OS / SF สายไหมไลควานลิน (All Kuanlin)

ตอนที่ 4 : OS You're my destiny (Seongwoo X Kuanlin)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    2 ม.ค. 61

You're my destiny

(Seongwoo X Kuanlin)




การที่ผมกับควานลินได้พบกัน ผมคิดว่ามันคือโชคชะตา

 

 

 

ดวงไฟหลากสี โบว์ กล่องของขวัญ ตุ๊กตา และอุปกรณ์ตกแต่งต่างๆ ถูกประดับตามต้นไม้ ชั้นวางของ บานประตู หรือแม้กระทั่งเคาท์เตอร์สำหรับรับออเดอร์ของร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่ง ใกล้มหาวิทยาลัยชื่อดังใจกลางเมือง อาจเป็นเพราะอยู่ในช่วงเทศกาลของการเฉลิมฉลอง ทำให้บรรยากาศในร้านกาแฟแห่งนี้ดูคึกคักและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความสนุกสนาน  ‘องซองอู’ มักจะแวะมาจับจองพื้นที่ในการนั่งดื่มกาแฟที่ร้านแห่งนี้ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยกระทั่งตอนนี้จบมาปีกว่าแล้วก็ยังแวะเวียนมาอยู่เสมอๆ

 

ในระหว่างที่กำลังสูดดมกลิ่นหอมของคาราเมลลาเต้ร้อนตรงหน้า  เสียงกังวาลใสของกระดิ่งที่ประตูทางเข้าก็ดังกรุ๊งกริ๊งขึ้นมา เรียกให้ซองอูเงยหน้าขึ้นไปมองตามเสียงนั้น

 

มุมปากถูกยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวทันทีที่เห็นว่าขาเรียวยาวที่ก้าวเข้ามานั้นเป็นใคร

 

ไลควานลิน’ นักศึกษามหาวิทยาลัยโซลชั้นปีที่เอกแฟชั่น เดินเข้ามาในร้านกาแฟอบอุ่นที่ตกแต่งไปด้วยโทนสีขาวอันแสนจะคุ้นเคย ดวงตาโตราวกับผู้หญิงนัยน์ตาหวานฉ่ำกวาดตามองหาใครบางคนที่ส่งข้อความมาบอกเขาว่ารออยู่ที่ร้านตั้งแต่เมื่อ 15 นาทีที่แล้ว เมื่อสอดสายตามองจนทั่วก็พบบุคคลที่ตามหานั่งยิ้มกว้างมองตนอยู่ที่ด้านในของมุมร้าน

 

พี่ซองอู!” ไลควานลินโบกมือให้ร่างสูงพลางรีบสาวเท้าเดินเข้าไปหา

 

รอนานไหม พอดี adviser เรียกคุยโปรเจคอะเลยมาช้าคนที่พึ่งมาใหม่บึนปากบ่นงุ้งงิ้งถึงสาเหตุที่ทำให้เค้ามาช้ากว่าเวลานัด

 

ไม่นานหรอก เนี่ยพี่สั่งมิลเชคของโปรดเราไว้ให้แล้ว กินซะจะได้หายหัวร้อนซองอูนึกขำขันกับท่าทีไม่ได้ดั่งใจของคนตรงหน้า ยกมือหนาขึ้นมายีหัวเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู

 

แฟนใครน้า รู้ใจที่สุดเลยควานลินยิ้มสดใสโชว์ลักยิ้มบุ๋ม

 

ซองอูส่ายหัวให้กับเด็กน้อยขี้อ้อนตรงหน้า ควานลินน่ะเลี้ยงง่าย เมื่อไหร่ที่งอนหรือไม่พอใจแค่หาของชอบให้กินหรือจุ๊บที่แก้มเบาๆ คนตัวเล็กก็ยิ้มแฉ่งหายโกรธแล้ว

 

เพราะน่ารักอย่างนี้ไง ซองอูถึงได้ตกหลุมรัก

และซองอูคิดว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกที่ได้ไลควานลินเป็นคนรัก

 

พอมาคิดดูแล้วมันเป็นเรื่องบังเอิญ โลกกลม หรือพรหมลิขิตก็ไม่อาจทราบได้

 

ครั้งแรกที่ได้เจอควานลินเมื่อ 4 ปีที่แล้วก็คือที่ร้านกาแฟแห่งนี้ ต้องขอบคุณคลาสการแสดงอันน่าเบื่อของคุณครูซอกจินที่ทำให้ซองอูตัดสินใจโดดเรียนออกมานั่งจิบกาแฟที่ร้านคาเฟ่เจ้าประจำ ตอนนั้นควานลินยังใส่ชุดนักเรียนมัธยมปลายชั้นปีที่ 3 อยู่เลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะใบหน้าหวานราวกับผู้หญิง คิ้วโค้งสวยได้รูป ดวงตากลมโต จมูกโด่งรับกับปากอิ่มสวยที่มีลักยิ้มน่ารักอยู่ข้างแก้มใส ผิวขาวเนียน หรืออะไรก็ตามแต่ทำให้ซองอูไม่สามารถละสายตาจากเด็กน้อยตรงหน้าได้ ถ้าการที่หัวใจเต้นแรงโดยไม่มีสาเหตุนี้คือการตกหลุมรัก เด็กน้อยตัวขาวคนนี้ก็คงจะเป็น Love at first sight ของเค้า

 

แต่ก็นั่นแหละ องซองอูคนโง่ ก็คือ องซองอูคนโง่ ในตอนนั้นเค้าไม่ได้มีความกล้ามากพอที่จะเดินเข้าไปทำความรู้จักหรือสานต่อความสัมพันธ์ใดๆ เค้าไม่เคยเชื่อด้วยซ้ำ ว่ารักแรกพบจะสมหวัง และเด็กน้อยมอปลายคนนั้นก็คงแค่ผ่านเข้ามาและผ่านออกไปเหมือนคนอื่นๆ ที่เคยเจอมา

 

ครั้งที่สองที่ได้เจอกับความลิน องซองอูเรียกมันว่าความบังเอิญ เมื่อเป็นอีกครั้งที่เค้าพบกับเด็กน้อยแก้มบุ๋มที่หัวร่อต่อกระซิกกับเพื่อนเดินเข้ามาในร้านกาแฟ ในขณะที่เค้ากำลังเก็บชีทวิชาสื่อสารมวลชนเข้ากระเป๋าเตรียมตัวจะกลับหอ ฉับพลันความคิดที่จะกลับหอไปนอนตีพุงดูหนังเรื่องใหม่ที่พึ่งซื้อมาวันนี้ก็เป็นอันต้องพับเก็บไป อยู่ๆ ร่างกายก็ต้องการน้ำตาลแฮะ สงสัยต้องสั่งเค้กมากินก่อนกลับหอซักหน่อยแล้ว

 

ครั้งที่สาม สี่ ห้า และหก ดูเหมือนจะเป็นความบังเอิญที่ตั้งใจ เมื่อซองอูรู้แล้วว่าทุกสี่โมงเย็นวันศุกร์ เด็กน้อยคนนั้นจะต้องแวะมาซื้อเครื่องดื่มที่นี่กินก่อนกลับบ้านเสมอ บ้างก็เป็นนมสดปั่น บางครั้งก็สมูทตี้โยเกิร์ต แต่เห็นจะชอบที่สุดก็คงเป็นมิลเชคนี่ล่ะมั้ง ถามว่าทำไมเค้าถึงรู้น่ะเหรอ ก็เด็กนั่นน่ะชอบไม่ชอบอะไรก็เล่นแสดงออกทางสีหน้าซะหมด ดูแล้วท่าจะเป็นคนที่โกหกไม่เก่งเอาซะเลย เมื่อครั้งก่อนที่แอบชิมเอสเปรสโซ่ของเจ้าเด็กตัวสูงคนข้างๆ ก็เบ้หน้าราวกับจะร้องไห้ คงเพราะกินกาแฟไม่เป็นแหงๆ ถึงได้ทำหน้าพะอืดพะอมขนาดนั้น แต่ครั้นพอหันกลับมาดูดมิลเชคตรงหน้า ฉับพลันก็อารม์ดีขึ้นมาซะดื้อๆ ยิ้มหวานซะจนจนเห็นฟันครบ 32 ซี่ ลักยิ้มที่แก้มขาวๆ นั่นก็โผล่ออกมาให้ซองอูแอบยิ้มตามไปด้วย

 

แต่ ...

 

ดูเหมือนจะโชคร้ายเมื่อความบังเอิญครั้งที่เจ็ดไม่มีอีกแล้ว หลังจากวันนั้นองซองอูมารอเด็กน้อยแก้มบุ๋มทุกเย็นวันศุกร์เป็นเวลา 3 อาทิตย์ติด แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา จนเมื่อเจ้าอูจินรุ่นน้องที่คณะบ่นถึงฮยองซอบแฟนเด็กขึ้นมาว่าคิดถึง เพราะเด็กมัธยมปลายเข้าสู่เทศกาลปิดเทอมแล้ว

 

เหมือนฟ้าจะถล่มใส่องซองอูขึ้นมาทันที น้องคนนั้นก็มัธยมปลายปีที่สามแล้วสังเกตจากดาวที่ข้างอกซ้ายนั้น แสดงว่าต้องเรียนจบแล้วแน่ๆ อย่างนี้เค้าจะไปหารอยยิ้มหวานๆ และเสียงหัวเราะที่สดใสแบบนั้นได้จากที่ไหนอีกบนโลกใบนี้ ซองอูอยากจะจับหัวตัวเองโขกโต๊ะให้ตายๆ ไปซะ ทำไมในตอนที่มีโอกาสถึงไม่ยอมทำความรู้จักนะ ความรู้สึกจุกที่หน้าอกนี่มันคืออะไรกัน อกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่มจีบหรอ ทำไมมันถึงเจ็บขนาดนี้

 

 

ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง องซองอูสัญญาว่าจะไม่ยอมปล่อยให้น้องคนนั้นหายไปอีก

 

 

 

การรอคอยที่จะได้เจอกันครั้งที่แปด มันช่างยาวนาน แต่ก็คุ้มค่าเหลือเกิน ... ครั้งนี้ซองอูไม่ขอเรียกมันว่าความบังเอิญหรือความตั้งใจ เพราะเค้าคิดว่ามันคือพรหมลิขิต เมื่อน้องแก้มบุ๋มคนที่เฝ้ารอมาตลอด สอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันแถมยังคณะเดียวกันกับเค้าซะอีก ตอนที่ร่างบางเดินเข้ามารายงานตัวเป็นนักศึกษาที่จุดลงทะเบียนซึ่งซองอูประจำตำแหน่งอยู่ ณ ตอนนั้นคำว่าโลกหยุดหมุนแบบที่ในนิยายชอบใช้ไม่ได้เกินจริงเลย เมื่อดวงตาคมของซองอูจับจ้องมองแต่คนตรงหน้าราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในภวังค์แห่งความฝัน จนแจฮวานที่นั่งข้างๆ ต้องสะกิดให้รู้สึกตัว ถึงได้สติกลับมา

 

แต่ก็เหมือนสติจะหลุดลอยไปอีกครั้งเมื่อเด็กน้อยตรงหน้ายิ้มหวานจนตาหยี หัวเราะคิกคักกับท่าทางเด๋อด๋าของเค้า กว่าจะสอบถามข้อมูลเบื้องต้นจนได้ความว่าน้องแก้มบุ๋มของเค้า (?) ชื่อว่าไลควานลินก็ปาเข้าไปเกือบสิบนาที

 

ราวกับก้าวเข้าไปใกล้อีกขั้นนึง

องซองอูเป็นคนที่รักษาสัญญาเสมอ และครั้งนี้จะไม่ยอมปล่อยให้ไปควานลินหายไหนอีกแล้ว

 

 

ถึงแม้จะใช้เวลานานไปซักหน่อย แต่ความพยายามก็ไม่สูญเปล่า วันนี้คือวันครบรอบ 3 ปีที่คบกัน

แม้ว่าจะเรียนจบจนทำงานมาเกือบปีแล้ว แต่ก็ยังแวะเวียนมาที่ร้านกาแฟแห่งนี้เสมอ นอกจากเหตุผลที่ว่าจะได้รำลึกถึงความหลังเมื่อครั้งเจอควานลินครั้งแรกแล้วแล้ว นั่นก็เพราะซองอูได้ทำงานแถวมหาวิทยาลัย ร้านกาแฟแห่งนี้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่จะได้นัดเจอกันกับแฟนเด็กของเค้า

 

พี่ซองอูวันนี้หลินไปนอนหอพี่นะ พรุ่งนี้มีพรีเซ้นงานเช้า

 

ดีเลย ช่วงนี้ไม่ค่อยเจอกัน อยากจะฟัดให้หายคิดถึง

ซองอูยิ้มกว้าง ส่งแววตากรุ้มกริ้มไปให้คนตัวขาวที่บัดนี้แก้มขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะคำพูดสองแง่สองง่าม

 

หยุดเลย หยุดคิดอะไรลามกเลย พรุ่งนี้หลินต้องตื่นเช้า!

เด็กน้อยค้อนควับ ทำแก้มป่องพองลม น่าหยิกเหลือเกินในสายตาขององซฮงอู

 

ลามกอะไร พี่คิดว่าอยากจะฟัดแก้มนิ่มๆ ให้หายคิดถึงเฉยๆ เราน่ะแหละคิดอะไรลามกอยู่เนี่ย

ซองอูหัวเราะกับท่าทางเหมือนแมวขู่ของเด็กน้อยตรงหน้า

 

โอ๊ยยยย ไม่คุยด้วยแล้ว

 

ฮ่าๆ โอเค ไม่แกล้งแล้ว ปะ กลับหอกัน

ซองอูพูดพลางแบมือออกมา สบสายตาเข้ากับนัยน์ตาหวานตรงหน้า ควานลินวางมือนิ่มลงไปประสานเข้ากับมืออุ่นหนานั้นอย่างคุ้นชิน ทั้งคู่เดินจับมือกันไปตลอดทาง มากกว่าความอบอุ่นที่ฝ่ามือหนาของซองอูมอบให้ สิ่งที่รู้สึกได้คือความปลอดภัยและความไว้วางใจ เมื่ออยู่ใกล้กับคนคนนี้ราวกับว่าไลควานลินไม่มีอะไรที่จะต้องกลัวอีกต่อไปในโลกใบนี้

 

 

 

แม้จะเป็นช่วงฤดหนาว แต่อุณหภูมิติดลบสิบองศาเซลเซียสที่ภายนอกหอพักก็ทำอะไรควานลินไม่ได้ จริงอยู่ว่าควานลินน่ะตัวผอมซะจนแทบจะปลิวไปตามลมได้ แต่ในเมื่อเค้ามีอ้อมกอดอบอุ่นของพี่ซองอูกับผ้าห่มผืนหนาที่ห่มกายของทั้งสองคนที่กอดก่ายกันกลมอยู่บนเตียงนุ่มเช่นนี้ ต่อให้พายุหิมะเข้าโซลก็คงจะสู้ความอบอุ่นที่คนข้างๆ มอบให้ไม่ได้แน่

 

พี่ซองอู

 

หื้ม?” ซองอูวางหนังสือในมือขวาลงไว้ที่โต๊ะข้างเตียง พลางหันมามองแมวน้อยในอ้อมกอดที่กำลังเอาหัวทุยๆ ถูไถที่ไหล่แกร่งราวกับกำลังจะอ้อนขออะไรซักอย่าง

 

หนาวอะ ขอกอดหน่อย

ไม่พูดเปล่า ควานลินเอื้อมแขนยาวๆ ชึ้นมากอดเอวสอบข้างกาย พลางซุกไซร้หน้าลงไปที่อกแกร่ง

 

อ้อนจัง อยากหาอะไรทำแก้หนาวไหมล่ะ กีฬาในร่มไรงี้ซองอูหัวเราะร่าเมื่อแฟนเด็กหันควับมามองค้อนตาขวาง มือเล็กตีเพียะเข้าไปที่ต้นแขน โทษฐานพูดอะไรไม่เข้าหู

 

โอ๊ย เจ็บนะ มือก็เล็กแค่นี้ทำไมตีเจ็บแบบนี้อะ

 

ตีให้เจ็บไงเล่า คนบ้า

คนตัวเล็กผละออกมาจากอ้อมกอดอุ่นเตรียมตัวจะเอนหลังนอน พี่ซองอูนะพี่ซองอูคนจะโรแมนติซะหน่อยไหนๆ ก็วันครบรอบ 3 ปีแล้ว ดันมาพูดจาลามกใส่ซะได้

 

ฮ่าๆ มานี่มา ง้อนะคะ

ไม่พูดเปล่าซองอูคว้าเอวบางของคนข้างๆ ตัวปลิวขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง พลางเกยคางได้รูปนั้นลงบนลาดไหล่เล็กๆ ของควานลิน

 

ทำอะไรอะ

ซองอูยิ้มไม่ตอบอะไร แต่ใช้มือข้างขวาคว้ากีตาร์โปร่งข้างเตียงขึ้นมาวางบนตักเล็กที่นั่งซ้อนเค้าอยู่ ค่อยๆ จับมือเล็กเรียวสวยของคนบนตักวางไว้ที่คอร์ดของกีตาร์ ส่วนมือหนาของซองอูก็ประคองซ้อนทับมือเล็กนั่นไว้อีกที ค่อยๆ ดีดเพลงเป็นทำนองที่ควานลินไม่รู้จัก แต่ก็เงี่ยหูฟังค้วยความสนใจ เสียงทุ้มใสของพี่ซองอูที่ร้องเพลงอยู่ข้างหูค่อยๆ ไล่ตัวโน้ตร้องเพลงคลอเสียงกีต้าร์ เป็นบทเพลงที่ไพเราะที่สุดในโลกเลยตั้งแต่ที่ไลควานลินเกิดมาก

 

 


인연이라고 하죠 거부할수가 없죠

ผู้คนมักพูดว่านี่คือโชคชะตาซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่อาจปฏิเสธมันได้


 생애 이처럼 아름다운  

ในชีวิตนี้ผมจะสามารถพบวันคืนที่งดงามเช่นตอนนี้ได้อีกไหม

 

 

고달픈 삶의 길에 당신은 선물인걸
เธอคือของขวัญบนเส้นทางชีวิตที่แสนเหนื่อยล้านี้

 

 사랑이 녹슬지 않도록  닦아 비출게요
ฉันจะทำให้ความรักนี้เปล่งประกายอยู่ตลอดเวลา ทำให้มันงดงาม และไม่มีวันเสื่อมคลาย

 

 

 

ร่างบางบนตักก้มหน้างุดซ่อนพวงแก้มใสที่บัดนี้แดงก่ำทัดทานกับผลมะเขือเทศสุกไว้ ไลควานลินคงไม่รู้ว่าต่อให้ก้มหน้าคางชิดอกขนาดไหน ทว่าใบหูแดงเพราะเลือดสูบฉีดอยู่ข้างหน้านี้ก็ปิดคนอย่างซองอูไว้ได้ไม่มิด เมื่อเห็นดังนั้นคนขี้แกล้งก็อยากจะแกล้งคนบนตักให้เขินขึ้นไปอีก โดยการกระซิบข้างหูนิ่มใกล้ๆ ใกล้ชนิดที่ว่าริมฝีปากหยักของซองอูสัมผัสกับใบหูแดงของควานลินให้คนเป็นน้องจั๊กจี๋เล่น ทำเอาใบหูที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงขึ้นไปใหญ่

 

พี่รักหลินนะครับ สุขสันต์วันครบรอบ 3 ปีของเรา

 

อื้อ นึกว่าจะลืมไปซะแล้ว ... สุขสันต์วันครบรอบ 3 ปีเหมือนกันครับ

 

ควานลินหันไปสบกับตาคมเรียวที่จ้องเค้าอยู่ก่อนแล้ว ใบหน้าของคนพี่ค่อยๆ โน้มเข้ามาใกล้ ระยะห่างของใบหน้าที่ลดลง ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดสัมผัสเข้าที่แก้มใสของควานลินจนรู้สึกวูบวาบไปหมด ราวกับระบบประสาทอัตโนมัติสั่งการให้แขนเล็กเอื้อมขึ้นไปคล้องคอคนตรงหน้าอย่างรู้ทันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ปากหยักกดริมฝีปากลงมาทาบทับริมฝีปากอิ่มสีชมพูนุ่มนิ่ม ค่อยๆ ละเอียดชิมรสเยลลี่เด้งดี๋งที่หวานหอมซะจนแทบทนไม่ไหว ริมฝีปากปางบางค่อยๆ ดูดดึงขบเม้มกลับปากอิ่มอย่างเอาแต่ใจ ใช้ฟันกระต่ายขบเบาๆ ที่ริมฝีปากล่างเป็นเชิงขออนุญาติที่จะเข้าไปสำรวจความหวานข้างใน ปากอิ่มเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยอย่างรู้งาน ลิ้นร้อนแทรกตัวเข้าไปในโพรงปากหวานนั้นตักตวงความหวานอย่างคนไม่รู้จักพอ ไล้ลิ้นโลมเลียไปตามซี่ฟันสวยและค่อยๆ เข้าไปหยอกล้อลิ้นเล็กอย่างคนขี้แกล้ง แต่มีหรือที่คนอย่างควานลินจะให้แกล้งอยู่ฝ่ายเดียว เมื่อลิ้นเล็กตวัดกลับเกี่ยวกับลิ้นหนาอย่างไม่อยากยอมแพ้ ทำให้จากจูบละมุนละไมหอมหวานกลับค่อยๆ ร้อนแรงขึ้นเมื่อคนตัวเล็กจูบตอบเพราะความต้องการเอาชนะและอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น เสียงจูบแลกน้ำลายกันของทั้งสองคนดังไปทั่วทั้งห้อง มือหนาที่ละจากกีตาร์โปร่งไปตอนไหนก็ไม่รู้ เริ่มซุกซนด้วยการเข้าไปสำรวจผิวกายเนียนขาวใต้ร่มผ้าของคนตัวเล็ก แผ่นหลังเนียนที่พอได้ลูบไล้แล้วก็อยากจะสัมผัสต่อไปอีกเรื่อยๆ เลื่อนไปที่เอวบางคอดกิ่วราวกับผู้หญิง เมื่อเห็นว่าคนบนตักไม่ว่าอะไรจึงถือดีเลื่อนมือสากขึ้นไปลูบไล้หน้าอกแบนราบที่ตุ่มไตสีหวานตอนนี้แข็งขึ้นเพราะแรงอารมณ์ ควานลินรู้สึกดีมากไปกับสัมผัสวาบหวามเหล่านี้ที่ซองอูมอบให้จนเผลอไผลปล่อยให้คนตรงหน้ารุ่มร่ามโดยไม่ทันได้ขัดอะไร จนมารู้ตัวอีกทีเมื่อตอนที่แผ่นหลังสัมผัสกับเตียงนุ่ม และถูกคนตัวตัวโตขึ้นมาคร่อมทับร่างไว้

 

ดะ เดี๋ยวก่อน พี่ซองอู

ควานลินผลักอกเบาๆ เมื่อเห็นว่าอะไรๆ มันชักจะเกินเลยไปหน่อยแล้ว

 

“...” ซองอูไม่ตอบอะไร แต่หอบหายใจหนักราวกับกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่างไว้

 

ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำนะ แต่... พรุ่งนี้หลินมีพรีเซ้นโปรเจคเช้า ถ้าทำตอนนี้ พรุ่งนี้ต้องไม่ไหวแน่ๆ

ควานลินอธิบายด้วยเสียงกระเส่า หอบหายใจแรงไม่แพ้คนที่อยู่บนร่างตอนนี้

 

ก็ได้ แต่ว่า ...

 

คะ ครับ?”

 

พรุ่งนี้ต้องทบต้นทบดอกนะ โอเคมั้ย

 

ควานลินเสตามองไปทางอื่นด้วยความเขินอาย แต่ก็พยักหน้ารับเบาๆ ให้ซองอูได้ยิ้มกริ่ม

 

ถ้างั้น ... ขอจูบต่อจากเมื่อกี้อีกทีนะครับ พอดีมันค้างอะ สัญญาว่าจะไม่มากกว่านี้

 

อะไร ดะ เดี๋ยว อื้อ อื้มมม

 

 

ริมฝีปากบางบดจูบลงกลีบปากอิ่มที่บัดนี้บวมเจ่ออีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง

ถึงคืนนี้จะได้แค่จูบ ก็ขอจูบให้คุ้มหน่อยละกัน คนอย่างองซองอูน่ะ ไม่ยอมขาดทุนอยู่แล้ว

 





Talk 

อัพฟิคฉลองโมเม้นพี่องร้องเพลงให้น้องหลินค่ะ ฮืออ ทามไลน์แตกตื่นมาก เรือชั้นนน TT

เรื่องนี้ไม่ใช่ฟิคบาปที่สัญญาไว้ว่าจะแต่งนะคะ อันนี้ฟิควูบค่ะ วูบมาเพราะโมเม้นล้วนๆ 5555555

ตอนหน้ามาแน่นอน แต่อาจจะช้านิดนึงนะ ตอนนี้เรามา ตจว. ก็อาจจะไม่ค่อยมีเวลาแอบแม่แต่งเท่าไหร่ 55555555

สปอยล์ไว้ตรงนี้ว่าพล็อตที่คิดไว้เรื่องหน้า เตรียมกระดาษทิชชู่เช็ดเลือดกำเดาได้เลยค่ะ :)







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

316 ความคิดเห็น

  1. #299 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:00
    งื้อน่ารักจัง
    #299
    0
  2. #135 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:20
    ฮือออออออ พี่องของน้อง หวานจังเลยค่ะ
    #135
    0
  3. #97 kukk1kk (@rakprom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:34
    ฮืออออออออ น่ารักกกกกกกกกกก
    #97
    0
  4. #73 Elllsaaaa (@KookKeng04) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 17:07
    อบอุ้น อบอุ่น ชอบจังเลยค่ะ
    #73
    0
  5. #65 jsmt2804 (@phonnaree) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 20:01
    อบอุ่นมาก แง่งง
    #65
    0
  6. #64 jsmt2804 (@phonnaree) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 20:01
    อบอุ่นมาก แง่งง
    #64
    0
  7. #46 miso_yim (@misoyim) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 01:15
    แงงงง อบอุ่น นุ่มนิ่ม ฟูๆ ไงไม่รู้ มันน่ารักไปหมดเลย บรรยาทได้ลื่นแล้วก็เขินได้ในเวบาเดียวกัน บวกกับโมเม้นที่คนพี่ร้องเพลงนี้ให้น้องอีก แงงงง ฟินนนน
    #46
    0
  8. #40 ❥rainywinter (@iphonemin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 18:19
    โง้ยยย ขอก๊อปปี้พี่ซองอูมาไว้ที่บ้านหน่อยค่ะ T___T
    #40
    0
  9. #37 realshinijan_ (@minthar2010) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 16:27
    เรานี่กริ๊ดกับโมเม้นนี่มากกกก แบบโอ้ยยย พี่ซองอูคนบ้า มาร้องเพลงจีบแบบนี้ได้ยังไง ชิปเปอร์ตั้งตัวไม่ทัน ฮืออออ ฟิคน่ารักมากๆเลยค่ะ พี่ซองอูอบอุ่นมากๆเลย TT
    #37
    0
  10. #36 Wonhony (@tintinya2010) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 00:57
    จริงค่ะไรต์โมเมนต์มาแบบโบ้มๆๆไม่ให้ตั้งตัว พายเต็มแรงมากรักกัปตันสุดๆ ฟิคก็น่ารักมากๆเลยค่ะ พี่องอะฮื่ออออ เขินนะ
    #36
    0
  11. #35 bellnylinny (@bellnylinny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 21:17
    เราเปิดเพลงfateคลอไปด้วยแหละ เขิลตัวแตกไปเล้ยยยย 5555
    #35
    0
  12. #34 bearbearkd (@bearbearkd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 08:49
    รอนะคะไรต์
    #34
    0
  13. #33 la_aong_mhok (@la_aong_mhok) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 06:19
    พี่ซองอูของนร้องงงงงงง
    #33
    0
  14. #32 la_aong_mhok (@la_aong_mhok) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 06:18
    พี่ซองอูของนร้องงงงงงง
    #32
    0
  15. #31 nineniogk (@nineninenio) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 02:42
    ช่วงต้นเรื่องอบอุ่นหัวใจจริงๆ ฮืออออ ฟังเพลง fate ไปด้วยอ่านไปด้วยแล้วอินมากเลย พอถึงช่วงท้ายๆคือพีคมาก อบอุ่นจนร้อนรุ่มไปหมดเลยค่าา กรี๊ดดดพี่องร้ายกาจมาก ภาษาที่ไรท์แต่งสวยจัง รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #31
    0