Bad habits [ChanBaek]

ตอนที่ 4 : Bad habits : รอดได้ไง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 เม.ย. 57




เอี๊ยดดด


เสียงล้อรถสปอร์ตบดเข้ากับพื้นถนนตรงหน้าโรงจอดรถและหักเข้าไปจอดเหมือนทุกครั้งที่เคยทำคนตัวเล็กที่นั่งมาด้วยถึงกับต้องเอามือมาทางไว้แนบอก หัวใจเขาตอนนี้เต้นแรงมากเพราะตลอดทางแบคฮยอนแทบอยากกระโดดออกจากรถแต่ติดที่ว่ารถมันแล่นเร็วซะจนมองข้างทางมัวไปหมด


"ลงมา!"เปิดประตูออกก่อนจะกระชากแขนคนตัวเล็กให้ออกมาแล้วลากเข้าไปในบ้านที่ตอนนี้เงียบสงัดเพราะทุกคนในบ้านหลับกันหมดแล้ว ก็ตอนนี้มันเที่ยงคืนแล้วคงไม่มีใครมาเดินกวาดบ้านหรือตัดหญ้าอยู่เป็นแน่



"ปล่อย! มันเจ็บนะ!"



"
อย่ามาบังอาจออกคนส่งกับฉันนายมันก็แค่ขี้ข้าที่ค่อยรอรับอารมณ์ฉันเท่านั้นแหละ"ปลอยคนตัวเล็กลงให้ก้นกระแทกพื้นอย่างจงใจก่อนจะเดินขึ้นบันไดเข้าห้องไป



ปัง!



เสียงปิดประตูที่ดังจนสามารถปลุกแม่นมของชานยอลให้วิ่งออกมาดูเห็นการณ์



"คุณหนูแบคเป็นอะไรรึเปล่าคะ"ป้าจองมี(แม่นมชานยอล)เข้ามาช่วยพยุงคนตัวเล็กให้ไปนั่งที่โซฟา



"ไม่เป็นไรหรอกครับ"ยิ้มให้ไปทั้งที่ความเป็นจริงเขาเจ็บสะโพกจนน้ำตาจะไหล แต่มันก็แค่พื้นฐานในเมื่อเขาจะต้องมาค่อยดูแลคนเจ้าอารมณ์แบบนี้ไปจนกว่าคุณลุงซุงชางจะกลับมาจากญี่ปุ่น




"ป้าจองมีไปนอนเถอะครับ"เมื่อเห็นว่าคนที่มาช่วยพยุงนั่งหาวหวอดใหญ่ ด้วยความเกรงใจที่ไม่อยากทรมานคนแก่เลยต้องบอกให้ไปนอน พอป้าจองมีไปนอนแบคฮยอนก็พาร่างกายที่ร้าวระบมขึ้นไปข้างบนอย่างช้าๆจนในที่สุดก็มาถึงที่นอนแสนนุ่ม ด้วยความอ้อนเพลียทำให้คนตัวเล็กหลับไปในที่สุด




แบคฮยอนนอนลืมตาปริบอยู่บนที่นอนเพราะไม่สามารถพาตัวเองลุกออกไปไหนได้ เพราะโดนคนตัวสูงทำให้ล้มก้นกระแทกพื้นตั้งสามครั้ง และแต่ละครั้งก็ใช่ว่าจะเบา ตอนนี้แบคฮยอนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวอีกแล้ว ต้องปล่อยมันออกมา เขานอนร้องไห้อยู่เกือบครึ่งชั่วโมงจนน้ำตาแห้งหายไปกับหมอน และหลับไปอีกครั้ง




แบคฮยนอตื่นมาอีกทีก็เที่ยงแล้วร่างกายที่ได้นอนพักและความอัดอั้นตันใจที่เก็บไว้มานานก็ได้ร้องไห้มันออกมาหมดก็ทำให้คนตัวเล็กสบายขึ้นเยอะ ก่อนจะพาตัวเองไปอาบน้ำเพื่อให้ร่างกายสดชื่นก่อนลงไปหาอะไรทานข้างล่าง เมื่อลงมาข้างล่างก็พบเข้ากับร่างสูงที่นั่งไขว้ห้างจิบกาแฟดูทีวีอยู่ แต่แบคฮยอนก็ไม่ได้สนใจเดินเข้าไปในครัวแต่ยังก้าวขาไม่ทนพ้นก็ต้องได้ยินคำพูดถากถางของคนที่นั่งจิบกาแฟ




"เป็นขี้ข้าแต่ตื่นสายกว่าเจ้าบ้าน หึ" คำก็ขี้ข้าสองคำก็ขี้ข้า มันก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรต่อจิตใจแบคฮยอนมากนักแต่เขาก็อดจะรำคาญคนที่โตแต่ตัวไม่ได้



"ฉันเป็นพี่เลี้ยงไม่ใช่ขี้ข้า"



"พ่อฉันจ้างนายเท่าไหร่ล่ะถึงได้หน้าด้านหน้าทนนัก" คนอะไรปากคมยิ่งซะกว่ากรรไกร



"มากแค่ไหนฉันไม่จำเป็นต้องบอกนายหนิ" แต่จะบอกออกไปว่าไม่ได้อะไรเลยเพราะที่เขามาดูแลคนตัวสูงนี่ก็เพราะคุณลุงซุงชางมีบุญคุณกับเขามาก ถ้าเขาอยากจะทำอะไรตอบแทนก็เขาก็จะทำและนี่ก็คือสิ่งที่คุณลุงซุงชางขอร้อง




"หึ" หัวเราะในคำคอก่อนจะเดินควงกุญแจเล่นในมือเดินออกไปนอกบ้านต่อยังไม่ทันเดินพ้นประตูคนตัวเล็กก็วิ่งมาขว้างด้านหน้ายืนกางแขนกันไม่ให้คนตัวสูงออกไป




"จะไปไหน"มองคนตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวเล็กๆเพราะร่างกายยังไม่หายระบมเท่าไหร่เลยแ่ก็ต้องรีบทำเป็นถามเสียงแข็งกลบเกลื่อนความหวาดกลัวเพราะถ้ายิ่งเขากลัคนตรงหน้าก็ยิ่งดูเหมือนยิ่งได้ใจใหญ่



"มันเรื่องของฉัน ถอย"คนตัวสูงออกคำสั่งเสียงแข็งติดเย็นชา แต่ดูเหมือนคนตัวเล็กตรงหน้าจะไม่ยอมทำตามเลย แบคฮยอนยังคงใช่สายตาข่มขู่คนตรงหน้าถึงแม้ในใจจะกลัวแทบตายแล้วก็ตามแต่เค้าจะต้องปฎิบัติหน้าที่ที่ได้รับหมอบหมายมาให้ถึงที่สุด




"ไม่ถอย ถ้านายไปฉันจะไปด้วยเอาสิ"



"หึ ฉันจะพูดดีๆครั้งสุดท้ายถอยออกไปถ้าไม่อากเจ็บตัว"คนตัวสูงใช้น้ำเสียงเย็นชาที่สุดเท่าที่เค้าเคยทำมาตอนเคยไปมีเรื่องกับพวกนักเลงตอนเมา แค่เค้าพูดครั้งเดียวพวกนั้นก็แตงกระเจิงกันไปแล้วแต่คนตัวเล็กข้างหน้านี้สงสัยจะต้องใช่มาตราการขั้นเด็ดขาด แต่ก็ยังไม่เป็นผลอยู่ดี



"บอกแล้วไงว่าไปไหนจะไปด้วย"แบคฮยอนยังคงยืนยันคำเดิม



พลั๊ก



ตึง




รอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่แบคฮยอนโดนพลักให้ล้มก้นกระแทกพื้น แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะไม่แรงเท่าครั้งก่อนๆเลยทำให้คนตัวเล็กมีแรงลุกขึ้นวิ่งไปเปิดประตูรถข้างคนขับก่อนจะส่งตัวเองเข้าไปนั่งโดยไม่ลืมคาดเข็มขัดนิรภัย เหลือบมองคนข้างๆเล็กน้อยแต่ดูเหมือนชานยอลจะทำแค่ยิ้มเย็นๆที่มุมปากเพียงแค่เสี้ยววินาทีก่อนจะขับรถออกไป




รถสปอร์ตคนหรูถูกนำมาจอดไว้ที่ที่จอดรถโซนVIPของห้างดังแห่งหนึ่งในเกาหลีก่อนประตูด้านคนขับจะเปิดออก คนตัวสูงเดินนำหน้าเข้าไปดุ่มๆเหมือนกับว่ามาคนเดียว แบคฮยอนรีบวิ่งเข้าไปจนทันคนตัวสูงแต่ก็ยังดูเหมือนอากาศ ธาตุ ที่ไม่มีตัวตนสำหรับชานยอลอยู่ดี












































___________________________________________________________________


คือ...ตอนนี้ชานยอลของเราเป็นคุณชายเดินห้างไปแล้ว


โดยมีคนเดินข้างเป็นหนุ่มน่าตาจิ้มลิ้มที่ผู้ชายคนไหนเห็นก็อดมองไม่ได้


ดูซิว่าชานยอลของเราจะมีปฎิกิริยายังไง

หรือจะยังคงมองคนตัวเล็กข้างกายเป็นแค่คนไม่มีตัวตน

ชอบกันป่าวคะลีดเดอร์ เม้นท์ บอกไรท์หน่อยนะ

งงอะไรตรงไหนก็ถามได้นะ จุ๊บ






























 

19 ความคิดเห็น

  1. #14 คนรักแบคฮยอน (@byun-aommie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 18:25
    ยอลใจร้าย ToT
    #14
    0
  2. #13 หญิงหยก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 16:39
    เดี๋ยาไม่ใช่ว่าบยอนจะโดนเป็นคนถือของนะ
    #13
    0
  3. #12 Super_KK99 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 15:03
    งานนี้ชานยอลมีหึงแน่ !!!

    คอยดูเถอะ แบคฮยอนยิ่งน่ารักอยู่ ><

    #12
    0
  4. #11 Super_KK99 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 23:03
    ชานยอลปากร้ายอ่ะ แบบนี้มันน่าให้แบคฮยอนต่อยปากเล่นอีกซักรอบสองรอบ

    แบคฮยอนเริ่มดราม่าล่ะ อดทนไว้นะแบคฮยอน ต้องปราบชานยอลให้ได้นะ

    มาต่อที่เหลือไวๆนะคะไรท์ เราเป็นกำลังใจให้นะ ชุ๊บๆ
    #11
    0