DM+HG = Dramione l I'm your cat! เจ้านายครับ ช่วยรับรักผมที

ตอนที่ 10 : I don't want to protect you.. but i do [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    31 ต.ค. 59


I dont want to protect you ..but I do

 

หลังจากนั้นผมก็กลับมาตัวหดอ้วนกลมเป็นครุกแชงค์ที่น่ารักเหมือนเดิม  ถึงจะเสียดายนิดหน่อยที่สลิธีรินแพ้ก็เถอะ  จูบวันนั้น..มันก็คุ้มใช่มั้ยล่ะ


คุ้มบ้าคุ้มบออะไรล่ะ !?


หนึ่ง ผมจูบกับเลือดสีโคลน  ถ้าพ่อรู้ละก็ได้มีหวังขับไล่ผมออกจากมัลฟอยแหง ๆ

สอง ผมจูบเธอในร่างของเบลส ซาบินี.. เพื่อนสนิทของผมที่นอนไหลตายอยู่ในตู้เสื้อผ้า

บางทีเรื่องแบบนี้ผมก็ไม่อยากใช้ร่างใครมาทำแทนหรอกนะ..


และสุดท้าย..  หลังจากวันนั้นเธอก็ไม่พูดกับผมเลย !

พวกคุณอ่านกันไม่ผิดหรอก เกรนเจอร์เมินผมครับ แล้วก็พยายามหลบหน้าผม ไม่ว่าผมจะไปกวนประสาทหรือทำลายสมาธิการอ่านหนังสือของเธอแค่ไหนก็ตาม

 

สิ่งที่เธอทำก็แค่เอาอาหารมาให้..

 

ครืดด


เสียงของชามข้าวที่เลื่อนไถลมาตามพื้น จนกระชอกใส่จมูกเล็ก ๆ ของผม วันนี้ดูเหมือนจะเป็นเนื้ออบซอสที่ยัยหัวฟูไปขโมยมาจากในครัว ผมก็อยากจะลุกขึ้นมาด่าอยู่หรอกนะ แต่ว่ากลิ่นหอม ๆ ที่ลอยมาเตะจมูกนี่มันแสนจะเย้ายวนใจจนผมแทบจะลืมทุกสิ่ง


แต่ก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณเธอหรอกนะ


เฮ้ เกรนเจอร์


ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่เอาเนื้ออบชิ้นใหญ่มาให้ ก่อนจะพบว่าเธอมองผมอยู่นานแล้ว ก่อนจะสังเกตว่าผมมองเธอกลับจึงรีบเบือนหน้าหนีไปอีกทาง


ทำไมต้องหันหน้าหนีด้วยเล่าผมถามพลางเอียงคอเล็กน้อยด้วยความสงสัย


ช่างเถอะ เอาเป็นว่าขอบคุณมาก ๆ ..

 

ปัง !

 

ผมยังพูดไม่ทันจบเธอก็ปิดประตูใส่หน้าผมซะงั้น เสียมารยาทชะมัด !

 

แล้วก็เข้ามานั่งทำงานเงียบ ๆ ในหอ ( หลบผมไปอยู่ไหนไม่ได้ละสิ ฮ่า ๆ )

 

เกรนเจอร์ ผมเรียกเธอด้วยเสียงยานคางของตัวเอง

...ความเงียบเป็นสิ่งเดียวที่ผมได้กลับมา

ผมในตอนนี้กำลังเท้าคาง ..ไม่เคยเห็นแมวเท้าคางรึไง จินตนาการหน่อยละกัน นั่นแหละ ตอนนี้ผมกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนขอบโต๊ะไม้ตัวเดียวกับที่เธอกำลังใช้เขียนรายงานซึ่งคาดว่าจะเป็นการบ้านวิชาไหนอีกซักวิชา


ท่าทางใช้สมาธินั่นกวนใจผมสุด ๆ  แบบว่าตอนนี้เธอสนใจแต่กระดาษพวกนั้น ไม่หันมาเหลียวแลแมวน้อยน่ารักอย่างผมเลยซักกะนิด !


ทำไมกันล่ะ กระดาษนั่นมันหน้าตาดีกว่าผมรึยังไง !?


เงียบไปเลยนะเกรนเจอร์ เงียบได้เงียบไปเลย ผมไม่คุยกับเธอแล้วก็ได้ !  เอาเลย !! เธอไม่สนใจผม ผมก็จะไม่สนใจเธอเหมือนกัน ใครสนใจอีกฝ่ายก่อนแพ้ แล้วคอยดูยัยหัวฟู

          ผมคิดอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเริ่มนอนกลิ้งไปมาบนโต๊ะอย่างเบื่อหน่าย เอาลิ้นเลียขนแบบที่แมวทั่วไปเขาชอบทำกัน  ผมแอบสังเกตมาแหละว่าแมวชอบเลียขนตัวเองเพราะคิดว่าเป็นวิธีการทำความสะอาด เหอะ พวกแมวโง่ น้ำลายแกจะไปสะอาดอะไร ซกมกสิ้นดี


แต่เลียขนไปมาแบบนี้ มันก็เพลินแบบแปลก ๆ แฮะ

         

          ผมกลิ้งไปมาเป็นรอบที่ร้อยได้แล้วมั้ง ก่อนจะเพิ่งรู้สึกตัวว่าทำไมอีกครึ่งตัวถึงได้พบแต่ความว่างเปล่า ไม่มีสัมผัสของโต๊ะไม้ผิวหยาบมารองรับเหมือนเคย แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรเพิ่มผมก็เผลอกลิ้งจนครบรอบเลยกลายเป็นว่า..

ผมตกโต๊ะ !


เกรนเ.. ผมที่กำลังจะตะเบ็งเสียงเรียกเธอด้วยความตกใจหยุดชะงักกะทันหัน

          

          มือของร่างแบบบางจู่ ๆ ก็โผล่มาอุ้มประคองผมไว้อย่างทันท่วงที  ดวงตาสีน้ำตาลคู่ที่คุ้นเคยจ้องมองผมอย่างเป็นห่วงเป็นใย  ก่อนที่เธอจะชะงักไปพักหนึ่งแล้วปล่อยมือออกจากผมทันทีราวกับกำลังจับท่อนเหล็กร้อนที่เพิ่งออกจากเตา 


โอ้ย ยัย.. มันเจ็บนะ !


ปัง !

          

          ยัยตัวดีที่เพิ่งปล่อยผมลงไปกระแทกกับพื้น ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องอย่างร้อนรนพร้อมปิดประตูเสียงดังใส่หน้าผม ( อีกแล้ว )

ให้ตายเถอะเกรนเจอร์ เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย !

 

            จากที่ผมเล่ามานั่นแหละครับ ทำให้ผมรู้สึกเซ็งเอามาก ๆ  เธอดันเป็นคนเดียวที่ฟังผมรู้เรื่องซะด้วยสิ  ไม่ให้ผมไปคุยกับเธอแล้วจะให้ผมไปคุยกับแมวตัวไหนไม่ทราบ ..แต่ที่แน่ ๆ ต้องไม่ใช่คุณนายนอริส  จะให้ผมบากหน้าไปคุยกับเจ้าพอตเตอร์หรือวิสลีย์ที่รู้เรื่องนี้แต่ก็ฟังผมไม่ออกก็ไม่น่าใช่ทางออกที่ดีซักเท่าไหร่

            

          ผมเลยตัดสินใจจะออกไปเดินเล่นเงียบ ๆ  โดยเแฝงตัวไปกับกลุ่มเด็กผู้หญิงบ้านกริฟฟินดอร์กลุ่มหนึ่งที่กำลังจะออกจากหอไปเรียนวิชาของตัวเอง


เอาล่ะออกมาสำเร็จแล้วจะไปไหนดีล่ะ..

            

     การออกไปเดินเล่นของผมค่อนข้างจะไร้จุดหมาย  แต่ก็ได้รับข้อมูลใหม่ ๆ จากปากผู้คนมากมาย...อย่างเช่น เรื่องที่กำลังตกเป็นขี้ปากของเด็กบ้านสลิธีรินในเวลานี้ก็คือ ซาบินีซีกเกอร์ชั่วคราวประจำบ้านสีเขียวแยกความจริงกับความฝันไม่ออกแล้วละเมอพิลึกพิลั่นขังตัวเองไว้ในตู้เสื้อผ้ากับเรื่องผมที่หายตัวไปหลายวันแต่ยังไม่มีใครตามตัวพบ

 

            ผมเดินใจลอยก่อนที่จะมาหยุดอยู่หน้าห้องสมุดอย่างไม่รู้สึกตัว ให้ตาย ช่วงนี้ไม่ว่าจะทำอะไรหรือคิดอะไรกลายเป็นว่าต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเกรนเจอร์ทุกทีเลยสิหน่า

            

          ผมรู้สึกหมดสนุก จึงคิดจะกลับไปหอกริฟฟินดอร์นอนเอาแรงรอยัยตัวแสบเอาอาหารมื้อเย็นกลับมาให้ แต่ก่อนที่ผมจะตัดสินใจหมุนตัวกลับหอพักกริฟฟินดอร์ สายตาก็มาหยุดอยู่ที่ชายหญิงคู่หนึ่งในเครื่องแบบสีแดงที่คุ้นตา ใช่..คุ้นมากเลยล่ะ


จะไม่คุ้นได้ยังไงในเมื่อยัยผู้หญิงที่เดินอยู่นั่นเป็นคนเดียวกับที่เพิ่งปิดประตูใส่หน้าผมถึงสองครั้งสองครา !

            

          นี่มันหยามเกียรติกันมากเกรนเจอร์ เธอเพิ่งจูบกับผมไปนะ ! นี่กล้าดียังไงกันถึงได้มาเดินควงผู้ชายคนอื่นเย้ยผมต่อหน้าต่อตากันแบบนี้ !?

 

            ผมรีบพาร่างตัวเองเดินไปประจันหน้าของเธออย่างปึงปัง  ใบหน้าเล็ก ๆ ของผมที่ปกติก็ไม่เป็นมิตรซะเท่าไหร่กลายเป็นยิ่งบูดบึ้ง หนวดที่แปะแก้มน้อย ๆ แทบจะขาดผึงตามอารมณ์โกรธของผม

            

            แน่นอนว่าพอเกรนเจอร์เหลือบมามองผมก็ตกใจสุดขีด ดูซิว่ายัยตัวแสบจะกล้าเมินผมอีกรึเปล่า ที่เมินผมก็เพราะจะสลัดผมให้หลุดแล้วไปหาผู้ชายคนอื่นแบบนี้น่ะเหรอ !?


มัล..ครุกแชงค์ เธอมาทำอะไรที่นี่เธอถามผมด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วนอย่างปิดไม่มิดก่อนจะรีบพุ่งเข้ามาอุ้มตัวผมที่กำลังโกรธจนตัวสั่นแต่กำลังพยายามอดใจไม่ให้พุ่งไปตะกุยหน้าชายในเครื่องแบบกริฟฟินดอร์อีกคน

            

          เกรนเจอร์รีบอุ้มผมก่อนจะเดินดุ่ม ๆ เข้าห้องสมุดไปโดยทิ้งชายปริศนาคนนั้นไว้เบื้องหลัง ..จริง ๆ ก็ไม่ปริศนาหรอก ผมก็คุ้น ๆ หน้าเขาในสนามควิดดิชเหมือนกัน


ให้ตายสิมัลฟอย อยู่ ๆ ก็ออกจากหอแบบนี้ได้ยังไง ..แต่ก็ขอบคุณนาย สวรรค์ ฉันหลุดพ้นจากอีตาน่ารำคาญนั่นซะที เธอบ่นผมเล็ก ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นทำหน้าปลื้มปริ่มและปิดท้ายด้วยการกลอกตาไปมาเมื่อพูดถึงอีตาน่ารำคาญ ที่เธอทิ้งไว้หน้าห้องสมุด


บางทีผมก็รู้สึกว่าผมตามอารมณ์ของผู้หญิงตรงหน้าไม่ค่อยทัน..


หมอนั่นเป็นใคร ? แต่ผมก็ยังไม่คลายความหงุดหงิดไปจากใจซะทีเดียว จึงต้องเอ่ยปากถามเธออย่างไม่สบอารมณ์ เธอถอนหายใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะกระซิบตอบผมเบา ๆ


แม็คล้ากเก้น อย่าไปสนใจเลย


คำตอบของเธอและท่าทางที่แสดงถึงความรำคาญเต็มทนทำให้ผมคลายอารมณ์ร้อน ๆ ในอกออกไปจนหมดในเวลาอันสั้นอย่างไม่น่าเชื่อ  ร่างบางพาผมมาหลบอยู่หลังชั้นหนังสือ พลางชะเง้อหาเจ้าตัวโง่งมที่ชื่อแม็คล้ากเก้นอะไรนั่นอย่างร้อนใจ


เฮ้ เฮอร์ไมโอนี่ แล้วตกลงเธอว่ายังไงเรื่องเดทที่ฮอกมี้ดส์ของพวกเราน่ะ


แต่จู่ ๆ หมอนั่นก็โผล่มาด้านหลังของเธอ ทำเอาทั้งผมทั้งเกรนเจอร์สะดุ้งตกใจไปตาม ๆ กัน  แต่ให้ตายเถอะ ผมไม่เคยเห็นใครหน้าด้านหน้าทนได้ขนาดนี้เลย


เดท !? เดทบ้าบออะไรกัน ผมรีบถลึงตาใส่หมอนั่นทันที


น้อย ๆ หน่อยเถอะ ใครจะไปเดทกับแก

ผมจ้องเขม็งก่อนจะหลุดปากถามออกมาอย่างไม่พอใจ  เจ้าทึ่มนั่นมองผมอย่างแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะมันฟังไม่ออก ฮึ่ย


ให้ตายเถอะ !” เป็นจังหวะเดียวกับที่เกรนเจอร์สบถออกมาเบา ๆ อย่างหัวเสีย


ฉันขอ..ปฏิเสธ ฉันว่าฉันเอ่อ..พูดชัดแล้วนะ เธอพูดตะกุกตะกักราวกับกำลังพยายามอย่างมากที่จะไม่หลุดปากตะโกนคำด่าทอออกไป


ไม่เอาหน่า จริงๆ แล้วเป็นเพราะเธอเขินเกินกว่าที่จะตอบตกลงล่ะสินะ หมอนั่นยิ้มหวานหยาดเยิ้มชวนขนลุกพลางเอื้อมมือมาจับปอยผมของเกรนเจอร์ ถุย มันคิดว่ามันหลุดออกมาจากนิยายน้ำเน่าสมัยเก่าเรื่องไหนไม่ทราบ !?


ทำเอาผมอดไม่ไหวต้องตะปปหมอนั่นอย่างหงุดหงิด อย่ามาแตะเกรนเจอร์ของผมเชียวนะ !


แม็คล้ากเก้นถลึงตามองผมอย่างหงุดหงิด ก่อนจะกระตุกมือตัวเองกลับไปดูรอยแผลสดใหม่ที่เลือดออกซิบ ๆ อย่างช่วยไม่ได้  หมอนั่นค้อนปะหลับปะเหลือกใส่ผมที่อยู่ในอ้อมแขนของเกรนเจอร์พลางลูบมือตัวเองป้อย ๆ  ทำเอาผมสะใจจนอดแลบลิ้นใส่ไปทีนึงไม่ได้


ส่วนผมก็ได้รางวัลเป็นสัมผัสแสนสบายที่ลูบหัวผมไปมาเบา ๆ


เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันก็ขอตัว


เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ พลางรีบหมุนตัวออกจากตรงนั้นทันที เป็นการปิดโอกาสไม่ให้แม็คล้ากเก้นได้ตอบโต้อะไร ผมได้ยินเสียงโวยวายของมันไล่หลังตามมาจนทำให้มาดามพินซ์ต้องเอ่ยปากเตือน จึงจะทำให้เสียงนั้นเงียบลงไป

 

ขอบคุณมาก ๆ นะ


เกรนเจอร์พูดออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทั้ง ๆ ที่ฝีเท้าของเธอก็ยังก้าวต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน  ผมสังเกตเห็นพวงแก้มทั้งสองของเธอขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่ารัก เป็นภาพที่ทำเอาผมแอบลอบยิ้มอย่างพอใจแต่แสร้งเลิกคิ้วถามแบบใสซื่อ

แฮ่ะแฮ่ม เรื่องอะไรเหรอครับคุณเกรนเจอร์

เธอกลอกตาไปมาอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ ประสานเสียงกับเสียงหัวเราะของผม  เกรนเจอร์วางผมลงบนโต๊ะอ่านหนังสือก่อนจะจ้องผมพร้อมรอยยิ้ม 


ดูเหมือนเธอมีอะไรจะพูดนะ ผมพูดเกริ่นออกมาเรียบ ๆ


ฉัน..ขอโทษที่เมินนายในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี่เธอพยายามหลบตาผมด้วยการเสมองไปทางอื่น  ท่าทางเขินอายนั่นทำเอาผมใจสั่นแบบบอกไม่ถูก

คือ..หลังจากที่เราจูบ..เอ่อ หมายถึงเหตุการณ์หลังแข่งควิดดิชทำเอาฉันทำอะไรไม่ถูก ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะลองรักษาระยะห่างระหว่างนายดู เอ่อ.. ขอโทษถ้ามันทำให้นายไม่สบายใจ


คนตรงหน้าผมพยายามหลีกเลี่ยงที่จะบอกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น ถ้าเป็นแต่ก่อนมาเห็นเธอในท่าทางเขินอายแบบนี้ ผมคงหัวเราะลั่นแล้วหาทางแกล้งเธอไม่หยุดแน่  แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไป..


ใช่ เปลี่ยนไปมากเลยด้วย..

 

ช่างมันเถอะ แค่เธอไม่ไปเดทกับมันแล้วทิ้งฉันไว้ที่หอคนเดียวก็ดีใจแล้ว


ฉันเนี่ยนะจะไปเดทกับแม็คล้ากเก้น? วันนั้นคงเป็นวันที่โทรลล์ทุกตัวยกหนังสือขึ้นมาอ่านพูดจบก็เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งเธอและผมได้อย่างดี


หมอนั่นจีบเธอเหรอ ? เห่ยชะมัดผมแค่นหัวเราะพลางส่ายหน้าอย่างระอา


อืม ใช่ตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วล่ะเธอทำหน้าเหยเก


อย่างงั้นเหรอผมพึมพำด้วยเสียงยานคางปกติพลางเสมองไปทางอื่นเพื่อจะกลบเกลื่อนความหงุดหงิดในใจที่อยู่ ๆ ก็ปะทุขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล


ทำไม ครุกแชงค์ไม่สิมัลฟอย นายหวงฉันรึไงเธอถามแบบกึ่งเล่นกึ่งจริงพลางยื่นหน้ามาใกล้ผมอย่างหยอกล้อ

ก็แหงสิ ผมพูดอย่างใจลอย ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้ว่าพูดอะไรออกมา


อยู่ ๆผมรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่ค่อนข้างน่าอึดอัดแบบบอกไม่ถูก  เพราะไม่กี่คำที่หลุดปากออกไปทำให้เกรนเจอร์เปลี่ยนมาจ้องหน้าผมอย่างตกตะลึง ส่วนผมก็จ้องเธอกลับไปอย่างกระอักกระอ่วน  ผมรีบทำสีหน้าปกติก่อนจะทำลายความอึดอัดนี่ออกไป


จริงสิเกรนเจอร์ ! ว่าแต่เธอจะขออะไรฉันล่ะผมรีบเปลี่ยนหัวข้อบทสนทนาทันที


หือ? ขอ? เธอทำสีหน้างุนงง ผมเห็นโอกาสที่จะพลิกบรรยากาศให้กลับมาปกติจึงรีบตอบคำถามของเธอทันที

ก็ของตอบแทนจากการช่วยปรุงยาช่วยให้ฉันไปแข่งควิดดิชนั่นไงล่ะ เธอจะขออะไร


จริงสิ ! เกือบลืมไปเลย เธอเบิกตากว้างก่อนจะเปลี่ยนเป็นหรี่ตามองผมอย่างเจ้าเล่ห์

นี่ผมคิดถูกหรือคิดผิดที่ถามเรื่องนี้ขึ้นมาเนี่ย...


เอาล่ะมัลฟอย ถ้างั้นเรากลับหอกันเถอะ ประกายในดวงตาสีน้ำตาลระยิบระยับของเธอทำให้ผมรู้สึกไม่ชอบมาพากลอย่างบอกไม่ถูก เธอพูดจบก็คว้าผมไว้ในอ้อมกอดเหมือนเคยแล้วรีบเร่งฝีเท้าออกจากห้องสมุดอย่างรวดเร็ว


เดี๋ยวสิ เธอจะทำอะไร ? ผมขนลุกซู่ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเงยหน้าไปเห็นรอยยิ้มร้ายนั่นอีก ทำเอาผมผวาซะจนอยากจะกระโดดออกจากอ้อมแขนของเธอแล้วตรงดิ่งกลับหอสลิธีรินไปซุกพรมสีเขียว ๆ ให้คลายความกลัว


วันนี้ฉันสังเกตเห็นนายเลียขนตัวเองตั้งหลายรอบแน่ะ ดูเหมือนว่าจะได้เวลาอาบน้ำแล้วล่ะ


ดะ..เดี๋ยว อาบน้ำเหรอ !?ผมทวนคำพูดเธออย่างตกตะลึง


ใช่ ! ฉันจะอาบน้ำให้นายเองมัลฟอย.. ไม่สิ ครุกแชงค์ เอาล่ะ ไปอาบน้ำกันเถอะ

 

เธอพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนจะรีบตรงดิ่งไปที่หอกริฟฟินดอร์โดยไม่สนใจจะฟังคำพูดหรือเสียงร้องของผมเลย


ใครก็ได้ช่วยผมที !

 

 

 


เราเปล่ากั๊กฟิคหรือเล่นตัวหรืออะไรนะ 55555

กำลังจะพิมอัพจย้า แต่วันนี้แม่กลับบ้านมา จะแอบแม่อัพก็ลำบาก . 3 .

แต่แบบถือว่าสัญญาแล้วไงว่าวันนี้จะมาอัพ แค่ไหนแค่นั้นละกันเนอะ

มาแค่นี้ก่อน 55555

29/08/59


ครบร้อยเปอร์แล้วน้าาา เย้ ๆ ตอนนี้นิยายก็ดำเนินมาได้ครึ่งเรื่องแล้วค่ะ 

(เพิ่งไปเปิดสมุดพล็อตมาดู ครึ่งทางเองเหรอ อะไรกัน ฮือ)

เจอกันตอนหน้านะคะ รักทุกคนซำเหมอ จุ้บ ๆ <3 

31/10/59



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

171 ความคิดเห็น

  1. #160 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 11:39
    555555
    #160
    0
  2. #145 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 13:51
    เดรน่ารัก ทำตัวเป็นก้างที่ดี ดูเเลหนูเฮอร์ อิอิ
    #145
    0
  3. #124 WIFE_ENGINEER (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 23:15
    ถ้าเดรโกคืนร่างตอนอาบน้ำ...
    #124
    0
  4. #110 JACKAPPLE (@kimrosaryrose) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 09:35
    55555 ถึงเวลาอาบน้ำ
    #110
    1
    • #110-1 ไอแอมอะกลาส▲ (@kaewnapas) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2559 / 15:28
      เป็นนิยายที่ฉากอาบน้ำหาความเรทไม่เจอ 55555
      #110-1
  5. #108 norinari26 (@norinari26) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 20:54
    ซิแซววว
    #108
    1
  6. #107 meejus (@Kirito-Asuna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 20:29
    อ๋อยยยย ความมุ้งมิ้งนี้5555
    #107
    1
    • #107-1 ไอแอมอะกลาส▲ (@kaewnapas) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2559 / 15:22
      มุ้งมิ้งกันไปข้างค่ะ 55555 เค้าแต่งดราม่าไม่เป็น ; w ;
      #107-1
  7. #105 YJSS (@yokyok12345) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 20:15
    คิดถึงเรื่องนี้จังค่ะ ว้ากกก ///
    พี่เดรฮีน่ารัก หวงก้างมากพี่ขา เอ๊ะก้างป่ะหว่าา 5555
    ขำคอลแม็กความหลงตัวเองระดับแม็กซ์
    #105
    1
    • #105-1 ไอแอมอะกลาส▲ (@kaewnapas) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2559 / 15:21
      คิดถึงรีดเหมือนกันค่ะ คิดถึงฟิคตะเองด้วย รีบอัพนะคะ 55555
      ไม่ใช่ก้างนะ นี่เจ้านาย หรือเจ้าชีวิต 55555
      #105-1
  8. #104 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 13:24
    ฟินแลนด์ >\\\\\\\< มีหง มีหวง 555+
    #104
    1
  9. #103 เลือนลอย (@nasuko) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 13:05
    ว้าว มีหวงด้วยอ้ะ อรั้ยยย อ้อนเยอะๆลูก ><
    #103
    1
  10. #91 Furomi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 16:34
    ได้โปรดมาอัพต่อค่ะะะะ รู้สึกติดใจเดรโกในร่างแมว---อยากให้มีแบบ แอบหอมแก้มเฮอร์ในร่างแมวจัง5555
    #91
    1
  11. #89 foxmeeeeeeee (@foxtee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 18:05
    มาอัพต่อเถอะ
    #89
    1
  12. #88 มิสมัลฟอย (@yammiolemi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 22:42
    ฮือออออออออออ ไรต์ใจร้ายยยยยยยย มาอัพเลยนะะะะะะ

    เหมือนโดนคาถากรีดแทงเลยตอนนี้ โฮๆ
    #88
    1
    • #88-1 ไอแอมอะกลาส▲ (@kaewnapas) (จากตอนที่ 10)
      29 ตุลาคม 2559 / 16:13
      ใจเย็นๆ เค้ากลับมาแล้วน้าา .__.
      รบกวนตอบคำถามด้วยค่ะ งื้ออ
      #88-1
  13. วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 22:45
    อ๊ากกกกกก มาต่ออ เดี๋ยวนี้ อย่ากรู้ๆๆๆๆ
    #81
    1
  14. #80 YJSS (@yokyok12345) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 17:54
    แจ้งเตือนไม่ขึ้นนน ดีที่เปิดเข้ามาเห็นพอดี เย่
    อะไรคือไม่อยากใช้ร่างใครทำแทน น่อวว แซวค่ะแซว 555
    รออยู่นะคะไรท์ สู้ ๆ ค่าาา ?
    #80
    1
  15. #78 cc_cyeol (@cc_cyeol) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 00:25
    คิดถึงงงงงง
    #78
    1
  16. วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 20:36
    รีบอัพๆๆๆ ติดตามค่าา
    #77
    1