Hero'War world & บุตรธิดาแห่งเทพ

ตอนที่ 19 : Unnormal (ประชุมสาย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 มี.ค. 57

    เด็กชายหันมองซ้ายที ขวาที สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจอุ้มร่างเล็กที่นอนไม่ได้สติขึ้น แล้วพาเข้าไปในบ้าน ก่อนจะวางเธอลงบนโซฟาอย่างทะนุทะนอม เด็กชายยืนมองอยู่ครู่หนึ่งก็รีบวิ่งไปหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดตามใบหน้าขาวใส

    "เธอ!" เขาเขย่าตัวเด็กสาวเบาๆ แต่เด็กสาวก็ยังไม่ตอบสนองอะไรอยู่ดี เด็กชายถอนหายใจ เขาจะทำยังไงต่อล่ะเนี่ย- -^ ถ้าไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าเธอต้องเป็นไข้หนักกว่านี้แน่เลย!?!

    ขณะที่เด็กชายคิดหาทางออกสมองแทบแตก เขาก็ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเรียกประชุมสายกลุ่มเพื่อนของเขา พวกกลุ่ม CT Angels นั่นแหละ เทพธิดาตัวน้อยๆ ของโรงเรียนนานาชาติ N เขาบอกตรงๆ ว่ามันน่าไร้สาระเสียด้วยซ้ำ ตอนแรกเขาก็อยู่ในกลุ่มนั้น แต่เวนิสทนแรงกดดันจากคนรอบข้างไม่ไหวที่เขาเป็นผู้ชายคนเดียวในกลุ่ม และคนอื่นก็มองพวก 5 สาวเป็นนางฟ้า แต่มองเขาเป็น 'กระเทยร่างถึก'

    "ฮัลโลว" เขาทักทายน้ำเสียงเร่งรีบ

    (ใครสั่งใครสอนให้โทรมาตอนฝนตกห๊ะ!!)  เสียงนิวยอร์ดตะโกนออกมา

    "เออน่า มีเรื่องจะปรึกษา" 

    (ถ้าไม่สำคัญจริงๆ ฉันฆ่าแกแน่) ปารีส่ก่นด่า

    "เอาเป็นว่าสำคัญมาก" 
 
    (อะไรจะสำคัญไปกว่าการที่แกโทรมาตอนฉันอาบน้ำอยู่)  ลอนดอนแย้ง




  
    (ตกลงมีอะไร)  ฮอลแลนด์ดูรำคาญมาก

    (เออนั่นดิ พูดมาเลย)  โรมเอ่ยอย่างห่วงใย โอ้ เพื่อนรัก ในที่สุดนางฟ้าก็มาโปรดเขาแล้ว จะว่าไปโรมก็ดูมีนิสัยคล้ายนางฟ้าสมชื่อกลุ่ม CT Angels ที่สุดแล้ว ยกเว้นตอนเธอโกรธอ่านะ

    "ฉันเจอผู้หญิงมานอนตากฝนอยู่หน้าบ้านเว๊ย" เขาบอก "เอาไงดีอะ เขายังไม่ฟื้นเลย"

    (ห๊ะ!!!) เสียงหญิงสาวห้าคนตะดกนออกมาพร้อมกันแบบไม่เชื่อ
 
    (แล้วเขายังไม่ตายใช่ปะ)  โรมถาม

    "ยัง" 

    (เขาไปทำอะไรหน้าบ้านแกวะ)  ฮอลแลนด์

    "ไม่รู้"

    (เขามีสภาพเป็นไงบ้าง)  นิวยอร์ก

    "มีแผลเหมือนโดนข่วนอะ แล้วก็ไข้สูง" 

    (แล้วแกเปลี่ยนชุดให้เขายัง)  ลอนดอน

    "ก็นี่แหละที่จะโทรมาถามว่ามันจะน่าเกลียดมั้ยถ้าฉันจะเปลี่ยนชุดให้เขา" เด็กชายถามพรางชำเลืองมองร่างเล็กที่นอนสั่นอย่างน่าสงสาร

    (ไม่หรอก ถ้าเขาตาย แกจะเสียใจกว่านี้นะ)  ปารีส

    (บ้าหรอ แต่เขาเป็นผู้หญิงนะ) นิวยอร์ก

    (เออ ใช่ๆ)  โรมเห็นพ้อง

    (แต่ถ้าเขาตายล่ะ! คิดเอาเองก็แล้วกัน)  ฮอลแลนด์เตือนน้ำเสียงเฉียบขาด

    (โอเคๆ แกรออยู่ที่บ้านนะ อีกสองนาทีฉันไปหา)  นิวยอร์กบอก

    "2 นาที!?!" เด็กชายถามย้ำ




    (พูดเหมือนเธอหายตัวได้อะ)  ลอนดอน

    (ไม่ลองไม่รู้น่า)  นิวยอร์กเถียง  (ไปเปล่าฮอล)  นิวยอร์กถามเพื่อนสนิทที่น่าจะนอนอยู่ห้องถัดจากนิวยอร์กไป (สองคนนี้อยู่บ้านหลังเดียวกัน)

    (เออๆ ไปก็ไป)  ฮอลแลนด์ตอบรับอย่างหงุดหงิด

    เด็กชายถอนหายใจ เห็นเป็นเรื่องเล่นๆ รึไงเนี่ย! "เออๆ" เขาตอบรับ "รีบมาแล้วกัน!!"


    เด็กชายวางโทรศัพท์ก่อนจะโยนมันลงไปบนโซฟาอีกตัว "เอาไงต่อวะเนี่ย!!!" เขาทึ้งศีรษะตัวเอง ยังไงเขาก็ไม่คิดว่าเพื่อนสาวตัวดีจะมาทัน 2 นาทีอยู่ดี






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

33 ความคิดเห็น