Full Love เติมรักให้เต็มไร่

ตอนที่ 10 : Ep. 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

EP.10










    “น้ำต้องขอโทษคุณปู่ด้วยนะคะ ที่ต้องผิดคำพูด”




    ร่างสูงเข้ามาหาเจ้าสัวที่บ้าน เพื่อจะขอโทษที่เขาอาจจะต้องไปทำธุระสักสองสามวัน ไม่ได้อยู่ช่วยงานของร่างบาง และอยู่ช่วยเตรียมงานอย่างที่ได้ตกปากรับคำไว้ เพราะคืนก่อนพี่พูมเพื่อนรุ่นพี่ที่เขาสนิทด้วยโทรมาขอความช่วยเหลือให้เขาไปเป็นวิทยากรพิเศษ บรรยายให้กับกิจกรรมค่ายสัมมนาของนักศึกษาคณะบริหารของมหาลัยที่ จ. เชียงราย เพราะวิทยากรที่ติดต่อไว้ก่อนโทรมายกเลิกกระทันหันเนื่องจากมีธุระส่วนตัวที่สำคัญจริง ๆ 


      พูมเองเป็นผู้รับผิดชอบในส่วนนี้โดยตรง จึงคิดถึงร่างสูงเพื่อนรุ่นน้องคนนี้เป็นคนแรก เพราะเขาเคยเชิญร่างสูงไปเป็นวิทยากรพิเศษให้เขามาครั้งหนึ่ง และเขาก็เป็นที่ชื่นชอบของสาว ๆ นักศึกษาในคณะบริหาร ไม่เว้นแม้แต่คณาจารย์คณะภาควิชาบริหารของมหาลัย ต่างก็ถามถึงร่างสูงจากพูมอยู่บ่อย ๆ ถึงแม้ว่าจะทราบว่าเพื่อนรุ่นน้องของเขาคนนี้จะหมั้นและกำลังจะแต่งงานแล้วก็ตาม แต่ความ Hot ของเขาในหมู่สาว ๆ ก็ไม่เคยตกเลย กลับยิ่งทำให้เขาเป็นสามีในฝัน และทำให้ร่างบาง ที่เป็นลานสาวเจ้าสัวใหญ่ชื่อดังผู้เป็นคู่หมั้นก็กลายเป็นหญิงสาวที่น่าอิจฉาที่สุด




    “ไม่เป็นไรเจ้าน้ำ มีธุระอะไร หรืองานอะไรที่ต้องไปทำก็ไปก่อนเถอะ ทางนี้เดี๋ยวปู่ให้คนของปู่จัดการเอง แล้วจะไปเมื่อไหร่ล่ะ”




    “พรุ่งนี้ค่ะ กลับวันศุกร์ แล้ววันเสาร์น้ำจะขึ้นไปไร่ ก็ว่าจะชวนคุณพอลลี่แล้วก็คุณเอมไปเที่ยวที่ไร่ด้วย”




    “ดี ๆ งั้นวันศุกร์กลับมาก็มาชวนกันเองแล้วกันนะ”




    “ค่ะ งั้นน้ำคงขอตัวกลับก่อนนะคะ คงต้องไปเตรียมตัวเตรียมเอกสารที่จะใช้บรรยายด้วยค่ะ”





    “อืม เดินทางปอดภัยนะ”




    วันนี้เขาต้องรีบกลับไปเตรียมเอกสารที่คอนโด เพราะพี่พูมที่โทรมาหาเขากะทันหัน จะไม่ช่วย ก็อ้อนวอนซะจนเขาปฏิเสธไม่ได้ จึงต้องมานั่งวุ่นเตรียมเอกสารและ Presentations สำหรับการบรรยายที่เขาจะเริ่มในช่วงบ่ายของวันพรุ่งนี้ ดีนะที่ไม่ใช่ช่วงเช้า ไม่งั้นเค้าคงไม่รับงานนี้แน่ ๆ




    เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น ทำให้ร่างสูงต้องละสายตาจากจอโน๊ตบุ๊คเครื่องประจำกาย




    “ใครมาตอนที่กำลังยุ่งแบบนี้อีกวะเนี้ย”




    ร่างสูงบ่นเบา ๆ แต่ก็เดินไปที่ประตูห้องเพื่อเปิดให้กับผู้มาเยือน




    “ฮัลโล คุณสามีขรา ..... ไหน ๆ กำลังยุ่งเตรียมช่วยงานเมียอยู่ใช่มั้ย มา ๆ เมียจะบริการอาหารเครื่องดื่มให้เต็มที่เลยนะคะคุณสามี”





    เป็นพูมที่โผล่หน้ามาทักทายร่างสูง ด้วยคำเคยชินตามประสาเพื่อนสนิท ที่พูมมักจะเล่นกับร่างสูงเสมอ และก็เป็นประจำที่เขามักจะยิ้มให้กับคำทักทายของรุ่นพี่คนนี้เสมอ ทำให้เขาหายเครียดไปเลยสินะพี่คนนี้





“อินี่ ถ้าแกเป็นผู้ชายนะ ชั้นจับแกกินแน่ ไม่รอดมือชั้นหรอก ผู้หญิงอะไรออร่าความผัวมาเต็ม”




    พูมพาตัวเองเข้ามาในห้องคอนโดของร่างสูง ก่อนจะเดินเข้าไปในโซนครัวเล็ก ๆ ของห้อง





    “ชั้นเป็นเป็นห่วง กลัวว่าแกจะเครียดกับการเตรียมบรรยาย ขอโทษนะผัวขราที่เรียกใช้งานแบบกะทันหันแบบนี้อ่ะ”




    “ครั้งเดียวพอนะแบบนี้อ่ะ น้ำนี่เครียดเลย เวลาเตรียมน้อย กลัวน้อง ๆ เค้าไม่ได้ความรู้จริง ๆ มันจะไม่คุ้มกับงบประมาณที่ลงไป”




    ร่างสูงเป็นคนเอาจริงเอาจังกับงานเสมอ เขาตั้งใจกับทุกเรื่องในชีวิตของเขา เพราะเขาถือว่าทุกอย่างที่เขาทำต้องออกมาดีและด้วยความตั้งใจ ไม่ใช่สุกเอาเผากิน




    “จร้า พ่อนักธุรกิจ อะไรต้องได้ให้คุ้มเท่าที่เสีย ชั้นไม่แปลกใจเลยนะทำไมแกประสบความสำเร็จในการทำธุรกิจ แบบนี้ไงชั้นถึงอยากได้แกมาช่วยเป็นวิทยากร นี่รู้มั้ยพวกอาจารย์สาว ๆ ที่พอรู้ว่าแกจะไปเป็นวิทยากรให้นะ พากันดีใจดี๊ด๊ากันซะไม่มี แล้วนี่แกบอกคู่หมั้นแกเค้าไว้รึยัง”




    พูมทยอยเอาจานอาหารออกมาวางไว้ที่โต๊ะกินข้าว พร้อมเอ่ยถามร่างสูงว่าเขารายงานว่าที่ภรรยาไว้หรือยัง เกรงใจเหมือนกันที่เรียกใช้น้องมันด่วน เพราะช่วงนี้มันก็ยุ่งเรื่องเตรียมงานแต่ง แต่เขาก็ไม่รู้จะพึ่งใครในช่วงกระชั้นชิดแบบนี้





    “น้ำบอกเจ้าสัวไว้แล้วแหละ งานก็เตรียมไปประมาณ 70% แล้ว ก็คงไม่มีอะไรมาก”





    “ถามจริงเหอะ อยู่ ๆ ทำไมแกถึงยอมแต่งงานง่าย ๆ แบบนี้ห๊ะ ชั้นก็นึกว่าแกคบอยู่กับยัยกิ่งซะอีก”





    ร่างสูงชะงักมือ ละสายตาจากจอคอมฯ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ พอดีกับที่พูมเองก็หันมามองหน้าน้อง จึงรู้ทันทีว่างานแต่งงานระหว่างเพื่อนรุ่นน้องของเขาคนนี้กับเอมหลานสาวเจ้าสัวคนสวยมันต้องมีเหตุจำเป็นบางอย่างแน่ ๆ





    “เรื่องแรก น้ำกับกิ่งแค่เพื่อนกัน ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นจริงๆ ต่อให้ไม่ได้แต่งงานกับคุณเอม น้ำก็ยังมองกิ่งเป็นเพียงเพื่อน ส่วนเรื่องแต่งงานกับคุณเอม มันเป็นเหตุผลในครอบครัวอ่ะพี่พูม น้ำบอกได้เท่านี้แหละ”





    พูมตบไหล่ร่างสูงเบา ๆ เขาก็พอจะเข้าใจ จึงไม่ถามซอกแซกเพราะรู้ดีว่าอะไรที่เพื่อนรุ่นน้องคนนี้มันสบายใจจะพูด มันจะพูดเอง





    “อืม ชั้นเข้าใจแก แต่ยังไงก็แล้วแต่นะน้ำ เราแต่งกับเค้าแล้ว ก็ต้องดูแลเค้าดี ๆ อย่าใช้เหตุผลเพราะว่ามันเป็นหน้าที่ แต่ขอให้ทำทุกอย่างออกมาจากใจ ไม่แน่วันหนึ่งแกกับคุณเอมอาจจะรักกันจริง ๆ ขึ้นมาก็ได้”





    “คงไม่มีวันนั้นหรอกมั้งพี่ คือ ...เราแอบคุยกันไว้ว่า จะแต่งกันแค่ในนาม อยู่ด้วยกันในสถานะสามีภรรยากันสัก 2 ปี แล้วก็จะแยกกันอยู่ เพราะยังไงซะน้ำกับคุณเอมเราก็ไม่ได้จดทะเบียนกันอยู่แล้ว”






    ร่างสูงบอกความจริงให้กับพูมได้รับรู้ เค้าแอบคุยกับร่างบางไว้แล้วซึ่งก็เป็นข้อตกลงที่เขาสองคนจะทำร่วมกัน





    “คิดงั้นจริงอ่ะ ... นี่ถามจริง คุณเอมเธอก็สวยนะ แล้วแกคิดว่าในความใกล้ชิด 2 ปีนี้มันจะไม่ทำให้แกกับคุณเอมหวั่นไหวหรือรู้สึกอะไรต่อกันบ้างเหรอ”





    ร่างสูงเงียบ และไม่ตอบอะไรพูมอีก ได้แต่นั่งกินข้าวเงียบ ๆ แล้วก็กลับมานั่งเตรียมเอกสารต่อ หวั่นไหวเหรอ เขาว่าตอนนี้มันก็เริ่มหวั่นไหวแล้วนะ แต่ให้ทำไงได้ ก็ในเมื่อเอมเป็นคนเสนอข้อเสนอนี้มาให้เขาแบบนี้ เขาจะทัดทานคัดค้านอะไรได้ล่ะ







    “นี่แก ชั้นมีธุระด่วนต้องกลับไป กทม. ก่อน แต่เดี๋ยววันเสาร์เช้าชั้นจะบินกลับมาช่วยแกใหม่นะ”





    พอลลี่ที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของร่างบางด้วยใบหน้าหงอย ๆ หลังจากคุยโทรศัพท์กับผู้เป็นพ่อเสร็จ เพราะทางบ้านเรียกตัวเธอกลับไปทำธุระเรื่องเอกสารของโรงแรมที่เธอต้องเซ็นด่วนเพราะเป็นโครงการที่เธอต้องรับผิดชอบ จึงต้องมาบอกเพื่อนไว้ก่อน แล้วเธอก็จะเลยไปสนามบินเลย




    “ได้ แล้วแกจะไปวันไหน”




    “วันนี้เลยแก แต่คงไม่กลับไปเก็บของอ่ะ เพราะเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว”




    “งั้นเดี๋ยวชั้นไปส่ง ....”




    ก๊อก ๆๆๆ ........................




    “เชิญค่ะ”




    เลขาสาวหน้าห้องเปิดประตูเข้ามารายงานให้กับเจ้านายสาวได้รับทราบ




    “คุณเอมคะ ท่านประธานเรียกพบค่ะ”



    “เดี๋ยวนี้เลยเหรอคะ”




    “ค่ะ ท่านบอกว่าด่วนค่ะ”



    ร่างบางหันหน้าไปหาเพื่อนสาว ก่อนพอลลี่จะยิ้มแล้วพยักหน้าให้เชิงบอกว่าเธอเข้าใจ




    “ค่ะ เดี๋ยวเอมไป เอ้อ คุณเจนคะช่วยบอกให้รถตู้โรงแรมไปส่งเพื่อนเอมที่สนามบินให้หน่อยนะคะ ขอบคุณนะคะ ... แกชั้นไปส่งไม่ได้อ่ะ”




    “ไม่เป็นไร แกไปทำงานเถอะ แล้วเจอกันเช้าวันเสาร์นะย๊ะ”





“อ้าวนั่งก่อนลูก”




    เจ้าสัว ในตำแหน่งประธานผู้บริหาร เรียกหลานสาวสุดที่รักและภพธรลูกชายที่เขาเอ็นดูมาพบ เพราะมีงานสัมมนาด่วนที่เชียงราย และสองคนจะต้องเป็นตัวแทนผู้บริหารนำทีมงานไปประชุมสัมมนา จึงต้องมอบหมายงานและหน้าที่ให้ทั้งสอง




    เอมที่เดินเข้ามาเห็นภพธรนั่งอยู่ในห้องก่อนแล้ว จึงชะงักเล็กน้อย ตั้งแต่คืนนั้นที่ภพธรมาสารภาพความรูสึกกับเธอ เธอก็พยายามที่จะเลี่ยง ไม่พบหน้า และไม่ไปไหนมาไหนกับเขาสองต่อสองอีกถ้าไม่จำเป็น





    “ปู่มีอะไรคะ”





    “ปู่จะให้เอมกับภพธร เป็นตัวแทนของผู้บริการโรงแรมนำทีมพนักงาน เราบางส่วนไปประชุมสัมมนาที่เชียงราย วันพรุ่งนี้ ปู่จองที่พักไว้ให้หมดแล้วล่ะ”





    ร่างบางหันไปมองหน้าของภพธรเล็กน้อย ก่อนจะลอบถอนหายใจเมื่อเธอเห็นว่าเขามีสีหน้าที่ดีใจ เพราะจะได้มีโอกาสออกไปทำงานต่างจังหวัดกับเธอ นี่เธออุตส่าห์เว้นระยะห่างระหว่างเธอกับเขาแล้วนะ ทำไมเขายังไม่ตัดใจอีก




    “แล้วนี่เราต้องไปกันกี่วันครับคุณพ่อ”




    “ความงานสัมนามีแค่วันเดียวนะ แต่กลางคืนเค้ามีงานเลี้ยง พ่อก็เลยคิดว่าจองห้องให้พักกันสักคืน แล้วค่อยกลับกันเช้าวันพฤหัส จะได้ไม่เหนื่อยกันมาก ถือไปพักผ่อนกันนะ”




    “จัดที่โรงแรมไหนคะคุณปู่”





    “เค้าจัดที่รีสอร์ทแถบอำเภอแม่จันทร์ เห็นว่าบรรยากาศดีมาก วันนี้เอมกับภพธรก็รีบกลับไปเตรียมตัวเถอะลูก พรุ่งนี้ต้องออกเดินทางกันแต่เช้า”





    ร่างบางและภพธรเดินออกมาจากห้อง ก่อนที่เอมต้องหยุดเท้าของเธอเพราะเสียงเรียกของภพธรที่ตามไล่หลังมา





    “เอม ๆ น้องเอมคะ น้องเอมเดี๋ยวค่ะ”




    “อาภพมีอะไรคะ”




    “ทำไมสองวันมานี้ถึงหลบหน้าอา”




    ยังมีหน้ามาถามเธออยู่นะอาภพ รู้อยู่แก่ใจแล้วจะมาถามให้ได้อะไรของเค้านะ




    “อาภพก็รู้ว่าเพราะอะไร อย่าให้เอมต้องพูดอีกเลยค่ะ”




    “อาขอโทษนะคะ อารู้ว่ามันเป็นไปได้ยาก แต่อาก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะอา”





    “อาภพคะ ถ้าเรายังจะพูดกันด้วยเรื่องเดิม ๆ ละก็ เอมว่าอย่าพูดเลยดีกว่า และต่อไปนี้เอมว่า เราสองคนควรคุยกันแค่เรื่องงานก็พอนะคะ”





    ร่างบางเอ่ยตัดบทเขาก่อนจะเดินออกไปเลย เพื่อไปเตรียมตัวสำหรับการไปสัมมนาในวันพรุ่งนี้















   ................... ณ เชียงราย






    “อากาศดีมากๆ เลยนะที่นี่”




    “ใช่ ๆ ไป ๆ เข้าที่พักกันก่อน ชั่วโมงของแกมีช่วงบ่าย แกไปพักก่อนก็ได้”




    พูมเดินนำร่างสูงไปยังห้องพัก รีสอร์ทในไร่ชาที่บรรยากาศดี สวย ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงฤดูหนาว จึงทำให้บรรยากาศดูโรแมนติกเอามาก ๆ




ไล่หลังร่างสูงเดินเข้าไป ก็มีรถตู้สีขาวคันหรูจอดหน้ารีสอร์ท และร่างบางที่ลงมาพร้อมเหล่าพนักงานที่มาร่วมสัมมนาด้วยกันในวันนี้





“มางานสัมมนาผู้บริหารกิจการโรงแรมกับการท่องเที่ยวค่ะ”





ร่างบางเอ่ยบอกกับพนักงานต้อนรับ ก่อนที่จะเดินตามเข้าไปจัดการเรื่องที่พักให้กับพนักงาน ร่างบางไม่เคยถือตัว และไม่ได้ทำตัวเป็นเจ้านายหรือคุณหนูจ๋ากับพวกพนักงาน แต่เธอกลับเป็นผู้บริหารและผู้บริการที่ดีให้กับลูกน้องทุกคน






“นี่กุญห้องพักของทั้งสี่ท่านนะคะ ส่วนนี่ของคุณเมธาวี และคุณภพธร จะเป็นห้องพักโซน VIP. นะคะ ส่วนห้องสัมมนา เชิญที่ห้องประชุมใหญ่ด้านซ้ายมือค่ะ เริ่มสัมมนา 10.00 น. นะคะ เชิญตามพนักงานไปได้เลยค่ะ”





“ขอบคุณค่ะ”





ร่างบางเดินตามพนักงานไป โดยไม่เอ่ยสิ่งใดกับภพธรเลย เพราะเธอไม่อยากจะมาทะเลาะกับเขาอีก ด้านภพธรก็ได้แต่เดินตามร่างบางไปเงียบ ๆ เพราะเขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เธอหายโกรธเขาเสียที





“เอ่อ ... เอม”





“เอมขอพักก่อนนะคะ แล้ว 10 โมง เจอกันที่ห้องประชุมเลยนะคะอาภพ”





ภพธรกำลังจะเอ่ยปากพูดคุยกับร่างบาง แต่ก็ต้องเจอประโยคที่ตัดสัมพันธ์จากร่างบาง ก่อนที่ร่างบางจะเปิดประตูห้องเข้าไปโดยไม่สนใจอาภพของเธออีกเลย




ภพธรเดินเลยมาอีก 3 ห้องจึงเป็นห้องพักของเขา แล้วเปิดประตูเข้าไปด้วยหัวใจที่เหนื่อยล้า





ผ่านไปชั่วครู่ ประตูห้องข้าง ๆ ร่างบางก็เปิดออกปรากฏร่างสูงขาว ใบหน้าใส วันนี้เขาแต่งตัวดูเป็นทางการด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวคอจีนตั้ง ชายเสื้อใส่ในกางเกงสแล็คเนื้อผ้าดีสีเทา แขนเสื้อที่พับขึ้นแค่ข้อศอก ร้องเท้าหนังแท้ แบรนดัง สีน้ำตาลดูเป็นทางการ ผมยาวสีน้ำตาลถูกรวบผูกเป็นหางม้ายาว ดูเรียบร้อยและเท่ห์ไปในคราวเดียวกัน




ที่จริงพูมบอกเขาไว้ว่าให้เขานอนพักเอาแรงก่อนก็ได้ แล้วค่อยออกไปทานข้าวเที่ยงทีเดียวเลย แต่เพราะเขาเป็นคนที่ไม่ชอบอยู่เฉย ๆ ไหน ๆ ก็มาแล้ว เขาก็อยากไปฟังวิทยากรท่านอื่นบรรยายบ้าง เผื่อจะได้ความรู้อะไรเพิ่มเติม




ร่างสูงเดินเข้ามาบริเวณห้องจัดสัมมนาของนักศึกษา เป็นห้องสัมมนาขนาดเล็กที่อยู่คนละฟากกับห้องประชุมใหญ่ เพราะนักศึกษาที่เข้าร่วมค่ายครั้งนี้มีเพียง 70 คน ทางมหาลัยจึงจองห้องประชุมเล็กไว้ อีกอย่างวันนี้ ห้องประชุมใหญ่มีการจัดสัมมนาการท่องเที่ยงของจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่ด้วย




ร่างสูงของสาวเท่ห์ ที่ปรากฏตัวหน้าห้องประชุม เรียกสายตาของนักศึกษาและคณาจารย์สาวให้สนใจเขาเป็นตาเดียวกัน ก่อนที่พูมจะเดินมาต้อนรับเขา





“นี่สามีขรา บอกให้นอนรอในห้องก็ได้ ทำไมออกมาเพ่นพ่านคะ ดูสิ สายตาชะนีพวกนั้นมองสามีของของเมียตาเป็นมัน”




ร่างสูงฉีกยิ้มน้อย ๆ ตามสไตน์ของเขา ก่อนจะเอ่ยตอบรุ่นพี่ของเขา




“พอดีน้ำเบื่อ ๆ น่ะ คิดว่าออกมานั่งฟังบรรยายน่าจะดีกว่า ได้ความรู้ใหม่ ๆ อีกด้วย”




“ตายแล้วคุณน้ำ พี่ต้องรบกวนคุณน้ำอีกแล้วนะคะ และต้องขอโทษด้วยที่ให้ อาจารย์พูมเค้าเชิญคุณน้ำไปกะทันหันแบบนั้น”




อาจารย์สมร รองหัวหน้าภาควิชาบริหารขอมหาลัยดัง จ. เชียงใหม่ สาวแก่ วัย 40 ต้น ๆ ที่ปลื้มร่างสูงเอามาก ๆ รีบเดินมาต้อนรับเมื่อเห็นว่าเขาเดินเข้ามากับพูม




“ยินดีค่ะอาจารย์ ว่าแต่น้ำจะขอมานั่งฟังวิทยากรท่านอื่นเขาบรรยายด้วย ไม่ทราบว่าได้มั้ยคะ”




“ได้เลยค่ะคุณน้ำ พี่ยินดีมากค่ะ อาจารย์พูม พี่ฝากดูแลคุณน้ำด้วยนะ”






“ได้ค่ะพี่สมร ป๊ะ เข้าไปข้างในค่ะสามี”




พูดเสร็จก็ควงแขนร่างสูงเดินเข้าไป ท่ามกลางสายตาสาว ๆ นักศึกษาที่มองมา บ้างก็ส่งยิ้มเชิญชวนให้ร่างสูง บ้างก็เอียงอาย ไม่กล้าสบตา





“ชั้นนี่เครียดแทนคุณเอม ที่มีสามีเสน่ห์แรงอย่างแกไอ้น้ำ นั่งนี่แหละ เดี๋ยวให้เด็ก ๆ เอากาแฟมาเสิร์ฟให้”





พูมพาร่างสูงของสาวเท่ห์มานั่งที่โซฟา สำหรับต้อนรับแขกผู้ใหญ่ ซึ่งมี อาจารย์ผู้ใหญ่อยู่หนึ่งท่านที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว เพื่อจะรอเป็นวิทยากรบรรยายในภาคเช้านี้





“ขอโทษนะครับอาจารย์ น้ำนี่ ดร.ปราโมทย์ วิทยากรที่จะบรรยายภาคเช้านี้ อาจารย์ครับนี่คุณธารธารา จะมาเป็นวิทยากรบรรยายเรื่องเกษตรเชิงธุรกิจออร์แกนิค บรรยายภาคบ่ายครับ คุยกับอาจารย์ไปก่อนนะแก”





พูมกระซิบกับร่างสูงในท้ายประโยค ก่อนจะขอตัวเดินออกไปช่วยที่โต๊ะลงทะเบียนนักศึกษาที่เริ่มมีนักศึกษาเข้ามาเยอะแล้ว





“สวัสดีค่ะอาจารย์ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะคะ”





“ยินดีเช่นกันครับที่ได้มาร่วมงานกับนักเกษตรธุรกิจรุ่นใหม่แบบคุณ ผมได้ยินชื่อคุณธารธารามานานแล้ว เพิ่งเจอตัวจริง ดูดีมากครับ”






“ไม่ถึงขนาดนั้นค่ะอาจารย์ชมมากไปแล้ว อีกอย่างอาจารย์เรียกชั้นว่าน้ำก็ได้ค่ะดูสนิทกันดี”






“ครับคุณน้ำ”





ร่างสูงที่เป็นคนรักเรียน ชอบใฝ่หาความรู้อยู่แล้ว จึงคุยกันถูกคอกับอาจารย์ผู้มากความรู้ และยิ่งได้ฟังคำบรรยาย เขายิ่งนับถือในความเก่งของอาจารย์ท่านนี้เป็นอย่างมาก และช่วงบ่ายก็ถึงช่วงเวลาของเขาที่จะต้องบรรยาย ปกติการบรรยายภาคบ่าย เป็นช่วงเวลาที่นักศึกษาต่างต้องต่อสู้กับความง่วง แต่วันนี้ดูเหมือนนักศึกษาสาว ๆ กลับตาใสแป๋ว นั่งมองวิทยากรกันตาเยิ้ม เพราะงานดี และดีต่อใจ เนื้อหาไม่ได้ฟัง แต่ได้มองวิทยากรที่พูดก็กำไรที่สุดแล้ว 



การเป็นวิทยากรวันแรกของร่างสูงก็ผ่านไปด้วยดี คณาจารย์ต่างพากันชื่นชมเขาที่เป็นคนรุ่นใหม่ไฟแรง หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จและอยู่คุยกับผู้ใหญ่นิดหน่อย ร่างสูงจึงขอตัวกลับห้อง เพราะจะได้เตรียมตัวกับการบรรยายครึ่งเช้าของวันพรุ่งนี้อีก 1 วัน









.... ..... ....... ...... 




    ร่างบางเดินเลี่ยงออกมาจากงานเลี้ยงก่อน เพราะเธอรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะนั่งรถนาน และเส้นทางที่คดเคี้ยว เธอจึงปล่อยให้พนักงานและภพธรอยู่ในงานเลี้ยงกันไป ตัวเธอขอแยกกลับมาพักเอาแรงดีกว่าพรุ่งนี้ก็จะกลับแล้ว 




            "คุณเจนคะ เอมจะขอตัวไปพักก่อนนะคะดูเหมือนจะไม่ค่อยสบาย"



         ร่างบางเอ่ยสั่งเลขาสาวสวยที่มาร่วมทำงานกับเธอ




         "ค่ะ แล้วคุณเอมต้องยามั้ยคะ เดี๋ยวเจนไปบอกที่เค้าเตอร์ให้"





         "ค่ะ งั้นให้เขาเอาไปให้เอมที่ห้องเลยคะ เอมขอตัวค่ะ






       อีกอย่าง ตอนนี้เธอก็รู้สึกอึดอัดที่ต้องมาทำงานกับภพธร ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงดีใจที่ได้ออกมาทำงานต่างจังหวัดกับอาภพแบบนี้ และตอนนี้ก็คงจะชวนกันเที่ยวสนุกเลยล่ะ แต่ตอนนี้อะไร ๆ มันก็เปลี่ยนไปหมด จนเธอรู้สึกว่ามันอึดอัดมากจริง ๆ ระหว่างเธอกับเขา




    ภพธรสอดสายตาหาร่างบางของหลานสาวที่ตัวเองรักไปทั่วงาน แต่ก็ไม่เห็น แม้จะเดินตามไปทั่วงานก็ไม่เห็น จนเกิดอารมณ์หงุดหงิดอาจเพระด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ในคอกเทลหลายแก้วที่เขาดื่มมา จนในที่สุดเขาก็เจอเข้ากับเลขาสาวสวยของร่างบาง





    “นี่คุณ เห็นคุณเอมมั้ย”





    “อ๋อ คุณเอมกลับไปพักแล้วค่ะ เธอบอกว่าไม่ค่อยสบายเลยขอตัวไปก่อน”




    ภพธรที่รู้ว่าร่างบางไม่ค่อยสบายจึงออกอาการเป็นห่วง และเร็วกว่าความคิด เขาก็เดินออมาจากงานเลี้ยง และพุ่งตรงไปยังจุดหมายคือห้องพักของร่างบาง








....... ........ 



          มาส่งให้อีกตอนตามสัญญาค่ะ ขอบคุณรีดทุกท่านที่เป็นห่วงนะคะ ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนค่ะ รีดก็รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ จะได้อ่านนิยายของไรท์อย่างมีความสุข......  เจอกันตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

515 ความคิดเห็น

  1. #138 หมีน้อย26 (@nom26NOEY4) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 13:54

    น้ำต้องมาช่วยเอมน่ะ

    #138
    0
  2. #137 jum_jump1237 (@jum_jump1237) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 14:55

    ขอให้เอมเจอกับน้ำขอฝห้อย่สเป็นภพธรเลย

    #137
    0
  3. #136 FFasaIIFFasaII (@FFasaIIFFasaII) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 01:33

    อาภพแกรอย่าทำอะไรเอมนะ

    #136
    0
  4. #135 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:34

    นำ้ต้องมาช่วยเอมนะอาภพมันต้องทำอะไรเอมแน่ๆเลย

    #135
    0
  5. #133 Power kids (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:17

    ขอให้เอมกับน้ำเจอกันด้วยเถอะ

    #133
    0
  6. #131 Lomjao (@miinnff) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:40
    มีลางว่าอาภพจะทำอะไรเอมของเค้า
    #131
    0
  7. #130 Mookbe (@Mookbe) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:49

    ยังไม่ตัดใจไปนะคุณอา รีบๆเจอกันสักทีให้หายคิดถึงกัน อิอิ

    #130
    0
  8. #129 #เด็กขี้อิจฉา (@58111642) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:32
    ตัดจบเก่งงง ตื่นเต้นตั้งแต่ถึงเชียงรายย เมื่อไหร่เขาจะเจอกันนนน
    #129
    0
  9. #128 Kwang2523 (@Kwang2523) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:28
    ให้น้ำเจอเอมก่อนนะ
    #128
    0
  10. #127 KHUNPEE99 (@KHUNPEE99) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:26

    เมื่อไหร่จะเจอกันอ่ะลุ้นอยุ่

    #127
    0
  11. #126 Deknoy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:19

    นี่ก้ออ่านไปลุ้นไปเขาจะเจอกันมั๊ยน้อ

    #126
    0
  12. #125 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:09
    นี่ก็ตื่นเต้นน่ะว่าพระเอกกับนางเอกจะเจอกันไหม เกลียดภพธรได้ไหม
    #125
    0
  13. #124 pp_zamonji (@pp_zamonji) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:42
    ตื่นเต้นอ่ะ หวังว่าจะเจอคุณน้ำนะ
    #124
    0
  14. #123 คุณสีหมอก (@Pilabut) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:28

    นี่เดาออกเลยว่าตอนต่อไปจะเป็นไงอะ
    #123
    0