Love definition บทรัก

ตอนที่ 1 : คู่จิ้น 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 มิ.ย. 62

Love definition : บทรัก


#ปั้นน้ำ



บทที่ 1



"นี่เขายังไม่เลิกจิ้นมึงกับเฮดว้ากวิศวะอีกหรอว่ะ"


เสียงเพื่อนสนิทไม่กี่คนของผมพูด พร้อมวางโทรศัพท์ให้ผมดูแฮชแท็กปั้นน้ำ ที่ตอนนี้คนกำลังให้ความสนใจกันในทวิตเตอร์ ผมจึงต้องหันไปพูดกับมันเสียงเขียว



"กูเห็นแล้ว มึงไม่ต้องมาย้ำกูก็ได้ป่าวว่ะ แค่นี้กูก็อายจะตายอยู่ล่ะ"



"เอ๊า!กูผิดอะไรครับเพื่อน นี่กูอุตส่าห์นั่งส่องแท็กให้มึงเลยนะเว้ยไอ้น้ำมึงดู๊ แม่งโคตรจี้" 



ผมว่ามันก็น่าแปลกนะครับ คนสมัยนี้เขาจิ้นได้แม้แต่คนที่ไม่เคยรู้จักกันได้ด้วยเหรอคิดแล้วก็ปวดจิต แต่ไม่เป็นไรผมอาจจะได้แฟนคลับเพิ่ม


มันนั่งอ่านแท็กที่คนหวีดกันแล้วหัวเราะจนเกือบตกเก้าอี้ มึงขำแต่กูไม่ขำไงครับ หมดกันเบ้าหน้าที่กูรักษามา ผมว่าผมก็หล่อนะครับ แต่ทำไมผมต้องเป็นรับว่ะ ไม่เข้าใจ ผมขี้เกียจฟังมันพร่ามมากมายจึงถามหาเพื่อนสนิทอีกสองคนในกลุ่ม



"แล้วนี่ไอ้เชี่ยบอสกับไอ้ฟร้อนไปไหนว่ะ กูยังไม่เห็นมันเลย"ผมพูด 



"กูจะรู้กับมันหรอ ไม่ได้ตัวติดกัน" 




มันพูดก่อนจะไถลหน้าจอไปเรื่อยเปื่อย เอ้า ไอ้นี่ ถามแล้วตอบกวนตีน มันน่าตบให้หัวทิ่มมากเลยเพื่อน ผมคิดในใจแล้วตอบ 



"ไอ้ห่า กวนตีนล่ะมึงอ่ะ"



"กูหล่อ"มันเก็กหล่อ แล้วเสยผมทีนึง อื้อหือ รังแคนี่กระจายเต็มพื้นเลยครับ มันหล่อนะครับ แต่เสือกทำตัวทุเรศ ขัดกับหน้าตามาก 



"ที่บ้านมึงเลี้ยงรังแคเหรอ ไอ้เมฆ"ผมพูด แล้วทำหน้าขยะแขยงมันเต็มที่ จนโดนมันโบกหัวเข้าให้ หัวเกือบทิ่ม ไอ้ห่า 



"แล้วนี่มึงเคยเจอไอ้เฮดว้ากอะไรนี่ยังว่ะ"แล้วแม่งก็ย้อนกลับมาเรื่องเดิม เออ!! เอาที่สบายใจ


"กูอยู่เศรษฐศาสตร์ ไม่ได้อยู่วิศวะ"ผมพูดเสียงเหนื่อยอ่อนแล้วมองไปรอบๆ "แล้วเย็นนี้มึงจะไปเล่นบาสกับพวกไอ้วีมป่ะ" ไอ้เมฆมันเป็นนักกีฬาของมหาลัยครับ เคยเป็นนายแบบแคมเปญกีฬาของมหาลัยด้วย โปสเตอร์นี่ใหญ่จนจะทับหลังคาบ้านผมได้ แถมยังติดแม่งอยู่ทุกที่



"น่าจะไป"มันพูดก่อนเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า "เดี๋ยวกูไปก่อนนะเว้ย ได้เวลาเรียนกูล่ะ มึงนั่งอยู่นี่ก็อย่าไปฉุดใครเขาล่ะ" มันพูดก่อนจะวิ่งขึ้นตึกเรียนทิ้งให้ผมนั่งมองต้นไม้ใบหญ้าอยู่หน้าลานคณะ 



เฮ้อ ผมถอนหายใจแล้วลากสังขารตัวเองไปเรียน พูดถึงคณะของผมก็จะเป็นคณะเศรษฐศาสตร์เป็นวิชาที่เรียนเกี่ยวกับการจัดสรรทรัพยากร เรื่องปากท้องและเศรษฐกิจ การจ้างงานเต็มที่ และกลไกตลาด ส่วนตัวแล้วผมก็ค่อนข้างที่จะสนใจในด้านภาษาอยู่เหมือนกัน ถ้าไม่ติดส่าพ่อผมเป็นนักธุรกิจเกี่ยวกับการตลาดอยู่แล้วกลัวว่าจะไม่มีคนมาดูแลกิจการต่อ และผมยังพอมีจิตสำนึกอยู่บ้างไง ผมจึงต้องเนรเทศตัวเองมาโผล่ที่คณะนี้




ครืดด..ครืดดดด




เสียงสั่นในกระเป๋ากางเกง ผมจึงต้องหยิบออกมาดู ด้วยความสงสัย แท็กปั้นน้ำอีกนั่นแหละครับ ช่วงนี้ไม่มีอะไรในชีวิตผมที่ต้องสงสัยอะไรมาก 



จะชิปจนกว่าพวกเขาจะได้กัน
2 minutes ago


อร้ายยยยย พวกแกกก วันนี้พี่ปั้นไปคณะเศรษฐศาสตร์อ่ะแกรรร ไปหาใครรึป่าวอ่ะ??...#อย่าขัดกูกูจะชิป #ปั้นน้ำ #วิดวะเสดสาด #พี่ปั้นสุดหล่อ


--แนบรูป


Like 213 comments 57 share 60

บ้านน้องอยู่ดาวพลูโต

 ไปหาพี่ต้นน้ำรึป่าววคะ แค่นี้กูก็ชิปได้ ฮรือออ ขอร้องพี่ปั้นว่าอย่าล่มเรือ.... #ปั้นน้ำ


 ล่มเถอะ ถึงจะไม่รู้จักกัน แต่ก็ล่มให้หน่อยเถอะ 


Pang nk

 ฟินนนน ไรแทกชไวนแทดยำวกสดน่้่ัา้ืา 


เฮ้อออออออออออ.... 


Som 204

สาธุ อย่าล่มเรือน้อง


น้องจะข้ามแม่น้ำโขงเหรอครับ


front  B.Econ


มึงงง chani taphon 


เอออ แท็กกูไปอีกกก กูทำไรให้พวกมึ๊งงงงงง


ผมถอนหายใจ แล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงไว้เหมือนเดิม แล้วเดินขึ้นตึกเรียนเพราะผมอาจจะเข้าสายได้ อาจารย์ป้าคนนี้ยิ่งโหดๆอยู่ด้วย 



โรงอาหารกลาง


ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนสนิท ผมถูกทิ้งให้เรียนคณะนี้อยู่คนเดียว นอกนั้นก็เรียนสถาปัตย์ ผมไม่รู้ว่าคณะอักษรจะต้องเรียนอะไรบ้างนะครับ แต่เห็นว่าหนักอยู่เหมือนกัน สั่งงานทีเหมือนจะให้ทำทั้งเทอม เเถมให้มาน้อยอย่างกับเยี่ยวมด



‘ไงมึง อยู่ไหนว่ะ’ เสียงที่ผมคุ้นเคยดังขึ้น



“โรงอาหารกลาง พวกมึงล่ะ?”ผมตอบ



‘กูก็อยู่โรงหารกลาง อยู่ตรงร้านป้ายุพิน มึงเดินมาเลย



“เออ เดี๋ยวกูไป แค่นี้” ผมบอก



‘เดี๋ยวมึงง กูฝากซื้อน้ำด้วย’ ผมรอมันพูดให้จบแล้วกดวางสาย



ผมเดินไปซื้อน้ำให้ไอ้บอส แล้วเดินไปยังโต๊ะที่มันบอก มันนั่งอยู่กับเพื่อนในคณะของมัน รวมถึงเพื่อนสนิทในกลุ่มของผมด้วย ซึ่งผมก็สนิทกันในประมาณนึง ผมว่ามีเพื่อนเยอะก็ดีนะครับ เวลาแดกเหล้ามีคนช่วยหารเยอะ ช่วยกระเป๋าเงินผมได้เยอะเลย



“ไอ้น้ำ ทางนี้โว้ยยยยย”เสียงไอ้ฟร้อนตะโกนเรียก



“เออๆ มึงจะตะโกนทำห่าไรเนี่ย”ผมพูดก่อนจะรีบเดินไปนั่งที่โต๊ะ



“มึงแดกข้าวยังว่ะ”



“ยัง กูพึ่งลงมา จะรีบแดกไปไหนว่ะ”ผมตอบ ก่อนจะฟุบหน้าลงบนโต๊ะ



“มึงเห็นที่กูแท็กเมื่อเช้ายังว่ะ”มันพูดก่อนจะตักข้าวในจานใส่ปาก



“แท็กไรว่ะ”ไอ้บอสถาม



“เออ นั่นดิ แท็กไรว่ะ?”ไอ้เมฆพูด



“เสือก”ผมพูดก่อนจะเบนสายตามามองไอ้ฟร้อน“เห็นล่ะ มึงเคยเห็นมันเหรอ?”ผมเลิกคิ้ว



“เคย ก็มันเป็นเพื่อนของเพื่อน กูบอกมึงไปแล้วนะ”มันบอก



“หูยยย โลกกลมไปอีก”เสียงไอ้บอสดังแทรกขึ้นมา ทำให้ผมตบกบาลมันด้วยความหมั่นไส้



“มึงอยากเจอมันไหมล่ะ วันนี้มันจะไปแดกเหล้า ที่ร้านพี่กู”มันรวบส้อมกับช้อนแล้วหันมาเลิกคิ้วใส่ 



“กี่โมงว่ะ “ผมถาม ใครๆเขาก็อยากเจอคนที่โดนจับจิ้นทั้งนั้นใช่ไหมครับ เห็นหน้าสักนิดก็ดีว่าจะหล่อสู้ผมได้รึป่าว



“กูกับไอ้เมฆไปด้วยดิ”ไอ้บอสพูดก่อนจะกระพริบตาปริบๆใส่ พวกผมทั้งสองคน ทุเรศมากครับบอกเลย คิกว่าเป็นเด็กรึไงว่ะ…



“เออๆ พวกมึงจะไปก็ไป สามทุ่มเจอกันที่ร้าน พวกกูไปล่ะ มึงก็แดกข้าวแล้วก็ไปเรียนด้วย”




ถ้าถามว่าพวกเพื่อนในคณะหายไปไหน พวกมันลุกออกไปตั้งแต่พวกผมพูดเรื่องไอ้เฮดว้ากนั่นล่ะ



CF club
21:30

[ปั้น]

เสียงเพลงอันแสบแก้วหูดังออกมาจากร้านทำให้ผมเบ้ปากอย่างไม่ชอบใจ ผมเกลียดสถานที่อึดอัด และวุ่นวาย ถ้าถามว่าทำไมผมต้องมาน่ะหรอ ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับแค่อกหักจากดาวคณะคนสวย ที่มีดีแค่หน้าตา ทำตัวสวยไปวันๆนั่นแหละ บางทีผมก็อาจจะเปลี่ยนใจไปชอบผู้ชายก็ได้นะ

"ไอ้ปั้น มาได้สักทีนะมึงอ่ะ" เสียงตะโกนของไอ้ดรีมดังขึ้นทันที ที่ผมเดินเข้าไปข้างใน

ไอ้นี่ก็อีกคน รู้ว่าผมไม่ชอบเป็นจุดสนใจแต่ก็ยังตะโกนอยู่ได้

"มึงจะตะโกนทำไมว่ะ"ผมพูดด้วยความไม่สบอารมณ์

"โถ่ ไอ้ห่า กูก็อุตส่าห์หวังดี กลัวมึงจะมองไม่เห็น"

"กูไม่ได้ตาบอด แล้วทำไมมีมึงอยู่คนเดียว ไม่มีคนคบหรอว่ะ"ผมพูดพร้อมกับกวาดสายตามองไปทั่วร้าน

"ไอ้ฟร้อนไปรับเพื่อน ส่วนไอ้เก้าปวดท้องมาไม่ได้"ไอ้ดรีมพูดก่อนจะยกเหล้าเข้าปาก แล้วหันมาพูดกับผมว่า"มันบอกว่าจะพาไอ้น้ำมาด้วย มันอยากเห็นหน้ามึงอ่ะ" ผมเลิกค้วด้วยความสนใจ 

เดี๋ยวนะ....ไอ้ที่มันถูกจับจิ้นกับผมน่ะหรอ

เรื่องนี้ผมไม่ค่อยจะเห็นด้วยเท่าไหร่ ผมอยากใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าการที่เราหน้าตาดี เล่นกีฬาเก่ง จะต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย ให้พวกเขาใช้ชีวิตแบบปกติไม่ได้รึไง 








------------------------------50%------------------------------






นิยายเรื่องนี้เราแต่งเป็นเรื่องแรก

ผิดพลาดยังไงก็ขอโทษด้วยย

เม้นบอกเราได้น้าา

ขอฝากด้วยย



katekaew

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น