Pob-Rak Publishing | [END] B A B Y S I T T E R ★ รับ เลี้ยง รัก [YAOI]

ตอนที่ 25 : B A B Y S I T T E R 2 4 ★ สั บ ส น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    5 ส.ค. 59










B A B Y S I T T E R 2 4 สั บ ส น

 

# PRAPINE

          ครืด...

          เสียงโทรศัพท์สั่นเบา ๆ ทำให้ผมเหลือบมอง แล้วก็เลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ อย่างแปลกใจเมื่อเห็นว่ามันเป็นการแจ้งเตือนจากไลน์...โดยคนที่ไม่คิดว่าจะทักมา

          พี่อัยย์ ?

          ผมละความสนใจออกจากหนังสือที่กำลังอ่านแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแทน สไลด์หน้าจอเปิดแอพแชทสีเขียวขึ้นมา

          พี่อัยย์ :

          [อย่าลืมกินยาให้ครบด้วยนะ]

          ผมเลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ พี่เขาเข้าเวรอยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วแอบเล่นไลน์ได้ไง ไม่ดีนะเนี่ย...อ่าว นี่มันเที่ยงกว่าแล้วนี่หว่า สงสัยจะพักอยู่แฮะ วันนี้พี่อัยย์เขาบอกว่าเข้าเวรทั้งวันเลย ออกเวรห้าโมงนู่น ผมยิ้มออกมาน้อย ๆ หันไปมองลมเหนือก็เห็นเจ้าตัวเล็กยังหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงอยู่เลย เดี๋ยวเที่ยงครึ่งค่อยปลุกแล้วกัน

: P R A P I N E ,

[คร้าบบบบบ]

          ผมพิมพ์ตอบกลับไป เหลือบมองถุงใส่ยาที่ไปเอามาจากโรงพยาบาลเมื่อเช้าแล้วย่นคิ้ว ได้ยามาโคตรเยอะเลยครับ เกือบครึ่งโหล เหอ ๆ อะไรวะ แค่เป็นไข้หวัดจำเป็นต้องให้ยาเยอะขนาดนี้มั้ย...บ่นไปงั้นแหละครับ สุดท้ายก็ต้องกิน จะได้กลับไปนอนกับลูกชายสุดที่รักได้อย่างสนิทใจ ไม่ต้องกลัวเขาติดหวัดผมอีก

          อ๋อ ตอนนี้ผมกลับมานั่ง ๆ นอน ๆ อยู่ที่หอของมหาลัยแล้วครับ กลับจากโรงพยาบาลก็มาที่หอเลย ว่าจะอ่านหนังสือทบทวนซักหน่อย เมื่อวานไม่ได้อ่านน่ะครับ ฮ่า ๆ

          อันที่จริง ผมก็หัวดีในระดับหนึ่ง แต่ว่าถ้าไม่อ่านทบทวนมันก็ลืมเหมือนกัน ยิ่งเป็นเด็กทุนแล้วด้วย เกิดผลการเรียนตกขึ้นมานี่ยุ่งแน่ ๆ ครับ...ทุนผมนี่โหดหินมากครับ ถ้าเกรดออกมาแล้วติดซีซักตัวนี่โดนเรียกไปคุยนะครับ โคตรของโคตรของโคตรโหด...แต่ถามว่าทำอะไรได้มั้ยนอกจากก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อไป แน่นอนว่าไม่ เหอ ๆ

          ผมมองหน้าจอแชทไลน์ที่ขึ้น Read แล้วก็เงียบไป ก่อนจะตัดสินใจส่งข้อความไปอีกข้อความ

: P R A P I N E ,

[พี่อัยย์ก็อย่าลืมกินข้าวนะครับ]

          เสร็จแล้วก็ส่งสติ๊กเกอร์หมีขาวคาบโดนัทไปให้เขาอีกตัว แล้วรีบปิดไลน์ ล็อคหน้าจอโทรศัทพ์ ไม่รอดูว่าอีกฝ่ายอ่านรึยัง

          พอส่งข้อความอะไรแบบนี้ไปแล้วเขินแปลก ๆ ว่ะ...

          คือหลังจากที่เมื่อเช้าที่พีเขาบอกว่าจะกินกาแฟอย่างเดียวเป็นอาหารเช้า ผมก็เลยลองถามเรื่องนี้กับพี่เขาดูระหว่างทางมาโรงพยาบาล แล้วก็ได้ความว่า ปกติพี่อัยย์เขาไม่ค่อยกินอะไรด้วยซ้ำครับ แบบว่างก็กิน ไม่ว่างก็ไม่กิน ถ้าไม่มีให้กินก็ไม่กิน ยกเว้นจะหิวจริง ๆ แต่เขาบอกว่ากินข้าวไม่เป็นเวลาจนชินแล้วครับ

          ผมฟังแล้วขมวดคิ้วเลย...ตัวเองบอกเองแท้ ๆ ว่ากินอาหารให้ครบสามมื้อมันสำคัญต่อร่างกาย เตือนผมนะครับ แต่ไม่เตือนตัวเองซะงั้น...ก็เข้าใจว่างานพี่เขาอาจจะยุ่ง ๆ แต่ยังไงก็ต้องกินป่ะ คราวก่อนพี่เขายังบังคับให้ผมกินจนเข้าเรียนสายเรียน ฮึ่ม...

          ผมสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาจดจ่อกับหนังสือเรียนต่อ แต่อ่านไปได้แค่สองสามหน้าก็เป็นอันต้องยอมแพ้ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นอีกรอบ พอเผลอหยิบขึ้นมาเล่นทีหนึ่งแล้วมันก็อยากหยิบมาเล่นอีกอ่ะ...โทรศัพท์นี่มันน่ากลัวจริง ๆ

          พี่อัยย์ยังไม่อ่านข้อความล่าสุดที่ผมส่งไปให้เลยแฮะ สงสัยยุ่งอยู่มั้ง ผมเลิกสนใจแล้วเปลี่ยนมาเลื่อนเฟสบุ๊คแทน...วันนี้ก็ยังคงเจอภาพสวีทหวานแหววของไอ้คุณกับไอ้สายอยู่บนหน้าฟี้ด คือถ้ามึงจะลงบ่อยขนาดนี้ ไปเปิดเพจเหอะครับ...แฟนคลับพวกมึงจะได้ติดตามง่าย ๆ นี่พูดด้วยความหวังดี

          ผมเลื่อนดูหน้าฟี้ดเฟสบุ๊คไปเรื่อย ๆ เหลือบมองเวลาเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งเห็นว่าจะเที่ยงครึ่งแล้วนั่นแหละครับ ถึงได้ไปปลุกเจ้าตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียง

          งุ้ยยยยย ลมเหนือตอนตื่นนอนยังน่ารักไม่เปลี่ยน ตาปรือ ๆ แก้มป่อง ๆ นั่นน่าฟัดมากครับ ฮ่อลลลลลล เจ้าตัวเล็กของผมลืมตาขึ้นมามองแปปหนึ่งแล้วก็กลับไปซุกตุ๊กตาหมีตัวใหม่ของเขาต่อ เจ้าหมีไอไอที่พี่อัยย์ซื้อให้นั่นแหละครับ ดูจะช๊อบชอบมันเหลือเกิน...นี่ไม่ได้อิจฉาตุ๊กตาหมีหรืออะไรหรอกนะ เหอะ !

          “ตื่นเร็ว ไปหม่ำ ๆ กันครับ” ผมค่อย ๆ ดึงตุ๊กตาหมีออกจากมือเขา แต่ลมเหนือก็จับมันแน่นขึ้นซะอย่างนั้น แล้วเขาก็ปรือตาขึ้นมามองผมอีกรอบ

          “งื้อ...ไอไอไปด้วย...” ความหมายของเขาคงเป็นให้พาเจ้าหมีนี่ไปกินข้าวด้วยแน่นอน...เรื่องดิ่ ผมไม่ยอมครับ ใครจะไปยอมให้ตุ๊กตามาดึงความสนใจของลมเหนือไปจากผมครับ ไม่มีทาง !!!

          ...ย้ำอีกทีว่าไม่ได้อิจฉาตุ๊กตาจริง ๆ

          “ข้างนอกร้อนนะครับ ไอไอขนเยอะ ออกไปเดี๋ยวไอไอร้อนเนอะ” ผมค่อย ๆ ตะล่อมเขา พยายามดึงตุ๊กตาหมีออกจากมือเขาช้า ๆ อีกรอบ คราวนี้ลมเหนือเงยหน้าขึ้นมามองผมตาใสเลยครับ แล้วก็เอียงคอน้อย ๆ ปล่อยมือตุ๊กตาของเขา

          “ไอไอร้อน ไอไอม่ายชอบ ? ” เขาจ้องผมตาแป๋วเหมือนกำลังถาม ทำให้ยิ้มออกมา งุ้ยยยยย น่ารัก

          “ครับ ไอไอไม่ชอบอากาศร้อน ๆ เนอะ ให้ไอไออยู่ที่ห้อง แล้วเดี๋ยวเราค่อยกลับมาหาไอไอกันนะครับ” ผมตอบ ลูบหัวเขาน้อย ๆ ในที่สุดก็ดึงตุ๊กตาหมีออกจากมือเขาได้แล้วครับ ลมเหนือมองไอไอของเขาตาละห้อย แต่ก็ยอมพยักหน้าหงึกหงักแล้วหย่อนตัวลงจากเตียง จับมือผมแล้วออกแรงดึงเบา ๆ

          “หม่ำ ๆ จะหาไอไอเย้ว ๆ ไอไออยู่คนเดียว เหงา” คำพูดของเขาที่บอกออกมาดูเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่กลับทำให้ผมชะงักไปเล็กน้อย...

          ปกติเวลาไปเรียนก็ปล่อยให้ลมเหนืออยู่คนเดียวเหมือนกัน

          เขาจะเหงารึเปล่า...ต้องเหงาแน่ ๆ อยู่แล้วล่ะครับ ไม่งั้นคงไม่มีความคิดอย่างอยู่คนเดียวขึ้นมาในหัวหรอก...

          ผมพยายามฝืนยิ้มให้เขา แล้วเดินจูงมือเจ้าตัวเล็กออกไปจากห้อง

          .

          .

          .

          พอผ่านมื้อกลางวันไป ผมกับลมเหนือก็กลับมานั่งเล่นอยู่ในห้องอีกครั้ง เมื่อตอนกลางวันผมเกือบอ้วกกับยาจำนวนมหาศาลแหน่ะครับ เหอ ๆ

          รู้สึกไม่อยากให้อาหารมื้อต่อไปมาถึงเลยแฮะ เพราะต้องกินยาเนี่ยแหละ...แต่สุดท้าย เวลาก็ผ่านไปจนพระอาทิตย์เริมตกดิน

          ผมมองเจ้าตัวเล็กที่นอนตักผมอยู่ สองแขนก็กอดเจ้าหมีของเขาแล้วหลับตาพริ้ม ท่าทางมีความสุข...ผมอยากให้ทุกวันเป็นแบบนี้จังครับ อยากอยู่กับเขาตลอดเวลาแบบนี้

          ผมเปิดชีทเรียนไปเรื่อย อ่านเข้าหัวบ้างไม่เข้าหัวบ้างแค่ก็พยายามอ่าน อย่างน้อยก็จะได้ผ่าน ๆ ตามาน่ะครับ

          ครืด...ครืด...

          เสียงโทรศัพท์สั่นครืด ๆ ดังให้ได้ยินเบา ๆ ทำให้ผมหันไปมองโต๊ะหัวเตียง มองรูปพี่อัยย์ตอนหลับที่เคยแอบถ่ายไว้โชว์เด่นหราอยู่บนหน้าจอพร้อมชื่อของคนที่โทรเข้ามา แล้วก็เผลอยิ้มออกมา แล้วเอื้อมมือไปรับสาย

          “สวัสดีครับ” ผมกรอกเสียงไปตามสาย

          พาย นี่พี่นะ...อยากถามกลับว่าพี่ไหนเหมือนกัน แต่จะกวนเกิน เดี๋ยวเจอพี่อัยย์เวอร์ชั่นฆ่าหมีด้วยมือเปล่าอีก ผมเลยพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะรู้สึกตัวว่าปลายสายไม่ได้เห็นนี่หว่าแล้วเอ่ยตอบไปแทน

          “ครับ พี่อัยย์”

          กินข้าวรึยัง ? เขาถามกลับมา ทำให้ผมยิ้มกว้างกับความเอาใจใส่แบบนั้น...แต่เดี๋ยว นี่พี่อัยย์ออกเวรแล้วเหรอถึงโทรมาหาผมได้ กี่โมงแล้วหว่า

          “ยังอ่ะ พี่อัยย์ออกเวรแล้วเหรอครับ”

          อืม...เขาตอบรับออกมาเบา ๆ แล้วเงียบไปซักพัก แต่ก็ไม่นานนัก แล้วเสียงทุ้มก็เอ่ยออกมาอีกครั้ง “...ทำอะไรให้กินหน่อยได้มั้ย”

          “อ่ะ...”

          เชรี่ยมมมมมมมมม พี่ อ่อย ผม อยู่ รึ เปล่า วะ เนี่ย !!!!!!!!?

          ผมกัดปาก พยายามกลั้นรอยยิ้มที่เริ่มจะกว้างขึ้นจนปวดแก้มของตัวเองเอาไว้ แต่ยังไงก็รู้สึกว่ากำลังยิ้มอยู่ดี...ผมไม่รู้ว่าพี่เขารู้ตัวมั้ยว่าพูดอะไรออกมา ไม่รู้ว่าพี่เขาคิดอะไรอยู่ถึงได้พูดแบบนั้นออกมา

          แต่ผมเขินว่ะ

          ขอผมเข้าข้างตัวเองหน่อยได้มั้ยว่าพี่เขาก็รู้สึกดีกับผมเหมือนกัน ?

          ได้มั้ยครับ...ตัวเล็กคงอยากกินอาหารที่พายทำเหมือนกันพอเห็นผมเงียบไป พี่เขาก็ถามขึ้นมาอีกรอบ ผมเกือบจะเผลอตอบตกลงไปแล้ว ถ้าไม่ติดว่าคิดขึ้นมาได้ก่อนว่าห้องผมไม่มีครัวซักหน่อย

          “เอ่อ...พายไม่มีครัวอ่ะพี่อัยย์”

          คอนโดพี่มีนี่ครับแต่เขาก็ดันตอบกลับมาสั้น ๆ เหมือนไม่มีอะไรยากซะอย่างนั้น ทำให้ผมกระพริบตาปริบ ๆ เหมือนสมองหยุดทำงานไปชั่วคราว กว่าจะประมวลผลได้...พี่เขาหมายความว่า...ให้ผมไปคอนโดพี่เขาอ่ะนะ !?

          “เอ่อ...ผมว่า...แบบนั้นมันจะรบกวนเอา...” ผมปฏิเสธออกมาอย่างไม่แน่ใจนัก

          ถึงจะรู้สึกดี...ถึงพี่เขาจะคอยดูแล แต่จู่ ๆ จะให้ไปคอนโดเขาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่มันแปลก ๆ ป่ะวะ...เพื่อนก็ไม่ใช่ พี่น้องก็ไม่ใช่

          ถึงจะดูเหมือนสนิทกับขนาดไหน...แต่จริง ๆ ก็เป็นแค่คนรู้จักป่ะ...

          พอคิดแบบนี้แล้วรู้สึกใจหายนิดหน่อยเหมือนกันแฮะ...

          ถ้างั้นพี่คงรบกวนพายเหมือนกัน...เสียงทุ้มที่เอ่ยมาจากปลายสายทำให้ผมรีบส่ายหน้า

          “ฮื่อ...เปล่า พี่อัยย์ไม่ได้รบกวน พายก็อยากทำอาหารให้ลมเหนือเหมือนกัน” ผมบอกเขา...นี่เรื่องจริงนะครับ มันก็แหงอยู่แล้ว ผมชอบทำอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พอคิดว่าลูกชายตัวน้อยของผมจะยิ้มกว้างแล้วก็กินของที่ผมทำอย่างเอร็ดอร่อย งุ้ยยยยยย แค่คิดก็มีความสุขล่ะครับ

          ถ้างั้น...พายตกลงนะผมคิดไปเองรึเปล่าว่ามันเหมือนพี่อัยย์กำลัง...อ้อน ? ฮึ๋ย...นี่ผมคิดอะไร คนอย่างเขาเนี่ยนะจะอ้อน บ้าไปแล้ว สติ พระพาย สติ !!!!

          “แต่ว่า...” ผมบอกออกไปอย่างลำบากใจ เอาจริง ๆ ป่ะครับ...ใจหนึ่งมันก็อยากไป นอกจากทำอาหารแล้ว...ให้ยอมรับแบบไม่อายเลยก็ได้ครับว่า อยากอยู่กับพี่อัยย์...

          ผมไม่อยากเหงาอยู่คนเดียว...อยู่กับพี่เขาแล้วผมสบายใจ ผมรู้สึกดี...และเพราะตัดสินใจว่าจะลองเสี่ยงแล้วนั่นแหละ ถึงได้กล้ายอมรับออกมาแบบนี้

          เพื่อน ๆ ของผมชอบบอกว่าผมมันพวกอ่อนไหวต่อความรู้สึกง่าย...ก็รู้ตัวอยู่ แต่แก้ไม่ได้ซักที ใครมันจะบังคับความรู้สึกได้วะ

          แต่ก็รู้ดีครับว่ามันไม่ใช่เรื่องที่สมควรเท่าไร ที่จะไปคอนโดเขาแบบนั้น...ไม่รู้ว่าอะไรไม่สมควรแหละ แต่ก็รู้สึกว่ามันไม่ควรอ่ะ ฮือออออออ แม่ครับ พระพายควรทำไงดี

          ...ก็ได้ครับ พี่ไม่บังคับพายหรอกแล้วเสียงจากปลายสายก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ผมหลุดออกจากความคิดที่กำลังตีกันยุ่งเหยิงอยู่ในหัว พอได้ยินพี่เขาพูดแบบนั้นแล้วรู้สึกผิดขึ้นมาเลยแฮะ...

          “คือ...”

          แต่แค่กินข้าวด้วยกันหน่อยได้มั้ย...พี่อยู่หน้าห้องพายแล้วน่ะแต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้อธิบายอะไรออกไป เสียงของพี่อัยย์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

          “ห้ะ !? ” ผมอุทานออกมาเสียงดัง ก่อนจะรีบปิดปากเมื่อนึกได้ว่าลมเหนือยังนอนหลับอยู่ ขมวดคิ้วน้อย ๆ แล้วค่อย ๆ วางหัวลมเหนือลงกับหมอนแทนตักผม “พี่อัยย์รอแปปนะครับ”

          อืม

          ผมมองโทรศัพท์อย่างงง ๆ ก่อนจะหันไปมองบานประตูที่ปิดสนิทอยู่...ผมคิดไปเองรึเปล่าว่า พี่อัยย์วันนี้ดูเหมือนจะ...เอาแต่ใจนิดหน่อย ? หรือพี่เขาเหนื่อยกับการทำงานเกินไปหว่า...

          แต่ไอ้การเอาแต่ใจของพี่นี่แม่ง...โคตรทำให้ผมใจสั่นเลย !

          ผมเดินไปเปิดประตูให้ กดตัดสายโทรศัพท์แล้วมองพี่อัยย์ที่ยืนอยู่หน้าห้องเหมือนไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไร...แล้วก็เบี่ยงตัวหลบให้เขาเข้ามาในห้องแบบงง ๆ

           “ตัวเล็กหลับอยู่เหรอ” พี่อัยย์ยิ้มบาง ๆ ให้ผม แล้วเดินเข้าไปในห้อง ขณะที่ผมพยักหน้าหงึกหงักให้เขา มองพี่อัยย์ตาปริบ ๆ เขาก็ดูเหมือนเดิมนะครับ ยิ้มทีก็มีออร่าอบอุ่นอ่อนโยนฟรุ้งฟริ้งตามประสาพี่แกไม่เปลี่ยน

          “พี่อัยย์นั่งก่อนครับ”

          เหมือนเดิม...แต่ก็ไม่เหมือนเดิมอ่ะ

          นี่พี่อ่อยผมอยู่ป่ะเนี่ย...ผมชักเริ่มไม่แน่ใจจริง ๆ ล่ะหน่า

          “พี่มารบกวนรึเปล่า” พี่เขาถาม นั่งลงบนเก้าอี้โต๊ะเขียนหนังสือของผม วางเสื้อกาวน์พาดไว้บนพนักพิง ทำให้ผมรีบส่ายหน้า รบกวนอ่ะไม่รบกวนหรอก แต่มันกวนใจผมแปลก ๆ เนี่ยแหละครับ รู้สึกคันยุบคันยิบตงิด ๆ ใจแบบบอกไม่ถูกอ่ะครับ

          คือปกติพี่อัยย์ดูไม่น่าจะใช่คนที่จะชวนใครออกไปกินข้าว หรือว่าชวนใครไปทำอาหารที่คอนโดอ่ะ...พี่เขาดูเป็นคนที่ชอบอยู่เงียบ ๆ คนเดียวมากกว่านะครับ ถึงจะดูอ่อนโยนแต่ก็ดูนิ่ง ๆ ด้วยเหมือนกัน อธิบายไม่ถูก แต่รู้สึกแบบนั้น

          ...หรือผมรู้จักพี่เขาน้อยไป

          ก็น่าอยู่หรอก คิด ๆ ดูแล้วจริง ๆ ก็แทบไม่รู้จักอะไรเลยนี่

          ผมรู้สึกดีกับคนที่แทบไม่รู้จักตัวตนของเขาเลยเนี่ยนะ !? ...พระพาย แย่แน่ อาการหนักแล้ว อ้ากกกกกกก สับสน สับสนโว้ยยยยยยยยยย ถ้าแม่อยู่กับผมตอนนี้ผมคงปรึกษาท่านได้ แต่ไม่ไงครับ ฮือออออออออออ

          จะถามก็ไม่กล้าอ่ะ...แต่ผมสับสนกับพี่เขาจนจะบ้าอยู่แล้ว ว้ากกกกกกกก

          “พาย ? ” พี่เขาเรียก ทำให้ผมสะดุ้ง กระพริบตาปริบ ๆ แล้วยิ้มแหย ๆ ให้

          “เอ่อ...เดี๋ยว...เดี๋ยวพายขอไปเก็บผ้าแปปหนึ่งนะครับ”

          “อืม” พี่เขาเลิกคิ้วมองผมแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร ทำให้ผมรีบสาวเท้าเร็ว ๆ ออกไปที่ระเบียง ก่อนออกมาดูแล้วว่าลมเหนือยังหลับปุ๋ยอยู่เลยครับ ขอผมเคลียร์กับตัวเองแปป เดี๋ยวป๊ะป๋าไปปลุกนะลูก ฮือออออ

          ผมปิดประตูระเบียงให้เรียบร้อย แล้วรีบกดโทรศัพท์โทรออก หาเพื่อนที่น่าจะช่วยผมได้มากที่สุดในเรื่องนี้

          ตู๊ด ตู๊ด...

          ว่าไงรอสายอยู่ไม่นานก็มีเสียงดังขึ้น เสียงทุ้ม ๆ เอื่อย ๆ เนือย ๆ นี่ไม่ใช่ของคนที่ผมตั้งใจจะโทรหานี่หว่า ผมเอาโทรศัพท์ออกมาดูอีกรอบ ก็เบอร์ไอ้เจ้าคุณนี่หว่า...แต่คนรับดันเป็นไอ้สายซะงั้น แปลกว่ะ ปกติโทรเข้าเบอร์มันมันยังไม่รับเลยด้วยซ้ำ หายากมากที่มันจะรับโทรศัพท์

          “ไอ้คุณอ่ะ” ผมถาม

          หลับมันตอบกลับมาสั้น ๆ ทำให้ผมเลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ คือนี่มันเพิ่งห้าโมงกว่า ๆ มึงเป็นเด็กสองขวบกว่าเหมือนลมเหนือเหรอวะ หลับตอนนี้เนี่ย

          ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่...เอาเหอะ ถามไอ้สายแทนก็ได้ มันก็น่าจะรู้เหมือนกัน

          “เอ่อ ๆ กูถามมึงแทนก็ได้”

          ไรอ่ะ

          “คือ...ทำไมมึงถึงคบกับไอ้คุณวะ” พอผมถามแบบนี้ ปลายสายก็เงียบไปซักพัก จนผมคิดว่ามันหลับรึเปล่านั่นแหละมันถึงได้ตอบออกมา

          ก็รัก...เชี่ยยยยย มึงแมนมากไอ้สาย

          “แล้วเวลาอยู่กับมันมึงรู้สึกไงอ่ะ” ผมถามต่อ คือตอนนี้สับสนกับความรู้สึกตัวเองมากครับ แถมจู่ ๆ พี่อัยย์ก็เหมือนจะแปลกไปนิดหน่อย ผมไม่รู้ว่าควรทำตัวยังไงดี ปกติพี่เขาดูเป็นผู้ใหญ่นะครับ แต่วันนี้...ก็ยังดูเป็นผู้ใหญ่อยู่นะ แต่ก็ดูแปลก ๆ แบบที่ผมไม่เคยเจอด้วยเหมือนกัน

          รู้สึกดีมันตอบกลับมาสั้น ๆ อีกครั้ง สั้น ๆ ตรง ๆ แต่เข้าใจง่ายนะครับ

          “แล้วมึงเริ่มรู้สึกดีกับมันตั้งแต่เมื่อไรอ่ะ”

          ครั้งแรกที่เจอ ตอนมันสารภาพรักกู

          “เดี๋ยว...วันนั้นมึงเพิ่งรู้จักมันครั้งแรกไม่ใช่เหรอวะ มึงไม่คิดว่ามันเร็วไปเหรอ” ผมว่า...ผมรู้สึกเร็วแล้วนะ แต่ถ้าไอ้สายเป็นอย่างที่มันพูดจริง ๆ นี่โคตรเร็วเลย

          แล้วไง รู้สึกก็คือรู้สึก คิดไรให้ยากอ่ะมันตอบกลับมาเหมือนชีวิตนี้ไม่มีอะไรต้องคิดมากซะอย่างนั้น คำตอบที่ทำให้ผมชะงัก...รู้สึกก็คือรู้สึก เป็นแบบนั้นจริงเหรอวะ ? ไม่ต้องมีเหตุผลอีกแบบปัจจัยประกอบร่วมเลย ?

          “อะไรในตัวมันที่ทำให้มึงรู้สึกดีวะ”

          ทุกอย่างคำตอบของมันทำให้ผมเงียบไปอีกครั้ง

          “มึงรู้ได้ไงว่าทุกอย่างวะ ตอนที่มึงรู้สึกดีกับมันมึงยังไม่เคยคุยกับมันมาก่อนเลยไม่ใช่เหรอ”

          อยู่ด้วยกัน เดี๋ยวก็รู้ทุกอย่างเอง กูรู้สึกดีขึ้นเรื่อย ๆ ที่รู้จักมันมากขึ้นคราวนี้ตอบยาววะ...แต่คำพูดของมันก็ทำให้ผมคิด สิ่งที่ไอ้สายทำมันเสี่ยงมากในความคิดผม ถ้าเกิดคบกันไป แล้วยิ่งรู้จักกันยิ่งรับไม่ได้ขึ้นมาล่ะ...แบบนั้นไม่เจ็บเหรอ

          ถึงผมจะตัดสินใจลองเสี่ยงกับความรู้สึกดีในครั้งนี้ของตัวเอง...แต่ก็ยังกลัวอยู่นะครับ ไม่กล้าที่จะทุ่มเทไปทั้งหมดน่ะ

          ...ถึงได้ปฏิเสธที่จะไปคอนโดพี่อัยย์ไง

          “แล้ว...มึงรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปป่ะ เวลาอยู่กับมัน” ผมค่อย ๆ ตะล่อมถามคำถามที่อยากรู้

          ผมหวังว่าคำตอบของมันจะช่วยคลายความสับสนในใจผมลงไปได้บ้าง...

          ไม่รู้ดิ่ ..แต่แล้วก็พบว่าไม่เลย ไอ้หมาพาเลททททททททท กูอุตส่าห์คาดหวัง !

          “เอ่อ...งั้นเอาใหม่ ตอนมึงเริ่มรู้สึกดีกับมันแล้ว มึงเคยชวนมันขึ้นห้องป่ะ” ถามอ้อม ๆ ไม่ได้ก็ถามตรง ๆ มันเนี่ยแหละ

          ชวนตั้งแต่วันแรกเหยดดดดดดดดด คนจริงว่ะ

          “แล้วทำไมมึงถึงชวนมันขึ้นห้องอ่ะ ไม่รู้สึกว่ามันเป็นที่ส่วนตัวบ้างเหรอวะ”

          ก็อยากอยู่ด้วยง่ายชิบ...แค่รู้สึกดี ก็เลยชวนไปที่ห้อง เพราะรู้สึกดี ก็เลยอยากอยู่ด้วย ทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้จักกันดีเลยเนี่ยนะ...

          อยากอยู่กับใคร !!!!? สายอยู่กับคุณอยู่นะ !!!! ’ แต่แล้วเสียงแว้ดจากปลายสายที่ดังลั่นเข้ามาในโทรศัพท์ก็ทำให้ผมสะดุ้งโหยง ก่อนจะรีบเอาหูออกห่างจากโทรศัพท์ทันทีเมื่อเสียงแว้ด ๆ นั้นดังกว่าเดิม สงสัยไอ้คุณมันแย่งโทรศัพท์มาแหง ๆ สายไม่ว่าง อยู่กับเมีย ! ’

          ยืนยันสถานะชัดเจนมากมึง...

          “เอ่อ กูรู้ ไม่อยู่กับมึงมันจะรับโทรศัพท์ให้มึงได้ไงครับ” ผมกลอกตามองบน บอกมันด้วยเสียงเอื่อย ๆ ตอนมันแว้ดนี่ระดับเสียงยิ่งกว่านานาอีก ขี้หูผมออกมาเต้นระบำกันหมดล่ะ

          รู้แล้วยังกล้าโทรมาอ่อยรึไง !? ’ ผมเริ่มขมวดคิ้ว...ไอ้คุณเวลาโกรธเลือดขึ้นหน้านี่เหมือนไม่มีสติเลยว่ะ...นี่เป็นหนึ่งในทุกอย่างที่ไอ้สายมันชอบด้วยรึเปล่า มึงเป็น M ใช่มั้ย

          “ไอ้คุณสติ ๆ นี่กูเองครับ มึงกรุณาดูชื่อคนโทรนิดหนึ่ง” ผมบอกมัน หัวเราะเหอ ๆ ออกมา ไอ้คุณก็เงียบไปซักพักก่อนจะได้ยินเสียงมันที่ไม่ได้แว้ดแล้วแต่ยังเหวี่ยง ๆ อยู่ สงสัยว่าหลังจากนี้ ไอ้สายจะต้องง้อมันอีกแล้วครับ กูขอโทษนะ ฮ่า ๆ

          ไอ้พาย แล้วมึงไม่บอกแต่แรก...นี่มึงแอบกิ๊กกับที่รักกูรึไง ไมสายต้องบอกว่าอยากอยู่กับมึงวะถึงไอ้คุณมันจะพูดแบบนั้น แต่มันก็ไม่ได้คิดจริงหรอกครับ มันเชื่อใจเพื่อนจะตาย ส่วนผมนี่รีบส่ายหน้า ปฏิเสธอย่างรวดเร็ว คือให้อยู่กับไอ้สาย ผมว่าเจอความมึนของมันผมก็ไมเกรนขึ้นหัวแล้วครับ

          “กูคุยเรื่องมึงอยู่นั่นแหละ มึงไปถามไอ้สายมันละกัน แต่ตอนนี้ตอบคำถามกูมาก่อน” ผมอธิบายให้มันคร่าว ๆ แล้วเข้าเรื่องตัวเองก่อน กูขอโทษนะ แต่พี่อัยย์น่าจะรอนานแล้ว อาจจะคิดว่าผมพลัดตกระเบียงระหว่างเก็บผ้าไปแล้วก็ได้

          อะไรอ่ะพอบอกว่าคุยเรื่องมันอยู่ ไอ้คุณก็เหมือนอารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อย...มึงนี่นะ

          “เวลาไอ้สายอยู่กับมึง มันแปลก ๆ ไปบ้างป่ะ”

          แปลกไงวะ ?

          “ก็ปกติ...มันมึน ๆ ลอย ๆ เวลาอยู่กับมึงมันเป็นป่ะ ไอ้ท่าทางแบบไม่ค่อยรับรู้โลกภายนอกไรงี้” ผมพยายามอธิบาย จริง ๆ ไอ้สายมันไม่ได้ใกล้เคียงกับพี่อัยย์เลยครับ แต่อยากรู้ว่ามันแปลกไปด้วยรึเปล่า เพราะมันก็รู้ว่าไอ้คุณรู้สึกดีด้วย แล้วมันก็รู้สึกดีกับไอ้คุณ...

          ผมอยากรู้ว่า...ที่พี่อัยย์เหมือนแปลกไปนิดหน่อยนี่ เพราะรู้สึกดีกับผมเหมือนกันรึเปล่า...

          อยากเข้าข้างตัวเอง แต่ก็กลัว...

          หือ ? สายไม่ได้เลื่อนลอยขนาดนั้นซักหน่อย เอาแต่ใจจะตายห่า แถมลากกูไปนู่นไปนี่ตลอด ยกเว้นสายติดงานจริง ๆ อ่ะนะ แถมหื่นอีกต่างหาก...ให้กูบอกมั้ยว่าตอนนี้สายกำลังทำอะไรกูอยู่บนเตียงมันบอกอย่างหยอกเย้า ทำให้ผมย่นคิ้ว แล้วรีบปฏิเสธทันที

          “ไม่ต้องเลยมึง กูไม่ใช่ไอ้นา” ผมว่า พาดพิงถึงเพื่อนสาววายเล็กน้อย จริง ๆ ที่พูดกันนี่ก็หยอกเล่นไปงั้นแหละครับ เอาจริง ๆ เรื่องส่วนตัวพวกมัน ไอ้คุณมันก็ไม่ได้กล้าขนาดจะเล่าหรอก พวกผมก็ไม่ได้อยากฟังซะด้วย เหอ ๆ

          แต่ไอ้สายที่ผมรู้จักดูมันไม่เป็นคนแบบนั้นเลยนะ เอาแต่ใจเหรอวะ...จุดนี้เหมือนพี่อัยย์วันนี้นิดหน่อย เทียบได้เปล่าหว่า ส่วนหื่น...เอ่อ ละไว้ให้คู่มันสองคนไปล่ะกันครับ

          ฮ่า ๆ แล้วมึงมีไรป่ะ ถามแปลก ปกติไม่เคยเห็นสนใจไอ้สายหัวเราะ แล้วก็ถามผมขึ้นมา ทำให้ผมชะงักไปเล็กน้อย...คือพวกมันบอกผมทุกเรื่อง ผมก็ควรจะบอกมันเหมือนกันใช่มั้ย ?

          ...อีกอย่าง ตอนนี้ผมก็กำลังสับสนด้วย ปรึกษาพวกมันที่ดูมีประสบการณ์เรื่องนี้ก็น่าจะดี

          “ก็...”

          “พาย ตัวเล็กตื่นแล้วนะ” แต่ก่อนที่ผมจะได้เล่าอะไรออกไป เสียงที่ดังมาจากด้านหลังก็ทำให้ผมสะดุ้งโหยง รีบหันไปมอง เห็นพี่อัยย์โผล่ออกมาจากประตูระเบียง...ก่อนที่เจ้าตัวเล็กของผมจะวิ่งเตาะแตะออกมาเกาะขาผมไว้

          “ป๊ะป๋า !

          “อ่ะ...ครับ” ผมยิ้มน้อย ๆ ให้ลูกชาย แล้วหันไปพูดกับปลายสาย “แค่นี้ก่อนนะ”

          เดี๋ยว ! มึงอยู่กับใครวะ !? ’ แต่ก่อนที่จะได้วางสายไปจริง ๆ เสียงไอ้คุณก็ดังขึ้นมาก่อน

          “ลูกไง”

          ไม่...กูได้ยินเสียงคนอื่น ใครวะ ? เสียงมันบ่งบอกว่าอยากส.ใส่เกือกมากครับ แต่มึงได้ยินได้ไงวะ ผมว่าพี่อัยย์ก็ไม่ได้พูดดังอะไรนะ

          “...เดี๋ยวเล่าให้ฟังพรุ่งนี้ พาลูกไปกินข้าวก่อน”

          ผมตอบปัด ๆ ไปแล้วรีบตัดสาย อุ้มลมเหนือขึ้นมาแล้วหันไปหาพี่อัยย์ พี่เขามองผมแล้วเลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ

          “พี่ช่วยเก็บผ้ามั้ย ? ”

          “อ่า...”

          ผมหันไปมองราวตากผ้า แล้วก็พบว่าตัวเองยังไม่ได้เก็บอะไรซักอย่างเดียว...

          เพราะพี่แปลก ๆ นั่นแหละ เลยทำผมสับสน !

 

จบไปอีกตอนแล้วค่า >w<

ตอนนี้ พี่อัยย์แปลกไป ตอนหน้าจะมาเฉลยว่าพี่เขาไปเจออะไรมาระหว่างทำงานถึงได้ดูเอาแต่ใจขึ้นมา 1ea แถมอ่อยน้องแรงมากกกกกกก 5555555

เอาจริง ๆ แอบชอบคู่พาเลทเจ้าคุณนะคะ ตรง ๆ แรง ๆ ดี อิ ๆ

ยังไงก็ขอฝากพระพาย น้องเหนือ และพี่อัยย์ไว้อีกตอนค่า

ปล.ติดแฮชแท็ก #ทาสน้องเหนือ ได้สำหรับเรื่องนี้นะคะ จุ้บ ๆ

ปลล.หลังจากนี้ไม่อัพ 2 วันนะคะ ไปค่ายค่า










(c)              Chess theme
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

2,593 ความคิดเห็น

  1. #2566 Pangpp24 (@RatchaneewanPaNg) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:13
    เข้ามจพายแหล่ะน้องสับสนอยู่
    #2566
    0
  2. #2538 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 16:05
    ชอบคู่สายคุณ ก็ต้องเปิดสักเรื่องแล้วหล่ะค่ะ อยากเห็นเขาอย๓่ด้วยกัน 555555
    #2538
    0
  3. #2487 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 22:39
    พายเขินพี่หมอรึเปล่า555
    #2487
    0
  4. #2399 mook (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 08:04
    พี่อัยย์เจออะไรมาน้อ
    #2399
    0
  5. #2366 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 11:26
    คู่สายคุณนี่มันดีจริงๆ-////- พี่อัยย์อ่อยอ่าาาาาา
    #2366
    0
  6. #2172 Feremaka (@feremaka) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 18:26
    พี่อัยย์อ่อยแรงมาก 555555
    #2172
    0
  7. #883 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 21:50
    จีบเลยค่ะพี่อัยย์
    #883
    0
  8. #638 Rabbitmb (@rbbitmb) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 18:13
    ฮื้ออ ดีต่อใจ อยากรู้ความรู้สึกพี่อัยย์อ่าาา
    #638
    0
  9. #633 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 16:21
    พี่อัยย์ไปกินอะไรมาถึงแปลกไป แต่แปลกไปแบบที่ทำหนูพายหวั่นไหวนะเออ คิคิ
    #633
    0
  10. #463 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 08:59
    อร๊ายยย น่ารัก
    #463
    0
  11. #386 biggertmb (@biggertmb) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 16:23
    รอดูว่าพี่อัยย์ไปเจออะไรมาถึงทำให้พี่แกแสดงออกมากขึ้นซึ่งมันก็ดี จากที่พายคิดที่จะลองเสี่ยงนี่ทำให้น้องหวั่นไหวเพิ่มไปอีกกกก ดี๊ดี 5555555555
    #386
    1
    • #386-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:36
      แค่นี้น้องก็หวั่นไหวสุดไรสุดล๊าววววว
      #386-1
  12. #381 _นกน้ำดั่มได๋_ (@0863586488) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 08:22
    พี่อัยย์อ่อยนุ้งพายหรอค้าาาาา55555
    #381
    1
    • #381-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:34
      นั่นสิ อ่อยก็บอกว่าอ่อย 5555555
      #381-1
  13. #376 .หวังบัว (@open2001) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 19:26
    พี่อัยย์จะจีบจีบเลยเชียร์
    #376
    1
    • #376-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:33
      เชียร์ด้วย โบกธง ฮิ้ววววววว
      #376-1
  14. #375 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 17:37
    โอ๊ยยยย น่ารักมากอ่ะ ยิ่งอ่านยิ่งยิ้ม
    #375
    1
    • #375-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:33
      ขอบคุณค่าาาาาา
      #375-1
  15. #371 Ampchom Chomphoonut (@ampchom) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 13:11
    พี่อัยย์คะอ่อยแบบนี้เด็กน้อยคนพ่อเค้าใจสั่นแย่แล้วน้า
    #371
    1
    • #371-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:32
      พี่อัยย์บอก อ่อยขนาดนี้ ไม่ใจสั่นคงต้องจับกด-------//ผิดๆ
      #371-1
  16. #369 KAOWMAI (@kaowmai) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 11:40
    โอ๊ยยย มีความพ่อแม่ลูกกก
    #369
    1
    • #369-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:31
      เป็นครอบครัวเดียวกันไปเลยเถอะ แบบนี้ อิๆๆๆๆ
      #369-1
  17. #368 L_moccaBoth (@L_moccaBoth) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 10:10
    น่ายักกกกก รักกันแล้วชวนไปอยู่ด้วยกันเลยเถอะ55555
    #368
    1
    • #368-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:30
      พี่อัยย์บอกอยากอยู่เหมือนกัน----------
      #368-1
  18. #364 Gen_Bear (@Gen_Bear) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 03:40
    อ่อยและอ้อนให้สุดนะคะ พี่อัยย์
    #364
    1
    • #364-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:29
      พี่อัยย์บอก ช่วงนี้อ่อยเต็มที่-----//แค่กๆ
      #364-1
  19. #363 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 02:20
    อยากรู้มุมมองพี่อัยย์บ้างแว้วววว
    แอบเสียใจเบาๆที่จะไม่เจอน้องลมเหนือพระพายพี่อัยย์สองวัน
    ไงก็ขอให้สนุกกับค่ายนะคะ ^_^
    #363
    1
    • #363-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:29
      ขอบคุณค่า
      แว้บมาต่อแว้วววว
      #363-1
  20. วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 22:53
    พี่อัยย์เริ่มอ่อยล่ะน๊าา
    #361
    1
    • #361-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:28
      อ่อยแล้ว รับรักด้วย ฮิ้วววว
      #361-1
  21. #360 ++ Wafer..*! (@ENEEBAR) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 22:22
    FC น้องเหนือ น่ารักสุดๆ
    #360
    1
    • #360-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:28
      ยินดีต้อนรับสู่สมาคม #ทาสน้องเหนือ ค่ะ 55555555
      #360-1
  22. #359 mook2328 (@mook2328) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 22:21
    น่ารักใสๆอยากให้เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆไม่มีม่าม่า
    #359
    1
    • #359-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:28
      ไม่มี๊ ไม่มี เชื่อเราซิ๊ จริ๊ง จริงงงงงงงงงงงง
      #359-1
  23. #357 Austin's Lady (@jackys-lady) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 22:04
    จับพี่อัยย์ลากขึ้นเตียงเลยค่ะ จะได้รู้เรื่อง 5555
    #357
    1
    • #357-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:27
      เดี๊ยวววววววววว ใจเย็นนนนน 5555555555
      #357-1
  24. #356 เตี้ย ดำ แมบ (@homploy45) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 21:54
    รออออออออออ
    #356
    1
    • #356-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      7 สิงหาคม 2559 / 22:27
      ขอบคุณค่าาา
      #356-1
  25. #355 Nooker Nt (@theknism-1996) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 21:49
    ใจจะขาดดดดด อยากอ่านต่อไปเรื้อยๆ น่ารักมากกกกก ;-;
    #355
    1
    • #355-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 25)
      5 สิงหาคม 2559 / 21:51
      ขอบคุณค่าาาาา >w<
      #355-1