(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,341 Views

  • 186 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    315

    Overall
    11,341

ตอนที่ 11 : ณ ไคบะแลนด์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    15 พ.ค. 60

...

...

และแล้วเช้าอันสดใสของวันอาทิตย์ก็ดำเนินมาถึงแต่ร่างของใครบางคนยังนอนหลับอย่างสบายอยู่บนเตียง ทั้งที่อีกคนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วยืนมองคนที่นอนอยู่บนเตียงพร้อมถอนหายใจออกมายาวๆหนึ่งที

“คู่หูตื่นเถอะเดี๋ยวจะสายเอานะ”   อาเทมยื่นมือไปเขย่าตัวสองสามทีเจ้าตัวก็ยังไม่ตื่น ไม่สิ ไม่หือไม่อือเลยต่างหาก อาเทมเลยเพิ่มแรงไปอีกนิด

“อือออ ขอห้านาทีฮะ”   มือเล็กๆปัดมือของอาเทมออกแล้วพลิกกายไปนอนตะแคงอีกด้าน

“คู่หูบอกแล้วใช่ไหม? ว่าฉันน่ะไม่ได้ใจดีนะ”   อาเทมพูดพร้อมกดดันร่างเล็กๆที่นอนขดอยู่ในผ้าห่ม อาเทมรู้ว่ายูกิคู่หูของเขาน่ะตื่นนานแล้ว เพียงแค่อากาศมันเย็นสบายเลยไม่อยากจะลุกมากกว่าจนเผลอหลับไปอีกรอบเท่านั้นเอง ยูกิที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยังนอนต่อไปเหมือนคนกำลังนอนอยู่

“คู่หูฉันรู้นะว่านายตื่นแล้ว”

“...”

“ถ้าลุกจริงๆฉันจูบนะ”   อาเทมพูดจบก็พลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ มีหรือที่ยูกิจะไม่ลุก

“ตื่นๆ! ฉันตื่นแล้วๆ!!”   พร้อมลุกพรวดพราดแล้ววิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที ทิ้งให้อาเทมหัวเราะอยู่ในห้องคนเดียวบอกได้เลยว่าตอนนี้ยูกิงอนอาเทมอย่างสุดๆไปเลย!

หลังจากยูกิวิ่งออกจากห้องไปแล้วตัวเขาก็หัวเราะจนพอใจแล้ว ก็เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของยูกิซึ่งเสื้อผ้าส่วนใหญ่ก็จะออกไปทางแนวดาร์กๆซะมากกว่าซึ่งมันเหมาะกับเขามาก อาเทมค่อยๆหาเสื้อผ้าที่จะให้ยูกิใส่ไปเที่ยววันนี้ หาอยู่นานสองนานก็ตัดสินใจหยิบเสื้อยืดสีฟ้าเข้มจนเกือบออกเป็นสีน้ำเงินกับกางเกงสามส่วนสีน้ำตาลออกมาจากตู้ ส่วนวันนี้อาเทมใส่เสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงเดปสีดำเพื่อให้ง่ายต่อการเคลื่อนไหวร่างกาย

เกร๊ก

“อ่าว เสร็จแล้วหรอ?”

“ผมไม่ใช่ผู้หญิงนะที่จะทำธุระในห้องน้ำนานน่ะ”

“ฉันเลือกชุดให้แล้วนะ เดี๋ยวจะลงไปรอข้างล่าง”

“อื้ม ขอบใจนะตัวฉันอีกคนหนึ่ง”

“อา ด้วยความยินดี”   แล้วอาเทมก็เดินออกประตูไปพร้อมปิดให้เรียบร้อย ส่วนยูกิก็ยืนจ้องชุดที่อาเทมเอามาวางที่บนเตียง ที่เจ้าตัวบอกว่าเลือกแล้ว ใช่เลือกแล้ว แต่สำหรับยูกิชุดพวกนี้มันดูสดใสเกินไปพอลองมานึกย้อนกลับแล้วอาเทมใส่พวกสีดำเข้ากว่าเขาจริงด้วย ในเมื่อเขาก็อุตส่าห์เลือกให้ทั้งที ยูกิก็ลงมือเปลี่ยนชุดเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา

...

“มาแล้วๆ”   ยูกิพูดพร้อมรีบวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้าน

“ช้าจริงน-“   อาเทมที่กำลังหันไปแขวะใส่ก็เก็บคำพูดลงคอแทบไม่ทัน เขาก็ลืมนึกไปว่าคู่หูน่ะตัวเล็กดังนั้นเสื้อที่เขาเลือกให้มันจึงใหญ่ไปจนเผยไหล่นวลๆของเจ้าตัวซะได้ นี่เขาพลาดอะไรไป!? สงสัยมองตาค้างนานไปหน่อยยูกิที่สงสัยก็เดินมาโบกมือหน้าอาเทมเพื่อเรียกสติให้กลับมา

“นายเป็นไรไป?”

“ป-เปล่า ใส่นี่ซะ”  อาเทมถอดเสื้อกั๊กสีเทาตัวนอกออกแล้วเดินไปใส่ให้ยูกิ อย่าน้อยมันก็ช่วยปิดได้บ้างล่ะนะ ส่วนรองเท้ายูกิเลือกที่จะใส่รองเท้าผ้าใบส่วนในของอาเทมก็รองเท้าหนังคู่เดิม

“ถ้าอย่างนั่นก็ไปกันเถอะ”

“อา...”

...

ทั้งสองคนเดินจนถึงหน้าไคบะแลนด์ที่ๆนัดกับเพื่อนๆเอาไว้

“ช้าชะมันเลยพวกนาย อ่ะนี่เอาไปเลย ถ้าใช้บัตรนี่เล่นฟรีทุกอย่างเลยนะ!”   โจวโนะอุจิที่เห็นสองคนเดินมาก็เดินเข้าไปแขวะก่อนจะยื่นบัตรพร้อมอธิบายสรรพคุณของบัตรเต็มที่

“นายไปขอไคบะคุงมาหรอ?”   ยูกิที่รับมามองงงๆก็เอ่ยถามขึ้น

“นายถามเป็นคนที่สี่เลยนะ”

“เอ๋?”

“เจ้าไคบะมันยัดเยียดมาต่างหาก”

“สมเป็นไคบะ”   อาเทมพูดปิดท้ายก่อนทั้งหกคนจะเดินเข้าไปในไคบะแลนด์ ผู้คนคับคั่งเต็มไปหมดอาเทมเป็นห่วงว่าคู่หูของตนจะหลงไปไหนเลยจับมือให้เดินตามมาตั้งแต่เดินผ่านเครื่องตรวจบัตรเข้าสถานทีแล้ว และดูเหมือนจะไม่ยอมปล่อยด้วย ยูกิมองมือที่จับตนไว้อย่างอบอุ่นก่อนจะโดนเสียงโจวโนะอุจิขัดขึ้นซะก่อน

“จะเล่นอะไรดีล่ะ?”

“โถ่ โจวโนะอุจินี่แกเป็นคนชวนมาเองแท้ๆ”

“มันก็ต้องถามเพื่อนไหมว่าอยากเล่นอะไรกันน่ะ ฮอนดะ!!!

“แล้วนายจะขึ้นเสียงหาอะไร!!”   แล้วก็เกิดสงครามเล็กๆระหว่างฮอนดะและโจวโนะอุจิขึ้น

“ลองไปชิงช้าสวรรค์ก่อนไหมครับ จะได้มองเห็นเครื่องเล่นอื่นๆอีกด้วย”   บาคุระเสนอขึ้นมาท่ามกลางความวุ่นวายของฮอนดะและโจวโนะอุจิ

“เป็นความคิดที่ดีเลยบาคุระ”   อันซุส่งเสริมความคิดบ้าง

“แต่ว่านะชิงช้าสวรรค์มันขึ้นได้แค่สองคนต่อหนึ่งกระเช้า”   ฮอนดะเอ่ยขึ้นมาทั้งที่สองมือยังรัดคอเพื่อนอย่างโจวโนะอุจิอยู่

“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องจับคู่ สินะ?”

“ถูกต้อง แค่กๆ เลยยูกิ แค่ก! ปล่อยสักทีสิโว้ยฮอนดะ นี่แกกะจะฆ่าให้ตายรึไง!?

“อา โทษทีๆ”  ฮอนดะที่พึ่งนึกได้ว่ากำลังจะฆ่าเพื่อนก็รีบคลายแรงแขนออก

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอคู่กับอาเ-”

“ฉันขอคู่กับยูกิ”   อันซุที่ผูดยังไม่ทันจบอาเทมก็พูดแทรกขึ้นมาจนทำให้บาคุระหันไปถามอีกรอบว่าเมื่อกี้พูดว่าอะไร อันซุก็ส่ายหน้าแทนคำตอบ

/ฉันคงไปยืนตรงนั้นไม่ได้สินะ อาเทม/



To be continue

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แอบย่องเอามาส่งค่ะ><

ในจุดๆนี้ไรต์สงสารอันซุมากเลยค่ะ TT (แต่งเองสงสารเอง...)

เนื่องจากมีกำลังใจเพราะไปอ่านAUของคู่นี้จากไรต์เตอร์คนอื่นมา เลยมีกำลังใจปั่นมาให้อ่านอีกตอนหนึ่ง

มันแปลกๆหรือไรต์พิมพ์ผิดตรงไหนก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #27 amammi70 (@amammi70) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 15:41
    รักสามเศร้า
    #27
    0
  2. #20 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 20:45
    อันซึน่าสงสารจริงๆ ชอบคู่ไคบะโจวโนะอุจิมากเลย อาเทมยูกิก็ชอบค่าาา><
    #20
    0