คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF:ความลับ [HSJ]

โดย Pandarling

คุณมีไหม"ความลับ"ที่ไม่สามรถบอกใครได้ ผมเองก็มีเช่น"ความลับ"ที่ต้องเก็บไว้

ยอดวิวรวม

79

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


79

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 มี.ค. 58 / 23:33 น.
นิยาย SF:Ѻ [HSJ] SF:ความลับ [HSJ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 มี.ค. 58 / 23:33




Main : Keito okamoto X Yamada Ryosuke X Nakajima Yuto 

Author :Pandarling


"ยูโตะ~~~" เสียงร่างเล็กที่พึ่งเกิดประตูเข้ามาให้ห้องซ้อม พร้อมเดินตรงไปนั่งร่างสูงผู้เป็นที่รัก
"ยามะจัง....หนักขึ้นป่ะเนี่ย=__=" เสียงร่างสูงบ่นงุบงิบ แต่ก็ยอมให้ร่างเล็กนั่งตักแต่โดยดี
ยามะจังทำแก้มป่องเป็นเชิงไม่พอใจใส่ยูโตะ
"แต่ฉันว่านายอ้วนขึ้นนะ"ผมที่นั่งอยู่ถัดมาจากยูโตะพูดขึ้นทำให้ยามะจัง หันหน้าจ้องผมเขม็ง
"เคย์โตะใจร้ายT^T" 
"โอ๋ๆๆๆ ล้อเล่น ไม่อ้วนๆ"
ยามะจังเปลี่ยนมายิ้มให้ผมทันหลังจากจบประโยค
"ยูโตะ วันนี้ว่างไหม ฉันอยากกินเค้กสตรอเบอร์รี่>___<" 
"วันนี้ไม่ได้อ่ะ มีถ่ายนิตยสาร วันหลังแล้วกันน๊าาา"พร้อมเอามือลูปหัวยามะจัง 
เมื่อช่วงต้นปียามะจังกับยูโตะ ก็บอกกับเมมเบอร์ทุกว่าทั้งสองคนกำลังครบหากัน ทำเอาหลายๆคนอึ้งไปเลย ถึงแแม้จะพอรู้ว่าสองคนนี้มีโมเมนที่อยู่ในโลกของเรา2คนกันบ่อยๆก็ตาม 
สักพักยามะจังก็เดินออกไปเพราะนัดชี่กับไดจังไปกินเนื้อย่างกัน ผมกับยูโตะจึงซ้อมกันต่อ ยูโตะเป็นคนที่เท่ห์มากจริงๆ ยิ่งเวลาตีกลองยิ่งดูมีเสน่ห์เอามากๆ 
ผมกับยูโตะซ้อมกันเสร็จก็2ทุ่มกว่าๆแล้ว เลยแยกย้ายกันกลับบ้าน ผมเดินไปตามทางทามกลางแสงไฟที่สว่างไสวของเมือง เพื่อไปสถานีแม้ท้องฟ้าจะมืดสนิทแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เมืองๆนี้มืดลงได้ จนกระทั่งเดินผ่านร้านๆนึงอยู่ๆเสียงๆนึงก็ดังขึ้นมาในหัว'ฉันอยากกินเค้กสตรอเบอร์รี่'
ก๊อก!ก๊อก!ก๊อก!
"เอ๊ะ!!ใครมาดึกป่านนี้" ร่างบางลุกจากโซฟาตัวยาว เดินไปยังหน้าประตูเพื่อเปิดให้กับผู้มาเยือน
"Hello~~~"
"อ้าว!!เคย์โตะ ทำไมมาซะดึกเชียว"
"พอดีผ่านมาเเถวนี้นะ ฉันมีของมาฝากยามะจังด้วยนะ" ผมพูดพลางเดินเข้าไปในห้อง 
"อ่ะนี่" ผมพูพลางชูถูงกรัดาษใบเล็กขึ้น
"อ๊ากกก เคย์โตะขอบคุณมากน๊าาาา นายน่าร๊กที่ซู๊ดดดดดด"ยามะจังตาโตทันทีเมื่อเห็นว่าของฝากจากผมคืออะไร เป็นอย่างงี้ทุกที ถ้าเป็นเรื่องกินสำคัญอันดับหนึ่งสินะ
"เคย์โตะถามใจฉันตลอดเลยนะ เดี๋ยวฉันก็อ้วนพอดีหรอก555"
"งั้นไม่กินใช่ไหม" 
"กิน กิน กิน"
ยามะจังจัดเค้กสตรอเบอร์รี่ใส่จานอย่างสวยงาม หน้าตาดูมีความสุขมากจริงๆดวงตากลมโตเป็นประกายวิ้งๆ เหมือนเด็กที่ได้จองถูกใจ น่ารักจริงๆเลยนะยามะจัง มันเป็นสิ่งที่ผมคิดในใจ ทั้งแต่รู้จักยามะจัง ผมคิดว่าคนๆนี้น่ารัก มีเสน่ห์ที่ดึงดูดสายตาของทั้งผู้ชายเเละผู้หญิง ใบหน้าที่ไม่ว่ามองกี่ครั้งก็ไม่มีวันเบื่อ
"เคย์โตะ นายจองหน้าฉันนานเกินไปแล้วนะ มีไรติดหน้าฉันหรอไง=,.="
"อืม มีเค้กติดน่ะ"
"เอ๊ะ!ไหนๆ"
"ตรงนี้ ตรงนี้"ผมเอามือจิ้มตรงมุมปากของผมข้างเดียวกับที่เค้กติดอยู่ 
"ออกยัง"
"ออกแล้ว"
ตู๊ดดด ตู๊ดดด
เสียงโทรศัพท์ของยามะดังดังขึ้น เมื่อเห็นมาใครโทรมา เจ้าตัวก็ยิ้มออกมาจนหน้าบาน
"ฮาโหลล ยูโตะ "
'ทำไรอยู่เจ้าหมูอ้วน'
"ก็กำลังกินเค้กที่เคย์โตะซื้อมาฝาก"
'เคย์โตะอยู่ที่ห้องหรอ'
"ใช่ แล้วยูโตะทำไรอยู่"
'พอดีอยู่ในช่วงพัก เลยโทรหา อ่ะ!!ต้องไปแล้วคืนนี้ฝันดีนะ'
"ยูโตะเองก็ทำใจทำงานล่ะ บาย" อยู่ๆผมรู้สึกแปลกๆกันนะ มันรู้สึกเหมือน เจ็บแปลบๆในหน้าอก ถึงคนตรงหน้าจะเป็นคนยิ้มหวานอยู่แล้ว และยิ่งเวลาคุยกับยูโตะรอยยิ้มนั้นมันยิ่งหวานขึ้นเป็นทวีคูณ
"อะไรกันไอ้ประโยคชวนเหมือนคู่ใหม่ปลามันแบบนั้น"
"เเหม เคย์โตะอิจฉาอ่ะดิ"
"เพ้อเจ้อ" 
ผมกับยามะจังนั่งดูรายการช่วงดึก มันเป็นช่วงเวลาที่หาได้ยากมากเพราะเมมเบอร์แต่ละคนต่างแยกกันไปทำงาน เวลาเลยไม่ค่อยจะตรงกัน บ้างครั้งเจอกันอาทิตย์ละครั้งยังมี ผมเหลือบไปดูนาฬิกา รู้ตัวอีกทีก็จะเที่ยงคืนแล้ว คืนนี้คงต้องนั่งแท็กซี่สินะเรา
"ยามะจังฉันคงต้องกลับ......" หันไปอีกทีคนข้างๆก็เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ จนจะเหนื่อยสินะช่วงนี้ยามะจังเองก็ทำงานหนัก เวลานอนแทบจะไม่มี
"เฮ้ออ...คงต้องอุ้มไปสินะ" ผมอุ้มยามะจังเดินตรงไปยังห้องนอน 
"หนักแหะ" ผมรู้ได้กลิ่นหอมอ่อน ที่มาจากตัวของยามะจัง กลิ่นนี้สินะที่ยูโตะชอบพูดนักพูดหนา ผมวางร่างของยามะจังลงบนเตียงเลื่อนผ้านวมมาห่มให้ในระดับอก พร้อมกับเดินไปจุดเทียนอโรม่าที่โต๊ะ ยามะจังจะจุดมันก่อนนอนในทุกคืนเพื่อให้รู้สึกผ่อนคลาย ทั้งห้องมืดสนิทมีเพียงเเสงเทียนที่จุดขึ้น
ใบหน้าของยามะจัง มันทำให้ผมหลงไหลจริง ความรู้สึกที่มีอยู่มากมายแต่ไม่สามรถพูดออกไปได้ความหวังดี ความห่วงใย ที่มีให้ตลอดมา แต่จะให้พูดได้ยังไงเพราะร่างยามะจังคือคนรักของยูโตะที่เป็นเพื่อนรักของผม ผมคงทำได้เเค่เก็บคำว่า'รัก'ไว้เป็นความลับที่ลึกที่สุดในจิตใจของผม ถึงแม้สำหรับยามะจังผมจะเป็นได้แค่เพื่อน และคงไม่มีวันเป็นได้มากกว่านั้น แต่ผมก็จะรักและดูแลยามะจังตลอดไป
"Good Night นะยามะจัง"

ผลงานอื่นๆ ของ Pandarling

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 maki hana
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 11:39
    สนุกดีนะคะ พระเอกไม่มีเวลา

    ให้นายเอก พระรองก้อเข้ามาแทน

    น่ารักเสียจริง ๆเนอะ
    #3
    0
  2. #2 Teimaitachi
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 07:43
    อบอุ่นมากเลย น่ารัก อ่านแล้วให้ความรู้สึกที่เป็นบวกมาก ยิ้ม😊
    #2
    0
  3. วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 23:43
    เรื่องนี้ออกเป็นแนวเพื่อนรักแฟนเพื่อนเนาะ สนุกดีค่ะ น่ารักๆ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1
    0