[END SS1] เฮียบิ๊กรักมารวยนะ #บิ๊กอยากรวย

ตอนที่ 7 : บทที่ 6 คำขอโทษจากผู้ชายหึงขี้ เอ้ย! ขี้หึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    28 ก.ค. 62

บทที่ 6
คำขอโทษจากผู้ชายหึงขี้ เอ้ย! ขี้หึง

Book’ s talk

ผมนั่งถอนหายใจมองเฮียที่ถือขันธ์ห้าคุกเข่าลงตรงหน้าพร้อมกับคำพูดขอโทษที่ร่ายยาวออกมา จริงๆ คือผมก็ไม่ได้อะไรกับคำพูดของเฮียบิ๊กสักเท่าไหร่เพราะผมรู้ดีว่าเฮียมันเป็นคนอย่างไง ก็อยู่ด้วยกันมาทั้งชีวิตเรียกได้ว่าชินกับสันดานเฮียแกมากกว่า

“เฮียพอเถอะผมไม่โกรธ”

“แต่เฮียว่าเรา...” เฮียบิ๊กทำหน้าสำนึกผิด เฮียบิ๊กเป็นพี่ชายที่ดีมากสำหรับผมในทุกๆ เรื่องเฮียไม่เคยปล่อยให้น้องอย่างผมต้องอดหรือเดือดร้อนแม้เรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างยุ่งกัด แต่สิ่งที่ผมเป็นห่วงเฮียที่สุดก็คือ..เรื่องการควบคุมอารมณ์กับคนรักเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฮียเป็นแบบนี้ แต่ที่ต่างออกไปก็คือผมดันเป็นคนที่เป็นสาเหตุทำให้เฮียฟิวส์ขาด

“ผมผิดเองที่แหย่เฮียเรื่องนี้ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าเฮียเป็นอย่างไง”

“ไม่สบายใจ ไม่เคยกระวนกระวายใจแบบนี้เลย” เฮียพูดพร้อมกับเอนหลังพิงขอบเตียงจนผมค่อยๆ เรื่อนตัวลงมาพิงกับเฮีย “เฮียแคร์รวยมากทั้งๆ ที่เรายังคบกันไม่นาน ตี๋ว่ามันแปลกไหม”

“ไม่มั้งไม่รู้ดิผมไม่เคย”

“เฮียรู้ว่าข้อเสียของเฮียมีอะไรแต่...มันห้ามตัวเองไม่ได้ทุกทีทั้งๆ ที่การทำแบบนี้จะทำให้อีกฝ่ายอึดอัดและเสียใจ” ผมพยักหน้าและนั่งฟังเฮียบิ๊กพูดต่อ “มารวยคงจะรับไม่ได้..”

“ไอ้รวยมันมีเหตุผลนะเฮียเห็นมันเอ๋อๆ แบบนั้น เพียงแค่เฮียต้องปรับตัวเรื่องนี้”
“จะพยายาม”

“แต่นี่เฮียเอาขันธ์ห้าของเฮียกลับไปแล้วไปนอนที่ห้องนะ ก่อนนอนก็นั่งสมาธิก่อนจะได้ไม่ฟุ้งซ่านสวดมนต์ด้วยก็ดีแล้วพรุ่งนี้ค่อยไปง้อไอ้รวย”

“ครับ” เฮียบิ๊กทำตามผมอย่างว่าง่าย

หลังจากที่เฮียบิ๊กกลับไปผมก็ทิ้งตัวนอนก่ายหน้าผากก่อนจะหยิบรูปไอ้รวยที่อยู่ใต้หมอนด้วยอาการวิตก มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ทำให้ผมกังวล..แต่ผมจะไม่บอกใครแน่นอนว่าผม...แอบชอบไอ้รวยเหมือนกัน

" ทรมานฉิบหายเลย...แต่กูคงไม่แข่งกับเฮียกูแน่นอน" ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ พอมารู้ตัวอีกทีผมก็หมดโอกาสนั้นไปแล้วแต่ที่แน่ๆเรื่องนี้ผมไม่มีวันที่จะบอกใครอย่างแน่นอน ไม่ต้องมาสงสารคนอย่างไอ้บุ๊คเลยครับเพราะอีกแปบเดียวมันก็น่าจะหาย เห็นผมเหี้ยๆแต่ผมก็รู้จักเสียสละนะ เป็นไงละคมฉิบหาย! คมกว่ามีดก็ความคิดกูแล้วครับ

BIG’ s talk

หลังจากที่ผมขอโทษตี๋เป็นที่เรียบร้อยตามที่เด็กบื้อของผมบอก แต่สิ่งที่ผมวิตกก็คือ...ผมอาจจะคิดมากไปเองผมไม่ควรไประแวงตี๋เพราะตี๋คือน้องชายของผมตี๋ไม่มีวันที่จะทำแบบนั้น อีกอย่างผมก็เชื่อใจแฟนของผมด้วยเช่นกัน แต่...ผมดันไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้เลยทำให้เด็กบื้อโกรธ สิ่งที่ผมคิดได้ตอนนี้คือต้องไปง้อไม่อย่างนั้นผมคงนอนไม่หลับแน่ๆ

วิธีง้อแฟน

ก่อนจะออกจากห้องไปผมขอเสิร์ชข้อมูลเพื่อเตรียมตัวไว้ก่อนผมไม่เคยง้อใครจริงจังขนาดนี้ถ้าใช้เซ้นผมง้อรับรองมีโกรธหนักกว่าเดิมแน่ๆ ดังนั้นผมขออนุญาตใช้ตัวช่วยก็แล้วกันครับ

ผมนั่งอ่านวิธีอยู่ใต้หอของมารวยหลังจากที่ผมออกมาจากหอของตัวเอง วิธีมันก็พื้นฐานอะครับประมาณว่าพูดขอโทษตรงๆ ทำให้ขำกอดหรือแม้กระทั่งเซ็กส์แต่รับรองว่าผมอยากใช้ข้อสุดท้ายมากกว่าข้ออื่นแต่ติดที่ว่ามารวยน่าจะไม่ยอมแน่ๆ

“ไอ้หนุ่มไปนั่งตรงนั้นทำไมเดี๋ยวยุงก็กินเอา” ลุงยามเดินมาถามด้วยพร้อมกับไฟฉายส่องหน้า มันช่างจ้าซะเหลือเกิน

“ลุงเคยง้อแฟนไหมครับ”

“เคยซิวะ มาๆ ลุงจะสอน” อยู่ๆ คุณลุงแกก็นั่งลงข้างๆ ผมพร้อมกับเล่าเรื่องความรักของลุงกับภรรยาที่แต่งงานกันตั้งแต่อายุสิบห้ามีลูกคนแรกอายุสิบเจ็ดจนตอนนี้อยู่กินกันมาเกือบๆ สี่สิบปีมีทะเลาะกันบ้างงอนกันบ้างหรือแม้กระทั่งทำร้ายกันบ้าง แต่ไม่ใช่ลุงทำร้ายนะครับแต่เป็นภรรยาที่ทำร้ายโดยการเอาขวดเหล้าฟาดหัวเพราะลุงแอบเอาเงินไปซื้อเหล้ามากินทุกวัน ก็ตลกดีครับทำให้ผมคลายเครียดบ้าง แต่ที่เครียดกว่าเดิมก็เพราะว่า....

“สักกึ๊บไอ้หนุ่ม” ผมมองแก้วเป๊กที่ด้านในมีเหล้าขาวสี่สิบดีกรีของลุงที่ไม่รู้ว่าไปเอามาตั้งแต่ตอนไหนยื่นมาตรงหน้าผมพร้อมกับกลิ่นฉุนๆ

“ไม่เป็นไรลุง”

“เสียน้ำใจนะไอ้หนุ่ม” ผมชั่งใจอยู่สักพักก่อนจะเอื้อมมือมารับแก้วเหล้าของลุงขึ้นมากระดกดื่ม รสชาติของมันบาดคอมากครับไม่อร่อยเลย...กลิ่นก็โคตรแหลม

“ลุง...โคตรแรงใส่อะไรเพิ่มไหมเนี่ย”

“ยาโด๊ป”

“ฉิบ...หายแล้ว”

Maruay’ s talk

ตอนนี้ผมอารมณ์เย็นลงมากกว่าเดิมเยอะเลยครับเพราะไอ้บุ๊คมันไลน์มาบอกว่าเฮียบิ๊กยกขันธ์ห้าไปขอโทษมัน จริงๆ ผมไม่ได้ต้องการถึงขนาดนั้นแค่เฮียไปขอโทษด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ ผมก็พอใจแล้ว เพราะอย่างที่ผมบอกไปว่าไอ้บุ๊คมันเป็นน้องแท้ๆ ของเฮียเป็นคนในครอบครัวเฮียต้องแคร์มากกว่าผมที่เป็นคนนอกแถมยังรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ผมก็แอบเสียใจนะที่เฮียว่าผมแรงๆ แบบนั้นแต่เอาเถอะครับไม่อยากคิดมากเพราะผมบอกแล้วว่าจะลืมมันไป

ก็อกๆ

“ครับ?” ผมที่กำลังจะล้มตัวนอนสะดุ้งขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะประตู

“ลุงเอง” เสียงของลุงยามที่หอ? หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกลางดึกอย่างนั้น ด้วยความที่ไม่รอช้าผมรีบลุกและตรงไปเปิดประตูทันทีและภาพที่ผมเห็นก็คือ....ลุงยามหิ้วปีกเฮียบิ๊กที่หลับคอพับอยู่ข้างๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยผื่นแดง

“ไอ้หนุ่มนี่บอกว่าให้พามาห้องแฟน แฟนงอน หรืออาจจะบอกผิดห้อง?” ลุงยามมองมาที่ผมด้วยความสงสัย

“ถูกแล้วครับ ขอบคุณครับลุงเดี๋ยวที่เหลือผมจัดการเอง” ลุงมีสีหน้าอึ้งๆ หลังจากที่ผมบอกว่าผมเป็นแฟนเฮียบิ๊กแต่ลุงแกอึ้งได้ไม่นานผมก็จัดการออกแรงพยุงเฮียบิ๊กเข้ามาในห้องทันที

“เฮีย...กลิ่นเหล้าขาวหึ่งเลย ไหนไอ้บุ๊คบอกว่าไล่กลับไปนอนแล้วไง” ผมพยุงเฮียจนมาถึงเตียงก่อนจะปล่อยตัวเฮียให้นอนลง สภาพเฮียบิ๊กตอนนี้โคตรหมดสภาพเลยครับ

“เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าก็แล้วกัน” เฮียบิ๊กตอนเกาแขนทั้งสองข้างด้วยสีหน้าทรมาน ถ้าให้ผมเดาผมว่าเฮียน่าจะแพ้เหล้าแน่นอน ส่วนลุงนักศึกษาที่พักอยู่หอนี้รู้ดีว่าลุงแกชอบชวนกินเหล้าตอนกลางคืนแล้วเหล้าลุงก็ออกไปทางพิสดารด้วยไม่รู้ว่าไปผสมอะไรมาบ้าง แต่ที่แน่ๆ เฮียบิ๊กน่าจะโดนไปหลายก๊ง

“รวยครับ...” ผมหันไปมองเฮียบิ๊กที่เรียกชื่อผมออกมาเบาๆ ขณะที่ผมกำลังหาเสื้อผ้าในตู้ของตัวเองมาเปลี่ยนให้เฮีย “เฮีย..ขอโทษนะ”

“......”

“ผิดไปแล้ว จะไม่พูดแรงๆ อีกแล้ว” หลังจากที่หาเสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ ที่เหมาะกับเฮียบิ๊กได้แล้วผมก็ค่อยๆ นั่งข้างๆ ก่อนที่จะถอดเสื้อยืดของเฮียออก

“เชี้ย!” และสิ่งที่ผมเห็นต่อจากนั้นคือมัดกล้ามของเฮียบิ๊กที่เรียงกันสวย สวยมากกว่าผมที่เป็นนักกีฬาแท้ๆ แต่ก็อย่างว่าเฮียบิ๊กเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงเป็นธรรมดาที่จะต้องรักษาภาพลักษณ์ของตัวเอง แต่จะไม่รักษาภาพลักษณ์ต่อก็ตรงที่เอาคนเห่อๆ อย่างผมมาเป็นแฟนนี่แหละครับ

“ใจเย็นรวย แข็งใจไว้ไม่ใช่แข็งอย่างอื่น” ผมพยายามหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่กำลังจะดึงกางเกงของเฮียบิ๊กออก ไม่อยากจะเชื่อว่าการถอดกางเกงให้ผู้ชายด้วยกันมือผมจะสั่นขนาดนี้ทั้งๆ ที่ตอนผมเปลี่ยนเสื้อผ้าตอนเล่นบอลทุกคนก็แทบจะไม่อายกันเพราะมันเป็นเรื่องธรรมดา..แต่สำหรับเฮียบิ๊กมันไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้วครับ

“ขอโทษนะเฮีย” ผมตัดสินใจดึงกางเกงของเฮียลงจนสุดพยายามไม่โฟกัสสิ่งที่เป็นเป้าสายตาของผมและหยิบผ้าที่เตรียมไว้ขึ้นมาเช็ดตัวของเฮีย ครึ่งบนผ่านไปอย่างสวยงามแต่ครึ่งล่าง...ผมไม่ค่อยจะแน่ใจว่าจะพาไปอย่างสวยงามหรือเปล่า

“เคารพธงชาติตอนตีหนึ่งไม่ได้ครับ” ผมพยายามใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดไปที่ตรงนั้นเพื่อให้มันสงบแต่ดูเหมือนว่าการกระทำของผมจะไปกระตุ้นมากกว่าเดิม ฉะฉิบหายแล้ว

“อื้อ...” เสียงครางของเฮียบิ๊กยิ่งทำให้มือผมสั่นมากกว่าเดิมจากที่พยายามจะไปเช็ดที่อื่นแต่ผมก็ยังไม่ออกจากตรงนั้น มันมีแรงดึงดูดที่เล่นงานผมอย่างจังเลยครับเพราะมันทำให้ผม...กลายเป็นมารวยคนทะลึ่งไปแล้ว

“ไอ้รวย พุธ โท พุธ โท.....” ผมพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเลื่อนมือออกจากบริเวณนั้นแต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้เลื่อนออกอยู่ๆ มือของเฮียบิ๊กกลับรั้งมือของผมเอาไว้พร้อมกับเฮียที่ลุกขึ้นมานั่งจ้องหน้าผม

“ฮะ..เฮียตื่นแล้วเหรอ” ผมอยากจะตบปากของตัวเองแรงๆ ที่ดันเผลอพูดติดอ่างออกมา

“ไม่ได้หลับต่างหากครับ ^^” เฮียบิ๊กยิ้มหวานจนผมสงสัย...สงสัยว่าเฮียจะเมาจากฤทธิ์เหล้าขาวแน่ๆ เพราะปรกติเฮียบิ๊กไม่ได้มีทีท่าเยิ้มขนาดนี้

“งั้นเฮียลุกไปอาบน้ำเอง” ผมพยายามดึงมือตัวเองกลับมาแต่เฮียบิ๊กกลับดึงตัวผมเข้าไปในอ้อมกอดของเขา แต่แค่นั้นยังไม่พอเฮียบิ๊กยกตัวของผมขึ้นให้นั่งอยู่บนตักของเขา

“รวยครับ...”

“.....” ผมใจคอไม่ดีทุกทีที่เฮียบิ๊กทำน้ำเสียงแบบนี้เลยจริงๆ ครับ ไอ้จังหวะที่สูดหายใจเข้าแล้วปล่อยออกมาพร้อมเสียงครางที่โคตรกระเซ่า...มันทำให้ผมเริ่มที่จะมีอารมณ์

“เฮียขอโทษที่พูดไม่ดีใส่นะ...เฮียหึงเกินไปทั้งๆ ที่เราบอกเฮียว่าไม่มีอะไร ยกโทษให้เฮียได้ไหมครับ” ผมรอบกลืนน้ำลายลงคอทันทีที่เฮียบิ๊กค่อยๆ เกยไหล่ของเขาลงบนไหล่ของผมไรหนวดเล็กๆ ของเฮียสัมผัสกับผิวของผมตรงๆ

“.....”

“ไม่ยกโทษให้เฮียเหรอครับ?” ยิ่งผมนิ่งมากเท่าไหร่เฮียบิ๊กก็ยิ่งใช้หนวดของเขาไซร้เข้ามาบริเวณซอกคอของผมเบาๆ แต่เน้นทุกสัมผัส

“เฮีย...มือเฮีย” ผมว่าผมจะไม่พูดแล้วนะถ้าเฮียไม่ใช้มือของตัวเองเข้ามาในเสื้อพร้อมกับบี้ที่หัวนมของผมเบาๆ ทั้งสองข้าง

“โทษทีมันอดไม่ได้จริงๆ เฮียรู้เฮียมันหื่น” เฮียบิ๊กค่อยๆ เอามือออกจากเสื้อ “แต่เฮียไม่ไหวแล้ว” เฮียบิ๊กกดผมลงบนเตียงก่อนที่เฮียจะตามมาขึ้นคร่อมพร้อมกับใช้สันจมูกเขี่ยที่ปลายจมูกของผมเบาๆ

“รอให้ผมแข่งเสร็จไม่ได้เหรอครับ...”

“.....อ่า ได้ครับ” จังหวะที่เฮียบิ๊กหันหน้าไปอีกทางพร้อมกับเม้มปากแน่นเพื่อสะกดอารมณ์บางอย่างก่อนที่เฮียจะลงจากตัวของผมมานั่งพิงหัวเตียงแทน

“ผมรู้เฮียทรมานแต่ถ้าผมให้ผมก็คง....”

“เฮียรู้ครับ” เฮียบิ๊กหันหน้ากลับมาใช้นิ้วมือของเขาแตะที่ริมฝีปากของผมเบาๆ “เฮียจะอดทนเพื่อเรานะ” เฮียบิ๊กโน้มหน้ามาหอมแก้มผมเบาๆ

“ขอโทษไอ้บุ๊คมันแล้วใช่ไหมครับ”

“ครับขอโทษแล้ว เฮียรู้สึกผิดที่ลากเอาคนอื่นมาเกี่ยวด้วย”

“ผมไม่อยากให้เฮียมาทะเลาะกับคนในครอบครัวแต่ถ้าต้องทะเลาะเพราะผม...อย่าลังเลที่จะเลือกครอบครัวนะครับ”

“ถ้าสมมติตี๋มันชอบเราแสดงว่าเฮียต้องเสียสละอย่างนั้นเหรอ?” ผมมองหน้าเฮียบิ๊กทันทีที่เฮียบิ๊กพูดออกมาแบบนั้น

“มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นเพราะผมกับมันเป็นเพื่อนกัน อีกอย่างไอ้บุ๊คมันก็ไม่น่าจะชอบผมแบบนั้น” ผมยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพราะตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาไอ้บุ๊คไม่เคยแสดงออกว่าคิดกับผมแบบนั้นแต่ถ้าจะคิดแบบนั้นจริงๆ มันก็คงไม่ปล่อยให้เวลาผ่านมานานขนาดนี้หรอกครับ

“เฮียขอเวลาหน่อยนะ เฮียจะทำให้เรารักเฮียด้วยการกระทำของเฮียเอง” ผมพยักหน้าตกลงตามที่เฮียพูด น้ำเสียงและแววตาของเฮียไม่มีวี่แววล้อเล่นมันทำให้ผมรู้สึกว่าเฮียบิ๊กพูดจริงๆ ไม่ได้แสแสร้งหรือแกล้งทำ

“ค่อยๆ ปรับกันไปนะครับ”

“คืนนี้ขอนอนด้วยนะสัญญาว่าจะไม่ทำอะไร”

“ครับ” ผมค่อยๆ ลุกออกจากตักของเฮียบิ๊กส่วนเฮียบิ๊กก็มองหน้าผมด้วยสีหน้ายิ้มๆ แต่สิ่งที่ทำให้ผมไม่ยิ้มก็คือ...ตรงนั้นของเฮียที่ยังคงตึงเครียดไม่ยอดที่จะอ่อนลง “เฮียไปจัดการอารมณ์ของเฮีย ผมอนุญาตให้คิดถึงหน้าผมตอนนั้น เดี๋ยวผมไปหาเสื้อผ้ามาให้นะ”

“เฮียอยากนอนแก้ผ้า”
“เฮียผมไหว้ ใส่เถอะครับเพื่อความปลอดภัยของเราทั้งสองคน” เฮียบิ๊กลุกขึ้นจากเตียงด้วยสภาพเปลือยเปล่าอย่างไม่อายสายตาผมเลยแม้แต่น้อย

“เฮียพูดเล่น งั้น....อาจจะครางดังหน่อยนะ ถ้าไม่ไหวก็เข้ามาเฮียไม่ได้ล็อกประตู” เฮียบิ๊กพูดพร้อมกั บยักคิ้วอย่างกวนๆ ให้ผมก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไปส่วนผมก็กลับไปหาเสื้อผ้าต่อแต่ระหว่างที่ผมหาเสื้อผ้าอยู่นั้นหูผมได้ยินเสียงบางอย่างที่ดังมาจากห้องน้ำ....

“รวยครับ....อื้มมม แรงกว่านี้ได้ไหม อื้ม” มือผมชะงักทันทีพร้อมกับในหัวของผมมีภาพตามที่ได้ยินเสียงของเฮียบิ๊กคราง ภาพที่ผมนอนอยู่ด้านล่างโดยมีตัวของเฮียบิ๊กทาบเข้ามาพร้อมกับ...อาวุธของเฮียที่ผมเคยเห็น ผมไม่รู้ว่าถ้าอาวุธนั้นเข้ามาในตัวของผม ผมจะรับไหวไหมแต่ที่แน่ๆ ผมต้องออกกำลังกายให้หนักกว่าเดิมเพื่อวันนั้นผมจะได้ไม่นอนซมกับครั้งแรก

แกรก

ผมยืนอยู่หน้าประตูพร้อมกับเสื้อผ้าในมือส่วนเฮียบิ๊กเปิดประตูห้องน้ำออกทั้งๆ ที่ยังไม่สวมเสื้อผ้าเหมือนเดิม แต่สิ่งที่แตกต่างไปจากเดิมคืออาวุธของเฮียสงบลงกว่าเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา

“แก้ผ้าทำไมเฮีย”

“ก็ลืมไปว่าไม่มีผ้าเช็ดตัวหนิครับ” ผมยื่นผ้าเช็ดตัวไปตรงหน้าเฮียบิ๊กส่วนเฮียบิ๊กรับมาเช็ดหน้าเช็ดตาก่อนจะพันเอวไว้หลวมๆ
“ใส่ซะเฮียเดี๋ยวผมไปรอที่เตียง”

“พูดจากำกวมเฮียคิดจริงนะ”

“ถ้าเฮียช้าผมหลับก่อนไม่รู้นะ” ผมแกล้งขู่ไปอย่างนั้นก่อนจะเดินกลับมาที่เตียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นระหว่างรอเฮียบิ๊กแต่งตัว

“เด็กบื้อครับมีครีมทาหน้าทาผิวอะไรแบบนี้ไหมเอ่ย”

“ไม่มีครับมีแต่แป้งธรรมดา”

“โอเคครับ” เฮียบิ๊กเงียบไปสักพักและกลับมาพร้อมกับ.....

“ฮ่าๆ เฮียทาแป้งขาวอะไรขนาดนั้น” ผมหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งเมื่ออยู่ๆ เฮียบิ๊กที่ดุดันกลายเป็นเฮียบิ๊กอนุบาลหมีน้อยที่ถูกคุณครูทาแป้งให้หลังจากตื่นจากนอนกลางวัน

“แป้งนี่ที่เราทาเฮียจำกลิ่นได้ไว้จะซื้อมาใช้เองบ้าง” เฮียบิ๊กทิ้งตัวลงบนเตียงข้างๆ ผมก่อนจะแทรกตัวเข้ามาในผ้าห่ม “เลิกเล่นได้แล้วครับ ดึกแล้วนะ”

“ครับ” ผมเก็บโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะหัวเตียงก่อนจะเอื้อมมือไปปิดไฟทำให้ตอนนี้ทั้งห้องอยู่ภายใต้ความมืดมิดมีเพียงแค่แสงจากด้านนอกที่ส่องออกมาเล็กน้อย

“รวยครับ”

“ครับ?” ผมขานรับหลังจากที่เฮียบิ๊กเรียกชื่อผมออกมา “เฮียยังไม่หลับเหรอ”

“ยังครับ...รวยถ้าเฮียทำให้เราอึดอัดบอกเฮียได้เลยนะ ถ้าไม่ชอบนิสัยตรงไหนก็บอกมาเลย เฮียจริงจังกับเราจริงๆ นะถึงมันอาจจะฟังดูแปลกๆ” เฮียบิ๊กเลื่อนมือของเขาเข้ามากุมมือของผมที่วางนาบอยู่ข้างๆ

“รู้ไหมว่าผมชอบเฮียตรงไหน” เฮียบิ๊กขยับตัวเข้ามากอดผมเอาไว้ “ผมชอบตรงที่เฮียแสดงความรู้สึกออกมาตรงๆ นั่นแหละครับ ชอบหรือไม่ชอบก็แสดงออกมาแบบนั้น เฮียไม่ต้องปรับเข้าหาผมเฮียเป็นตัวของเฮียเองดีแล้วครับ”

หมับ!

“รวยทำให้เฮียคลั่งมากกว่าเดิมอีกรู้ไหม” เฮียบิ๊กพูดด้วยน้ำเสียงกระเซ่า

“นอนกันเถอะครับ” ผมรีบตัดบทก่อนที่เฮียบิ๊กจะเปลี่ยนใจจากนอนเฉยๆมาทำอย่างอื่นแทน

“ฝันดีนะเด็กบื้อของเฮีย...จุ๊บ” เฮียบิ๊กขยับเข้ามาจูบที่หน้าผากของผมเบาๆ ก่อนที่ผมจะหลับภายใต้อ้อมกอดของเฮียบิ๊กแต่สิ่งที่แปลกไปก็คืออาวุธของเฮียมันทิ่มอยู่ที่ก้นของผมตลอดเวลา แต่จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เดี๋ยวเฮียบิ๊กจะอาย

ก็พึ่งรู้เหมือนกันนะครับว่าการที่เราถูกกอดมันรู้สึกดีอย่างนี้นี่เอง ผมคงใกล้จะเสพติดอ้อมกอดของเฮียบิ๊กเข้าทุกวันแล้วแหละครับ

#รวยหล่อนเสน่ห์แรงไปอะคะเจ้ไม่ยอม!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

143 ความคิดเห็น

  1. #125 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 10:20
    น้องเสน่ห์แรงไม่รู้ตัว
    #125
    0
  2. #96 Chaichai17 (@Chaichai17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 11:44
    โอ้ยยน สงสาร
    #96
    0
  3. #37 khimpsn (@khimpsn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 02:15
    บุ๊คคคคค ถ้ารวยไม่ว่างแล้วพี่ว่างนะคะะ แงงงง น้องรวยเสน่ห์แรงจริงงง
    #37
    1
    • #37-1 kaitodmalewja (@kaitodmalewja) (จากตอนที่ 7)
      9 สิงหาคม 2562 / 11:47
      พี่ว่างจริงป่ะครับ บุ๊คไปจริงนะ
      #37-1
  4. #30 Suntaree Mui (@suntamuimui555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 20:10

    อิพี่มุ้งงมิ้งมาก​
    #30
    1
    • #30-1 kaitodmalewja (@kaitodmalewja) (จากตอนที่ 7)
      9 สิงหาคม 2562 / 11:49
      อยากให้มามาดเข้มก็ย่อมได้
      #30-1
  5. #12 tonkaorin__ (@tonkaorin__) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 09:46
    น้องรวยนะน้องรวยยย!
    #12
    1
    • #12-1 kaitodmalewja (@kaitodmalewja) (จากตอนที่ 7)
      31 กรกฎาคม 2562 / 08:43
      รวยแฟนเฮียครับ /บิ๊กเอง
      #12-1
  6. #7 211241 (@211241) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 22:12

    มารวยคนใจง่าย 555
    รอนะคะ
    #7
    1