบอ่ะ ทำไมพี่ถึงมาชอบผม ?”




         “ก็เพราะมึงไม่มีอะไรไง กูถึงชอบ ถามมากทำไมวะ มึงจะเป็นหรือไม่เป็น ? ลีลานักนะมึง” งื้อ ทำไมต้องดุด้วยเล่า ไม่มีความอ่อนโยนเลยสักนิดคนอะไรเนี่ย




         “นี่พี่กำลังจีบผมอยู่นะ คนจีบกันพูดจาแบบนี้หรือไงเล่าไม่มีความอ่อนโยนเลยสักนิด” ผมบ่นอุบ พี่มาร์คยกมือผลักหัวผมเบาๆ




         “ก็เป็นแฟนกูดิ เดี๋ยวมึงก็รู้ว่ากูมีหรือไม่มี” ผมพูดอะไรก็เข้าทางเขาหมดเลยอ่ะ เง้อ




         “เอางี้ กูจะหลับตาให้เวลามึงคิดสามนาที ถ้ามึงคิดว่าจะไม่เป็นแฟนกูแน่ๆมึงลุกเดินออกไปจากตรงนี้ได้เลย” พูดจบพี่มาร์คก็หลับตาลง ผมขมวดคิ้ว .. มีความลังเลใจเล็กน้อยเพราะเฮียเคยบอกว่าเพราะผมกับพี่มาร์คเป็นผู้ชายเหมือนกันเพราะฉะนั้นจะเป็นแฟนกันไม่ได้




         ‘ใจมึงคิดอะไรก็ทำตามนั้น อย่าไปทำตามสมองที่มึงไม่ได้คิดด้วยตัวเอง’ อยู่ๆคำพูดของพี่มาร์คที่ร้านโจ๊กวันนั้นก็ผุดขึ้นขึ้นมาในความคิดของผม




         “แล้วถ้า .. ผมตกลงล่ะ ?”




         “จูบกู”      



**



         ผมขยับตัวขึ้นไปจูบปากพี่มาร์คเบาๆ แม้ว่าพี่มาร์คเพิ่งจะหลับตาลงได้เพียงไม่ถึงสามวินาที มันไม่ใช่จูบแบบที่พี่มาร์คเคยจูบผม มันเป็นเพียงแค่สัมผัสบางเบาจากริมฝีปากอุ่นร้อนของเราทั้งคู่ประกบเข้าหากันเท่านั้น



         “คิดดีแล้วใช่ไหมวะ ?” ง่ะ อะไรเล่า ตกลงเขาจะกวนประสาทผมเล่นเฉยๆใช่ไหมเนี่ย ผมทำหน้ายุ่ง พี่มาร์คยกมือขยี้หัวผมเบาๆ



         “งอนเป็นด้วยนะมึง กูล้อเล่นเฉยๆหรอก” เขาว่าพลางเลื่อนมือบีบปลายคางของผมเบาๆ จับหน้าผมแหงนขึ้นก่อนจะก้มลงมาจูบ ผมเหนื่อย หายใจไม่ทัน พี่มาร์คเอาแต่กวาดลิ้นอยู่ในปากของผมนานมาก เขาดูดปลายลิ้นของผมแรงๆจนผมตัวสั่น แทบไม่มีเวลาได้พักหายใจ ผมหมดแรงจนพี่มาร์คต้องสอดมือกอดเอวของผมไว้แนบตัวเพราะกลัวว่าผมจะทรุดลงไปกองกับพื้น



         “อย่างอ่อน แค่จูบมึงยังแทบจะสลบคาอกกูเลยไอ้จืดเอ๊ย !” งื้อ ก็ใครมันจะไปมีประสบการณ์มากเหมือนพี่มาร์คกันล่ะ ผมขืนตัวออกมาจากอ้อมแขนของเขา ก่อนจะเดินหน้าร้อนผ่าวหนีออกมาจากเรือนกระจก พี่มาร์คหัวเราะผมแต่ไม่ได้เดินตามผมออกมา ผมเดินหน้ามุ่ยกลับเข้ามาในบ้าน เจอคุณยายกำลังยกของเดินสวนออกมาพอดี



         “อ้าว ช่วยพี่มาร์คเขาปลูกต้นไม้เสร็จแล้วหรอจ๊ะ ไปล้างมือให้เรียบร้อยนะลูก  เดี๋ยวมาช่วยยายทำขนมกัน” คุณยายยิ้มกว้าง



         “ครับคุณยาย” ผมยิ้มจาง



         “ร้อนหรือลูกหน้าแดงเชียว” เอ่อ ผมไม่ได้ร้อนหรอกครับ แต่ผม .. หนีความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นกับหลานคุณยายเมื่อครู่นี้มาต่างหาก



         “ครับ”



         ผมยืนล้างมืออยู่ในห้องน้ำ เงยหน้ามองตัวเองในกระจก ผมไม่รู้ว่าผมมีอะไรดีที่ทำให้คนอย่างพี่มาร์คมาชอบผมได้ แต่ก็ช่างเถอะ ผมไม่ควรมายืนคิดหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงชอบผม เพราะตอนนี้ .. ผมก็ตกลงปลงใจยอมรับเป็นแฟนพี่มาร์คไปแล้วนี่นะ แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจว่าคนเป็นแฟนกันมันต้องทำยังไงบ้าง ผมก็ได้แต่หวัง .. ว่าพี่มาร์คจะเข้าใจว่าผมมันคนไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรัก และพี่มาร์คคงสอนให้ผมเข้าใจมันได้เป็นอย่างดี โดยไม่รำคาญคนบื้อๆโง่ๆอย่างผมไปเสียก่อน



         “ยืนส่องไปทั้งชีวิตหน้ามึงก็ไม่หายขี้เหร่หรอกไอ้แว่น” ผมทำหน้าบูดใส่กระจก เขาชอบว่าผมขี้เหร่อยู่เรื่อยเลย



         “ผมขี้เหร่จริงๆหรอฮะ ?” เริ่มไม่มั่นใจตัวเองขึ้นมาแล้วสิครับ สงสัยผมจะขี้เหร่มากจริงๆแน่เลยอ่ะ พี่มาร์คถึงได้ย้ำอยู่บ่อยๆว่าผมมันขี้เหร่



         “ถ้าเทียบกับกูแล้วอ่ะนะ” ผู้ชายคนนี้หลงตัวเองจังเลยอ่ะ ผมรีบๆล้างมือก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำ พี่มาร์คเขาใช้ห้องน้ำต่อจากผมเพียงเวลาไม่นาน เขาก็เดินออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่



         “นี่พี่อาบน้ำแล้วหรอฮะ ?” พี่มาร์คพยักหน้า



         “อาบอะไรนานมากมาย เป็นผู้ชายไม่ต้องสะอาดมากก็ได้” นอกจากหล่อกับรวยแล้วเขาก็ยังสกปรกด้วยนะเนี่ย



         “มึงแอบนินทากูในใจใช่ไหมไอ้แว่น ?” เขาเอื้อมมือมาบีบปากผมจนจู๋เลยอ่ะ



         “งื้อ มันเจ็บนะพี่มาร์ค” ชอบเล่นแรงๆกับผมเรื่อยเลย



         “เจ็บแล้วจำ ทีหลังจะได้ไม่ดื้อกับกู” อะไรอ่ะ นี่เขาพูดเรื่องเดียวกับผมอยู่หรือเปล่า ผมทำหน้ายู่เขาเลยคว้าข้อมือผมเดินลงมาชั้นล่าง



         “เราจะไปไหนกันหรอฮะ ?”  



         “ทำขนมขี้มือ” ผมขมวดคิ้ว อะไรคือขนมขี้มืออ่า



         เดินมาจนถึงศาลาที่คุณยายนั่งรอผมกับพี่มาร์คอยู่ก่อนแล้วถึงได้เข้าใจว่าอะไรคือขนมขี้มือที่พี่มาร์คพูดถึง จริงๆมันก็คือขนมลูกชุบนี่แหละครับ พี่มาร์คเขาเรียกซะผมนึกขยาดไม่กล้ากินเลยอ่ะ  



         “ล้างมือกันมาแล้วใช่ไหมเด็กๆ” พี่มาร์คกลอกตาก่อนจะถอนหายใจใส่คุณยาย



         “อายุขนาดนี้ไม่เด็กแล้วมั้งยาย” พี่มาร์คฉุดมือผมให้นั่งลงข้างๆ คุณยายส่ายหัวพลางยิ้มขำ



         “ในสายตายาย มาร์คก็ยังเป็นเด็กอยู่ดีนั่นล่ะ” พี่มาร์คส่ายหัวรัวกับคำพูดของคุณยาย ก่อนจะหยิบหมอนมานอนข้างๆผม ผมงงมากเลยนะ ง่วงแล้วทำไมไม่ไปนอนบนห้องดีๆอ่ะ ผมดึงข้อมือตัวเองออกจากมือพี่มาร์ค แต่พี่เขาไม่ยอมปล่อยแถมยังกำรอบข้อมือผมแน่นขึ้นมากกว่าเดิม



         “พี่มาร์ค ปล่อยมือผมสิฮะ ผมจะช่วยคุณยายปั้นลูกชุบนะ” ผมยู่ปาก พี่มาร์คปล่อยมือผมออกก่อนจะนอนหนุนแขนตัวเองที่อยู่บนหมอนอีกที



         “ปกติมาร์คเขาไม่ค่อยเป็นแบบนี้กับใครหรอกนะหนู” คุณยายพูดขึ้นตอนที่พี่มาร์คเขาหลับไปแล้ว ผมเงยหน้าจากลูกชุบกระต่ายของตัวเองขึ้นมองหน้าคุณยายพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย



         “แบบไหนหรอฮะ ?” คุณยายยิ้ม ใช้ไม้พายกวนถั่วเขียวในหม้อทองเหลืองอย่างเบามือ



         “ยายจะไม่ถามหรอกนะ ว่าหนูกับพี่มาร์คเป็นอะไรกัน เพราะยายก็พอจะดูออก ปกติมาร์คเขาไม่ค่อยสนใจใครหรอกนอกจากตัวเองและก็คนที่เขารักเท่านั้น มาร์คน่ะน่าสงสารมากเลยนะ เขากลัวว่าคนอื่นจะไม่รักกลัวว่าใครจะมาแย่งความรักของเขาไปจนไม่ยอมเปิดใจรักใครเลยนอกจากแม่เขาแล้วก็ยาย หนูเป็นคนแรกเลยนะที่มาร์คพามาเที่ยวบ้านนอกจากเพื่อนสนิทของเขาสองคน แถมยังมองหนูด้วยแววตาที่เขาชอบใช้มองแม่ของเขาเมื่อสมัยเด็กๆน่ะ” ทำไมล่ะ ทำไมพี่มาร์คเขาถึงกลัวว่าคนอื่นจะไม่รัก ผมว่าคนอย่างพี่มาร์คน่ะน่าจะมีคนรักเขาเยอะมากๆเลยนะ



         “เอ่อ ผมถามได้ไหมฮะ ว่าทำไมพี่มาร์คเขาถึงกลัวว่าคนอื่นจะไม่รัก ?” คุณยายหยุดมือที่กำลังกวนถั่วเขียว ระบายยิ้มจางดวงตาเศร้าลงจนผมรู้สึกผิดที่ตั้งคำถาม



         “มาร์คเคยมีครอบครัวที่อบอุ่น คุณพ่อคุณแม่รักและเอาใจใส่เขาเป็นอย่างดี จนกระทั่ง .. วันที่แม่ของมาร์คเสีย ตอนนั้นมาร์คยังเด็ก ...” คุณยายเงียบไป ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงบางเบา



         “มาร์คโกรธพ่อของเขามากที่เป็นต้นเหตุทำให้แม่ของเขาจากไป แต่ยายก็ไม่ไม่เคยโกรธพ่อของมาร์คเขาหรอกนะ เพียงแต่ครอบครัวเราก็ไม่สามารถกลับไปยิ้มให้กับพ่อของมาร์คได้อย่างสนิทใจอีกเลย” ผมเข้าใจแล้วล่ะครับ .. ว่าทำไมวันนั้นที่พี่มาร์คเจอคุณพ่อของเขาที่ร้านอาหาร พี่มาร์คถึงได้ทำท่าทางมึนตึงและเดินหนีแบบนั้นใส่ แต่ผม .. ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณพ่อของพี่มาร์คท่านทำผิดร้ายแรงจนถึงขนาดที่จะให้อภัยพ่อของตัวเองไม่ได้เลยงั้นหรือยัง



         “ผมขอเสียมารยาทถามได้ไหมฮะ ว่าคุณแม่ของพี่มาร์คท่าน ..”



         “ฆ่าตัวตาย เพราะสามีมีเมียน้อย ผู้หญิงหน้าด้านที่หอบลูกเข้ามาอยู่ในบ้านของคนอื่นทั้งที่เขามีลูกมีเมียอยู่แล้ว สารเลวดีใช่ไหมล่ะ ?” อยู่ๆคนที่ผมคิดว่าเขาหลับสนิทไปแล้วก็ลุกขึ้นมานั่งชันเข่าตอบคำถามของผมด้วยน้ำเสียงห้วนๆทั้งที่ผมยังถามไม่ทันจบ



         “ผม .. ขอโทษครับ” ผมทำให้พี่มาร์คโกรธ ใบหน้าของเขาเครียดขึงดวงตาแข็งกระด้างขึ้นทันทีที่เขาพูดจบ



         “ช่างมันเถอะ อย่าไปพูดเรื่องที่มันผ่านมาแล้วเลย” พี่มาร์คขยี้หัวผมเบาๆ ก่อนจะหยิบถั่วเขียวในหม้อขึ้นมาค่อยๆปั้นเป็นรูปเป็นร่าง แต่ที่ผมงงคือทำไมพี่มาร์คต้องแอบไปปั้นด้วยล่ะ ให้ผมดูด้วยไม่ได้หรอว่าพี่เขากำลังปั้นรูปอะไร



         “ปั้นรูปอะไรหรอ ?” ผมอยากเห็นมากๆเลยอ่ะ แต่พี่มาร์คก็เอาหลบผมแถมยังหันมาเอามือดันหัวผมออกมาจากไหล่เขา



         “จิ๊ ! ปั้นของมึงไปสิ มายุ่งอะไรกับกู” ง่ะ แล้วทำไมต้องมีความลับด้วยล่ะ ก็แค่ทำขนมลูกชุบเองนี่นา



         “งั้นแบ่งกันดูก็ได้ ของผมปั้นกระต่ายนะ มีปลาด้วยล่ะ แล้วก็ ...” ผมสาธยายขนมลูกชุบที่ผมปั้นให้พี่มาร์คฟัง



         “ไอ้กระต่ายปัญญาอ่อนของมึงน่ะหรอ กูเห็นนานแล้วเหอะ ขี้เหร่เหมือนมึงไม่มีผิด” คุณยายขำคิกก่อนจะขอตัวเข้าบ้านไปก่อนปล่อยให้ผมนั่งเอาสีผสมอาหารทาลูกชุบที่ตัวเองปั้นกันตามลำพังกับพี่มาร์คสองคน



         “มีสีแดงป่ะวะไอ้แว่น” สีแดงหรอ มีนะ ผมหยิบถ้วยสีผสมอาหารที่คุณยายผสมน้ำไว้ไปให้พี่มาร์คที่นั่งหันหลังทำของเขาอยู่



         “แว่น ของกูเสร็จแล้วนะเว้ย อยากดูป่ะ ?” ผมพยักหน้าหงึกๆ อยากดูสิฮะ ของผมตอนนี้กำลังรอวุ้นมันแห้งเพื่อที่จะเอาไปจุ่มวุ้นซ้ำอีกรอบล่ะ



         “หลับตาดิ” ทำไมเรื่องมากจังเลยอ่ะ แต่ผมก็ยอมหลับตาตามที่พี่มาร์คบอก



         “ถือไว้ก่อนนะเว้ย อย่าเพิ่งลืมตา” พี่มาร์คยัดไม้จิ้มฟันที่พี่เขาเอาไปเสียบลูกชุบของตัวเองใส่มือของผม



         “ถ้ากูบอกให้ลืมตาได้ มึงค่อยลืมตานะ ห้ามแอบดูนะเว้ย” เรื่องมากจังเลยอ่ะ ผมถอนหายใจเบาๆก่อนจะพยักหน้า


         เสียงของพี่มาร์คเงียบหายไป … เมื่อไหร่เขาจะบอกให้ผมลืมตาได้สักทีอ่ะ



         “แว่น ! ลืมตาดิ !” ผมได้ยินเสียงพี่มาร์คตะโกนมาจากที่ไกลๆ ผมลืมตาขึ้น ก่อนจะหน้าร้อนวูบวาบเมื่อเห็นว่าในมือของผมตอนนี้มันมีอะไร .. ก็แค่ ลูกชุบรูปหัวใจที่พี่มาร์คให้เองอ่ะ



         “เขินอ่ะดิ ! กูยืนอยู่ตรงนี้ยังเห็นเลยว่ามึงหน้าแดง !” งื้อ นี่หน้าผมแดงมากจนพี่มาร์คที่ยืนอยู่ตรงระเบียงห้องนอนยังมองเห็นเลยหรอเนี่ย ..



          คนแบบพี่มาร์คเขาก็ทำอะไรแบบนี้เป็นด้วยหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย ..



#มาร์คไม่รักน้อง


========================================

TBC.


เก็บสปอยล์ถูหลังไม่หมดแฮะ ยาวไป ยกไปไว้ตอนหน้าแล้วกัน


บีเนียร์มีเรื่องของตัวเองแล้วนะ ตามไปแซ่บกันได้ ที่ลิ้งด้านล่างรูปเลยจ้ะ




-ไอ้ยุ่งของผม- BNior

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1465901

mx-xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

14,382 ความคิดเห็น

  1. #14361 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 06:33
    น่ารัก
    #14361
    0
  2. #14302 ว่านหยิน (@warn99) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 10:01
    น่ารักจิงๆ
    #14302
    0
  3. #14269 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 09:54
    น่ารักที่สุดด
    #14269
    0
  4. #14240 NuNanMooKapook (@NuNanMooKapook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:51
    ม้าคคคคคค เขิลวุ้ยยยยย555
    #14240
    0
  5. #14234 GOT-MarkBam (@Angle-2358) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 17:10
    หยอดเข้าปายยยย
    #14234
    0
  6. #14153 Kwan_Z.E* (@kwan-kirenez) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:19
    ขี้เหร่เท่ากับน่ารักใช่ไหมพี่มาร์ค
    #14153
    0
  7. #14138 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 21:38
    เกี๊ยดดดดดดด555555
    #14138
    0
  8. #14134 khimmark (@khimmark) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 11:03
    ดีงามมมม😆😆
    #14134
    0
  9. #14113 Nanzii97 (@Naanjee_B) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 13:52

    แหมๆๆๆๆ รีบหนีน้องกลัวน้องจะเห็นว่าตัวเองก็เขินใช่มั้ยพี่มาร์ค

    #14113
    0
  10. #14065 verynan (@verynan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 00:41
    น่ารักแบบห่ามๆหน่อยไม่ค่อยหวานแต่หยอดเก่งงงงงง
    #14065
    0
  11. #14010 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 06:16
    น่ารักนะพี่มาร์ค
    #14010
    0
  12. #13974 ปากกาไร้ดาม (@ryatf1122) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 18:20
    ว๊ายๆๆ เขินเเบมเเล้วหนี้นิสัย 55555 น่ารักกก
    #13974
    0
  13. #13902 babyB_ig7 (@babyB_ig7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:53
    ขี้โกงนี่มาร์ค แค่ความเขินของตังเองยังไม่ให้แบมเห็น ป๊อดจริงๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:53
    #13902
    0
  14. #13874 amptnkmb (@amptnkmb) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 13:53
    โอ้ยยยยยยยย -แต่น่ารักจังโว้ยยยยยย ฮื่อออ
    #13874
    0
  15. #13865 hept (@SWOONNER_BT) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 13:01
    พี่มาร์คน่ารักกกก
    #13865
    0
  16. #13819 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 15:34
    มาร์คแม่ง ก็มีมุมนี้นะ น่ารักกกกก
    #13819
    0
  17. #10930 yukdear (@yukdear) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 21:46
    แม่งเขิล!!!!!
    #10930
    0
  18. #10760 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 23:23
    พี่มาร์คเค้าก็มีมุมน่ารักนะ '///"
    #10760
    0
  19. #9054 P-ENT (@pentsy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 16:18
    มาร์คทำไรเนี้ย แบมเขินนะ
    #9054
    0
  20. #9010 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 14:05
    โอ้ยเขินนนนนนนย จะไม่ทนนนนนทำไมพี่มัคน่ารักขนาดนี้
    #9010
    0
  21. #8745 ~เกล็ดน้ำค้าง~ (@applebreeze) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 15:50
    โอ้ยยยย ไม่ทน พี่มาร์คน่ารักกกด
    อ่านละยิ้มเขินแทนนนย
    #8745
    0
  22. #8290 zmgebob (@zmgebob) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 20:53
    แน พี่มัคน่ารักอะ. เขิน
    #8290
    0
  23. #8260 CR33 (@isariyaporn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 21:21
    ตะมุตะมิอะงื้อออ
    #8260
    0
  24. #8230 ptptct (@leepatelf) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 22:18
    มีความมุมิ-''-
    #8230
    0
  25. #8212 마크뱀뱀 (@fonbang) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 20:13
    น่ารักอ่ะเขิน มุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้ง
    #8212
    0