✰ [ASTRO BINKY] POLARIS ✰

ตอนที่ 5 : POLARIS:03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 พ.ค. 60




"เห้ออออ" 

  ปาร์ค มินฮยอก หรือ ร็อคกี้ ถอนหายใจพร้อมกับกลิ้งไปมาบนเตียงของตัวเองในห้อง  ปกติเค้าจะอยู่กับ ยูน ซานฮา รูมเมทและเพื่อนสนิทที่สุดของเค้า แต่ตอนนี้ ซานฮาต้องไปดูแลรุ่นพี่อึนวูอยู่ที่โรงพยาบาล  แบบงงๆ ร็อคกี้ก็เลยนอนเซ็งเป็ดอยู่คนเดียว เพราะพอไม่มีเพื่อนผมทองจอมพูดมาก พูดทุกวี่ทุกวัน พูดทุกที่ทุกเวลา อยู่ด้วย ห้องมันก็โคตรจะเงียบเลย...เหงาเว้ย!!._.

    ตอนนี้ปิดเทอมอยู่ก็จริง แต่ก็เหลือเวลาอยู่อีกแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้นสำหรับเวลาพักของเหล่านักเรียนทั้งหลาย เดี๋ยวเราก็ต้องเปิดเทอมแล้วสินะT^T ความเซ็งทวีคูณขึ้น2เท่า-*- เวลาแบบนี้ ไปที่ห้องซ้อมของชุมนุมดีกว่าแฮะ เห็นว่าเดือนหน้าจะมีงานวิชาการด้วยสิ รีบไปซ้อมเตรียมตัวเอาไว้ก่อนดีกว่า

     เมื่อคิดได้อย่างนั้น ร็อคกี้ก็ลุกขึ้นไปเปลี่ยนเป็นชุดที่เขาใส่ซ้อมเต้นบ่อยๆ ล็อกห้องแล้วเดินตรงไปที่ห้องซ้อมของชุมนุมทันที ห้องซ้อมก้ไม่ได้ไกลเท่าไหร่ เดินออกมาจากหอพักม.ต้น เลี้ยวซ้ายก็เป็นสวนพฤกษศาสตร์ของโรงเรียน เดินเลยมาอีกนิดก็เป็นโรงยิม ห้องซ้อมอยู่ข้างๆโรงยิม

     ห้องนี้เข้าได้เฉพาะสมาชิกชุมนุมเท่านั้น เพราะตรงประตูจะมีที่สแกนบัตรอยู่ และผู้ที่จะมีบัตรก็คือ หัวหน้าชุมนุม ครูสอนเต้น และสมาชิ เพราะฉะนั้น ร็อคกี้ก็เข้า-ออกห้องนี้ได้อย่างสบายๆ เขาเปิดประตูเข้าไป เปิดไฟ เปิดหน้าต่างและวอร์มร่างกายตามที่ได้เรียนมา และเริ่มซ้อมเต้นไปเรื่อยๆ จนไม่ทันสังเกตว่ามีคนแอบมายืนมองเขาตรงหน้าต่างที่เปิดอยู่

      เป็นเพราะความตั้งใจและจดจ่อกับการเต้นมาก จึงทำให้เขาไม่ได้สนใจผู้มาเยือนที่ยืนมองเขาจะข้างหลังนิ่งๆ จนผ่านไปสักพัก ร็อคกี้เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่่างจ้องมองเขาอยู่ เขาจึงหยุดเต้นและหันไปมองที่ประตูทันที

"เต้นเก่งนี่?"

"..มูนบินฮยอง?"

"อื้ม หวัดดี^^"

     ร็อคกี้เดินไปเปิดประตูก่อนจะเชิญรุ่นพี่ที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อ2-3วันที่แล้วให้เข้ามานั่งข้างในก่อน

"พอดีฉันแวะไปชงกาแฟที่ห้องชุมนุม แล้วเห็นมีคนเต้นเลยกะว่าจะแอบมาดู นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นนาย" 

"อ๋อ...ว่าแต่ ฮยองอยู่ชุมนุมบาริสต้าหรอครับ?"

"ใช่!ฉันชอบกาแฟมากเลย"

"ผมก็ชอบกาแฟเหมือนกัน"

"จริงหรอ? งั้นนี้ ฉันชงมาอีกแก้วนึงพอดีเลย นายลองชิมแล้วให้คำแนะนำกับฉันหน่อยได้มั้ย?" มูนบินพูดก่อนที่จะหันไปค้นถุงกระดาษไปเล็กของเขาและหยิบกาแฟอีกแก้วนึงออกมายื่นให้ร็อคกี้

"ได้ครับ ผมจะชิมให้"

   ร็อคกี้รับกาแฟแก้วนั้นมาดื่มทันที พร้อมกับมูนบินที่รออย่างใจจดใจจ่อกับฝีมือการชงกาแฟของเขา ร็อคกี้ดื่มกาแฟไป1อึก และนิ่งคิดไปสักครู่ มูนบินเจ้าของกาแฟไม่รอช้าเร่งเร้าเอาคำตอบทันที

"เป็นยังไงบ้างๆ? ขมไป?หวานไป? 

"ไม่ครับ มันกำลังดีเลยล่ะ"

     ร็อคกี้พูดพร้อมกับดื่มกาแฟเข้าไปและเอ่ยชมไม่หยุดปาก ทำเอาพี่ชายคนทำยิ้มไม่หุบ

"หยุดชมได้แล้วล่ะฉันเขิน><"

"เขินทำไมล่ะครับ แหม ก็มันอร่อยจริงๆ"

     ยิ่งชมรุ่นพี่ข้างๆก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ยิ้มจนตาหยีเลยล่ะ นี่มัน..เหมือนแมวเลย..น่ารักชะมัด:) 

"ขอบใจนะที่ช่วยชิมน่ะ นายเป็นคนแรกเลยนะที่ได้ชิมกาแฟฝีมือฉัน"

"น่าดีใจจริงๆครับ"

"เออว่าแต่...เพื่อนนายก็เฝ้าไข้เพื่อนชั้นอยู่โรงพยาบาลใช่มั้ย?"

"ใช่ครับ"

"พวกเราเลยต้องนอนคนเดียวเลยเนอะ555555"

"...."

"จะเหมือนกันไปไหนเนี่ย^^"

"อ่า คงแค่บังเอิญมั้งครับ555"

"อื้ม...คงงั้น ฉันไม่อยู่กวนนายซ้อมเต้นละดีกว่า เอาเป็นว่า...ถ้าเกิดนายเหงา จะให้ฉันไปนอนเป็นเพื่อนก็ได้นะ"

"ไม่เอาครับไม่อยากรบกวน"

"เอาเถอะไว้เจอกันใหม่นะ บ้ายบาย ขยันซ้อมนะสู้ๆ"

      มูนบินลุกขึ้นยืนโบกมือลารุ่นน้องที่นั่งอยู่ที่พื้น ก่อนที่จะเดินจากไปทิ้งไว้แต่ความเงียบและเสียงหัวใจของร็อคกี้ที่เต้นดังและแรงจนแทบจะระเบิดออกมา รอยยิ้มของมูนบิน..มันสดใสซะจนร็อคกี้มีกำใจในการเต้นจริงๆ

   โดยเฉพาะคำว่า สู้ๆ ถึงจะเป็นแค่คำสั้นๆแต่พอนึกถึงทีไรก็ยิ้มไม่หุบเลยล่ะ


      ฝั่งมูนบินที่เดินออกมานอกห้องซ้อมหันกลับไปมองรุ่นน้องคนนั้นอีกทีแล้วยิ้มออกมานิดๆ ที่เขาพูดออกมาเมื่อกี้ไม่ได้โกหกหรอกนะ ร็อคกี้เป็นคนแรกที่ได้ชิมกาแฟฝีมือของเขาเพราะเขากลัวว่ามันจะไม่ถูกปากคนอื่น ดื่มเข้าไปอาจจะท้องเสียได้--

     เอาเถอะถึงแม้ว่าที่ร็อคกี้พูดออกมาเมื่อกี้อาจจะเป็นแค่การแสดงเพื่อหลีกเลี่ยงการวิจารณ์ตรงๆ แต่มูนบินก็ดีใจที่ร็อคกี้ได้เป็นคนแรกที่ชิม เป็นไปได้ก็อยากให้เป็นคนสุดท้าย...

     รอก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปฝึกทำกาแฟอร่อยๆมาให้นายชิมอีก แต่นายจะโอเคมั้ยนะ ถ้าฉันอยากทำให้นายชิม......ไปทั้งชีวิตเลย.....:)

  



TALK WITH WRITTER
ความจริงแล้วฟิคเรื่องนี้ชื่อว่า มนต์รักกาแฟ ค่ะ5555555555555

ช่องทางการติดต่อ : #บกงั่ม ในทวิตเตอร์ค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #15 Maimelody (@Maimelody) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 08:27
    ทำไมละมุนอย่างเน้!!! สงสัยว่าจะเกิดมาคู่กันถึงได้เหมือนกันขนาดนี้ 555
    #15
    0
  2. #14 ruuuusn (@ruuuusn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:55
    รอไรท์มาต่ออยู่นะคะ ไฟท์ติ้งค่าา
    #14
    0
  3. #13 Benjarat Imto (@benbam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 10:17
    เตาะน้องก็บอกมามุนบิน ไม่ต้องมาบอกหรอกว่าเหมือนกัน แหม่ๆ ????
    #13
    0