คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF NutSin] ... Until we meet again…

โดย kanok_wii

จนกว่าจะได้พบกันใหม่... หวังว่าคำนั้นจะเป็นจริง - ซิน

ยอดวิวรวม

173

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


173

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ต.ค. 58 / 22:47 น.
นิยาย [SF NutSin] ... Until we meet again… [SF NutSin] ... Until we meet again… | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

... Until we meet again…

 

 

จนกว่าจะได้พบกันใหม่... หวังว่าคำนั้นจะเป็นจริง

 

- ซิน -

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ต.ค. 58 / 22:47



... Until we meet again…



 

เราห่างกันดูมั้ย

เราเคยคิดว่าเราจะหยุดนัทได้...แต่เราทำไม่ได้...บางทีการลดความสัมพันธ์มันอาจจะดีกว่าก็ได้

 

ร่างโปร่งสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก... นานแล้วที่เขาไม่ได้ฝันแบบนี้ คำพูดทุกคำ ยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ....คำพูดที่เขาเองเป็นคนเอื้อนเอ่ยออกไป กว่าอีกฝ่ายจะยอมรับการขอลดความสัมพันธ์นี่ได้ก็ยุ่งยากน่าดู

 

....ไม่ใช่ว่าเขาไม่รัก....

 

....แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่รักตัวเอง...

 

เขาเคยวาดฝันว่า เราคงได้อยู่ข้างๆกันไปเรื่อยๆ ได้ทำเพลงที่เรารัก....กับคนที่เรารัก.... แต่เขาก็หลงลืมไป ลืมว่า รักร่วมเพศ มันไม่ได้เปิดเผยได้ง่ายๆ หลายครั้งที่ไปเล่นที่ต่างจังหวัด มีคนเข้าหานัทมากมาย... และนัทก็ไม่เคยปฏิเสธ....

            ทุกครั้ง เขาได้แต่อดทนแล้วปลอบใจตัวเองว่านัทคงไม่จริงจังกับคนพวกนี้...เขาคงเป็นที่หนึ่ง...ที่หนึ่งในใจนัทเหมือนตลอดมา.... แต่เปล่าเลย...ถ้าเขาเป็นที่หนึ่งในใจนัทจริงๆ...นัทคงไม่ทิ้งให้เขานอนหนาวคนเดียวเป็นประจำ...

 

....บางทีแค่คำว่ารัก...

 

...มันก็ไม่เพียงพอ...

 

....ที่จะประคับประคองความสัมพันธ์...

 

..........................................................

 

            เช้าวันรุ่งขึ้นร่างโปร่งเจ้าของเครื่องหน้าหวาน ลุกขึ้นตักบาตรตอนเช้าพร้อมครอบครัว...วันนี้วันเกิดเขา...วันที่ในทุกๆปี...จะมีคนๆหนึ่ง...ที่ทำให้วันธรรมดาวันนี้....เป็นวันที่พิเศษที่สุดในโลก...

            เขารู้สึกเจ็บก็จริงในคราแรกที่เขากับนัทไม่ได้เป็นคู่รักกันแล้ว...แต่เมื่อเวลามันผ่านไป ความเจ็บกันก็ตกตะกอน เหลือเพียงความทรงจำที่เขากับนัทผ่านมันมาด้วยกันลอยฟุ้งอยู่ในใจ...

 

...นายจะสบายดีรึเปล่านะนัท...

 

....ตอนนี้จะทำอะไรอยู่นะ...

 

            ตั้งแต่เช้ามีคนอวยพรวันเกิดเขามากมายทั้งผ่านเฟสบุ๊คและอินสตราแกรม เขาก็ได้แต่นั่งอ่านข้อความอวยพรวันเกิดเหล่านั้น ใช้ชีวิตเหมือนทุกๆวัน...มันเป็นคำอวยพรที่ดี เขารู้สึกขอบคุณทุกๆคน...แต่มันไม่ได้พิเศษ... เขากำลังรอคอย...

            โทรศัพท์เครื่องใหม่แผดเสียงจ้า ทำให้เจ้าของเครื่องที่กำลังเหม่อลอยสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะกดรับโทรศัพท์

“สวัสดี”

เออ สวัสดีวันเกิดเว่ย ขอให้มึงมีความสุขมากๆ อย่าจมปรักกับอดีต กูรักมึงนะคำอวยพรจากเพื่อนสนิททำให้เขายิ้มน้อยๆออกมา

“ขอบใจมาก”

ประหยัดคำพูดกับกูมากไปละ

“จะให้พูดว่าอะไรล่ะ”

ไม่รู้โว้ย คืนนี้เลี้ยงเปล่า?

“เดี๋ยวบอกอีกทีนะ”

ไม่ได้ครับไอ้คุณซิน คุณต้องเลี้ยงครับ ฮ่าๆ

“บังคับขนาดนี้ก็ไม่น่าถามนะคุณเพื่อน ไว้เจอกันละกัน เดี๋ยวไลน์เข้าไลน์กลุ่ม”

            ซินยิ้มน้อยๆก่อนวางสายเพื่อนสนิท ร่างโปร่งนั่งเหม่อลอยซักพักก่อนหันไปเห็นเนื้อเพลงที่เขาเคยเขียนมันไว้

‘Until we meet again’

หมดไปอีกวัน ที่ฉันและเธอได้อยู่ด้วยกัน

ได้ยืนข้างกันตรงนี้

บอกไว้ได้เลยว่าฉันมี วันที่แสนดี

 

...จนถึงทุกวันนี้...

...เราไม่เคยลืม...ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง...

 

ผ่านไปอีกคืน ที่ฝันดีแม้ว่ายามฉันตื่น

ฉันคงไม่เจอะเธอแล้ว

แปลกที่ฉันนั้นไม่มีวี่แววจะหวั่นไหว

 

….ในบางครั้งเราก็ทำได้เพียงอดทน...

...เลือกที่จะไม่หวั่นไหวไปกับคำอ้อนวอน...

 

ใช้ชีวิตตามลำพังกันไปอีกซักพักก่อน

คิดถึงฉันบางเวลาอย่างที่แล้วๆมา ก็พอแล้ว

 

ลองห่างกันดูนะนัท...

...เผื่อว่าซักวันเราจะเห็นคุณค่าของความรักมากขึ้น...

 

ถ้าใจเรายังอยากจะพบกัน

มันคงมีวันที่ได้พบเจอกันเรื่อยไป

และคงไม่นานเกินที่ใจเราจะเฝ้ารอ

 

เรายังอยากที่จะเดินเคียงข้างกัน...

...เราเชื่อว่าการห่างกันครั้งนี้มันคงจะมีค่ามากพอให้เฝ้ารอ....

 

ถ้าใจเธอยังอยากเดินร่วมทาง

และเราว่ามันยังไม่ถึงตอนจบของใจ

เราคงได้เจอะเจอกันใหม่ อีกที

 

เราเชื่อ...เชื่อว่าวันนึงถ้าเรารู้ว่าเรารักกันมากพอ...

...เราคงจะได้กลับมาพบกัน...

และรักจะนำพาเราไป...

 

ใช้ชีวิตตามสบายอย่างใจต้องการเถอะ

ค่อยๆ รักกันเบาๆ ยังจำได้ได้รึเปล่า คำๆนี้

 

ลองห่างกันเพื่อให้นัทได้ใช้ชีวิตของนัท...

...ลองให้ต่างคนต่างรู้ว่า...การไม่มีกันมันเจ็บปวดเพียงใด...

...เผื่อสักวัน...

...เราจะไม่ได้ห่างกันอีก...

 

ถ้าใจเรายังอยากจะพบกัน

มันคงมีวันที่ได้พบเจอกันเรื่อยไป

และคงไม่นานเกินที่ใจเราจะเฝ้ารอ

 

เรายังอยากที่จะเดินเคียงข้างกัน...

...เราเชื่อว่าการห่างกันครั้งนี้มันคงจะมีค่ามากพอให้เฝ้ารอ....

 

ถ้าใจเธอยังอยากเดินร่วมทาง

และเราว่ามันยังไม่ถึงตอนจบของใจ

เราคงได้เจอะเจอกันใหม่ อีกที

 

เราเชื่อ...เชื่อว่าวันนึงถ้าเรารู้ว่าเรารักกันมากพอ...

...เราคงจะได้กลับมาพบกัน...

และรักจะนำพาเราให้อยู่ด้วยกัน....ตลอดไป...

 

            บางครั้งเขาก็ถามตัวเอง ว่าจะเลือกห่างมาเพื่ออะไร คำว่าห่างของเขาคืออะไรกันแน่ เขาเปลี่ยนเบอร์ เพียงเพราะกลัวว่าจะทนลูกตื๊อของอีกฝ่ายไม่ไหว เขาเลือกที่จะไม่เปิดประตูให้ ยามใครอีกคนมาถึงที่พักเขา...

 

...บางทีตัวเขาเองก็งี่เง่าเกินไป...

.

.

.

...นี่เราก็ห่างกันหลายปีแล้วนะ...

...ห่างจนหมดหวังที่จะได้กลับมาพบกันเหมือนเพลงสุดท้าย ของเรา....

 

..........................

 

            ตกเย็นเขาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปสถานที่ที่เขานัดเลี้ยงวันเกิดกับเพื่อนสนิท เมื่อไปถึงก็พบว่าทุกคนยังมาไม่ถึง ซินได้แต่นั่งเล่นโทรศัพท์รอเวลา อันที่จริงเขาก็เป็นคนมาก่อนเวลาเองนั่นแหละ ซินได้แต่ดูอินตราแกรมที่มีคนเข้ามาอวยพรมากมาย เขาเปิดดูที่แจ้งเตือน ไล่ดูไล่อ่านไปเรื่อยๆ... ลมหายใจเขาสะดุดกับสิ่งที่เห็น...คนที่ห่างกันไปแสนนาน....

 

Nut_singular started following sinofficial

 

...กลับมาติดตามกัน...

...ถึงแม้จะในโลกออนไลน์ก็ตาม..

 

.

.

.

...และอีกหนึ่งคำอวยพร...จากคนที่รอคอย....

.

.

‘HBD มีความสุขมากๆนะ ปล.เปลี่ยนเบอร์เหรอว่ะว่าจะโทรไปแฮบซะหน่อย ว่างๆไงโทรกลับมาด้วยละ

 

...น้ำตาที่ไม่ได้ไหลมานาน...

...มันค่อยๆกลับมาอีกครั้ง...

...ขอบคุณมากๆนะ...

...ซินยังรักนัทเสมอ...

.

.

“สุขสันต์วันเกิดนะครับ...ขอโทษที่ห่างไปนาน...กลับมาแล้วนะ...ยังรักกันอยู่มั้ย”

.

.

“รักนัท...คนเดียวครับ”

 

 

“ขอบคุณนะ ที่กลับมา....”

“ขอบคุณเหมือนกัน ที่ยังรักอยู่... รักซินนะ”

 

 

 

 

--------------------------------------------------------

 

สวัสดีค่ะ ขอขอบคุณที่คนที่เข้ามาอ่าน Short Fiction เรื่องนี้นะคะ :)

ความจริงแล้วเรื่องนี้เราไม่ได้เป็นคนเขียนเองค่ะ แต่เพื่อนเราเป็นคนเขียนขึ้นมา และฝากให้เรามาอัพลงเด็กดีแทน เจ้าตัวเขาไม่ได้เปิดเผยตัวค่ะ55555555555 แรงบันดาลใจของเรื่องก็มาจากแฮชแท็ก #ว่างๆไงโทรกลับด้วยล่ะ ในทวิตเตอร์เลยค่ะ คอมเม้นท์ติชมกันได้นะคะ

ขอบคุณค่ะ ^^

 


ผลงานทั้งหมด ของ kanok_wii

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 22:37
    คือชอบบ
    จริงๆสตอรี่ไลน์ก็โอเคอยู่แล้ว แต่มีบางตอนที่มันดูขาดๆแบบว่าเข้าใจว่าจะตัดมาเพื่อให้เป็นซีนอารมณ์ขึ้นแต่ขาดเยอะไปก็อาจจะงง
    แต่เราชอบบ
    #1
    0