ซ่อนใจไว้ใต้ดาว

ตอนที่ 6 : บทที่ ๓.๑ ผมไม่ได้ต้องการคนเก่ง(๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 ธ.ค. 60

บทที่ ๓.๑

ผมไม่ได้ต้องการคนเก่ง(๑)

 

        เจตต์ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ทับด้วยแจ๊กเก็ตสีน้ำตาลก้าวเข้าไปในร้านกาแฟเจ้าประจำด้วยท่าทีผ่อนคลายกว่าทุกวัน เขาชอบบรรยากาศในร้าน ทุกทีที่มาหากไม่เร่งรีบจนเกินไปก็จะนั่งพักสมองอยู่สักชั่วโมงหรือมากกว่านั้น แต่วันนี้เขามีเรื่องด่วนที่ต้องไปจัดการต่อจึงไม่สามารถทำอย่างที่ตั้งใจได้

        เอาอย่างเดิมนะก้อยเจตต์สั่งพลางกวาดตามองรอบร้านอย่างเคยชิน ก่อนที่ภาพสาวสวยซึ่งกำลังนั่งพูดคุยกับชายหนุ่มในโต๊ะมุมสุดของร้านจะทำให้ต้องชะงัก แล้วรีบเบือนหน้ากลับมาหาพนักงานสาวอีกครั้ง

        สารวัตรไม่ลองรสอื่นบ้างละคะ ดื่มแต่แบบเดิมไม่เบื่อหรือ

        ผมชอบแบบนี้ คนเราถ้าลองเจออะไรที่ถูกใจแล้ว มันก็ไม่คิดจะเปลี่ยนอีก

        ว้าว แอบคมนะคะเนี่ย ถ้าเป็นแฟนมาพูดแบบนี้ก้อยรักตายเลย

        เจตต์ เสียงหวานๆ ที่เข้ามาขัดจังหวะการสนทนาทำให้แววตาคมกร้าวขึ้น ก่อนสารวัตรหนุ่มจะหันไปมองเจ้าของใบหน้างามแล้วยิ้มให้

คุณนั่นเอง เอื้อง

        เจ้าของชื่อยิ้มเจื่อน เธอหวังว่าจะได้เห็นสายตายินดีจากคนตรงหน้า แต่ไม่มีเลยสักนิด ตรงกันข้าม แม้เขาจะยิ้มแต่ดวงตาคู่นั้นกลับเย็นชาจนเธอรู้สึกเหน็บหนาวเลยทีเดียว

        มาดื่มกาแฟหรือคะ

        อืมเขาตอบพลางเหลือบมองร่างสูงที่ยืนซ้อนด้านหลังเอื้องระย้าอยู่ สายตาคู่นั้นฉายแววกังขาว่าเขาเป็นใคร   ไปเถอะ เพื่อนคุณรออยู่น่ะ

เอื้องระย้าเม้มปากแน่น ไม่พอใจที่อีกฝ่ายทำเหมือนไม่ค่อยใส่ใจเธอนัก

ไล่กันเลยหรือ มารยาทแย่เหมือนเดิมเลยนะเจตต์

        ผมพูดเพราะกลัวผู้ชายของคุณเขาจะรอนานต่างหากเห็นเอื้องระย้าจ้องตาวาวคล้ายว่าโกรธเกลียดเขามากมาย รอยยิ้มหยันก็ผุดขึ้นมาบนหน้าคมเข้มโกรธมากหรือที่ผมไม่ได้มีทีท่าอาลัยอาวรณ์อะไรคุณเลย ขอโทษที่ทำให้ความมั่นใจคุณลดลง แล้วก็เสียใจด้วยจริงๆ ที่วันนี้ผมรีบมากคุยนานไม่ได้ อยากรื้อฟื้นอะไรก็ไว้คราวหน้าละกัน”

ดาราสาวได้ฟังแล้วถึงกับตีหน้าไม่ถูกพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนมองสารวัตรหนุ่มหยิบแก้วกาแฟแล้วเดินออกไปจากร้านพร้อมรอยยิ้ม

        ทันทีที่ปิดประตูรถ เจตต์ก็ผ่อนลมหายใจยาวออกมา การได้เผชิญหน้ากับหญิงสาวผู้เป็นจุดเริ่มต้นแต่ไม่ใช่คนสุดท้ายที่ทำให้เขาเข็ดขยาดผู้หญิงนี้  แม้จะเจ็บปวดแต่ก็ไม่ได้หนักหนาเหมือนช่วงแรกๆ สำหรับความรู้สึกในตอนนี้เขาแค่หงุดหงิดใจบ้าง เวลามันช่วยให้เราเข้มแข็งขึ้นแต่ไม่ได้ทำให้เราลืม นี่คือสิ่งที่เขาได้เรียนรู้มันตลอดเวลาเจ็ดปีเต็ม

 

เช้านี้ เราได้รับข่าวร้ายเรื่องการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของดารานางแบบสาวชื่อดังซึ่งถูกพบเป็นศพนิรนามตั้งแต่เช้าวานแต่ยังไม่สามารถระบุได้ชัดเจนว่าเป็นใคร จนกระทั่งเมื่อคืนนี้ หลังจากการตรวจสอบอย่างละเอียดก็มีการแถลงข่าวยืนยันแล้วว่าเป็นน้องแพรว หรือ คุณวริชญา จริงๆ ค่ะ โดยทางเราได้โทรศัพท์สอบถามไปยังผู้จัดการส่วนตัวของเธอ ก็พบว่า...”

รายงานข่าวอาชญากรรมจากทีวีในห้องนั่งเล่นทำให้หญิงสาวผมยาวสลวยเจ้าของร่างผอมเพรียวที่เพิ่งเดินออกจากครัวมาดู ถึงกับหน้าซีดเผือด

        พี่นง เช้านี้มีอะไรกินบ้างคะเสียงหวานของนาถรดาไม่ได้ทำให้ผู้เป็นพี่สาวตื่นจากภวังค์ได้เลย 

อีกฝ่ายยังยืนนิ่งเหมือนรูปปั้น ตาจ้องแต่ทีวีตรงหน้าจนเธอต้องสะกิดแขนเรียวเบาๆ  นงนรีสะดุ้งเฮือกก่อนจะหันขวับมามองน้องสาวหน้าตื่น

         เป็นอะไรคะ ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ

        นางแบบคนนั้น...ตายแล้ว

        อะไรนะคะนาถรดาอุทานแล้วยกมือทาบอก

        จริงๆ นะ ข่าวบอกว่าเธอตายแล้ว...โดนฆาตกรรมเสียงนงนรีเบาหวิว เธอรู้สึกหวาดกลัวแต่ไม่รู้ว่ากลัวอะไรกันแน่

        ใครกันที่ทำร้ายแพรวแบบนั้น น่าสงสารจริงๆ นาถรดารำพึง เธอไม่เพียงแค่สงสารแต่ยังรู้สึกสมเพชทั้งคนที่ตายจากและพี่สาวตัวเองอีกด้วย คนหนึ่งเป็นเมียน้อยที่มีจุดจบไม่สวยงามนัก ส่วนอีกคนคือเมียหลวงซึ่งแทนที่จะรู้สึกพอใจกับการตายของผู้ที่เข้าแทรกแซงครอบครัว แต่สุดท้ายกลับทำได้แค่ตกใจเท่านั้นเอง

 

 วันนี้เป็นวันหยุดแต่ก็มีนายตำรวจหลายนายมาเข้ามาทำงานที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ แน่นอนว่ารวมทั้งทีมสอบสวนคดีพิเศษด้วย หลังจากแจ้งทุกคนไปว่าตราบใดที่ยังหาตัวคนร้ายไม่ได้เราก็จะไม่มีวันหยุดกัน นั่นทำให้เจตต์ได้เจอใบหน้าสลดจากหลายๆ คนยกเว้นปริญญาที่ดูเฉยเมยไม่แสดงอารมณ์ใด

        นี่เธอ ฉันได้ยินข่าวมาว่าท่านผู้บัญชาการยศขึ้นเป็นผู้บังคับการหน่วยสืบสวนคดีพิเศษแล้วนี่เสียงพูดคุยกันทำให้เจตต์ซึ่งยืนอยู่มุมในสุดของลิฟต์ยกมือขึ้นกอดอกอย่างเบื่อหน่าย นี่แหละ ดาบที่ผู้หญิงมีไว้ฆ่าตัวเอง การนินทา

        ไม่แปลกหรอก ท่านเสนอโครงการนี้มานาน แล้วเธอรู้ไหมเพราะอะไรถึงเพิ่งจะมาสำเร็จ...” หญิงสาวชะงักเมื่อหันไปเห็นร่างสูงมองมาด้วยสายตาคมกริบ สองสาวหุบปากเงียบสนิท จนเมื่อถึงชั้นของหน่วยสืบสวนคดีพิเศษแล้วเจตต์ก้าวออกไปจึงมองตามตาโตก่อนจะเริ่มซุบซิบกันอีกครั้ง

        ห้องประชุมเล็กมีไฟเปิดอยู่ส่งผลให้สารวัตรหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง นึกว่าเขาจะมาถึงคนแรกเสียอีกนะนี่ หากเมื่อกวาดตามองหาก็ไม่พบใครเลย จนกระทั่ง...

        สารวัตร ดื่มกาแฟไหมคะ

เจตต์สะดุ้งเฮือกรีบหันไปหาต้นเสียง พบปริญญาส่งยิ้มน่ารักมาให้ เช้านี้หมวดสาวตั้งใจจะมาที่หน่วยตามเวลาปกติ แต่เพราะบรรยากาศที่บ้านชวนอึดอัดเหลือเกิน จึงต้องรีบปลีกตัวออกมาทำสิ่งที่มีประโยชน์กว่ามัวนั่งฟังสิ่งที่แม่จะบ่น ทั้งเรื่องที่เคยทำเอาไว้และหนีมันมา หรือแม้แต่การเปรียบเทียบระหว่างเธอกับพี่ชายซึ่งเพิ่งจบด็อกเตอร์มาหมาดๆ

        เอาสิเจตต์พยักหน้า กำลังจะหันหลังเดินกลับไปนั่งประจำที่ก็ถูกอีกฝ่ายร้องถามเสียงดังจนต้องชะงักเท้ากึก

กาแฟกี่ช้อน น้ำตาลกี่ก้อนคะ

        อย่างละสอง ใส่นมนะ ไม่เอาครีมเทียม นมสดอร่อยกว่าเยอะเขาหันมาบอกยิ้มๆ ทำให้ใบหน้าครึ้มหนวดคมเข้มดูอ่อนโยนขึ้นมาในทันทีจนคนมองใจเต้นแปลกๆ

        ทำไมทำหน้าอึ้งๆ แบบนั้นล่ะ

        เพิ่งเคยเห็นสารวัตรยิ้ม น่ารักดีนะคะ

คำชมซื่อๆ นั้นทำเอาคนฟังหุบยิ้มตีหน้าขรึมทันที

ก็คนมันหน้าตาดี ทำอะไรก็ดูดีไปหมดนั่นละว่าแล้วก็เดินไปนั่งทั้งที่แก้มร้อนผ่าว ไม่เห็นคนข้างหลังที่ขยับปากพึมพำบ่นคนหลงตัวเอง

ไม่นาน ถาดขนาดเล็กก็ถูกนำมาวางลงตรงหน้า สารวัตรหนุ่มมองแก้วกาแฟและแซนด์วิชที่วางอยู่คู่กันด้วยความแปลกใจ

        ซื้อแซนด์วิชมาด้วยหรือ

        เปล่าค่ะ ปี่ทำมาจากบ้าน ตั้งใจเอามาเผื่อทุกคนด้วยปริญญาหมายถึงช่วยแม่บ้านทำไว้เยอะเลยเอามาด้วย เผื่อมีใครหิว จะได้ไม่เสียของ แต่คนฟังกลับเข้าใจไปอีกทาง

        เก่งนะทำกินเอง ประหยัดดีด้วยเจตต์รู้สึกทึ่งในตัวหมวดสาวไม่น้อย ตัวเขาถ้าให้ทำอาหารเองก็คงไม่พ้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแน่ๆ

        ก็ไม่ยากนะคะ แล้วพอดีมันมีวัตถุดิบอยู่เธอบอกเหมือนจะถ่อมตัว

ถ้าผมจ้างให้ทำมาเผื่อทุกวันจะสนใจไหม ปกติตอนเช้าๆ ผมไม่ค่อยได้แวะที่ไหน ได้ที่นี่ก็เยี่ยมเลย หมวดเองก็จะมีรายรับเพิ่มด้วยไง  

        สารวัตรจะจ้างปี่ทำจริงๆ น่ะหรือคะปริญญาถามเสียงสูง พาให้สารวัตรหนุ่มทำหน้าเหรอหรา

        อ้าว ทำไมละ ผมเห็นว่าอร่อยดีหรอกนะถึงได้ชวนเป็นพันธมิตรกัน

        ปริญญาฟังแล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เธอมองหน้าพันธมิตรด้วยสายตาอ่อนโยนกว่าทุกคราว เจตต์เป็นผู้ชายหน้าโหดก็จริง แต่นิสัยและการแสดงออกของเขาดูอบอุ่นอย่าบอกใครเชียว

        ขอบคุณค่ะ งั้นเอาเป็นว่าปี่ตกลงละกัน แต่ขอคิดเงินสารวัตรครึ่งเดียวนะคะ เพราะปี่ปลูกผักกินเองเธออ้าง ไหนๆ เขาก็เข้าใจผิดแล้ว ก็ตามน้ำไปเลยละกัน

        ดีมาก เริ่มพรุ่งนี้เลยนะพูดจบก็กัดแซนด์วิชในมือ เคี้ยวกร้วมๆให้คนทำแอบอมยิ้ม ก่อนที่มนัสจะมาทำลายความเงียบจนต้องหันไปมองพร้อมกัน

        โอ้โห มาแต่เช้าเลยครับหมวดปี่ อ้าวเพิ่งเห็น สารวัตรก็อยู่ด้วยหรือครับนี่ ขอโทษนะครับ เผอิญตรงนี้มันมืด

        ขอบใจที่ยังอุตส่าห์มองเห็นนะเจตต์ตวัดสายตามองเพื่อนรัก นับวันชักจะพูดจากวนประสาทมากขึ้นทุกที

        โถ ใจน้อยไปได้ หัวยังไม่ล้านสักหน่อยมนัสแซวแล้วหันไปสนใจแซนด์วิชตรงหน้าเป็นการเปลี่ยนเรื่อง อร่อยจัง ซื้อที่ไหนเนี่ย

         ปี่เอามาจากบ้านค่ะ

        ทำเองด้วยหรือเปล่าครับ

        ค่ะ หมวดมนัสชอบหรือคะ เอาอีกไหม

        สีหน้ายินดีบวกรอยยิ้มหวานจากเจ้าของแซนด์วิชทำเอาคนหน้าโหดลอบมองอย่างนึกขวางนิดๆ ทีกับเขาไม่เห็นเป็นแบบนี้บ้างเลย

        สวัสดีครับทุกคน ขอโทษด้วยที่ผมมาสาย พอดีติดเหตุไม่คาดคิดนิดหน่อยน่ะครับด็อกเตอร์ชายไทกระหืดกระหอบเข้ามา เจตต์จึงเอ่ยรวบรัดตัดความทันที

        งั้นก็เริ่มประชุมได้ เสียเวลามามากแล้ว เอาละ เชิญทุกคนดูนี่ครับเขาลุกไปเปิดโปรเจคเตอร์โดยมีปริญญาเป็นผู้ช่วยที่เห็นคือภาพจากคอนโดของคุณวริชญา ผมอยากให้ลองสังเกตความแตกต่างนี้ สภาพห้องนอนดูรกแต่ห้องรับแขกกลับถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบแทบไม่มีที่ติ แม้แต่หนังสือบนชั้นยังวางตามลำดับอักษร ของใช้ในครัวมีการล้างทำความสะอาดอย่างดี”

           ปริญญาขมวดคิ้วมุ่น ภาพที่เห็นแตกต่างจากที่เธอถ่ายไว้ มีการเจาะเป็นจุดๆ  ไม่เหมือนเธอที่ถ่ายรวมๆ ไปเพราะไม่เคยมีประสบการณ์ด้านตรวจสอบที่เกิดเหตุ แสดงว่าเจตต์จัดการไว้แล้วตั้งแต่ก่อนที่เธอจะเข้าไปหาน่ะสิ

        ที่น่าสงสัยที่สุดและทำให้ผมคิดว่าเธอไม่ได้อยู่ตามลำพังอย่างที่ผู้จัดการส่วนตัวบอกไว้ นั่นคือในตู้เย็นมีอาหารสดจำพวกผัก ผลไม้ นม เนื้อหมูและแซลมอน พร้อมไว้สำหรับการประกอบอาหาร แต่ผู้ตายทำกับข้าวไม่เป็นและมักชอบออกไปทานข้างนอกหรือสั่งจากร้านอาหารด้านล่างขึ้นมา เรื่องการทำความสะอาดตกแต่งบ้านยิ่งแล้วใหญ่ เธอไม่แตะเลย แต่จะจ้างแม่บ้านมาทำให้อาทิตย์ละครั้ง

        ฆาตกรเป็นคนใกล้ตัวและอาจอยู่กับเธอในวันเกิดเหตุมนัสแทรกขึ้น

        นั่นยังเป็นแค่ข้อสันนิษฐาน คนที่อยู่กับเธออาจเป็นแค่ผู้ต้องสงสัยหรืออาจเป็นฆาตกรจริงๆ มันครึ่งต่อครี่งเลยทีเดียว เราจะทำการรื้อหาหลักฐานอย่างละเอียดในห้องนี้ใหม่ หมวดมนัสกับด็อกเตอร์ช่วยจัดการด้วยนะครับ แม้แต่เส้นขนเล็กๆ ก็อย่าให้เล็ดลอดไปได้ละ ส่วนผมจะประสานขอสอบปากคำคนที่คิดว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ตายเอง

        ใครหรือคะปริญญาถามอย่างอดไม่อยู่

        นายเปรมปรีดิ์ ปิติวานิชย์เจตต์บอกก่อนหันไปหาชายไท เรื่องที่ผมให้หาข้อมูลเกี่ยวกับคนๆ นี้ ไปถึงไหนแล้วครับ

        เขาเป็นลูกชายคนเดียวของดิเรก ปิติวานิชย์ครับหัวหน้า เมื่อจบปริญญาตรีก็แต่งงานทันที ปัจจุบันมีลูกสาวอายุหนึ่งขวบหนึ่คน ห้างพีทีมอลล์จัดงานอีเวนท์บ่อยๆ จึงไม่แปลกที่จะมีข่าวพัวพันดารานางแบบอยู่เรื่อยๆ ได้ยินมาว่าบางคนแค่คืนเดียวได้เกือบแสนก็มี สาวๆ หลายคนเลยชอบแกล้งเนียนไปเจอนายเปรมคนนี้ และคู่ควงคนล่าสุดก็คือคุณวริชญานั่นเองครับ

        โอ้โห ด็อกครับ นี่หาข้อมูลเชิงลึกมาเลยหรือครับเนี่ยมนัสแทรกขึ้นด้วยคำย่อที่ทำเอาหนุ่มนักวิชาการแทบสะดุ้ง

        ถ้าด็อกเตอร์มันยาวนัก เรียกผมว่าชายเฉยๆ ก็ได้ครับหมวด เรียกด็อกเฉยๆ ฟังแล้วขนลุกชายไทหันไปบอกมนัสก่อนจะเอ่ยต่อส่วนคุณนงนรี ภรรยาของคุณเปรม เธอมาจากตระกูลผู้ดีเก่า คุณพ่อเป็นนายทหารส่วนคุณแม่ทำธุรกิจส่งออก ใครๆ ต่างรู้ว่าคู่นี้แต่งงานกันเพราะฝ่ายหญิงโดนบังคับ เธอเป็นคนสวยมีความรู้ เรียกว่าคุณสมบัติครบถ้วนก็ว่าได้ แต่แต่งได้ไม่เกินสามเดือนเขาก็มีข่าวกับผู้หญิงอีก คุณนงนรีมีน้องสาวทำงานเป็นนักเขียนบทโทรทัศน์ครับ ผมเองก็เคยเจอครั้งหนึ่ง เป็นคนค่อนข้างเก็บตัว นิสัยออกจะเด็กๆ ต่างจากพี่สาวที่ลือกันว่าชอบทำตัวเจ้ายศเจ้าอย่าง ทำให้นางแบบหลายคนไม่ชอบหน้า มักควงนายเปรมไปอวดเหมือนจะแกล้งยั่ว แต่ดูเหมือนคุณนงนรีจะไม่เคยชายตามองเลยสักครั้งกล่าวจบก็แจกเอกสารสรุปให้เพื่อนร่วมทีม

        ทำไมผู้หญิงถึงได้ชอบผู้ชายคนนี้นักนะมนัสเอ่ยขึ้นขณะดูรูปของเปรมปรีดิ์

        ฐานะทางสังคมไงล่ะ ผู้หญิงจะมองตรงนั้นเป็นอันดับสองรองจากหน้าตา และถ้ามีทั้งหน้าตาและฐานะทางสังคม ไม่ยากหรอกที่จะทำให้พวกเธอวิ่งเข้าหา ยิ่งมีเงินด้วยแล้วยิ่งวิ่งเร็ว

        สารวัตรคะ ปี่นั่งอยู่ทั้งคนนะคะ ให้เกียรติผู้หญิงบ้างสิปริญญาหน้าง้ำเมื่อได้ยินคำสบประมาทผู้หญิงจากปากคนที่เพิ่งจะคิดไปว่าเขาดีขึ้นมากจากที่ได้เจอกันครั้งแรก

        ผมก็แค่วิเคราะห์ความเป็นจริงพื้นฐานให้ฟัง ไม่ได้ว่าผู้หญิงทุกคนนะครับ อย่าร้อนตัวสิ

        ปี่ไม่ได้ร้อนตัวค่ะ แค่อยากให้มองสิทธิของผู้หญิงบ้าง

        สารวัตรหนุ่มเลิกคิ้วแล้วยกมือขึ้นกอดอกนี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมไม่อยากทำงานในทีมที่มีผู้หญิง เพราะต้องมาคอยแคร์ความรู้สึกและสิทธิของเขานี่แหละ

        ก็ไม่ได้อยากให้แคร์เสียหน่อยโพล่งไปแล้วในใจก็เจ็บจี๊ดเหมือนเข็มสักร้อยเล่มมาทิ่มแทง ปริญญานิ่วหน้า นี่มันเหมือนตอนที่แม่พูดเปรียบเทียบระหว่างเธอกับพี่ชายไม่มีผิด ความรู้สึกเช่นคนที่ไม่เคยได้รับความสำคัญจากใคร แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาเป็นเพราะนายคนนี้ด้วย

เอาละ ไปทำงานกันดีกว่า จะได้รีบปิดคดีกันเสียทีเจตต์ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับคนตัวเล็กอีก เขาลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้องประชุม  

สารวัตร เดี๋ยวก่อนค่ะ ขอปี่ถามอะไรหน่อยปริญญาวิ่งตาม  แม้ไม่ค่อยชอบใจนักที่ในห้องประชุม อีกฝ่ายพูดจาเหมือนไม่เห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงสักนิด  แต่ยังคาใจเรื่องรูปถ่ายในที่เกิดเหตุอยู่ จำต้องถามให้รู้แน่

        ถามมาสิเจตต์ตอบรับทั้งที่ยังคงเดินไปข้างหน้า ขายาวๆ ของเขาทำให้คนตัวเล็กต้องซอยเท้าถี่เพื่อให้ทัน

        สารวัตรถ่ายรูปที่เกิดเหตุไว้ตั้งแต่ก่อนที่ปี่จะเข้าไปใช่ไหมคะ

        ใช่

        ...นึกแล้วเชียว..แล้วทำไมยังให้ปี่ทำอีกละคะ

        เจตต์หยุดกึกแล้วหันขวับกลับมามอง นึกชั่งใจอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะตอบออกไป

ผมแค่อยากรู้ว่าหมวดจะมีกึ๋นสักแค่ไหนเท่านั้นเอง ซึ่งก็ได้ข้อสรุปแล้วละ

        ปี่ไม่เก่ง ปี่รู้ตัวคะน้ำเสียงเศร้าบวกกับหน้าจ๋อยสนิทไม่ต่างจากนักเรียนที่ถูกครูดุนั้น ทำเอาคนฟังอยากจะร้องเฮ้อออกมาดังๆ

        ผมยังไม่ได้พูดอย่างนั้นเลยนะ ใช่ หมวดไม่เก่ง แต่หากรู้จักพัฒนาตัวเองจะไปได้ไกลขึ้นแน่ๆ แล้วผมก็ไม่ได้ต้องการคนเก่งมาร่วมงาน ไม่ได้ต้องการให้ทีมของผมเป็นทีมที่เก่งที่สุด ผมต้องการทีมที่มีประสิทธิภาพดีที่สุดและเพื่อนร่วมทีมซึ่งรักงานที่ทำและทำอย่างตั้งใจต่างหาก

        สารวัตรพูดดีจังเลยค่ะ แต่ยังไงปี่ก็ไม่ชอบใจที่สารวัตรว่าผู้หญิงแบบนั้นอยู่ดี

        หมวดปริญญา ผมอยากให้คุณเปิดใจให้กว้างๆ กว่านี้อีกหน่อย คนที่จะก้าวไปข้างหน้าได้อย่างเข้มแข็งต้องยอมรับความคิดเห็นของคนอื่น ไม่ว่าสิ่งที่เขาพูดจะจริงหรือไม่ก็ต้องกล้าเผชิญหน้า และถ้าไม่พอใจผม เพราะคิดว่าตัวเองไม่ได้มีมาตรฐานทางความคิดเหมือนผู้หญิงพวกนั้น ก็แค่แสดงให้ผมเห็นว่าคุณไม่ใช่...เท่านั้นเอง จบ

        บทสรุปนั้นทำให้ปริญญามองคนตรงหน้าอย่างทึ่ง 

วันนี้ปี่รู้สึกว่าสารวัตรเก่งจังเลยค่ะ จริงๆ นะคะแม้นิสัยโผงผางจะทำให้ความชื่นชมหดและวูบตกเป็นระยะก็ตาม

        เจตต์กระตุกยิ้มที่มุมปาก แน่นอน ถ้าผมไม่เก่ง เขาจะจ้างมาเป็นหัวหน้าพวกคุณเหรอ จริงไหม

        ทันทีที่ประโยคนี้จบลง ความเก่งกาจแลดูเป็นผู้ใหญ่น่านับถือของเจตต์ในสายตาหมวดสาวก็หมดลงทันที

หลงตัวเองที่สุด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น