แฝงรักฝากใจ (คำต่อคำ)

ตอนที่ 1 : มดแดงตัวที่ 1 ผู้หญิงกับผู้ชายเป็นเพื่อนกันไม่ได้ ? (มาแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    8 เม.ย. 59








          ถ้านับเป็นวัน..ก็คงจะหลายพันวัน

            ถ้านับเป็นเดือน..ก็คงจะมากมายนับไม่ถ้วน

            ถ้านับเป็นปี..ก็คงสิบกว่าปีมาแล้ว..ที่หลงรัก เพื่อนสนิทของตัวเอง...





            มีคนเคยบอกเอาไว้ว่า.. ผู้หญิงกับผู้ชายเป็นเพื่อนกันไม่ได้..


          “ครูบัวขา ไข่ย้อยเปิดกระโปรงหนู !

            ร่างเล็กป้อมตัวขาวจัดชี้นิ้วไปหาเด็กชายที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างกาย ไข่ย้อยก้มหน้าก้มตาไม่กล้าสบตาครูบัวขาจอมโหด ในขณะที่เด็กหญิงวัยสี่ขวบกัดริมฝีปากร้องไห้ประท้วงความยุติธรรม เพื่อนๆ วัยเดียวกันล้อมวงเข้ามาหา ใช้สายตาจิกกัดไปที่เด็กน้อยไข่ย้อยผู้เป็นจำเลย

            ครูบัวขา ของเด็กอนุบาลร่มรักยิ้มอ่อนแรง นี่เป็นหนที่สิบของวันแล้วที่เด็กหญิงชมพู่กับเด็กชายไข่ย้อยคู่กัดประจำอนุบาล 1/1 วิ่งโร่มาฟ้อง ครูอนุบาลสาวรวบกองสมุดการบ้านเอาไว้ เหล่มองสองเด็กที่ยังคงเขม่นสายตาจ้องกัน แล้วถอนหายใจอย่างเอ็นดู

“ไข่ย้อยเปิดกระโปรงเพื่อนทำไมคะ” เพราะเป็นครูอนุบาล เรื่องการวีนการเหวี่ยงจึงไม่เคยอยู่ในหัวของครูบัว เธอมักจะใช้เหตุผลคุยกับนักเรียนตัวน้อย เพื่อให้พวกเขาเรียนรู้สิ่งที่ถูกต้องจากการกระทำของตัวเอง

“ชมพู่แกล้งไข่ย้อยก่อนครับครูบัว” เด็กชายร้องไห้ซิก “เค้าบอกว่าไข่ย้อยเตี้ย เป็นคนแคระ ไม่รู้จักโต”

            คิ้วของครูบัวกระตุก ปัญหาระดับชาติของเด็กผู้ชายวัยนี้คือการถูกนินทาว่าไม่หล่อ แก้มสองข้างของไข่ย้อยบวมก่ำน่าฟัด ที่บ้านบอกว่าเขาหล่ออย่างกับดาราฮอลลีวูด ชมพู่ตาไม่ถึงที่มาว่าเขาเตี้ย !

“ก็ไข่ย้อยเตี้ย ! เค้าสูงกว่าตัวตั้งเยอะ” เด็กหญิงชมพู่ตะเบ็งเสียง “เค้าไม่ได้แกล้งตัว ตัวต่างหากมาแกล้งเค้า”

            คุณครูสาวอยากจะเอาหัวโหม่งกองการบ้าน เธอรีบยกมือห้ามศึกระหว่างหัวหน้าห้องฝ่ายชายและหญิง ที่มีลูกคู่ลูกรับเป็นบรรดาเด็กน้อยสมาชิกห้องอนุบาลหนึ่งทับหนึ่ง สิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาที่ต้องเจอทุกวัน แต่สุขภาพจิตของครูบัวขาคงดีเกินไป ไม่มีเลยสักครั้งที่จะตวาดเด็กน้อยวัยกำลังซนเหล่านี้

“เอาล่ะๆ” หญิงสาวส่ายหัว “ครูบัวจะทำโทษให้ไข่ย้อยไปยกนมมาแจกเพื่อนๆ นะคะ ส่วนชมพู่ต่อไปนี้หนูห้ามว่าคนอื่นเด็ดขาด เด็กผู้ชายในวัยนี้จะตัวเล็กกว่าเด็กผู้หญิงอยู่แล้ว หนูมีความผิดเหมือนกัน เอาการบ้านกองนี้ไปแจกให้ครบ แล้วครูจะยกโทษให้”

            เด็กน้อยพยักหน้าเป็นมั่นเหมาะ แยกย้ายกันไปไม่มีงอแง ครูบัวขาพูดอะไรถูกทุกอย่าง เป็นนางฟ้าของพวกเราชาวหนึ่งทับหนึ่ง ครูบัวขาใจดี แต่เวลาโหดขึ้นมาก็กลายเป็นนางมารถือไม้เรียวได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้นเด็กน้อยทั้งหลายจึงหลาบจำ ไม่เคยทำให้ครูประจำชั้นคนสวยต้องสำแดงฤทธิ์เดช

          บัวสวรรค์ เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาบนผนังห้อง สลับกับมองบรรดาเด็กประจำชั้นที่เก็บมัดที่นอนลายการ์ตูนวางไว้ข้างตัวรอรับนมกล่องประจำวัน ในใจเต้นตึกตักอย่างน่าประหลาด เธอยกสมาร์ทโฟนขึ้นมาถือ ตาโตคมจับจ้องมองช่องสนทนาที่เปิดค้างเอาไว้ รอยยิ้มผุดขึ้นเหนือริมฝีปากได้รูป

            ป่านนี้..จะกินอะไรหรือยังนะ ?

 

 


“คะแนนวิชาเฉพาะแพทย์สูงขนาดนี้..แกติดหมอได้สบายเลยดิพัด”

          เด็กสาวเคี้ยวขนมกร๊วบๆ ขณะแนบหน้าลงบนท่อนแขนของตัวเอง ชุดนักเรียนสีขาวที่ควรจะยัดอยู่ในกระโปรงสีกรมท่าหลุดลุ่ยออกมา ผมกระเซอะกระเซิงจนเด็กหนุ่มที่ปรายตามามองถอนหายใจ

“ยัง” เขาเอ่ยเสียงเย็น “ต้องรอคะแนนอีกหลายส่วนมารวมกันอีก ประมาทไม่ได้หรอก”

“ตอนแรกคิดว่าแกจะเอาวิศวะเสียอีก” เธอปาขวดน้ำลงถังขยะที่ไกลออกไปได้อย่างแม่นยำ “เผื่อจะได้อาศัยบารมีได้กงได้เกียร์อะไรกับเขาบ้าง”

“คิดเหรอว่าฉันจะให้แก”

“ไม่ให้ฉันแล้วแกจะให้ใคร” เด็กสาวกระแซะ “แล้วพ่อว่าไงอ่ะ เขาอยากให้แกสืบทอดความเป็นวิศวะจากรุ่นสู่รุ่นไม่ใช่หรือไง แกหนีมาเป็นหมอแบบนี้ ลุงไม่กระอักเลือดตายเหรอ”

          เด็กหนุ่มไม่ตอบ เขาเก็บหนังสือเรียนที่เป็นภาษาอังกฤษล้วนเข้าหากัน ใบหน้าที่มักจะสงบและสุขุมอยู่เสมอไม่แสดงท่าทีใด ไม่นานนักก็ยกสายตาขึ้นมามองเธอ

“คิดหรือยังว่าจะแอดเข้าอะไร”

          เด็กสาวไหวไหล่ เธอถอนหายใจ มองเสี้ยวหน้าขาวสะอาดของเพื่อนสนิท สายตาเขายังคงจับจ้อง

“ถ้าแกติดหมอที่มหาลัยนี้..ฉันคงตามแกไปไม่ได้แหงเลย” เธอหัวเราะแห้งๆ “คะแนนสูงกระชากวิญญาณขนาดนี้ แค่คณะที่ฉันอยากจะเข้า คะแนนก็เยอะจนหืดขึ้นคอแล้ว”

“แกจะไปอยู่ที่ไหน”

“พูดเหมือนแกจะตามไปงั้นแหละ” เธอตีรวน

“ก็บอกมาก่อน” เขาแย้งเสียงทุ้ม

“ที่ไหนก็ได้ที่จบมาเป็นครูอนุบาล” หญิงสาวผุดยิ้มนิดๆ “มีเด็กมาเรียกครูบัวคะ ครูบัวขา แกไม่คิดเหรอว่ามันดูน่ารักชะมัด”

“แกชอบเด็ก ?” เขาเลิกคิ้วขึ้น

“เปล่า..ฉันชอบผู้ชายที่รักเด็กต่างหาก..”

 



            บางคำพูดที่คิดว่าชัดเจนแล้ว..คนบางคนก็ไม่เคยรู้สึกถึง

            บัวสวรรค์หัวเราะ หรี่เพลง เพื่อนสนิทที่เปิดอยู่บนรถลงเมื่อมีสายเข้า หน้าจอที่แสดงชื่อคนที่รอทำให้เธอแย้มยิ้มกว้าง หญิงสาวเลื่อนและแนบกับหู มองสัญญาณไฟจราจรที่ยังคงเป็นสีแดง บรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนเบื้องนอกทำให้บรรยากาศเป็นใจไม่น้อย

“...”

            เธอกดรับไปแล้ว แต่ปลายสายก็ยังคงเงียบ ได้ยินเสียงลมหายใจของเขาดังเข้าออกเป็นจังหวะ เจ้านั่นเข้าเวรทั้งวัน..บางครั้งก็ลืมแม้กระทั่งจะกินข้าว บัวสวรรค์หัวเราะแผ่ว

“ไง”

“...เหนื่อย” เสียงคุ้นหูที่ห้าวต่ำดังออกมา “ยังไม่ได้กินอะไร”

“พักมั่งนะคุณหมอ” เธอหัวเราะลั่น “ฉันไม่อยากไปงานศพหมอเด็กที่ตายเพราะไม่ได้กินข้าวหรอกนะเว้ย”

“ผัดกะเพราไก่..” เขาเอ่ยสิ่งที่ต้องการ “ไข่ดาวสุก”

“ฉันไม่ใช่ทาสแกนะไอ้หมอ” เธอขมวดคิ้ว ยังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค ก็ได้ยินเสียงคุณพยาบาลหน้าห้องตรวจที่เธอรู้จักดีเล็ดลอดเข้ามา บัวสวรรค์ขยับยิ้มเหนื่อยอ่อนแทนคนเป็นหมอ ก่อนจะพึมพำแนบสาย

“เออ งั้นสองกล่องละกัน..ฉันจะไปกินเป็นเพื่อนแกเอง”

 



            วันนี้เป็นวันศุกร์..แต่โรงพยาบาลรัฐแห่งนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วยผู้คนเหมือนเดิม หญิงสาวก้าวขาที่ใส่คัทชูส้นเตี้ยไปตามพื้นกระเบื้อง ยิ้มให้นางพยาบาลบางคนที่รู้จักกันดี ในมือก็หิ้วกล่องข้าวกะเพราไก่ไข่ดาวของโปรดใครบางคนไปด้วย อีกข้างถือถุงชาเย็นสีส้มกับนมเย็นสีชมพูหวาน เดินไปอย่างมาดมั่น

            ไม่นานเท่าไหร่ก็เห็นสองแม่ลูกจับจูงกันออกมาจากห้องตรวจประตูสีขาวติดลายการ์ตูนหลอกล่อหนูน้อยใจซื่อ เด็กหญิงตัวน้อยถือถุงมือคุณหมอสีขาวที่เป่าลมเหมือนลูกโป่งแถมยังมีการเขียนหน้ายิ้มให้ บัวสวรรค์ยิ้มกว้าง แผนการหลอกล่อเด็กของเขายังไม่เปลี่ยนไปตามอายุที่เพิ่มขึ้นทุกปีเลย

            ร่างอวบได้สัดส่วนของคุณครูสาวเขย่งขึ้นมองช่องกระจก แอบถามคุณพยาบาลเล็กมาแล้วว่าวันนี้เสร็จสิ้นงานของคุณหมอสุดหล่อเรียบร้อยแล้ว แต่ก็เล่นหัวหมุนทั้งวัน ไม่ได้พักเลย หน้าประตูติดชื่อของเจ้าของเวรวันนี้เอาไว้

          นพ.พัทธ์สัญญา ไพโรจน์วิบูลย์กุล

            หมอพัดยอดขมองอิ่มของสาวน้อยสาวใหญ่ในโรงพยาบาล กุมารแพทย์สุดหล่อแสนสุขุมละมุนตา ฮอตปรอทแตกตั้งแต่งยังไม่แตกเนื้อหนุ่ม โสดสนิทไร้คู่ชีวิตไม่เคยคิดมีสิ่งที่เรียกว่าคนรักมาตลอดยี่สิบเจ็ดปี คร่ำเคร่งอยู่กับกองหนังสือและคนไข้วัยฟันน้ำนม ทั้งที่เป็นคนไม่ช่างพูดช่างหลอกล่อแต่ก็เอาเด็กน้อยตัวจ้อยที่กลัวคุณหมอจับฉีดยาได้อยู่หมัด เรียกคะแนนความยอดนิยมให้พุ่งสูงขึ้นไปอีกเพราะเป็นผู้ชายรักเด็ก

            พัทธ์สัญญาเอนหลังนอนพิงกับเก้าอี้ เขาสวมแว่นสายตายิ่งทำให้ดูเคร่งขรึม สันจมูกโด่งตรงเป็นสัดส่วนรับเข้ากับใบหน้าคมจัด ผิวกายขาวผ่องเหมือนหลอดนีออน แทบจะกลืนไปกับสีผนังของโรงพยาบาล ขนตาหนาพริ้ม คิ้วคมดกเข้ม ขาวจัดเช่นนี้เพราะมีเชื้อสายมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ทางฝั่งบิดา แต่ทางตระกูลแม่เป็นลูกครึ่งไทยอินเดีย สองอย่างหลอมรวมเข้าหากันจนเกิดเป็นคุณหมอพัดสุดหล่อ

            เรื่องแปลกแต่จริงประจำวันนี้..คือเขาเป็น เพื่อนรักของบัวสวรรค์

            เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ..กับความรู้สึกที่หญิงสาวเก็บงำเอาไว้มานานหลายปี

            ดูท่าว่า..นิยาม ผู้หญิงกับผู้ชายเป็นเพื่อนกันไม่ได้ คงจะมีเค้าความจริงอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว...

 



            พัทธ์สัญญาหลับตาลงไม่นาน ด้วยความเมื่อยล้าเกือบทำให้หลับไปทั้งแบบนั้น แต่เสียงเคาะประตูเป็นจังหวะสามช่าอันคุ้นเคยทำให้คุณหมอหนุ่มลืมเปลือกตามามองหญิงสาวในชุดกระโปรงผ้าไทยยาว บัวสวรรค์ยิ้มแผล่ พลางชูถุงในมือขึ้นหลอกล่อ

            ชายหนุ่มไม่ได้แสดงท่าทางใดเป็นพิเศษ เขาขยับตัวลุกขึ้นนั่ง และค่อยๆ ถอดแว่นออกมาวางบนโต๊ะ ดวงตาคมกริบไม่มีแว่นใดบดบังเหลือบมองมาอีกครั้ง พัทธ์สัญญาจึงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เลิกคิ้วใส่หญิงสาวที่ยังทำหน้ามึน

            บัวสวรรค์กะพริบตาเรียกสติ เข้าใจดีอยู่ไม่น้อยว่าเพื่อนรักคนนี้รูปร่างหน้าตาดีกว่าใคร แต่หัวใจไม่รักดีของเธอก็ชอบมีพิรุธอยู่เสมอ ไม่เคยเก็บอาการ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ ของตัวเองได้อยู่เลยสักครั้ง

“ไปกันได้หรือยัง” เธอถามแต่คนเป็นหมอทำเพียงถอดเสื้อกราวน์ออกและขยับเรือนกายสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบของตัวเองน้อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวหนึ่งเม็ด ก่อนจะยื่นมือมาคว้าถุงนมเย็นสีชมพูในมือคุณครูอนุบาลไปดูดหน้าตาเฉย

            หญิงสาวอยากหัวเราะ ผู้ชายตัวโตสูงใหญ่กับถุงนมเย็นสีหวานไม่ได้เข้ากันเลยแม้แต่น้อย บัวสวรรค์เอียงคอมอง นึกเอ็นดู ตั้งแต่เล็กจนโต..ของที่หมอพัดเพื่อนรักชอบ ไม่มีอะไรที่เธอไม่รู้ หากมองจากสายตาคนอื่น..เธอกับเขาเป็นเพื่อนรักเพื่อนแท้ที่ตัวติดกันเป็นปลิงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ทว่าบัวสวรรค์รู้ดี ว่าที่จริงเธอคิดกับพัทธ์สัญญามากกว่าคำว่าเพื่อนสนิท

            แต่ไอ้หมอตาถั่วไม่เคยรู้ ถึงจะไม่เคยไปจีบไปชอบใครให้ใจเธอช้ำ แต่เขาก็ไม่เคยมองเห็นความรู้สึกของเธอเหมือนกัน วันๆ หนึ่งใช้ไปกับการอ่านหนังสือท่าทางเข้าใจยากพวกนั้น จนเธอคิดว่ามันจะแต่งงานแต่งการไปกับ Textbook เล่มหนาไปแล้วจริงๆ

            บัวสวรรค์สูงเพียงมาตรฐานหญิงไทย เธอจึงสูงเพียงแค่อกกว้างนั้น เวลาเดินจึงต้องพยายามเดินให้ทันขานกกระยางที่ชอบทำอะไรแข่งกับเวลา ครั้งนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น บัวสวรรค์ถูกแย่งกล่องข้าวไปถือ ในมือเธอจึงเหลือเพียงถุงชาเย็นสีส้มของโปรด ขณะทอดสายตามองไปยังแผ่นหลังที่ยกมือรับไหว้ใครหลายคน สายตาของนางพยาบาลและหมอด้วยกันเองมองพัทธ์สัญญาอย่างชื่นชม รู้อยู่หรอกว่ามันหล่อ แต่ไม่อยากปฏิเสธเลยว่าบางครั้งก็นึกหึงอย่างไม่มีเหตุผลเหมือนกัน

            หึงทั้งที่เขาเป็นแค่เพื่อนของเธอนี่แหละ

            เขาเดินนำไปนั่งบนเก้าอี้ตัวโปรดข้างโรงพยาบาล นั่งกันตรงนี้ประจำ เธอกับเขาทำงานอยู่ใกล้กัน โรงเรียนอนุบาลร่มรักอยู่ห่างออกไปไม่กี่กิโล ทุกเย็นถึงได้ออกมาเจอกัน พฤติกรรมแบบนี้ชวนให้คิดไกลไม่น้อย บัวสวรรค์รู้ว่ายิ่งใกล้ชิดมันก็ยิ่งลำบาก แต่คนมีภูมิต้านทานที่หลงรักใครสักคนมานานนับสิบปีจนแนบเนียนอย่างเธอ เรื่องแบบนี้ถือเป็นกำไรชีวิต

“เป็นหมอแท้ๆ แต่อดข้าว” เธอแสร้งถอนหายใจ “แล้วยังจะไปบอกให้คนอื่นดูแลตัวเองได้ยังไงคะไอ้หมอพัด ในเมื่อแกยังอดนอนอดอาหารเองแบบนี้”

“วันนี้คนไข้เยอะ” เขาบอกขณะแกะกล่องข้าวไปด้วย “ฤดูมันเปลี่ยน เด็กๆ เป็นไข้หวัดใหญ่กันเยอะ มีหลายคนติดมาจากเพื่อน ก็เลยพากันป่วย”

“อือ..เด็กๆ ในห้องฉันก็ลาป่วยกันหลายคน” บัวสวรรค์พึมพำอย่างเห็นด้วย “ว่าแต่..แกก็พักมากินข้าวสักหน่อยก็ได้นี่หว่า”

“ฉันไม่อยากให้เด็กๆ รอนาน” พัทธ์สัญญาเอ่ย “โรงพยาบาลกับเด็กถูกกันเสียที่ไหน ขืนฉันปล่อยให้เขารู้สึกตัวว่ากำลังโดนหมอตรวจ มีหวังได้อาละวาดกันใหญ่”

            หญิงสาวหัวเราะ คิดภาพออก ชายหนุ่มเป็นคนตัวโต แต่เวลาพูดถึงเด็กน้อย ดวงตาคมเหมือนจะมีรอยยิ้มขึ้นมาในหน้า หัวใจของบัวสวรรค์เต้นรัวแรง เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ได้เจอมุมอ่อนโยนของคนเป็นเพื่อนสนิท

“แกจะไปงานเลี้ยงรุ่นไหม” เธอคว้ากระเป๋าสะพายเข้าชุดมาข้างตัว คุ้ยหาของอยู่พักใหญ่ แล้วชูขึ้น “ส่งมาหาฉัน บอกให้ชวนหนุ่มหล่อประจำชั้นไปด้วยให้ได้ ไอ้ฉัน..มันก็ไม่ชอบขัดศรัทธาเพื่อนฝูง แกว่างไหม อาทิตย์หน้า”

“ไม่รู้เหมือนกัน” เขาเหล่มองเพียงแวบเดียว “ขอดูตารางเวลาก่อน เผื่อมีเวร”

“เอาน่า..ฉันรู้ว่าแกว่าง” เธอส่งเสียงจิ๊จ๊ะ “แกไม่อยากไปดูโรงเรียน สถานที่ในความทรงจำพวกเราเหรอวะ”

            คนพูดน้อยไม่ได้ตอบกลับสิ่งใด แต่ท่าทางแบบนั้น ทำให้คุณครูอนุบาลร่มรักยิ้มกริ่ม มีโอกาสสูงที่พัทธ์สัญญาจะไป ขอเถอะ..แค่มองตาก็รู้ใจเขาแบบนี้ มีแค่เธอคนเดียว บางที..บัวสวรรค์ก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ขอแค่มันไม่ไปชอบใคร เธอก็จะอยู่ข้างๆ แบบนี้ และยืนยันที่จะทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงต่อไป

            เพราะว่าเธอรู้อยู่แก่ใจ..หากวันไหนที่ความรู้สึกถูกเปิดเผย เธอกับเขาจะเป็นอย่างไรต่อไปก็สุดจะรู้



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

4,022 ความคิดเห็น

  1. #3883 เพื่อนรัก รักเพื่อน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:45
    งื้อออออออ
    #3883
    0
  2. #3343 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 11:46
    ครูบัวกับหมอพัดน่ารักอ่ะ อะไรจะรู้ใจกันขนาดนั้น
    #3343
    0
  3. #2767 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 19:09
    บัวขาาาา



    หมอต้องแอบชอบบัวขาด้วยแน่เลย ความคิดอาจจะตรงกัน แต่ก็กลัวิกฝ่ายคิดไม่เหมือนตัวเองเหมือนกันแน่ๆเลย
    #2767
    0
  4. #1360 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 18:29
    ค่อดีงามมมมละมุนจริงๆค่ะ
    #1360
    0
  5. #1079 yellow doll (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 02:51
    ถ้าบอกไปแล้วเขาไม่เก็ท ก็อธิบายด้วยสิคะ 555
    #1079
    0
  6. #728 ศศิวิมาน (@sasiviman) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 08:24
    แหมๆ มดแดงเฝ้ามาเป็นสิบปีแบบนี้ ท่าจะกัดเจ็บ ><
    #728
    0
  7. #397 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 22:04
    เรามาเจิมเป็นมงคลให้บทนึงก่อนนะคะพน. จะยิงยาวเลยค่ะ
    พระเอกน่ารักกกกกกกก ชอบบบบบบบ มีความละมุนลอยมาเลยยยยย อิอิ
    #397
    0
  8. #204 Mazato Yume (@sleeplezzrr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 00:10
    ในที่สุดก็มาอ่านอย่างจริงจัง55555
    #204
    0
  9. #109 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 22:17
    ผู้ชายรักเด็ก น่ารักกก
    #109
    0
  10. #27 คิดไม่ซื่อ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 16:57
    อัพเถอะค่ะ เพื่อสุขภาพจิตที่ดีของผู้อ่านทุกท่าน ~ ฉลองสงกรานต์ด้วยนิยายหลาย ๆ ตอนนะค้าาาาาา ^^



    อย่าบอกนะว่าหมอพัดก็มีใจให้บัว แถมส่งสายตาให้ตลอด แต่บัวไม่รับรู้ ส่วนบัวก็ส่งสายตาท่าทางให้หมอพัดตลอด แต่หมอพัดก็ซื่อบื้อไม่ต่างกัน -_______-



    อืม ๆ เป็นไปได้ ๆ



    ...รอตอนต่อไปนะคะ^^
    #27
    0
  11. #26 Khumingcool (@Khumingcool) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 17:42
    สนุกจ้า มาไวๆ
    #26
    0
  12. #25 nuinuinui56 (@nuinuinui56) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 14:40
    สนุกมากชอบมดแดงตัวนี้จังเลย
    #25
    0
  13. #24 Berlin†† (@secret140) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 07:56
    น่ารักกกกก แถมกดfavไปแล้ว555555
    #24
    0
  14. #23 pattarawadee silsopha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 00:53
    สนุกค่ะชอมมากเลยนี่แค่ลงแค่ตอนเดียวเองนะมาอัฟให้อ่านเรื่อยๆนะคะเป็นกำลังใจให้ค่าา
    #23
    0
  15. #21 มุเม โนะ ไทสะ (@026167774) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 22:40
    รุกคะ รุกเลยยยย
    #21
    0
  16. #20 เด็กน้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 21:57
    อร๊ายยยย ><อยากกินมะม่วง

    'ฉันชอบผู้ชายที่รักเด็ก' กรี๊ดเบาๆน่าร๊ากกกกก ^^
    #20
    0
  17. #19 Anyamanee Onsuwan (@yame1234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 19:48
    อ่านแล้วน่าติดตามมากเลยอ่ะ ชอบนางเอกแนวนี้หนักมาก รออ่านตอนต่อๆไปน้าค้าาาา
    #19
    0
  18. #18 duangta-bento24 (@duangta-bento24) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 19:40
    ครูบัวขาน่ารัก
    #18
    0
  19. #17 ~KiLLeR ShaDow~ (@bokey_sweet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 18:23
    สนุกค่ะะะ น่ารัก ><
    แต่...
    เสื้อกาวน์นะคะ ไม่ใช่เสื้อกราวน์ T.T
     
    #17
    0
  20. #16 hp_mint (@hp_mint) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 17:33
    มีชื่อประกายพรึกโผล่มาแวบนึงนะไรท์5555
    #16
    0
  21. #15 Nut (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 16:52
    ดูจากฝีปากและความกล้าแล้ว นางเอกเรื่องนี้ไม่ได้มาเล่นๆนาจา 55555 รอฉบับเต็มนะคะ
    #15
    0
  22. #14 iQueen no.7 (@umimimum) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 22:28
    ตามค่าาา ดูน่ารักจังเลยอ่ะ
    #14
    0
  23. #12 ทิวาวลัย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 20:28
    แค่จั่วหัวมา ก้อน่าติดตามแล้วค่ะ ไรท์เตอร์
    #12
    0
  24. #10 aries_a (@ariesleo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 18:45
    มาขนาดนี้ ก็ต้องส่งคะแนนโวตแบบเต็มๆ กันไปเลย
    #10
    0
  25. #8 Prang_Estrella (@nueprang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 18:25
    นางเอกของผักไม่มีใครธรรมดาสักคน จะรออ่านความวุ่นวายต่อไปละกัน #ดองตายสถานเดียว
    #8
    0