คัดลอกลิงก์เเล้ว

Something Behind

โดย New Mai Jew

คุณจะรู้สึกอย่างไรเมื่อมีอะไรอยู่เบื้องหลังโดยที่คุณไม่ได้รู้สึกถึงมันเลย

ยอดวิวรวม

14

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


14

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  19 ก.ย. 62 / 23:49 น.
นิยาย Something Behind Something Behind | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 19 ก.ย. 62 / 23:49


            เสียงกระทบของนิ้วมือทั้งสิบนิ้วรัวอยู่บนแป้นคีย์บอร์ดท่ามกลางความเงียบสงบ ซึ่งมันสงบจนบางทีทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องเพียงคนเดียว แต่เธอดันรู้สึกราวกับว่ามีบางอย่างมาหายใจลดต้นคออยู่ ขวดน้ำขนาดหนึ่งจุดห้ามิลลิลิตรตั้งอยู่ข้างตัวของเธอ ซึ่งเธอจะต้องดื่มน้ำตลอดเพื่อไม่ให้ร่างกายขาดน้ำในขณะที่ตัวเองกำลังทำงาน วันนี้เป็นวันเสาร์ธรรมดา ๆ ซึ่งควรที่จะได้นอนพักอย่างสบาย ๆ อยู่บนเตียงเพื่อรอวันไปเรียนที่มหาวิทยาลัยในตอนเช้าวันจันทร์ แต่กลับต้องมานั่งทำรายงานเป็นสิบ ๆ หน้า ซึ่งมันเป็นงานกลุ่มที่ไม่มีสมาชิกคนไหนสนใจที่จะรับผิดชอบ สุดท้ายทุกอย่างจึงตกเป็นหน้าที่ของ ทราย แต่เพียงผู้เดียวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

            เธอหยุดพิมพ์จากนั้นก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย สายตาคู่สวยของหญิงสาววัยยี่สิบต้น ๆ มองผ่านแว่นตาอันงามด้วยแววหน้าที่ใสราวกับลูกแก้วไปที่หน้าจอแล็ปท้อบที่มีตัวอักษรภาษาอังกฤษไม่ต่ำกว่าพันตัวอักษรปรากฏอยู่ ซึ่งประโยคที่เธอมองนั้นเป็นประโยคสุดท้ายของบท

            หญิงสาวบิดขี้เกียจครั้งหนึ่งก่อนที่จะกดเอนเตอร์เพื่อขึ้นหน้าใหม่ เธอหยิบขวดน้ำขึ้นมากระดกดื่มอย่างกระหาย เพราะเมื่อสมาธิจดจ่ออยู่ที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วจะไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้างสักเท่าไหร่

            จู่ ๆ เสียงกล่องดนตรีดังขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ซึ่งส่งผลให้หญิงสาวเกือบสำลักน้ำด้วยความตกใจ เธอหันไปมองต้นเสียงอย่างรวดเร็วหลังจากที่ตั้งสติได้แล้ว เครื่องกล่องดนตรีสโนว์บอลแก้วที่ได้รับเป็นของขวัญวันเกิดจากแฟนหนุ่มของเธอตั้งวางไว้บนชั้นวางหนังสือราวกับไม่มีใครมาแตะต้อง ด้วยความสงสัย เธอจึงลุกไปหยิบกล่องดนตรีออกมาอย่างระมัดระวัง เธอปัดฝุ่นที่เกาะอยู่ตามสิ่งของนั้นออก จากนั้นก็เป่าฝุ่นที่เหลือออกเช่นกันจนมันฝุ้งกระจายไปทั่ว หญิงสาวมองไปที่ชั้นหนังสือเพื่อหาอะไรบางอย่างที่เป็นปริศนาซึ่งเธอเองก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังหาอะไรก่อนที่จะหันไปหา ดัสตี้ แมวตัวโปรดของตัวเอง

            “ดัสตี้ไม่ได้ขึ้นมาบนนี้ใช่มั้ยลูก?” เธอถามด้วยเสียงใส ทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าความสูงขนาดนี้ มันไม่มีทางที่จะปีนขึ้นไปถึงหรอก ดัสตี้ที่นอนอยู่บนเตียงมองหน้าเจ้าของเหมือนกำลังจะบอกว่า “หนูไม่ได้ทำนะแม่”

            ทรายยักไหล่อย่างไม่สนใจเพราะบางทีเธออาจจะคิดไปเองก็ได้หรือบางทีเธอทำงานหนักเกินไปก็ได้ เธอวางกล่องดนตรีไว้ที่เดิมก่อนที่จะเดินไปเช็คปฏิทินที่วางอยู่ข้าง ๆ แล็ปท้อป เดตไลน์รายงานของเธอนั้นอีกตั้งหนึ่งอาทิตย์ นั่นจึงทำให้หญิงสาวรู้สึกสบายใจจนบอกไม่ถูกก่อนที่จะทิ้งตัวลงบนเตียงที่แสนอ่อนนุ่มจนดัสตี้ต้องกระโดดหนี เธอไม่ยอมให้มันหนีจึงคว้าตัวมันเข้ามากอดอย่างรักใคร่ ขนของมันยามที่สัมผัสกับผิวหนังทำให้รู้สึกจักจี้อย่างบอกไม่ถูก

            จู่ ๆ มีใครคนหนึ่งโทรเข้ามา เธอกลับจากภวังค์จากนั้นก็เอื้อมมือไปหยิบมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ซึ่งปลายสายก็คือ เอส แฟนหนุ่มของเธอนั่นเอง

            “ฮัลโหล ว่าไงคับตัวเอง? กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลย”

            “เค้าอยู่หน้าห้องอ่ะ มาเปิดประตูให้หน่อย”

            “ทำไมไม่เคาะประตูอ่ะ?” เธอถามด้วยความแปลกใจก่อนที่จะยกร่างของตัวเองให้ลุกจากเตียงอย่างเกียจคร้าน “จะเสียตังค์โทรหาให้มาเปิดประตูทำไม”

            “แค่อยากได้ยินเสียงเธอเท่านั้นเอง” หญิงสาวอมยิ้มและหน้าแดงอย่างเขินอาย

            เมื่อเธอเดินไปเปิดประตู สิ่งที่เห็นก็คือความว่างเปล่า เธอมองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอร่างของชายหนุ่มแต่อย่างใด มีแต่ความว่างเปล่าของทางเดินเท่านั้น

            “ตัวเองอยู่ไหนอ่ะ?” เธอถามไปยังปลายสาย “ไหนบอกว่าอยู่หน้าห้อง แกล้งกันปะเนี่ย?

            ปลายสายได้วางหูไปแล้ว

            “ฮัลโหล? ตัวเอง?” เธอกดปิดหน้าจอมือถืออย่างหงุดหงิดก่อนที่จะปิดประตูอย่างหัวเสีย ในขณะที่เธอหันหลังพร้อมกับเดินกลับไปที่เตียงเพื่อที่จะนอนต่อ แต่เสียงเคาะประตูดันดังขึ้นโดยไม่ได้ตั้งตัว แต่นั่นก็ทำให้หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย เนี่องด้วยความกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ เธอจึงมองไปที่ตาแมว สิ่งที่เธอเห็นนั้นทำให้รู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เอส แฟนหนุ่มของเธอยืนอยู่หน้าประตู จังหวะนั้น ความกลัวของหญิงสาวได้มลายหายไป เหลือแต่ความหงุดหงิดที่มีต่อเขาเท่านั้น

            เธอเปิดประตูออกมา เอสยิ้มเมื่อได้เห็นหน้าแฟนสาว แต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อเธอไม่ได้ยิ้มตอบ แต่แววตาของเขามีความหวาดกลัวฉายอยู่เมื่อเขามองผ่านตัวเธอเข้าไปในห้อง เขาสามารถสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล

            “เป็นอะไรเข้ามาสิ?” ทรายเชื้อเชิญชายหนุ่มให้เข้ามาในห้อง แต่เขากลับยืนนิ่ง ร่างกายของเขาแข็งราวกับถูกสาปให้เป็นหิน ต่อให้หญิงสาวจะดึงมือสักเท่าไหร่ แต่เขากลับมองอะไรบางอย่างที่อยู่ข้างหลังของแฟนสาว “เอส?

            “ขอโทษนะตัวเองพอดีเค้ามีธุระ” จากนั้นเขาก็วิ่งหนีไป ทิ้งให้ทรายจมอยู่กับความงงงวย

            “อะไรของมันวะ?” หญิงสาวพูดอย่างโกรธ ๆ “คอยดูนะ กูจะทำให้มันต้องกลับมาเลียแข้งเลียขาง้อให้ได้เลย”

           

            คืนนั้น ทรายนอนนิ่งอยู่บนเตียงอย่างสบายโดยมีดัสตี้นอนหลับอยู่ข้าง ๆ ความเงียบครอบคลุมทั้งห้องจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงกรนของเจ้าของห้องได้อย่างชัดเจน มีบางอย่างที่ทำให้เธอต้องลืมตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้ เซนส์ของเธอทำงานอย่างอัตโนมัติซึ่งนั่นส่งผลทำให้จิตใจของเธอนั้นอยู่ไม่สุข เมื่อแสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในห้องเพียงเล็กน้อย แต่มากพอที่จะทำให้ในห้องมีแสงเพียงสลัว เธอเห็นชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งยืนอยู่ปลายเตียง ใบหน้าของเขาไม่ได้เละเหมือนในหนัง แต่กลับหล่อเหลาราวกับเทพบุตรจุติลงมาจากสวรรค์ หญิงสาวตะลึงกับชายคนนั้นแต่ก็แอบเขินกับใบหน้าของเขาที่ทำให้หัวใจของเธอนั้นหลอมละลาย

            “มาด้วยกันสิ” เสียงอันไพเราะของเขาที่เปล่งออกมา ไม่ต่างจากตัวโน้ตที่เรียงรายกันอย่างสวยงาม จนคิดว่าเขากำลังขับขานถ้อยคำที่เหนือกว่ายอดกวีเสียอีก

            “จะไปไหนเหรอ?” ทรายถามและอาการง่วงนอนของเธอก็เริ่มครอบงำ

            “มาด้วยกันสิ” ร่างของชายหนุ่มนั้นค่อย ๆ เขยิบเข้ามาใกล้หยิงสาวมากขึ้นเรื่อย ๆ

            ” เธอพูดอะไรไม่ออก ปากของเธอพะงาบแต่กลับไม่มีเสียงใด ๆ ออกมาเลย

            ลึก ๆ นั้นหญิงสาวเริ่มหวาดกลัวทั้ง ๆ ที่ยังง่วงนอนและร่างของชายหนุ่มนั้นเกือบจะถึงตัวเธออยู่แล้ว

            “มากับฉันสิ ฉันคิดถึงเธอนะเมื่อไหร่จะตอบกูสักที!!” ชายหนุ่มคำรามก้อง จนทำให้หญิงสาวตื่นจากภวังค์

            ใช่เธอแค่ฝันไป

 

            เธอกดเบอร์ไปหาเอสทันทีเมื่อเห็นเขาออนไลน์บนเฟสบุ้ค หลังจากที่ต้องนั่งรอเป็นชั่วโมง ปลายสายไม่ได้รับในทันที แต่ก็นานพอที่จะทำให้ตัวเองหงุดหงิดยิ่งกว่าตอนเป็นประจำเดือนเสียอีก

             “ว่าไงครับเหมียวน้อย” ปลายสายพูดเสียงใส

            “เมื่อวานเอสเห็นอะไรในห้องเค้า?” หยิงสาวถามเข้าประเด็นทันทีด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด “เธอมีเซนส์ไม่ต่างจากเค้า แต่แค่อยากรู้ว่าเธอเห็นใครหรืออะไร?

            ” ชายหนุ่มไม่ตอบ

            “ดีไม่ตอบใช่มั้ย?” น้ำตาของหญิงสาวไหลรินอาบแก้ม “งั้นเราก็คงต้องเลิกกันไปเลย! ไม่บอกว่ามีอะไรในห้องเค้า ก็ไม่ต่างอะไรจากการปล่อยให้เค้าโดนผีหลอกและตายไปคนเดียวหรอก”

           

            “จะเอาไง?” เธอถาม “สรุปเห็นผีใช่มั้ย?

            “ใช่!! ผมเห็นผี!!” เอสสารภาพ “เป็นผีผู้ชายร่างสูง มันมองมาที่เค้าอย่างโกรธแค้น นัยน์เป็นสีแดงน่ากลัว แต่นิ้วของมันชี้ไปที่ชั้นหนังสือ เค้ากลัวมากเลยวิ่งหนีไป เค้าขอโทษนะตัวที่ไม่ได้บอก เค้าก็ไม่ได้อยากเห็นตัวเป็น ๆ แบบนี้เลยและก็ไม่อยากให้ทรายไม่สบายใจด้วย”

            หญิงสาวที่ได้ฟังนั้นก็ถึงกับอึ้ง แม้ว่าเซนส์ของเธอจะไม่แรงเท่ากับเอส แต่เธอก็ยังสามารถสัมผัสกับอะไรบางอย่างได้ เธอมองไปที่กล่องดนตรีอย่างคลุ้นคิด

            “มันต้องมีอะไรบางอย่างกับไอ้กล่องดนตรีนั้นแน่ ๆ” เธอพูดออกมาโดยไม่ทันรู้ตัว

            “เมื่อกี้ตัวเองว่าไงนะ?

            เธอวางสายแฟนหนุ่มทันที จากนั้นก็ไปหยิบกล่องดนตรีออกมาสำรวจก่อนที่เธอจะเห็นอะไรบางอย่างโผล่ออกมาจากชั้นหนังสือ มันคือกระดาษอะไรบางอย่างที่มีรอบเปื้อนอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว รวมถึงฝุ่นที่จับจนหนา เธอพยายามที่จะดึงกระดาษนั้นออกมาแต่ก็ไม่สามารถทำได้ สุดท้ายเธอจึงลากตู้ชั้นหนังสือให้ออกห่างจากผนัง จู่ ๆ เธอก็ได้กลิ่นสาปสางบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล เมื่อเธอลากตู้ออกไปแล้ว สิ่งที่เธอเห็นหลังตู้นั้นทำให้เธอถึงกับช็อกจนล้มทั้งยืน นั้นคือจดหมายกองเป็นภูเขาได้ซุกซ่อนอยู่ เธอหยิบขึ้นมาดูหนึ่งฉบับก่อนที่จะตกใจอีกรอบเมื่อมันจ่าหน้าถึง เอส แฟนหนุ่มของเธอ สิ่งที่ยิ่งน่าตกใจกว่านั้นก็คือ วันที่ที่ระบุไว้บนซองจดหมายนั้น คือปี พ.. 2527!!


ปล. เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นที่แต่งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของนิยายสยองขวัญซึ่งเป็นโปร์เจ็กใหม่ล่าสุดของผมครับ โดยเรื่องราวอาจจะยังไม่เคลียร์เพราะเบื้องลึกเบื้องหลังตัวละครและเรื่องราวมันมีละเอียดมากกว่านั้นเยอะครับ หากใครอ่านแล้วยังไม่เคลียร์ก็อย่าเพิ่งอารมณ์เสียกันนะครับ เพราะนิยายฉบับเต็มจะตามมาแน่นอนครับ เพราะทุกอย่าง ล้วนมีเหตุผลของมัน -NewMaiJew-

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ New Mai Jew จากทั้งหมด 11 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • ระทึกขวัญ / ผี

    26

    233/2642

    11

    0%

    9 พ.ย. 62

  • ระทึกขวัญ / ผี

    เรื่องสั้น

    0/14

    2

    0%

    19 ก.ย. 62

  • ซึ้งกินใจ

    เรื่องสั้น

    0/19

    0

    0%

    28 ส.ค. 62

  • รักดราม่า

    0

    0/9

    0

    0%

    16 ก.ค. 62

  • ระทึกขวัญ / ผี

    เรื่องสั้น

    0/16

    0

    0%

    5 ก.ค. 62

  • รักดราม่า

    เรื่องสั้น

    1/25

    0

    0%

    5 ก.ค. 62

  • ระทึกขวัญ / ผี

    เรื่องสั้น

    0/19

    0

    0%

    2 มิ.ย. 62

  • วิทยาศาสตร์

    เรื่องสั้น

    0/60

    1

    0%

    8 เม.ย. 61

  • หักมุม

    เรื่องสั้น

    0/55

    0

    0%

    27 ต.ค. 60

  • ระทึกขวัญ / ผี

    เรื่องสั้น

    0/56

    0

    0%

    1 ต.ค. 60

  • แฟนตาซี

    39

    2/110

    0

    0%

    16 ก.ย. 60

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 กันยายน 2562 / 11:11

    อ่านแล้วนะครับ ค่อนข้างใช้ได้เลยนะ


    มีจุดเขียนผิดบ้างเล็กน้อย เช่น ลดต้นคอ >>>รดต้นคอ

     

    แววหน้า >>> ใบหน้า หรือ รูปหน้า ดวงหน้า ไม่มีสำนวน แววหน้านะครับ


    ใบหน้าใสราวกับลูกแก้ว ก็ ไม่ค่อยเห็นใครใช้สำนวนนี้น้า ลูกแก้ว จะดูโปร่งใสมองทะลุได้


    อาจใช้เป็นหน้าใสราวกับเด็ก หรือใช้เป็น หน้าใสกระจ่าง ใบหน้าเรียบเนียน


    นัยน์เป็นสีแดงน่ากลัว >>> นัยน์ตาเป็นสีแดงน่ากลัว



    อยากให้เสริมการบรรยายพวกฉาก ตัวละคร อีกนิด

    สร้างบรรยากาศน่ากลัวเพิ่มอีกหน่อย

    เติมซาวด์เอ็ฟเฟ็กเข้ามาด้วยก็ดี


    เช่น


    แอ๊ดดดด (เสียงตอนตัวละครเปิดประตู)


    ว้าย! (เสียงตัวละครร้องด้วยความตกใจ)


    ครืดด (เสียงชั้นหนังสือถูกเลื่อนหรือลาก)


    เขียนได้ใช้ได้เลยครับ ^^

    #2
    1
    • 21 กันยายน 2562 / 10:39
      ขอบพระคุณมากเลยครับ ผมจะจำแล้วเอาไปปรับปรุงครับผม
      #2-1
  2. #1 Champ
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:33

    ผีผู้ชาย ??? ส่งจดหมายให้แฟนผู้หญิง ที่เป็นผู้ชายเหมือนกัน NaNi ?????

    #1
    1
    • 20 กันยายน 2562 / 09:31
      มันมีละเอียดต่าง ๆ อีกเยอะมากเลยครับ อันนี้เป็นโปรเจ็กต์นิยายเรื่องใหม่ครับผม เลยเขียนออกมาเป็นเรื่องสั้นก่อนครับ เพราะนี่เป็นเพียงส่วนเดียวเท่านั้น
      #1-1