unclean - chankai

ตอนที่ 9 : unclean : VIII

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    3 พ.ย. 62

            เช้าวันจันทร์เปิดเรียนอีกครั้งหลัง มันไม่เหมือนทุกๆวันจันทร์ที่แสนน่าเบื่ออย่างที่จงอินเคยเจอ เขามองเสี้ยวหน้าของชานยอลที่กำลังขับรถอย่างตั้งใจ วันนี้เขาไปโรงเรียนพร้อมอีกคน หลังจากใช้เวลาด้วยกันในวันหยุดมาเกือบทั้งวัน


            พูดคุย เล่าเรื่องของกันและกันให้ฟัง กินข้าว หาหนังดู พากันเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงอย่างเรื่อยเปื่อย มีเซ็กซ์กันเท่าที่ต้องการ แล้วก็หลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน กิจกรรมที่เขามีร่วมกันไม่กี่อย่าง แต่จงอินไม่ได้รู้สึกเบื่อเลย เขาเสียดายเพียงเวลาเดินเร็วกว่าไป อยากจะยื้อให้อีกคนอยู่ด้วยนานกว่านี้ชะมัด


            “ชานยอล.. จะให้เราลงก่อนไหม” จงอินถามขณะที่อีกคนขับรถเข้ามาใกล้จะถึงโรงเรียนแล้ว เขาเพียงกังวลว่าใครจะมาเห็น ฝ่ายชานยอลได้แต่ปลายตามามองเขา มือใหญ่ยีหัวเขาพร้อมกับโยกไปมาเบาๆ “ไม่ต้องหรอก เข้าไปด้วยกันนี่แหละ”


            จงอินได้แต่พยักหน้าเบาๆ อีกฝ่ายขับรถเข้ามาผ่านเด็กๆหลายคนที่กำลังเดินอยู่ริมทาง สายตาที่มองลอดกระจกเข้ามาจากภายนอกทำให้จงอินรู้สึกอึดอัดไม่ได้ ถึงคนข้างนอกจะมองไม่เห็นคนข้างในก็ตาม ที่มองก็เพราะรถคันนี้เป็นของชานยอลต่างหาก


            แต่นั้นแหละ เขารู้สึกอึดอัดแปลกๆ เหมือนคนที่เดินมองผ่านมาตลอด อยู่ๆก็ได้รับความสนใจขึ้นซะงั้น


            โชคดีที่ลานจอดอยู่โซนด้านหลังของโรงเรียน เขามาก่อนเวลาเรียนพอสมควรเลย หวังว่าแถวนั้นจะไม่มีคนเยอะเหมือนข้างหน้าโรงเรียนนะ จงอินได้แต่ภาวนา แล้วเขาก็โล่งใจเหมือนมันเป็นไปอย่างที่เขาต้องการ


            แทบจะไม่มีคนเลย จงอินเริ่มเบาใจขึ้นมา ทันทีที่ชานยอลจอดรถเสร็จ เขาก็ปลดเข็มขัดที่คาดอยู่ ชานยอลมองท่าทีคนข้างกายที่กำลังจะลงจากรถ ก็รีบความคว้าข้อมือบางกระชากเข้ามาหาตัว บรรยากาศรอบตัวที่ค่อนข้างเงียบ ปลอดผู้คน เขาไม่ยอมให้จงอินหนีไปง่ายๆหรอก


            แขนแกร่งกระชากจนจงอินตัวปลิวต้องเอนตัวไปซบหน้าอกอีกฝ่าย มือที่เริ่มซุกซนบีบไปตามช่วงเอว สายตาวิบวับของชานยอลที่ส่งมา ไหนจะลมหายใจร้อนระอุที่เอารดผิวกายของเขา ทำให้จงอินรับรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังต้องการอะไร


            “นี่มันบนรถ... ลานจอดรถโรงเรียน..ตอนกลางวันนะ”


            “มองไปรอบๆก็ไม่เห็นจะมีใครเลย ฟิล์มรถก็กันไม่ให้ใครเห็นอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลยครับ คนดี” ชานยอลก้มลงหอมที่แขนอีกฝ่ายอย่างออดอ้อน สายตาเจ้าเล่ห์ช่างเอาแต่ใจเหลือเกิน “นะครับ จงอิน”


            สุดท้ายจงอินก็ต้องยอมแพ้ เขาพยักหน้าตอบรับอย่างตามใจอย่างที่เคย



           

 

ชานยอลเอาแต่ใจ แล้วก็เอาแต่ได้เหลือเกิน ใช้หน้าตาหล่อเหลา รอยยิ้มวางกับดักจนเขายอมทำตามคำขอไปเสียทุกอย่าง จงอินในตอนนี้ไม่ว่าชานยอลจะชี้นกก็เป็นนก ชี้ไม้ก็เป็นไม้ไปเสียว่าตามไม่ได้


เมื่อเช้าก็ยอมตามใจให้อีกฝ่ายกกกอดไปรอบนึง พอต่างฝ่ายต่างแยกย้ายไปเรียนตามปกติ กลับมาซ้อมชมรมตอนเย็น คิดว่าชานยอลจะเป็นปกติเหมือนในห้องเรียน แต่กลับใช้สายตามองเขาอย่างเปิดเผย ไม่สนใจว่าคนในชมรมจะสนใจไหม แต่จงอินคิดว่าสายตาเป็นประกายที่ใช้มองเขามันช่างดูลามกเหลือเกิน


ลามกจนลากเขาไปมีอะไรกันต่อในห้องน้ำ


ชานยอลไถตัวเองเข้ามาในร่างกายของเขาพร้อมกับปลดปล่อยจนทะลัก ก่อนจะกดจูบที่หน้าผาก สายตาออดอ้อนเหมือนที่เคยมองมาที่เขา ก่อนจะพูดว่า อยากให้จงอินย้ายมาอยู่ด้วยกัน เพียงแค่นั้น..


แค่เพียงแค่นั้นก็พาเขามาอยู่ตรงนี้ มาอยู่บนเตียงบนคอนโดอีกคน อยู่ในอ้อมกอดอุ่นของคนที่กำลังสนิทตรงหน้า


จงอินยิ้มออกมาบางๆขณะที่กำลังไล่สายตาสำรวจใบหน้าหล่อเหลาอย่างใกล้ชิด เขาไม่เคยเบื่อเลย ไม่ว่าจะมองอีกกี่ครั้ง ก็มองมาตลอดระยะเวลาเป็นปีที่ผ่านมา จนถึงตอนนี้เปลี่ยนจากการมองจากที่ไกลๆ มามองเห็นอย่างใกล้ชิด เขาก็ยังไม่เบื่อเลย


จงอินซุกตัวเองเข้าหาอ้อมอกแน่นๆ มันใกล้จนเขาได้ยินเสียงหัวใจอีกฝ่ายกำลังเต้น แม้ว่าตอนนี้จะมืดแล้ว แต่จงอินยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เย็น ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่คิดจะปลุกชานยอลขึ้นมาหรอกนะ ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนหลับให้เต็มอิ่มไปดีกว่า


เขานอนกกกอดชานยอลอยู่พักใหญ่ ก่อนจะค่อยๆผละตัวออกจากอีกคน ถึงจะไม่ปลุกขึ้นมาแต่จงอินก็ทนความหิวไม่ไหว เขาคว้าชั้นในมาใส่ลวกๆก่อนจะเดินโซซัดโซเซไปที่ห้องครัว


ชานยอลบอกว่าพ่อซื้อเอาไว้เพื่อเป็นของขวัญวันเกิด ปกติอีกคนก็พักอยู่ที่บ้านนั้นแหละ คอนโดก็นานๆครั้งถึงจะมานอน เกิดมาช่างเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่างจริงๆ ใช้ชีวิตสุขสบายในแบบที่จงอินไม่เคยเจอด้วยซ้ำ


เขาใช้ความคิดขณะที่กำลังไล่สายตามองเหล่าอาหารในตู้เย็น ขนาดไม่ค่อยกลับห้อง ยังมีของบรรจุไว้เต็มตู้เย็น ละลานตาจนไม่รู้ว่าจะทานอะไรดี


จงอินเอาอาหารแช่แข็งง่ายๆออกมาอุ่นไมโครเวฟ เขาทำอาหารได้นะ แต่เวลานี้มันเหนื่อยล้าเกินกว่าจะทำอะไรทั้งนั้น หลังจากต้องใช้กำลังไปกับชานยอล


เขามองกดตัวเลขหลังจากใส่กล่องพลาสติกเข้าไป ปิดไมโครเวฟระหว่างนั้นก็กอดอกมองกล่องที่หมุนไปมาท่ามกลางไฟสีส้มอย่างคนไม่มีอะไรจำ


ความเงียบท่ามกลางสถานที่แปลกหน้าทำให้เขารู้สึกอัดอัดอย่างแปลกประหลาด จงอินมองสำรวจไปทั่วรอบห้อง หวังจะหาเครื่องเล่นเสียงอะไรสักอย่างที่เปิดเพลงคลอบรรยากาศไปได้


ตั้งแต่ชานยอลพาเขาเข้าห้อง อีกคนก็หิ้วจงอินไปที่เตียงเลยด้วยซ้ำ แทบไม่มีเวลาให้หายใจได้คล่องคอเลยสักนิด ยังไม่ได้สำรวจห้อง ข้าวของรอบๆอย่างเป็นจริงเป็นจังเลย


ขาเรียวก้าวไปมองสิ่งของรอบๆอย่างเพลินตัว ไล่สายตามองบรรดาของตกแต่งราคาแพง ก่อนที่สายตาจะมาหยุดที่ประตูห้องบานหนึ่ง


มือจับลูกบิดประตูก่อนจะเปิดเข้าไปอย่างถือวิสาสะ ความมืดมิดปรากฏต่อสายตาจนเขาต้องเดินเข้าไปด้านใน มือคลำหาสวิตซ์ไฟจากสักแห่งก่อนจะเปิดมัน


ทันทีที่ความสว่างแล่นเข้าสู่สายตา ก็เหมือนราวกับหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ


บรรดาของเล่น อุปกรณ์เกี่ยวกับเซ็กซ์วางอยู่ทั่วห้อง โดยเฉพาะของจำพวกรสนิยมซาดิสม์


จงอินก็พอรับรู้ถึงรสนิยมเซ็กซ์ของชานยอล หลังจากร่วมรักกันมาหลายต่อหลายครั้ง แต่เขาไม่คิดว่าจะถึงขนาดที่ชานยอลมีอุปกรณ์พวกนี้สะสมไว้เต็มห้อง


ขาเรียวเหมือนรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะสั่นๆ เริ่มรู้สึกไม่ดีจนคิดว่าควรรีบออกจากห้อง แล้วก็คงไม่ดีแน่ถ้าหากชานยอลจับได้ว่าเขาเข้ามาเจอของสะสมโดยพลการ เขาหันไปกดปิดไฟก่อนจะรีบเดินออกนอกห้อง


แต่ดูเหมือนโชคจะไม่ดีตามที่คิด หลังจากที่โดนไปชนคนที่กำลังดักรออยู่หน้าห้อง จงอินมองเงาของคนตัวสูงที่คุ้นเคย เขาไม่เห็นสีหน้าของชานยอลเลยไม่รู้ว่าอีกคนกำลังโกรธไหมที่เข้ามาโดยไม่ได้ขออนุญาติก่อน ขนลุกตั้งชันอัตโนมัติด้วยความหวาดกลัว


“มาเล่นซนอะไรอยู่ตรงนี้หื้ม”


 

 

ยังไม่แก้คำผิดนะคะ

#uncleanCK

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

150 ความคิดเห็น

  1. #145 paanpanisa (@psehunisreal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 16:26
    เตรียมตามหมอให้จงอิน ไม่รอเแน่เลย ฮือ
    #145
    0
  2. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 21:23
    ตายแน่ๆ ยัยน้องสลบคาเตียงอีกแน่ๆ แง้ฟหกดะฟฟนสววใสสาากวว
    #107
    0
  3. #102 Farfer Ppnk (@farfer69) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 00:57
    กิ้ดดดดดดด อย่าทำน้งนะ!!!!
    #102
    0
  4. #98 kim nini (@surapaexofan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 00:26
    จริงๆพี่ชานยอลดูติดน้องมากๆเลยอ่ะ แบบน้องอยู่ไหนพี่อยู่นั้น ไปเอาน้องออกมาอยู่ที่คอนโดอีก ขนาดนี้แล้วก็เลิกกับอีกคนดีไหม ถ้าอีกคนมาจะให้น้องอยู่ในฐานะอะไร แง้งง
    #98
    0
  5. #97 kimwan (@kimwan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 11:52
    ชานยอลติดจงอินมากๆ ไม่น่าจะโกรธนะที่จงอินมาเห็นน่าจะชอบจะได้ลองเครื่องไม้เครื่องมือ แงงงอย่าทำน้องแรงน้าา
    #97
    0
  6. #96 ์Nanny-V (@veesi3) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 11:49
    ฮือออออ อิชานนน เบาก่อนเบาาา จงอินจะช้ำในแร้ววว
    #96
    0
  7. #95 pp5129 (@pp5129) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:51
    พี่ชานหื่นมาก เหมือนให้น้องห่างตังไม่ได้เลย ตอนหน้าอุปกรณ์ต้องมาแล้วนะคะ เปิดของสะสมมาขนาดนี้
    #95
    0
  8. #94 Kimkoon (@Kimkoon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 12:55
    แอร้ยยยคูมไรท์ เปงตอนที่ไม่มีอาโบะจามะเปงฉาก แต่บรรยายได้สยิวกิ้วมากเรยค่ะ ตาพี่อาการหนักแล้วจริงๆอะไรจะอยากได้ทุกเวลาขนาดน้านนน สงสารน้องจงอินเลยอ่ะ พอไปเจอห้องลับก็ไม่รู้น้องจะถูกทำไรอี๊กกก แง้งงงง ตาพี่มังซาดิสสสสส >~<
    #94
    0
  9. #93 ixicee (@ixicee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 12:38
    ฟิฟตี้เชดออฟชานไคป่ะเนี่ยยย มีห้องด้วย อมกกก แลงอะ คือแบบพี่ชานดูอ่อนโยนกับน้องตลอดเลยนะยกเว้นเรื่องนั้น คือมันก็น่ารักมากๆ เลยอะ แบบอยากให้เป็นแฟนกันจริงๆ
    #93
    0
  10. #92 oNIELy (@amolwan30) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 09:12
    ขอให้จงอินรอดปลอดภัย
    #92
    0
  11. #91 nunuyz (@nunuyz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 07:57
    จงอินตายแน่ สงสารน้อง
    #91
    0
  12. #90 K_HiPer (@K_HiP) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 05:54
    ชานยอลขี้เอามากๆ คนหื่นอย่ารุนแรงกับจงอินนะ
    #90
    0