หัวใจบ่มรัก (ทำมือ)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 5 แม่บ้านกิตติมศักดิ์ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 ก.ค. 59

ตอนที่ 5 แม่บ้านกิตติมศักดิ์ (ต่อ)


พอพูดมาถึงตรงนี้แล้วในหัวของกชนุชก็มีใบหน้าสวยเฉี่ยวของอชิรญาลอยเข้ามา เพียงแค่นั้นมันก็มากพอที่จะทำให้เลขาอย่างเธออารมณ์เสีย ไม่เข้าใจว่าเจ้านายของเธอทนคบกับผู้หญิงเอาแต่ใจคนนี้ได้ยังไง มาถึงก็สั่งจะเอานั่นเอานี่ผู้หญิงอะไรน่าเบื่อได้โล่ คิดอย่างเบื่อหน่าย

 

พี่นุชหมายถึงใครหรือคะ

 

ไม่นานเดี๋ยวน้องเปรี้ยวก็จะได้เจอค่ะ ดีไม่ดีอาจจะเป็นวันนี้เลยก็เป็นได้ วรรณวลีที่เดินออกจากลิฟต์เลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่ค่อยจะเคลียร์กับคำตอบที่เลขาสาวใหญ่ให้สักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากมาย เลยที่เลิกสนใจเรื่องของคนอื่นหันมาสนใจเรื่องงานของตัวเองมากกว่า

 

แล้วนี่เปรี้ยวต้องทำอะไรบ้างคะ

 

เรื่องนั้นเดี๋ยวคุณพตคงเป็นคนบอกเองแหละค่ะ

 

หันไปบอกยิ้มๆ ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องที่มีชื่อและตำแหน่งของเจ้าของห้องติดหราอยู่ จากนั้นก็เคาะประตูพร้อมกับส่งเสียงบอกให้รู้ถึงการมาถึง

 

ดิฉันพาแม่บ้านคนใหม่มาทำความสะอาดตามคำสั่งแล้วนะคะ

 

ให้เข้ามาเลยครับคุณนุช

 

สิ้นเสียงอนุญาตกชนุชก็เปิดประตูพร้อมกับผายมือเชิญแม่บ้านสาวสวยที่ยืนหน้าบึ้งตึงและลังเลอยู่ข้างๆ ให้เข้าห้อง

 

ไม่อยากเข้าไปเลยค่ะพี่นุช เปลี่ยนคนได้ไหมคะ

 

ถ้าเปลี่ยน วันนี้แผนกแม่บ้านคงได้วุ่นไม่เป็นอันทำงานทำการแน่นอนค่ะ เห็นคุณพตใจดีอย่างนี้ บทจะเอาแต่ใจตัวเองก็เอาเรื่องเหมือนกันนะคะ

 

ได้ยินอย่างนั้นวรรณวลีก็ได้แต่ถอนหายใจ เดินฮึดฮัดๆ เข้าไปยืนเงียบอยู่กลางห้องทำงานกว้างของท่านประธานใหญ่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมพูดยอมบอกอะไร จึงเป็นฝ่ายถามขึ้นเสียเอง

 

ท่านประธานมีอะไรจะให้ดิฉันรับใช้คะ

 

เสียงถามแข็งติดจะหงุดหงิดนั้นทำให้พศวัตที่กำลังก้มหน้าสนใจอยู่กับแฟ้มงานเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าสวยแต่บึ้งตึงนั้นเล็กน้อยพลางแอบหัวเราะ เพราะสภาพของวรรณวลีตอนนี้กับเมื่อเช้ามันช่างต่างกันลิบลับแต่ก็น่ารักไปคนละแบบ ก่อนจะกระแอมวางมาดพร้อมกับเสียงนิ่งเรียบว่า

 

งั้นผมขอกาแฟสักถ้วยนะครับคุณแม่บ้าน

 

แต่ดิฉันได้รับคำสั่งให้มาทำความสะอาดนะคะ ไม่ใช่มาชงกาแฟแม่บ้านคนใหม่เอ่ยแย้งเสียงเขียว ทำให้พศวัตต้องวางปากกาเงยหน้าขึ้นมาเลิกคิ้วมองร่างบางตรงหน้าด้วยสายตาล้อเลียน

 

ทำไมก็พี่อยากให้เปรี้ยวชงกาแฟให้มีปัญหาอะไรหรือเปล่า แม่บ้านไม่ได้มีไว้ทำความสะอาดอย่างเดียวนะครับคุณแม่บ้านมือใหม่ เจ้านายสั่งอะไรก็ต้องทำ

 

ถ้าสั่งให้ไปตายต้องไปตายด้วยหรือไง ตาแก่จอมเผด็จการ

 

บ่นอาราย…”

 

พศวัตทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้พลางแกล้งถามเสียงยานคางอย่างสบายอารมณ์ ทั้งที่ได้ยินเสียงบ่นที่แม้จะไม่ดังมากนักแต่เขาก็ได้ยินมันเต็มสองรูหู

 

เปล่านี่ค่ะ แค่กำลังพูดกับตัวเองว่าฉันจะชงกาแฟได้ถูกปากท่านประธานหรือเปล่าก็เท่านั้นเองแหละค่ะ

 

เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ถามคุณนุชก็ได้ ขอกาแฟอร่อยๆ หนึ่งแก้วครับคุณแม่บ้าน

 

ค่ะ

 

บอกเสียงกระแทกกระทั้นอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะเดินกระฟัดกระเฟียดออกไปหากชนุช เมื่อทราบสิ่งที่ต้องการแล้วเธอจึงไปจัดการตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย 

 

ใช้เวลาไม่นานหญิงสาวก็กลับเข้ามาในห้องอีกครั้งพร้อมกาแฟหอมกรุ่นหนึ่งถ้วย เธอมองและยิ้มอย่างมีเลศนัยเมื่อมองกาแฟถ้วยนั้น แล้วนำมันไปวางบนโต๊ะกว้างแต่เต็มไปด้วยแฟ้มเอกสาร

 

กาแฟได้แล้วค่ะ

 

พศวัตละจากงาน ยกแก้วกาแฟฝีมือแม่บ้านคนใหม่ขึ้นมาถือมองหน้าคนชงนิดหนึ่ง ก่อนจะยกมันขึ้นจิบแล้วเปิดยิ้มออกมาพร้อมกับพยักหน้าอย่างพอใจ

 

อืมใช้ได้ แต่ก็ยังไม่อร่อยเท่าคุณนุชแถมรสชาติแปลกๆ ไปนิด

 

ชายหนุ่มแกล้งพูดยั่วหวังจะให้หญิงสาวแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา ซึ่งก็ผิดคาดเมื่อวรรณวลีเลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นพลางยิ้มหยัน ก่อนจะแสร้งถามเสียงตกใจ

 

จริงเหรอคะ! ตายแล้วทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้นไปได้นะ ทั้งที่ฉันก็ชงตามที่คุณนุชบอกทุกอย่างนี่ เอทำไมนะ หรือว่า…”

 

หญิงสาวหยุดคำพูดเอาไว้แค่นั้น ก่อนจะยกมือข้างขวาขึ้นมาพินิจพิจารณาพลางหน้านิ่วคิ้วขมวด เห็นแล้วพศวัตอดที่จะถามอย่างสงสัยไม่ได้

 

หรือว่าอะไรเหรอ

 

ก็หรือว่าที่กาแฟคุณรสชาติมันแปลกๆ จะเพราะก่อนชงกาแฟให้คุณฉันไม่ได้ล้างมือ คืออย่างนี้ค่ะตอนที่พี่นุชไปตาม ฉันกำลังขัดส้วมอยู่พอดี และที่สำคัญฉันก็เอามือข้างนี้ ไม่พูดเปล่าเธอยังยื่นมันไปตรงหน้าพศวัต ล้วงคอห่านไปหยิบกิ๊บติดผมของใครก็ไม่รู้ที่ทำมันหล่นลงไป จะราดลงไปเลยก็กลัวจะเป็นสาเหตุให้ส้วมตันเอาได้ พอโดนตามตัวก็รีบมากกลัวไม่ทันใจท่านประธานฉันก็เลยแจ้นมาที่นี่โดยไม่ได้ล้างมือน่ะค่ะ

 

บอกเสียงอ่อยพลางถูมือที่เพิ่งผ่านการล้างห้องน้ำและล้วงคอห่านมาไม่นานไปมาด้วยสีหน้าท่าทางที่คล้ายกับรู้สึกผิด แต่เมื่อเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของคนที่เพิ่งดื่มกาแฟเพิ่มไปอีกอึกก็อยากจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาให้สุดเสียง

 

แค่กๆๆไม่จริงใช่ไหมวรรณวลีไม่ตอบแต่เลือกที่จะใช้ท่าทางลอยหน้าลอยตาอมยิ้มและความเงียบแทนคำตอบ และเมื่อเป็นอย่างนั้นพศวัตจึงรีบต่อสายหาคนที่จะให้คำตอบกับเขาได้

 

คุณนุชครับตอนที่คุณนุชไปตามเปรี้ยว เปรี้ยวกำลังทำอะไรอยู่ครับ

 

อ๋อ น้องเปรี้ยวกำลังขัดห้องน้ำอยู่ค่ะ

 

มีอะไรที่คุณเห็นนอกเหนือจากนั้นหรือเปล่า เลขาสาวใหญ่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอุทานเสียงหลงออกมาว่า อ๋อ เห็นค่ะเห็นเรื่องนี้อยากจะให้คุณพตเตือนน้องเปรี้ยวหน่อยก็ดีนะคะ คือน้องเปรี้ยวเล่นล้างห้องน้ำโดยไม่ยอมสวมถุงมือน่ะค่ะ เห็นแล้วกลัวมือพังแทนเลยล่ะค่ะ

 

ได้เดี๋ยวผมเตือนให้

 

เพียงแค่นั้นชายหนุ่มก็ตัดการสนทนากับเลขา แล้วหันไปมองเจ้าของร่างบางที่ยืนสงบเสงี่ยมมองเขาตาปริบๆ อยู่ตรงหน้า

 

เอาเป็นว่าเรื่องล้างมือหรือไม่ล้างมือนั้นช่างมันเถอะ เพราะถึงยังการชงกาแฟก็ไม่ได้ใช้มือโดยตรงอยู่แล้วนี่ ช้อนก็มีจริงไหมถึงจะพูดอย่างนั้นแต่พศวัตก็วางถ้วยกาแฟแล้วดันไปไว้อีกมุมของโต๊ะ อย่างไม่คิดจะดื่มมันอีก ส่วนที่ดื่มไปแล้วก็ช่างมันคิดซะว่ามือที่วรรณวลีชงนั้นจับช้อน

 

จริงค่ะ แต่ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่การชงนะคะ พอดีว่าฉันติดนิสัยประหลาดบางอย่างคือเวลาชงกาแฟเสร็จจะชอบเอานิ้วจุ่มดูอุณหภูมิของกาแฟน่ะค่ะ ปกติชงให้แค่ตัวเองดื่มเลยไม่คิดจะแก้นิสัยตรงนี้ แต่ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้มาชงให้อื่นจนเผลอเอานิสัยตรงนี้มาใช้

 

เลยเอานิ้วที่ล้วงคอห่านมาจุ่มในกาแฟถ้วยนี้

 

พศวัตถามเสียงลอดไรฟัน วรรณวลีจึงรีบพยักหน้าหงึกหงักและถลาเข้าไปเกาะขอบโต๊ะ พร้อมกับสาธิตการกระทำนั้นอีกรอบ ทำเอาเจ้าของกาแฟหน้าเหวอไปเลย

 

ใช่ค่ะ จุ่มแบบนี้เลย รสชาติที่ท่านประธานว่ามันแปลกๆ มันคงจะเป็นรสชาติเค็มปะแล่มๆ ใช่ไหมล่ะคะ

 

ถามหน้าเป็นแล้วรีบถอยกรูดออกมาอย่างรวดเร็ว เมื่อร่างสูงที่นั่งขบกรามแน่นลุกพรวดพราดขึ้นพลางจะคว้าตัวเธอเอาไว้

 

มานี่เลยนะ ยัยเด็กตัวแสบ

 

ไปก็โง่น่ะสิเอาเป็นว่าตอนนี้ฉันขอทำความสะอาดห้องน้ำก่อนเลยแล้วกันนะคะท่านประธาน ถ้าต้องการกาแฟเพิ่มอย่าลืมสั่งมาได้เลยนะคะ เดี๋ยวจะไปชงให้ คราวนี้รับรอบอร่อยเหาะชนิดที่หาทานที่ไหนไม่ได้เลยเชียวล่ะ ฮ่าๆๆๆ

 

วรรณวลีป้องปากหัวเราะอย่างสะใจ แล้วรีบวิ่งแจ้นหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับปิดประตูลงกลอนเสร็จสรรพ ทำให้พศวัตอะไรไม่ได้นอกจากยืนฮึมฮัมๆ ใส่บานประตูอยู่ด้านนอก อย่าให้จับตัวได้เชียวยัยตัวแสบพ่อจะตีให้ก้นลายเลยคอยดู เล่นอะไรแผลงๆ เป็นเด็กไปได้ คิดพลางจะหมุนตัวเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน

 

แต่พอมือจับปากกาหน้าก้มมองที่แฟ้ม คำฝากเตือนของกชนุชก่อนหน้านั้นก็ลอยขึ้นมาบวกกับความเป็นห่วงพศวัตจึงเงยหน้าตะโกนบอกคนข้างในห้องน้ำว่า

 

ล้างห้องน้ำน่ะหัดใส่ถุงมือบ้างนะ รู้ไหมว่าน้ำยาล้างห้องน้ำน่ะมันอันตราย เดี๋ยวมือได้พังกันพอดี เข้าใจไหมคุณแม่บ้าน   

 

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ กลับมา มีเพียงเสียงการทำความสะอาดและเสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ทำให้พศวัตได้แต่ถอนหายใจและส่ายหน้าให้กับความดื้อด้านของวรรณวลีที่ดูเหมือนมันจะเพิ่มทวีขึ้นตามอายุของหญิงสาวเสียล่ะมั้งนี่

หัวใจบ่มรัก
เกศมณี
www.mebmarket.com
ในอดีตเขาเคยปฏิเสธการหมั้นหมายกับ วรรณวลี ตามความต้องการของผู้ใหญ่ เพราะคิดว่าเธอยังเด็กเกินไปสำหรับเรื่องพวกนี้  แต่ในวันนี้เด็กสาวในอดีตกลับมาพร้อมห...

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

83 ความคิดเห็น