[Fic Harry Potter Yaoi]- we are slytherin (OC)

ตอนที่ 9 : 009 INTERESTED

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    22 เม.ย. 62

INTERESTED

 

 

 

ถึงหลานสุดที่รัก

 

สวัสดีหลานรัก ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้างสบายดีไหม อาสบายดีที่กระทรวงไม่ได้มีเรื่องวุ่นวายอะไรมากนัก เขียนจดหมายมาหาอาบ่อยๆนะอาคิดถึงหลานมากๆ คริสต์มาสนี้หลานจะกลับมาบ้านไหม ถ้ากลับมาอาคงจะดีใจน่าดู ริซซี่บ่นถึงหลานทุกวัน ไม่สิทุกเวลาเลยนี่ก็ผ่านไปเป็นอาทิตย์แล้วริซก็ยังพูดว่าคิดถึงนายน้อยอยู่นั่นแหละ บ่นว่าอยากไปหาหลานแหนะ เอ้อ แล้วก็ที่หลานบอกว่าวันแรกที่ถึงฮอกวอตส์มีคนเปลี่ยนเสื้อให้น่ะ มีใครบ้างหรือบอกอาหน่อยสิ อาอยากรู้ว่าเพื่อนคนไหนกันที่หวังดีกับหลานขนาดนั้น

ด้วยรักและคิดถึง

 

จากอาของหลาน

 

คีนอ่านจดหมายแล้วยิ้มออกมา เขาวางจดหมายที่ถูกส่งมาจากคุณอาลงแล้วหยิบกระดาษกับปากกาขึ้นมาเขียนตอบกลับ

 

 

ถึงคุณที่อย่าโหมงานหนัก

 

คุณอาผมก็คิดถึงคุณเหมือนกัน ทำไมฮอกวอตส์ไม่ให้พักอยู่ที่บ้านได้นะ แล้วค่อยฟลูมาเรียนก็ยังได้นี่ รู้อยู่หรอกว่าฮอกวอตส์มีความปลอดภัยสูงมากแค่ไหน แต่ผมคิดถึงคุณอา ผมจะเขียนจดหมายหาบ่อยๆ คุณอาต้องตอบทุกฉบับนะครับ ส่วนช่วงคริสต์มาสนั้นทำไมคุณอารีบถามจังล่ะครับนี่ยังไม่ฮัลโลวีนเลยด้วยซ้ำ ผมยังไม่แน่ใจแต่คิดว่าน่าจะกลับนะครับ ฝากความคิดถึงหาริซซี่ด้วยนะครับ ผมก็คิดถึงริซซี่เหมือนกัน คิดถึงคุณอาด้วย! อย่าน้อยใจไปล่ะ ส่วนเพื่อนๆที่เปลี่ยนเสื้อให้ผมน่ะเหรอก็มี เดรโก  มัลฟอย เบลส  ซาบินี่ และธีโอดอร์  น็อตครับ คุณอาถามทำไมหรือครับพวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีนะ ว่าแต่คุณอาคิดว่าผมควรบอกพวกเขาไหม? ว่าผมเป็นอะไร ถ้าผมบอกพวกเขาจะเกลียดผมไหมครับ

 

จากหลานของคุณ

 

คีนม้วนจดหมายแล้วยื่นให้นกฮูกของตน มันบินออกไปทางประตู บางทีเขาก็อยากรู้นะว่ามันรู้รหัสเข้าหอพักได้ยังไง คีนหยิบการบ้านวิชาปรุงยาจากนั้นจึงเดินออกจากห้องแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องสมุด

 

ช่วงนี้ไม่มีอะไร แต่มีการบ้านเยอะอย่างที่เขาร่ำลือกัน ควรเตรียมหมึกมาซักสิบขวดเพราะไม่มีคุณครูคนไหนปราณีคุณ! อ้อแล้วก็มีข่าวดีอยู่เรื่องหนึ่ง พอตเตอร์ได้เป็นซีกเกอร์ทีมควิชดิชของกริฟฟินดอร์ เข้าทีมควิชดิชตั้งแต่ปีหนึ่งเลยนะ สุดยอดไปเลยล่ะ 

 

วันนี้คาบบ่ายเขาไม่มีเรียน ส่วนพวกเดรโกก็หายหัวไปไหนไม่รู้ ตอนนี้เขาจึงต้องเดินไปที่ห้องสมุดคนเดียว ระหว่างทางเขาก็เจอกับเด็กบ้านฮัฟเฟิลพัฟ

 

หวัดดีคาร์เตอร์ เธอยังจำฉันได้ไหมเด็กบ้านฮัฟเฟิลพัฟพูดทักทายเขา คีนเงยหน้ามองก่อนจะตอบกลับเมื่อเห็นว่าเป็นคนรู้จัก

 

สวัสดีครับคุณดิกกอรี่

 

ค่อยยังชั่วหน่อย ฉันนึกว่าเธอลืมฉันแล้วเสียอีกดิกกอรี่ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

 

ผมไม่ลืมหรอกครับ คุณเคยช่วยผมนะคีนตอบกลับอย่างร่าเริงนึกถึงวันแรกที่เจอกับคุณดิกกอรี่

 

ช่วยเหรอ? เธอหมายถึงตอนที่ฉันยกกระเป๋าช่วยเธอ?” ดิกกอรี่ถาม

 

ใช่ครับคีนตอบกลับ แล้วนี่คุณกำลังจะไปไหนหรือครับ

 

ฉันกำลังจะไปห้องสมุด เธอล่ะ

 

ห้องสมุดเหมือนกันครับ

 

พอดีเลย งั้นเราเดินไปด้วยกันนี่แหละ

 

แล้วคีนกับดิกกอรี่ก็เดินไปที่ห้องสมุดด้วยกัน คีนเลือกนั่งโต๊ะติดริมหน้าต่าง คุณดิกกอรี่ก็นั่งอยู่ข้างๆเขา เสียงเปิดหนังสือหลายเล่มดังไปมาเหมือนคนข้างตัวกำลังหาข้อมูลอย่างเร่งรีบ คีนที่นั่งเขียนรายงานเรื่องน้ำยาหดตัวยาวห้าสิบบรรทัดของศาสตราจารย์สเนปก็เอ่ยถามขึ้น

 

คุณดิกกอรี่หาอะไรอยู่หรือครับ

 

ดิกกอรี่ละสายตาจากหนังสือหลายเล่มมาสบตากับคนตัวเล็กข้างๆ กำลังหาคาถาบิดเบือนความทรงจำน่ะ ฉันไม่รู้ว่ามันอยู่หน้าไหน

 

คีนเหลือบมองหนังสือสี่ห้าเล่มที่วางอยู่แล้วตอบ เล่มสีเขียวข้างมือซ้ายคุณครับ น่าจะอยู่ที่หน้าสองร้อยสามสิบสี่

 

ดิกกอรี่เปิดหนังสือตามทันที แล้วเขาก็เจอ ขอบใจนะ

 

คีนยิ้มกว้างตอบกลับไป ดิกกอรี่มองนิ่งค้างอยู่แบบนั้นจนคีนหันไปเขียนรายงานต่อ เขาถึงตั้งสติได้แล้วกลับมาอ่านเนื้อหาในหนังสือ

 

ฉับพลันดิกกอรี่คิดว่า ถ้าหากใครมาทำให้รอยยิ้มแบบเมื้อกี้หายไปจากคาร์เตอร์ เขาสาบานเลยคนๆนั้นจะไม่ได้อยู่อย่างสงบสุขแน่

 

นี่เซดริก  ดิกกอรี่ ตกหลุมรักคีเนออัน  คาร์เตอร์อย่างนั้นหรือ

 

ดิกกอรี่มองเสี้ยวใบหน้าของคีนที่กำลังตั้งใจจดจ่อกับการเขียนรายงาน เขาค่อยๆไล่สายตามองใบหน้านั้นจนพอใจ พอละสายตาขึ้นมาเขาก็รู้สึกถึงสายตาที่กำลังจ้องมาจากที่ใดที่หนึ่ง ดิกกอรี่ตวัดสายตาไปมองทันที แล้วเขาก็พบสายตาหวานชื่นที่กำลังส่งมาหาเขา ไม่สิส่งหาคนตัวเล็กข้างๆนี่ต่างหาก

 

ให้ตายเถอะทำไมเขารู้สึกอยากไว้หนวดแล้วถือปืนสักกระบอกยังไงอย่างนั้น

 

คีนเสียงยานคางทักขึ้น คีเนออันเงยหน้าขึ้นจากกระดาษและปากกาตรงหน้า เมื่อเห็นว่าเป็นเดรโกเขาจึงก้มลงเขียนรายงานต่อ

 

นายไปไหนมาคีนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ เดรโกกลืนน้ำลายลงคอแล้วตอบ

 

เบลส.. มันชวนไป เอ่อ..เดรโกเหลือบมองรุ่นพี่บ้านฮัฟเฟิลพัฟที่จ้องเขาอยู่ก่อนหน้านี้แล้วส่งสายตาเหมือนมีคำถามว่าคุณเป็นใคร

 

ฉันเซดริก  ดิกกอรี่ดิกกอรี่พูดออกมาเหมือนอ่านสายตาออก ปีสามบ้านฮัฟเฟิลพัฟ

 

เดรโกหรี่ตามอง อ้อ คนที่พวกผู้หญิงชอบพูดถึงบ่อยๆฉันเดรโก  มัลฟอยเดรโกพูดในแบบฉบับมัลฟอย นายมานั่งทำอะไรกับคีน

 

หะ เอ่อ ฉันเจอคาร์เตอร์ตรงทางเดินเลยเดินมาด้วยกันดิกกอรี่ตอบ เหลือบมองคีนก็เห็นว่าเด็กชายยังขีดๆเขียนๆบนกระดาษไม่ได้สนใจที่พวกเขาคุยกัน

 

แล้วนี่ไม่มีอะไรทำรึไงนั่งอยู่ได้เดรโกส่งสายตาไล่

 

ในด้านของดิกกอรี่ที่ทำตัวไม่ถูกจึงได้แต่ลุกขึ้นแล้วพูดกับคีนว่า คาร์เตอร์ฉันไปก่อนนะ แล้วเจอกัน

 

อือ แล้วเจอกันครับคีนตอบโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง ดิกกอรี่จึงเดินเอาหนังสือไปเก็บเข้าที่เดิมแล้วเดินออกจากห้องสมุดไป

 

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่บริเวณรอบๆแล้ว เดรโกจึงพูดออกมา เบลสมันพาฉันไปดูประตูเข้าห้องเซเวอรัส

 

คีนเงยหน้าขึ้นมองทันที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเดรโกคิดว่าซวยแล้วต้องโดนด่าแน่แต่ผิดคาด ทำไมนายไม่พาฉันไปด้วย

 

นี่เขาลืมไปได้ไงว่าคีนคือคนที่อยากเข้าห้องเซเวอรัสลองจากเบลสเลยด้วยซ้ำ

 

เบลสมันบอกว่าต้องการความเป็นส่วนตัวเดรโกกระซิบตอบ

 

อย่างเบลสเนี่ยนะ— ไม่น่าเชื่อ

 

จริงๆก็คือตอนแรกฉันแอบตามเบลสไปแต่สุดท้ายมันก็จับได้น่ะ เลยได้ไปด้วยกันเดรโกเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลงข้างๆคีน

 

แล้ว.. พวกนายได้เข้าไปไหมคีเนออันถามอย่างสนอกสนใจ

 

ไม่ เซเวอรัสอยู่ในห้องพอดี แต่ฉันว่าเซเวอรัสรู้แล้วแหละ

 

คีนพยักหน้าแล้วเอ่ยถาม แล้วเบลสไปไหนซะล่ะ

 

นั่นไงเดรโกชี้ไปทางเข้าห้องสมุด เบลสและธีโอดอร์กำลังเดินเข้ามาด้วยกัน ทั้งสองมุ่งหน้ามาหาคีนและเดรโกทันทีจากนั้นก็นั่งลงพร้อมทำหน้าเคร่งเครียด

 

พวกนายเห็นยัยแพนซี่ไหมธีโอดอร์โพล่งถามขึ้นทันทีที่ก้นแตะบนเก้าอี้

 

ไม่นี่ ฉันนึกว่าเธออยู่กับพวกนายเสียอีกเป็นเดรโกที่ตอบกลับไป

 

ไม่ยัยนั่นไม่ได้อยู่กับพวกฉัน ถ้าไม่ได้อยู่กับพวกนายแล้วยัยนั่นจะไปอยู่ที่ไหนกันเบลสพูดขึ้น

 

อันที่จริงฉันไม่เห็นแพนซี่อีกเลยตั้งแต่เลิกเรียนนะคีนวางหนังสือลงแล้วพูด

 

แล้วยัยนั่นหายไปไหนกัน

 

นี่พวกนาย!— ฉันมีข่าวมาบอก

 

แพนซี่— นี่เธอหายไปไหนมาธีโอดอร์ถามออกมาแทบจะทันทีที่เห็นแพนซี่ เธอนั่งลงข้างๆเดรโกพักหายใจเล็กน้อยแล้วตอบกลับ

 

เมื่อกี้ ฉันเดินผ่านพวกกริฟฟินดอร์— ไม่รู้ว่าพวกนายรู้หรือยังแต่ฉันได้ยินมาว่าพอตเตอร์ได้เข้าทีมควิชดิชตั้งแต่ปีหนึ่ง!” แพนซี่กระซิบ

 

อะไรนะ!” พวกเราโพล่งขึ้นพร้อมกัน ยกเว้นคีนที่นั่งเงียบเพราะเขารู้มาก่อนหน้านี้แล้ว จริงๆก็กำลังจะบอกเหมือนกันแต่แพนซี่ดันชิ่งบอกก่อน

 

เรื่องจริงงั้นเหรอเดรโกโอดครวญ

 

ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าจริงไหม แต่กริฟฟินดอร์รอน วิสลีย์น่ะพูดขึ้นตอนที่ฉันเดินผ่านพอดี ป่านนี้เรื่องคงดังกระฉ่อนไปทั่วโรงเรียนแล้วแพนซี่บอก

 

เดรโกฟุบหน้าลงกับโต๊ะขยี้ผมสีซีดอันเรียบแปล้นั่นแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าผมจะหลุดออกมา  นั่นนายใช้เจลยี่ห้ออะไรน่ะเดรโก คีนคิดในใจ

 

แล้วทำไม อยู่ดีๆพอตเตอร์ถึงได้เข้าทีมควิชดิชได้ล่ะเนี่ยธีโอดอร์บ่น ไม่เคยมีใครเข้าทีมควิชดิชได้ตั้งแต่ปีหนึ่งนะ

 

ตอนนั้นรึเปล่าเบลสพูดขึ้น

 

ตอนไหนธีโอดอร์หันขวับมองแล้วเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว

 

ตอนนั้นไง

 

ก็แล้วมันตอนไหนล่ะ!” ธีโอดอร์เอื้อมมือไปตบหัวเบลสดังผลัวะ โชคดีที่ที่นั่งตรงนี้ค่อนข้างเป็นมุมอับสายตาทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นสถานการณ์อันผิดปกตินี้

 

นายจะตบหัวฉันทำไมเนี่ย!” เมื่อเห็นธีโอดอร์ทำท่าจะตบลงมาอีกเบลสจึงรีบอธิบาย ตอนที่พอตเตอร์กับเดรโกเล่นกันในคาบการบินตอนนั้นไง

 

คาบการบิน?”

 

โถ่คีน ก็คาบแรกไงที่เดรโกท้าพอตเตอร์เบลสอธิบายให้คนตัวเล็กฟัง

 

นายจะบอกว่าพอตเตอร์ได้เข้าทีมควิชดิชแต่เดรโกไม่ได้เข้างั้นเหรอเบลสธีโอดอร์ว่า

 

ใช่— เห้ยเดรโกนายจะขยี้หัวทำไมเนี่ย ผมหลุดออกมาหมดละมั้งนั่น

 

เดรโกฟุบหน้าลงบนโต๊ะเหมือนเดิม คีนเหลือบมองคนผมสีซีดแล้วถอนหายใจ

 

อย่าคิดมากน่าเดรโกคีนเอ่ยปลอบใจเพื่อนของตน

 

ใช่ๆ นายก็ขี่ไม้กวาดได้ดีนะแพนซี่พูดสมทบ

 

แล้วทำไมฉันไม่โดนเรียกตัวจากทีมควิชดิชล่ะเดรโกทำหน้าเศร้าจนคีนต้องลูบหัวปลอบ

 

เจ้างั่งเอ้ยเบลสด่า ก็เพราะตอนนั้นไม่มีพวกทีมควิชดิชเห็นนายไงล่ะ

 

ใช่ๆ นายกับพอตเตอร์ฝีมือสูสีกันด้วยซ้ำแพนซี่พูดเสริม

 

ฉันว่าพอปีสองนายค่อยไปสมัครเข้าทีมควิชดิชก็ยังไม่สายนะคีนพูดให้กำลังใจ

 

อืม ขอบใจนะ

 

 

*

 

ภายในชั้นใต้ดินของปราสาท ห้องนั่งเล่นที่เงียบสงบมีเพียงเสียงคลื่นน้ำกระทบกับกำแพง เด็กน้อยห้าหน่อกำลังนั่งเบียดกันอยู่หน้าเตาผิง

 

เบลส...นายจะพูด..ได้รึยังว่าเรียกพวกเราออกมารวมตัว..กันทำ..ไมคีนพูดเสียงยานเพราะความง่วงครอบงำ เขาค่อยๆเขยิบเข้าหาความอบอุ่นข้างๆซึ่งนั่นก็คงไม่พ้นเดรโก

 

ฉันง่วงแล้วนะยะ จะพูดอะไรก็พูดแพนซี่พูดต่อ

 

ศาสตราจารย์สเนปน่ะ...เบลสเริ่มปริปากพูด

 

ทำไมเดรโกถามด้วยความสงสัย มือข้างซ้ายคว้าตัวคีนให้เข้ามาแนบชิดตนยิ่งขึ้น

 

เขาสั่งกักบริเวณฉันหนึ่งสัปดาห์เบลสพูดอย่างเศร้าสร้อย ฉันคิดว่าเขาคงรู้...เรื่องที่ฉันแอบไปด้อมๆมองๆหน้าห้องเขา

 

แน่ล่ะ เขาไม่ใช่คนโง่เดรโกเปรย เขาต้องรู้อยู่แล้วว่านายไปทำอะไรหน้าห้องของเขา แต่เขาแค่ไม่พูดออกมาเท่านั้น

 

ทำไมฉันโดนกักบริเวณแต่นายไม่โดนล่ะ!” เบลสพูดอย่างหัวเสีย เสียใจจริงๆ ใช่สิใครจะไปสู้ลูกทูนหัวสุดเพอร์เฟ็คของเขาได้กันเบลสเริ่มพูดตัดพ้อ

 

เดรโกยักไหล่ไม่สนใจ แล้วคีนที่พิงตัวเดรโกอยู่ก็พูดถามขึ้น

 

นายโดนกักบริเวณนานแค่ไหนล่ะคีนถามเบลส

 

กักบริเวณหลังเลิกเรียนทุกวันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ศาสตราจารย์สเนปพูดแบบนี้เบลสตอบ

 

หืมคีนส่งเสียงในลำคอ เขานั่งตัวตรง นั่นมันก็ดีเลยไม่ใช่เหรอคีนพูด

 

ยังไงกัน! โดนศาสตราจารย์บ้านตัวเองทำโทษ— ไม่มีอะไรน่าเจ็บใจไปมากกว่านี้แล้วเบลสว่าขึ้น

 

เจ้างั่งเอ้ยคราวนี้เป็นธีโอดอร์ที่พูดออกมา นายจะโง่เกินไปแล้วนะ

 

เบลสหันควับมองธีโอดอร์ทันที เฮ้ๆ พูดให้มันดีๆนะเบลสตอบกลับอย่างหงุดหงิด

 

นายรู้ไหมว่ามันดียังไงที่โดนศาสตราจารย์สเนปกักบริเวณธีโอดอร์ถาม

 

มันจะมีอะไรดีกันล่ะ!” เบลสตอบกลับอย่างไม่เข้าใจ ต่อให้เขาคิดอย่างหลายตลบแค่ไหนก็ตาม เขาก็ไม่เห็นว่าการโดนกักบริเวณมันดีตรงไหน

 

ก็นายจะได้เข้าห้องศาสตราจารย์โดยไม่ต้องใช้กุญแจผีนั่นไงล่ะคีนตอบ

 

ใช่ และนายยังสามารถสำรวจห้องของเขาได้ด้วยถ้าหากเขาทิ้งนายไว้ในห้องคนเดียวธีโอดอร์พูดเสริม

 

อะ โอ้โอ้เบลสอุทานออกมาอย่างตกใจ เขารู้สึกทึ่งในตัวเพื่อนที่สามารถคิดแผนร้ายได้ภายในเวลาไม่กี่นาที

 

นี่พวกนายยังไม่ยอมแพ้ที่จะเข้าห้องคนนู้นคนนี้ไปทั่วอีกหรือไงเดรโกถามขึ้นอย่างเบื่อหน่าย ถ้าเขาเป็นเซเวอรัส เขาคงรู้สึกขมขื่นไม่น้อยที่มีเด็กๆสนใจในห้องพักของเขา

 

ไม่ใช่เรื่องที่จะยอมแพ้น่าธีโอดอร์พูด ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วฉันว่าพวกเรากลับห้องกันเถอะ

 

อืมเดรโกตอบรับในลำคอ ปลุกคีเนออันที่ใช้ตัวเขาเป็นที่นอน คีนลุกขึ้นตามด้วยเดรโก เบลสเหลือบมองมือเดรโกที่วางอยู่บนเอวของคีน เขายักคิ้วหลิ่วตาใส่เดรโกเชิงล้อเลียน เดรโกอ่านสายตาเบลสออกแต่ไม่ปล่อยมือ เขาพูดถากถางกลับไป

 

เป็นอะไรเบลส หรี่ตาอยู่นั่นเป็นตากุ้งยิงรึไงพูดจบเขาก็พาคีนเดินผ่านเบลสไป

 

แพนซี่ตื่นได้แล้ว! น้ำลายไหลแล้วนั่นเป็นเสียงธีโอดอร์ที่ไล่หลังมา ดูเหมือนหมอนั่นจะเห็นว่ายัยแพนซี่หลับแล้วล่ะ

 

*

 

เสียงคุยจ้อกแจ้กดังทั่วห้องโถง แสงแดดยามเช้าแสนอบอุ่นส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ผู้คนต่างกำลังคุยกันอย่างสนุกสนานช่างเป็นภาพที่งดงามเมื่อมองจากภายนอก เดรโกค่อยๆก้าวเท้าเดินเข้าไปในห้องโถงมุ่งหน้าไปยังที่นั่งข้างคนตัวเล็กที่มักอยู่ติดเขาตลอดในช่วงนี้ ทันทีที่เขานั่งลงคีเนออันก็หันมากระซิบกับเขาทันที

 

นายดูสามคนนั้นสิคีนมองไปที่โต๊ะของกริฟฟินดอร์ เขามองตามสายตาของเพื่อนตัวเล็กไปก็พบว่าคีนกำลังมองพอตเตอร์ เกรนเจอร์และวิสลีย์ พวกเขาดูแปลกๆ

 

นั่นสิเดรโกตอบอย่างเห็นด้วย เหมือนพวกมันกังวลอะไรบางอย่างอยู่

 

ไม่ใช่แค่สองคนนั้นธีโอดอร์หันมาร่วมวงกระซิบด้วย ลองบัตท่อมก็แปลกไปคีนและเดรโกหันไปมองลองบัตท่อมที่เอาแต่นั่งเงียบทำหน้าเหมือนหัวใจหลุดลอยไปที่ไหนสักแห่ง

 

เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับพวกเขารึเปล่าคีนถามด้วยความเป็นห่วง

 

ไม่รู้ล่ะเดรโกตอบหน้ามึน แต่ฉันว่าเรารีบกินเถอะใกล้ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว

 

คีนและธีโอดอร์พยักหน้าตอบรับ รีบตักอาหารเข้าปากจนหมดจากนั้นจึงเตรียมตัวเข้าเรียนคาบแรก  และทันใดนั้นก็มีเมลมาส่ง พวกนั้นฮูกต่างกรูกันเข้ามาพวกมันปล่อยเมลต่างๆให้ผู้รับ เขาเห็นนกฮูกอเมริกาเหนือช่วยกันคาบห่อยาวๆผอมๆมา พวกมันหย่อนห่อนั่นลงตรงหน้าของพอตเตอร์พร้อมจดหมาย แฮร์รี่เปิดอ่านก่อนจะรีบหอบห่อนั่นออกไปจากห้องโถงพร้อมวิสลีย์ เขาแค่มองตามแต่ไม่ได้เดินตามไป เดรโกที่นั่งข้างๆเขาก็พูดขึ้น

 

จะตามไปไหม

 

ไม่ล่ะแอบฟังอยู่ตรงนี้ก็ได้ คีนแค่คิดแต่ไม่ได้พูดออกไป

 

เวลาผ่านไปนักเรียนเริ่มทยอยออกจากห้องโถงใหญ่จนหมดเพื่อไปเรียนคาบแรกของวัน เหลือศาสตราจารย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นรวมศาสตราจารย์ควีเวลล์ด้วย ชายหนุ่มนั่งนิ่งรับฟังเสียงแหบแห้งในหัว คำสั่งจากผู้เป็นนาย

รีบทำภารกิจให้เสร็จซะ ก่อนที่จะมีใครรู้เรื่องนี้เสียงแหบคล้ายใกล้หมดแรงเอ่ยอย่างเย็นยะเยือก ควีเวลล์ตอบรับเสียงในหัว เขาพร้อมทำเพื่อนายท่าน

 

*

 

 

พอตเตอร์เสียงคีนเอ่ยเรียก เขาค่อยๆเดินไปหาเด็กชายตาสีเขียว

 

มีอะไรเหรอคีเนออันแฮร์รี่เงยหน้าขึ้นมอง คีนนั่งลงฝั่งตรงข้ามกัน เขาเหลือบมองหนังสือที่แฮร์รี่เปิดไว้เล็กน้อยก่อนจะกลับมาสบตาแฮร์รี่เหมือนเดิม

 

เกรนเจอร์กับวิสลีย์ล่ะ

 

ไม่รู้สิ..แฮร์รี่ตอบอย่างลังเล เฮอร์ไมโอนี่ ก็คงอยู่ในห้องสมุดนี่ล่ะมั้ง

 

ยินดีด้วยนะที่ได้เข้าทีมควิชดิชคีนเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม

 

แฮร์รี่เบิกตากว้างขึ้นอย่างตกใจ นะ นายรู้ได้ยังไง

 

หืม..ก็แพนซี่ได้ยินวิสลีย์พูดคีนตอบออกไป

 

รอน..ให้ตายเถอะก็บอกว่าอยากให้เป็นความลับไงแฮร์รี่พึมพำเบาๆพร้อมกับหมายหัวเพื่อนตนไว้ในใจ

 

นายคงได้นิมบัสสองพันงั้นสิคีนถามขึ้นอีกครั้งจากนกฮูกเมื่อตอนเช้า

 

อือแฮร์รี่ตอบอย่างอายๆ ศาสตราจารย์มักกอนนากัลให้น่ะ

 

ถ้าเดรโกรู้เรื่องนะ หมอนั่นต้องร้องจ้ากแน่คีนหัวเราะ

 

อะ อืมแฮร์รี่กำลังคิดว่า เป็นเพราะมัลฟอยเขาถึงได้เข้าทีมควิชดิชและได้ไม้กวาดนี่เพราะมัลฟอยฉันถึงได้เข้าทีมควิชดิช— ฉันควรไปขอบคุณเขา

 

อย่าเลยคีนห้าม เขาจะคิดว่านายไปสมน้ำหน้าเขามากกว่า— เพราะแค่เขารู้ว่านายไปเข้าทีมควิชดิช เขาก็ขยุ้มผมตัวเองจนหลุดไปไม่รู้กี่เส้นแล้วคีนพูดติดตลก

 

นายพูดจริงเหรอคีเนออัน— ฉันหมายถึงผมมัลฟอยเคยหลุดด้วยเหรอแฮร์รี่หยอกล้อกลับ

 

ก็มีบ้างคีนยิ้มขบขัน แต่นายดูกังวลแปลกๆนะช่วงนี้

 

หือ

 

ไปเจออะไรมารึเปล่าคีนถาม เขากำลังภาวนาไม่ให้แฮร์รี่ไปเจอสิ่งที่น่ากลัวใดๆก็ตามยกตัวอย่างเช่น หมาสามหัวที่เฝ้าประตูกลอยู่เหมือนในฝันของเขา

 

มะ ไม่นี่นายหมายถึงอะไรล่ะแฮร์รี่ตอบกระตุกระตักในคราแรกก่อนจะรีบปรับน้ำเสียงตัวเองให้กลับเป็นเหมือนเดิม

 

โอ้ พอตเตอร์ไปเจอหมาสามหัว ไม่เจออะไรก็ดีแล้วคีนตอบเพื่อไม่ให้แฮร์รี่รู้ตัวว่าถูกจับได้

 

“…”

 

ฉันต้องไปแล้วคีนหยิบนาฬิกาพกของตนขึ้นมาดู แล้วเจอกันใหม่คีนลุกขึ้น

 

อือ แล้วเจอกันแฮร์รี่โบกมือให้เขา คีนยิ้มตอบจากนั้นจึงเดินออกจากห้องสมุด

 

*

 

นายหายไปไหนมาคีนเดรโกถามขึ้นเมื่อเห็นเขาโผล่หัวเข้าไปในห้องนั่งเล่น คีนเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกันกับเดรโก

 

ไปหาพอตเตอร์คีนตอบ ฉันว่าตอนนี้ฮอกวอตส์กำลังซ่อนอะไรบางอย่างอยู่

 

หมายความว่าไงเดรโกวางหนังสือลง เขาหันไปมองเพื่อนตัวเล็กของเขา

 

ฉันว่าเมื่อคืน— พวกพอตเตอร์ต้องไปเจออะไรบางอย่างมาแน่ๆคีนเล่า บางอย่างที่น่ากลัว

 

ฮอกวอตส์กำลังตกอยู่อันตราย?เดรโกถามอย่างไม่ต้องการคำตอบ ถ้าลองประกอบเข้ากับข่าวในเดลี่พรอเฟ็ตแล้ว ที่มีคนบุกกริงก็อตส์แต่ก็ไม่มีอะไรหายไป

 

คีนคิดตาม ลงล็อคพอดี บางทีฮอกวอตส์อาจกำลังซ่อนสิ่งนั้น

 

แต่ก็ช่างเถอะ นั่นไม่ใช่เรื่องของเราเดรโกว่าอย่างไม่สนใจแล้วหยิบหนังสือมาเปิดอ่านอีกครั้ง

 

นั่นสินะ ตราบใดที่มันไม่อันตรายต่อพวกเราคีนพูดก่อนจะล้มลงนอนบนตักของเดรโก เขาหลับตาลงเตรียมพักผ่อน เดรโกละมือจากหนังสือมาข้างหนึ่งลูบผมนุ่มลื่นนั่นเบาๆคล้ายกล่อมเด็กน้อยให้หลับใหลสู่ห้วงนิทราอันแสนหวาน

 

 

 


talk- สวัสดีค่ะทุกคนเรากลับมาแล้วTT หลังจากผ่านช่วงมรสุมอย่างหนักหน่วงราว4เดือนเต็มๆ ไม่รู้ว่าทุกคนลืมนิยายเราไปหรือยัง แต่เรากลับมาต่อแล้วเน้อ อีกอย่างช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมเราน่าจะว่างมาอัพบ่อยกว่าเมื่อก่อนล่ะมั้ง(?) ทุกคนลืมเนื้อเรื่องไปหมดรึยังง่ะ ถ้าลืมแล้วเราว่าไปอ่านตอนก่อนๆจะดีกว่านะคะเดี๋ยวเนื้อเรื่องไม่ปะติดปะต่อกัน(จริงๆแล้วหรือนี่จะเป็นกลยุทธ์เพิ่มวิวของยัยนักเขียนตัวร้าย) สุดท้ายต้องขอโทษจริงๆค่ะที่หายไปนาน ยอมรับผิดทุกกรณีเลยTT แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ

 

     
  
      
 
   
   CR.SQW  
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

133 ความคิดเห็น

  1. #129 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 00:11
    ดูเหมือนท่านเซดริกจะกลายเป็นคุณอาหมายเลขสองซะแล้วสิ555
    จะว่าไปคุณอารู้เรื่องพวกที่จับน้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วหนิ..... งั้นก็โชคดีนะพวกนาย~
    #129
    0
  2. วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:46
    หวงจังเล้ยพ่อเดรกคิกคิกคิก
    #104
    0
  3. #91 Kim Hyunjae (@hyunjae-195) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 22:27
    ยินดีต้อนรับกลับค่า // ลงเรือเดรกคีนได้มั้ยย
    #91
    1
    • #91-1 eunkyminharu (@kaeunrujipha) (จากตอนที่ 9)
      17 เมษายน 2562 / 12:55
      เชิญลงได้เลยค่า //มอบไม้พายให้
      #91-1
  4. #86 Peerada1648 (@Peerada1648) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 07:31
    คุณแม่ธีโอเดอร์555
    #86
    0
  5. #85 Narania (@SARANIA) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 01:53

    ฉันกำลังจำไปห้องสมุด--->ฉันกำลังจะไปห้องสมุด


    #85
    0
  6. #80 wiwawow (@wiwawow) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:31
    เย้ เตรียมลงเรือเย้
    #80
    0
  7. #79 bobbyislove (@bobbyislove) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 21:23
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #79
    0
  8. #78 @PAINT3887 (@arraya3887) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 21:11
    พวกนายสามคนตายแน่
    รออ่าน
    #78
    0
  9. #77 pim254688 (@pim254688) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 21:01

    ฮืออ หนูฟินมาก ชอบมาก อยากให้มาอัพต่อไวไว เพราะมันสนุกมาก
    #77
    1
  10. #76 phetlada1990 (@phetlada1990) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 20:29
    นี่ว่าคุณอาน่าจะเอาชื่อคนที่ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไปสาปแช่งมากกว่านะ ;-)
    #76
    1
    • #76-1 eunkyminharu (@kaeunrujipha) (จากตอนที่ 9)
      6 เมษายน 2562 / 21:01
      บ้าาาา อย่ามองคุณอาในแง่ร้ายขนาดนั้นสิคะ5555555555
      #76-1