Pob-Rak Publishing | [END] B A B Y S I T T E R ★ รับ เลี้ยง รัก [YAOI]

ตอนที่ 7 : B A B Y S I T T E R 0 6 ★ พ บ กั น โ ด ย บั ง เ อิ ญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    17 ก.ค. 59













B A B Y S I T T E R 0 6 พ บ กั น โ ด ย บั ง เ อิ ญ

 

# PRAPINE

          “อ้ามมมม ง่ำ ๆ ” ผมนั่งมองลูกชายตัวเองที่กำลังเคี้ยวข้าวตุ่ย ๆ จนแก้มทั้งสองข้างพองเหมือนหนูแฮมสเตอร์อยู่ แล้วกดจมูกลงบนหัวทุย ๆ ของเขาเบา ๆ ขณะที่ลมเหนือนั่งอยู่บนตักผม

          งุ้ยยยย หอม นิ่ม น่ารัก! ลมเหนือตอนอ้าปากรอคนป้อนข้าวให้นี่ทำดาเมจแรงมากครับ เห็นตาใส ๆ นั่นมั้ย โอ้ย...ป๊ะป๋าฟินแรง

          “อ้ามครับ”

          ...แต่จะฟินกว่านี้ถ้าคนที่ลมเหนือมองอยู่มันเป็นผมนะครับ ผมแอบเบ้ปากน้อย ๆ มองร่างสูงที่ยิ้มอ่อนโยนปล่อยออร่าความฟรุ้งฟริ้งเป็นฉากหลังกำลังป้อนข้าวมันไก่คำเล็ก ๆ ให้ลูกชายผมอยู่

          ฮึ่ม...ก็ข้าวมันไก่ที่ผมซื้อมาให้พี่อัยย์นั่นแหละครับ แต่เพราะลมเหนือพอตื่นมาซักพักก็เริ่มงอแงงุ้งงิ้งว่าหิว ๆ แถมยังเบะปากจะร้องไห้ด้วย...อันที่จริงก็แอบเลยเวลากินข้าวปกติเขามานานแล้วนะครับ ปกติเขาจะกินข้าวเย็นประมาณห้าโมงกว่า ๆ ถึงหกโมง แต่วันนี้กว่าจะได้กินเกือบทุ่มหนึ่งแหน่ะ สุดท้าย พี่อัยย์เลยต้องยกข้าวมันไก่ห่อนั่นให้ลูกชายผมไป

          ...พร้อมกับสิทธิ์การเป็นคนป้อนข้าวลมเหนือครับ ฮือออออ คือผมก็อยากป้อนบ้างอ่ะ แต่ความผิดที่ทำเสื้อพี่เขาไหม้มันยังติดตัวอยู่ แถมของที่เอามาเซ่นพี่เขายังตกเป็นของลูกชายผมไปแล้วด้วย

          ยอมให้วันนี้วันเดียวเท่านั้นแหละ ฮึ่ม!!! นี่ไม่ได้กลัวนะครับบอกเลย! จริง ๆ นะ เชื่อผมสิ...โอเค รู้สึกผิดอยู่นิดหนึ่งก็ได้

          ผมนั่งจ้องพี่อัยย์เขม็ง เผื่อพี่เขาจะแอบใส่ยาเสน่ห์ลงไปในข้าวมันไก่ครับ เห็นลมเหนือหลงนักหลงหนา...ไม่ได้อิจฉาครับ!!! ไม่ได้อิจฉา ยังไงคนทีได้นอนกอดลมเหนือก็ผมครับ หึ!!! ...แต่อยากป้อนข้าวลมเหนืออ่ะ ฮืออออออ

          จริง ๆ ลมเหนือเขาก็กินข้าวเองได้แล้วนะครับ ยกเว้นบางวันที่งอแงอยากให้ป้อนข้าวให้ ซึ่งก็มีไม่บ่อยหรอกครับ...แล้วทำไมมันต้องเป็นวันนี้!!! เอาโอกาสในการป้อนข้าวเจ้าตัวเล็กของผมคืนมานะ!

          คือเดี๋ยวนี้ พอกินข้าวเองได้แล้วเขาจะไม่ค่อยยอมให้ป้อนให้ด้วยล่ะครับ พอแย่งช้อนมาจะป้อนให้นี่ทำหน้ายู่ งอนไม่ยอมกินข้าวเลยครับ

          พี่อัยย์ สารภาพมานะว่าพี่ทำเสน่ห์ใส่ลูกผม!!!

          “อ้าม...”

          “อ่ะ...!?” ผมผงะไปเล็กน้อย เมื่อจู่ ๆ ก็มีอะไรบางอย่างมาขัดความมโนของผม มันเป็นช้อนคันหนึ่งที่มีข้าวมันไก่อยู่ในนั้นที่ถูกยื่นมาจ่อปากผมครับ

          ผิดคนแล้วพี่...

          ผมกระพริบตาปริบ ๆ มองหน้าคนที่ยังถือช้อนค้างไว้ที่เดิมงง ๆ

          “ก็เห็นจ้องเขม็งเชียว เลยคิดว่าอยากกิน” พี่อัยย์เหมือนจะรู้ว่าผมกำลังงง พี่เขาก็เลยอธิบายพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ แล้วพูดขึ้นมาอีก “อ้ามครับ”

          อ-อะไรวะ...!? -อย่ามาทำเหมือนผมเป็นเด็กนะเว้ยยยยย โตแล้ว มีลูกแล้วด้วย ไม่ต้องมาอ้งมาอ้าม ผมไม่หลงเสน่ห์พี่เหมือนลมเหนือหรอกนะ

          “เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ”

          “เราก็ยังไม่ได้กินเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ฮึ?” ไม่ต้องมาฮึเลย! คิดว่าใช้หน้าหล่อ ๆ พูดแบบนั้นแล้วมันจะน่ารักเหรอวะ!? ...เอ่อ!!! ยอมรับว่าน่ารักนิดหนึ่งก็ได้ แค่นิดเดียวแหละ!

          “ไม่เป็นไรครับ อีกอย่างผมซื้อมาให้พี่ด้วย” ผมเลิกแทนตัวเองด้วยชื่อแล้วครับ วิธีแบบนั้นเอาไว้ใช้บางเวลา อย่างเวลากลัวโดนโกรธนั่นแหละครับ ใครก็บอกว่าผมทำแบบนั้นแล้วใจอ่อนทุกที อิ ๆ แต่ของแบบนี้ใช้บ่อย ๆ ไม่ได้ เดี๋ยวไม่ขลัง มันต้องเก็บไว้เวลาจำเป็น

          พี่อัยย์เลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ แล้วเอาช้อนมาจ่อริมฝีปากผมซะติดเลยครับ

          ทำงี้หมายความว่าไงวะ นี่นอกจากจะทำเสน่ห์ใส่ลูกผมมแล้วคิดจะทำเสน่ห์ใส่ผมด้วยใช่มั้ย ในข้าวมันไก่มันต้องมีอะไรใช่มั้ย!!!? หรือว่าเขาอยากได้ลมเหนือเลยจะวางยาพิษฆ่าผมแล้วชิงลมเหนือไป โอ้วววว ม๊ายยยย ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะตามหลอกหลอนเขา!!

          ...นานาชอบบอกว่าผมดูการ์ตูนบ่อยไปนะครับ อย่าเอาอะไรกับความเพ้อของผมมาก

          ผมหดคอหนีข้าวมันไก่คำนั้นนิด ๆ เป็นเขิงปฏิเสธ...คือไม่ได้กลัวยาพงยาพิษอะไรอย่างที่มโนเมื่อกี้หรอก แต่จะให้กินของที่ตั้งใจซื้อมาให้เขาทั้ง ๆ ที่เขายังไม่ได้กินเลยนี่มันไม่ใช่ป่ะ

          “ไม่เป็นไรครับ พี่กินเถอะ” ...แต่ต้องให้ลูกผมกินด้วยนะ เดี๋ยวงอแงครับ

          “แต่พี่อยากให้เรากิน” เขาว่า แล้วก็ยิ้มบางออกมาอีกรอบ

          โว๊ะ...ก็บอกว่าไม่เอา อย่ามายิ้มแบบนั้นนะเว้ยยยยยย รอยยิ้มแบบนั้นล่อลวงลมเหนือได้คนเดียวเท่านั้นแหละ ใช้กับผมไม่ได้หรอก!!!

          “อ้ามเร็ว”

          ผ-ผมไม่หลงกลพี่นะเว้ย พี่อัยย์!!!

          “ป๊ะป๋า หม่ำ ๆ เย้วว” เสียงเล็ก ๆ ของลมเหนือดังขัดขึ้น ขณะที่ผมกำลังทำหน้าไม่ถูกอยู่นั้นเอง ทำให้ผมเหลือบมองลูกชายตัวน้อยที่ยังนั่งอยู่บนตักผม สบเข้ากับตาใสแป๋วของเจ้าตัวเล็กก็จะเงยหน้าขึ้นมามองรอยยิ้มบางกับดวงตาคู่คมที่ตอนนี้ไม่ค่อยกลัวมันแล้วนั้น แล้วก็ถอนหายใจเสียงดังอย่างที่จงใจให้อีกคนได้ยิน

          ...ก่อนจะอ้าปากรับข้าวที่ยื่นมาจ่อปากอยู่นานแล้วเข้าไป

          คือที่กินนี่เพราะลมเหนือขอนะครับ!! รอยยิ้มพี่ทำอะไรผมไม่ได้หรอก อย่าเข้าใจผิดนะเว้ยยยยย

          “คนเก่ง” แล้วเขาก็พูดแบบนั้นออกมา พร้อมกับรอยยิ้มชื่นชม นี่ถ้าลูบหัวเกาคางให้ด้วยนี่ผมคงคิดว่าเขามองผมเป็นหมาไปล่ะครับ

          “ฮึ!” ผมเค้นเสียงขึ้นจมูกน้อย ๆ คำชมแค่นั้นไม่ได้ทำให้ผมหลงพี่เหมือนลมเหนือหรอกนะ!

          “หึหึ...” อะไร ไม่ต้องมาหัวเราะเลย ผมได้ยินนะ! ไม่ต้องมามองแบบนั้นด้วย กลับไปป้อนข้าวลมเหนือเลยป่ะ!!! ยกให้สองนาที!

          โอ้ย...แม่ง แล้วทำไมจู่ ๆ มันร้อน ๆ วะ

          สงสัยเพราะผมกอดลมเหนือแน่ไปแน่ ๆ ใช่แน่ ๆ

          “มาเร็ว ตัวเล็กอ้ามครับ” ผมมองเขาที่หันกลับไปป้อนข้าวลมเหนือเหมือนเดิมแล้วลอบผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ

          ตั้งแต่แม่เสียไปก็ไม่ค่อยมีใครดูแลผมแบบนี้เท่าไรหรอกครับ...อันที่จริงมันก็ไม่เหมือนกับความรู้สึกเวลาแม่ดูแลผม

          ...มันมีส่วนที่เหมือนแม่ตรงที่รู้สึกว่ากำลังได้รับการเอาใจใส่อยู่น่ะครับ แต่ก็มีส่วนที่ไม่เหมือนอยู่เวลาที่อัยย์ทำแบบนี้

          ส่วนที่ทำให้รู้สึกแปลก ๆ ...ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้ควรจะเรียกว่าอะไรดี แต่มันติด ๆ อยู่ในใจ

          พี่แม่ง...ทำไรผมวะ นี่ถ้าผมเป็นบ้าขึ้นมาใครจะดูแลลมเหนือ!!!!

          ผมคิดอย่างพาล ๆ แล้วหลุบตาลงมองพี่อัยย์ที่กำลังก้มหน้าก้มตาป้อนข้าวลมเหนืออยู่ หน้าใสมากครับ นี่ถ้าเขาไม่บอกว่าทำงานแล้ว ผมจะต้องคิดว่าเขาเป็นรุ่นพี่แน่ ๆ

          “อ่ะ...!

          ผมสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อจู่ ๆ คนที่กำลังมองเพลิน ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมา ดวงตาคู่คมสบกับผมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายหลบสายตาไปอย่างรวดเร็ว

          ...แล้วทำไมต้องหลบด้วยวะ ผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะเว้ย

          สงสัยเพราะตาเขาดุแน่ ๆ เลยครับ

          “เราเป็นอะไรรึเปล่า ทำไมหน้าแดง ๆ ”

          โว้ยยยยยย ไม่รู้ อย่าถาม!!! ป้อนข้าวลมเหนือไปเลย ลูกชายผมหิวแล้วเห็นไหม แง่ง!!!

          ผมไม่ตอบอะไรแล้วครับ สะบัดหน้าหนีอย่างเดียว แต่แขนก็ยังกอดลมเหนืออยู่นะครับ เผื่อเขาจะอาศัยจังหวะผมเผลอชิงตัวลมเหนือไป ไม่ได้ ๆ ต้องระวังไว้ ลูกชายผมน่ารักครับ อิ ๆ

          “หึหึ...”

          ว้ากกกกกก แล้วนี่อะไร หัวเราะทำไม!? หัวเราะอีกทีจะกระโดดกัดคอจริง ๆ ด้วย ฮึ๋ย!!!

          “หงับ!” แล้วผมก็งับจริง ๆ ครับ งับช้อนที่มีข้าวมันไก่ที่เขายื่นมาจ่อปากอีกรอบน่ะนะครับ...เห็นพี่อัยย์ยิ้มขำ ๆ ด้วย

          ผมเข่นเคี้ยวเขี้ยวฟัน เคี้ยวข้าวแรง ๆ ส่วนพี่อัยย์ก็สลับไปป้อนลมเหนือแทน...คือเมื่อกี้ผมเผลอครับ ไมได้ตั้งใจกินเลย!! เพราะพี่เขานั่นแหละ ทำผมสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว!

          ...แต่พอเขายื่นมาให้อีกก็กินอีกครับ

          เลยกลายเป็นว่าข้าวมันไก่กล่องนั้นตกเป็นของผมและลมเหนือ โดยที่คนที่ผมตั้งใจจะซื้อมาให้เพื่อขอโทษนั้นยังไม่ได้กินเลยซักคำ...เฮอะ ความผิดพี่แหละ ไม่ยอมกินเอง!!!

          ผมคิด เคี้ยวข้าวในปากไปเรื่อยเปื่อย มองลมเหนือที่กำลังอ้าปากรอให้พี่อัยย์ป้อนข้าวให้อยู่ เขาดูเหมือนความสุขดีนะครับ ดูสิยิ้มตาปิดเชียว งุ้ยยยยย น่ารัก

          “หือ...? ไอ้พาย?” เสียงเรียกชื่อผมให้ได้ยินทำให้ผมชะงักการอวยลูกตัวเองไว้ชั่วคราวแล้วหันไปมองทางต้นเสียงอย่างสงสัย

          คนที่ส่งเสียงเรียกผมเป็นผู้ขายรูปร่างสูง ไว้ผมยาว ท่าทางดูเซอร์ ๆ แต่ดูดีนะครับ โดยเฉพาะหางตาตก ๆ กับไฝใต้ตาของอีกฝ่ายนี่เป็นอะไรที่โคตรมีเสน่ห์ เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนแก๊งม.ปลายของผมเองครับ ชื่อพาเลท...ที่แปลกว่าจานสีน่ะครับ แต่ปกติเรียกไอ้สายกัน...ก็พา late ไงครับ ฮ่า ๆ ส่วนคนตั้งชื่อนี้ก็ไม่ใช่ใครอื่น ก็แฟนมันนั่นแหละครับ คบกันมาตั้งแต่ม.ปลายจนตอนนี้ก็ยังรักกันหวานชื่ออยู่ จำเพื่อนคนที่เรียนอยู่คณะมนุษย์ ฯ ที่ผมเคยเล่าให้ฟังได้มั้ยครับ นั่นแหละแฟนมัน...แต่เป็นผู้ชายเหมือนกันนะครับ แต่ผมก็ไม่ได้อะไรเรื่องที่เพื่อนจะคบกับเพศเดียวกันหรอกนะครับ มันเรื่องของพวกมัน รักกันก็ดีแล้ว

          “อ้าว...ไงมึง---อุ๊บ!” ผมเผลอส่งเสียงทักออกไปตามประสา ก่อนจะรีบปิดปากตัวเองเมื่อนึกขึ้นได้ว่าลมเหนือยังนั่งอยู่ด้วย ไม่ได้ครับ ต่อหน้าเด็กห้ามพูดคำหยาบ เดี๋ยวเขาจะจำไปใช้

          “ไรมึงวะ ทำท่าแปลก ๆ ” พาเลทหรือไอ้สายเลิกคิ้ว ขณะที่ผมถลึงตามองมันเขม็ง มึงหยุดหยาบคายต่อหน้าลูกกูเดี๋ยวนี้นะเว้ย

          “ตรงนี้มีเด็กอยู่ด้วย ไม่พูดหยาบนะครับ” แต่ยังไม่ทันที่ผมจะเอ่ยเตือนอะไรมัน เสียงทุ้มของพี่อัยย์ก็ดังขัดขึ้นซะก่อน ผมหันมอง เห็นเขาเอามือปิดหูลมเหนืออยู่ครับ ส่วนตาก็จ้องไอ้สายดุ ๆ แล้วก็หันมามองผมด้วยสายตาแบบเดียวกัน

          เฮ้ย...ผมไม่ผิดนะ แค่เผลอนิดเดียวเอง...โอเค ผิดก็ได้ครับ อย่าจ้องพระพายแบบน๊านนนน ไม่รู้ตัวว่าหน้าโหดรึไงครับพี่อัยย์ ฮืออออ

          ...แต่ก็ขอบคุณที่ปิดหูลมเหนือนะครับ ลูกผมเกือบจะแปดเปื้อน(?)ซะแล้ว

          “เอ่อ...ครับ?” ส่วนไอ้สาย พอเจอพี่อัยย์ดุ เขาก็เหมือนจะงง ๆ ไป เป็นผมก็งงครับ ใครไม่รู้จู่ ๆ มาพูดงี้ใส่ แต่คราวนี้ผมอยู่ข้างพี่อัยย์ครับ!! ข้อหาที่มันบังอาจพูดคำหยาบต่อหน้าลูกผม

          ถึงผมจะเผลอหลุดปากไปด้วยเหมือนกันก็เถอะ

          “แล้วมึง...เอ๊ยคุณพาย มาทำอะไรที่นี่ครับ” ผมคิ้วกระตุกกับสรรพนามที่มันใช้ จ้องมันเหมือนจะถามว่า นี่มึงกวนกูอยู่รึเปล่า...แต่คงไม่หรอกครับ ไอ้สายมันนอกจากจะเซอร์แล้วแม่งยังเซ่ออีก...พอเห็นมันทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติกับสรรพนามที่มันเลือกใช้ ผมก็ได้แต่ไหวไหล่น้อย ๆ

          “มาหาคน” ผมตอบไปแบบกำกวม ขี้เกียจอธิบายครับ นี่ก็ยังไม่ได้เล่าให้นานาฟังเลยเหมือนกัน “แล้วแกมาทำไร?”

          “อ๋อ...ลูกป่วย เลยว่าจะพามาดู” มันว่า ล้วงมือเข้าไปในเสื้อกันหนาวของมัน คือช่วงนี้มันหน้าฝน อากาศร้อนอบอ้าวจะตาย ใส่มาทำไมวะ อ๋อ...ลืมบอกไป ตอนนี้ผมกับลมเหนือก็ยังอยู่ในโรงพยาบาลนะครับ นั่งกินข้าวกันอยู่ที่นี่นี่แหละ

          ...แต่เดี๋ยว ลูก? ลูกนี่คือ? แฟนมึงท้องได้ด้วยเหรอวะ หรือแม่งนอกใจ แอบไปมีผู้หญิงอื่นเหรอวะ มึ๊งงงง ไอ้สาย มึงมันเลวววววว

          “ลูกที่ไหน เราจะฟ้องแฟนแก” วุ้ยยยย คำแทนตัวนี่ยิ่งกว่าโคตรมุ้งมิ้ง ขนลุกไปอี๊กกกกก แต่ไม่เป็นไร เพื่อไม่ให้ลมเหนือโตไปพร้อมกับความหยาบคาย ยอมขนลุกครับ

          “หยุดมโนครับคุณพาย” ไอ้สายกลอกตาไปมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ก่อนจะหยิบสิ่งที่มันล้วง ๆ อยู่ในเสื้อกันหนาวเมื่อกี้ออกมา “ก็ลูกผมกับมันนั่นแหละครับ”

          เหมียว...

          “เฮะ...” ผมมองสิ่งที่มันล้วงออกมา แล้วกระพริบตาปริบ ๆ “แมว?”

          “เอ่อสิครับ” ครับ...แมวจริง ๆ ลูกแมวตัวเล็ก ๆ สีขาวเหมือนหิมะเลยครับ แต่ผมไม่เคยเห็นหิมะจริง ๆ หรอกนะ เปิดภาพจากอากู๋กูเกิ้ลเอา อิ ๆ

          “นี่พาแมวมาโรงบาล?” ผมเลิกคิ้วถาม กูรู้ว่ามึงเซ่อ แต่มึงเซ่อขนาดพาแมวมาโรงพยาบาลรักษาคนเลยเหรอวะ อีกอย่าง โรงพยาบาลเขาไม่ให้เอาสัตว์เข้าเปล่าวะ นี่ที่เอาใส่ในเสื้อกันหนาวมานี่คือมึงแอบเอาเข้ามาใช่มั้ย

          “ก็มันป่วย” คำตอบของมันทำให้ผมแทบจะจับหัวมันโขกกำแพง คือมึงใช่อะไรคิดครับเพื่อน!!!?

          “โรงพยาบาลไม่ให้เอาสัตว์เข้านะครับ” ผมสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อเสียงดุ ๆ แทรกบทสนทนาของพวกผมอีกครั้ง พี่อัยย์มองไอ้สายสลับกับแมวในมือมันด้วยสายตาดุ ๆ ซึ่งคือตาเขาดุอยู่แล้ว พอมองแบบนั้นเลยยิ่งน่ากลัวเข้าไปอีก ขนาดผมไม่ได้โดนจ้องผมยังกลัวเลยครับ

          “แต่มันป่วย” เอ๊ะ...ทำไมมึงยังตอบแบบปกติได้อยู่วะไอ้สาย มึงไม่สัมผัสถึงความน่ากลัวของหน้าโหด ๆ นี่เลยเหรอวะ?

          “ต้องไปโรงพยาบาลสัตว์นะครับ” พี่อัยย์ก็พยายามอธิบายอย่างใจเย็น แค่ทำไมผมรู้สึกเหมือนพี่เขาจะลุกขึ้นมาหักกระดูกไอ้สายแล้ววะ...หรือผมคิดไปเอง?

          “ก็มันไกลอ่ะ ที่นี่ใกล้กว่า” มึ๊งงงงง มึงงงงง มึงยังจะเถียงพี่เขาอีก

          “อ-เอ่อ...! พี่อัยย์ ผมฝากลมเหนือแปปนะครับ” สุดท้าย ผมก็ตัดสินใจโพล่งขึ้นมา ก่อนที่พี่อัยย์เขาจะลุกขึ้นมาหักกระดูกไอ้สายจริง ๆ ...แต่เขาคงไม่ทำหรอกมั้งครับ ไม่เป็นไรกันไว้ดีกว่าแก้ ผมอุ้มลมเหนือออกจากตักตัวเองและวางเขาลงบนที่นั่ง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วหันไปพูดกับไอ้สาย “ส่วนแกมานี่!

          หมับ!

          “ป๊ะป๋า” แต่ยังไม่ทันที่ผมจะลากเพื่อนตัวเองไปใน เสียงเล็ก ๆ พร้อมกับแรงดึงเบา ๆ ที่มือก็ทำให้ผมชะงัก หันไปมองลมเหนือที่เริ่มเบะปาก ทำท่าจะร้องไห้เมื่อเห็นผมทำเหมือนจะทิ้งเขาไว้ตรงนี้

          งุ้ยยยยย ขนาดตอนจะร้องไห้ยังน่ารักอ่ะ! ...แต่ไม่ใช่ประเด็นตอนนี้ครับ ผมคุกเข่าลงให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับลูกชายแล้วจับมือทั้งสองข้างของเขาไว้เบา ๆ

          “ป๊ะป๋าไปแปปเดียวครับ เดี๋ยวกลับมาเนอะ”

          “ไปด้วย!” เจ้าตัวเล็กรีบพูด แต่คือเขายังกินข้าวไม่เสร็จเลยครับ(ผมถือว่าข้าวมันไก่กล่องนั้นเป็นของลมเหนือไปเรียบร้อยแล้วครับ) อีกอย่าง จะให้ทิ้งพี่อัยย์นั่งอยู่คนเดียวทั้ง ๆ ที่ผมมาเพื่อขอโทษเขาก็คงไม่ดีนัก

          จริง ๆ ไม่อยากทิ้งลมเหนือไว้เท่าไรหรอกครับ เดี๋ยวพี่อัยย์ทำเสน่ห์ให้ลูกผมหลงกว่านี้...ล้อเล่นครับ คือผมจะไปเคลียร์กับไอ้สาย ให้แน่ใจว่ามันจะไม่เอาแมวเข้ามาในโรงพยาบาลให้เสี่ยงต่อการโดนคุณหมอหักกระดูกเล่นอีก ซึ่งมันคงไม่ค่อยสะดวกที่จะให้ลมเหนือไปรับรู้การพูดคุยที่มีคำหยาบคายจำนวนมหาศาลของพวกผมนัก

          ฝากไว้กับพี่อัยย์...น่าจะไม่เป็นไร

          เขาคงไม่ทำอะไรลูกชายผม

          อย่างน้อยผมก็เชื่อแบบนั้นนะครับ...นี่ผมเชื่อใจเขาง่ายไปรึเปล่าเนี่ย

          “ไปเถอะ เดี๋ยวพี่ดูตัวเล็กให้” พี่อัยย์เหมือนจะเข้าใจความกังวลของผม พอผมเงยหน้าจากลมเหนือขึ้นไปสบตาเขา เขาก็เลยยิ้มบางออกมาแล้วพูดแบบนั้น

          “ขอบคุณครับ” ผมก้มหัวให้เขาน้อย ๆ เป็นเชิงขอบคุณ ก่อนจะหันกลับมาคุยกับลมเหนือที่ยังคงเบะปากอยู่ “เดี๋ยวป๊ะป๋ากลับมานะครับ แปปเดียวเอง ลมเหนืออยู่กับเพื่อนลุงอัยย์นะครับ ลุงอัยย์อยู่คนเดียว ลุงอัยย์เหงาเนอะ”

          “งื้อ...ลุงไอเหงา” เจ้าตัวเล็กคิดตามคำพูดผม ก่อนที่ดวงตาโต ๆ ของเขาจะหันไปมองเจ้าของชื่อ ซึ่งพี่อัยย์ก็เข้าใจสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี เขาก้มหน้าลงใกล้ ๆ ลมเหนือแล้วเอ่ย

          “ครับ ลุงอัยย์เหงาเนอะ ตัวเล็กอยู่เป็นเพื่อนกันนะ”

          “...อื้อ!” ลมเหนือเงียบไปแปปหนึ่งเหมือนกำลังชั่งน้ำหนักทางเลือกของตัวเองในใจ ก่อนที่สุดท้ายจะพยักหน้าหงึกหงักและตอบตกลงมาออก

          งุ้ยยยยย น่ารักอ่ะ

          ผมหอมแก้มลูกชายไปฟอดใหญ่ก่อนจะลากไอ้สายออกไปจากโรงพยาบาล

          “มึงจะลากกูไปไหนวะ กูยังไม่ได้ให้หมอดูลูกกูเลย” พอพ้นจากลมเหนือ เพื่อนผมก็กลับไปพูดหยาบตามประสามันเลยครับ ส่วนผมก็ลากมันมาหยุดอยู่หน้าโรงพยาบาลแทน หลบมุมนิดหน่อยไม่ให้ขวางทางเข้าออก

          “มึงโง่หรือโง่ไอ้สาย นี่โรงบาลคนเว้ย เขาไม่ให้เอาสัตว์เข้า มึงช่วยเอาลูกมึงไปโรงบาลสัตว์แทนด้วย แล้วอย่าเอาลูกมึงมานี่อีกนะ เดี๋ยวพี่หมอได้หักกระดูกมึงอ่ะ”ผมกอดอก มองลูกแมวสลับกับพ่อมัน...ไอ้สายเพื่อนผมไงครับพ่อมัน

          “เรื่องเยอะว่ะ” อันนี้ไม่ได้ว่าผมครับ มันก้มลงไปพูดกันลูกแมวที่อุ้มอยู่ เอ่อ ดี...เพื่อนกู แอดวานซ์ถึงขั้นพูดกับแมวรู้เรื่องล่ะ “เอ่อ...แล้วพี่หมอนี่อะไรยังไงวะ? ผัวมึง?”

          มึงแน่ใจว่าที่พูดนั่นปาก...แล้วใช้ผิวหนังส้นเท้าคิดหรือไงวะ ไอ้หมาพาเลทททท

          “พ่อง” ผมด่าออกไปสั้น ๆ ขณะที่มันไหวไหล่

          “พ่อกูผัวแม่”

          “โว้ยยยยย มึงเอาลูกมึงไปไหนก็ไปเลยเว้ย กูจะกลับไปดูลูกกูต่อ!” ผมขยี้หัวตัวเองอย่างไม่รู้จะต่อปากต่อคำกับมันยังไงดี ทำไมพวกแม่งชอบชงให้ผมได้กับผู้ชายวะ คือแค่ผมพลาดทำผู้หญิงท้องไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องเปลี่ยนมาชอบผู้ชายแทนนะครับ นานาก็อีกคน...จริง ๆ แล้วมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าสาววายครับ ตอนมันรู้ว่าเพื่อนในกลุ่มที่เป็นผู้ชายคบกันเองนี่ หน้าแดงหูแดง ยิ้มปากจะฉีกไปค่อนวัน

          แต่ผมก็ไม่ได้รังเกียจรสนิยมของเพื่อนหรอกนะครับ ชอบก็คือชอบนั่นแหละ

          บางทีเห็นมันจิ้นแล้วก็ตลกดี

          “เอ่อ มึงแต่งเมื่อไรส่งการ์ดให้กูด้วยนะ”

          เสียงที่ตะโกนตมหลังมาทำให้ผมตวัดสายตากลับไปมองก่อนจะชูนิ้วกลางให้มันแล้วสาวเท้าเร็ว ๆ กลับไปหาลมเหนือ

          พี่อัยย์กำลังป้อนข้าวให้ลมเหนือต่ออยู่เลยครับ ป้อนไปคุยไป ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ลมเหนือก็ยิ้มกว้างเชียว อ๋อ...ส่วนผ้าปิดปากเอาออกไปตั้งแต่ตอนที่พี่อัยย์ตัดสินใจยกข้าวมันไก่ให้เจ้าตัวเล็กแล้วครับ

          ผมอมยิ้มน้อย ๆ ปัดเรื่องที่เพื่อนเพิ่งพูดเมื่อกี้ออกไปจากหัวแล้วเดินเข้าไปหาลูกชายกับอีกคนที่ตั้งอกตั้งใจป้อนข้าวลูกผมอยู่

          น่ารัก...

          เอ๊ะ...ผมหมายถึงลมเหนือคนเดียวนะครับ จริง ๆ นะ!

 

จบไปอีกตอนแล้วค่า ขึ้นวันใหม่ซะแล้ว 55555

เมื่อวาน...หรือวันนี้ดี??? ออกไปทำงานนอกบ้านมาค่ะ กว่าจะได้กลับก็ดึกแล้ว เลยปั่นไม่ทันก่อนขึ้นวันใหม่เลย บู้ว ๆ

ยังไงก็ ฝากพี่อัยย์ พระพาย และลมเหนือไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนเดียวนะคะ

สำหรับแก๊งเพื่อนของพระพายก็จะค่อย ๆ โผล่มาทีละคน 555555555








(c)              Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

2,593 ความคิดเห็น

  1. #2551 Pangpp24 (@RatchaneewanPaNg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 19:24
    พี่หมออบอุ่นเหมือนไมโครเวฟเลยยย
    #2551
    0
  2. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:42
    ตี 2 จะตี 3 เราอ่านอยู่ และสมควรไปนอนได้แล้ว ดีนะพ่อแม่ไม่อยู่
    #2534
    0
  3. #2499 aommyjung2521 (@aommyjung2521) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 01:23
    น่ารักอะ
    #2499
    0
  4. #2469 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 16:56
    พาเลทนี่แบบ.... 55555
    #2469
    0
  5. #2377 mook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 23:02
    งุ้ยยยเค้าป้อนข้าวกันแล้วค่ะคุณแม่หญิงดีใจที่สุด55555
    #2377
    0
  6. #2350 พุงกลม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 00:35
    แพ้ความอบอุ่นพี่หมออัยย์
    #2350
    0
  7. #2235 pinnuttakul (@pinnuttakul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:27
    พาlateมึนมากเราเข้าใจพาlateนะว่าลูก(แมว)ป่วยก็ต้องพาไปหาหมออ่ะแต่นี่มันม่ายช่าย55556
    #2235
    0
  8. #1666 Feremaka (@feremaka) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 20:01
    ชอบบบบบ
    พาเลทนี่มึนเมามาก5555
    #1666
    0
  9. #1569 ⓒoup . t (@1900hqilo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 02:14
    พาเลทเปิดตัวมึนมากค้าา
    #1569
    0
  10. #986 Mabamcouple (@Mabamcouple) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 16:59
    หวานกันจริงๆเลยยยยยย พระพายเก็บอาการไม่ค่อยอยู่แล้วนะลูกก 55555
    #986
    0
  11. #709 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 00:03
    พระพายยยยยอาการเริ่มออกนะคะ ชอบพี่เค้าดิ
    #709
    0
  12. #597 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 08:06
    แหม น้องพาย จะชมพี่หมอน่ารักด้วยอีกคนก็ได้ อิอิ
    #597
    0
  13. #473 Saturdayy (@sweetegg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 15:29
    แน่ใจเหรอพายว่าแค่น้องเหนือที่น่ารัก แหม่~
    น่ารักมากเลยค่ะป้อนข้าวกัน >\\\<
    #473
    0
  14. #431 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 06:30
    ขอบคุณจ้าา
    #431
    0
  15. วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 19:28
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #321
    1
    • #321-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      5 สิงหาคม 2559 / 15:48
      ขอบคุณค่าาา
      #321-1
  16. #315 `ลู่ลอยละลิ่ว (@qqcaraill) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 15:09
    ช่วยกันสปอยล์ให้พายชอบหมอด้วยนะ ดูท่าหลงลูกคนเดียวไม่พอแล้ว ต้องหลงหมอด้วย5555
    #315
    1
    • #315-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      5 สิงหาคม 2559 / 15:46
      555555 นอกจากพายจะหลงหมอแล้ว หมออาจจะหลงพายด้วย----------
      #315-1
  17. #279 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 00:04
    ใช่ป่าว ลมเหนือคนเดียวจริงป่าว 555
    #279
    1
    • #279-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      3 สิงหาคม 2559 / 21:27
      นั่นสิ แค่ลมเหนือจริงๆเหรออออออออออ
      #279-1
  18. วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 23:34
    พาเลทคะ ? หมดคำจะพูดกับเพื่อนพาย
     แต่ละคนนี้พีคๆทั้งนั้น 55555
    #274
    1
    • #274-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      3 สิงหาคม 2559 / 21:22
      ตั้งแต่แต่งมา ชอบพาเลทมากค่ะ ความมึนของนางทำให้นางดูน่ารัก
      #274-1
  19. #232 ;-เอลี่กินแกลบ-; (@babyll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 04:55
    โอ้ยยย พาเลทมีความมึน 555555555 ยังจะไปเถียงพี่หมออีกนะ
    #232
    1
    • #232-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      1 สิงหาคม 2559 / 08:41
      มึนสุดไรสุดยกให้พาเลท ถถถถถถถ
      #232-1
  20. #110 IIBUAII (@buarungtiwa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 13:28
    พาเลทนี่สุดยอดความมึนเลย พาแมวเข้าโรงบาลคน 555
    #110
    1
    • #110-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      26 กรกฎาคม 2559 / 14:36
      พาเลทบอก ผมไม่รู้ ผมเมา แมวผมป่วย 55555
      #110-1
  21. #106 Boatbateau (@boatnp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 01:34
    ทำไมพาเลทถึงมึนได้ขนาดนั้นนนน พาแมวมารพ.คนเนี่ยนะ โถ่ 555555
    #106
    1
    • #106-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      26 กรกฎาคม 2559 / 06:10
      พาเลทของ ก็คิดว่ารักษาได้ โด่ววววว //ใช่เรอะ
      #106-1
  22. #56 princeys (@yongseo11) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 20:07
    เค้าป้อนกันโด้ยยย ครุคริ น่ารักจังง เหมือนมาปิ๊กนิกกับครอบครัว เย้ ! พาเลท หรือ -สาย นี่ดูมึนแรงมากค่ะ 555 ตลกกก
    #56
    1
    • #56-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      21 กรกฎาคม 2559 / 23:01
      พาเลทบอก ผมไม่รู้ ผมเมา ผมแค่เอาแมวมาหาหมอ(???)
      #56-1
  23. #46 tAN Cho (@fanhae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 21:22
    น่าย้ากกกกกกกก หลงลมเหนือทุกตอนเลยฮือออ
    #46
    1
    • #46-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      20 กรกฎาคม 2559 / 22:00
      เด็กๆนี่มันดีจริงๆค่ะ อิ่ๆ
      #46-1
  24. #25 นารุจัง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 16:51
    โอ๊ยยยยยยน่ารักเกิ๊นนนนนน รอตอนต่อไปน้าาา
    #25
    1
    • #25-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      17 กรกฎาคม 2559 / 23:22
      แอ้ จะรีบอัพน้า งุ้ยยยย
      #25-1
  25. #24 Pop nomsod (@pop-_-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 15:56
    น่าร๊ากกกกกกก
    #24
    1
    • #24-1 Rabbit Tan (@keaw1542542) (จากตอนที่ 7)
      17 กรกฎาคม 2559 / 23:22
      ขอบคุณค่าาาา ><
      #24-1