[宁河] หนิงเหอ

ตอนที่ 17 : ทำงาน(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 340 ครั้ง
    19 ก.ค. 61

ทำงาน(1)



     วันถัดจากงานเลี้ยงเป็นวันที่เธอและหลี่เม่านัดกันไปสืบเรื่องของคหบดีผู้หนึ่ง ภรรยาของคหบดีผู้นี้เป็นผู้จ้างเนื่องจากเงินของช่วงสามเดือนนี้หายไป และนางตรวจสอบแล้วว่าไม่ใช่ลูกจ้างที่ทำ ผู้ต้องสงสัยคนสุดท้ายก็คือสามีของนางเองแต่นางไม่กล้าเอ่ยปากด้วยกลัวจะผิดใจกัน เลยมาจ้างพวกเธอให้ไปสืบแทน เรื่องราวเช่นนี้หนิงเหอปัดไปทางเรื่องชู้สาวเจ็ดส่วน 


     "ไม่ต้องสืบก็รู้แล้วว่ามันมีชู้" หลี่เม่าที่ตอนนี้อยู่ในอาภรณ์ของสาวใช้พูดออกมาด้วยความมั่นใจ


     "อืม ข้าก็ว่างั้น แต่อย่ารีบตัดสินจะดีกว่า" หนิงเหอกล่าวตอบ หลี่เม่าขานรับเห็นด้วย จากนั้นทั้งสองก็เดินไปหาฮูหยินที่จ้างพวกนางมา


     "ฮูหยิน ข้าซู่ซู่ส่วนนี่อิงอิง โรงรับจำนำกุ้ยเจินส่งพวกข้ามาเจ้าค่ะ" 


     ฮูหยินมองพวกนางสองคนไปมาอย่างพิจารณา "ข้าพึ่งรู้ว่าโรงรับจำนำกุ้ยเจินมีสาวงามเช่นนี้ด้วย"


     "ฮูหยินกล่าวเกินไปแล้ว ความงามของพวกเราสองคนไหนเลยจะมากกว่าฮูหยิน"

หนิงเหอเห็นสีหน้าพอใจของคนตรงหน้าจึงกล่าวต่อ 

"เมื่อฮูหยินไว้ใจโรงรับจำนำของเรา ย่อมไม่ต้องเป็นห่วงไป ทางเราจะทำหน้าที่อย่างดีเจ้าค่ะ"

     "ได้ ข้าเชื่อพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะให้ข้าทำอะไรบ้าง"

     "เพียงฮูหยินให้เราไปเป็นสาวใช้ของท่านกงเท่านั้น ที่เหลือทางเราจะจัดการให้เอง"

     ฮูหยินตากระตุก ส่งสาวงามสองคนไปให้สามีของตัวเองนี่ช่าง.. "ได้ ข้าจะทำตามที่พวกเจ้าบอก"

     หลังฮูหยินนำสาวใช้ใหม่ไปฝากงาน หนิงเหอและหลี่เม่าเข้ามาด้านในที่พัก แล้วทำการสำรวจรอบๆจวนอย่างแนบเนียนเนียน

     "หลี่เม่า เจ้าว่าเป็นอย่างไรบ้าง"

     "อืม บ้านสวยดี"

     "...."



     ด้วยรูปร่างหน้าตาของสาวใช้ใหม่ทั้งสอง ทำให้ภายในเรือนแห่งนี้คึกคักเป็นพิเศษ บ่าวภายในบ้านต่างพยายามเดินผ่านสาวใช้ใหม่สองคนนี้ บ้างถึงกับจับกลุ่มจองตัว บ้างก็ส่งเครื่องประดับเล็กๆมาให้ ส่วนสาวใช้ด้วยกันบางคนก็อิจฉาพวกเธอ บางคนก็เข้ามาทักทายด้วยความเป็นมิตร


     ฮูหยินบ้านนี้ค่อนข้างไม่เหมือนบ้านอื่น นางเป็นผู้คุมเงินของจวน อืม..จากเสียงซุบซิบดูเหมือนท่านกงจะให้ความเคารพฮูหยินของตนเป็นพิเศษอีกด้วย ทั้งๆที่ดูจะไม่มีปัญหาอะไรแท้ๆ กลับมีปัญหาเสียได้ ใจคนยากจะหยั่งจริงๆ


     และแล้วคนที่เธอและหลี่เม่าอยากเจอที่สุดก็มาถึง สามีของฮูหยินกลับจากการค้าขาย 

ลักษณะของชายผู้นี้จัดได้ว่าดี ร่างหนา สูงระดับมาตรฐาน แต่มองเพียงภายนอกแล้วไม่สามารถบอกนิสัยได้ 

เธอเริ่มแผนการง่ายๆโดยเดินไปเฉียดๆชายผู้นี้เป็นการแสดงตัวตน เธอเดินผ่านหนึ่งรอบ..ท่านกงผู้นี้เพียงมองเธอผ่านๆเท่านั้น เธอเอาใหม่ รอบนี้ถือน้ำชาเข้าไปด้วย  

"น้ำชาเจ้าค่ะ" หนิงเหอพูดเสียงหวาน

เมื่อสบโอกาสเหมาะ เธอแสร้งสะดุดขาตัวเองแล้วพุ่งเข้าหาชายผู้นั้น 

     "ว้ายยยย" หนิงเหอทำร้องเสียงหลง


ท่านกงรับนางเอาไว้ หนิงเหอทำหน้าตาตกใจพลางมองตาของชายตรงหน้าด้วยแววตาสาวน่ารักอย่างที่เธอเคยเห็นตามหนังตามละครต่างๆ จากนั้นทำตัวตั้งสติ ขอโทษขอโพยด้วยความใสซื่อที่สุดในชีวิต

     "นายท่าน บ่า..บ่าวผิดไปแล้วเจ้าค่ะ อย่าลงโทษบ่าวเลยนะเจ้าคะ" หนิงเหอทรุดตัวลงไปอย่างรวดเร็ว 

หลี่เม่าดูเพื่อนรักตัวเองเล่นละครแล้วอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ พลันสายตาปะทะเข้ากับฮูหยินที่มาสังเกตการณ์ มือของฮูหยินนั้นหักกิ่งไม้ไปมากมาย

     "ไม่เป็นไร ทำไมข้าไม่คุ้นหน้าเจ้า" ท่านกงขมวดคิ้ว


     "บ่าวเป็นคนรับใช้ใหม่ที่พึ่งมาเจ้าค่ะ" หนิงเหอยิ้มเหนียมอาย


     "อืม"


     "ให้บ่าวนำเสื้อผ้าไปทำความสะอาดนะเจ้าคะ" เธอรีบพูด


     "ไม่เป็นไร ข้ามีคนรับใช้ประจำตัวอยู่"


     "..เจ้าค่ะ" เธอไม่รู้จะต่อประโยคบทสนทนาอย่างไร จึงได้แต่กลับไปวางแผนใหม่

     หลังท่านกงเดินต่อ หนิงเหอมองตามชายผู้นั้นด้วยสายตาวิเคราะห์ 


     "เจ้ามันไม่ได้เรื่อง" หลี่เม่าพูดกับหนิงเหอระหว่างกวาดใบไม้


     "เออ เจ้าก็ไปทำสิ" หนิงเหอออกแรงกวาดมากขึ้น นี่เธอไม่มีเสน่ห์เลยหรือ


     "คอยดูข้าก็แล้วกัน" หลี่เม่ายกยิ้มเจ้าเล่ห์

     

     "ข้าขอเลิกจ้างพวกเจ้า" ระหว่างที่หนิงเหอและหลี่เม่ากำลังวางแผนในท่ากวาดใบไม้ กงฮูหยินเดินเข้ามาพูดกับสาวสวยทั้งสองด้วยสายตาที่หวั่นไหว แผนของคนที่นางจ้างมา มีหรือนางจะดูไม่ออก และหากเป็นเช่นนั้นจริง นางไม่แน่ใจว่าจะรับเรื่องพวกนี้ได้


     หลี่เม่าเห็นท่าทางของฮูหยินก็พอเข้าใจความในใจของหญิงผู้จ้างวาน "กงฮูหยิน ท่านจะหลบเลี่ยงความจริงเช่นนี้ไม่ได้" 


     กงฮูหยินสั่นสะท้าน ใช่ นางจะเลี่ยงความจริงเช่นนี้หรือ นางอาจจะคิดมากไปก็ได้..


     "ได้ ข้าจ้างพวกเจ้าต่อ อย่าทำให้ข้าผิดหวัง" กงฮูหยินพูดจบก็รีบหันหลังเดินจากไปทันที หลี่เม่าก้มหัวส่งฮูหยิน


หนิงเหอมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรวดเร็วเกินไปอย่างงงๆ จึงมองไปทางหลี่เม่าเพื่อขอคำอธิบาย 


     หลี่เม่าหยุดมือที่กำลังกวาดก่อนตอบ "ผู้หญิงก็เป็นเช่นนี้" พูดจบก็เดินไปกวาดอีกด้านหนึ่ง


     หนิงเหอมองตามหลี่เม่าที่เดินออกไปด้วยความสับสน ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจ?



     ยามเย็นท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้ม ใกล้ถึงเวลาอาหารเย็นของสกุลกง กงฮูหยินจัดให้หลี่เม่าไปรับใช้สามีของตน ส่วนหนิงเหอให้มารับใช้นาง เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น หลี่เม่าก็เข้ามาทำหน้าที่ตามที่ได้วางแผนไว้ 


     มื้อเย็นดำเนินไปอย่างราบรื่น หนิงเหอและหลี่เม่าปรนนิบัติเจ้านายได้อย่างดีเพราะฝึกฝนมา


     "ฮูหยิน เจ้าเปลี่ยนแม่ครัวหรือ" ท่านกงพูดขึ้นเมื่อพบว่ารสชาติอาหารเปลี่ยนไป


     "ข้าไม่ได้เปลี่ยนหรอกท่านพี่ พอดีวันนี้ข้ารับสาวใช้มาใหม่ เห็นนางบอกว่ามีฝีมือทำอาหารจึงให้ลองทำดู" กงฮูหยินพูดตายิ้มแต่ในใจกลับไม่ยิ้มตาม


     "โอ้ สาวใช้ผู้นั้นเป็นใครข้าอยากเห็นหน้าเสียหน่อย" ท่านกงพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี


     หลี่เม่าที่ยืนอยู่ด้านข้างรวมกับสาวใช้คนอื่นๆเดินหน้าออกมาหนึ่งก้าว "เป็นบ่าวเองเจ้าค่ะ" แม้จะเกร็งไปบ้างแต่หลี่เม่าก็แสดงท่าทางของผู้หญิงได้เป็นอย่างดี 


     "อืม เป็นเจ้านี่เอง เจ้าทำอาหารได้อร่อยมาก" ท่านกงกล่าวชมพลางพิจารณาสาวใช้ด้วยความพอใจ


     "ขอบคุณที่ชมเจ้าค่ะ" หลี่เม่ารับคำชมด้วยท่าทางที่สง่างาม 


     กงฮูหยินมองสามีของตนด้วยสายตาเจ็บปวด รู้สึกอิ่มไปดื้อๆ "ท่านพี่ ข้าอิ่มแล้ว ขอตัวไปพักก่อน" กงฮูหยินพูดจบก็เดินออกไปทันที ไม่ทันให้สามีของตนได้พูดสักคำ 


     "..ไปเถอะ" ท่านกงพูดออกมาแม้ฮูหยินของตนจะเดินออกไปแล้ว



     เวลาผ่านไปจนถึงยามอิ่ว หลี่เม่าเดินเข้าห้องของท่านกงเพื่อปรนนิบัติท่านกงอาบน้ำแทนบ่าวที่ทำประจำ หลี่เม่าโรยสมุนไพรลงในน้ำเพื่อช่วยให้ชายในอ่างผ่อนคลาย หนิงเหอยืนมองสถานการณ์อยู่ข้างๆรอจังหวะปลอดคน


เมื่อได้จังหวะหนิงเหอทำทียกถังน้ำที่ตนพึ่งไปตักมา เดินไม่ระวังแล้วทำน้ำราดใส่หลี่เม่า 

น้ำทำให้ชุดของหลี่เม่าลู่ไปกับตัว ขับส่วนเว้าโค้งของผู้หญิงออกมา 


     หนิงเหอรีบขอโทษขอโพยแล้วรีบวิ่งออกไปหาชุดให้เพื่อนของตน หลี่เม่าผู้ถูกกระทำคุกเข่าขอโทษแทนเพื่อนตัวเองที่ซุ่มซ่าม โดยไม่ใส่ใจร่างกายของตนแม้แต่น้อย ชายในอ่างสูดหายใจเข้าลึกหนึ่งทีแล้วลุกขึ้นมาจากอ่าง


     "เป็นบ่าวที่ไม่ระมัดระวัง" หลี่เม่าคุกเข้ารับผิด


     "ช่างเถอะๆ" ท่านกงที่ขึ้นมาจากอ่างเดินเข้าหาหลี่เม่าที่ชุดเปียก แล้วหยิบผ้ามาคลุมให้สาวใช้ หลี่เม่าส่งสายตาขอบคุณให้คนตรงหน้า ท่านกงพยักหน้าให้หนึ่งทีแล้วเดินไปห้องแต่งตัว หนิงเหอยืนมองต้นทาง เมื่อเห็นสาวใช้อื่นกำลังกลับมาก็รีบน้ำชุดไปให้หลี่เม่าด้านใน 



     "ข้าว่าไม่ใช่ท่านกงหรอก" หลังกลับเรือนนอนของสาวใช้ หลี่เม่าก็พูดขึ้น


     "อืม ข้าก็คิดเช่นนั้น" หนิงเหอพยักหน้าเห็นด้วย "แล้วเช่นนั้นเงินจะหายไปได้อย่างไร"



     ยามโฉ่ว* หลี่เม่าลุกขึ้นปลุกเพื่อนให้ไปเข้าห้องน้ำด้วยกัน หนิงเหอแม้จะหงุดหงิดเล็กน้อยที่โดนปลุก แต่ก็ยอมไปด้วยเพราะรู้ว่าเพื่อนของเธอกลัวผี...


     "โตป่านนี้เจ้าก็ยังไม่เลิกกลัวอีกหรือ" หนิงเหอแหย่หลี่เม่า


     "จริงๆข้าก็กลัวน้อยลงแล้ว แต่ถ้ามีคนไปเป็นเพื่อนย่อมอุ่นใจกว่า" หลี่เม่าเกาะแขนเพื่อนตัวเอง


     หนิงเหอส่ายหัวให้หลี่เม่าก่อนหันไปเห็นคนอยู่ไม่ไกล "อีหลี่ ข้าว่าข้าเห็นคน" 


     "อืม ไปดูกัน" หลี่เม่าตอบรับทันที




ยามอิ่ว = 17.00 น. จนถึง 18.59 น. 

ยามโฉ่ว = 01.00 น. จนถึง 02.59 น.


มาแล้ววว รู้สึกว่ามาอัพเร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลยเย่ๆ  ขอบคุณทุกคอมเมนท์และกำลังใจนะคะ รักนักอ่านทุกท่านค่ะ<3



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 340 ครั้ง

200 ความคิดเห็น

  1. #192 laddadalad (@laddadalad) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:27
    สนุกค่ะ
    #192
    0
  2. #191 laddadalad (@laddadalad) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:27
    สนุกค่ะ
    #191
    0
  3. #89 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 07:15
    น่าจะหายไปได้ร่วมปีแล้วค่ะ 5555
    #89
    1
    • #89-1 kntllny (@kedyps) (จากตอนที่ 17)
      24 พฤษภาคม 2561 / 07:47
      ฮือออ นานขนาดนั้นเลยหรอ55555
      #89-1
  4. #88 Eorro (@1n-ongpanga) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 01:17
    สนุกค่าา รอเด้ออออ
    #88
    1
    • #88-1 kntllny (@kedyps) (จากตอนที่ 17)
      24 พฤษภาคม 2561 / 07:46
      ขอบคุณเด้อออ
      #88-1