Full Love เติมรักให้เต็มไร่

ตอนที่ 5 : Ep. 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61

EP.5




       ภพธรกลับเข้าบ้านมาในเวลาที่ไม่ได้ดึกมาก เขารู้สึกอารมดีขึ้นมาบ้าง และแน่ใจว่าถ้ารูปนี้ไปถึงหลานสาวที่เขารัก เอมจะต้องยกเลิกงานแต่งกัยไอ้เจ้าของไร่หน้าอ่อนนั่นแน่ๆ 

         ร่างบางที่นอนไม่หลับและเกิดอาการคอแห้ง เธอจึวลงมาดื่มน้ำข้างล่างพอดี เธอจึงเจอเข้ากับอาภพของเธอที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอก



          “อ้าว อาภพเพิ่งกลับมาเหรอคะ นี่แอบออกไปเที่ยวกับสาวมาแน่ ๆ เลยใช่มั้ยคะ”



    ร่างบางเอ่ยแซวผู้เป็นอายิ้ม ๆ อย่างไม่ได้คิดอะไร เพราะเธอมองว่าเขาเป็นเพียงอาที่แสนดี ไม่ได้มองหรือคิดเป็นอย่างอื่น และความจริงอาของเธอคนนี้ก็ควรมีแฟนเป็นตัวเป็นตนได้แล้ว เพราะทุกวันนี้อาของเธอก็พร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตา การศึกษา ฐานะหน้าที่การงาน แต่ก็น่าแปลก ที่เธอไปเรียนเมืองนอกมาตั้งหลายปี นึกว่ากลับมาเธอจะได้เห็นหน้าว่าที่อาสะใภ้ซะอีก แต่ที่ไหนได้ อาของเธอกลับครองความโสด แปลกคนชะมัด



    “เปล่าหรอกค่ะ พอดีอาเครียด ๆ เรื่องงานน่ะ ก็เลยออกไปนั่งดื่มผ่อนคลาย ฟังเพลงคลายเครียดกับเพื่อนๆ นิดหน่อย ว่าแต่น้องเอมเถอะ ทำไมสาวน้อยของอายังไม่หลับไม่นอนอีกล่ะหึ... นี่ก็ดึกแล้วนะคะ”



    ภพธรยิ้มให้ร่างบางอย่างเอ็นดู ก่อนจะยกมือขึ้นยีหัวร่างบางเหมือนที่เขาเคยทำอยู่บ่อย ๆ ยังไงเขาก็รักเธอ ก็มันรักไปแล้วจะให้เขาทำยังไงได้



    “เอมนอไม่ค่อยหลับค่ะ สงสัยคงยังปรับเวลาไม่ค่อยได้ แล้วพอดีว่าคอแห้วด้วย หิวน้ำ เลยลงมาหาน้ำดื่ม นี่ก็ว่าจะขึ้นไปนอนแล้ว งั้น Good night นะคะคุณอาสุดหล่อ”



    ร่างสูงยิ้มรับ ก่อนที่เขาจะนึกอะไรขึ้นได้ ชายหนุ่มยกยิ้มร้ายก่อนจะเอ่ยรั้งร่างบางที่กำลังจะเดินขึ้นชั้นบนของบ้าน




    “เอ้อ น้องเอมคะ คือ .. อาไม่รู้ว่าจะพูดดีมั้ย แต่ถ้าอาไม่พูดมันก็ดูไม่ยุติธรรมกับเรา”



        ร่างสูงทำท่าอึกอัก เหมือนมีเรื่องหนักใจที่อยากจะบอกกับหลานสาว สร้างความสนให้ร่างบางต้องหยุดเพื่อที่จะฟังเรื่องราวจากอาของตัวเอง


         


      “คะ อาภพมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”



    “คืออานึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้ก่อนที่อาจะกลับ อาเห็นคู่หมั้นเอมเขานั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน ๆ ของเขาในร้านที่อาไปน่ะคะ แต่สิ่งที่ทำให้อารู้สึกไม่สบายใจก็คือ... ...  เอ่อ”




    ภพธรยื่นภาพถ่ายในโทรศัพท์มือถือที่เขาแอบถ่ายเอาไว้ก่อนกลับ ออกมาให้ร่างบางได้ดู ร่างบางเมื่อเห็นภาพถ่ายก็ขมวดคิ้วเรียวอย่างสังสัย และรู้สึกไม่สบอารมณ์กับภาพที่เห็น นี่มันไอ้คู่หมั้นจอมกวนของเธอนี่ แล้วนี่ผู้หญิงที่ไหนมานั่งซบเนี้ย...... โอ้ยยยย หงุดหงิด นี่นายไม่ให้เกียรติชั้นเลยนะ ชั้นจะจัดการยังไงกับนายดี....  


   ภพธรเห็นว่าเข้าทางเขาจึงรีบเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความห่วงใย




“อาเห็นแล้วก็เลยรู้สึกไม่สบายใจ ไม่ใช่ว่าอาแอบถ่ายมาเพื่อจะมาใส่ร้ายเขานะคะ แต่อาว่าเรื่องระหว่างเอมกับเขามันเร็วเกินไป คุณพ่อเหมือนไม่ใส่ใจความรู้สึกของเอมเลย อาว่ามันยังไม่สายถ้าเอมจะคุยเรื่องนี้กับคุณปู่เค้าอีกที อีกอย่างอาว่า อาดูยังไงคุณน้ำกับผู้หญิงที่นั่งซบเขาอยู่นั้นมันไม่เหมือนเพื่อนธรรมดาทั่วไป อาว่าผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นเพื่อนที่พิเศษกว่าคนอื่น”



    ร่างบางขมวดคิ้ว เพื่อนที่พิเศษกว่าคนอื่นอย่างงั้นเหรอ



    “พิเศษยังไงคะ”



    “ก็ถ้าไม่พิเศษผู้หญิงคนนี้จะมานั่งซบที่ไหล่ของคุณน้ำเขาได้ยังไงล่ะคะ เพื่อนผู้หญิงคนอื่นในกลุ่มก็มีตั้งหลายคน ทำไมถึงเจาะจงที่คู่หมั้นของเอมล่ะคะ จริงมั้ย”




    “.....................”




    ภพธรแอบสังเกตอาการของหลานสาว แล้วเขาก็ยกยิ้มอย่างพอใจ ที่ได้เห็นร่างบางเริ่มคิดหนัก และดูเหมือนว่าเอมจะรู้สึกไม่พอใจในคำบอกกล่าวของเขา เขาจึงเอ่ยต่อไปอีก ไฟกำลังติด ต้องใส่น้ำมันเข้าไปเยอะๆ



    “อาว่ามันยังไง ๆ อยู่นะคะ เค้าจะแต่งงานกับเอมอยู่แล้ว แต่เค้าก็ยังมีผู้หญิงอื่นอยู่ ใครมองก็ต้องรู้ว่าไม่ใช่แค่เพื่อนธรรมดา แล้วอีกอย่างใคร ๆ เค้าก็รู้จักเอมกับคุณน้ำ เพราะทั้งครอบครัวของเราและของเขาก็เป็นคนกว้างขวางในสังคมกันทั้งสองฝ่าย เรื่องที่เอมหมั้นกับคุณน้ำคนเค้าก็รู้กันจะทั่วเชัยงใหม่ อาเห็นว่าการที่เขาทำแบบนี้มันเหมือนว่าเขาไม่ให้เกียรติทางเราเลย อาก็กลัวว่าคนอื่นที่ไม่รู้อะไรจะเอาเราไปนินทาได้ว่าเราไปแย่งคนของคนอื่นเค้า ซึ่งความจริงแล้วมัน”




    “ช่างมันเถอะค่ะอาภพ เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ส่วนเอม เอมก็จะจัดการในส่วนของเอมเอง ขอบคุณอาภพมาก ๆ นะคะที่เป็นห่วงเอม เอมขอตัวไปนอนก่อนนะคะ”




    ร่างบางเอ่ยตัดบท เธอโกรธเขามาก แต่อีกใจหนึ่งก็กลัวว่าเค้าจะมีแฟนอยู่แล้ว หรือที่อาภพพูดจะเป็นเรื่องจริง แล้วเธอล่ะ เธอจะทำยังไง ก็ไหนเขาบอกกับคุณปู่เธอว่าเขายังโสด ยังไม่มีแฟน แล้วที่อาภพเอามาพูดล่ะ ไหนจะภาพที่มันฟ้องอีก คืออะไร แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันนะ  จะกลับหรือยัง หรือว่า....... โอ้ยยยยยย ไอ้บ้าเอ้ย !! ตอนนี้นายอยู่ที่ไหนเนี้ย นายจะรู้มั้ยว่าตอนนี้ นายกำลังทำเอาชั้นนอนไม่หลับเลย หรือว่าจะ ..... ไปไหนต่อไหนกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว



    ร่างบางนอนไม่หลับ พลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงกว้าง เอาแต่นึกถึงภาพและคำพูดของภพธรที่พูดเรื่องของเขาให้เธอฟัง 



       "เฮ้อ!!!  นี่ชั้นจะทำยังไงดีนี่ มีแฟนแล้วทำไมไม่ปฏิเสธงานแต่ง จะยอมหมั้นยอมแต่งกับชั้นทำไมไอ้หน้าขาว"



       มือบางเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองจ้องหน้าจอ บอกเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลา 5 ทุ่มกว่า ๆ แล้ว ใจหนึ่งก็อยากโทรไปคุยให้รู้แล้วรู้รอด แต่ถ้าเกิดว่าเธอโทรไปหาเขาแล้วเค้ากำลัง.... 



          "เฮ้อ !!! แล้วนี่เราจะมาคิดมากเรื่องเขาทำไมเนี้ย จะไปคิดถึงเค้าทำไม"



           ความจริงเธอกับเขาก็จะแต่งกันแค่ในนาม แล้วก็จะหาโอกาสเหมาะ ๆ ก็ค่อยหย่ากัน แต่ .... ตอนนี้เค้าต้องให้เกียรติเธอสิ ไม่ได้ ๆ ต้องจัดการซักหน่อย เขาจะได้รู้ว่าอะไรควรไม่ควรบ้าง ร่างบางอดใจตัวเองไม่ไหว มือบางเร็วเท่าความคิดก็กดโทรออกไปหาร่างสูงทันทีด้วยความโมโห




    ร่างสูงที่เพิ่งกลับมาถึง เขาก็รีบเข้าอาบน้ำเพื่อจะได้พักผ่อนสัก หลังจากอาบน้ำเสร็จออกมา เขาก็ได้ยินเสียงเรียดเข้าของโทรศัพท์ของเขา ร่างสูงแปลกใจที่ดึกขนาดนี้แล้วใครโทรมาหาเขาอีก มือหนาเอื้อมหยิบโทรศัพท์คู่ใจของเขาขึ้นมาดู แล้วมุมปากจิ้มลิ้มของเขาก็ยกมยิ้ออกมาเองโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามาหาเขา ถึงแม้จะแปลกใจอยู่บ้างว่าเธอโทรมาหาทำไม มีอะไรด่วนมากเลยเหรอถึงรอพรุ่งนี้ไม่ได้ แต่เขาก็ยังกดรับสายร่างบางด้วยรอยยิ้มจาง ๆ กำลังคิดถึงพอดี




    “ฮัลโหล ว่าไงคุณ”




    “นี่คุณ !! อยู่ไหน”




    ร่างบางเอ่ยถามด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว เพราะเขาจับน้ำเสียงเธอได้ โมโหเค้าเรื่องอะไรอีกนี่ยัยคุณหนู




      “เพิ่งถึงคอนโค่ะ แล้วนี่คุณไปกินรังแตนที่ไหนมา ถึงดูจะเหมือนอารมณ์ไม่ดีนะ"



         ร่างสูงเอ่ยทีเล่นทีจริงกับร่างบาง เพราะรู้สึกถึงอารมณ์ที่ไม่ปกติของร่างบางจากน้ำเสียงที่ดังลอดมา ให้ทายตอนนี้หน้าคงจะบูดบึ้งน่าดู 55



“คุณออกจากบ้านชั้นไปตั้งนาน เพิ่งถึงคอนโดเนี้ยนะ คอนโดคุณอยู่แถวไหน มันไกลมากขนาดต้องใช้เวลาในการเดินทางเป็น 3-4 ชั่วโมงรึไง ถ้าคอนโดคุณมันจะไกลขนาดนั้นชั้นแนะนำให้คุณกลับไร่ที่สะเมิงยังจะใกล้กว่าอีกมั้งห๊ะ !!!"



ร่างบางใส่เขามาเป็นชุด จนร่างสู้งยิ้มเอ็นดู ไม่รู้สึกโกรธเธอเลยสักนิด เขาก็แปลกใจตัวเองเมือนกันนะ ถ้าเป็นคนอื่นมาเดือดใส่เขาแบบนี้ เขาจะด่ากลับให้ยับไปเลย แต่เป็นยัยนี่ เขาด่าเธอไม่ลง ออกจะเอ็นดูเธอซะอีก




“พอดีชั้นแวะไปหาเพื่อน ๆ ที่ร้านน่ะค่ะ ก็เลยนั่งดื่มสังค์สรรกันนิดหน่อย แล้วพอดีว่าเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มคนหนึ่งเธอเมามาก ชั้นก็เลยอาสาไปส่งเธอที่บ้าน ก็เลยเพิ่งกลับมาถึง นี่ก็เพิ่งอาบน้ำเสร็จนี่แหละ ทำไมเหรอ นี่คุณอย่าบอกนะว่าคุณกำลังโทรมาเช็คชั้น นี่คุณรู้มั้ย คุณกำลังทำตัวเป็นเหมือนภรรยาที่คอยตามจิกสามีอยู่แล้วนะเนี้ย”




    ร่างบางที่ได้ฟังเค้าพูดก็นึกอายเขาอยู่ที่ตัวเองที่เผลอทำตัวเหมือนอย่างที่เขาพูด

     แต่เธอก็พอจะสบายใจไปเปราะหนึ่งที่ได้รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่คอนโดคนเดียว ไม่ได้หิ้วสาวที่ไหนกลับมาด้วย ก่อนเผลอยิ้มมุมปากที่อย่างน้อยเค้าก็ไม่ได้ทำตัวเหลวไล

      แล้วภาพที่อาภพเอามาให้เธอดูล่ะ อาจจะเป็นเพื่อนที่เมามากที่เค้าพูดถึง แล้วแค่พิงไหล่กันธรรมดาเหมือนเวลาที่เธอไปสังสรรค์กับเพื่อนแล้วเมา เธอก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ก่อนจะใบหน้าขึ้นสีกับท้ายประโยคของเขา



       “เพ้อเจ้อละ ภรรยาอะไร ชั้นก็แค่เอ่อ ....”




อะไรดีวะยัยเอม ข้ออ้างอะไรดี




“แค่อะไรคุณ”




ร่างสูงรู้สึกอารมณ์ดีที่ได้แกล้งร่างบาง พลางถามเร่งเอาคำตอบ ก่อนจะล้มตัวลงนอนกลิ้งไปบนที่นอนนุ่มในห้องนอนของเขาด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม




“เอ่อ .... ก็แค่คุณปู่มาถามชั้นว่าคุณกลับถึงคอนโดหรือยัง ชั้นเลยบอกท่านว่าจะโทรถามคุณให้ก็แค่นั้นเอง”




เอาปู่มาอ้างแหละนะ ปลอดภัยที่สุด




“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง นี่คุณปู่ของคุณเค้าก็นอนดึกเหมือนกันนะเนี้ย... ห้าวววว...... แล้วคุณมีอะไรอีกมั้ย ชั้นเริ่มง่วงแล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าด้วย จะเข้าสะเมิง”



ร่างสูงเริ่มง่วงขึ้นมาจริง ๆ แล้วแหละ เพราะเขาเองก็รู้สึกเพลีย ๆ อยู่เหมือนกัน เพราะวันนี้เขาก็ตะลอนไปกับร่างบางหลายที่ เลยรู้สึกเหมือนตามันจะปิดแล้ว




“อื้ม งั้นคุณก็นอนเถอะ ................ เอ้อ คุณ...  เอ่อ .... ฝันดีนะ”





ร่างบางรีบพูดเร็ว ๆ แล้วก็รีบวางสาย ใบหน้าคมขึ้นสี ยกยิ้มมุมปากด้วยความเขิน





"นี่ชั้นพูดอะไรออกไปเนี้ย ....ยัยเอม......"




ทางด้านร่างสูงเองก็ยกยิ้มมุมปากด้วยความสุขใจ 



"นี่ยัยคุณหนูจอมเอาแต่ใจก็มีมุมแบบนี้กับคนอื่นด้วยเหรอเนี้ย" 




แต่เพียงแค่ร่างบางบอกฝันดีเขาผ่านทางโทรศัพท์ เพียงแค่เสียงและประโยคสั้น ๆ จากร่างบางแค่นี้ มันกลับทำให้เขารู้สึกหัวใจเต้นแรงผิดปกติ เพียงแค่เสียงบอกฝันดีอย่างเร่งรีบของร่างบาง 

ผิดกับการบอกฝันดีของอีกคนที่ได้สัมผัสกันอย่างใกล้ชิด แต่มันกลับไม่ได้ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงผิดปกติเลยสักนิด ออกจะเฉย ๆ และรู้สึกอึดอัดกับการกระทำของเธอเสียมากกว่า ร่างสูงคิดมาถึงเรื่องระหว่างเขากับหมอกิ่งเมื่อกี้ เขาก็ถึงกับถอนหายใจเสียงดัง

พรุ่งนี้เขาจะมองหน้ากันยังไงเนี้ย หรือจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็คงต้องเป็นแบบนั้นสินะ





.................................................................................................





    “กิ่งลูก น้ำเค้ามาแล้วนะ  ... น้ำรอก่อนนะลูก ย้ยกิ่งกำลังเก็บของอยู่”




    คุณแม่ของคุณสัตวแพทย์สาวสวยเอ่ยบอกกับเพื่อนสนิทของลูกสาวด้วยความเอ็นดู




    “ค่ะแม่”




    “ทานอะไรมารึยังลูก แม่ทำข้าวต้มหมูเดี๋ยวทานข้าวด้วยกันก่อนค่อยไปนะลูก ... ว่าแต่แม่ได้ยินจากกิ่งมาว่าน้ำหมั้นแล้วเหรอลูก”





    “ค่ะ”




    ร่างสูงตอบผู้ใหญ่ยิ้ม ๆ สั้นๆ ก็เขาไม่รู้จอธิบายว่ายังไง หรือจะบอกว่าเป็นเพราะความจำเป็นก็ไม่เหมาะ เขาเลยเลือกไม่พูดเยอะจะดีกว่า




    “ใครกันนะคือผู้หญิงที่โชคดีคนนั้น เราก็เหลือเกินนะน้ำ ไม่คิดจะบอกแม่ซักคำ น่าตีนักเชียว นี่แม่ยังแอบเคืองเราอยู่เลยนะ”




    แม่ของหมอสาวเอ่ยกับเพื่อนสนิทของลูกด้วยความเอ็นดู เธอนึกเอ็นดูและชื่นชมเด็กคนนี้ที่เก่งไปซะทุกเรื่อง ตอนแรกเธอก็แอบเชียร์ให้ลูกสาวของเธออยู่นะ แต่เขาก็ดันหมั้นไปเสียแล้ว




    “หมั้นกับคุณเอม หลานสาวเจ้าสัวมีชัยค่ะ น้ำขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้เชิญคุณแม่ มันเร็วมากแล้วก็กะทันหันไปหน่อยค่ะ เลยไม่ได้บอกใครเยอะ แต่เดี๋ยวถ้างานแต่งน้ำจะเชิญคุณแม่แน่นอนค่ะ”




    “อ๋อ หนูเอมหลานสาวคนโปรดของเจ้าสัวที่เพิ่งกลับจากนอกคนนั้นน่ะเหรอ สวยดีนะ วันก่อนแม่เห็นเธอเดินกับเจ้าสัวที่ห้าง ได้แฟนสวยนะเราเนี้ย”




    หมอกิ่งเดินออกลงมาจากชั้นบนของบ้าน ก็มาได้ยินที่แม่ของเธอคุยกับเพื่อนสนิทของเขาเรื่องงานหมั้นงานแต่ง เธอก็ไม่อยากฟังเพราะรู้ว่าขืนอยู่ต่อ แม่ก็ต้องคุยเรื่องนี้อีกยาวแน่ ๆ แล้วเธอก็จะต้องนั่งทนฟังด้วยความช้ำใจอีก เธอจึงรีบเอ่ยตัดบท ขอเวลาให้เธอหน่อยก็แล้วกันนะน้ำ




    “กิ่งเสร็จแล้วค่ะน้ำ แม่คะกิ่งไปก่อนนะคะ”




    “อ้าวไม่ทานข้าวกันก่อนล่ะลูก นี่แม่ก็ชวนน้ำเค้าไว้แล้วนะ”



     หมอกิ่งพยายามหาเหตุผลที่ดีพอ เพื่อจะไม่ให้แม่ต้องเซ้าซี้เธอกับน้ำนาน



    “เอ่อ คือพอดีเมื่อกี้หัวหน้าโทรมาบอกกิ่งว่ามีประชุมด่วนตอน 10 โมงค่ะ ถ้ากิ่งอยู่ทานข้าวกับแม่ก่อน ก็กลัวว่าถ้าออกไปช้ากว่านี้จะไปประชุมสาย หรือว่าน้ำหิวคะ”




    “อ่อ ไม่เป็นไรค่ะ ไปกันเลยก็ได้ พอดีน้ำทานกาแฟกับขนมจากคอนโดก่อนออกมาแล้ว งั้นน้ำลาเลยแล้วกันนะคะคุณแม่ ไว้ถ้าน้ำเข้าเมืองมาน้ำจะแวะมาเยี่ยมแม่ใหม่”




    ด้านร่างสูงเขาเอายังไงก็ได้ ถ้ามีงานก็ไปกันเลย ก่อนที่ร่างสูงเอ่ยลาผู้ใหญ่และยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม





    “จ่ะลูก ขับรถดี ๆ นะ ถึงแล้วโทรหาแม่ด้วยยัยกิ่ง”





    “ค่ะแม่ กิ่งไปแล้วนะคะ”





    หมอสาวกอดและหอมแก้มแม่เหมือนทุกครั้งที่เธอจะต้องออกไปทำงาน








.................................................................................................






    บรรยากาศในรถที่ดูจะเงียบเป็นพิเศษ ก็หมอสาวที่พอขึ้นมาในรถก็เอ่ยปากบอกเขาว่ายังง่วง ยังรู้สึกมึน ๆ หัว เลยทำเนียนแกล้งงีบหลับไป เพราะหมอสาวคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนแล้ว เธอก็รู้สึกละอายแก่ใจที่ตัวเองไม่มีสติดีพอ  เลยไม่พร้อมที่จะสู้หน้าหรือพูดคุยอะไรกับเขาในตอนนี้ 


       เมื่อคืนเธอไม่น่าดื่มไวน์ไปหลายแก้วเลย ถ้าเมื่อคืนเธอไม่ดื่ม เธอก็คงไม่กล้าทำอะไรที่น่าเกลียดกับน้ำแบบนั้นออกไปแน่ ๆ นี่ดีนะที่น้ำยังมารับเธอและเขาก็ยังทำตัวปกติกับเธอเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกอึดอัดกลัวว่าเขาจะไม่เหมือนเดิม เกิดเขาตีตัวออกห่างจากเธอล่ะ เธอจะทำยังไง



    Rrrrrrrrrrrrrrrr... ......... 



        เสียงริงโทนของร่างสูงดังขึ้น และเขาที่กดรับสายก่อนเอ่ยเสียงตอบรับกับคนปลายสายไป ซึ่งหมอสาวเองก็พอจะเดาออกว่าเป็นใครที่โทรมาหาเขา


     นี่เขากับผู้หญิงคนนั้นก็ดูจะสนิทกันเร็วดีเหมือนกันนะ ถึงขั้นกับโทรมาเช็คเขาเลย แต่มันก็ไม่แปลกหรอกนะที่ใครจะหลงรักเพื่อนสนิทของเธอคนนี้ได้ง่าย เพราะแม้แต่เธอเองก็ยังหลงรักเขาเลย หลงรักตั้งแต่แรกเห็น ก็เค้าเป็นคนน่ารักนี่



    “ว่าไงคุณ”



    “เอ่อ...  นี่คุณกลับถึงไร่ยังอ่ะ”



    “ปู่คุณท่านบอกคุณให้โทรมาถามชั้นอีกรึไง”




      ร่างสูงยิ้มน้อย ๆ พูดคุยหยอกล้อกับคนปลายสายด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี โดยที่เขาไม่รู้ตัวว่าหมอสาวที่หลับอยู่ข้าง ๆ นั้นที่จริงแล้วเธอไม่ได้หลับ และเธอก็ได้ยินและสัมผัสได้ทุกความรู้สึกของร่างสูงว่าเขาคงจะรู้สึกพิเศษกับคู่หมั้นของเขาคนนี้จริง ๆ




    “เอ่อ... ก็...... . ก็ใช่ แล้วจะตอบชั้นได้รึยังล่ะ ช้นไม่ได้โทรมาให้คุณมากวนชั้นหรอกนะ รีบๆ ตอบได้แล้ว ชั้นจะได้บอกคุณปู่ถูก”




    ร่างสูงยกยิ้มอย่างคนรู้ทัน อยากรู้เองก็บอกมาเถอะ




    “ยังค่ะ แต่ก็ใกล้แล้วเหลืออีกประมาณ 10 กว่าโลน่ะ”




    “เอ่อ ...  แล้วนี่คุณกลับไปคนเดียวเหรอ... คือ ชั้นหมายถึงว่าคุณมีเพื่อนกลับไปกับคุณมั้ย หรือยังไง”




    ร่างบางแกล้งถาม เพราะเธอก็ยังไม่แน่ใจทั้งหมดหรอก ร่างสูงปรายตาไปมองคนข้าง ๆ ที่นอนหลับอยู่ เขาจะโกหกเธอ หรือบอกความจริงดีนะ แต่เขาคิดว่าการตอบตามความจริงคงจะดีกว่า เพราะร่างบางคงไม่ได้หึงเขาหรอก ก็คงแค่โทรมาถามไถ่ตามที่เจ้าสัวบอกจริง ๆ นั่นแหละ




    “มีเพื่อนมาด้วยค่ะ ก็คนที่เมาเมื่อคืนนั่นแหละ พอดีเค้าทำงานเป็นสัตวแพทย์ประจำอำเภอที่นี่ เมื่อคืนเจอกันเลยรู้ว่าจะกลับวันนี้เหมือนกัน ชั้นก็เลยชวนเค้ากลับด้วยกัน”




    “ผู้ชาย หรือผู้หญิง”




    ร่างบางเริ่มซัก ดึงเสียงแข็งไม่สนใจแล้วว่าเค้าจะสงสัยยังไง




    “ผู้หญิงค่ะ”




    ร่างสูงยกยิ้มบางๆ เขาไม่ได้กลัวเลยว่าร่างบางจะโกรธ กลับทำให้เขารู้สึกว่าตอนนี้ร่างบางกำลังหึงเค้าอยู่หรือเปล่านะ



    ส่วนหมอสาวที่แกล้งนอนหลับอยู่นั้น เธอต้องพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้มันไหลออกมา เพียงเพราะแค่การพูดคุยของร่างสูงกับปลายสายที่ถึงแม้จะไม่ได้ดูอ่อนหวานอะไร แต่มันกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกพิเศษบางอย่างที่เธอสัมผัสได้ เพราะเธอเองไม่เคยได้รับความรู้สึกแบบนี้จากเขาเลย




    “เอาเป็นว่าถ้าถึงไร่แล้วชั้นจะโทรหาคุณ โอเคมั้ย”




    “ไม่ต้องก็ได้ เดี๋ยวชั้นจะเข้าประชุมแล้ว”




    “อื้มมมม งั้นชั้นจะส่งไลน์ทิ้งไว้ให้แล้วกันนะ เผื่อว่าเจ้าสัวท่านถามคุณ คุณจะได้ตอบท่านได้ไง บายนะคุณ ชั้นจะขับรถแล้ว”




    ร่างสูงเอ่ยทิ้งท้ายแซวร่างบางแล้วก็กดวางสาย ก่อนจะขับรถออกไปในความเร็วที่เร่งขึ้นมากกว่าเดิม เพราะเขาจะต้องรับผิดชอบไปส่งหมอสาวก่อน 10 โมง




    “ไอ้บ้าเอ้ย !!! ร้ายนักนะ อย่าให้รู้นะว่าแอบไปเจ้าชู้ ชั้นจะ .... เอ่อ... . แล้วนี่เราจะไปสนใจเค้าทำไมเนี้ย”




    ด้านร่างบางก็แอบยิ้มอยู่คนเดียว อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้โกหก ถึงแม้เธอจะรู้สึกว่าผู้หญิงที่เค้าบอกว่าเป็นเพื่อนสนิทคนนั้น เธออาจจะไม่ใช่แค่เพื่อนธรรมดา ฝ่ายร่างสูงเองเขาอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่ผู้หญิงคนนั้นมันก็ไม่แน่ ร่างบางต้องมีโอกาสได้เจอเธอก่อนถึงจะมองออก 


       แต่เธอก็ไม่ได้หึงเขาหรอกนะ แต่เพราะตอนนี้เค้าเป็นคู่หมั้นของเธอ และก็กำลังจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้ด้วย ดังนั้นเค้าเองก็ต้องให้เกียรติเธอในระหว่างที่ยังคงสถานะสามีภรรยากัน 

         

           ร่างบางหยุดความคิดเรื่องของร่างสูงไว้ ตอนนี้เธอควรสนใจกับเอกสารตรงหน้า เพื่อที่จะเตรียมตัวเข้าประชุม เธอจึงก้มลงอ่านเอกสาร และเตรียมตัวไปที่ห้องประชุมใหญ่ของโรงแรม






........ .......... . .. ........ ......... .




      มาต่อให้อีกตอนนะคะ หวังว่าจะชอบกันสำหรับเรื่องนี้  ไร้ท์เองต้องขอออกตัวก่อนว่าเราเป็นนักเขียนมือสมัครเล่น ผิดพลาดประการก็ขออภัยผู้อ่านมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ และไร้ท์เองก็ไม่มีเจตนาจะทำลายชื่อเสียงศิลปินแต่อย่างใด ขอเพียงแค่อยู่ในความมโนก็พอแล้วค่ะ.....  เจอกันตอนหน้านะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

515 ความคิดเห็น

  1. #108 somkhuan198225 (@somkhuan198225) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:31

    ไม่รู้ตัวซินะว่ากำลังหึง..อิอิ

    #108
    0
  2. #92 Deknoy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:01

    คุณหนูหึงเขาก้อบอก

    #92
    0
  3. #78 jum_jump1237 (@jum_jump1237) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:40

    เริ่มหึงแล้วสินะเอมแต่ทำฟอม

    #78
    0
  4. #65 แดนเหนือ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 09:40

    ใช่คุณหนูเอมไม่หึงเล๊ยยยยยย

    อย่าแสดงออกเยอะ เดี๋ยวเค้า

    จับได้นะเออ ดีใจสองคนเริ่ม

    มีใจให้กันแล้ว

    #65
    0
  5. #64 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:15
    ไรท์วันนี้มาไหมน๊าาาาา
    #64
    0
  6. #63 Mookbe (@Mookbe) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:32

    แหนะอ้างปู่ตลอด หวงก็บอก อิอิ

    #63
    0
  7. #61 Nongnoo_nat (@Nongnoo_nat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 13:01

    กำลังสนุกเลยนะไรท์ เขียนได้สนุกน่าติดตามต่อไปเรื่อยๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #61
    0
  8. #60 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:07
    มันไม่มีอะไรผิดพลาดเลยค่ะไรท์ คือมันดีทุกอย่างชอบทุกเรื่องที่ไรท์เขียนรวมถึงบทบาทของเอมน้ำที่แต่งขึ้นมากชอบมาก เขียนได้ดี วันนี้เอาอีกตอนนะคะไรท์ติดมากอยากอ่านทุกวัน ไม่ได้อวยจนเว่อนะ แต่ชอบมากจริงๆ รักกกกกก
    #60
    0
  9. #59 su11925 (@su11925) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:15
    ชอบ สนุกมากค่ะ มาต่ออีกนะ
    #59
    0
  10. #58 KHUNPEE99 (@KHUNPEE99) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:07

    เอมเริ่มชอบแล้ว

    #58
    0
  11. #57 FFasaIIFFasaII (@FFasaIIFFasaII) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 08:34

    โทรเช็คแล้วเอาคุณปู่มาอ้างแม่คนขี้หึง

    #57
    0
  12. #56 Lomjao (@miinnff) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:17
    เป็นมือสมัครเล่นที่สุกยอดมากค่ะ อธิบายเรื่องราวละเอียดดี คุณเป็นไอดอลในการเขียนนิยายของเรา
    #56
    0
  13. #55 Noiy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:13

    รอเจอกะไรท์ทุกวันเลยนะ

    ตอนเริ่มมีใจให้อะไรก็จะน่ารักหน่อย

    #55
    0
  14. #54 p_printliltle (@p_printliltle) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 00:52
    คุณน้ำน่ารักอ่ะ....คุณเอมแอบหวงด้วย..
    #54
    0
  15. #53 Ornlala1 (@Ornlala1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:23

    น่ารักมากๆอ่านไปยิ้มไป/สนุกมากๆค่ะสู้นะคะไรท์
    #53
    0
  16. #52 Kwang2523 (@Kwang2523) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:18
    ไม่หึงเลยเนอะ ถ้าหึงจะขนาดไหนนะ 555 เอมเริ่มรู้สึกกับน้ำแล้วใช่ไหม
    #52
    0
  17. #51 วีรญา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:14

    น่ารักมากๆๆจ้า คุณเอม เริ่มจะหึงๆแล้วนะ

    #51
    0
  18. #50 Power kids (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:09

    ค่ะไม่หึงเลยค่ะ แค่โทรเช็คตลอดแค่นั้นเอง55555

    #50
    0
  19. #49 alissa_lif (@alissa_lif) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:51
    ชอบทุกเรื่องที่ไรท์เขียนเลยนะคะ​ อ่านแต่ละเรื่องหลายรอบมากกก​ อ่านรอตอนใหม่ด้วย​ ยังไงก็มาต่อไวๆ​ นะคะ​ รอไรทํเสมออออออ​
    #49
    0
  20. #48 pp_zamonji (@pp_zamonji) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:48
    ไม่หึงเลย ไม่หึ๊งงง 555
    เขียนได้น่าติดตามมากๆเลยไรท์ สนุกดี
    #48
    0