หน้ากาก
(ขอบคุณภาพจากใครสักคน)
มิ้งค์เคยอ่านบล็อกของผู้หญิงคนหนึ่ง เป็นเรื่องการสวมหน้ากาก แน่นอน ในนิยายหลายๆ เล่มก็มีตัวเอกที่บอกว่าเบื่อการสวมหน้ากากเข้าหากันตามงานเลี้ยงต่างๆ แต่จะมีสักกี่คนกันล่ะที่รู้ว่าแท้จริงแล้วการสวมหน้ากากไม่ได้มีเพียงแค่นั้น
ปัจจุบันนี้ทุกคนต่างก็สวมหน้ากากด้วยกันทั้งนั้น สวมหน้ากากเพื่อให้ปรับตัวเข้ากันได้กับคนอื่นๆ สวมหน้ากากให้เราไม่แตกแยกจนตกเป็นคนที่ถูกคนอื่นรังแก
เดี๋ยวนี้การสวมหน้ากากการเป็นเรื่องธรรมดาไปซะแล้ว สวมจนไม่รู้ว่านิสัยที่แท้จริงของเราคืออะไร สวมจนตัวเองกลายเป็นคนแปรปรวน มีนิสัยหลายอย่างจนนับไม่ถ้วน แม้อยากจะเป็นตัวของตัวเอง แต่ก็ทำไม่ได้ ทำไมน่ะหรือ? ก็พวกเราลืมตัวตนที่แท้จริงของตัวเองกันหมดแล้วน่ะสิ
แม้แต่ตอนนี้ มิ้งค์ก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นคนยังไงกันแน่ เป็นคนเงียบขรึม วันๆ เอาแต่อ่านนิยาย เป็นคนขี้อายไม่กล้าคุยกันคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เป็นคนที่ไม่กล้าโกรธเพื่อนเพราะกลัวจะเสียเพื่อนไป เป็นคนที่ไม่อยากตักเตือนเพื่อน เพราะกลัวเพื่อนจะมองข้ามความหวังดีนั้น เป็นคนที่อ่อนไหว แม้จะเป็นเพียงแค่ลมปาก แต่คำพูดของเพื่อนบางคนก็บาดลึกทำให้เจ็บไปถึงขั้วหัวใจ เป็นคนสนุกสนานและเป็นกันเองเวลาอยู่ในโลกไซเบอร์ เป็นคนขี้เบื่อ เป็นคนหลายใจ เป็นคนที่อยากมีความรัก แต่ก็ไม่อยากให้ใครมายุ่ง มาเอาเวลาอันมีความสุขกับการใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไป นั่นสินะ...มิ้งค์เป็นคนยังไงกันแน่ ที่พิมพ์มาทั้งหมดนั้นมันก็แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น แล้วคิดดูสิ คนอื่นๆ ก็ต้องมีนิสัยหลากหลายกว่านี้แน่ๆ
ดังนั้นตัวละครในนิยายคงบอกว่าตัวเองเบื่อการสวมหน้ากากและก็ไม่อยากไปงานเลี้ยงเพราะต้องสวมหน้ากากไม่ได้หรอกนะ ก็คนเรามันสวมหน้ากากกันตลอดอยู่แล้วนี่นา แม้กระทั่งการนอน เวลานอนกับคนอื่นที่ไม่ค่อยสนิท เราก็ต้องแกล้งนอนให้เรียบร้อย ไม่ให้ใครมาว่าเราได้ โลกหลังความตายก็เหมือนกัน
เอาเป็นว่า หน้ากากกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพวกคุณไปแล้ว ดังนั้นจงรักษามันไว้ดีๆ วันใดที่หน้ากากนั้นแตกออก โลกนี้จะไม่มีใครยอมรับคุณได้
Timeless (feat. Xiah) - Jang Ri In
หน้ากาก
เขียนโดย
kanomking
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
3 ก.พ. 51
257
6
ความคิดเห็น
....No Comment
อ๊า...เพลง>_<
PS. tames_devilz-hazen@hotmail.com เมล์ข้างล่างน่ะหรอ...เชอะ! สะบัดทิ้งไปนานแล้ว ตอนนี้ควงกับเมล์ใหม่สุดเลิฟนี่แล้ว!
กลัวว่าสิ่งที่เราพูดจะทำให้เค้าโกรธ...ทั้งๆที่เราอึดอัด
ต้องยิ้ม...ทั้งๆที่อยากร้องไห้......น้าก็เป็นนะจ๊ะ...................................
รักหลานเสมอ....รักวิฬาฯ...รักครอบครัว................รักทุกคนที่ผ่านมาในชีวิต
PS. เดินไปข้างหน้า.............
ก่อนอื่นขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ในไดอารี่และการแอดนะครับ
ถูกต้องเลย คนเราใส่หน้ากากทั้งนั้นแหละ แต่ส่วนมากเหมือนกับว่า การใส่หน้ากากจะเป็นการหลอกลวงกัน แต่ผมว่า การใส่หน้ากากก็เป็นเรื่องปกติ เพราะ คนเราอยู่ในสังคม ต้องมีภาพพจน์ ^^
แต่จริงๆแล้วผมคิดว่าผมไม่ใส่นะ หน้ากาก น่ะ ไม่งั้นคงเข้ากับคนอื่นๆได้ไปนานแล้ว
PS. Save Me From The Dark!!!
ก่อนอื่นต้องขอบใจนะที่เข้าไปอ่านของเรา หน้ากากก้อเหมื่อนความลับที่เราปิดไว้เพื่อไม่ให้คนอื่นรู้.......จะทำไงได้ละก้อชีวิตมันไม่ได้ดีไปหมดทุกเรื่อง จะอยู่ในสังคมได้ก้อต้องปิดบังบางอย่างและเปิดสิ่งที่คิดว่าดีที่สุด
PS. อย่างไงก้อเข้ามาเยี่ยมชมของเราบ้างนะ
ขอบคุณมากๆที่ดีใจกับเราด้วย สำหรับคำแนะนำนี้ไม่เป็นไรจ้า ยินดีช่วยคงไม่ว่ากันนะถ้าเราพูดสวนทางไปบ้างน่ะ อยากบอกให้รู้ความคิดของเราเท่านั้น
ในความคิดของเรานะ บางที คนเราไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากเสมอไปหรอกนะ การที่เราอยู่กับเพื่อน เราคิดว่า เราไม่สวมหน้ากากกับเพื่อนตลอดหรอก(แม้บางทีมันก็จำเป็น) เราคิดว่า การเป็นตัวของตัวเองดีที่สุด เพราะเพื่อนแท้ต้องคบกันที่จิตใจสิ แม้เราจะตักเตือนเพื่อนไปบ้าง แต่มันก็เพราะว่าเราเป็นห่วง ถึงแม้จะทำให้เพื่อนรู้สึกว่าเราจุ้นจ้าน แต่อย่างน้อยเราก็เตือนไปด้วยความบริสุทธิ์และจริงใจ เราว่าการแนะนำเพื่อนเป็นสิ่งที่สำคัญนะ เพื่อนของเราจะได้ไม่หลงทางในสิ่งที่ผิดหรือไม่ดีไม่เหมาะไม่ควร ขึ้นอยู่กับว่าเพื่อนเราจะเชื่อมากน้อยแค่ไหน การที่ต้องสวมหน้ากากกับเพื่อนมันก็ต้องมีบ้างในบางเรื่องที่จะบอกตรงๆไม่ได้ แต่ถ้าเราสวมหน้ากากตลอดเวลา มันกลับกลายเป็นว่าเราต่างหากที่รู้สึกลำบากใจ และไม่เป็นตัวของตัวเองเมื่ออยู่ต่อหน้าเพื่อน บางทีเพื่อนของเราอยากที่จะให้ถอดหน้ากากออกแล้วคบกันด้วยความจริงใจและเป็นตัวของตัวเอง เพื่อนของเราอาจจะรับนิสัยเราได้