คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic EXO] Broken - Lumin [1/2]

คริส นายเห็นมินซอกบ้างไหม ลู่หานพูดเสียงเบาคล้ายคนละเมอขณะที่ดวงตายังคงจ้องมองมือที่เต็มไปด้วยเลือดของตัวเอง

ยอดวิวรวม

1,328

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


1,328

ความคิดเห็น


19

คนติดตาม


22
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 พ.ย. 56 / 16:49 น.
นิยาย [Fic EXO] Broken - Lumin [1/2] [Fic EXO] Broken - Lumin [1/2] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



Broken คือภาคต่อของ The word i don't want to hear


เรื่องราว และบทสรุปของความรัก


หนึ่งคนที่ต้องการจะจากไป กับหนึ่งคนที่หมดหนทางจะรั้งไว้





 

:-daisy ✿

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 พ.ย. 56 / 16:49



เรื่องที่อาจจะติดต่อกัน http://writer.dek-d.com/jyploy/story/view.php?id=1047514



Broken


“ไม่นะ อย่า... อย่าไป  ...ได้โปรด...”

 

เสียงพึมพำในลำคอที่พอจะจับใจความได้รางๆทำให้คนที่เพิ่งล้มตัวลงนอนต้องขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ดวงตาจับจ้องไปยังร่างที่นอนกระสับกระส่ายบนเตียงหนา

 

จรดปลายเท้าลงบนพื้นกระเบื้องที่เย็นเฉียบพลางใช้เท้าควานหาสลิปเปอร์บนพื้น ในความมืด ก่อนจะสอดเท้าเข้าไปเพื่อป้องกันความเย็นจากพื้น สองขาก้าวตรงไปยังเตียง

 

เม็ดเหงื่อผุดพรายบนใบหน้าหวาน ทั้งที่อากาศตอนนี้ค่อนข้างจะเย็นจัดด้วยซ้ำไป

 

ลู่หาน ลู่หาน” เอื้อมมือไปแตะไหล่อีกคนหมายจะปลุกให้ตื่น แต่กลับถูกคว้ามือเข้าไปกอดไว้แน่น ดวงตาคมจ้องมองร่างที่นอนอยู่อย่างฉงน

 

มินซอก ฉัน.... รักนาย    อย่า ไป ไม่ได้นะ ฉัน จะ..จะทำ ฮึก ทำยังไง ให้นายไม่ไป ฮึก” เสียงปนสะอื้น พร้อมน้ำตาอุ่นๆที่มาสัมผัสกับมือที่ถูกยึดไว้ ทำให้เจ้าของร่างได้แต่ถอนหายใจหนักหน่วง อีกมือที่ว่างก็ลูบหัวอีกคนให้สงบลง

 

ถ้ารู้ว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเค้า แล้วทำไมถึงได้ทำอะไรโง่ๆแบบนั้น” เสียงทุ้มๆเอ่ยขึ้น พลางขยับมือออกจากการเกาะกุมของอีกคนอย่างแผ่วเบา

 

 

ครืด~ ครืด~

 

เสียงโทรศัพท์ที่สั่นอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาทำให้คนตัวสูงต้องหันไปมองหน้าจอที่สว่างวาบในความมืด

 

ชั่งใจอยู่สักพักก่อนจะเดินไปกดรับสาย

 

ว่าไง อี้ชิง” กรอกเสียงพูดอย่างแผ่วเบา ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาที่เขาใช้ต่างที่นอน

 

ลู่หานเป็นยังไงบ้าง”เสียงถามจากปลายสายทำให้คนตัวสูงได้แต่ทอดถอนใจ

 

หลับไปได้สักพักแล้ว แต่ก็ยังละเมอ ถึงมินซอกเหมือนทุกคืน”

 

 หลายคืนแล้วที่คริสต้องมานอนเป็นเพื่อนลู่หาน ตั้งแต่ที่เลิกกับมินซอก ลู่หานก็เก็บตัวเงียบไม่พูดไม่จากับใคร จากคนที่ยิ้มเก่ง หัวเราะง่ายก็กลายเป็นซึมเศร้า และเพราะความกลัวลึกๆในใจของเขาและอี้ชิง ทำให้ไม่อาจปล่อยให้เพื่อนรักอยู่คนเดียวได้

 

ฉันกลัวลู่หานจะทำอะไรโง่ๆ เขาจะทนรับมันได้แค่ไหนกัน”

 

 

.

 

.

 

 

ใช่ ลู่หานบอบบางเกินไป คนที่รู้จักลู่หานมาทั้งชีวิตอย่างเขาคนนี้รู้ดี ที่เมืองจีนครอบครัวของลู่หานไม่ได้อบอุ่นนัก

 

แม่ของลู่หานขอแยกทางไปกับผู้ชายคนใหม่ตั้งแต่ลู่หานจำความได้เขามองเห็นเพื่อนตัวเล็กจากหน้าต่างบ้านของเขา ลู่หานที่ตัวเล็กผอมแห้ง วิ่งหน้าตื่นไปกอดขาคนเป็นแม่ไว้ที่หน้าบ้าน ปากก็ร้องไห้ไม่หยุดเมื่อผู้หญิงคนนั้น คนที่ได้ชื่อว่าแม่เตะลู่หานออกจากขาของเธอเขาเห็นลู่หานที่ล้มลงกับพื้น ปากเล็กๆกระแทกกับก้อนหินที่วางประดับสนามหญ้าหน้าบ้าน เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาจากปาก ส่วนคนเป็นแม่ได้แต่แสยะยิ้มนิดๆก่อนจะก้าวพ้นรั้วไปทั้งที่ปากเต็มไปด้วยเลือดแต่ลู่หานกับเอาแต่แหกปากร้องเรียกให้แม่กลับมาไม่หยุดเขาเห็นพ่อของลู่หานเดินคอตกออกมาจากบ้านเมื่อเห็นสภาพของลู่หานผู้ชายคนนั้นก็รีบวิ่งเข้ามาดูอย่างห่วงใย

 

คริสมองเห็นสองพ่อลูกกอดกันร้องไห้ จนแม่ของเขาลากเขาออกมาจากหน้าต่างนั่นแหละพ่อของลู่หานกลายเป็นคนซึมเศร้า วันๆก็กินแต่เหล้า จากผู้ชายใจดีเมื่อเมาก็เอาแต่ทุบตีลู่หาน ทุกวันลู่หานจะเดินไปโรงเรียนในสภาพยับเยิบ ถูกเพื่อนล้อต่างๆนาๆ บางครั้งก็ถูกเพื่อนแกล้ง เขาได้แต่เดินตามลู่หานอยู่เงียบๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปช่วยพอกลับบ้านลู่หานก็ต้องกลับมารองรับอารมณ์ของคนที่เรียกตัวเองว่าพ่อ  ลู่หานถูกตี พร้อมกับเสียงก่นด่า ต่างๆนาๆ ที่ดังไปทั่วระแวก จนแม่ของเขาทนไม่ไหวไปพาลู่หานที่ตามตัวเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและบาดแผลมาอยู่ด้วย

 

ตอนนั้นคริสยังเด็กไม่ค่อยรู้อะไรนัก ทำได้เพียงอยู่ข้างๆลู่หาน

 

กวางน้อยที่น่าสงสาร

 

กวางน้อยที่มักจะนอนตัวสั่นทุกคืน

 

กวางน้อยที่ชอบซุกตัวมากอดหลังของเขาไว้

 

กวางน้อยที่ยังจดจำแต่เหตุการณ์เลวร้ายเหล่านั้น

 

คริสตัดสินใจขอแม่มาเรียนต่อไฮสคูลที่เกาหลี ด้วยเหตุผมที่ว่าถ้าลู่หานยังอยู่ที่จีน จะไม่มีวันลืมเหตุการณ์เลวร้ายเหล่านั้นได้ แม่ของเขาสนับสนุนเต็มที่  อี้ชิงเองก็เป็นอีกหนึ่งเพื่อนสนิทวัยเยาว์ที่รู้ความเป็นไปของลู่หาน อี้ชิงจึงขอตามมาเรียนด้วย   เขากับลู่หานเช่าห้องอยู่ด้วยกันแต่อี้ชิงไปอยู่กับญาติ ถึงแม้ห้องเช่าจะมีสองห้องแต่ เขาต้องนอนห้องเดียวกับลู่หานเสมอ   และทุกคืนก็ยังคงเป็นเหมือนเคยลู่หานมักนอนละเมอถึงช่วงวัยเด็กที่ถูกทำร้าย สะอื้นไห้จนตัวโยน และเขาจะต้องตื่นมาปลอบเสมอๆ

 

หลังจากเข้ามหาวิทยาลัย พวกเขาเรียนกันคนละคณะ โชคไม่ค่อยดีที่คณะของเขาต้องอยู่ทำโปรเจคถึงเช้าทุกคืน

ตอนที่เขาบอกกับลู่หานว่าอาจจะไม่ได้กลับห้องมานอนเป็นเพื่อน ลู่หานทำได้แต่ยิ้มฝืนๆ แล้วบอกว่าตัวเองอยู่ได้

 

ใช่

 

ลู่หานอยู่ได้เพราะตอนนั้นมีคนบางคนเข้ามารักษาบาดแผลในใจของลู่หานแล้ว

 

คิมมินซอกผู้ชายตัวเล็กๆที่มักจะยิ้มด้วยรอยยิ้มที่สดใส คนที่เข้ามาเยียวยาหัวใจของลู่หาน  คนที่เป็นทั้งชีวิตของลู่หาน จนวันที่เรียนจบ พวกเขาก็แยกย้ายกันไปทำงานตามที่เรียนมา   ลู่หานได้งานที่บริษัทคอมพิวเตอร์ยักษ์ใหญ่ มินซอกเป็นสถาปนิกให้กับบริษัทข้ามชาติ ส่วนเขากับอี้ชิงยังไม่ได้หางานทำ พวกเขาอยากกลับไปบ้านเกิดสักพัก

 

 ช่วงที่เขาไม่อยู่ ช่วงที่มินซอกไปทำงานต่างประเทศบ่อยๆ ช่วงที่ลู่หานว้าเหว่อย่างถึงที่สุด เด็กคนนั้นก็เข้ามา โอเซฮุน เป็นนักศึกษาฝึกงานที่แผนกของลู่หาน  ความที่ช่างเอาใจ รู้จักพูดเวลาที่ควรพูดและเงียบเพื่อรับฟัง เด็กคนนั้นก็ก้าวเข้ามาเป็นโลกใบใหม่ของลู่หาน

 

โลกที่ลู่หานใช้มันเพื่อลบเลือนอดีตที่ฝังลึกอยู่ในใจ

 

“..ริส นายฟังฉันอยู่ป่ะเนี่ย” เสียงแหวมาตาสายทำให้คริสหลุดจากภวังค์

 

เออ ว่าไงนะ พอดีฉันคิดอะไรเพลินๆ”

 

นายนี่จริงๆเลย ฉันถามว่าของที่ห้องมีอะไรขาดไหมพรุ่งนี้จะซื้อเข้าไปให้”

 

อ้อ อะไรขาดบ้างนะ ไม่รู้สิ นายจะทำอะไรให้พวกฉันกินก็ซื้อมาละกัน เออนึกออกแล้ว..”

 

เพล้ง!!!!

 

ลู่หาน”

 

คริสโยนมือถือทิ้งทันทีเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างแตก

 

(...คริส คริส เกิดอะไรขึ้น คริส..)เสียงของอี้ชิงยังคงดังลอดมาตามสาย คนตัวสูงรีบวิ่งเข้าไปหาต้นเสียงที่ดังมาจากภายในห้องนอนทันที แล้วก็ใจร่วงไปถึงตาตุ่มเมื่อเห็นร่างของลู่หานที่นั่งอยู่ข้างเตียงในความมืด

 

ลู่หาน”เสียงเรียกราวกับกระซิบดังจากปากของคริส ขณะที่นิ้วเอื้อมไปกดสวิตช์ไฟ แสงสว่างทำให้คริสรีบถลาไปยังร่างของคนตัวเล็กกว่าทันที

 

ลู่หาน!” คว้าเศษแก้วออกจากมือทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยเลือดของลู่หาน พลางเรียกชื่ออีกคนเสียงสั่น

 

คริส นายเห็นมินซอกบ้างไหม”  ลู่หานพูดเสียงเบาคล้ายคนละเมอขณะที่ดวงตายังคงจ้องมองมือที่เต็มไปด้วยเลือดของตัวเอง

 

คริสหยิบผ้ามาซับเลือดออกให้อย่างแผ่วเบา หากแต่เลือดกลับยิ่งไหลมากขึ้น

 

เขาหายไปไหนแล้วนะ”

 

คริสได้แต่มองเพื่อนรักที่ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ดวงตาคู่หวานดูเหม่อลอยจนคริสใจหาย

 

เดี๋ยวไปโรงพยาบาลกันนะ ลู่หาน ไปทำแผลกัน”

 

มินซอก ไปหามินซอกกันนะ”

 

ลู่หานจับข้อมือคริสไว้แน่น ไม่ได้ใส่ใจถึงความเจ็บจากบาดแผลเลยสักนิด

 

คริสก้มลงมองเลือดของลู่หานที่ข้อมือของตัวเองก่อนที่มันจะหยดลงสู่พื้น มันทำให้เขาอยากจะอาเจียนออกมากับกลิ่นคาวของมัน

 

พาฉันไปหามินซอกที ฮือ คริส มินซอกฉันอยากเจอมินซอกนะ”

 

ลู่หานร้องไห้เหมือนเด็กๆ กวางน้อยของเขากำลังร้องไห้ เหมือนตอนที่ถูกแม่ทิ้ง

 

คริสได้แต่ดึงลู่หานเข้ามากอด เขาไม่สนใจแล้วว่าเลือดของลู่หานจะเปรอะเสื้อเขา

 

ตอนนี้ลู่หานเปราะบางจนเขากลัว

 

กลัวว่ากวางน้อยที่ทำจากแก้วที่มีรอยร้าวมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

 

คริส ฮึก มินซอกไปแล้ว เขาทิ้งฉันไปอีกคนแล้ว”

 

ไม่หรอก มินซอกแค่โกรธนาย เดี๋ยวพรุ่งนี้ พอหายโกรธมินซอกจะกลับมาหานายนะ”

 

คริสรู้ว่าเขากำลังโกหกคำโต หลายวันมานี้ทั้งเขาและอี้ชิงพยายามเกลี้ยกล่อมมินซอกให้กลับมาคืนดีกับลู่หาน แต่มินซอกใจแข็งเกินไป มินซอกในตอนนี้เหมือนคนที่ไร้หัวใจ ไร้ความรู้สึก

 

เขาเองก็ไม่เข้าใจ ทั้งที่รักมากขนาดนั้น ทำไมถึงทิ้งขว้างความรู้สึกนั้นได้ง่ายนัก

 

จริงๆนะคริส มินซอกจะหายโกรธฉันจริงๆนะ” ลู่หานดันตัวออกจากอกของคริส สองมือที่ปวดจากบาดแผลคว้าเข้าที่หน้าอกของคริสจนเสื้อสีขาวฉาบไปด้วยเลือดแดงฉาน

 

จริงสิ ตอนนี้นายต้องไปโรงพยาบาลก่อนนะ ไปทำแผล ถ้ามินซอกเห็นนายอ่อนแอแบบนี้ เขาจะไม่หายโกรธนะ”


 


Broken ตั้งใจจะสื่อถึงความรู้สึกของพี่ลู่
ลองฟังเพลงไปด้วยนะคะ จะได้ฟีลแบบทุรนทุรายเหมือนพี่ลู่
ความจริงตั้งใจจะแต่งแค่ให้พี่ลู่ทรมานจากการจากลา
แต่แต่งไปแต่งมาเริ่มยาว ยังไงรอติดตามบทสรุปของเรื่องนี้ด้วยนะคะ
ฝากเม้นกันด้วยนะคะ คือว่าเป็นกำลังใจให้คนแต่งเนอะ
ขอบคุณค่ะ
Jyploy

 

ผลงานทั้งหมด ของ Certainly_enough

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

19 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 00:46
    พี่ลู่นี่มีบาดแผลในใจตั้งแต่เด็กเลยอ่ะ ;3; สงสารนะแต่สิ่งที่ทำไปพี่หมินก็เสียใจเหมือนกัน
    #19
    0
  2. #18 1231
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 13:19
    ปวดใจจจจ หน่วงมากอ่ะ!
    #18
    0
  3. วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 21:39
    น้ำตาไหลแล้ว ฮือ~ T^T สงสารพี่ลู่นะ แต่อีกใจก็คิดว่า มินซอกทำเกือบถูกแล้ว มินซอกกี้ อย่าใจร้ายน๊า
    #17
    0
  4. วันที่ 7 ธันวาคม 2556 / 14:35
    พี่ลู่ สงสารพี่แกก็จริงนะ  แต่ทำไมตอนทำล่ะไม่คิด พอเขาจากไปล่ะพึ่งคิดได้ ฮึ้ยย มันน่านัก !!!!

    ขอให้มินซอกกลับมานะ พี่ลู่คงได้รับบทเรียนแล้วล่ะ TT 
    #16
    0
  5. วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 21:02
    เศร้ามาก สงสารพี่ลู่อ่า T^T
    #15
    0
  6. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 21:45
    สงสารลู่หานเนอะ แต่สมน้ำหน้าด้วย แกนอกใจนะ
    #14
    0
  7. #13 paradise90
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 00:16
    อ่านแล้วเจ็บปวด ฮือออออ อินเนอร์ไกลพรั่งพรู

    เหมือนมันเป็นเรื่อจริงยังไงไม่รู้ แต่สนุกน่าติดตามมากๆค่ะ
    #13
    0
  8. #12 plhc
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 00:08
    เศร้ามากเลย กวางน้อยมีปมชีวิต?

    โอ๊ยยย สงสารรร แต่ก็แอบสงสัย

    ความรักที่มินซอกให้มันไม่พอหรือไงนะ

    แล้วงี้เรียกว่ารักจริงๆได้ไง
    #12
    0
  9. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 22:34
    ง่าสงสารพี่ลู่อ่าทำไมต้องกรีดข้อมือตัวเองฮ์
    #11
    0
  10. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 20:48
    สงสารมันก็สงสารแต่ไม่น่าทำตัวเองเลย 
    เห็นไหมละพอเขาทิ้งไปจริงๆก็กลับโหยหา ทรมานสุดๆ v v
    #10
    0
  11. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 19:05
    พี่ลู่น่าสงสารอ่ะ แต่ว่านะ ถ้าเป็นเรา เราอาจทำแบบจ๊อกก็ได้
    #9
    0
  12. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 18:57
    ลูลู่น่าสงสาร ไม่น่ามีกิ๊กเลย
    #8
    0
  13. #7 Yunyin
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 23:14
    อ่า พี่ลู่ก็น่าสงสารเหมือนกัน

    แต่พี่ลู่ทำตัวเองอะ ไปมมีกิ้กอะ

    หมินรุ้ก้อต้องโกรธงัย แล้วหมินก็ขอเลิก

    แต่ตอนนี้พี่ลู่กำลังจะขาดหมินไม่ได้

    เง้อ เหมือนตอนนี้เปนนคริสลู่เลยเนาะ
    #7
    0
  14. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 20:44
    พี่ลู่น่าสงสารมากอ่ะ ฮือออออออออออออ
    #6
    0
  15. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 20:04
    สงสารพี่หานนะ แต่สิ่งที่พี่ทำอะ มันยากเกินกว่าจะอภัยแล้ว

    #ฮุนเหมือนเป็นโลกใบใหม่ แล้วซอกล่ะ ??? 

    ต่างคนต่างก็เสียใจ ไม่ต่างกันเลยจริงๆ

    รอบทสรุปนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ
    #5
    0
  16. #4 Mvp Ppn
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 19:46
    ก็สงสารลู่อยู่นะ แต่ตอนทำกับฮุนหน่ะ คือเราไม่เข้าใจลู่อ่ะ ถ้ารักซอกขนาดนี้แล้วไปมีอะไรกับฮุนทำไม ซอกอย่างเพิ่งหายโกรธนะ #อีนี่ใจบาป ถถถถถ
    #4
    0
  17. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 19:23
    สงสารพี่ลู่ขึ้นมาทันตา ;^; ถามว่าผิดที่ใคร ..คงผิดทั้งหมดอ่ะ พี่ลู่ที่ยอมอยู่กับฮุน และฮุนที่เข้ามาตอนที่พี่ลู่เปลี่ยว...
    #3
    0
  18. #2 소라
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 18:31
    รอตอนต่อไป แงงงงงงงง ถ้าเราเปนซอกเราเสียใจมากนะ ตรงที่บอกว่าน้องฮุนเปนโลกใบใหม่ของลู่ที่ทำให้ลู่ลืมอดีตได้

    แล้วซอกล่ะ??? ถ้าไม่มีค่าขนาดนั้นเปนเราๆก้เลิก

    แต่ก้สงสารลู่เบาๆ
    #2
    0
  19. #1 lulu
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 18:21
    สงสารลู่อ่ะ
    #1
    0