[END SS1] เฮียบิ๊กรักมารวยนะ #บิ๊กอยากรวย

ตอนที่ 12 : บทที่ 11 : เฮียบิ๊กจะไปเป็นดาราเราคงต้องแอบคบหากันใช่หรือไม่? (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    3 ส.ค. 62

บทที่ 11
เฮียบิ๊กจะไปเป็นดาราเราคงต้องแอบคบหากันใช่หรือไม่? (1)

Maruay’ s talk

ทุกคนครับนี่ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วที่ผมขาหักแต่ผมไม่ได้รู้สึกว่าเป็นอุปสรรคต่อการดำรงชีวิตเลยเพราะมีเฮียบิ๊กเปรียบเสมือนขาอีกข้างของผมที่คอยช่วยเหลือทุกอย่างไม่ว่าจะหยิบจับหรือแม้กระทั่งอาบน้ำ ตอนนี้ผมชินกับการแก้ผ้าของเฮียบิ๊กแล้วและผมเองก็พึ่งรู้ตัวว่าหน้าของตัวเองเริ่มที่จะด้านขึ้น

“เฮียอันนี้คืออะไร” ผมยกชิ้นส่วนบางอย่างที่ตกอยู่ใต้เตียงขึ้นมาขณะที่ผมกำลังก้าวขาลงจากเตียงในเวลาเช้าตรู่ของวัน

“กางเกงในเฮียเมื่อหลายเดือนที่แล้ว ทิ้งเลยเฮียขี้เกียจซัก” เฮียบิ๊กพูดหน้าตาเฉยเหมือนมันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก อันที่จริงผมก็ไม่ใช่คนที่สะอาดมากแต่อันนี้ก็สกปรกเกินไปครับ

“เฮียทีหลังอย่าทำแบบนี้นะ เก็บให้เป็นที่เดี๋ยวติดเป็นนิสัย”

“เราเริ่มบ่นเป็นแม่เฮียอีกคนแล้วนะครับ”

“มีลูกอย่างเฮียผมยอมบวชตลอดชีวิตเลยเอ้า!” ผมใช้เท้าคีบกางเกงในตัวเก่าของเฮียขึ้นมาก่อนจะโยนมันลงถังขยะใกล้ๆ
“ทำร้ายจริงใจเฮียที่สุดเลยนะ” เฮียบิ๊กเดินเข้ามาใกล้ๆ ก่อนโน้มตัวลงมาจูบเบาๆ บริเวณหน้าผากผมเหมือนทุกทีในตอนเช้า ทุกคนอาจจะคิดว่ามันละมุนใช่ไหมครับ แต่ผมอยากให้คิดตามว่าเวลาที่ทุกคนตื่นนอนมาแล้วไม่ได้แปรงฟัน..นั่นแหละครับกลิ่นน้ำลายบูดของเฮียเตะเข้าจมูกผมทุกเช้า ถามว่ารังเกียจไหมแรกๆ ยอมรับว่ามีบ้างแต่ตอนนี้ชินและพยายามไม่โฟกัสที่กลิ่นแต่โฟกัสที่การกระทำมากกว่า “มารวยครับเฮียมีอะไรจะบอก”

“ครับ?”

“คือเมื่อหลายวันก่อนมีแมวมองมาติดต่อเฮียเพราะสนใจอยากให้เฮียไปแคสละครวัยรุ่น เขาบอกว่าช่องดังให้นามบัตรมาแต่เฮียไม่ได้ติดต่อไป จนเมื่อสามวันก่อนพี่เขาไดเรคไอจีมาตื้อเฮีย...มารวยว่าเฮียควรลองไปแคสไหมครับ?” ผมนิ่งฟังในสิ่งที่เฮียบิ๊กพูดถึงเราจะเป็นแฟนกันก็จริงแต่เรื่องโทรศัพท์หรือของส่วนตัวของเฮียบิ๊กผมไม่เคยยุ่ง เลยไม่รู้ว่ามีใครติดต่ออะไรเฮียมา

“แล้วเขาบอกไหมว่าบทแบบไหนอะครับ”

“ก็แนวซีรีย์วายอะครับเห็นช่วงนี้บูมๆ คาเรคเตอร์คร่าวๆ ก็พระเอกดิบๆ เถื่อนๆ หน่อยเกเรๆ แต่เฮียว่าเฮียไม่ได้หรอกเฮียออกจะเรียบร้อยน่ารัก เราว่าไหมครับ?”

“ผมว่าเฮียไร้สาระมากกว่าถ้ามีบทตัวประกอบไร้สาระเฮียไม่ต้องแคสก็ผ่านฉลุยเลย”

“มารวย! พูดไม่ดีแบบนี้ต้องโดนลงโทษด้วยการตบปาก!!” เฮียบิ๊กพูดเสียงดัง “ด้วยปากของเฮีย”

“เต็มใจครับ” ผมทำปากจู๋ยื่นไปตรงหน้าเพื่อเตรียมตัวโดนเฮียบิ๊กลงโทษ บอกผมทีครับว่าเดี๋ยวผมไม่ได้ล่อซื้อเฮียแต่โดนเฮียล่อซื้อ ผมกลายเป็นมนุษย์เสพติดริมฝีปากของเฮียบิ๊กไปเป็นที่เรียบร้อย

“ไอ้ต้าวบ้า!” เฮียบิ๊กทำท่าเขินอายเล็กน้อยให้พอเป็นพิธีก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาจูบผมด้วยความอ่อนโยน ผมชอบเฮียบิ๊กตรงที่เขาสามารถบรรเลงจูบหลากหลายรสชาติมาให้ผมโดยไม่ซ้ำแต่ละวัน ถ้าใครโดนแบบนี้ไม่ติดก็บ้าแล้วครับ เว้นก็แต่คราวซาดิสซ์เฮียบิ๊กกัดจนปากผมเลือดไหลเลยทำให้รู้ว่าแนวนี้ผมไม่ค่อยชอบแต่ก็ไม่ได้ขัด

“เฮีย เฮียลองไปแคสก็ได้นะเผื่อได้เฮียจะได้หารายได้เสริมมาส่งไอ้บุ๊คเรียนไง มันจะได้ภูมิใจที่มีพี่ชายหล่อและนิสัยดี”

“เป็นความคิดที่ดีมาก ถ้าเฮียดังเมื่อไหร่รับรองว่าเราจะสบายเฮียจะส่งเสียเรากับตี๋เรรียนจนจบปริญญาเอกเลยครับ” ผมยิ้มให้กับความตั้งใจอันแรงกล้าของเฮีย ผมไม่รู้นะว่าถ้าเฮียบิ๊กดังแล้วความสัมพันธ์ของเราสองคนจะเป็นอย่างไงต่อไปแต่ที่แน่ๆ ไม่ว่าจะเลิกกันหรือไม่ได้เป็นแฟนกันแล้วผมก็ยินดีซัพพอร์ทเฮียบิ๊กเสมอไม่ว่าจะฐานะอะไรก็ตาม เป็นไงละครับบทนายเอกผู้เสียสละเริ่มเข้ามาครอบงำความคิดของผม

“ครับ....สู้ๆ นะ”

“ขอกอดหน่อยนะ” เฮียบิ๊กกอดผมที่นั่งอยู่บนเตียงพร้อมกับซุกหน้ามาซุกที่ซอกคอของผมเหมือนทุกที ผมอยากบอกว่าผมมั่นใจในความรู้สึกของตัวเองแล้ว ผมจะบอกว่าผมรักเฮียบิ๊กในเร็วๆ นี้หวังว่าเฮียจะดีใจที่สามารถทำให้ผมรักได้ด้วยการกระทำของเฮีย

BIG’ s talk

“กูเกริ่นบอกอนาคตภรรยากูแล้ว เขาโอเคและอยากให้กูลองไปแคสดูเผื่อได้กูจะได้เอาเงินมาส่งตี๋เรียน” ผมบอกเพื่อนทั้งสองเกี่ยวกับเรื่องแมวมองที่ติดต่อผมมา อันที่จริงผมบังเอิญเจอตอนที่ผมปั่นจักรยานของลุกยามใต้หอไปซื้อส้มตำปลาร้าร้านเจ๊ดวงซึ่งบังเอิญว่าแมวมองคนนั้นดันนั่งกินส้มตำอยู่เลยเข้ามาทาบทามผมเสียยกใหญ่ ก็รู้ว่าหน้าตาดีแต่ไม่คิดว่าหน้าตาดีถึงขั้นจะให้ไปแคสเป็นพระเอกละคร

“น้องรวยบอกแบบนั้นหรอมึง” วสุถามเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูด

“ใช่ น้องบอกกูแบบนั้น”

“มึงไม่คิดว่าถ้ามึงดังขึ้นมาเขาจะห้ามมึงคบกับน้องรึเปล่า กูเห็นดาราส่วนมากก็ถูกบังคับเลิกกับแฟนหรือไม่ก็ต้องห้ามเปิดตัว” ไอ้เกรทแสดงความคิดเห็นมาหลังจากที่มันนั่งฟังผมพูดมาได้สักพัก

“กูลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย”

“แต่มึงลองไปดูก็ได้ เดี๋ยวนี้คงไม่เคร่งละมั้ง”

“มึงซ้อมกับกูดิ้ ไหนมึงลองแกล้งๆ งอนกูหน่อยเขาส่งบรีฟกูแบบนี้ว่าให้กูแสดงบทง้อแฟน”

“กูเนี่ยนะ? มึงเอาจริง” ไอ้วสุทำหน้าสยองทันทีที่ผมแจกแจงบทให้มัน

“เออหนาช่วยกูหน่อยเพื่อน”

“งั้นกูขอทำใจแปบนะเพื่อน”

“ไอ้เกรทถ่ายให้กูที จะส่งไปให้แฟนกูดูสักหน่อย แล้วก็จะส่งไปให้พี่แมวมองเขาดูถ้าไม่สมบทกูจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไป” ผมยื่นโทรศัพท์ไปให้ไอ้เกรทที่อยู่ว่างๆ ถ่ายขณะที่ผมซ้อมบทกับไอ้วสุ ส่วนไอ้วสุหันไปทำสมาธิอย่างจริงจัง

“มาไอ้บิ๊กกูพร้อมแล้ว” วสุหันกลับมามองบิ๊กด้วยแววตาจริงจังก่อนจะสวมบทบาทเป็นแฟนที่กำลังงอน “เมื่อวานตัวเองไปไหนมา”

“เดี๋ยวๆ ไอ้วสุ ขนกูลุกซู่เลยมึงดู” ผมยื่นแขนไปให้ไอ้วสุดูว่าตอนนี้ขนแขนของผมลุกเพราะคำสรรพนามของไอ้วสุที่เรียกผมว่าตัวเอง

“ไอ้บิ๊กมึงจะแสดงไหม ไอ้ห่า” ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะสวมบทเป็นผู้ชายแบดๆ ดิบๆ เถื่อนๆ ตามที่แมวมองบรีฟผมมาในไดเรคไอจี

“เมื่อวานเราไปร้านเหล้ามาก็บอกไปแล้วหนิ”

“ร้านเหล้า? ร้านเหล้าหรือกลับไปหาแฟนเก่านั่นอย่าคิดว่าเราไม่รู้นะ”

“อย่างี่เง่าเราไม่ชอบ”

“งี่เง่าอะไร เราถามตัวเองดีๆ นะ พอเราถามดีๆ ตัวเองก็มาทำสีหน้าไม่พอใจ!” วสุเริ่มอินกับบทลุกขึ้นตบโต๊ะเสียงดังด้วยความโมโห

“ก็มึงเป็นแบบนี้ไงกูถึงหนีไปหาแฟนเก่า! ถ้างี่เง่าก็เลิก กูไม่ทนแล้ว!!” ผมเองลุกขึ้นตามไอ้วสุก่อนจะระเบิดอารมณ์ของแบดบอยออกมา หางตาแอบเหลือบไปเห็นไอ้เกรทยกนิ้วให้ขณะที่มันถ่ายวิดีโอ

“ขึ้นมึงขึ้นกูเลยเหรอ? ได้มึงอยากเลิกก็เลิกแฟนเหี้ยๆ อย่างมึงกูก็ไม่ทนหรอกสัด!” วสุเองเมื่อได้รับการถ่ายทอดอารมณ์จากบิ๊กทำให้เขาสามารถเข้าถึงและอินกับบทได้มากยิ่งขึ้นและส่งต่อให้บิ๊กได้ดีเช่นกัน

“เหี้ยเหรอ? ไหนมึงมาเจอคนเหี้ยๆ อย่างกูเอาสักรอบก่อนไหมค่อยเลิก จะได้เหี้ยสมใจมึง!” ผมเข้าไปกระชากคอเสื้อของไอ้วสุก่อนจะกดมันลงบนโต๊ะส่วนผมใช้แขนข้างหนึ่งยันโต๊ะเอาไว้ทำให้ตอนนี้เหมือนผมยืนคร่อมมันอยู่ “กูจะบอกอะไรมึงให้นะ...ถึงกูจะเหี้ยแต่คนเหี้ยๆ อย่างกูโคตรรักมึงเลย กูไม่มีวันนอกใจมึงได้ไอ้วสุ เชื่อใจกูเถอะนะครับ” ช่วงประโยคสุดท้ายผมใช้น้ำเสียงที่อ่อนลงพยายามสื่อถึงอารมณ์โมโหที่ถูกแฟนประชดในช่วงแรกทำให้ผมเดือดกลับแต่ในใจลึกๆ นั้นผมบริสุทธิ์ใจเพียงแค่ตอกกลับไปด้วยความโมโหเท่านั้น

“ไอ้บิ๊กมึง....” ผมโน้มหน้าเข้าไปหาไอ้วสุเรื่อยๆ เพื่อหวังจะเข้าไปจูบง้อแต่แล้วเสียงของผู้กำกับอย่างไอ้บิ๊กก็ขัดขึ้นอย่างรู้จังหวะ

“คัท!”

“อี๋! เหม็นกลิ่นผู้ชาย” ไอ้บุ๊คผลักผมออกทันทีก่อนจะออกจากบทที่สวมเอาไว้ในตอนแรก “แต่มึงเล่นดีนะไอ้บิ๊ก กูอินเลย”

“มึงด้วยไอ้วสุ เป็นไงวะไอ้เกรทกูขอดูหน่อย” ผมเดินเข้าไปหาไอ้เกรทก่อนจะรับเอาโทรศัพท์กลับมาดูผลงานการแสดงของตัวเอง

“ดีว่ะ! มาดพระเอกสาด”

“ไม่อยากด่าแต่ก็ไม่เถียง มึงส่งอันนี้ให้พี่เขาเลยก็ได้” ไอ้วสุเองเข้ามาดูผลงานของตัวเองเหมือนกันก่อนที่จะแนะนำให้ผมส่งวิดีโอนั้นให้พี่แมวมอง

ตอนนี้ผมส่งวิดีโอให้พี่แมวมองตามคำแนะนำของไอ้วสุหลังจากนั้นห้านาทีผ่านไปพี่เขาได้ตอบกลับมาว่า...

‘ถ้าน้องตกลงพี่ก็คอนเฟิร์มกับผู้กำกับว่าน้องจะเข้ามารับบทพระเอกของเรื่อง ส่วนรายละเอียดเย็นนี้พี่จะเข้าไปหาที่มหาลัยเลย’

“มึงดู....” ผมยื่นโทรศัพท์ไปให้เพื่อนทั้งสองของผมดูข้อความที่ตอบกลับมา

“ไอ้บิ๊ก! เจ๋งมาก!!”

“มารวยต้องรับรู้เรื่องนี้ เฮียจะไปบอกถึงคณะเลย!!”

Maruay’ s talk

“ไอ้รวยกูไม่เข้าวิชานี้นะ” หลังจากพักเที่ยงวิชาในช่วงบ่ายเป็นวิชารวมมีเซคเดียวทำให้นักศึกษาในคณะต้องมาเรียนรวมกันที่ตึกใหญ่

“มึงจะไปไหน”

“กู...” ไอ้บุ๊คมีสีหน้าเหมือนกำลังกังวลอะไรสักอย่าง “เอาเถอะ เอาเป็นว่ากูไปละ” อยู่ๆ ไอ้บุ๊คก็วิ่งออกไปทำให้ผมจำเป็นต้องเดินขึ้นบันไดคนเดียวเพราะถ้าผมโดดไปกับมันรับรองว่าได้ตกคู่แน่ๆ ไม่มีคนเลคเชอร์ให้พวกเราสองคน คนเพื่อนน้อยก็ต้องเข้าอย่างเลี่ยงไม่ได้อะครับ

“รวย” ผมชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดหันไปตามเสียงเรียกของเซย์

“ว่าไงเซย์”

“มาเรียนคนเดียวเหรอแล้ว...”

“ไอ้บุ๊คมันโดดไม่รู้จะไปไหน ทำท่าเหมือนหนีอะไรสักอย่าง ช่วงนี้ทำตัวโคตรแปลกเลย” ผมพูดแทรกเซย์ขึ้นมาเพราะคิดถึงการกระทำของมันช่วงนี้ ผมเป็นห่วงมันโคตรๆ เลยครับ

“แปลกอย่างไงเหรอรวย”

“เหมือนกลัวหรือหนีอะไรสักอย่าง เราโคตรเป็นห่วงมันเลยเฮียบิ๊กก็เป็นห่วง”

“ไม่ต้องเป็นห่วงเหรอเพื่อนรวยไม่ได้เจออะไรน่ากลัว...”

“เซย์หมายความอย่างไงหรอเราไม่เข้าใจ”

“ไปเรียนกันเถอะใกล้เวลาแล้ว” เซย์เดินนำผมขึ้นบันไดไปทำให้ตอนนี้ผมจำเป็นต้องเลิกคิดเรื่องของไอ้บุ๊คและกลับมาทำหน้าที่นักศึกษาแสวงหาความรู้กันต่อ

ผมมาสายไปทำให้ตอนนี้ผมกับเซย์เราสองคนมานั่งกันอยู่บริเวณหลังห้องซึ่งติดอยู่กับประตูทางเข้าออก ส่วนมิ้นเพื่อนสาวห้าวของผมอีกคนไปนั่งหน้ากับแฟนสาวทำให้ผมจำเป็นต้องนั่งกับเซย์อย่างเลี่ยงไม่ได้

“รวยเราตามอันนี้ไม่ทันขอเราดูหน่อยนะ” ผมเลื่อนสมุดไปให้เซย์ที่ชะโงกหน้าเข้ามาดูเลคเชอร์ของผม “ขอบใจนะ”

“โอเคเลย” ผมหันกลับมาสนใจต่อส่วนเซย์เองก็ยื่นหน้าเข้ามาดูที่สมุดของผมเรื่อยๆ ในช่วงที่เขาจดตามที่อาจารย์สอนไม่ทันในช่วงพักเบรคเพราะอาจารย์ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

“เรามองไม่ถนัดเลยรวย” แต่ครั้งนี้เซย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่....

ปึง!!

“มารวยครับเฮียบิ๊กได้เป็นพระเอก!” เป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูห้องถูกผลักเข้ามาพร้อมกับบุคคลที่คุ้นเคยทำให้ตอนนี้ผมรีบหันไปมองก่อนจะเห็นว่าเฮียบิ๊กมองมาที่ผมกับเซย์ด้วยสายตานิ่งๆ เมื่อเห็นว่าเซย์ขยับเข้ามาใกล้ผม

“ขอโทษครับทุกคน” ผมรีบกวาดของลงกระเป๋าก่อนจะลุกขึ้นขอโทษทุกคนดีที่อาจารย์ไม่อยู่ด้วยไม่อย่างนั้นผมได้ตายแน่ๆ ครับ

“มันคืออะไร?”

“เฮียไปคุยข้างล่างนะครับ” ผมลากแขนเฮียบิ๊กออกจากห้องก่อนที่อาจารย์จะกลับเข้ามา เป็นอันว่าวันนี้ผมได้เรียนแค่ครึ่งเดียวจริงๆ

“เฮีย....โอเคระงับความหึงได้แล้ว เฮียแค่จะมาบอกเราว่าเฮียไม่ต้องไปแคสแล้วนะเฮียติดตัวจริงแล้ว เฮียดีใจมากไปหน่อยเลยผลักประตูเข้าไปแบบนั้น เฮียขอโทษนะ” ผมยิ้มให้เฮียบิ๊กที่ตอนนี้เฮียขอโทษที่ทำอะไรวู่วามและพยายามระงับความหึงแม้นัยน์ตาของเฮียบิ๊กตอนนี้จะยังแข็งกร้าวอยู่ก็ตามแต่ผมเห็นแล้วว่าเฮียบิ๊กพยายามกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

“ดีใจด้วยนะเฮีย ^^”

“งื้ออออออ เฮียรักมารวยที่สุด” ผมถูกเฮียบิ๊กดึงเข้าไปกอดเต็มๆ ผมมีความสุขมากครับที่เห็นคนที่เรารักมีความสุข และพึ่งรู้ว่ามันรู้สึกดีมากๆ อย่างนี้นี่เอง

#ได้กลิ่นตุๆไหมคะทุกคนอิอิ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

142 ความคิดเห็น

  1. #130 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 08:51
    ชัดเลยเซย์คือผู้ร้ายยยย
    #130
    0
  2. #99 Chaichai17 (@Chaichai17) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 11:45
    ไม่เอาดราม่าา
    #99
    0
  3. #56 Pon23 (@Pon23) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 00:27
    ไม่เอาดราม่า
    Noooooo!!!
    #56
    0
  4. #45 Suntaree Mui (@suntamuimui555) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 23:26
    ตุๆเรื่องไหนคะ​ เรื่องบุ๊คกะเซย์ไม่ตุแล้วนะ​ กลิ่นโชยมาหลายตอนแล้ว​

    ฮรี่
    #45
    1
    • #45-1 kaitodmalewja (@kaitodmalewja) (จากตอนที่ 12)
      9 สิงหาคม 2562 / 11:44
      เซย์กะบุ๊คอะเป่า / อุ๊บ!
      #45-1
  5. #44 ploy0951051233 (@ploy0951051233) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 22:53
    หืมมมม ติดตามเซย์บุ๊คค่ะ
    #44
    1
    • #44-1 kaitodmalewja (@kaitodmalewja) (จากตอนที่ 12)
      9 สิงหาคม 2562 / 11:44
      ดูออกเหรอเนี่ยยยยยยยยยยยยย
      #44-1
  6. #43 khimpsn (@khimpsn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 22:36
    อย่าม่านะะะะ แงงง น้องกำลังจะบอกรักเฮียแร้วววว แต่อยากบอกชอบฉากเฮียตอนถ่ายกับวสุมาก เป็นคนเดียวหรือป่าวไม่รู้ที่จินตนาการตามแล้วขำสุด55555555555555555555
    #43
    2
    • #43-1 kaitodmalewja (@kaitodmalewja) (จากตอนที่ 12)
      9 สิงหาคม 2562 / 11:44
      สัญญาว่าไม่มีมาม่าแต่มีนิชชิน แฮร่!
      #43-1
  7. #42 duqidjmwkxieiicn (@duqidjmwkxieiicn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 22:34
    ชอบบบบ
    #42
    1
    • #42-1 kaitodmalewja (@kaitodmalewja) (จากตอนที่ 12)
      9 สิงหาคม 2562 / 11:45
      เปลี่ยนจากชอบมารักเถอะนะ
      #42-1