Hero'War world & บุตรธิดาแห่งเทพ

ตอนที่ 5 : Origin(Newton)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    21 ก.พ. 57

     เมื่อครูไอรดาเดินเข้ามา นิวยอร์กกับฮอลแลนด์ก็ทำได้แค่...

     "สวัสดีค่ะ" สองเสียงพร้อมใจกันเอ่ยขึ้น มือประนมก้มไหว้อย่างนอบน้อมเหมือนเรียนมารยาทไทยมาสิบปี

     "อ่าว ว่าไงเรา" ครูไอรดายิ้มเหมือนพึ่งเห็นพวกเรา แต่นิวยอร์กกับฮอลแลนด์รู้อยู่แก่ใจ "มาอ่านหนังสือหรอ"

     มาซักผ้ามั้งคะ! นิวยอร์กประชดในใจก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง "ค่ะ" เธอพยักหน้ารับ

     ฮอลแลนด์หรี่ตามองครูไอรดา เธอขมวดคิ้วเข้าหากัน

      "บอกอดีตของคุณมา" เธอสั่งเสียงแผ่วเบา แต่มันช่างก้องกังวาล ทันใดนั้นทุกสิ่งก็เงียบสงัด มีเพียงเสียงเต้นของหัวใจคนทั้งสามเท่านั้นที่พอจะได้ยิน

      นิวยอร์กเม้มปากลุ้น เธอรู้ดีว่าฮอลแลนด์กำลังทำอะไร แต่ที่เธอไม่รู้คือฮอลแลนด์จะใช้วิธีนี้กับครูไอรดาได้มั้ย!?!

    นิวยอร์กนับเลขในใจ...

    1

   ....

    2

    ...

    3

    ..

    4

    .

    5!

    ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากครูไอรดาเอียงคอมองฮอลแลนด์อย่างสงสัย "หนูพูดอะไรนะ"

    ฮอลแลนด์หน้าซีดเผือด หายใจถี่รัว เหงื่อแตกพลัก มือสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ และเธอก็กำลังจะสติแตก>< "เอ่อ...คือ..."

    "พวกหนูกำลังสงสัยเรื่องอดีตของนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษน่ะค่ะ" นิวยอร์กรีบแก้ตัวแทน แต่เธอก็ยังรู้สึกอยู่ดีว่าตัวเองรีบร้อนจนเกินไป ครูไอรเองก็จับสังเกตุได้ เธอแค่หวังว่าอย่างน้อยในประโยคก็มีคำว่า 'อดีต' เหมือนกันล่ะนะ

    "งั้นหรอจ๊ะ" ครูไอรดายิ้ม "ใครล่ะ" เธอนั่งลงข้างๆ นิวยอร์กทั้งๆ ที่ไม่มีใครเชิญ พร้อมทั้งวางหนังสือจิตวิทยาเล่นหนาเว่อร์ลงบนโต๊ะ -O-^ บางทีเธออาจจะวุ่นวายกับจิตวิทยามากเกินไป!

    "นิวตันค่ะ" ฮอลแลนด์ตอบ เธอหวังว่านิวตันจะเป็นชาวอังกฤษนะ อย่างน้อยก็เป็นให้เธอสักครั้งเถอะTT 

    "งั้นครูจะเล่าให้ฟังนะ^^" ครูไอรดากุมมือทั้งสองข้างวางบนโต๊ะ แล้วเธอก็เริ่มทำการระลึกชาติ ที่ทำเอานิวยอร์กและฮอลแลนด์อยากจะอาเจียนออกมาเป็นสารเคมีชนิดกรดร้ายแรง เพราะครูเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับนิวตันมาชั่วโมงนึงแล้ว- -นิวตันยังไม่ค้นพบแรงโน้มถ่วงเลย คงอีกยาววว~ นี่ขนาดครูวิทย์ยังเล่าละเอียดขนาดนี้ ถ้าเธอไปถามตัวนิวตัน เธอคงต้องนั่งฟังเป็นอาทิตย์แน่เลย

    ฮอลแลนด์แทบไม่ได้ฟังครูไอรดาเลย เธอเอาแต่กังวลเรื่องพลังของเธอ มันไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาก่อน และเธอก็ไม่อาจรับได้!

    ขณะที่เรื่องดำเนินมาถึงฉากที่แอปเปิลกำลังหล่นลงมาจากต้นไม้ เจ้าหน้าที่ห้องสมุดก็เดินมาแจ้งว่าหมดเวลาให้บริการของห้องสมุดแล้ว หรือแปลง่ายๆ ก็คือ...การไล่ดีๆ นี่เอง


    "ทานอะไรกันหรือยัง" ครูไอรดาหันมาถามพวกเราขณะที่เดินออกมาจากห้องสมุด

    นิวยอร์กกับฮอลแลนด์อยากจะตอบว่าทานแล้ว แต่กระเพราะของเธอสองคนไม่ได้บอกอย่างนั้นเลย ทั้งสองเลยได้แต่ส่ายหน้าไปมาเมื่อพบว่าพวกเธอหิวมากแค่ไหน!

    ครูไอรดายิ้ม "ไปหาอะไรทานกันมั้ย เดี๋ยวครูไปส่งบ้านเอง" 

    นิวยอร์กสบตากับฮอลแลนด์ ไปกับเธอมั้ย!?!

    ไม่รู้สิ แล้วแต่เธอเลย 
ฮอลแลนด์ตอบกลับมาทางเคลติ้ง ซึ่งถ้าเป็นเธอแล้วล่ะก็ จะไม่ไปกับครูไอรดาเด็ดขาด เธอคิดว่านิวยอร์กจะรู้นะว่าต้องตอบยังไง...แต่ผิดคาด!

    นิวยอร์กเบ้ปาก=[]=

    "โอเคค่ะ^^" นิวยอร์กบอก

    ครูไอรดาพยักหน้ารับ เธอเดินนำเด็กทั้งสองไปยังรถเก๊งคันเล็กกะทัดรัดสีบลอนด์เงิน ที่มีทะเบียนลายคิตตี้

    นิวยอร์กเกือบหลุดขำออกมาเมื่อเห็นตัวการ์ตูนคิคุมุ้งมิ้งนั่น เป็นไปได้หรอเนี่ย เธอตาฝาดไปหรือเปล่า ครูวิทยาศาสตร์จอมเนี้ยบมีมุมน่ารักๆ อย่างนี้กับเขาด้วยหรอเนี่ย เธอคงต้องมองเขาใหม่แล้วแหละ!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

33 ความคิดเห็น