(จบแล้ว)-ไอ้จืดแฟนผม-MarkBam

ตอนที่ 48 : -46- บทลงโทษ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    7 ม.ค. 60





ผมอายนะที่เฮียเข้ามาเห็นผมกับพี่มาร์คในสภาพที่ดูไม่ค่อยจะโอเคเท่าไหร่ ผมรีบแต่งตัวจนเรียบร้อยก่อนจะเดินคอตกออกมาจากห้องน้ำ



“ไอ้แจ็คบอกให้ไปรับมันด้วย มึงช่วยแวะไปรับมันหน่อยแล้วกันเดี๋ยวมันจะติดรถกลับด้วย กูต้องไปรับไอ้เนียร์อีกแม่งงี่เง่าชิบหาย” เฮียบ่นน้ำเสียงหงุดหงิดถ้าเนียร์มาได้ยินเขาคงจะเสียใจแย่



“แล้วทำไมมันไม่เอารถไปเองวะ?” พี่มาร์คนั่งท้าวแขนเอนหลังไปด้านหลังด้วยท่าทีสบายๆอยู่บนเตียง



“มันขี้เกียจกลับแท็กซี่มึงก็รู้ว่ามันเที่ยวหนัก”



“เออ ภาระกูอีก” พี่มาร์คถอนหายใจน้ำเสียงเบื่อหน่าย



“เดี๋ยวกูกลับไปอาบน้ำที่ห้องก่อน มึงจะไปพร้อมเฮียมึงหรือจะไปกับกู?” พี่มาร์คหันมาถามผม แน่นอนอยู่แล้วสิว่าผมต้องไปกับพี่มาร์คอ่ะ



“ผมจะไปด้วย” พี่มาร์คกับเฮียมองหน้ากัน



“มึงก็ไม่น่าถามนะไอ้มาร์ค”




พี่มาร์คขับรถมารับพี่แจ็คไปด้วยกันหลังจากที่เขากลับไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ที่คอนโด ตลอดทางพี่แจ็คชวนคุยไม่หยุดปากจนพี่มาร์คแอบบ่นว่ารำคาญนิดหน่อยเพราะต้องมาอยู่ท่ามกลางคนพูดมากถึงสองคนในรถคันเดียวกัน



“เดี๋ยวกูเข้าไปข้างในก่อน” พี่มาร์คพยักหน้าเบาๆล็อครถเสร็จแล้วจึงหันมาจับแขนผมเข้าไปเดินใกล้ๆ



“เห้ยแบม! ไม่คิดว่ามึงจะมาด้วย” มองสีหน้าประหลาดใจของแจแล้วผมก็ได้แต่ยิ้มกว้าง แจกระพุ่มมือไหว้พี่มาร์คในขณะที่เจ้าตัวทำเพียงแค่พยักหน้านิดหน่อยเป็นการทักทายเพื่อนของผม



“อื้อ ตามพี่มาร์คกับเฮียมาน่ะ” ถ้าพี่มาร์คไม่มาผมก็คงไม่มีทางมาอยู่ในที่แบบนี้ได้แน่ๆ เฮียไม่ยอมให้ผมออกไปเที่ยวที่ไหนยิ่งโดยเฉพาะเป็นสถานที่เที่ยวในเวลากลางคืนแล้วยิ่งแล้วใหญ่เลย



“เออ นี่กูก็ว่าจะนอนแล้วแต่ไอ้เนียร์แม่งโทรตาม” พูดถึงเนียร์ผมเห็นเขายืนทำหน้าบึ้งอยู่ข้างรถนู่นล่ะ



“ทะเลาะกันหรอ?” ผมหมายถึงเฮียกับเนียร์น่ะ ท่าทางจะอารมณ์ไม่ดีเหมือนกันทั้งคู่



“ก็คงงั้นว่ะ กูแม่งโคตรจะอึดอัดเลยตอนนั่งอยู่บนรถ” ผมก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของแจอ่ะนะ ยิ่งเฮียเป็นคนใจร้อนแถมเจ้าอารมณ์ขนาดนั้นผมว่าพวกเขาไม่ตีกันบนรถก็นับว่าเป็นโชคดีของแจแล้วล่ะ



“ไปข้างในกันแว่น” พี่มาร์คจูงมือผมเดินเข้ามาด้านใน แม้ว่าจะเคยมาเที่ยวสถานที่แบบนี้แล้วครั้งหนึ่งแต่บรรยากาศมันไม่เหมือนกับในวันนั้น ผมเดินตามพี่มาร์คเข้ามาจนถึงโต๊ะที่พี่แจ็คกำลังนั่งคอยอยู่ก่อนแล้ว เห็นคนแปลกหน้าหลายคนก็ได้แต่ยกมือไหว้บางคนผมก็พอจะเคยเห็นหน้ามาก่อนบ้างว่าเป็นรุ่นพี่ที่คณะ ส่วนอีกหลายๆคนถ้าให้เดาก็คงจะเป็นพวกเพื่อนของเฮียกับพี่มาร์คเพราะผมไม่ค่อยจะคุ้นหน้าพวกเขาเลย



“ทำไมคนเยอะจังเลยฮะ?” ผมขยับตัวนั่งข้างๆพี่มาร์ค ที่ว่างอีกด้านแจจับจองพาตัวเองนั่งลงกับเบียดผมไปแล้วเรียบร้อย



“เพื่อนกูกับเพื่อนลุงรหัสมึงไง สงสัยงานวันเกิดใครล่ะมั้งถึงได้นัดมาพร้อมหน้ากันขนาดนี้” ผมเพิ่งรู้ว่าพี่มาร์ครู้จักกับกลุ่มเพื่อนของพี่แจ็คด้วย แม้จะไม่ได้เรียนคณะเดียวกันแต่คงจะมีโอกาสได้เจอกันบ่อยๆล่ะมั้งพี่มาร์คถึงดูไม่อึดอัดเลยเมื่อต้องนั่งร่วมโต๊ะกับคนเยอะๆแบบนี้



“ของน้องมันเอาไรวะมาร์ค?” พี่แจ็คตะโกนถามเสียงเพลงค่อนข้างจะดังมากคุยกันด้วยน้ำเสียงปกติคงไม่มีทางคุยกันรู้เรื่องแน่ๆ



“เพื่อนมึงกินเหล้าได้ใช่ไหม?”



“แจดื่มเหล้าได้หรือเปล่าอ่ะ?” ผมหันไปถามคนข้างๆ แจพยักหน้าชะเง้อคอมองหาเนียร์กับเฮียที่ยังไม่เข้ามาสักที



“งั้นกูสั่งแค่ของมึงก็แล้วกัน” อันที่จริงผมก็ดื่มได้นะแต่คงต้องผสมเหล้าหนึ่งหยดอ่ะเพราะผมคออ่อนมากๆ พี่มาร์คสั่งน้ำผลไม้ผสมแอลกอฮอล์บางๆที่ผมไม่รู้จักว่ามันคืออะไรให้ผมส่วนของแจเขาคงดื่มกับพวกพี่ๆเขาได้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว



“จะกินอะไรไหม?” พี่มาร์คยื่นเมนูของกินเล่นมาให้ ผมรับเอามันมาดูพร้อมกับแจก่อนจะสั่งของกินเล่นไปหลายอย่างหลักๆก็พวกของทอดๆกับเมนูยำที่แจอยากกิน ส่วนผมกินเผ็ดไม่ได้ก็เลยคิดว่าสั่งแค่ของทอดมากินอย่างเดียวก็พอ



“เห้ยมาร์ค เดี๋ยวนี้มึงเปลี่ยนสเปคแล้วหรอวะ?” เสียงของใครสักคนในโต๊ะร้องถามขึ้นมานั่นทำให้ทุกคนหันมามองที่พวกผมสองคนพร้อมกันเป็นตาเดียว พี่มาร์คไม่ได้ตอบอะไรทำเพียงแค่ยิ้มบางๆยกแขนพาดโซฟามาโอบไหล่ผมไว้



“เออยังไงวะ คราวที่แล้วก็ยังเห็นมันควงสาวอยู่เลยนี่หว่า” ผมเริ่มรู้สึกปวดหนึบขึ้นมาในอก ที่เพื่อนเขาพูดมันหมายความว่ายังไงอ่ะ



“พูดมากน่าพวกมึง” พี่มาร์คตัดบทเอาเสียดื้อๆ นั่นยิ่งทำให้ผมรู้สึกสงสัยมากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม



“หมายความว่ายังไงอ่ะพี่มาร์ค?” แสดงว่าเวลาที่พี่มาร์คมาเที่ยวเขาก็พาคนอื่นมาด้วยแบบนั้นใช่ไหม



“พวกมันก็แซวไปเรื่อยกูเคยพาใครมาที่ไหนถามไอ้แจ็คถามพี่มึงดูก็ได้พวกกูมาเที่ยวด้วยกันตลอด” ผมมองหน้าพี่แจ็คที่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เข้าใจว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกับเราสองคน



“ผมเชื่อก็ได้” ไม่ใช่ว่าผมฝืนใจเชื่อเพื่อทำให้ตัวเองสบายใจ แต่เพราะเห็นว่าพี่มาร์คบริสุทธิ์ใจต่างหากผมถึงยอมเชื่อคำพูดของคนที่ผมรัก



“มึงก็อยู่กับกูตลอดไม่ใช่หรือไง ติดกูยิ่งกว่าเห็บหมาขนาดนี้กูจะเอาเวลาที่ไหนไปอยู่คนอื่น”



“พี่ว่าผมเป็นเห็บหมาหรอฮะ?”



“กูก็ไม่ได้บอกว่ามึงเป็นคิตตี้นี่ไอ้แว่น” ฮื่อ ผู้ชายคนนี้กวนประสาทจังเลยอ่ะ ถ้าผมเป็นเห็บงั้นพี่มาร์คก็เป็นหมาน่ะสิ



“แล้วพี่มึงไปไหนทำไมยังไม่โผล่หัวเข้ามาอีก?” ผมก็ไม่รู้อ่ะว่าเฮียไปไหนหายไปกับเนียร์ด้วยไม่ใช่ว่าทะเลาะกันรุนแรงจนหนีกลับบ้านไปแล้วนะ



“เนียร์ยังไม่มาหรอแจ?” หันไปถามคนข้างๆที่ดูเหมือนจะทำตัวกลมกลืนไปกับพวกเพื่อนๆของพี่มาร์คแล้ว



“เออกูว่าจะออกไปดู ไม่ใช่พี่มึงฆ่ามันหมกข้างล้อรถไปแล้วนะ” เฮียไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นสักหน่อยอ่ะ



“เดี๋ยวก็มามั้ง” พูดไม่ทันขาดคำเฮียกับเนียร์ก็ปรากฏตัว ดูจากสีหน้าบึ้งตึงของเนียร์แล้วผมคิดว่าพวกเขาน่าจะทะเลาะกันรุนแรงมากๆเลยล่ะยิ่งหน้าเฮียตอนนี้ที่นิ่งจนใครก็เข้าหน้าไม่ติดนั่นอีก เฮียขยับเข้ามานั่งใกล้กับพี่มาร์คปล่อยให้เนียร์นั่งข้างกับแจทำเอาบรรกากาศโดยรอบอึมครึมขึ้นมาทันที



“เป็นอะไรกันวะ?” พี่มาร์คเอื้อมมือหยิบแก้วมาส่งต่อให้เฮีย



“แม่งงี่เง่า” เฮียสบถอย่างหัวเสีย



“เอาน่าคิดเหี้ยไรมากผ่อนคลายหน่อย เพื่อนแม่งจะหมดสนุกกันอยู่แล้ว” พี่มาร์คตบบ่าเฮียเบาๆ



“แล้วไอ้แจ็คมันไปไหนนัดกูมาแล้วเสือกหายหัว” นั่นสิ ผมก็เพิ่งสังเกตว่าลุงรหัสของผมเขาหายไปจากโต๊ะแล้ว



“คงไปหาสาวอยู่แถวๆนี้เดี๋ยวมันก็โผล่มา” ดูเหมือนนั่นจะเป็นเรื่องปกติของลุงรหัสผมไปซะแล้ว เพื่อนหลายคนเข้ามาคุยกับเฮียและพี่มาร์คอยู่ตลอด นั่งดื่มไปได้สักพักก็ดูเหมือนคนอื่นๆจะแยกย้ายออกไปจากโต๊ะจนเหลือแค่ไม่กี่คนที่ยังนั่งกันอยู่



“ต๊าย! สุดหล่อของเจ๊หายหน้าหายตาไปนานเลยนะ” ดวงตาของผมเหลือบมองผู้ชายร่างสูงใหญ่แต่แสดงท่าทางค่อนไปทางผู้หญิงเดินถือแก้วปรี่เข้ามาหาพี่มาร์ค



“ไงเจ๊ มาล่อลวงผู้ชายกลับห้องอีกแล้วหรอ?” พี่มาร์คทักทายพี่คนนั้นด้วยความสนิทสนม



“ปากเสียนะแก ว่าแต่แกเถอะอยากลองขึ้นห้องกับเจ๊บ้างไหมยะ?” พี่มาร์คทำหน้าขนลุกขนพอง พี่คนนั้นหัวเราะร่ายกแก้วในมือขึ้นจิบก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะตัวเดียวกันกับพวกผม



“แว่นนี่เจ๊แทค รุ่นพี่ที่คณะกู เจ๊นี่แบมแฟนผม” ผมยกมือไหว้พี่เขาที่กำลังมองมาที่ผมอยู่ก่อนแล้ว



“คนนี้หรอที่ทำเอาชะนีทั้งมออกหักกันเป็นแถว” ดวงตาคู่นั้นของเจ๊แทคหรี่ลงมองผมอย่างพินิจ ผมรู้สึกหวาดกลัวในสายตาคู่นั้นยังไงก็ไม่รู้อ่ะ



“หน้าตาคุ้นๆนะ เหมือนเคยเห็นมาก่อน”



“น้องไอ้บีไงเจ๊ มันก็ไปหาพี่มันที่คณะเราออกจะบ่อย” พี่มาร์คไขข้อสงสัยให้กับร่างสูงใหญ่ตรงหน้า



“ต๊าย! นี่น้องเขยเจ๊เองหรอเนี่ย แหมยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ พี่สะใภ้คนนี้ขอฝากเนื้อฝากตัว” พี่มาร์คหลุดขำพรืดส่วนผมได้แต่หัวเราะแห้งๆ



“มาหลอกอะไรน้องผมอีกอีเจ๊?” เสียงเย็นๆของเฮียดังขึ้นหลังจากที่เฮียขอตัวไปเข้าห้องน้ำพร้อมกับเนียร์



ผมขยับให้พี่มาร์คเว้นที่ว่างข้างตัวเองให้เฮียนั่งก่อนจะปล่อยให้พวกเขาคุยกันส่วนผมก็ได้แต่นั่งฟังพลางหัวเราะขำเมื่อได้ยินเจ๊แทคเขาพูดอะไรตลกๆออกมา



“แบมขอจานเฟรนช์ฟรายส์หน่อยดิ” เอื้อมมือหยิบจานเฟรนช์ฟรายส์ส่งให้เนียร์ ผมสังเกตเห็นรอยบนคอของเขาแม้จะสงสัยอยู่บ้างว่าทำไมอยู่ๆเขาถึงมีมันได้ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ยังไม่เห็นมีเลยนี่นา



“เนียร์ เอ่อ .. ที่คอ” ผมใช้นิ้วจิ้มที่คอของตัวเอง เนียร์มีท่าทีตกใจนิดน่อยเขารีบยกปกคอเสื้อขึ้นมาปิดอย่างลนลาน



“เชี่ย ไปง้อกันมายังไงถึงมีรอยกลับมาได้วะ?” แจยกแก้วในมือขึ้นดื่ม เขาชะโงกหน้าใช้นิ้วเกี่ยวคอเสื้อของเนียร์ลงแล้วมองด้วยแววตาล้อๆ



“ช่างเถอะน่า” ท่าทางขวยเขินของเนียร์ทำให้เดาออกได้ไม่ยากว่ามันเกิดอะไรขึ้นตอนที่เนียร์วิ่งตามเฮียไปเข้าห้องน้ำด้วยกัน ผมไม่ได้โง่จนดูไม่ออกว่ามันคือรอยอะไร ผมก็เคยมีตอนที่ผมกับพี่มาร์คเราอยู่ด้วยกันตอนนั้น ใช้เวลาค่อนข้างหลายวันเลยล่ะกว่ามันจะจางลง ดูจากบรรยากาศระหว่างเนียร์กับเฮียที่ไม่อึมครึมเหมือนกับในตอนแรกแล้วผมคิดว่าพวกเขาคงไปง้อกันมาแล้วจริงๆนั่นล่ะ



“เออมาร์คแกอย่าลืมนะที่เจ๊บอกให้พวกแกช่วยโปรโมทละครเวทีก่อนจะถึงวันเปิดขายบัตรน่ะ”



“ก็ให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์เขาทำกันไปดิ” พี่มาร์คดูจะหงุดหงิด



“ช่วยๆกันหน่อย แกก็ด้วยนะบีมีหนุ่มหล่อมาช่วยกันโปรโมทหลายๆคนบัตรคงขายเกลี้ยงได้ไม่ยากนักหรอก” เจ๊แทคยกแก้วในมือขึ้นจิบ ผมหันมาคุยกับเพื่อนทั้งสองคนของตัวเอง เนียร์รบเร้าแจให้ไปเที่ยวทะเลด้วยกันซึ่งแจบอกว่าขอเวลาคิดดูก่อนเพราะเขาต้องคอยช่วยงานที่โรงสีของบ้านทำให้ไม่ค่อยมีเวลาไปเที่ยวไหนได้ไกลนัก



“ไปด้วยกันสิแจ” แม้ว่าจะเป็นกิจกรรมภายในคณะแต่ผมก็อยากให้แจไปด้วยกัน เฮียบอกกับผมว่าพวกเราอาจจะอยู่เที่ยวกันต่ออีกสักสองสามวันแล้วค่อยกลับ



“เดี๋ยวกูโทรบอกพวกมึงอีกทีแล้วกัน ช่วงนี้งานที่โรงสีก็ยุ่งๆว่ะ”



“เออยังไงก็โทรมา” เนียร์ยกแก้วขึ้นดื่ม เขาชงแก้วใหม่อย่างรวดเร็วในเวลาต่อมา ผมเพิ่งรู้ว่าทั้งเนียร์และแจค่อนข้างจะดื่มหนัก ต่างจากผมที่ขนาดนั่งจิบน้ำที่พี่มาร์คสั่งมาให้ยังรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมึนๆแล้วเหมือนกัน



“เมาหรอ?” แขนหนักพาดทับลงบนบ่า พี่มาร์คใช้มือลูบหัวผมเบาๆพลางดึงผมเอนเข้าไปใกล้ๆ



“เปล่าฮะ” แก้วของผมพร่องลงไปยังไม่ถึงครึ่งต่างจากพี่มาร์คที่ดื่มเอาๆอย่างกับกินน้ำเปล่า



“มึงนี่มันอ่อนจริงๆ” เขาบีบจมูกผมทำน้ำเสียงหมั่นเขี้ยวใส่



“อื้อ ก็ผมไม่ได้ดื่มบ่อยเหมือนพี่นี่ฮะ” ผมตอบเสียงอู้อี้เพราะถูกพี่มาร์คบีบจมูกไว้ไม่ยอมปล่อย นี่เป็นครั้งที่สามเองมั้งที่ผมดื่มแอลกอฮอล์แม้ว่ามันจะมีปริมาณที่เจือจางมากแต่ก็ทำคนที่ไม่ค่อยดื่มอย่างผมรู้สึกมึนได้มากเหมือนกัน



“หึ กูให้ดื่มได้แค่ตอนที่มีกูอยู่ด้วยเท่านั้นนะแว่น” ผมรู้หรอกแล้วอีกอย่างผมคงไม่มีโอกาสได้ไปนั่งดื่มกับใครเขาหรอกฮะ



“โอ๊ย สวีทกันเวอร์เจ๊ล่ะอิจฉา” เสียงของเจ๊แทคแทรกขึ้นมา รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อรู้ว่ามีคนกำลังมองเราสองคนอยู่



“ก็หาสักคนดิเจ๊จะได้ไม่ต้องมานั่งอิจฉาผม” พี่มาร์คหันไปแซวรุ่นพี่ของเขา



“ไม่เอาหรอกย่ะ ถึงเจ๊จะเป็นสาวสวยขนาดนี้แต่เจ๊ก็รักนวลสงวนตัวนะยะ” ผมหลุดหัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่เจ๊แทคจะขอตัวกลับไปนั่งกับกลุ่มเพื่อน เนียร์กับแจลุกลงไปเต้นด้านล่างเฮียเองก็ลุกเดินตามเนียร์ไปกลายเป็นว่าตอนนี้ผมกับพี่มาร์คเรานั่งอยู่ที่โต๊ะกันแค่สองคน



“พี่มาร์คไม่ไปกับพวกเขาหรอฮะ?” คนถูกถามส่ายหัว



“ไม่ล่ะกูชอบนั่งดื่มเฉยๆ” พี่มาร์คค่อนข้างดื่มหนักผมกลัวเขาเมาเหมือนกันเดี๋ยวจะขับรถกลับไปไหว ดูแล้วพี่แจ็คเองก็คงกะจะเมาเต็มที่ด้วยเหมือนกัน ผมเห็นเขาเดินกลับมาที่โต๊ะรอบหนึ่งท่าทางจะเมามากแล้วด้วย



“เดี๋ยวเมานะฮะ” เพิ่งสังเกตว่าพี่มาร์คดื่มเหล้าแบบไม่ผสมอะไรเลย



“เอาน่ากูรู้ลิมิตตัวเองอยู่” ผมไม่เถียงกับเขาแล้ว ถ้าเขาเมาผมคงต้องให้เฮียช่วยลากขึ้นแท็กซี่กลับ



“ผมอยากเข้าห้องน้ำอ่ะ” นั่งนานๆก็เริ่มปวดฉี่ พี่มาร์คพยักหน้าเบาๆจับแขนผมลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินจูงผมเบียดกับคนจำนวนมากมาเข้าห้องน้ำ



“พี่ตามผมมาทำไมฮะ?” พี่มาร์คเดินตามผมมาจนกระทั่งถึงโถยืน ห้องน้ำเต็มหมดทุกห้องมีแค่โถด้านนอกเท่านั้นที่ยังว่างอยู่



“ถามมากน่า” เขายืนกอดอกอยู่ด้านหลังของผม มันรู้สึกอายนะที่ต้องมายืนฉี่แล้วมีคนมายืนอยู่ข้างหลังเนี่ย



“แต่ว่า .. พี่มายืนเฝ้าแบบนี้ผมก็ฉี่ไม่ออกน่ะสิฮะ” จะให้เอาออกมาฉี่ต่อหน้าเขาผมก็อายเป็นนะ



“อย่าเรื่องมากน่าแว่น” พี่มาร์คดุผมเบาๆก่อนจะหันไปมองหน้าคนที่ยืนอยู่โถข้างๆ ผมเห็นเขามองเราสองคนด้วยสายตาแปลกๆอ่ะ เขาอาจจะไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายสองคนถึงต้องมายืนเฝ้ากันเวลาฉี่ด้วย ท่าทางของเขาดูแปลกๆพอผมเหลือบตามองเขาก็รีบสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง



“มองไรวะ?” ผมรีบฉี่ให้เสร็จก่อนที่พี่มาร์คจะหาเรื่องผู้ชายคนนั้นเข้า



“พี่มาร์คอย่ามีเรื่องนะฮะ” ผมดึงแขนพี่มาร์คเดินมาที่อ่างล้างมือ ดูท่าว่าพี่มาร์คจะเริ่มเมาแล้วล่ะ



“พี่เมาแล้วนะ”



“กูไม่ได้เมา” ยังจะมาเถียงผมอีก ท่าทางแบบนี้มันไม่ปกติเลยสำหรับพี่มาร์คอ่ะ แล้วสายตาแปลกๆของพี่มาร์คนั่นอีกด้วยจะให้ผมเชื่อว่าเขายังไม่เมาได้ยังไง



“อะ ..” ตัวผมชาวูบเมื่อถูกฝ่ามือเย็นๆของพี่มาร์คแทรกผ่านชายเสื้อขึ้นมาลูบเอว



“ชู่ว กลับห้องกัน” นิ้วมือถูกยกขึ้นแตะริมฝีปาก พี่มาร์คขยับใบหน้าเข้าใกล้ผมก่อนจะกระซิบเสียงเบา



“ตะ .. แต่ว่าพี่แจ็ค” ก็ไหนเฮียบอกว่าพี่แจ็คจะขอติดรถกลับด้วยยังไงล่ะ



“ช่างหัวมันเถอะน่า พรุ่งนี้กูก็ต้องกลับบ้านแล้วนะ ไม่อยากนอนกอดกูหรอ หืม?” อ่าให้ตายสิ ผมไม่ชิน ไม่ชินกับพี่มาร์คเวอร์ชั่นสายตาเจ้าชู้แบบนี้เลยจริงๆ


**


         “ทำไมรีบกลับ?” เดินกลับมาจากห้องน้ำก็ถูกเฮียตั้งคำถามใส่ว่าทำไมผมถึงบอกว่าจะขอตัวกลับก่อน สายตาของเฮียเบือนผ่านผมไปมองหน้าพี่มาร์คที่ยืนอยู่ด้านหลังของผม



         “มึงเมาแล้วใช่ไหม?” คนถูกตั้งคำถามขยับเข้ามายืนซ้อนแผ่นหลังของผม



         “แล้วมึงคิดว่าไงล่ะ?” กลายเป็นเฮียที่ถูกตั้งคำถามกลับ



         “เหอะใช้ส้นตีนมองยังรู้เลย”



         “รู้แล้วจะถามทำห่าอะไร” พี่มาร์คตีรวนกลับก่อนจะดึงแขนผมเบาๆเดินออกมาจากตรงนั้น ผมพยายามหลบสายตาสองคู่จากเพื่อนของตัวเองที่มองมามันยากเหลือเกินกับการที่จะหลบเลี่ยงสายตาล้อเลียนจากเพื่อนทั้งสองคนได้



         “เรากลับก่อนนะ” ผมเม้มปากแน่นเมื่อเนียร์และแจมองผมด้วยสายตาหยั่งรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ สายตาของพี่มาร์คตอบคำถามของทุกคนได้ดีว่าตอนนี้เขากำลังคิดและรู้สึกอะไรอยู่



         “อย่าหนักจนลุกไปเที่ยวทะเลกับพวกกูไม่ไหวนะมึง" ว่า ผมไม่ได้พูดเลยนะว่าผมกับพี่มาร์คจะทำอะไรกันน่ะ ก็แค่บอกพวกเขาเองว่าผมกับพี่มาร์คจะขอตัวกลับก่อน แต่เพราะพี่มาร์คนั่นแหละที่ทำสายตาหวานเชื่อมตลอดเวลาแบบนี้จะไม่ให้พวกเขารู้ได้ยังไงอ่ะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนี้



         “ฮื่อพวกนายอ่ะ เราแค่จะกลับไปนอนเฉยๆหรอกน่า” แจอมยิ้มมองหน้าผมเหมือนคนรู้ทันว่าผมพูดโกหก



         “เออๆรีบๆไปนอนให้พี่มาร์คกกได้ละ ดูท่าพี่เขาจะเริ่มหงุดหงิดแล้วนั่น” หันกลับไปมองก็เห็นว่าพี่มาร์คกำลังมีสีหน้าหงุดหงิดอยู่จริงๆ



         “เอ่อ กลับกันเถอะฮะ” ผมไม่อยากให้พี่มาร์คหงุดหงิดไปมากกว่านี้



         “เดี๋ยวพวกมึงกำลังจะไปไหนกัน?” น้ำเสียงอ้อแอ้พร้อมกับมือที่เอื้อมมาคว้าแขนผมเอาไว้



         “กูจะกลับแล้ว” พี่มาร์คชักสีหน้าหงุดหงิดใส่เพื่อนของเขา



         “เห้ยได้ไงแล้วกูล่ะวะ? กูไม่ได้เอารถมานะเว้ย!” พี่แจ็คโวยวายจะไม่ยอมให้พวกผมทิ้งเขาให้กลับเองได้ง่ายๆ



         “แท็กซี่สิวะ หรือมึงจะกลับเดี๋ยวนี้ตอนนี้ กูจะได้แวะไปส่งเลือกเอา” พี่มาร์คยื่นคำขาด เมื่อพี่แจ็คเลือกอะไรไม่ได้มากเขาก็จำต้องยอมตามพวกเรากลับแต่โดยดี



         “เดี๋ยวไอ้มาร์ค” คนถูกเรียกถอนหายใจเฮือกใหญ่สะบัดใบหน้าหันมองคนเจ้าปัญหาที่นั่งอยู่ทางเบาะหลัง



         “ส้นตีนอะไรอีก?” น้ำเสียงของพี่มาร์คเจือไปด้วยความไม่พอใจ



         “กูหิวข้าว”



         “สัสเรื่องเยอะชิบหาย” สุดท้ายพี่มาร์คก็ต้องขับรถหาร้านขายอาหารเขาจัดการตัวปัญหาด้วยการทิ้งพี่แจ็คไว้ที่ร้านขายก๋วยเตี๋ยว



         “พี่มาร์ค แล้วพี่แจ็คจะกลับยังไงฮะ ทำแบบนี้มันไม่ใจร้ายไปหน่อยหรอ?” พี่แจ็คเมามากด้วยนะทิ้งเขาไว้แบบนี้จะดีหรอ



         “กูไม่ไหวแล้วนะแว่น” พี่มาร์คหันมามองหน้าผมด้วยแววตาหวานเชื่อมฝ่ามือที่เอื้อมมาจับมือของผมสอดนิ้วเข้าหากันแล้วกระชับไว้แน่นนั่นอีก ท่าทางของพี่มาร์คเปลี่ยนไปมากราวกับไม่ใช่พี่มาร์คคนเดิมที่ผมเคยรู้จักเลยสักนิด



         “พี่เมาแล้วเป็นแบบนี้ทุกครั้งเลยหรอฮะ?” รถเริ่มเคลื่อนตัวออกมาช้าๆ ผมหันกลับไปมองภาพของพี่แจ็คที่กำลังวิ่งตามรถมาพร้อมกับเซล้มอยู่หลายครั้ง มองแล้วเป็นภาพที่น่าสงสารมากจนผมอยากจะขอร้องพี่มาร์คว่าไม่ให้เขาใจร้ายกับเพื่อนตัวเองนักเลย



         “ไม่ ต้องมีใครเล่นอะไรแผลงๆตอนที่กูไม่อยู่” สายตาวาวโรจน์ของพี่มาร์คบ่งบอกได้ดีว่าอารมณ์ลึกๆของเขายังมีอะไรซ่อนอยู่ มันไม่ใช่สายตาของความกระหายใคร่เพียงอย่างเดียวมันแต่มันผสมปนเปไปกับอารมณ์ขุ่นเคืองและหงุดหงิดกับความรู้สึกของตัวเขาเองอยู่ในแววตา ใครกันที่ทำแบบนี้ผมนึกไม่ออกว่าใครที่จะเล่นอะไรแผลงๆกับพี่มาร์คไม่ว่าจะพยายามนึกเท่าสักไหร่ผมก็นึกไม่ออกเลยสักนิด



         “กลับไปรับพี่แจ็คเถอะนะฮะ เขาน่าสงสาร” ดูสิ คนเมาที่วิ่งตามรถแล้วก็ล้มลุกคลุกคลานอยู่ตรงนั้น มีหลายคนมาช่วยจับพี่แจ็คให้ลุกขึ้นยืน



         พี่มาร์คขบฟันแน่นเหมือนข่มอารมณ์บางอย่างที่รบกวนความรู้สึก เขาตัดสินใจกลับรถตรงทางด้านหน้าก่อนจะขับรถกลับมารับพี่แจ็ค ผมลงไปช่วยพยุงพี่แจ็คขึ้นมาบนรถ เขาบ่นว่าพี่มาร์คใจร้ายทิ้งเขาไว้ที่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยว



         “มึงหยุดพูดมากสักที!” รถขับเคลื่อนไปด้วยความเร็วที่ค่อนข้างสูง ผมหวาดกลัวนั่งตัวแข็งทื่อก่อนจะเอื้อมไปจับมือของพี่มาร์คเอาไว้อย่างแผ่วเบาพี่มาร์คจึงชะลอความเร็วของรถลง



         “กูทำกุญแจห้องหาย” คนเมาพูดเสียงอ้อแอ้ แต่คนฟังอย่างพี่มาร์คกลับถอนหายใจยืดยาวราวกับเรื่องที่เพื่อนสนิทของเขาพูดมันเป็นอะไรที่น่าหงุดหงิดรำคาญใจ



         “มึงแม่งวุ่นวายว่ะ” สุดท้ายพี่มาร์คก็ต้องพาเพื่อนของเขากลับมาที่ห้องด้วย ที่นอนของพี่แจ็คคือโซฟาเบดขนาดใหญ่ที่พี่มาร์คอนุญาตให้พี่แจ็คใช้เป็นที่หลับนอนภายในค่ำคืนนี้ร่างหนาของพี่แจ็คโถมเข้าใส่มันจับจองเต็มพื้นที่ ส่วนผมตอนนี้ได้กลายเป็นผู้เคราะห์ร้ายที่กำลังถูกเจ้าของห้องหิ้วคอลากเข้าห้องนอนพร้อมกับประตูที่ถูกปิดลงไม่สามารถรับรู้โลกภายนอกได้อีกแล้วนอกจากโลกที่มีแค่ผมกับพี่มาร์คภายในห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้เพียงสองคน

cut.

คัทหาได้จากไบโอทวิตเตอร์ไรท์นะคะ หรือเข้าไปดูในแท็ก #มาร์คไม่รักน้อง ค่ะ ใครดีเอ็มมาถามไรท์คงไม่ได้ตอบนะคะจะออกไปทำงานแล้วค่ะเดี๋ยวจะแจกลิ้งค์คัทไว้ให้ในแท็กนะคะ ^^

TBC.

หนังสือคาดว่าจะไม่ทัน 16 นี้แน่นอนค่ะ ต้องใช้เวลาเขียนบทส่งท้ายพอสมควรเพราะเนื้อหาค่อนข้างเยอะ

อาจจะขยายเวลาออกไปอีกนะคะ ได้รับหนังสือทุกคนแน่นอนค่ะไรท์ไม่หนีหายไปไหนแน่นอนค่ะ เพียงแต่มันผิดแผนไปเยอะมากจากที่วางไว้มาก เนื่องจากเปลี่ยนงานด้วยเวลาหายไปเยอะพอสมควร มั่นใจไรท์คนนี้ได้นะคะไม่หนีไปไหนแน่นอนค่ะได้รับหนังสือครบทุกคนแน่จ้า



mx-xine  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

14,382 ความคิดเห็น

  1. #14372 missnight__ (@missnight17) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 03:38
    ชั้นว่าแจ็คต้องมีเอี่ยวกับเรื่องนี้ แจคเป็นคนชงเหล้าให้ แจ็คเป็นคนขอกลับด้วย แจ็คทำเป็นกุญแจหาย เพื่อจุดประสงค์อะไรบางอย่างที่จะได้เข้ามาห้องมาร์ค หรือว่าจะถ่ายคลิปไว้ทำอะไร
    #14372
    0
  2. #14344 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 13:18
    อย่าทำน้องงงง
    #14344
    0
  3. #14309 NuNanMooKapook (@NuNanMooKapook) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:12
    วงวารเเจ็ค555
    #14309
    0
  4. #14034 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 20:43

    ไปกราบแบมงาม ๆ เลยนะแจ็คไม่งั้นนอนคุยกับหมาหน้าร้านก๋วยเตี๋ยวไปแล้วนะแก

    #14034
    0
  5. #13920 babyB_ig7 (@babyB_ig7) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 14:51
    แจ็คสันน่าสงสารนะคะ 555 ดีนะที่แบมช่วยไว้
    #13920
    0
  6. #13845 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 12:07
    โอ้ยยยยยย สงสารแจ็ค 55555 พี่มาร์คทนไม่ไหวนะ //เลือดหมดตัวแล้วววววว
    #13845
    0
  7. #13609 ptptct (@leepatelf) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:17
    ฮ่าๆ555555888
    #13609
    0
  8. #13513 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:04
    ใครแกล้งมาร์คคคคคคคคคค
    #13513
    0
  9. #13397 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 21:03
    ใครแกล้งพี่มาร์ค-///- สงสารแว่นเลย แว่นขี้ยั่ว
    #13397
    0
  10. #13311 waslikebubblegum (@waslikebubblegum) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:03
    ดีนะพี่แจ็คเมา คงหลับไม่รู้เรื่องไปแล้ว อิอิ
    แหมมมมมมมมม๊ น้องยั่วหรือพี่หื่นเองกันแน่คะ เอาดีๆ
    #13311
    0
  11. #13241 oni (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 01:41
    โถถถถถถถถถถถถถถถถถน่าสงสารแบมเนอะ โดนทำโทษจากพี่มาร์คบอกว่าขี้ยั่ว

    หึงใครมาล่ะ แจ็คอยู่ข้างนอกยังไม่สนเลย
    #13241
    0
  12. #13239 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 14:28
    กรี๊ดดดดด น้องยั่วตรงไหนคะพี่มาร์คคคคค พี่แจ็คเมาหลับไม่รู้เรื่องแล้วมั้ง 555555
    ว่าแต่ใครวางยามาร์ค ! ทีหลังขออีก วางแบมด้วย อิอิ -,.-
    #13239
    0
  13. #13238 Anase-san (@951902) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 22:28
    อื้อหื้ออออ ตามไปดูแลน้องด่วนๆ 55555
    #13238
    0
  14. #13237 4cf1c742a7514ca (@4cf1c742a7514ca) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 20:19
    โอ้ยยยขอบใจคนวางยาเอ้ยขอบคุณดีกว่า แว่นน่าจะแกล้งพี่มาร์คสักหน่อยเนอะ เล่นตัวเบาๆ เฮียแจ็คแอบฟังชัวๆตายแล้วๆพี่มาร์คคงต้องตามไปดูแลที่ทะเลแล้วละ
    #13237
    0
  15. #13234 nam_luffy (@nam_luffy) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 09:26
    แว่นลุกไปทะเลไหวไหมลูกกกก
    #13234
    0
  16. #13233 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:12
    ใครแกล้งโอยยย สงสารแว่นดีมั้ยนะ555555555
    #13233
    0
  17. #13232 spaceofwhite (@zhomao) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 15:58
    ใครวางยา ไปจัดการ จะจ้ดการหรือไปขอบคุณดี
    #13232
    0
  18. วันที่ 10 มกราคม 2560 / 01:37
    ใครวางยาคุณต้วนนะ ยัยหนูเลยโดนจัดหนักเฃย
    #13231
    0
  19. #13230 Rain of tear (@Rainy1224) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 13:56
    ดีงามมากกกกก
    #13230
    0
  20. #13229 didgb1 (@didgb1) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 11:01
    เป็นคนนึงที่เข้ามาส่องทุกวันว่าไรท์อัพมั้ย สู้ๆนะคะ
    #13229
    0
  21. #13228 Baifern_18 (@Baifern_18) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 00:56
    แว่นยั่ววว
    #13228
    0
  22. #13227 MMBB1 (@mmbb1) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 20:14
    โอ้ยยยย แว่นน แว่นเป็นไงมั่งลูกก แว่นของแม่ ใครทำำำ ฮือ /กัดหมอน/
    #13227
    0
  23. #13226 ปีใหม่ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 18:03
    โอ๊ะโอใครแกล้งต้วนหนอยัยหนูเลยต้องรับกรรมเลย
    #13226
    0
  24. #13224 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 17:21
    ใครทำเนี่ยย ดีมาก 555555555
    #13224
    0
  25. #13223 TuanBam (@TuanBam) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 14:59
    พี่มาร์คต้องใจเย็นก่อนนะ ถึงกับทิ้งพี่แจ็คเลย55555
    #13223
    0