หัวใจบ่มรัก (ทำมือ)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 คาดไม่ถึง 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 เม.ย. 60

ตอนที่ 3 คาดไม่ถึง (ต่อ)


และพอครบแก๊งทั้งหกสาวก็เริ่มต้นการดื่มฉลอง รวมถึงใช้โอกาสนี้พูดคุยบอกเล่าถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของกันและกัน อีกทั้งยังมีบางช่วงที่ขุดเอาเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาล้อเลียนกันอย่างสนุกสนาน แต่ถึงอย่างนั้นในช่วงที่มีจังหวะเพลงมันๆ เร้าใจทั้งหกสาวก็ไม่ลืมที่จะชวนกันออกไปขยับแข้งขยับขาวาดลวดลายโยกย้ายส่ายสะบัดกันสุดฤทธิ์สุดเดช

 

 

 

ในค่ำคืนวันหยุดสุดสัปดาห์นอกจากเหล่าผีเสื้อราตรีแสนสวยจะออกมาโบยบินหาความสุขให้ตัวเองแล้ว เหล่าเหยี่ยวราตรีเองก็ไม่ต่างกัน และหนึ่งในนั้นก็คือพศวัตกับธนภูมิสองหนุ่มหล่อขวัญใจประจำผับแห่งนี้ แค่เพียงทั้งสองก้าวเท้าเข้ามา ด้วยรูปร่างสูงกำยำและหน้าตาอันหล่อเหลาชนิดที่กินกันไม่ลงก็สามารถเรียกความสนใจและสายตาจากผีเสื้อราตรีสาวได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังมีดีกรีความรวยรวมถึงการเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้มาการันตรีสองหนุ่มนี้จึงเรียกได้ว่าฮอตฮิตมากทั้งในกลุ่มแขกและพนักงานสาวๆ

 

และดูเหมือนทั้งสองหนุ่มจะรู้เรื่องนี้ดี ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากไปกว่าว่ามันเป็นผลดีกับธุรกิจ ถ้าแขกสาวๆ จะมากขึ้นเพราะพวกเขาเป็นตัวล่อ โดยเฉพาะเจ้าของผับอย่างธนภูมิที่ตอนนี้กำลังเดินพร้อมกับโยกศีรษะไปตามจังหวะของเพลงอย่างรู้สึกสนุก ในขณะเดียวกันก็ไม่ลืมที่จะส่งสายตาและรอยยิ้มให้กับสาวๆ ที่เดินเฉียดกายผ่านไปมาแล้วทิ้งสายตาให้อย่างเชิญชวน ซึ่งผิดกับพศวัตที่ไม่รู้สึกสนใจสาวๆ เหล่านั้นแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้สายตาของเขาถูกตรึงสะกดด้วยลีลาโยกย้ายส่ายสะบัดของสาวสวยในชุดสีน้ำเงินคนหนึ่ง

 

ชายหนุ่มทั้งจ้องทั้งมองอย่างไม่ให้คลาดสายตาจนกระทั่งมาถึงโต๊ะ ร่างสูงค่อยๆ ทรุดกายนั่งลงขณะเดียวกันก็พยายามชะเง้อหรี่ตามองหวังจะเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายให้ชัดเจน แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะคืนนี้คนค่อนข้างเยอะ

 

พตพตไอ้พต!”

 

อะอะไรวะ

 

พศวัตสะดุ้งสุดตัวก่อนจะหันมาชักสีหน้าถามเพื่อนสนิทที่จู่ๆ ก็มาตะโกนเรียกใกล้ๆ ทำเอาหูแทบแตกด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิดเล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะ

 

จะดื่มอะไร

 

เหมือนเดิม

 

ตอบแค่นั้นพศวัตก็รีบหันกลับไปมองยังทิศทางเดิม แต่คิ้วเข้มก็ต้องขมวดมุ่นเมื่อสาวคนที่เขาหมายตาเอาไว้หายไปแล้ว แม้จะกวาดสายตาหรือกระทั่งลุกขึ้นยืนชะเง้อคอมองไปทั่วผับก็ไม่เห็นแม้เงา หรือจะกลับบ้านไปแล้วนะ ชายหนุ่มคิดพลางถอนหายใจอย่างเสียดาย

 

มองหาอะไรวะ

 

ธนภูมิถามพลางมองตามอย่างสงสัย แต่ก็ไม่เห็นอะไรที่น่าสนใจเป็นพิเศษนอกจากสาวๆ โดยเฉพาะสาวๆ กลุ่มหนึ่งที่เพิ่งเดินกลับมานั่งโต๊ะ ซึ่งห่างจากโต๊ะที่พวกเขานั่งไปไม่ไกลนัก

 

ไม่มีอะไรมากหรอก แค่เจอหญิงถูกใจนิดหน่อย แต่ตอนนี้หายไปแล้ว สงสัยจะถูกซิวไปแล้วมั้ง

 

พูดติดตลกตามมาด้วยเสียงถอนหายใจและจบลงด้วยการคว้าเบียร์เย็นๆ ที่เพิ่งถูกนำมาเสิร์ฟซดขึ้นยกอย่างเสียอารมณ์นิดๆ โดยที่ตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร กับอีแค่ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งไม่แม้แต่จะเห็นหน้ากลับทำให้อารมณ์ของเขาแปรปรวนได้ขนาดนี้ ท่าจะบ้าไปแล้วมั้ง

 

แล้วทำไมแกต้องทำท่าอารมณ์เสียขนาดนั้นวะ

 

“เปล่านี่”

 

ตอบปัดเสียงแข็งหวังกลบเกลื่อน และโชคดีที่ธนภูมิเองก็ไม่ค่อยจะสนใจเพราะมีอย่างอื่นน่าสนใจมากกว่า 

 

เฮ้ย...แกดูสาวๆ กลุ่มนั้นสิวะ สวยๆ ทั้งนั้น มองมาทางนี้ด้วย

 

ว่าแล้วธนภูมิก็ยกแก้วเบียร์ขึ้นเป็นการเชิญชวน และนั่นทำให้สาวๆ ต่างมองหน้ากันแล้วหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ ก่อนหนึ่งสาวในกลุ่มคนหนึ่งจะยกแก้วคอกเทลสีสวยขึ้นทำท่าชนแก้วเป็นการตอบรับ

 

พศวัตเอี้ยวตัวมองตามที่เพื่อนบอกนิดหนึ่ง ก่อนจะหันมานั่งจิบเบียร์อย่างไม่คิดจะสนใจ จนกระทั่งได้ยินธนภูมิอุทานขึ้นอย่างตื่นเต้นนั่นแหละ

 

โอ้แม่เจ้าคนนี้เด็ดสุดๆ สวย น่ารัก เซ็กซี่นิดๆ สเป็กเลยว่ะ

 

พศวัตถึงได้หันกลับไปมองหญิงสาวกลุ่มนั้นอีกครั้ง และผู้หญิงที่ธนภูมิบอกว่าสวยน่ารักเซ็กซี่นิดๆ ก็เกือบทำเขาสำลักเบียร์ที่เพิ่งยกขึ้นดื่ม ใช่เลยผู้หญิงที่สามารถทำให้เขาปั่นป่วนกระวนกระวายทั้งที่เห็นหน้าไม่ชัด แต่นั่นก็ไม่น่าตกใจเท่ากับรู้ว่าเธอคือ...

 

ยัยเปรี้ยว!”

 

เปรี้ยว!” ธนภูมิทวนคำพลางขมวดคิ้วมองหน้าเพื่อนสลับกับผู้หญิงในชุดสีน้ำเงินชวนมองคนนั้น แล้วถามต่อไปอย่างสงสัยว่า “เปรี้ยวไหนวะ อย่าบอกนะว่าเปรี้ยวเด็กสาวข้างบ้าน เมียในอนาคตของแก

 

ไอ้บ้า! เปรี้ยวน่ะใช่ แต่เมียในอนาคตไม่ใช่โว้ย พวกผู้ใหญ่คิดกันไปเองและเรื่องนั้นมันก็ผ่านมาหลายปีดีดัก ฉันเลิกสนใจมานานแล้ว

 

พศวัตปฏิเสธเสียงดังลั่นกลบเกลื่อน หากแต่สายตากลับไม่ได้ละจากวรรณวลีเลย เขาไม่เคยจะคาดคิดมาก่อนว่าจะได้เห็นวรรณวลีแต่งตัวออกแนวเซ็กซี่แบบนี้ และพอได้เห็นปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหญิงสาวไม่ใช่เด็กกะโปโลอีกต่อไป แต่เป็นสาวสวยที่สามารถตรึงสายตาและทำให้ผู้ชายอย่างเขาใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำได้อย่างสบายๆ

 

แต่ตอนนี้ฉันเห็นแกมองน้องเขาตาเคลิ้มเลยนะโว้ย อย่ามาปฏิเสธเสียให้ยาก

 

ธนภูมิพูดดักอย่างรู้ทัน เล่นเอาพศวัตถึงกับสะดุ้งรีบดึงสายตากลับและแสร้งทำเป็นมองไปทางอื่น พร้อมกับละล่ำละลักแก้ตัวไปได้แบบน้ำขุ่นๆ

 

เคลิ้มบ้าเคลิ้มบอน่ะสิ เป็นเด็กเป็นเล็กแต่งตัวอะไรก็ไม่รู้ไม่มีแล้วยังอยากจะโชว์

 

เฮ้ยพวก...แกกำลังเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า น้องเปรี้ยวเนี่ยนะเด็ก” พศวัตที่แอบปรายตามองวรรณวลีอยู่เป็นระยะๆ พยักหน้าแทนคำตอบ

 

“ไอ้บ้า! แกนี่มัน” ธนภูมิหยุดเอาไว้เพียงเท่านั้นแล้วส่ายศีรษะ มองเขาตาเป็นมันยังมาพูดอีกว่าเขาเป็นเด็กอีกนะไอ้พตเอ๊ย คิดพลางถอนหายใจกับพวกปากอย่างใจอย่าง

 

“มันอะไร”

 

“มันดีจริงๆ ไง ที่สามารถมองและคิดว่าน้องเขาเป็นเด็กได้ แต่สำหรับฉันไม่ว่ะ ในสายตาฉันน้องเปรี้ยวคือสาวสวยมาตั้งแต่สมัยอยู่มัธยมแล้ว และตอนนี้ก็ยิ่งสวยขึ้นไปอีก ดูสิสวยสะพรั่ง ขนาดเพื่อนๆ ของน้องเขาที่ว่าสวยแล้วนะ แต่พอน้องเขาเดินเข้ามาในกลุ่มเท่านั้นคนอื่นก็ดับสนิท

 

ธนภูมิพยักพเยิดให้พศวัตมองอีกครั้งด้วยสายตาชื่นชม ไม่ว่าจะรูปร่างที่บอบบางน่าทะนุถนอม ผิวกายที่ขับกับชุดสีน้ำเงินเข้มทำให้ดูนวลเนียนลออตาน่าสัมผัส กระทั่งวงหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มเอาไว้อย่างสวยงามไร้ที่ติ

 

พอๆๆ ถึงแกจะชมสรรเสริญเยินยอแค่ไหนก็ไม่ทำให้ฉันมองยัยเปรี้ยวมากไปกว่า…” พศวัตยกเบียร์ขึ้นจิบพลางเบือนสายตาหนีไปทางอื่น น้องสาวหรอก

 

สิ้นเสียงห้วนๆ ของเพื่อนรัก ธนภูมิก็กดยิ้มมุมปากพลางหัวเราะหึๆ จากนั้นก็ลุกขึ้นจัดระเบียบเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
มีรูปเล่มพร้อมส่งนะคะ
ราคา 299 (จากราคาปก 320 บาท)
ค่าส่ง 20 บาท
(แถมสมุดโน๊ตภาพหน้าปกนิยาย จนกว่าของจะหมด) 
สนใจสั่งซื้อได้ที่ แฟนเพจ 
รดามณี ไหมขวัญ หรือที่ kesmani1@hotmail.com

E-book
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

83 ความคิดเห็น